De mentqua-tie. Alles is onzekerheid geworden en duisternis. Niemand vreet meer wat in de toekomst te verwachten, wat te mogen hopen, wat le moeten vreezen. De toestand was reeds ingewikkeld, was reeds moeilijk en vol bezwaren — toen opeens een maatregel genomen werd, die, zoo als een deskundige zich uitdrukte, smet een pennestreek de geheele wereld van noord tot zuid, van oost tot west in een hevigen staat van beroering bracht." Dat was de maatregel van 20 ,luni 1833, een das, die zoo als Mr. H. N. Mees in zijn belangrijk opstel in fa Nieuwe Rotterdamsche Courant van 2 Juli schreef, een bekende dag in de geschiedenis der muntquaestie zal blijven. In Britsch Indië is de vrije aanmunting van zilver geschorst. Wat dat al dadelijk beteekende, bleek uit de groote daling der zilverprijzen. Wat het. in de toekomst zal gaan beteekenen weet niemand. En men weet dat te minder omdat in Noord-Amerika een andere maatregel staat genomen le worden, die een einde zal maken aan het kunstmatig op prijs houden van zilver. Nieuwe reden van daling der zilverprijzen — hoever kan die gaan . Welk gevolgen zullen twee zoo enorm ingrijpende maatregelen hebben ? In hoe ver zal de staking der exploitatie van vele zilvermynen een tegenwicht leveren ? Men kan gissen en raden — meer niet. De gevolgen kunnen vei schrikkelijk zijn. Zullen zij het zijn? Of zal juist het verschrikkelijke van de te verwachten gevolgen de remedie aanbrengen. Zal er meer neiging komen bij de natiën, om de handen ineen te slaan, teneinde de gevolgen af te wenden door gemeenschappelijke of identieke maatregelen? Wie waagt het op dit punt een voorspelling te doen, nadat zooveel voorspellingen op het gebied van muntwezen maar al te slecht zijn uitgekomen? Voor vele landen kunnen de moeilijkheden groot worden, ook voor Nederland. Enkele weken geleden (op 19 Mei 1893) sprak de minister van Financiën over den stand der muntquaestie. Zoo men van het bimetallisme redding verwacht, dan zou er toch reeds niet meer le denken zijn aan een bimetallisme op den voet van eene verhouding van goud tot zilver als 1: 153. Zij zou b. v. moeten zijn als 1: 20, maar om op dien voet tot het bimetallisme over te gaan, zou Nederland voor elke 100 miliioen aan zilveren mitat in omloop zich eene uitgraaf moeten getroosten van 23^ miliioen. Men zou — zoo zei de minister verde nog beproeven een middel te vinden oï>* der zulk eene uitgaaï net doei te bereikt <■ Bewezen was het nog niet dat het zoeken naar zulk eene oplossing gelijk stond met het zoeken naar de quadratuur van den cirkel. Zoo was het weinige weken geleden. Wat zal het wel zijn zelfs als de zilverprijs niet lager daalt dan het cijfer, dat hij reeds bereikte, volgens welk cijfer niet meer vier rijksdaalders aan zilver eene waarde hebben van een gouden tientje, maar er bijna acht rijksdaalders noodig zijn om gelijke werkelijke waarde te geven als een gouden tien gulden-stuk heeft? Nederland. --- Chicago's Postwezen. Chicago, zoo schrijft het aldaar verschijnende blad de Nederlander, heeft 923 brievenbestellers, die dagelijks onder de 1.500.000 ingezetenen 1.400 000 brieven, 600 000 couranten, een totaal van 2.000.000 postzaken rondbrengen. Terzelfder tijd ontsluiten die mannen 196 postkasten en brengen 1.500.000 brieven naar de post. Drie miliioen vijfhonderd duizend postartikelen door de handen te Jaten gaan en dat stuk voor stuk en dat alles van zonsopgang tot zonsondergang ! Om dat te doen loopen die mannen een totaal bedrag vau 13.600 mijlen per dag of een weinig minder dan vijftien mijlen voor ieder van hen. In dit leger zijn Engelschen, Schotten, leren, Italianen, Duitschers, Nederlanders, Noorwegers, Franschen, Zweden, Denen, Joden, Bohemen, Canadeezen, Afrikanen, Hongaren, Russen, Polen en een klein aantal van Amerikanen. Het is een leger dat 9000 paar schoenen, 2500 pakken kleeren, 5000 paar handschoenen en bergen geduld noodig heeft — alle twaalf maanden. De gemiddelde leeftijd dezer 928 mannen bedraagt ongeveer 40 jaren. Tusschen de 30 en 40 zijn de 60 reeds voorbij Hel staat te bezien of behalve onder de" i mannen er te Chicago iemand ion kunrifcj worden aangetroffen die op 58 jarigen leeftijd dag in dag uit 15 mijlen kan alleggen. Er zijn onder hen 25 mannen die meer dan 20 jaren deze belrekking hebben waargenomjn. Een doet het