Politiezaken. Uit Londen schrijft men, onder d. gteekening van 17 Augustus aan het Vaderland •• Er bestaat geen schouwburg waar ik me 100 innig amuseer als in het LoodmßChe »po« lice-court" in de City; de heele inrichting van A tot Z is comedie—comédie de moeurs — klochtspel en pantomime met een enkel dramatisch tooneeltje als tegenstelling. Sarcey, de priester van *de kunst der voorbereiding" en vin de »scène a faire", zou op de tooneelstukken, die dagelijks van 12 tot 1 uur^ 's raorgons in »het Hof van Mansion-House", dat ik: mijn Stadsschouwburg beb gedoopt, worden Eigeven, weinig aan te merken hebben. De triges zitten uitstekend in elkaar, de r-u'eurs, meootnl getuigenis afleggende politie-agente c, verstaan de kunst van het zeggen terdege; eo de oplossing, door den Lord-Mayor of Scheien met behulp van zyn man der wet, den klerk van het Hof, fluks voorbereid, is of conventioneel, d w. z. als beboet, vrijheid en straf opgelegd, ontslag van vervolging ge last wordt, óf nieuwerwetsch met een ?, wanneer de zaak verdaagd en naar een hooger Gerechtshof verwezeo wordt. Zoo dikwyls ik maar kan, loop ik myn Stadsschouwburg binnen en zonder onze tooneelschryvers te willen beleedigeo, moet ik bekennen, dat éen voorstelling in de Cuy me een dieper blik in het menschelyk binnenste gunt, dan al de premières, die ik als tooneelrecensent gedurende een geheel jaar in de tempels van Thalia moet by wonen. Entree wordt er op de gaanderij van myn Stadsschouwburg niet geheven; maar om een goed plaatsje in de stalles, tegenover den Lord-Mayor, te krijgen, druk ik de hand van den deurwaarder Smith, die uit de palm steeds een sigaar weet te tooveren. Smith, die met zyn gegalonneerdejas, zyn keurigen kuif, zyn fijn besneden bakkebaardjes en zyn air de grand seigneur, gewone bezoekers met de ijskoude strakheid van een waardigheidsbekleder ontvangt, begroet mij dan ook steeds met een suikerzoeten glimlach en ... een uitgestrekte hand. 't Is erg vol vandaag fluistert by altijd — erg, en ik mag eigenlijk niemand in 't parket laten, maar voor u.,. ik knik dan veelbeteekenend met mijn hoofd en stap regelrecht naar de afrastering van het •dok", waar Groom, de cipier, met éen oog den beschuldigde, en met het ander het trapje gadeslaat, waarlangs de arme zondaars vóór de rechtspraak naar boven en ca de vonnisvelling naar beneden klauteren. Groom is een niet minder imposant persoon dan Smitb; Groom is eeo reus, zes en een halven Eng. voet hoog, met knuisten als een prijsvechter en spieren als een Hercules» aan uitgelezen hoffelijkheid jegens vrijgesproken beklaagden en bezoekers, die zooals ik, soms een praatje — meestal over sigaren, een zijner meest geliefkoosde onderwerpen — met hem aaoknoopen, paart hij de bulderende grofheid van den cipier en het memorie van een detective, wanneer hij te doen heeft met onwillige, weerspannige, of huichelachtige gevangeneo. Groom weet alles, herinnert alles, herkent allen, zyn hoofd is een levend photograpbie album. Is er iels bekend omtrent den beklaagde ? vraagt de Lord-Mayor. Ja wel, myiord, antwoordt Groom met een vernietigenden blik op den delinquent, het is de 38* keer, dat hy voor uw Lordschap verschijnt, de laatste maal wegens dronkenschap en verzet tegen de politie. En al de mannen, en vooral de nieuwsgierige vrouwen en meisjes, in de gaanderij van het hof slaken onderdrukte kreien van bewondering over zulk een nauwgezetheid, zulk een memorie van den martialen reus. Links van het »dok" op gestoffeerde banken sitten