Brief uit Parijs. HET DRAMA VAN EEN VOLKSVLUCHT. Twaalf millicen menschen zijn in de Meimaand van 1940 uitgezwermd. - Tal van oorzaken. - De hulp der Duitschers. (Eigen correspondentie). H:: drama van de wilde vlucht der bevolfcir.2 van Aest-België en Neord-Frankrijk in veede helft van Mei 1940 en neg verergerd in de daarep volgende Junidagen door den uittocht van het grootste deel der Pang, zal in de geschiedenis opge teekend blijven als „de tragische exodus", cic in de geschiedenis geen weerga heeft. Van wat zulk een volksvlucht wel kan zijn, daarvan hadden wy een zwak voorbeeld gehad in den corlog van 1914. na den val van Antwerpen, toen een belangrijk deel der bevolking van die stad en haar omgeving bij ons „binnenviel" in een toestand van nooddruft en ellende, die. hoe onbeschrijfelijk :>ok tech nog te bezweren was. Toen bereikte het aantal vluchtelingen eenige honierddu'zendtallen, waarvan een groot deel betrekkelijk spoedig onder dak ken worden gebracht. In de Mei- en Junidagen van het vorig jaar streomden echter miüioenen vluchtelingen naar het Zuiden, ontzaglijk veel grooter afstanden afleggend dan de Antwerpenaren in 1914. die dicht by de grens van "het strijdtooneel woonden. Er waren Brabanders, in het bijzonder Bredanaren, bewoners van 'den „kop"* van het uittochtgebied, die den afstand van ons land tot aan den voet der Pyreneën afgelegd hebben, wat zelfs in vogelvlucht meer dan 1200 kilometers is. Hoe grcot die vluchtende massa is geweest zal wel nooit precies bekend werden. Evenmin kan het namelcos leed, dat een grcot deel der vluchtenden heeft meegemaakt en dat voor velen hun dood is geweest, met eenige benadering worden opgeteekend. Men kan gerust het aantal vluchtelingen op meer dan 12 millicen stellen, een cijfer, waartoe .men komt. als men nauwkeurig etc cijfers veor de grootste steden optelt en rekening houdt met geconstateerde gebiedsontruimingen Het Zuiden van ons land heeft nog betrekkelijk weinig vluchtelingen opgeleverd. Voor wat België betreft is dat anders geweest. Men kan het aantal Belgische vluchtelingen, dat zich in Frankrijk 'heeft bevonden veilig op drie millioen schatten, zelfs bulten beschouwing latend de vluehtelin?en, die vrijwel onmiddellijk deor den strijd werden ingehaald en hun vlucht moesten opgeven. Hoewel men onmiddellijk na den wapenstilstand met het terugveeren der vluchtelingen aanving, bevonden zich in het jaavan 1940 nog 600.003 Eelglsche vluchtelingen ta Frankrijk beneden de Lclre. Frankrijk zelf heeft de grootste aantallen geleverd. Feitelijk had het zelf dsn eersten „V°dus" doen ondernemen onmiddellijk na de oorlogsverklaring in Ssotemr>er 1939. teen het een groot deel der bevolk'ng vari den Elzas. waaronder zich de geheele bevolk'ng van Straatsburg bevond, liet verhuizen. Daardoor werd een half millioen Elzassers naar het centrum van Frankrijk gevoerd. De centra van Perigneux. Limoges, enz. hadden een ware OA-erbevolkin? van Elzassers. Dle evacuatie geschiedde crdeüik en ze was aanvankelijk -stil gehouden. Tech werd ze natuurlijk bekend en dit heeft tot gevclg gehad, dat de bewoners van streken, die gevechtszone dreigde te worden, niet beter meenden te kunnen doen dan te vluchten. Dat was ook de meen'ng van tal van autoriteiten, die echter alles hebben nagelaten om tot een goed geregelc'e ontruiming te komen. Terwijl de ontruiming van den Elzas ta gced? erde kon volbracht worden, hebben de overige ontruimingen in volslagen paniekstemming plaats gehad. Zeo lang het nog ging om kinderen buiten de gebieden te brengen, waarin bombardementen uit de lucht moesten worden gevreesd, (ring 