Landlouw Veeteelt Tuinderij. Bevordering van het kweekerswerk. Wil onze landbouw in de toekbmst zijn positie handhaven, dan zal men daaraan vooral zijn aandacht moeten schenken. On een bijeenkomst van oud-leerlingen van landbouwwinterscholen heeft ir. R. Siebinga dezer dagen een voordracht gehouden over de bevordering van het kweekerswerk. Hij zeide, dat we er in ons land nog lang niet zijn voor wat betreft een goede zaalzaad- en pootgoedvoorziening. Reeds jaren wordt er naar gestreefd dat tien pet. van den oogst beschikbaar komt voor het zaaien en dat daarbij zaaizaad en pootgoed van de allerbeste rassen en van prima kwaliteit gebruikt worden. Ondanks de propaganda is diUideaal nog lang niet bereikt. Nog te veel schart men zaaigoed en pootgoed aan tegen zoo laag mogelijke prijzen. Er zijn nog te veel boeren, die meenen voor een dubbeltle op den eersten rang te kunnen zitten. Het gevolg van dit alles Is, dat jaarlijks groote massa's van het beste materiaal niet worden gebruikt, terwijl de behoefte voor een deel wordt gedekt door niet-gekeurd materiaal. Bij de zaaizaad- en pootgoedvoorziening gaat het speciaal om de rassen, de kwaliteiten en eigenschappen. Daarbil moet de rassenlljst een leiddraad voor den boer vormen Gelukt het niet zijn rassen op deze lijst geplaatst te krijgen, dan brengt men ze niettemin veelal ln cultuur. Ir, Siebinga zeide. dat er nog net zooveel rassen ln cultuur zijn. welke niet als wel op de MJst zijn geplaatst In de keuring worden echter alieen die rassen oogenomen, welke op de lijst staan. In het verleden liet men de zaak over aan de z.g. vrije economische krachten, aan het spel van vraag en aanbod. In de toekomst zal men moeten uitgaan van een ratloneele voorziening, waarbij de voor den landbouw onmisbare arbeid van de kweekers die waardeering zal moeten krijgen, waarop hij recht heeft. Wil de Nederlandsche landbouw, aldus spr., in de toekomst zijn r isltle handhaven, dan zal men vooral aandacht moeten schenken aan de vraag hoe In'ons land het kweekerswerk kan worden bevorderd. Zoo noodig drong hij aan op flnancieelen steun aan den kweeker, alsook op waarborging van de rechten der kweekers op de door hen gekweekte rassen. Hij zeide, dat men de geheele zaalzaad- en pootgoedvoorziening ln handen der kweekers kan leggen, zooals in Duitschland het geval Is ten aanzien van het zaalzaad. Een bezwaar achtte h. een te scherp gecentraliseerde voorziening, terwijl hij ook een bezwaar zag in een monopolie voor de kweekers. Hieraan zou echter door aanvullende bepalingen, zooals licenties, kweekersvergoedlngen, e.d., tegemoet kunnen worden gekomen. Ook kan men van iederen gebruiker van een bepaald ras een bijdrage vragen ten behoeve van den kweeker. Oo deze wijze kunnen langs Indlrecten weg behoorlijke kweekersbedrijven ln stand worden gehouden. Bij verbetering van den toestand zullen de eischen voor opneming op de rassenlljst scherper worden gesteld. Hoever moet men hiermede gaan ? In Duitschland wordt een nieuw ras eerst opgenomen, wanneer het een bestaand ras kan vervangen. Spr. wilde veeleer nieuwe rassen een kans ln de practijk geven, doch dit vraagstuk hangt in zijn geheel nauw samen met de geheele verbetering van het proefveldwezen. Ook de kwaliteit van het zaalzaad moet aan hooge eischen voldoen. De gebruikers moeten omtrent de eigenschappen van het zaalzaad zoo volledig mogelijk worden voorgelicht, wat alleen kan door een voortdurende goede controle. In beginsel verlangde spreker, dat er geen ongecontroleerd zaaej meer ln den handel mag komen. Weliswaar behoeft ongecontroleerd zaad niet altijd slecht te zijn, doch het beteekent klaploopen op het werk van de kweekers en van den controledienst. Tevens schept men door het toelaten daarvan de mogelijkheid, dat de grootst mogelijke rommel in den handel wordt gebracht Vooral nu meer dan ooit het belang der voedselvoorziening aan de bodemproductie hooge eischen stelt, is het van het grootste belang, dat uitsluitend prima zaaizaad en pootgoed in den handel komt. Slechts wanneer er niet voldoende gecontroleerd goed aanwezig zou zijn dient ook ongecontroleerd goed te worden gebruikt. Dit laatste zal echter nooit prljsdrukkend mogen werken. Bij een dergelijk stelsel Is voor lederen landbouwer de prikkel aanwezig om aan de zaaizaadvoorziening deel te nemen. Dit stelsel zou nlet alleen nu maar ook ln de toekomst van groote waarde z _n voor den landbouw. --- Het bewaren van voederaardappelen. De voordeelen van het inkuilen in gestoomden toestand. In de laatste Jaren heeft men gezocht naar de beste bewaring van voederaardappelen Het ts onomstootelijk bewezen, dat voor. al de gewone bewaring ln de kuil aanzienlijke verliezen kan tengevolge hebben aan dro. ge stof, vooral wanneer de kwaliteit van de aardappelen minder goed Is en de tijdsduur van bewaring nogal lang Is., Als men de aardapnelen rauw. ln de kuil bewaart kan het voorkomen dat de droge stof een vermindering kan ondereaan van 14—42 pet Dat is dus soms een eeweidlg verlies en daar om heeft men geprobeerd met het. Inkuilen van gestoomde aardatroelen betere resultaten te kunnen bereiken Dat Is gelukt..want er was slechts gemiddeld een verlies van 0 pet droee stof te constateeren. Het eiwit, dat o verl eens bij aard armels zeer laag Is werd ingeboet tot- de helft. Het voeder is voor runderen en varkens zeer eoèd te gebruiken. Hieruit volgt. dat. wijl de voedselverlie^en zeer gering ziin en de tijdsduur der bewaring niet een oneunstigen invloed op de kwaliteit van het nroduct uitoefent, men moot nvprwsßn tot inViv'i»»! tw»!