de advocaatjes, meestal nieuwelingen, die, voor een appel en een ei, hier vervolgen, verdedigen en zich verkneukelen in hun ontluikende welsprekendheid ; op de enge bank der pers zitten penny a-liners elegante verslagen voor de pers te stenografleeran, eilaas bun waaghal zige beeldspraken en boude zinswendingen vallen meestal onder het sooeimes van den corrector! In 't midden van de zaal is een mahoniehouten schrijftafel met de twee klerken, den adjunct, die den eed afneemt, en de vonnissen registreert en den hoofdklerk, die de getuigenissen opschrijft eo tevens als factotum van den Lord-Mayor dient - hij kent het wetboek van buitet j hij wikt de vergrijpen en weegt de straffen en pompt den magistraat der Gi'y, die van de wet niets afweet, zyn wüsheid fluisterend in. Tegenover de schrijftafel is de »box" der getuigen, een soort vao preekstoel zonder voetstuk. En in den Gothischen leuningstoel van eikenbout, onder het zwaard der gerechtigheid, dat onder een baldakijn schuin over den zetel hangt, troont de Lord-Mayor. Een blauw jij den mantel, met pels werk afgezet, ligt los over zyn schouders, een gulden keten, zwaar en glinsterend, met het City-wapen als middenstuk, hangt op zyn borst; een strenge plooi vervult zyn goedige trekken met gepaste waardigheid, van tyd tot tyd vloeit gouden taal van vermaning, van kastijding, van troost van zyn lippen, en als hij vonnist trilt een klank van deernis in zijn stem. Een enkele maal, als een getuige iets heel doms of heel grappigs zegt, flikkert de zonnestraal van een glimlach op het ernstige gelaat van dezen gelmproviseerden God der gerechtigheid, en dan lacht alles meé, de beschuldigde, de klerken, de pennelikkers van de pers, de advocaatjes, de bezoekers. Ja zelfs Groom lacht en Smith lacht in zyn vuistje, maar aanstonds roept de laatste met gebiedende stem- — Silencel Silencel — ret Hof van Themis is geen komedie. Een nu de procedure. Groom heeft een lyst in zijn hand en leest: No. 3, Myiord, Enrico Fedari, Myiord, en dan galmt hy de trap-af; Kom op Fedari, allez. En wie verschijnt, een smerige Italiaa",haveloos blijkbaar kwaadgeluimd en men ziet op het gezicht van den Lord-Mayor, dat hy den deur, quant niet sympatisch vindt. Tegelijker tyd stapt een politieagent in de »box" der getuigen. De klerk.- Ik zweer, dat ik de waarheid zal spreken, de geheele waarheid, niets dan de waarheid.-- Kus het boek. De agent zegt niets, neemt het voor hem liggende bijbeltje op, kust het en ratelt nu op de ereotype agenten-manier zyn getuigenis af: Ik, Wilüam Tabbard, G 324, gisteren om half drie uur dieast aoende in Cannon Streef, en aldaar rumoer hoorende, eo de gevangene misbaar maken ziende (al de agenten zijn sterk in het geb uik van bet participium praesensl), trad op hem toe en vroeg hem wat er aan de band was. Hij wees toen op een handbar en zeide» dat men hem zijn nougat waarmede hy ventte ontstolen had. De Lord-Mayor t Sprak by Engelsch? Tabbard voortgaande.- Best, Myiord, hij raasde en uitte slechte taai en er stonden wel twee honderd menschen om hem heen. Ik verzocht hem door te gaan, maar hy schold me uit. en schreeuwde.