't neg wel. Die ontruimingen Avaren echter al tang afgeloopen, eer ce „exodus begon, waarin de gewestelijke autoriteiten, zelfs prefecten, het voorbeeld gaven van een volkomen radeloosheid. Hun schuld aan de ramosn van den ..exodus" Is zeer groot. Zij U echter niet voldoende om de geheele tragedie te verklaren. Er is een boek van een Elzasser verschenen tevens Parljsch Journalist, c*ie den „exodus" heeft meegemaakt. Volgens dien -clai den heer Gerber, is een eerste belangrijks oorzaak van de vlucht gelegen gewpe^t in de Fransch-Duitsehe verhoudingen vóór den oorlog, wsarbll de volksmassa stelse'matig tegen Duitscb.'.ar.d werd Wtlks bewoners als een scort Hunnen werden afgeschilderd. Er wis een rassenafkeer dle by het ontketenen van den oorlcg «el tot een paniekverrr meest leiden. ssoodra de nederlaag zich gir.g afteekenen. Daarnaast is een voorn?.me oorzaak de onbekwaamheid der ambtsnaren geweest, die meermalen het sein voor ce vlucht gaven, dikwijls door zelf het eerst zich uit de veeten te maken, zonder zich te bekommeren om het lot van de achterbiyvendon. He: ware proces van die tekortkemiagen is neg niet gevoerd, dech velen hunner zijn ontslagen of hebben andere straffen ondergaan, De eerste vloedgolf zette zich reeds den lCen Mei ir beweging en veerde Limburgers, Belgen en eer. aantal Nederlanders in de richting *an Noord-Franlsrijk de weeën vullend met onafzienbare drommen, die 't verkeer versperden en geen rustplaats noch bevoorrading vonden. Die vloedgolf stuitte op het oprukkende Fransche leger in het Noorden en in België en werd van den anderen kant opgedrongen dcor de komst van de Duitsche gemotoriseerde colonne:. Heel die uit België en Luxemburg komende vloedgolf. erkt doer de bewoners van het Noord- Fransche grensgebied, werd aldus tusschen Amiens en Atrecht samengedTOngen, daar links het gebied doer de manoeuvre van het Fransche leger ontoegankelijk werd gemaakt en rechts de Duitsche doorbraak reee's rot de ontwikkeling vart d-en strijd om Duinkerken leidde, zoodat het gebied gevechtszene werd. Die eerste vloedgolf had haar grootste hevigheid tussohen 12 en 16 Mei en verbreedde zich voorbij Amiens en Atrecht omstreek? den 20sten Mei om tot 4 Juni toe in kracht af te nemen. Naarmate de vluchtelingen Parijs naderden, kwam de overheid in actie en het gelukte een paar honderdduizend Belgen en ook A'ele bewoners van Amiens terug te drijven. Maaj op het oogenblik van het groote Duitsche offensief aan de Somme en de Aione kreeg ook te Parijs de paniekstemming weer de overhand. Zelfs hielp het niet, dat men het binnenkomen van vluchtelingen ging beletten en de vluchtelingen strcomlngen zocht af te leiden naar Normancië en Bretagne. Den 10:"en Juni brak ook te Parijs een wilde vlucht les, teen de regeering de stad had verlaten en de Duitschers naderden, ja zelfs de Seine waren overgetrokken in het y;bied tussehen Vemen en Rouaan. De stations werden bestreome, alle vervoermiddel len verlieten de stad in een onbeschrijfelijke wanorde, de wegen waren met dichte drommen vluchtelingen bezet, die elkander het voortgaan bemoeilijkten. De meeste colennes vluchtelingen konden niet meer dan drie hoogstens vier kilemeter per uur met hun voertuigen opschieten. Drie millioen vluchtelingen verlieten tusschen 10 en 17 Juni Parijs en zijn banlieue. Pas teen ze ingehaald werden door de Duitsche troepen, kenden dle vluchtelingér.massa's tot staan gebracht worden en overgehaald cm de terugreis :e ondernemen. Wat nog niet de Lcire over was getrokken, keerde spoedig terug. Wat na den wapenstilstand in het bezette gebied verbleef, kon ook