-"! de vervoedering van het eeënsileerde product kun. nen echter door schimmelvorming grootere verliezen optreden, wanneer althans nlet op de juiste wijze wordt gewerkt. Schimmelvorming kan worden voorkomen door bij het inkuilen een zoodanige kuil te maken, dat tijdens het voeren ledere dag van de geheele opoervlakte. die aangesneden is wordt gebruikt. Om deze redenen Is het gewensent. deze oppervlakte zoo klein mogelijk te houden Kan ln den grond worden ingekuild. dan wordt als breedte ln den regel hoogstens 1 M. genomen terwijl de diepte naar gelang van den grondwaterstand 1 meter of minder wordt genomen. Wordt een kuil met een breedte van 1 M- en een diepte van 80 cM 10 c.M. afgenomen, dan beteekent dit Ongeveer 80 K.G. en bij 5 cM. plm 40 kg aardappelen wordt uitgehaald. De lengte kan overeenkomstig de in te kuilen hoeveelheid worden genomen, waarbij kan worden uitgegaan dat 1 M 3 Inhoud ongeveer overeenkomt met 1000 kg rauwe aardappelen. Is het noodig, dat men aan het te ensllee. ren product iets moet toevoegen? Men heeft proeven genomen met zout, melkafvalproduc ten e.a. doch gebleken Is, dat die alle achterwege kunnen blijven. Echter bij het voepelen wel gewenscht. ren is toevoegen van zout aan de aardapvastgetrapt met klomplaarzen, zoodat zich Als gestoomd is, worden de aardappelen direct na het storten Hln en vasteestamnt of vastgetrapt met klomplaarzen, zoodat zich geen luchtholten kunnen vormen, want deze is de oorzaak, dat er schimmeling kan optreden Voor de bedekktn» van de kuil U een grondlaag van 40 c.M voldoende Voordat de grondlaag wordt aangebracht is het gewenscht eerst met oude zakken of asfaltpapier de van boven eenieszins rondeelegde kuil met silage of te dekken. Carton leent zich mits verkrugbaar. zeer goed voor afdekking, mits men zorgt, dat geen lucht wordt ingesloten. Voor afscheiding van bo«--dem en zijwpnden is het aanbrengen van wat stroo en kaf en eoed middel gebleken. Wanneer de grondwaterstand niet toelaat ln den erond in te kuilen dan kan tnet behulD van planken, waarteeen grond een soort langwerpige kuil worden gemaakt in plaats van planken heeft men ook voor aard apnelsi'aee betonnen silo's, ter grootte van een varkenshok. Voor het inkuilen van^ gestoomde aardaDoelen Is' het dus van behang altijd een langwerpige kuil aan te leggen waarin het gestoomde product zoo vast mogelük zender eenige toevoeging wordt geen'üeerd De teeenwoordige biizondere omstndigheden brengen- met zich mede dat de od eieen bodem geproduceerde producten grootendeels in de voederbehoefte zullen moeten voorzien Daarom is nu vooral van belang dat de oogst zoo doelmatig mogelijk wordt gebruikt en dat alle middelen dienen aaneewend te worden om de verliezen tijdens de bewaring zoo klein mogelijk te maken. Er zijn streken in ons land waar meu de koeien vooral de melkkoeien tijdig opstalt. zoodat ze vóór de gure dagen voorgoed intreden goed geboreen zijn. In andere deelen laat men ze tot half November buiten loopen De laatste weken worden ze dan eeniga. zins beschermd door een dek. dat zich uitstrekt van de schoft tot over het kruis Tegen het gebruik van deze dekken zijn weleens bezwaren geopperd en terecht Wanneer de dieren nat regenen, dan duurt 't een heele tijd, voor ze weer droog zijn. Het dek. . dat dan met water is doordrenkt moet ook eerst geheel opdrogen. Het water, dat zich ln dat dek heeft verzameld, moet verdamoen. Daarvoor is yeel warmte noodig die aan het lichaam van de koe wordt onttrokken Het gevolg Is. dat de dieren het koud krijgen en huiveren. Hoe dikker het dek is. hoe meer water het zal opnemen en des te langer zal het duren voor het droog isl Dat Is de theoretische zijde van het gebruik van koedekken, maar de practische kant speelt ook een rol, of men het al of niet moet doen. Bi] droog koud weer zijn de resultaten zeer gunstig. Toch moet men er nlet te vroeg mee beginnen Gezonde koelen, die ln een goeden voedingstoestand verkeeren. hebben 't toch niet spoedig te koud. Eenigszins anders Is het met koeien, die niet geheel ln orde zijn b.v. kreupele dieren Deze kunnen zich nlet zoo gemakkelijk bewegen en hebben het daardoor eerder koud. Deze dieren zijn steeds dankbaar voor een dek. Ontvangt men koeien uit andere Dlaatsen b.v uit Friesland en hebben deze dieren een dek, dan moet men ze dat laten behouden. Kortom kan men zeggen, dat gezonde koeien nlet te vroeg van een koedek moeten worden voorzien, dat men koelen, die zich moeilijk