- myn lekkerst Geef me myn lekkers ! Ik schoof de handkar voort en by sloeg me op m'n neus. Toen pakte ik hem op en bracht hem naar het bureau. De Lord-Mayor: Hebt gy, beklaagde, aan getuige iets te vragen f De bekl.: Ik versta niks. Lord-Mayor: Gisteren verstondt ge toch wel Engelsen* Bekl ; Ik versta niks. Intusschen leest de klerk de getuigenis af, Smith brengt hei bad aan Tabbard, de het leekeat. Smith reept: getuige Levi ; echo in de gang : getuige Levi ! Levi komt op met zijn boed in de hand; als hij in de box treedt, zet hy dien op en begint al vast dea bybel te zoecen. Smith, zie je niet, dat de man zijn hoed op heeft, breng het oude testament, zegt de klerk. Pardon, u hebt gelijk, antwoordt Smith met [ een blos, het is een Joodi Levi zoent ook dezen bybel en begint met een prachtigen semitischen tongval getuigenis af te legpen. Het publiek lacht, Smith roept: sstt—sstt—silencel Lord-Mayor: lets te vragen ? Bekl: Ik versta tiks I Myn lekkers, myn lekkers 1 Gefluister tusschen Lord-Mayor en klerk, ongetwyfeld over de straf. W.jl, beklaagde, en wat hebt gy tot my te uwer verdediging te zeggen? Bek!: Ik versta niks! Myn lekkers, mijn lekkers Gelach —sstt— sstt —Silencel Beklaagde, zegt de Lord-Mayor op preekeritoon, gy zijt schuldig verklaard de orde te hebben gestoord en de politie in de uitoefening van haar ambt te hebben belemmerd ; het is ondraaglijk, dat gij, havelooze vreemdelingen hier zonder een cent overkomt, en in plaats van de orde te helpen handhaver, last geeft, straatrumoer maakt, ja zelfs de overheid aanrandt; myn vonnis is, dat gij 40 schellingen straf en 10 schellingen kosten betaalt of 4 weken dwangarbeid ondergaat—Gal De beklaagde verweert zich niet, doet alsof hy niets begrijpt. Groom, de cipier: Heb je 't geld ? Fedari blijft stokstijf staan. Of je 't geld hebt ? Plotseling breekt Fedari !os: Geld! Geld! ik heb geen geld — julli willen geld hebben van mij — van my — julli moesten me m'n lekkers geven, dat moesten julli I Geen geld I zegt Groom — dan hort! naar beneden— en meteen pakt hy Fedari by'den schouder en zet hem, ondanks zyn stribbelen, de trap af. : Men hoort gevloek in 't Engelsen eo ltaliaansch, Groom roept: no. 4, myiord Robart Wood —en een nieuw lever de rideau in één bedrijf neemt eeo aanvang. Op zichzelf beteekent dit gevalletje, dat niet door mij gefiogeerd maar grif uit het leven is gegrepen, natuurlyk niets. Miniatuur-processen van dit soort worden in een stad als Loo« den dag aan dag bij 't honderd afgedaan, ik wilde alléén aantoonen hoe bewonderenswaardig eenvoudig de behandeling van strafzaken hier is, in hoever deze rechtspleging aan te bevelen is boven de lindwormaebtige proceduren in ons gezegend vaderland. De man, die hier een klei;.e zonde begaat en wiens arrestatie of dagvaarding gisterenavond plaats vond, is hedenochtend óf gevonnist, èf als men zyn antece» denten eerst wil onderzoeken, acht dagen later veroordeeld en in gewichtige gevallen naar de assises verwezen ; ja, zó» vlug gaat de politie hier te werk dat een persoon, om elf uur wegens overtreding of licht vergrijp in hechtenis genomen, reeds anderhalf uur later daarvoor boete doet of vrijgesproken wordt. Lange preven'ieve hechtenis als in Nederland behoort in Engeland tot de zeldzaamheden, zelfs ia de meest ingewikkelde zaken; in Londen zitten de assises alle 4 weken, in het binnenland eens per kwartaal, en een beklaagde, die bv. op den 29en van de maand of zelfs op de.i 31en naar de assises is verwezen kan te Londen reeds worden terechtgesteld voor de Jury, die den eeis'en Maandag in elke maand haar zitting houdt. Mocht, zelfs na de schuldigverklaring, de rechter zyn uitspraak wenschen te verdagen tot de volgende zitting der assises, dan wordt dit tijdsverloop den beklaagde als een gedeelte der straf aangerekend,terwijl ook de gewone preventieve hechtenis van het vonnis wordt afgetrokken, tenzij