ten Kleine Advertentie êeteekeui stutes! \ \ o**o**0** * Go°*-e \ \ fcd^e — V^^^-^^^ Dé jooi- e* temkkdet dei meest qeieaen fafêfad 'm 't fcei --- SPORT EN WEDSTRIJDEN Scheidsrechter Barlassina over het Nederlandsch voetbalelftal „Het Hollandsche spel, mits technisch gecultiveerd, is het spel van de toekomst" Te midden van twee elftallen, die enthousiast en fel om de overwinning strijden, aangemoedigd door tienduizenden op de overvolle tribunes van het Olympisch Stadion, zwerft daar een kleine rustige figuur over het veld: in het zwart gekleed, beslist in zijn optreden leidt scheidsrechter Rinaldo Barlassina, spelkenner bij uitnemendheid, internationaal arbiter van grooten naam, de ontmoeting Nederland—België. Het is zijn 35ste landenwedstrijd en daarnaast heeft hij talrijke malen nog ontmoetingen voor den Midden-Europa-beker geleid. Een merkwaardige bijzonderheid: Barlassina kent vrijwel geheel Europa, maar Nederland is nieuw voor hem. Het spreekt van zelf. dat gedurende de weinige dagen, dat de Italiaan in ons land verblijf houdt, hij zoovel mogelijk „het nieuwe" wil zien. Vele plannen stonden op het programma, enkele moesten wegens tijdsgebrek worden geschrapt, een tocht naar de bollenvelden bleef op de lijst staan. Nieuw is Nederland voor hem en frisch zijn zijn indrukken over het Nederlandsch voetbal. Slechts éénmaal zag hij een Nederlandsch .elftal spelen, n.l. te Milaan in Mei 1928, toen Italië met 3—2 van ons land •won. Dat is nu twaalf jaar geleden. Sedertdien is er nog al wat met onze internationale vertegenwoordiging op voetbalgebied gebeurd. Er zijn ups en downs geweest. En luidde niet het algemeen oordeel, dat het voetbal na de debacle te Antwerpen en de schrijnende nederlaag tegen Luxemburg te Rotterdam, wederom in een diepte-periode verkeerde? Deze feiten vormden voor een redacteur van het A. N. P. aanleiding scheidsrechter Barlassina naar zijn meening te vragen omtrent het spelpeil van het Nederlandsch elftal, een meening, welke zeer uitvoerig werd gegeven en waarbij men onmiddellijk den indruk kreeg, dat hier een' deskundige aan het woord was, die op internationaal voetbalgebied groote ervaring heeft. „Een prachtig stadion, één van de mooiste, welke ik ooit gezien heb", aldus begon scheidsrechter Barlassina zijn uiteenzetting. „Het publiek, buitengewoon talrijk, was zeer sportief. De wedstrijd zelf verrassend fair, zoodat het een genoegen werd te leiden. Ik geloof, dat zij het wel zonder scheidsrechter hadden kunnen doen. De taak van den arbiter was heel eenvoudig, ook al door de medewerking van de beide grensrechters. Ik wilde, dat het in iederen wedstrijd zoo gebeurde. Ik ben het wel eens anders gewend, vooral in de ontmoetingen voor den Mitropa-beker, waarin de spelers wel eens „ondeugendheidjes" laten zien, welke het leiden zeer moeilijk maken Mijn indrukken over het spel? Heel goed, vooral van de zijde van het Nederlandsch elftal. De ploeg, welke het best gespeeld heeft, won. Van de lichamelijke kracht, die de meeste Nederlandsche spelers bezitten, wordt 'n juist gebruik gemaakt. De meesten van hen zijn, wat men zou kunnen noemen, athleten en de Nederlandsche voetballers deden mij veel denken aan de Zweden. Wat mij bijzonder trof, was de eigenschap van de meeste spelers den bal in eens te spelen. Dus niet eerst stoppen van het leder, hetgeen tijd ophoudt, maar onmiddellijk trappen, waardoor een vol tempo gewonnen wordt. Ook het koppen was uitstekend verzorgd. Ik heb speciaal gelet op Wilders, die als achterspeler de situatie meer beheerschte met het hoofd dan met de beenen. Technisch is het geheel zeer behoorlijk. Wat mij ook trof was het feit, dat in een minimum van tijd het elftal het roer kan omgooien. Op een gegeven oogenblik een verwarde situatie voor eigen doel, een trap naar voren, een aanval, een voorzet, een doelpunt. Het gaat alles zoo bliksemsnel, dat een elftal met dergelijke capaciteiten altijd tot groote verrassingen in staat is, zelfs tegen de allersterkste landen der