sedert 1867 of bijna even zoo lang als de stad het recht had van de brieven vrij aan huis bezorgd te zien. Dat geschiedde in 1864 — toen Andy Johnson President was. Piice — «de theaterman" —was burgemeester en P. W. .Stierman postdirecteur. Polier Palmer, Marschall Field, John W. C.rwell en andere mannen begonnen fortuin te m 'kon. .Niets hier was zooals het nu is, heinde het Meer en dat was nog niet. vau »cnbs" voorzien. De dienst begon met twintig brie? venbestellers, wier werkzaamheden begrensd waren op een gebied van vijftien vierkante mijlen. De 928 brievenbestellers van onze lagen bewegen zich over een gebied van 70 vierkante mijlen. De eerstbenoemde brievenbesteller is nog in dienst, schoon binnenshuis werkende. Het salaris dezer mannen is door de wet bepaald : #600 voor het eerste en #800 voor het tweede jaar en daarna #1000. Een ge wone dozis van gezond verstand, buitengewoon goed ontwikkeld beenstelsel en onvermoeid geduld zijn de hoofdvereischten tot dit werk. Schrijven, lezen en eenigszins op de hoogte zijn met de situatie der stad wordt verder van hen geeischt. Er zijn 13 hulpkantoren in de stad, nl. het Sout Division-kantoor met &! bestellers en een oppervlakte van 3 mijlen ; Cottage Grove Ave, met 34 bestellers en een oppervlakte van 2 vierk. mijlen; Hyle Park met 15 bestellers en 6 vierk. mijlen; Stock Yards met 40 bestellers en 5.9 vierk. mijlen; South Chicago met 17 bestellers en 7 vierk. mijlen. World's Fair (Jackson Park) met 26 bestellers en i\ vierk. mijl; Soutwest-kantoor met 70 bestellers en 11.271 vierk. mijlen; W. Madison str.-kantoor met 63 bestellers en 6.937 vierk.mijlen; Nortwest-kantoor met 48 bestellers en 3.358 vierk. mijlen; W. Divisie-kantooi met 33 bestellers en 1 vierk. mijl; Humbolds Park met 16 bestellers en 2.5 vierk. mijden en North- Livision-kantoor met 73 bestellers en 365 vierk. mijlen. In het centraal kantoor is een macht van 155 bestellers en 52 paarden en wagens in dienst. De lieden werken volgens het achtuurstelsel. Nog leeft en werkt de eerst in Chicago benoemde brievenbesteller, kapt. William A. Calhoun, uit het geslacht van den vermaardr» Jolm C. Calhoun en een neef van dien J. Calhoun die den 26sten Nov. 1833 de eerste courant te Chicago - »deDemocrat"—uitgaf. M. Calhoun is den 28st.n Juni 1837 in een huisje, staande waar nu no. 74 Randolph str. is, geboren. Toenmaals was het postkantoor aan den noordwestelijken hoek van Dearborn- en Mont-oe str. Abraham J. Jonesis een tweede oudje, die in 1867 het rondbrengen van brieven begon en tot op den huidigen dag volhoudt. De langste besteller is William H. Hogan, staan de 6 voet 6 duim in zijn schoenen, en de kortste is Louis Sleinberger, niet langer dan 4 voet 10 duim. Hogan is de knapste kerel en Sternberger de vroolijkste. De gemakkelijkste lieden om brieven te onvangen zijn de Chineezen. Een goede sigaar is dikwijls hef. loon van den besteller die hen hun postzaken overhandigt. De Negei bevolking wil van Negerbestellers volstrekt niet gediend zijn. Er zijn 63 kleurlingen onder de bestellers en de postbeambten zeggen, dat zij in niets voor de blanken onderdoen. --- Nederlandsche Journalistenkring. De » Nederlandsche Journalistenkring" hield Zondag, 9 Juli, te Amsterdam, in een der lokalen van «Krasnapolsky" zijne jaarlijksche algemeene vergadering. Bij afwezigheid van den voorzitter, den heer mr. A. Polak, werd de vergadering geleid door den heer dr. P. I. F. Vermeulen. .Uit de verslagen van secretaris en penningmeester bleek, bij een steeds toenemend ledental, de bloeiende staat van den kring. In de vergadering werd o. a. ter sprake gebracht de meer en meer in zwang komende gewoonte om dagbladverslaggevers, op grond der door hen geleverde verslagen van het gesprokene in vergaderingen als getuigen voor de rechtbank te dagvaarden. Noodig werd geoordeeld de aandacht te vestigen op de ernstige bezwaren vau een dergelijk stelsel voor de gedagvaarden, en de wensch werd uitgesproken dat door eene regeling van justitiewege zelve de rechterlijke macht in staat worde gesteld zich in deze van de hulp der dagbladverslag.gevers zooveel mogelijk los te maken. Een tweede punt óp de agenda betrof de gebleken noodzakelijkheid om bij officieele maaltijden, waarvan verslagen in de couranten wenschelijk zijn te achten met het oog op de aan tafel