de rech*er uitdrukkelijk verklaart.dat om bijzondere redenen de sfin, ik waR als iedere nieuwbakken echtgenoot, doi verliefd op mijn vrouwtje en gaf toe. We zouden den Rijn langs en spoorden vooriooplg tot Keulen, waar juist een groot feest werd gegeven; ik geloof een bisschoppelijk, het rechte weei ik er niet meer vao. »Het kwam precies uit, zcoals ik gevreesd had. Alle holels waren vol; overal klonk ons het boosaardg-meéwarig >aites bezetzt" van den oberkeliuer in de ooren. Clara bad wel kunnen schreien ; ik vloekte. Maar cèch tranen, löza vloeken hielpen ons onder dak. • Dan gaan wij naar het «Kaiserhof" bes'oot ik eindelijk. »'i Moet er wel duur zyn» maar in vredesnaam ; op straat kampeeren kunnen we ook niet. Vooruit dus naar het Kaiserhof sHebt u een kamer voor oos' — »Bedaure", lispelde de oberkellner schouderophalend; 'k had hem kunnen worgen, voor het suikerzoete glimlachje op zijn bleek, gladgeschoren gazicht. «Hebt u niets meer, geen kamertje, geen hokje, waar we vannacht desnoods kunnen slapen — 'k wil graag dubbel betalen, driedubbel ze fs." Uat stemde den zw artge rokte tot nadenken. »Ja, . . laat zien • . zoo zou het misschien .. ja, het gaat', stond hij in zichze f te praten. »Ja, ik zou voor dezen enkelen nacht de badkamer als slaapkamer voor ukuocen laten inrichten ; morgen komen er allicht eea paar kamers leeg." »Voor den dag met de badkamer I" riep ik ; 'k had dien oberkelloer om zyo inval wel om den hals willen vallen. Myn vrouw protesteerde echter eo wilde de hotels- rondreis voortzetten; maar ik bleef onverzettelijk. Wy soupeerden in de restauratie en toen ons bericht werd, dat >le kamer op de eerste verdieping gereed was, togen wy naar boven. •Nu, bet tot slaapvertrek verheven badkamertje zag er werkelijk netjes en gezellig uit. Waar de groote kuip gestaan bad, waren een paar ledikanten neergezet; Clara vond dat 't best kon zoo, ze had bet zich heel anders voorgesteld en ik was la de wolken. Kortom: in de veeren, kaars uit, wel te rusten!" • Hml wel te rusten — misgerekend, hoor! De .badkamer grensde aan een zaal van bet hotel, waarin dien avond het eene of andere dilettanten concert werd cege ven. Groote Godent had ik dien tenor in myn knuisten gehad, die een half uur lang »0, Leonore — adieu!" balkte, dan had ik een moord aan hem begaan. Na dien jammertenor kwam een dame, met zulk eea schelle stem, dat ik er kiespijn van kreeg, en toen er ten slotte een hoornsolo werd geblazen, kon ik het niet langer uithouden. In stomme vertwijfeling begroef ik myn hoofd in het kussen, stopte beide ooren toe en raasde over de oozmiiye mode der vrouwen, om haar jong huwelijksgeluk in vreemde hotels te sleepen, ia plaats de wittebroodsweken ia het eigeD, behaaglijk nestje te genieten. •Tegeu half twee kwam er goddank een eind aao. Ik was zoo moe als een hond, bromde cog e-ua'. «wel te rusleu" tegen Ciara en wiWe gaan slapen. •'t Zou juist gelukken; d ar op eens kwam myn vrouw o/ereuid: *Och Karel, is er geen waer hier? 