gemakkelijk door de Duitsche maatregelen worc'er. teruggevoerd. Zoo was voor de helft van de vluchtelingen de cr.noodige vlucht slechts 'n nachtmerrie van korten duur geweest. Maar in 't onbezette gebied waren drie maanden later nog ruim zes millicen vluchtelingen verstreoid. Welke hulp de bewoners ook aan de vluchtelingen boden, welke krachtsinspanning tal van gemeenten aan den dag legden, de onverantwoorde en ordelooze vlucht zou veel vreeselüker in haar gevolgen zijn geweest, zeo niet het Duitsche leger met zooveel kracht had ingegrepen om den nood te lenigen. Toen cic vlucht in het Noorden bekend werd, waJen reeds sanitaire treinen gezonden en was een viuchteltagendienst ingesteld, de laatste onder leicir.g van den president van de N. S. V. ven Pfeiffer. Die dienst marcheerde met de treepen op om zich over de vluchtelingen te ontfermen vooral om ze van levensmiddelen te voorzien en tot terugkeer te bewegen. Niet minder dan 42 millioen rantsoenen levensmiddelen werden uitgereikt: 5 millioen broeden, 18 millioen koude en 7 millicen warme maaltijden 7 miiliecn liters verschillende i-zonaheidsdiensten gaven bijna henderdduioend consulten aan volwassenen 700.C33 aan kinderen en zuigelingen. Ze hielpen bij 600 bevallingen. 2000 steken en gewonden werden geholpen. En het is niet te beschrijven, walk een taak volbracht werd om de menschen zoo snel mogelijk naar hun haardsteden terug te brengen. In het onbezette gebied is dat werk nog steeds niet ten einde. INTERIM. --- Wat de tijd ons geleerd heeft. Hoe Gerritje uit 't Gesticht erover denkt. Ze hebben mijn vroeger altyd gezeed, dak geen ouwe tchoenen weg moes gooien vóór dak nuuwe had. Nou, da hoeven ze tegeswoorig tegen geen mensch meer te zeggen. Geen schoenen, geen jaske, geenen ouwen hced, gooien ze weg, of da goedje mot tot den draad versleten zyn. Ik schaam m'n eigen te aegges nie meer. om mee 'n stuk in ....m'n broek te gaan kuieren. Over dad andere „stuk ta oe" dèar praat ik geen eens meer over. En, wa zagde vroeger nie 'n zattekullen in de herrebergen ? Ik eb üe jonge boeren vroeger 's avonds laat wel es m 't du. ter naar vis zien sukkelen. Dle mannen wcuen op de fiets springen, en as da nie lukte, sch up ten ze dr tegen : „Loopt dan alleenig!" Ze gaan tegeswoorig "h bietje zuiniger cm mee dr fietsen, want ats er 5s avcni: onderweg 'n bandje klapt, nou dan hebben ze kans, da ze mee de „senoenmakerstram" naar vis motten. Zoo leeren ze loepen, lank loopen. En, ge mot cok es goed in de huishouwes gaan kyken, hee weinig kliekskes da ze daar wsggcolen. De kleine jong' laten niks meer op dr bord staan, en moeder schrapt de schottel le:g, cmdat ze het zonde vindt van 't kt'itelijke eten. Nood leert bidden en zuinig zyn! Ge zie nou geen sneejen brood meer in de vuilssbakken leggen. Daar heb ik m'n eigen dikkeis genog kwaad over gemaakt. Ge zul nou nie meer ta de kran: lezen van zeetochten veor de leut. waar ze t kusteiyke eten over bcord gooiden, omda ze te veul hadden. Kek, a- de menschen daar vroeger aan gedacht hadden, as dn eene nie kus te veul had willen hebben, en den andere bekant niks te eten kreeg oorlog zou er nie gekomen hebben Nou is 'n mensch nie te gro-teig meer cm in de keuken te eten bij 'n klein kw'esenjèrke. En wa hoorde nou tegssweorig, zoo goed bij ons in 't Gesticht as in ielk hui:: „Licht uit!" Maar vroeger was 't nog al dlkkels: veile gloria! Mee 't pepier ls 't ook al van tzslfce laken 'n pak: de ryke dametjes in ons gesticht schrijven nou nie meer op po - pepier, da naar cdsklonje ruukt, en om de pakken mee chec'.aadjes zitten nou geen tzijen strikken meer. 