ingestelde heildronken, eene regeling te treffen, die voor den journalist de mogelijkheid schept, op een aan zijn ambt passende wijze zijne taak uit te oefenen en levens de autoriteiten van het vaak overwegend bezwaar ontheft plaatsen beschikbaar te stellen voor de verslaggevers van alle zich aanmeldende bladen. Aan het bestuur van den kring werd opgedragen zijne tusschenkomst te verleenen, om in deze te geraken tot eene betere regeling, dan tot heden gevolgd kon worden. Naar aanleiding van eene mededeeling dat aan het departement van justitie de meening bestaat, dat de wijze waarop Ihans schier alle dag- en weekbladen zich het auteursrecht voor den inhoud van hun blad verzekeren, geen waarborg oplevert dat die rechten voldoende verzekerd zijn, verklaarde het bestuur zich bereid deze zaak in overweging le nemen. Tot bestuursleden van den kring werden herkozen de aftredende leden de heeren dr. Vermeulen en Gerard Keiler. Na afloop der vergadering werd door een veertigtal leden van den Kring deelgenome i aan een gemeenschappelijken maaltijd in het «Hotel Orange" teZandvooi t. Hoofdredacteurs, redacteurs en verslaggevers van de meest tiiteenloopende richting zalen er broederlijk bijeen, vereenigd — gelijk dr. Vermeulen het uitdrukte in zijn hetldronk op onze Koningin Wilheimina — door lietde lot het vaderland en vereering voor ons vorstenhuis. --- De spoelkoorts in Frankrijk De Su__elkoo~ts heefl. haar hoogtepunt on der alle klassen van het Fransche volk be reikt, maar zoo ernstig ais (ure uitwerking mag zijn op de hoogere klassen tn Frankrijk, op de arbeiders is zij niel minder ernstig : dag aan dag ziel men op de wedrennen lieden, die hun dagloon daar komen verliezen. Zelfs kinderen zijn bekend met alle geheimen der wedrennen, alleen gelooven zij, dat. een poiht (vn tuyau) esn zekere aanwijzing is, welk paard zal winnen. Ofêciioon de hartstocht voor spe! en weddingschap aan alle klassen gemeen is, was er een tijd, nog niet lang geleden, dat alleen de zeer rijken aan dien smaak konden voldoen m Monte-Carlo le bezoeken heeft men geid noodig: om 'id te worden vaneen club, waar spelen veroorloofd is, moet men een zekere positie hebben, zoodat gewone arbeidslieden zich met een gewoon kaartspel moesten tevreden stellen ol' clandestiene speelholen bezoeken. Dit is steeds moeilijk, daar de pilitie zorgvuldig op deze plaatsen let, en een arbeider groot gevaar loopt gearresteerd te worden, indien hij er in een gevonden wordt. Aldus had tot nog toe het volk weinig gelegenheid bij het spel zuur verdiend geld te verliezen. Maar nu worden wedrennen meer en meer gewoon rondom de wallen van Parijs, en kan men voor een paar sous een plaats in een groote break met zes paarden hebben, terwijl men voor een paar sous meer toegelaten wordt op een wedren, waar de arbeider voor sommen van een franc af mag dobbelen. Zoo hij verliest wedt hij weder, om het verlorene te herwinnen en zoo hij wint, doel hij dat ook om zijne winst le vermeerderen. De uitslag is altijd dezelfde: ondergang, vroeger of later. Onlar gs hadden wij een verschrikkelijk voorbeeld van de gevolgen van het dobbelen: een wijnhandelaar, Coupé, was matig en werkzaam eu voorspoedig: zijn tehuis was gelukkig, zijn vrouw en kinderen hadden hem lief en waren welvarend, maar vóór eenige maanden begon Coupé de sportbladen te lezen. Door de beloften van rijkdom begon hij te wedden, al de winst van zijn zaak werd opgeofferd, en na het verlies van zijn laatste sou werd hij somber en dacht aan zelfmoord. Maar om zijn vrouw en kinderen niet in ellende achter te laten, besloot hij, dat deze met hem moesten sterven. Een zekeren morgen bleek Coupé zijn plan volvoerd le hebben; hij had alleen zijn vrouw aan zijn misdrijf medeplichtig welea le maken. De vader doodde eerst zijn vrouw, daarna zijn kinderenen bewaarde den laatsten kogel van zijn revolver voor zichzelf. Zijn in een kast gevonden laatste wil was geteekend door hem en zijn vrouw en erkende het verlies van geld bij de races, drukkende schulden en de uiterste wanhoop voor de toekomst. Een ander voorbeeld: onder 27 personen, onlangs in het Bois de Boulogne gearresteerd, bevond zich een vrouw in lompen gehuld, die vroeg in afzondering door den commissaris van politie ondervraagd te worden. Toen bekende zij de gescheiden vrouw van een fatsoenlijk