wereld. --- Spel van de toekomst. Ik heb, aldus merkte de heer Barlassina op, in het Hollandsche spel eigenschappen ontdekt, waaruit het spel van de toekomst zal voortkomen. Het is het spel gebaseerd op snelheid en vlug handelen, gericht op het meest nuttige effect, het directe resultaat: een doelpunt. Dat daarbij de vleugelspelers een groote rol spelen, ligt voor de hand. Wil dit spel tot zeer groote hoogte stijgen, dan zal het gecultiveerd moeten worden, want baltechniek, en vooral schietcapaciteiten mogen ook in het meest snelle spel niet ontbreken. Zooals blijkt heb ik dus groot vertrouwen in de ontwikkeling van het voetbal in Nederland. Nu weet ik wel, dat leiders en spelers den tijd daarbij niet mee hebben, maar dat neemt niet weg, dat men in Nederland heusch nog niet met de handen in het haar behoeft te zitten. En wil men een vergelijking met een ander land? Kort geleden heb ik te Turijn de ontmoeting Italië—Zwitserland, met als resultaat een gelijk spel, gezien. Het spel van het Nederlandsch elftal van Zondag j.l. stond op hetzelfde niveau als dat van Zwitserland te Turijn, en dat niveau was uitstekend. Ook individueel viel er in beide ploegen veel te roemen. Men heeft mij gezegd, dat de rechtsbuiten Van den Engel een invaller was. Deze debutant heeft vooral in de eerste helft prachtig gespeeld. Indien ik dat kan zeggen van een invaller, hoe moet de oorspronkelijk aangewezen speler dan wel zijn? Een andere debutant: de Vries, een stoere werker, die moeilijk te passeeren was. Verder stonden er in het Nederlandsch elftal verscheidene spelers, die van extra klasse zijn: Paauwe, van Spaandonck en Vente. En bij België viel Voorhoof op en Paverick in de tweede helft. Overigens stelde België mij wat teleur. In 1938 heb ik dat elftal voor het laatst gezien en in 1937 leidde ik de ontmoeting tusschen Yoego- Slavië en België te Belgrado. Daar kwamen de Belgen beter voor den dag . Ik hoop, zoo besloot de heer Barlassina het onderhoud, dat het contact, met Nederland hernieuwd, in de toekomst bewaard moge blijven. Ik veatrouw, dat er binnen niet al te langen tijd weer een wedstrijd tusschen Italië en Nederland zal plaats vinden en misschien is het mogelijk, dat een Nederlandsche scheidsrechter in de nabije toekomst een wedstrijd van Italië zal kunnen leiden. --- De U.P.V.B.-competitie UITSLAGEN VAN ZONDAG 14 APRIL 1940. Afdeeling A. Utrecht: Utr. Boys—Mijdrecht I—O Afdeeling D. Hilversum: Gooivogels—Avance. Avance n.o. Hilversum: Gooische Boys—Naarden ... B—o8—0 Afdeeling G. Hilversum: 't Gooi 4—H. V. C. 3 uitgest. Hilversum: Hilversum 5—A. P. W. C. 2 o—4 Hilversum: Donar 3—Victoria 2 uitgest. Afdeel i n g T. Hilversum: Gooivogels 2—Hilv. Boys 2 I—6 's-Graveland: 's-Gravel. 2—D.O.S.V. 2 uitgest. Hilversum: De Zebra's 2—B. F. C. 3. u uitgest. Hilversum: Victoria 3—Hilverusm 6 2—4 Afdeeling U. Bussurn: A. W. 3—G. M. H. 2 uitgest. Hilversum: Donar 4—Naarden 2 uitgest. Laren: Laren 3—'t Gooi 5 uitgest. Hilversum: Groen Zwart 2—D.O.S.V. 2 uitgest. --- OVERZICHT. In den K. N. V. B. werd vrijwel niet gespeeld, doch ook in den U. P. V. B. is slechts een enkele wedstrijd doorgegaan. In de A-afdeeling kon Utrechtsche Boys slechts met het kleinst mogelijke verschil tegen den hekkensluiter Mijdrecht in de meerderheid blijven. Ook in de D-afdeeling ging slechts één ontmoeting door, waarin Gooische Boys een groote (8—0) zege op Naarden wist te behalen. Tegen Gooivogels verscheen Avance maar niet op het appèl. --- P. & S.—ALTIUS 4—2. Het mocht Altius niet gelukken op P. & S. revanche te nemen. Na een offensief weet P. & S. 't eerste te scoren (1—0). Altius komt goed opzetten en weet door Visser gelijk te maken (1—1). Met dezen stand komt de rust. Na rust is 't weer P. & S. dat eerst doelpunt (2—1), maar wederom ziet Altius kans om door J. Poepjes den stand op 2—2 te brengen. Daarna weet Altius niet meer te doelpunten en daar P. & S. nog tweemaal 't doel doorboort, komt de eindstand met een verdiende 4—2 overwinning voor P.