't Mtansdj-Jam bewaart de pepieren die van 'n pakske komen, en 't U geen schande meer as ge oe scheen veters aan mekaar kneopt. 't Komt nou uit wat ze vroeger schande neemden, nou heelemaal geen scfcsr.de is. Ik kwam te zeggen glesteren 'n Juffrouwke tegen op hcoge hakskes en mee perremanent in dr haren en die droeg, zoo maar open en blcot, 'nne .chote! van de gaarkeu. ken over de s.raat. Daar hadde vroeger es om motten komen. Ze zouen dr oogen uit d'rre kop geschaamd hebben. De tijd heeft ons nou 'n andere soort schande geleerd: bonnekes koe eereme sukkelèr. die mee 'n groot bui: ouwen zit te küken, aan den een? 'n kiesj-B dure sigaren verkoopen en aan Gerrltje "n pakske tebak weigeren. Tegen 'n erm mensch zeggen: ik ben uitverkocht en aan 'nne rijke verkoopen omdat dle er veul boven op kan leggen. En daar zijn er nog maar genog, cic da heelemaal geen schande vinden. Me hebben ook geduld geleerd, geduld bij 't distrebuussiekar.tcor, geduld onderweg, as de kolenbus atmetiek wordt, geduld ta de wachtkamer van 't station as de trein te laat aankomt. Hoorde gy nog mopperen, as de bus, volgepropt, langs oe neus vöorby rüdt of as ge met blijven staan in de mtdöengang ? Daar kon vroeger op straat geen vlieg zn pootje breken, of daar wier over geklaagd in de krant: daar moessen maatregelen tegen genomen worren. De steenkolen hebben ons ook al veul geleerd. De meld mag nou 's avonds by meneer en mevrouw ip d'hulskamer komen zitten, en dr wor nlemeer geklaagd as 't daai es 'n bietje naar juin stinkt. Toch snakken, z'ammaal (en da's heel menschelijk) naar den vrede. Maar hebben wy wel es aan ons eigen gevraagd : „Waarom snakken wij daar eigenlijk zoo naar? ZUn me van zins, om na de vrede, weer p*?rcies te gaan doen a me vóór den oorlog gedean ebben?" Dan kan Gerritje nou al wel voorspellen dat wy wéér 'n roei gaan plukken voor ons achterste. Dr is niks tegen dad 'nne mensch zn best doet cm veruit te komen 'ln de wereld, om meer te verdienen, cm er beter van te worren, maar 't mag nie meer gaan: Ikke zooveul a,s ik maar te pakken kan krijgen, en gij zoo weinig a~ lk oe m-ar geven avü. Me motten mekear waarde:?:::, beerijpen. Verschil in stend zal er altyd wel blijver, maar as 'nne psrfester geleerde stukken zit :e schryven en z'nrten beerput stinkt cnbarmhsrl!<» wat heet-te dan poodlg, hoogncodig? N'r.'-n putjesschepper. Di; twee die kunnen nie bulten mekaar, en da wor maar te dlkkelt vergeten. Hoe grooter ds nood hoe beter de men«fchen mekaar leeren waardeeren. As jouw kind in 't water gevallen ls dan maak 't by jou geen verschil of 'nne generaal 'm dr uithialt of 'nr.e mozemeter. Den drukte gy de hand van diejen menschenredder en dan veelde ne. dat daar eelt ap zit. Den eene mensch ksn net zeo min helpen, datie hocgv.- is as den andere oren. Wie hoo n is, ne r.eer op 'nne laag-laaiezeed onzen Ekenorm en hy hesd 't groots,e gelijk van 't Gesticht. leder bidt, dat 't 'm goed zal gaan, maar bidden, zordsr te psrbeeren-, da*-!e 'n ander mensch helpt, om 't cok 'n bintje beter te krygen, das maar Ik doen, dat 't dan heel anders geloopen zou zijn --- Een eiland waar de tijd stilstaat. Bij de monniken van Valamo. Men schrijft uit Helsinki aan ..Berliinsche r.i': in net hot>ge Noorden te midden van de ve.e • .n het Ladoga-meer tussenin rVruana en Rus-ana. ligt een ei. waar ac t;ja stilstaat. Het is het eiland Va.s ongeveer 10 K,M. in het vierkant Dichte Dosechen becekken het. In het n. idig gebouAvenccmplex met een sneeuw witten toren: het oude k.oester Valamo, een der laatste overblijfselen van het oude keizerlijke Rusland. Van de mond der