koopman te zijn en zich aan bedelarij en misdaad te hebben overgegeven. Bij de wedrennen had zij 500 000 francs verspild, die zij bij baar scheiding van haar echtgenoot ontvangen had. Deze vrouw was een van de velen, die op de tribunes van Longchamps, Chantilly en Auteuil schoone toiletten dragen; maar de waarschuwing van haar lot zal spoedig vergeten worden. Uit deze voorbeelden blijkt, dat men vooral voor de miniere klassen te Parijs het spelen moeielijker moet maken. Daar wedrennen alleen met toestemming der overheid kunnen plaats hebben, behoorden zy minder talrijk te zijn en alleen plaats te hebben op grooten afstand van de stad, zoodat ze alleen toegankelijk zouden zijn voor hen, die geld kunnen verteren. Maar van den anderen kant, waar wedrennen zijn, zij het ook beperkt, daar wordt ook gewed. In het Quartier de la Bourse zijn vooral in de laatste jaren, verscheidene ïlünchlingeii verrezen, waar iemand kan spelen of speculeeren in «stocks ', onder bescherming van de politie. Inderdaad is de deur van een dezer huizen bewaakt door een sergcnt de Mie. Om te kunnen spelen wordt een inleg verlangd van 3 lot 100 francs naar gelang van de belangrijkheid der speculatie. De winst of het verlies mag nooit grooter zijn dan eenige centimes, hoogstens eenige francs Zoodra de directeur der inrichting een voldoend getal orders heeft ontvangen, zendt hij een bediende naar de Beurs, en deze keert onmiddellijk terug met de noteeringen. De klanten ontvangen hun winst of betalen hun verlies naarmate de «stock" in waarde is gerezen of gedaald sedert het vertrek van den bediende. Dit lijkt een fatsoenlijke beurs-operatie, maar he t komt voor, dat de bediende het bericht van >rijzing" of «daling" brengt in overeenstemming van wenschen van den eigenaar en niet overeenkomstig de officieele noteering. Deze speculanten in sstock" zijn over het algemeen koetsier, reslaurant-bediende, werklieden enz. Aan de Beurs zelf kan een arm man onmogelijk speculeeren. Men kan noch koopen, noch verkoopen voor minder dan 1500 francs, maar er zijn z. g. «Banken" wier officieele organen een winst van 250 francs, 's maands met 20 francs inzet toezeggen. De directeuren dezer inrichtingen zetten met de ontvangen gelden een groote speculatie op touw, en wanneer zij daarmede succes hebben, verdeelen zij een belangrijke geldsom oneer hun klanten. Maar met zoo heel lang geleden ging de directeur van een dezer inrichtingen op den loop, en nam als resultaat zijner speculatiën een bedrag van 1.800.000 francs mede. Slechts zes maanden waren noodig geweest voor het samenbrengen van dit bedrag en zijne klanten waren tevredengesteld met een uitkeering van 50.000 francs in afwachting van de grootere toegezegde voordcelen. Van dezen aard zijn er ongeveer 300 inrichtingen en hare gewone slachtoffers zijn schoolmeesters, geestelijken enz. Wanneer de regeering hieraan geen paal en perk stelt, zal de nijverheid en spaarzaamheid dei Fransche arbeidende klasse weldra alleen een herinnering van het verleden zijn. ( Telegraaf. ) --- Verscheidenheid. Uil Corsica.. Door wilde en veelbewogen verkiezingstijden en — twisten zijn in Europa vooral lerland en Hongarije beroemd. Maar na een juist geëindigd reuzenproces .schijnt het eiland Corsica volkomen gerechtigd om in dit opzicht mee te dingen. ln den gemeenteraad te Soccia was eene plaaats open. Twee candidaten, Pali en Pinelli, streden daarom, De aanhangers van Pali beschouwden het dorp Orto als een gemeen, vuil gehucht, omdat het diens tegenstander met huid en haar aanhing. Een vriend van Pali nam aan, daar den baas te spelen bij de verkiezing eu hij vernielde een groot gedeelte der stembriefjes. De voorzitter verklaarde evenwel, dat er hier geen twijfel kon bestaan en dat Pinelli met groote meerderheid iv Orto was gekozen De uitslag der verkiezingvoor de geheele gemeente zou den volgenden dag in Soccia, de hoofdplaats, bekend gemaakt worden, 's Morgens reeds, in alle vroegte, trommelde de geslagen candidaat, Joachim Pali, met behulp van zijn schoonvader, de vast'beradensle aanhangers bijeen, wapende _e met geweren en kruit en rukte met eene bende van 52 man naar Soccia. Naast Pali en diens schoonvader maakte zich vooral verdienstelijk een zekere Leca, als hoofdman der bende, en reed hoog te paard aan hare spits. Terwijl de