kunnen voortbeweeen tijdig van een dek moet voor. zien en dat het te gebruiken dek niet te dik mag zijn. Vroeger werden de koedekken wel gemaakt van oude grove zakken. Deze wa.ren zeer ongeschikt. Tegenwoordig ziin er eoede dekken, waar het water indringt, doch het loont er meer af Daaruit vaM ook dat zoon dek niet te smal mag zijn. In het voorjaar heeft een dek altijd minder bezwaren dan ln het najaar Wanneer men dan de dieren vroeg ln de weide doet en ze teeen de gure nachten door een dek wil beschermen, dan is de kans groot dat. bij het wegnemen van 't dek. de dieren een beetje kou vatten. In het najaar bemerkt men dat niet. omdat ze dan, wanneer 't dek wordt ver wijderd. naar de 'warme stal gaan. Pinken laat men vaa* den geheelen winter buiten. In het grasland dient dan wel een hok te staan, waarin ze 's nachts en bij zeer ongunstig weer kunnen verblijven. Ze hebben geen behoefte aan een dek. vooral ook. door. dat hun haardos zich sterk heeft ontwikkeld. --- Het ensileeren van knoloroen. Hoe men zich van dit groen kan bedienen tot in het voorjaar. Of de stoppelknollen op de meeste boerderijen een groote massa aan loof en knollen dit laar zullen opbrengen, valt wel te betwijfelen, omdat de groei aanvankelijk niet hard ging Natuurlijk zal het op alle boerderijen en ln alle streken nlet gelijk zijn en daarom moet hl] die een goeden oogst kan verwachten plannen maken om een gedeelte te ensileeren. Dat dit goed moet geschieden spreekt vanzelf want zou dat niet het geval zijn. dan was het beter het gewas te laten staan en afwachten of de vorst of de sneeuw spoedig zou komen of niet. Bij het inkuilen trachte men steeds te voorkomen dat het verlies aan voedingsstoffen en aan massa van een te grooten omvang Is. En daarom moet men bij het inkuilen verdund zuur gebruiken. Op elke 100 kg. gebruikt men ongeveer 3 1. van dat zuur. Het eiwit is ln knolgroen nlet hoog en daarom moetm en er zuinig op wezen tT-oeven hebben uitgewezen, dat het eiwitgehalte van met zuur behandelde knollen 2 pet. was, terwijl nlèt met zuur behandelde siecnts i.o pet. bedroeg. Het niet met zuur. Be?4alï^? voedsel bevat dus meer eiwit en heeft grootere massarest dan de andere soort Verondersteld dat men 13.000 kg groene massa heeft, die men met één flesch zuur kan behandelen Het resultaat Is veelal, dat 5200 kg overblijft met een eiwitwaarde van 104 kg. Zou men diezelfde massa niet met zuur behande'en. dan bleef er maar 3900 kg massa over, waarin slechts 62 kg. eiwit. Hieruit blijkt dus wel. dat één flesch zuur zelfs een besparing geeft van 42 kg eiwit overeenkomende mét het eiwit ln 1000 kg. middelmatie hooi of ruim 4000 kg bieten. De beslissing, hoe men moet inkuilen, is dus wel gemakkelijk te nemen als men voer wil besparen. Als men dan besloten heeft ln te kullen moet men beginnen met frisch materiaal te nemen. Bij voorkeur doet men 't bil droog weer en niet te In at in 't najaar In de praktijk wordt vaak de fout gemaakt, dat men de knollen oerst eeniee dsuaen aw_ hooolee 09 het land laat staan, voordat zü 'n kuil of silo worden gestort. Deze manier van werken heeft groote verliezen tengevolge Daarom moet alles wat op één dag geplakt wordt nog denzelfden maar zeker niet den volgenden dag woiden gekuild. Men moet dit werkje dus in enkele daeen voleinden. De grootte van kuil of silo hangt natuurlijk af van de hoeveelheid knollen, welke men wenscht te bewaren Men moet er rekening mee houden, dat voor 1500 kg knoll en oneeveer een kubieke meter inhoud nood'g zijn Zou dp opbrpr"*st van een h a orwvp. r 25 a 30 000 kg. opleveren, dan moet men ongeveer over 20 kubieke meter beschikken Deze inhoud kan men verkriieen door een kuil te maken met een middellijn van ongeveer 5 m en een diepte van 1 m. Men moet er wel op bedacht zijn. dat de kuil niet te diep gemaakt wordt, omdat de massa na het bezakken niet zóó laag moet liggen, dat het er op vallende regenwater nlet zou kunnen afvloeien. Er moet rekening mee worden gehouden dat de knollen tot op een derde en bij zeer snel werken en weinig aandrukken tot zelfs een vierde inslinken. Het Is heelemaal nlet erg. dat de massa niet geheel wegzakt, mits de zijkanten maar zijn bedekt. Toch moet men er voor zorgen dat de totale hoogte, gerekend vanaf den bodem van kuil of silo bij het Inbrengen ongeveer vier maal zoo hoog Is als de diepte van kuil of silo bedraagt Het is natuurlijk vanzelf sprekend, dat men bij het bepalen van de diepte eveneens met den winter-grondwaterstand dient rekening te houden De dikte van de bedekkende grondlaag hangt van de omstandigheden af. Daar waar de knollen zeer eroot zijn met weinig loof. waar men bovendien vlug gewerkt en weinig aangetrapt heeft moet deze grondlaag wel 75 & 80 cm dik zijn. HIJ kan maar moet ook dunner zijn naarmate de knallen kleiner zijn. meer loof aanwezig is. men meer heeft aangetrapt of langzamer gewerkt heeft. Het Is echter nlet wenschelijk de grondlaag minder dan 50 cm. dik te maken Om de bevuiling der bovenste massa te voorkomen legt men op de