NeAva ligt het 180 K.M. af. En hoewe. sinds 20 jaar op den koepel van de Isaaks-kathedraal te Leningrad een electrische Sovjetster straalt en de propaganda van het verbond der Goddeloozen de plaats van de godsdienstoefening heeft ingenomen, hier in het klooster Valamo is niets veranderd. Wel was het vroeger anders, wanneer uit het Zuiden ce schepen met bedevaartgangers aankwamen. Door vele Petersbursers werd het klooster als een uitstapje beschouwd, maar het meerendeel der pelgrims waren vreme menschen. die het bezoek aan de heilige broeders ais een godsdienstige plicht opvatten. Het klooster had er groot voordeel van en bood meer dan zes honderd pelgrims gelegenheid, "m :e overnachten. Thans is het stiller en stillsr geAvorder, in Valamo. Maar de monniken versraten nooit te bidden voor de geloovigen in Rusland cic onder d? omwenteling mc-esten liiden In dit afgelegen hoekje gloeide nog een vonk der oude traditie van het heilige geloof In vredestijd begonnen de . posslusjniki" zcoals de novices heeten vredig en eenzaam" in Valamo hun driejarigen proeftijd. Jaren van boete en gebed bereidden hen erop voor monnik te worden. In hun tegenwoordigheid werd dan het . reqnem" over hen gesproken. Ze waren dan voor de wereld dood verklaard Zii trokken zich dan in een kluieenaarshut terug op een klein eilandje in de omgeving en spraken niet ' ..«u ac gelofte afgelegd, -te SWtiken, en mem*nd aou net neoaen ge•jfaa«a, hun iets te vragen. 4ij 'naren levena ciooa. Ben bijzondere dracht kennvïtkl* een .schimii.it.': een «w&rte pn. ci* overal met christelijke worstellingen was beswkt. Veor aan ac kap en zij een aoaashooia. Een idnge baard over iiet op de borst han, mrius eu lange haren vielen tot op cic schouders. Wanneer ceze monniken, uitgeput door urenlange gebeden, wilten ru i«gden zij het moede lichaam in een houten uooaskist, waarop een geraamte was geschilderd. Zoo kasteida-en ai.i zich. tot de aco; hen uit het leven verloste. 1939 begon de Russisch-Fmsehe oorlog. Reeds vlogen Sovjetviiestuigen over het klooster. Een F-nsche greaspatrouille ir. te een abt duidelijk, dat het noodig was. het eiland te verlaten. Van beide ziideti van het meer hoorde men' kanongebulder. Maar het was neg niet zoo ver. Pas ta 1940 verlieten de monniken on voorstel van Finland het oord. waar zil zoo lange laren voor het geloof hadden gewerkt. Misschien bleef ce één cf andere kluizenaar in ziin hut. Maar het grootste gedeelte der bewoners van het klooster vertrek met de kostbaarheden naar "Estland, waar zil in een ander orthodex klooster een onderkomen vonden Een ander gedeeelte trok naar Joegoslavië, waar zij in een der vele orthodoxe kleosters ln hei; heilige geber°te Froes.jka Gora in Kroatië werden opgenomen. Zü hadden de hoop op een weerzien met hun oude toevluchtsoord opgegeven. Maar intusschen heeft Clio de muze der eeschiedenis weer een blad omgeslagen: de Finsche vlag. wappert weer over het eenzame eiland eh de standbeelden der Sovjet- Russische machthebbers, die ook ep Valamo waren cpgesteld zijn omver geworpen. Het kleoster heeft, naar wil zelf hebben vastgesteld, weinig geleden en weldra zullen spoedig weer de crthoScxe gezangen in de heilige kerken weerklinken. --- Don- en Koebankozakken. een volk van helden. Hoe het Tsarenrijk hun heldenmoed beloonde. (VPB) — Aan de stad Samara. waarheen zich de Sovjet-Russische regeering heeft teruggetrokken, is de herinnering verbonden aan den blcedigen opstand van de vrije Don- Kozakken tegen him Moscovitische onderdrukkers. Eerst eeuwen later eelukte het. met een geweldige overmacht de Kozakken te overmannen: hun