gewapende hoop onderweg rustte in een gehucht en een dronk nam, kwam het bericht hunner komst in Soccia, en de burgemeester liet in allerijl bekend maken, dat aan alle gewapenden het verblijf in de stad werd ontzegd, en dat niemand, behalve de ingezetenen, zich op meer dan tweehonderd schreden afstands van het verkiezingsgebouw jnocht bevinden. Den hoofdman van de gendarmerie, die trouwens maar uit drie man bestond, werd de handhaving van deze verordening opgedragen. De drie gendarmen met hunnen bevelhebber zetten zich in beweging en ontmoeten buiten de poort den troep van Peli, die met een front van 3 man in zuiver militaire orde oprukte. De verordening van den burgermeester werd overgereikt, maar de aanvoerders van de bende riep terstond: «En wij-gaan toch in Soccia, al moet het bloed kosten!" De troep zelte zich weer in beweging, en naderde tot op twintig schreden het gebouw, waar de verkiezing werd gehouden. De gendarmen beproefden vergeefs ze tegen te houden. Hier trokken zij weer hunne wapens Maar eensklaps hoorde men uit Pali's troep «Vuur!", en twee der gendaimes vielen,van vele kogels doorboord, op den grond. In het proces, dat zeven dagen achtereen duurde, kwamen 44 aangeklaagden voor de rechtbank, maar bet was zeer moeilijk uit te maken, wie de hooldschuldigen waren Niemand wilde geschoten hebben. Eindelijk werden er 20 vrijgesproken, 3 werden tot levenslangen dwangarbeid, een tot levenslange gevangenisstraf, 2 lot twintig jaren, 4 tot tien jaren, 2 tot zes jaren en de overige 0 tot vijf a drie jaren gevangenisstraf veroordeeld. Ceca en de schoonvader van Pali bevinden zich onder de veroordeelden. Deze laatste heeft zelf Corsica bijtijds verlaten. Veroordeeld. Zekere vrouw Baleuta had zich dezer dagen voor de Rechtbank te Weenen te verantwoorden wegens beleediging van een harer buren. De president vroeg haar, als gewoonlijk : Zijt t>e wel eens vroeger met de politie of justiti^ in aanraking geweest ? — Nooit. — Dus geen veroordeeling ondergaan? — Jawel. — Hoe moet ik dat begrijpen? Niet met justitie of politie te doen gehad, maar wèl veroordeeld? Ge begrijpt mij zeker niet. — Ik begrijp u heel goed. — Alzoo hebt ge vroeger al reeds een door de overheid u opgelegde straf ondergaan ? — Jawel. — Welke en wanneer ? — Ik ben sedert jaren getrouwd ! (Hilariteit). Meerschuimen pijpen. De eerste pijpen van meerschuim werden in 1723 gebruikt. De eerste werd vervaardigd door den schoenmaker Karel Kowals te Pest, die zich in zyn vrijen tijd bezighield met kunstsnijden. Dit kwam ter ooren van een zijner begunstigers, graat Andrassy, diè hem van zijn reis uit Klein Azië een stuk meerschuim meebracht. De schoenmaker was een hartstochtelijk rooker en kwam op het idéé daaruit een pijp te snijden, daar hem meerschuim wegens de poreusheid tot het opzuigen der nicotine zeer geschikt voorkwam. Hij sneed dan ook een pijp voor eigen gebruik en een voor zijn begunstiger. Hij bemerkte echter, dat de witte kleur door het aanraken met zijn pekhanden geheel wegging, doch dat met eenig wrijven in witte was de pijp door die zwarte vlekken des te mooier werd. De graaf liet nu nog meer materiaal uit Turkije komen en gaf dit, nadat het tot pijpen vervormd was, aan vrienden ten geschenke, die deze zeer mooi vonden en die het mogelijk maakten, dat een bijzondere handel daarin ontstond. De eerste pijp van Kowats is nog in het museum te Pest te zien. Gemakkelijk bidden. ln Thibet bestaat zelfs een bidmachine.Dit instrument is een holle, om een as draaiende metalen cylinder, die met geschreven gebeden gevuld is. De godsdienstige man neemt voor de machine plaats, rookt, staart gedachtenloos voor zich heen en brengt de machine in een draaiende beweging. Als hij al de gebeden «afgedraaid" heeft, mag hij zijn godsdienstplicht als vervuld beschouwen. Nagelbijters. Een Fransch geneesheer, Dr. Berilion, heeft eenigen tijd zijn studie gemaakt van het nagelbijten, of, zooals hij het noemt, de »onychophagie". Hij kwam tot de uitkomst, dat die slechte gewoonte of ziekte zeer algemeen is. Van 265 leerlingen eener openbare school te Parijs, die hij onderzocht, hadden 63 de gewoonte van nagelbijten. Er is echter in dit opzicht groot onderscheid tusschen de verschillende districten of tusschen verschillende scholen van hetzelfde district. Meisjes hebben de slechte gewoonte meer dan jongens. In een meisjesschool van het departement Yonne waren van 21 leerlingen 11 nagelbijtsters en in een andere meisjesschool was de verhouding 61 van 207; onder die 61 waren er 15, die de nagels beien van beide hauden; de overigen deden het slechts aan één hand. Dr. Berillon houdt de sonychophagie" voor een uiting van zenuwachtigheid en hij stelt «suggestie" als geneesmiddel voor. Het dragen van handschoenen of, bij kinderen, het inwrijven der nagels met bittere kolokwint werd oudtijds meer afdoende geacht. --- NEDERLANDSCH-INDIE. SLLTITDAGEN DER MAILS _>;_ maand Augustus IBü3. Ti Semarang. Te Rationa. 