groene massa oud carton, asphaltpapier of gewone jutezakken. Wie naar bovenstaande regelen zijn knollen verzorgt, die hi.l in het najaar nret direct behoeft op te voeren zal zich van deze ensilage nog kunnen bedienen tot ln het voorjaar De massa uit de silo gehaald ziet er niet mooi uit. liikt iets slijmerig-zacht. doch de dieren, eenmaal eraan gewend zijnde, rekken hun halzen als hun verzorger met dit voedsel ln hun nabijheid komt. Daarom, laten we vooral dezen winter er op bedacht ziin, te voeren direct, wat dreigt te bederven of te bewaren tot latere dagen als men nu te veel heeft. Men zal er wel bij varen!! B. --- Bevroren veevoeder. Wat zal men met bevroren veevoeder moe. ten doen? Wegdoen en bestemmen voor be mesting op het bouw- of weiland? In dezen tijd zal men daar niet licht toe overgaan. Daarom doet men beter indien men ten min, ste een groote hoeveelheid bieten of aardappelen heeft, ze zoo spoedig mogelijk met den bietensnijder fijn te maken. Daarna kuilt men ze ln een betonnen kuil of ln een kuil met zakken langs den wand en kartonnen platen op den bodem. Men moet er wel aan denken dat men den kuil zoo diep maakt, dat er beslist geen grondwater kan binnenkomen. Ook kan men alles stoomen. maar dit Is wel iets kostbaar. Verder kan men alles door elkaar mengen. Daar de meeste knollen vóór de vorst zijn opgevoerd, zal men weinig verliezen hebben. Mochten er nog wat zijn. dan moet men ze voor het voeren eerst goed laten ontdooien en ze van de bedorven bladeren ontdoen Met mergkool zal men goed doen, ook alles zoo spoedig mogelijk fijn te maken en ln te kuilen. Daarbij zal gezorgd worden voor een zeer zware belasting van ongeveer één meter dik. Wie slechts een kleine hoeveelheid kool heeft, zal niet kunnen persen. Die kan na het ontdooien misschien nog eenige dagen doorgaan met het voederen. Doch zoodra er rotting optreedt moet de voedering worden gestaakt, wijl de gevolgen voor de drachtige koelen steeds funest zijn en voor jongvee ook zeer nadeelig kunnen zijn. --- Ook productieslag onder het vee. Voorkomt gewichtsafname en levert meer melk met hooger vetgehalte. Ir Smeenk van het Centraal Instituut voor Landbouwkundig Onderzoek schr.ft ons o.m : _ Het is thans meer dan ooit noodzakelijk. ctat zooveel mogel.k profijt wordt getrokken van de in het eigen bedryf voortgebrachte voedermlddelen. Met name bij de stoppelknoden Is het gewenscht, dat aan een zindelijk winnen en verzamelen voldoende zorg wordt besteed. Het blijkt steeds weer, dat de stoppelknollen en -loof over het algemeen sterk zijn verontreinigd met zand, dat bjj het oogsten aan de knollen blijft kleven. Het zandgehalte van ingekuild knolgroen is niet gering BJJ het voederen zoowel van versch als van geënsileerd knolgroen komen groote hoeveelheden zand in de koeiemaag terecht. Bij 40 kg. kuilvoer per dag met een zandgehalte van 6.6 pet. neemt een koe dus ruim 2.5 kg. zand op. Veronderstelt, dat dit zand ongeveer gedurende drie dagen in het lichaam blijft, dan wil dit zeggen dat tijdens de periode waarin knolgroen gevoederd wordt geregeld ongeveer 8 kg. zand ln de spijsverteringsorganen van de koe voorkomt. In vele gevallen zal deze hoeveelheid nog grooter zijn Geen wonder dus, dat allerlei spijsverterings-.ctoornissen optreden en het dier veel dunnen mest produceert. Het schoonhouden van stal en koeien wordt daardoor zeer bemoeilijkt. Het voeren van groote hoeveelhedep knollen verhoogt wel den melkplas maar is niet bevorderlijk voor de constitutie der dieren, die -sterk kunnen vermageren. Verschillende proeven, waarbij de knollen voor het voeren werden gewasschen, door ze b.v. ln een sloot te gooien, hebben bewezen dat de dunne mest mede een gevolg is van aanklevende aarde. Bij een gift van 50 kg knollen per dag bleef de mest normaal (diarrhee verdween na 24 uur.) BIJ proeven met vuil en gewasschen bietenblad bleek, dat bij het voeren van vuil materaal de dieren ln gewicht afnamen en minder melk leverden met lager vetgehalte. Schoon voeder heeft een grooter nuttig effect, o.a. omdat geen arbeid, en dus voedingsstoffen, worden vereischt voor het verplaatsen van zand door het lichaam. Uit bovenstaande moge duidelijk z.n, dat het van belang is er bij het voeren van versch materiaal en bU het ensileeren voor te zorgen, dat zoo weinig mogelijk verontreiniging met zand plaats heeft. Het verbouwde ras, de rijpheid van het gewas, de weersomstandigheden voor en tijdens het oogsten, de mate van drogen op het veld, de wijze van verzamelen zijn ongetwijfeld van Invloed op het zandgehalte De methode van oogsten heeft men grootendeels zelf ln de hand; door' het toepassen van de meest gunstige werkwijze kan men het nuttig effect van de voedermlddelen uit eigen bedrijf soms aanzienlijk verhoogen. Het zal wat meer werk en nauwkeurigheid vragen om een redelijk product te krijgen, maar deze extra moeite loont zich zeker door betere kwaliteit, doordat een gunstig werkend voeder wordt verkregen. Om het zandgehalte te verlagen komen bij het oogsten