aanvoerder Ataman Stenka Rasin. werd in Moskou ter dood eebracht. Doch in de liederen der Kozakken leeft de naam van dezen vriiheidsheld voort. Tusschen Karnathen en Zwarte Zee ontwikke'de zich. door den voortdurenden striid dien de ko'onisten te veeren hadden tegen Tartaren, Polen en Moscoviten. een geslacht van helden. Zii waren streng militair Georeerd, in hun staat heerschte orde. Zii werden bestuurd door een ataman. dien zij zelf kozen: deze oefende een vrijwel onbeperkte macht uit Het ceheele leven van de Kozakken was één voortdurende strijd voor het behoud van het uitseytrekte. schcone land aan den Don en de Wolga. aan de Dniestr en den Dcnetz. De steden Kaniv en Tsierkassv ten Zuiden van Kiefi vormden omstreeks het midden van de 15de eeuAV het centrum van de macht der Kozakken: later verplaatste zich dit zwaartepunt neer de vesting Sitsi. ten Zuiden van rie wi van den Dnieor. Hier leefden rn streden de Sa^oro-Kozakken. die een be■n Ris leden van de Sits.j-■>. In vredestijd waren zii boeren en i-s. dech in tijd van oorlog traden i als koene ruiters, dle hun elcen naarden bezaten en met hun eigen wapens streden. Zij waren soldaten, deze Kozakken, en POlitlcl. Dat zii eeuwenlang ln de leven konden leven. ia. Mid ender de Ts-iren als stooti'ulkt door het Tsaren•-•ral aan de erenzen van het reusachtige nik weden neercezet als kolonisten on ven I n zii uitsluitend te dan■ harten als ■ den I'colschen adel uit de herinnering gewUcht. noch ook de niet te stuiten, onafgebroken zegetocht tegen den ..Keizer van Siberië" die hen tot aan den voet van den Chineesch^n muur en den Stillen Oceaan voerde, nooit cok de striid van Stenka Rasin of — in onze dagen — de verbitterde tegenstand van de Don- en Kcebankozakken tegen de bols'ewis.eering van hun land en hun leven, welke striid duurde tot 1933 en eerst ln de laatste iaren als geëindied kon worden beschouwd. Zelfs een Duitsche keizer. Rudolf 11. wendde zich tot de Sanoro-kozakken. om hem bii te staan in ziin striid te^en de Turken. In het 'aar 1594 zond hii een erezanteehao naar Fits' dat den Kozakken een eeschenk aanbood, bestaande uit zilveren bazuinen en 8000 dukaten. Dat was in elk geval een hetere belooning dan die. welke hun ten deel viel van de ziide der Russische Tsaren die de Kozakken apprecieerden in hun hoedanigheden als soldaten, doch alles deden, om nep. van hun vrijheid te berooven. Nos tot aan den wereldoorlog stonden de Kozakken aan den Oeral en in Siberië, aan de Wolsa en in den Kaukasus. aan ds Bosnische Zee en aan de Zwarte Zee waar zii bliiken traven van hun ontemharen moed: doch deze werd slecht beloond door de Moscovleten. die izelieele legers Kozakken uit hun eien. wann»er daarvoor cic h"h"^*t,- Val hebban wü v'vpvt-'"'pr <-c?-d wairvitn •'" "*" k-'-"ti,i aan de Ar*re°-«!*"i **ns m'n-'-- finsnc'»»! kun^n eteuwiw T-"b "g tv r)^~---^r'-''' van het ( „-•f; ,-.t jP ses^nê f*r dit (MMteht ":°t ts] '- -rrr, V,--^ ■- vf»-c ?r, 1 k_l_ g m""' I*"^ zelf ut m" n •""♦on tf r"J-'=n. --- Het hallanprohleem. Nop een ariJTe qieell'flihel"] wawjjeïfoe»} te het ballen' Heem. Vfen «JepVt hierover zoo Hik. dch daar i't ui" h^el waf Het r^'-^I'TPHI VOIV |o^or hl—ff rïic fSr "-e-anti? wever a>i --,;i fp bewWWrtns 'r,r,'~<-n rs'-fr s?-*- - •*•«_ tal bu'ter.ï"'!!'"