8- 22 v- 11—25 K i —15— 29 E. 4-18 H. 5 -12 -19 -26 H. I—B -15-22—29 Te Soerabaja. F. 7—21 E. 14-28 H. 4-11—18—25 MAANSTANf). V. M 27 Aug. | N. M. 12 Aug. LX. 5 Aug. fE. K 19 Aug. 's morgens K uur Ihertn. barom. snamidd. 3 » » » --- SEMARANG, 16 AUGUSTUS. De Hollandsche mail is heden per s. s. Merapi van Batavia hierheen verzonden. Omtrent de toepassing der nieuwe regeling VOOR DE GOUV-KOFfIECULTUUR Schrijft men mij : Het is geenszins de bedoeling geweest om groote, verafgelegen complexen te maken uit één stuk. Een complex kan uit vele stukken bestaan, liefst zoo dicht mogelijk bij de desa's gelegen, vooral als er Lib. kolüe kan worden geplant. Dit in de eerste plaats om de cultuurplichtigen over te halen daar te planten. En dan krijgt elk één sluk (zoo veel mogelijk) waar hij elk jaar zijn aanplant bewerkstelligt, zoodat., hij één tuin krijgt en niet op 10 en meer plaatsen een klein stukkie, dat voor den planter vele bezwaren heeft, evenals ver van de desa planten, waar men nog meer het land aan heeft. Tot zoover mijn berichlgever. Als men echter alweer niet verder van de desa mag gaan dan tot heden ; wat heeft dan het gouvernement aan de op verderen afstand gelegene goede gronden. Het nieuwe stelsel van contracten moest, dunkt mij, juist dienen om die verder gelegen gronden te doen ontginnen. Eene beschrijving van een bezoek aan Batavia eu Buitenzorg wordt door zekere Agnes Willis Smithgegeven in de Straits-Times van 9 Aug Hierin komen bij uitzondering eens yeene dwaasheden, maar daardoor voor onze lezers ook niets nieuws voor. De hotels op Java vindt Mej. A. W. Smith goedkoop en de reiskosten billijk. Telepüoon'Verbinding om Bi.har. Dezer dagen naar het Blilarsche op reis geweest zijnde, moet ik ten volle bevestigen wat. u onlangs meldde» over de goede werking der telephoon, die de ondernemingen aldaar met de stad verbindt. Ten kantore van den agent Karlhaus sprak ik met een kotïieplanter, die verbonden is op een afstand van niet minder dan 43 palen, en zijn grove basslem bereikte even duidelijk mijn oor alsof hij naast mij stond. De Semarangsche Schietclub zal binnen kort weder een algemeen schietconcours houden op het schijfschietteriein te Boegangan. Zijn wij goed ingelicht, dan zal er bij die gelegenheid voor niet-leden ook een baan ■worden opengesteld waar zij de bewijzen kunnen leveren van hun vaardigheid in het schieten met Beaumont- en andere geweren. Een gevaarlijk sujet voor de openbare rust en orde is zekere hadji, woonachtig in de dessa 'N., district Singen-lor. De naam vandien hadji en die van de dessa is ons bekend. Hij geeft zich bij de domme Javanen uit voor iemand die onkwetsbaar is en die het in zijn vermogen heeft bovennatuurlijke daden te verrichten. De sluwe bedrieger, die niet vrij te pleiten is van fanatisme, verkoopt legen goed geld djimats en laat niet na met zooveel overtuigingskracht op den voorgrond te stellen dat men bij de lang verwachte prang sabil de onfeilbaarheid van die talismans zal ondervinden, dat hij zich verheugt in een druk bezoek dat hem geen windeieren legt. De man verdient dat hij op een duchtige manier worde ontmaskerd. Opiumsmokkel door middel van sowtngans 'nag waarlijk wel als een nieuwigheid op het gebied van smokkelhandel aangemerkt Gisteren plaatsten wij een entrefilet waarin beschreven weid op welke wijze eenige Chineezen door het doen uitvliegen van sowangans in het bezit komen van andermans duiven, om die »e verkoopen. Naar aanleiding daarvan deelt men ons mede dat die sowangans in de residenties Bagelen en Soerakarta gebezigd worden om gesmokkelde opium in te voeren. Het laat zich wel hooren dat. het vervoermiddel zeer doeltreffend, en het bij