'k heb zoon vreeselyke dorst." Natuurlyk was er geen droppel te vinden •Och toe, Karel, kun je niet even een keilner schellen, of 't kamermesje — er is toch geen licht hier — ik versmacht," zei ze smeekend. «Wacht," antwoordde ik, »'k heb hier ergens aan ctea muur zoon soort schelkoord zien hangen — waar is het ook weer — o, hier I" en meteen had ik een kwast te pakken. Ik trok, nog eens — daar .... een gil — een klaterend geruisen — een zondvloed. . . ik had de douche-kraan open gezet. • Weet je wat het zeggen wil, ais man warm en lekker ia bed ligt, en juist de oogen wil sluiten om de lang begeerde sluimering te genieten, weet je wat het zaggen wil op zoo'ü oogenblik doornat geplenst te wordeo, zijn jooge vrouw in zulk een toestand te ziec en geen raad te weten hoe men zich drogen of slapen zal ? •De rest kua je ja voorstellen, amice I Of neen 1 dat kun je niet. Uet was tevreeselyk I" »'t Is zeker eea koude ervaring, die je van 't huwelijksreizen hebt opgedaan," moest ik lachend erken:-en. »Brrr!" besloot Bargel, »Nu kua je ji toch wel verklaren, dat ik er een broertje aan dood heb, niet waar ?" --- Verscheidenheid. In het parlement. Stephan Tisza, de zoon van den vroegereu Hongaarsciien Minister-presdent, was in hel Parlement aan bei woord. Op de li skerzyde werd duchtig losgepaau; met moeite slechts bleet men kalm. Eindelijk werd het verwijt d<~; Kamer ingesiingerd, dat de linkert^de haar rechtea had misbruikt. Een storm verontwaar, diging brak los; »Tot de orde! Tot de orde!" De president luidde zijn klok; het was een leven als een oordeel. Eindelijk werd stilte verkregen ao kon Tisza met zijn rede doorgaan. Doodstil was het geworden, toen plotseling eea a.epe basstem riep; »Wat zal daarvan worden, als hij oud wordt!" Van alle zijden der Kamer klonk een schaterlach. De linkerzijde lachte uit volle borst, de Begeeringsparty glimlachte slechts gedurende de eerste oogeublikken, eenige afgevaardigden legden zich met het gelaat op de bank, om hun lachbui te onderdrukken, en ze keken steeisgewyze naar den Ministersom te zien wat deze deden. En daar had werkthjk de lachlust ook de ministeriêele bank aangegrepen- Barros, Iziglaggi en Wekerle lachten luide, Tejervary legde de haden op de heupen en lachte, en de Minister-president Szapary neemt zyn brilletje van den neus om de tranen te drogen, die hem door het lachen langs de wangen rolden de strenge voorzitter leunt vergenoegd in zyn fauteuil, zei f o de jonge Tisza buigt zich over de bank en lacht, of hy wil of niet. Spoorwegongeluk. Eeoe statistiek is openbaar gemaakt, vermeldende het aantal spoorwegongelukken in 't jaar 1890 en de verliezen van menschenlevens, die daarby io Engeland hebben plaats gehad. Er werden 18 passagiers gedood, of 1 op de 45 430.224 reizen, en 496gekwetst,of 1 op de 1,648,677 reizen. De meeste van deze rampen gebeurden by zes botsingen. Van de spoorwegbeambten zyn weer beelwat personen het slachtoffer geworden. Er werden 499 hunner gedood en 3122 gekwetst, of om het zware verlies nog sterker te doen uitkomen, er werd een man van het personeel gedood van iedere 694 beambten ca een man gekwetst op elke 111. Bj het rangeerea van treinen en loskoppelen van wagens gebeurden weer, evenals vorige jaren de meeste ongelukken. In het officieeie stuk, waaraan deze cyfers ontleend zyn, wordt geconstateerd dat in sommige gevallen onachtzaamheid, verzuim of het niet opvolgen vao de instructiën de oorzaak zija van het ongeluk, maar dat aan den a.-i« deren kant ook hulde gebracht moet worden aan de vlugheid van begrip en de tegenwoordigheid van geest van vele beambten, waardoor dikwyls ernstige ongelukken voorkomen werden. Practisch Een vuil persoon, gekleed in lompen, kwam aan 't commissariaat van politie te Vincennes. •Ik heet August Colos," sprak hij tot den commissaris, >en ben landlooper. Wees zoo beleefd mij op te pakken. Bet is er weer tyd voor."