de volgende methoden o.a, in aanmerking: le. schoffelen voor het trekken; 2e. zooveel mogelijk afslaan van het zand; 3e. laten drogen, eerst op rtfen daarna ln hcopen; 4e. zoo mogelijk 'wasschen; se. voor het voederen en Inkuilen schudden. Daarnaast bestaan wellicht nog enkele andere werkmethoden, die met meer of minider succes worden toegepast, Voor een betere oriëntatie omtrent deze werkwijzen bij het oogsten en verzamelen van het knolgroen zullen vanwege het Centraal Instituut voor Landbouwkundig Onderzoek enkele proeven en waarnemingen op het veld worden verricht. --- HANDELSOVERZICHT. De jongste gegevens over den toestand van onze voedselvoorziening. - De premie voor het scheuren van grasland. - Het vervreemden van landbouwgronden. - Verloop der markten in de laatste weken. In de afgeloopen veertien dagen zijn interessante gegevens bekend geworden over den toestand van onze voedselvoorziening. Zoo heeft staatssecretarle Backe er in de Deutsqhe Volkswlrt op gewezen, dat ln Europa reeds fraaie resultaten werden bereikt met betrekking tot de eigen voorziening inde behoefte aan voedsel van mensch en dier Nlet alleen, dat thans ln het Oosten uitgestrekte landbouwgebieden voor een nieuwe ontsluiting gereed liggen, doch ook elders in Europa kent de landbouw een nieuw ontwaken. Met name wees de Duitsche staatssecretaris er op, dat in Frankrijk de bebouwde graanoppervlakte dit Jaar met 20 pet. toenam en de bebouwde oppervlakte suikerbieten er zelfs verdubbeld is. Tn België is de bebouwde op- Dervlakte voor broodgraan met 16 en voor aardannelen met 36 pet. gestegen. Ons land Is reeds thans in staat tot « hoog percentage de behoeften zelf te dekken, terwijl een verhooeing van dit percentage zeer wel mogelijk wordt geacht ln bevoegde kringen Reeds nu werd de bebouwde opnervlakte voor aardaprjelen in ons land met 23 pet. uitgebreid. Tn andere EuroDeesche landen ervaart men hetzelfde. Zoo werd in Noorweeen de oppervlakte voor akkers met 20 oct. verhoogd Finland heeft dit Jaar reeds 63000 top broodgraan meer geoogst dan in 1940 Tn Roemenië is de oppervlakte van 2.35 op 2.62 millioen h.a. gestegen. Door dit alles zal het reeds het volgend laar moeeliik ziin de behoeften in tal van landen zonder Duitsche aanvullingen te dekken. In eenzelfden ontimistlschen zin kon de Nederlandsche directeur-generaal van den Landbouw, de heer Ruiter, zich uitlaten tegenover een A.N.P.-redacteur, meer speciaal voor wat ons land betreft Na uiteengezet te hebben, dat de situatie nu langzamerhand zoo Is geworden, dat het levensDeil ln Duitschland ongeveer gelijk staat, terwijl wij voortaan onze voedselvoorziening zelf moeten dekken waarbij wij dan ook de verzekering hebben, dat zonder gelijkwaardige tegennrestatle niets meer van ons zal worden gevorderd, ging de heer Ruiter in het bijzonder de toestpn. van onzen veeteelt na. Ten aanzien van de beperkingen van onzen rundveestapel zeide hij. dat bil het nemen van deze maatregelen als hoogste doel voorop stond de handhaving van een me'kveestanel van rond 1.200.000 stuks ter verzekering van de melkr en vetvoorziening van de Nederlandsche bevolking. Op grond van de getroffen maatregelen kon worden gezegd, dat een verdere inkrimping van den melkveestanel beneden een sterkte van 1.300.000 stuks niet vereischt is. De ter verzekering van de vleeschvoorziening noodige hoeveelheden slachtvee zijn gewaarborgd door een omslag voor bet laar 1942, die van het veehoudersbedrijf nauwelijks meer dan den normalen uitstoot van slachtvee zal verlangen. De heer Ruiter kon de verzekering geven, dat slachtvee sedert lang niet meer naar Duitschland wordt uitgevoerd en dat voor de aan Duitschland geleverde dieren het Duitsche Rijk aanzienlijke hoeveelheden krachtvoeder ter beschikking van de Nederlandsche veehouderij heeft gesteld. De vetvoorzlenlng Is hierdoor thans vrij gunstig en zij baart in verband met de distributie geen ongerustheid. Merken wij in dit handelsoverzicht ook nog eens op, dat de heer Ruiter terecht kon verklaren, dat de priizen voor vee, in het bijzonder voor gebrulksvee, sedert Mei 1940 een aanzienlijke verbetering hebben ondergaan zoodat in totaal de inkomsten der veehouderij, vooral in verband met den melkprijs, werkelijk zijn verhoogd. Met aandacht dienen onze boeren ook in zich op te nemen hetgeen de heer Ruiter zeide ten aanzien van den landbouw, zoo wees hij er op, dat Nederland te broodgraan voor zijn voedselvoorziening produceert. Al kon door rogge- en aardappelmeel het tekort gedeeltelijk worden aangevuld, toch moesten de graanreserves worden aangesproken. Hiermede kan echter niet steeds worden voortgegaan, en daarom öient de productie van grondstoffen voor het brood te worden verhoogd. Een belangrijk onderdeel om tot deze uitbreiding te komen, heeft men ln de mededeelingen betreffende scheuring van 100 000 h.a. grasland reeds kunnen waarnemen. Teneinde de premie voor net scheuren van grasland meer in verhouding te brengen tot de kosten van het scheuren Is de onlangs vastgestelde