sarrestatie" der vliegende smokkelaars moeilijk uittemaken is, of de duiven toebehooren aan den eigenaar van de W waarop de «aanhouding" heeft plaats geh d. Het is bekend dat de iuheemsc'he dvi- Ven uitstekende postduiven zijn die weinig dichting behoeven. Wanneer men nu die v°gels werkelijk bezigt ten nutte van den smokkelhandel in opium, zou men de smokkeaa,s spoedig op het spoor kunnen komen, p.nvminoeman een aaugenamen smaak te geven Zoo worden onze bruine broeders door da uitgeslapen Chineezen bedrogen. _ Omtrent den diefstal in een der hotels in de slad, waarvan wij gisteren ui .llm r maakten, deelt onze berichtgever ons thans mede dat de Engelsche gezagvoerder niet «le nood.ge voorzichtigheid in acht I, ,d geno.nei, om zijn kamer bij Zljn vertrek op slot ie doen. Voorts komen er nog andere ot__4anutgheden by die uitmaken, dat de gezauvoer der het verlies van zijn geld aan zich zeil te wijten heeft. Bestolen. De Chinees Tjoa Tjoeng Kang, woonachtig in gang WaroOng, kreeg bezoek van dieven die, na over een hoogen muur te zijn geklommen, zich door het Juk toegang wisten te verschaffen lot het gedeelte van de woning dat de Chinees tot toko bezigde. Zij hadden nml. een stevig touw aan de oesoeks bevestigd en lieten zich langs dat touw iv het lokaal zakken. Nadat de inbrekers zich meester hadden gemaakt van eenige manufacturen tot een vrij hoog bedrag aan geld-waarde, trokken zij 'langs denrie? Weder ;"' üe Hitie doet thans reian^. r.?''.'4*010, STAAL™ ServerheW J T Va\de '^a-balangs diene heerMl1!'6. 'eeW un,l'eieflen '™te n\Z m P K°^üng mr schllde"Jen uitzijne woloöf, iUUrhJk raPPofteerde hij dat spoorpoliti 6 iT*IJUen Van Zijn ei£endom aan de en j . lJ bomde er echter niets meer van katr reeds dat men in de zaak geen ontvin°an Zou v'nden- Eergisteren echter luitena^ t ~I,eer M. een invitatie van een 8 bi? t.bet kamp "» een «11 m.p„_ B u "U te wonen waaraan ter de ve!hS!Vo,g «af- Wie schetst echdronk en zi-ll)* «ttende, een glas bier de ""«ren van h«?g 6? °nwillekeurig langs h.nf twe* 4ne ST" Het g»an,plotsfzich zag handen. s.e!,lolen voorwerpen voor Zonder de vorm oog te verliezen TeriZ bel?e«heid uit het geschiedenis van znn 'T. de heer M. de aan den Chineeschen e_n '^hiWerijen «et gebeurde zijn leedwe*!!.B.f die over en de schilderstukken dip h" kennen gaf tj'na-balang gekocht te h_,MJ Ze,lde van een %en eigenaar liet taiigS*^ den w*t- hon.-E. IM)ISCHE ZAKKENROLLER alias / j kef n waarlijk den Europeeschen V«o? ai*n een ïnh.H "°P den Pass*r PinwJ H. ï BChelvrouw die eeni.^inkoo*roS\t td Vo°'; het b'nnenland. Beleefd helgnbUThaar fZ« hera aan klein geld kon beurse ,/oet\ce vr°w bereidwillig haar «^^ZJZ Ö h^lde' drukte d hel Keda^y'Vi e--end,S en b«ko mei was l *\ ,Van haar wJ_a«__g f»e o veil, ' k,wa'? het arme vi ouwlje tot * nTSZ!?***" het te laatwa« omJi3j loon,\±t WIER ™lïïede Inlander ng» en de verschillende passars af om van de .lavatien geld in te zamelen. De man beweert door den penghoeloe-mesdjit daartoe te zij n uitgezonden en zegt dat de opbrengst der collecte zal besteed worden voor het aankoopen van eenige benoodigdheden len behoeve der mesigit. Men heeft echter reden te gelooven dat die verkleede Arabier een bedrieger is en zou daarom gaarne zien dat de politie hem eens onder handen nam. Het klagen over de mandoers der dwangarbeiders houdt steeds aan. Men is er van overtuigd dat zij veel te zwak zijn voor hun volkje dat zich in 't minst niet om hun be wakers bekommert. Op Kobong, bij de oude lunelle en op andere plaatsen, kan men de dwangarbeiders dagelijks takken van de boomen zien kappen om die als brandhout ten eigen bate te verkoopen. Slechte verlichting. Niettegenstaande de weg laftgg Melatten-trenggoeloon voorzien is van straatlantaarns, heerscht. er den gatischea nacht steeds een Egyptische duisternis. Het schijnt dal de lantaarn-aansteker die lantaarns geheel vergeten heeft. De Europeesche bewoners van die buurt zouden gaarne zien dat daar voortaan op straat weder licht brandde. Zelfmoord. In deze maand moeten te Salatiga vier gevallen van zelfmoord hebben plaats gehad en wel door middel van ophanging. Venijnig. Het volgende, blijkbaar door per soonlijke vijandschap ingegevene stukje staal in nomroer 14 van het muzikaal en letterkundig tijdschrift voor Nederland.sch Indie y>Aurora" aan het slot 