—. »Weer tyd voor? »Hoe bedoelt ge dal?" vroeg de commUsaris. — >Dat is toch heel eenvoudig. Alle jaren om dezen tijd on» t>eveer ben ik met ongedierte gedekt, want ik wasch me nooit Dan laat ik my oppakken omdat men my in de gevangenis een gratis bad geeft." — »Maar dan heb je toch de Seine en de Marne,'' antwoordde de commissaris, I «waarom gaat ge je daar niet eens onderdoenf pelen ?" — «Omdat het waler te koud is; in de gevangenis geeft men mg warm water, zeep en handdoeken, deze bevalt me beter. Nog iets over Barnum. Barnum had veel liefde voor België, inzonderheid voor Brussel, dat hij in 1846 met zijn generaal Torn Pouce bezocht. Of deze vereering voortkwam uit eerbied voor de handigheid van een dief. die met al de kostbaarheden welke zyn generaal van Koningin Victoria en van koning Louis Phillppe had ontvangen aan den haal ging, weten wij niet. Alleraardigst is het verhaal van Barnum's bezoek aan Waterloo. De reclame-maker kende de handigheid der gidsen om allen tevreden te stellen, die kwamen zien waar da voornaamste historische helden eenmaal in den slag gestaan of gevallen waren, terwijl zy zoover gingen» dat zij zelfs precies aanwezen waar de onbeduidendste familieleden der vreemdelingen waren gesneuveld. Zeg eens, gids, sprak Barnum, waar is hier in de vlakte myn vriend kolonel Tchetchiwett van het 2e reg- infanterie van Connecticut gevallen? — Hier aan de helling van Ohain. Volg mij — Dank je vriend. En mijn jongste broer, kolonel Somebody van het 3de grenadiers van Texas ? — Daar boven op den berg Saint Jean. — Dus naast myn neef Jonathan Humbug van het 7de reg. lanciers vanden Mississippi? — Juist. — Welnu Hoeveel ben ik u schuldig, heer gids ? — Vyf f.Tics, mynheer. — Hier hebt ge er tien, beste vriend ... Ik heb nooit zooveel leugens in zulk een kort tijdsbestek hooren opstapelen. Zoudt ge my naar Amerika willen volgen. Ik ben Barnum. Door het zoogenaamde medebrengen van een menigte wapenen, die heeten op bet slagveld gevonden te zyn en door het tentoonstellen van de bottines van lord Übridge, heeft de slag van Waterloo Barnum meer geld opgebracht dan by in werkelijkheid eens aan de mogendheden had gekost- --- Werkplaatsen-SoeriaSoemipat Reeds ingekomen .... f 2273.4-9 ontvangen: j Bij het Bestuur; Uit Semarang 8 Van jongejuff rouw M. Wl-, gecollecteerd onder eenige meisjes van de kloosterschool ~ 4— Van de firma N.N: Voor de schoenmakerij f 100— Voor de te openen werkplaatsen 300.- .... ii 400— Van de firma v.d. L: Toezegging van verschillende gereedschappen voor de smidswerkplaats. Uit Kendals Door den hr. v. Dr.,gecollecteerd op de Sociëteit ~ 25— Uit Poerworedjoi Van eenige ambtenaren en beambten van den S. Spoorweg . „ 22.60 Totaal . . f 2725.09» --- NEDERLANDSCH-INDIE. SLUITDAGEN DER MAILS IN DE MAAND SEPTEMBER 1891 Te Semarang. n Te Batavia, F. 8-22 [F 11—25 K. I—ls-29 _ 4-18 i s_.i-__.iy._26 JH 1—8—15—22—29 Te Soerabaja. F. 7—3 t; E. 14—28; _. 4-11—18—25 --- MAANSTAND. N M. 3 September. |V. M. 18 Sept. E. K. 11 September. I L. K. 25 Sept^ 'smorgen3 8 uur therm- 80, barom 77,5' 'saamidd 3 » » 93, » 77,5 --- Semarang, 23 September. De Algemeene gezondheidstoestand van Semarang en omstreken mag tegenwoordig hoogst bevredigend genoemd worden in ver» gelyking met vele andere plaatsen. Het bestuur zorgt dan ook flink voor de handhaving van gezondheidsmaatregelen, in de kampongs en desa's, in en om de stad gelegen, en ook in de desa's der verschillende districten zijn prentah's uitgevaardigd om de tuinen en erven zindelijk te houden- Reeds sedert een paar maanden ziet men morgens en des middags de inlanders bezig met