scheurpremle nu verhoogd tot 250 gulden, Indien daardoor op dat bedrijf de aardappelteelt met een even groote oppervlakte wordt uitgebreid, terwul de premie op 150 gulden wordt gebracht, indien andere toegestane gewassen worden verbouwd Indien de boeren thans echter niet tot deze vrijwillige scheuring overgaan, dan worden zij binnenkort daartoe aangewezen en dan-wordt eeen premie meer betaald Gunstig is ongetwijfeld dat slechts 100.000 h.a. behoefden te worden gescheurd om de broodvoorziening voldoende te verzekeren. Van groot belang voor onze boeren was ook de mededeeling, dat indien de aardappelverbouw belangrijk wordt uitgebreid, we buiten den oogst voor directe mensehelijke consumptie en buitendien voor verwerking tot aardappelmeel nog een behoorlijk restant kunnen verkrijgen, dat voor het mesten van varkens kan worden gebruikt, voor welk doel dan ln de eerste plaats de minder goede soorten ln aanmerking komen. De varkensstapel kan dan weder worden vergroot en deze uitbreiding zal ln dat geval vooral aan de vleesch- en vetvoorzlenlng ten goede komen. Tevens weten we nu opk dat de pogingen om de tuinbouwproductie in buitengewoon groote mate op te voeren onverminderd worden voortgezet. Hoewel ons land meer tuinbouwproducten voortbrengt dan het voor eigen gebruik noodig heeft, worden hierdoor toch meer ruilobjecten verkregen ten behoeve van andere artikelen, die we noodig hebben. • » • We ontvingen van bevoegde zijde nog eenige beschouwingen over de werking van het besluit betreffende het vervreemden van landbouwgronden. De overdracht van deze gronden zijn nu aan vrij strenge voorschriften gebonden, al sedert vorig jaar. In deze beschouwingen wordt er op gewezen, dat men op de eerste plaats wil waken tegen een opdrijving van de prijzen. Bij een neiging om in het land te vluchten wordt bij een vrije markt onvermijdelijk de prijs van land opgedreven. Dit kan niet meer worden toegelaten. Het is onmogelijk de prijsopdrijving van land vrij spel te laten, omdat de verhooging van den koopprijs onvermijdelijk met zich brengt een verhooging van de lasten, welke den landbouw drukken, terwijl de verhooging der lasten weder een stijging van den prijs der producten tengevolge heeft. Het tweede doel van het besluit is, dat het In het algemeen ongewenscht geacht kan worden, dat niet tot den landbouw behoorf n.de Personen ln de gelegenheid worden gesteld landbouwgronden ln eigendom te verwerven. Zij, die den grond bewerken, moeten bij verkoop in de gelegenheid worden gesteld eigenaar van den grond te worden. Vandaar het voorschrift, dat- ln het algemeen landbouwgrond slechts mag worden overgedragen aan landgebruikers Onder landgebruikers wil het besluit verstaan diegenen, die rechtstreeks en zonder tusschenpersoon de leiding van het bedrijf hebben of na afloop van de op het land rustende pacht zullen hebben Hoe werkt nu dit besluit in de practijk ? Aan de Pachtbureaux, die reeds voorheen een belangrijke taak op landbouwgebied vervulden, is het grootste en omvangrijkste gedeelte der uitvoering toevertrouwd Zij beöordeelen alle aanvragen tot overdracht en geven de toestemming daartoe, indien aan de door het besluit gestelde eischen betreffende orüs en verkriieer Is voMaan Tn al deze gevallen wordt de zaak bij het Pachtbureau aanhangig gemaakt op een wit formulier, hetwelk bij het Pachtbureau verkrijgbaar is Daarna wordt onderzocht of de bedongen nrijs kan worden aanvaard. Als maatstaf wordt hiervoor genomen de prijs welke ln 1939 gold of bij verkoop toentertijd zou hebben gegolden. Voorts wordt nagegaan, of de toekomstige verkrijger aan de vereischten voldoet, dwz of hij landeebmiker is en als zoodanle goed hekend staat Tndien aan deze hoofdvoorwaarden is voldaan, geeft het Pachtbureau 7iin eoedkeurlng tot overdracht en de hvporheekbewaarder kan de akte van overdracht in de onenbare registers inschrijven. Bij niet-voidoen aan één der voorwaarden, weigert het Pachtbureau de goedkeuring en Jtan ook de hypotheekbewaarder niet overschrijven. \ i Er zün evenwel gevallen denkbaar, waarin het — ondanks het niet voldoen aan de gestelde eischen — niettemin redelijk of noodzakelijk zou zijn de overdracht goed te keuren. Indien zulk een geval naar het oordeel van partijen aanwezig is, kan een daartoe strekkend verzoekschrift worden gericht aan den secretaris-generaal van het departement van Landbouw en Vlscherij, die bevoegd Is ln bijzondere gevallen toestemming tot overdracht te geven ook al Is aan de gestelde eischen nlet voldaan. Deze gevallen moeten eveneens aan het Pachtbureau worden Ingezonden, doch thans op een blauw formulier. Dit wordt met het advies van het Pachtbureau doorgezonden aan den secretaris-generaal, die daarna zijn beslissing neemt. Ter verduidelijking zij nog opgemerkt, dat de overdracht aan niet-agrarische landgebruikers vaak moet worden toegestaan ln het belang van volkshuisvesting, industrie en verkeerswezen. Tenslotte wordt in deze beschouwingen ook nog gewezen op de noodzakelijkheid of