'eener recensie over St'. Caecilia's laatste concert te Soerabaia: »De andere soliste,mej. de St.mier, had volgens een der plaatselijke bladen »lampenfieber", van daar dat haar »Leistung" niet vlekkeloos was. Maar de «pointe" van de zaak zit'm in wat anders. Wanneer een jong artiestje, gelijk genoemde dame is, hier voor de eerste maal optreedt om naam te maken, dan zorgt de Heer Calati met de hem eigene behulpzaamheid, dat hij en niemand anders de blaadjes omslaat. Wij weten hier wat dat beduidt: »Ais meester Calaiie je blaadje omslaat, ƒ_ 't zeker dat je naar den kelder gaat." Wie onder zijn nijdigen blik niet. . trembleert als een riethalm bij stormweer, moet. een ongehoorde wilskracht bezitten." Men ziet: even nijdig als zouteloos. De bekende behulpzaamheid van Calati voor kunstbroeders en dito zusters, waar zij hem noodig hebben, verdient betere .vaardeeriug. Ambtenaren-ha-NDELDRIJVE^s. Een zekere X. schrijft in het ■'oer. Handelsblad: Hoewel het duidelijk en klaar is voorgeschreven dat Gouvernements Ambtenaren tlrh niet mogen inlaten met zaken eu verr-nootscbappeü, die Joor het drijven van handel winstbejag ten doel hebben, ziet men hier dagelijks dal voor enkelen van die heeren genoemde voorschriften een dooie letter schijnen te zijn. Zoo is onze Algemèenen ontvanger, de heer M. ,1. Honig: President van het bestuur der .Vpot.heek de Vriendschap, die 2 maal achtereen'2o p(.'»t. dividend uitkeerde; Commissaris van de Incasso .Spaar- en Hulpbank, die uu ommekomst van het. eerste jaar van haar bestaan reeds 5 pC(. dividend uitkeerde; President commissaris van de Soerabaia courant en drukkerij, die de laatste jaren tj en 7', pGt» dividend uitkeerde; Terwijl de heer ,1 S.uiter, chef van exploitatie dcc Üosterlijneu, eu de Predikant bij dd Protestantsche Gemeente, de heer Ds. van Leeuwen, commissarissen zijn van de Soerabaiasche Hulpbank, welke geregeld 5 pCt. dividend uitkeert. Aan het stuk van K. voegt de redactie o. a. het volgende toe. Staatsblad 1857 No. 00 herinnert de autoriteiten op Java en .Madoera en op de Buitenbezi tingen aan de bestaande bepalingen legen hel. drijven van hat del door 's lands ambtenaren, eu gelast hun daar streng de hand aan te houden onder herinnering dat »alle ambtenaren begrepen zijn iv het verbod om handel te drijven aan welken zulks niet uitdrukkelijk bij een gouvernements-dispositie is toegestaan." Bijblad 475 heldert dit verbod op en vult het aan tevens. Rechterlijke ambtenaren worden geheel uitgesloten, zij mogen geen handel drijven, noch deel hebben in dien van andere (art. 9 R. O). Het bezit van aandeelen in een vennootschap kan niet anders beschouwd worden dan als deel hebben in haren handel. De ambtenaren—dit zijn allegotivernements ambtenaren, aan wie alleen verboden is handel te drijven mogen echter wel zoodanige aandeelen bezitten daar dit bezit geenszins is een daad van koophandel. Hel enkel bezil vau aandeelen is dus geen daa l van koophandel. lets geheel anders is het zitten in het bestuur van een vennootschap. Dan drijft men wel degelijk zelf handel, neemt er e*eu werkdadig aandeel in, ook al bereidt men zelf geen geneesmiddelen, of brengt men zelf niet de courant aan den man, of occupeert men zich niet direct met gelduitzettingen. En handeldrijven is voor alle ambtenaren verboden. Tram ex huizen. Eenige ingezetenen van den Oedjong te Soerabaia willen, naar in het S. 11. wordt gemeld, aan Z. E. den Gouverneur- Generaal een rekwest indienen in zake het volgende. Toen de tram daar begon te rijden hebben die personen in het belang van hunne veiligheid, vooral die van hunne kinderen, hunne erven en huizen door middel van een hek van den weg afgesloten; bij anderen weder stond zoon hek reeds jaren lang om het indringen van beschonken menschen bij v. zooveel mogelijk tegen gaan. Dezer [dagen nu hebben zij van hel bestuur de aanzegging ontvangen om die hekken als staande op Gouvernements grond,, zoo spoedig mogelijk te doen afbreken. Belanghebbenden wenschen den G, G. te verzoeken hun le vergunnen die hekken te laten blijven staan omreden het hier meer een veiligheidsmaatregel geldt. Hunne eigen domnien zijn sedert de exploitatie door de trammaatschappij van de Öedjongiijn toch reeds zoo aanzienlijk in waarde gedaald eu huizen zonder afsluiting kan men er haast niet meer verhuren. ---