allerlei afval, af» komstig uit hunne woningen, te verbranden. Voorzeker eea uitstekende maatregel. Ook aan het sirammea der wegen wordt tegenwoordig veel gedaan. Jammer genoeg, dat vele Europeesche zoowel als andere ingezetenen der stad van hun kant geen moeite doen om daaraan mede te werken. Door deze nalatigheid kan het op enkele plaatsen, op het heetst van den dag, zóó verschrikkelijk stuiven, dat niemand zich in den stofwolk durft begeven zonder ma. een zakdoek mond en neus dicht te houden. Die onverschilligen wijzen wij op de bestaande bepaling» die het sirammen verplichtend stelt. Hedenmorgen dwaalde een dolle hond door de kampongs vaa Karangtoerie en beet er verscheidene andere bonden. Pogingen van hei kampongvoik om het dier onschadelijk te te maken mislukten. Het beest bet-ft steile oorea 99 en is licht geel van kleur. Dit tot waarschuwing voor de bewocers dier buurt om *f hunne hoede te zyn. De feesten te Demak Uit verdere bericb* ten omtrent de feestelijkheden te l.emak bij gelegenheid van het huwelijk van den Regent aldaar blijkt ons, dat ons entrefilet daarom' trent in de Lo omotief van 15 September j»-niet geheel eo al juist wa\ Er Is o a geen wajarg orang geweest en de Regent heeft ook geen tbé-daosaot aao Europeesche genoodigden aangeboden. Slechts was er een speelpartytje voor de ingezetenen en andere belangstellenden» die uit eigen beweging gekomen waren. De belangstelling, door het jonggehuwde paar ondervonden, was overigens zeer groot. Aan het station te Solo werden de Regent en zyne rchtgecoole, bij hunne terugkomst in fjokja, verrast door de aanwezigheid van ele prinsen, regenten en inlandsche officieren uit den kraton en van het Mangkoe-negaran* sche huis, die den stoet tot Demak vergezelden' Te Goendih was de Regent van Poerwodad» met verscheidene hoofden aan het station pre* sant om mede le gaan naar Pjerwodadi» waar erverschingen aangeboden werden en zicb vele Europeesche ingezetenen bevonden, onder welke de president van den landraad met zijn griffier en de aspirant-controleur» die allen kwamen den regent en zyne echtgenoote ver* weikomen. Bij de aankomst te Demak was de bevolking door zulk eene groote massa vertegenwoordigd, dat de rijtuigen ieder oogenblik stilhielden, ter voorkoming van ongelukken* Men schat het aantal aanwezige inlanders op 150.00. Volgens ooggetuigen kwamen reed* een paar dagen te voren ontelbare personen uit de aangrenzende afdeelingen en residentiën, men merkte zelfs lieden uit Pekalongan, Rem' bang en al de afdeelingen van Japara op» zoodat dit goede dagen voor de tram geweest moeten zijn. Reeds den dag voor de aankomst der echtgenooten was het regentserf bezaaid met duizenden inlanders, terwyl op den gewichtigen dag de volksmenigte aldaar zoo aangegroeid was, dat de regentswoning van buiten moeilyk te bereiken was. Langs den weg tusschen het station en de kaboepaten werd het rytuig, waarin het paar gezeten was, met bloemen bestrooid. De tuin van den regent is thans versierd met een fontein van inlandsch maaksel, aan* geboden door eenige vrienden en inlandsche ambtenaren. Zooais wij in ons vorig entrefilet reed' mededeelden zyn, in weerwil van deze bui* tengewone opeenhooping vao menschen, orde en rust geen oogenblik gestoord, 't welk zeker ook voor een groot gedeelte daaraan moet toegeschreven worden, dat al het folk met vreed«ams badoeüngen en in eene feestelijke stemming was opgekomen. Bij bekkensl.vg is gis eren aan de bewoners der inlandsche kampongs van Semaraog en omstreken