wenschelijkheid publiek te verkoopen. De publieke veilujgen, welke thans nog worden gehouden dragen e%i ander karakter dan vroeger. In de veilingsvoorwaarden, welke door het pachtbureau moeten worden goedgekeurd, moet worden vermeld, dat de prijs niet hooger zal zijn dan door het pachtbureau wordt bepaald en voorts, dat alle landgebruikers aan de velling mogen deelnemen. In bijzondere gevallen kan de seCretaris-generaal ook van deze verplichting weder ontheffing verleenen ; van deze bevoegdheden zal hij echter slechts gebruik maken, indien het geval werkelijk een bijzonder karakter draagt. Voor het verleenen der toestemming tot overdracht van een verpacht land zal het pachtbureau zooveel mogelijk bevorderen, dat in de eerste plaats de pachter voor den koop ln aanmerking komt Voorts zal het pachtbureau aandacht moeten schenken aan de eischen. welke een ratloneele bodemverdeeling en een doelmatige uitwendige structuur der bedryven stelt. Ten slotte een enkele opmerking over de handhaving der voorschriften. Overtreding der voorschriften zal ln het algemeen zich zelf straffen, ln zooverre de hypotheekbewaarder nlet zal medewerken aan de totstandkoming van de overdracht. Tevens dreigt het besluit nog met een strafrechtelijke sanctie tegen den overtreder der voorschriften, terwijl zelfs de mogelijkheid van verbeurdverklaring van het betreffende stuK land bestaat, indien dit in strijd met de voorschriften Is overgedragen. • • • " Op de gebruiksveemarkten was de aanvoer in de afgeloopen weken goed De prijzen voor betere melkkoeien liepen lets achteruit Doordat er voldoende voor de verplichte levering werd aangevoerd zag men de leyenngsbonnen aanzienlijk in waarde verminderen, zelfs tot op de helft van eenigen tijd geleden. Ook de prijzen voor het jongvee daalden eenigermate In varkens gaat weinig om. De aanvoer van wolvee vermindert. Versche boter werd vlug verhandeld. Er kwam nog zeer weinig koelhuisboter in den handel. Op de kaasmarkten blijven, zooals te verwachten viel, de aanvoeren van volvette kaas afnemen. Zü werden tegen maximumprijzen ver» i kocht. --- Boeren-offer, boeren-grootheid. Verhaal Van 't Brabantsche Platteland. „Gaade scheuren, Merijn?" , „Ja, 't zal er dan toch van Plotten komen, jongen!" Het was de Jonge Brabantsche boer, die den ouden Merijn staande hield, op den breeden zandweg met het dubbel karspoor, terwijl de knecht daar met de ploeg op de „slee", langs den openstaanden afslultboom, de onafzienbare wel opreed met de twee stoere paarden. „'t Zal er dan tóch van motten komen" terwijl de ouwe Merijn dit riep naar dan akker, waar oe Jonge boer zijn klompen schoon schraapte op den schoprand, vertrok hy geen spier van zijn gezicht, maar die jonge kerel begreep, dat deze gang naar de waal den boer zwaar moest vallen. En daarom schreeuwde hij terug: „Ge mot maar denken, Merijn, 't oog krijg vvs te veul, maar de maag krijg nie genog!" „Zoo is 't, jongen, en, wat 't zwaarste Is, mot 't zwaarste wegen!" De ouwe boer, met het letwat bultenwaarts gebogen linkerbeen, de stok ln den vuist, stapte verder, zn knecht achterna, die het blinkende ploegijzer reeds van de slee had gewenteld: „Waar gaan me beginnen?" „Ier!" En de ouwe boer wees met zn stok naar n ouden knotwllg, die daar nu stond als n gebalde vuist, hol van binnen door ouderdom: „ler eb tk as kleine snotneus zoo dlkkels gespuid, lei hebben ze me nog es uit de sloot motten trekken". De belde paarden deden onwennig. Wat ging er hier op de wei gebeuren? Hier was geen werk voor hen. Ze rekten den kop spaarden ln de verte, naar de rij prachtige populieren op den dijk, de populieren met de kraaiennesten. Maar van den dijk-zelf was niets te zien. Die lag daar nu ln perelgrljzen nevel.' „Truug! Truug-op!" commandeerde de knecht goedigjes en wilde den ijzeren haak ln den ploegrlng leggen, maar de ouwe Merijn, stapte plotseling op zh knecht toe: „Gif ler, Ik zal 't doen!" „Gij?" Kees geloofde niet, wat-ie daar hoorde: den boer ging ploegen? Den boer, die .in jaren geen gerldschap meer ln handen had gehad? Daarom vroeg-ie verbaasd: „Ge fop ze zeker?" > „Ik fop geen man .. achteruit! Gif m_n t zeel!" En ,toen zag Kees, geheel-alleen met zn baa^ ln de onafzienbaarheid van de welde „De rijke Tommet", het wonder gebeuren: De bijna tachtlgparige boer plantte zich achter het ploegijzer, tilde het met den rechtervoorarm op, om den voet op de plaats te krijgen, waar-Ie dat wenschte en toen: „Zet aan!" Het ijzer beet den grond ln,.de paarden spanden de strengen, danster met de voorbeenen, z_uit, maar Merijn, snukkend aan het zeel, had ze dadelijk in bedwang. De eerste vore werd in „De rijke Tommet" gesneden door den boer. die daar als kind gespeeld had, ln de weide, dip de trots' was geweest van grootvader en vaöer, omat ze zoon merakel schoon gezicht gaf die uitgestrekte groenigheid! De schoonste en grootste wei van heel den omtrek met goed hoog grondwater en besten „deurlaat", keurig schoon gehouen van distels van de ratelaar en de boterblommen", de wel, waarin grootvader al schaper gedreven had, om de botterblommen er uit te krijgen, de wel, die hijzelf rijkelijk voorzien had van chili, slakkenmeel en kaïniet. Die wei ging hij nog zelf scheuren, omefat het moest, omdat de mensch vóór het beest gaat. En, terwijl hij daar voortstapte achter zn twee paarden, de oude vuist om het gladde ploeghout geklemd, bedacht-le, dat het toch wel zund was, dat zoon kustelljke waai, waaraan zijn vader zooveul prakkezeerens en zoo veul arbeid had ten koste gelegd, nu ging verdwijnen. Maar, h. wilde niet, dat zn knecht, dat *n vreemde, de eerste stoot zou geven aan de nieuwe bestemming van dien grond. Dat moest iemand van eigen familie doen, al was het dan ook, dat dat ijzer hem zoo goed als deur eigen zlelement sneed. Merijn bedacht dat allemaal, terwijMe voortstapte achter het schoonste getuig, dat "n boer kent: de ploeg mee de perden er voor Daar heed den burger geen kèèès van gegeten. Die kan nie beseffen, hoe 'nnen boer z'nne grond bekekt, hoe-ie daar, zoo gezeed aan vast groeit. Wel te verstaan, as die zn eigendom Is, van geslacht op geslacht As die daar op gebor.n is, as-ie in de waai gespuid heeft.a s-le er maddelievekes en vergeet-menetjes geplukt heeft voor Lievrouwke. As-Ie er voor het eerst deur vader op 't perd Is gezet, as le er biemeewissen, bremschijters en gele wlewaauwen heeft zien vliegen. Neeje, den burger kan da nie beseffen. Die denkt, as-ie den boer zn weiland ziet scheuren: Lekker, wa hebben wij nou aan gras? Errepels, da's veul beter, of koren, of slaai, of bleten! Zeker, zeker, da's allemaal veul beter as gras ... as ge langs de slootkaant staat te kijken. Maar ja. 't mot, oew eigen volk mot eten en dus Zóó prakkezeerde Merijn, terwijl Kees hem al kleiner en kleiner zag worden, terwijl paarden en ploeg en ploeger als het ware door den nevel werden opgezogen. Maar, enkele minuten later zag-ie den baas met zn tweespan weer komen opdoemen. De eerste vore wm gesneden, en den baas was er om den drommel nie door gezwaaid. Och, ploegen leerd 'nnen boer" nooit af, as er de fut nog maar ln zit. Zie die wasem om de koppen van de paarden, zie het snukken met dien sterken arm.... bekant tachetug Jaar, t was "n merakel. „Ho, bruine, èrrom, èrrom!" klonk het korte bevel van den ouden boer. Maar, toen-Ie bij het uitgangspunt kWam, waar-Ie zn stok ln de voohtige aarde had gestoken, zag Kees hem zwaar htigen Het touw werd hem toegeworpen ,en de boer hijgde: „Ziezoo, nou hedde gezien, oe 't mot". Zonder nog "n woord te spreken, trok-le zn stok uit den grond, stapt langs den afsluit den treeden zandweg ln, zonder opkijken, den blik op 't karspoor gericht. Toen-Ie de huiskamer van de groote boerderij Instapte, zei-le eenvoudig tot zn dochter: „t Is gebeurd." --- De waterloozing onzer weilanden. Het is een menschelljke fout, dat minder zorg wordt besteed aan datgene waarvan men voorloopig niet meer kan proflteeren. Zoo is het ook met de weide. Als de koeien op stal zijn gezet, dan is het' lang geen zeldzaamheid, dat het grasland tot het volgends Jaar geheel aan zijn lot wordt overgelaten. In de beste 'streken gebeurt dit gelukkig niet doch ln vele andere is het nog wel zoa Dat Is nu de plank geheel misgeslagen Aan de eerste voorwaarde voor goed weiland — een goede open sloot — wordt niet eens voldaan. Dan komen de greppels. Daar is het veelal nog droeviger mee gesteld. Vele gronden. die beslist gegreppel moesten zijn, krijgen deze heelemaal niet In vele streken Is het aantal greppels totaal onvoldoende. Kortom, het greppelen moet ln het algemeen heel wat meer en beter geschieden, ofschoon dnar natuurlijk enkele uitzon» deringen op zijn Op de meeste weilanden staat na een flinke regenbui het, water op het land en mocht het onverhoeds enkele dagen achter elkaar regenen dan verkleurt het direct. Dan ln tilden van eenige droogte, zal het gras op zulke landen het veel beter doen dan bij gedurigen regenval. Hieruit volgt dus dat gras een hekel heeft aan teveel water. En daarom moet men het water weg laten loopen langs vele greppels. Het greppelen moet vóór den winter gebeuren. Maak de greppels dan niet te nauw en te ondiep, zoodat ze bij de geringste verstopping niet meer goed kunnen af wateren. En vooral maak 't aantal niet te klein. Dus.de slooten schoon en de greppels er uit. vóór Nieuwjaar als het mogelijk Is En vooral de mestflatten niet vergeten, zoodra de nachtvorst ze wat bros heeft gemaakt. Natuurlijk heeft men de geilbossen weggemaaid, want ze geven kale. doode plekken bij een strengen winter of heerlijke schuilplaatsenavoor muizen. Russchen en buntpoUen moeren ook zoo spoedig mogelijk wer^n op. geruimd Zijn er weinig, dan steekt men ze uit met de schop: zijn er veel dan bestrooit men ze met kalkstikstof of fijngemalen kalniet. Ofschoon al deze pogingen niet altijd gelukken móet men er toch niet tegen opzien de noodige zorg er aan te besteden ln den herfst en winter aan het grasland, want de kans op een goede weide en een goed hooilanA stijgt er door. ---