bekecd gemaakt, dat ieder hunner vóór zijn huis twee vaten of acht petroleum* blikken met water moet hebben staan, om bij eventuëelen brand spoedig hulp te kuaneo verleenen, aangezien er door de droogte veel putten geen water meer hebben. By overtreding dezer bepaling krijgt de schuldige 4 dagen krakal of f 3 boete. Reclame. Bij wyze van reclame voor het water uit de Victoria bron te Oberlahnstein is door den heer F. J. H Soesman alhier gratis verspreid een «Valse Impromptu" voot piano, gecomponeerd door Richard Hol en getiteld: «Victoria-Bron." Deze compositie is het eigendom van de maatschappij tot exploitatie van de Victoria*- Bron te Oberlahöstein, gevestigd te Rotter» dams ze is niet in den handel; de nette om* slag geeft een gezicht, fa kleurecdruk uitgt* voerd, op de bron te Oberlahnstein. Nog steeds vacant. Naar men ons mededeelt' Is de betrekking van peogoeloe-misdjit alhier sedert ruim zes maanden vacant. Zoowel inlanders ais Arabieren wenschen dat de vacature n° eindelijk vervuld zal worden want, zoo zeggen zij, daar er nu in de moskee geea hoofd is. speteo de kaoems en ketibs daarop hun beurt den baas» en dat wel tot ongerief van de bezoekers van den tempel. Een zekere raden mas dringt 's avonds de huizen biunen der inlandsche bewoners van Ambeegan, Kapoeran, Pedjagalan en Karang' toerie om dan eene soort van schatting vin) hen te heffen. Bij voorkeur exploiteert hü de huizen, waar de man afwezig is, o» anders die van weduwen of andere allee-1 wonende fatsoenlijke vrouwen. En worbt geklaagd over een dozyotj» nachtvlinders» die in den ml vond de Heere** straat frequent eeren en met kunnen nalaten» de lieden, die daar passeeren, zelfs als deze0 door vrouwen vergezeld zijn, met de meest* onbeschaamdheid zoo nu en dan het een o* ander toe te roepen. Gedeserteerd Men bericht ons dat in d' rimboe der desa Broemboengan zich dagelyk* een drietal gedroste kettinggangers ophouden» als gewone inlanders gekleed. Ze zetten d» desa-bewoners geld af, onder het uiten va* bedreigingen, en oefenen des avonds dezelfd" praktijken uit op Ambengan, Petolongan •* Karangbidara. Onbewaakte hui en. In de kampong Sd»* boeran zyn vier ledige huizen, die nimm«r bewaakt worden, waarvan de politie zich gemakkelijk kan overtuigen. Deze woningen bieden eene uitmuate-U* schuilp'aats aan voor vagaboodeo, dieven "0 en andere lui van dat gehalte en zyndaaro®1 den bewoners der kampong een doorn in het oogr Aan het Marktbericht en Prijs-Courantt opgemaakt door de > Handels Vereeniging" J' Batavia, dd. 18 September 1891, is het vol* gende ontleend: j. Invoeren Zaken zyn gedurende de laatst verloops» veertien dagen zeer in omvang verminderd» zoo zelfs dat het zich laat aanzien alsof oa«» midden in het stille saisoen verkeert, de P** sars in het binnenland zijn verlaten en h' geld komt allerwege moeyelyk binnen. 'J~ afzet van Madapollams en Calicots bepaal" zich tot het voorzien in onmiddellijke behoeft*.' met Gebleekte Engelsche Shirtings was b^ iets beter gesteld. In Cambrics, vooral superieure, is nog geene verandering ten goode bespeuien. Ruwe Garens zijn overvoerd •* genieten hoegenaamd geen kooplust. De vOO* raad van Adrianope! Rood Garen is op ni«" belangrijk toegenomen terwyl de afzet daf* ontegen sterk is verminderd. Prints, zelfs wL uieuwe genres, trekken minder de aand»6" dan voorheen, terwijl Weefgoederen en ***, tiks na een kort vleugje, op nieuw zoo l°~~ als in vergetelheid zyn geraakt. Van M*,aft werd tot vorige prijzen iets meer verko°l|V* ---