*. W*i beh*vr»Ten rs7* '- over den rtifrt hfwg^ '<" »",,'-»n. \-,'--! "Psteld ten nnfrirts van de binne«-'-i';n. , Hiervoor zijn wij op het buitenland aange: en voornamelijk op den invoer uit Duitschland. De volle medewerking ht'. wij in dit opzïfeht var. Ce D*jtl;:ohe sportautorile ten in het ' vjm er. Hermann Harster de persoonlijke Sport en den Rijkscemmieaan w'en wii reed' veel te danken hebben EeodAt wij vertrouwen dat cok deze moeilijkheid cvsrv.'onnen zei werden, doch het moet mii van he; hart bij de geb'.".'' : t to gauAv tneiibal aa probeer eerst nog eens of de tijdsduur van den bal verlengd kan worden door nog eens te plakken. Mogen alle veresnigiij ders hier vooral goed oo letten. De heer Staal heeft ook hiei1 rmateriaal zameld en komt tot de per spelend elftal maximaal twee ballen per jaar beschikbaar kunnen worden gesteld. Ook het schoenprobleem is niet gering; WÜ hebben voor het seksen 1 AIO—IS il een grcot aantal bonnen bi ■ gekregen bii een nauwkeurige b komt dit practisch neer op zeven schoenen ner spelend elftal. Oak hier de uiterste zuinigheid betracht wr■■-. hoewel de beschikbaar gestelde vooraad nog niet 1$ uitgeput. Om nog even terug te komen od ds retsmceiUiïheden kan ik u : hierdoor ook gedwongen training, welke met zooveel succes iri Rotterdam en elders werd gehouden, te sl Bovendien is het reizen dzrr, avonds bii da huidige verduistering lang geen prel.je. zoodat wij voorloopi» naar .een ancl hebben moeten uitkijken om in da train behoefte te voorzien. Onze tra beiivert zich thans cm van de ti maken wat onder de huidige om mogelijk ls, Hii bezoekt ver vereenigingen en verricht daarbij i werk Ten slotte zou ik u nog iets willen zs ovcAr ons ledental. N stügen&e Vooral in ac j stnging opmsrklijk hetgeen een 1: volg is van ac iusie m bonden De je ugo is aanvank I ntratie niet direct mee c naar aen landelijken bona. Nu \ hen evenwel zich actief bezig he ac voetaalspcrt. wordt de aanmelding verplicht en volgt dan ook autamatUch. Toch meen ik hier nog een klein misve. den weg te moeten ruim-en. Velen ziin van oordeel cat als zii lid zijn van een vc vereen.ging, doch actief ntet aan bal-pel deelnemen, zii dan niet Ac: lid te zün van den bond. in dit onaen N.V.B, Dat is niet een vcetbalvereeniging senioren zoowel als junioren, moet lid zijn van den N V. B Moge dete nadere uiteenzetting, i digde de heer van Proove zijn i ting. er veel toe bijdragen, vwr het juiste begrip van ds groote massa spelers en toeschouwers voor cnze moeilijkheden in ce a.ertuiging. dat het bondsfcestuur onvermoeid voortwerkt aan de verdere ontwikkeling van het vostbalsoel. daarbii door het College van Gevolmachtigden voor de sport en ten Sportreferent ven den Piijksccmmissarls. Voor onze voetballers zouden wij nogmaals willen herhalen: zuinig met de ballen en in het bii de bjnnenballen, zuinig met de schoenen, kortom met al het b materiaal, want het is o zoo moeilijk nieuw materiaal te verkrijgen. , , Van het publiek vragen wij een Juist bsgrip voor onze moeilijkheden in derten tüd en een vast vertrouwen in de teek onzen mooien N. V. 8.. die in het roemrijke verleden een hecht fundament geschapen heeft voor den opbouw van een nog betere toekomst. De svmntomen hiervoor ziin gemakkelijk te vinden. --- De voeding onzer peuters en kleuters. Laat ze goed profijt trekken van hetgeen er is. Het voorlichtingsbureau van den voedlngsravd schrijft: De voeding staat od het oogenblik in het brandpunt van de belangstelling Zoowel de bereiding als de samenstelling van de maaltijden traoht m;n zooveel mogelijk in overeen temming te breng-en met de eischen die de moderne voedingsleer stelt, zoodat er van de ter beschikking staande voedingsstoffen een zoo groot mogelük profilt getrokken wordt Is een doelmatige voeding voor elkeen nood-akeliik de kinderen, die nog moeten opgroeien hebben er nog veel dringender behoefte aen Ben' tekort aan een bepaalde voedings tef in de groeijaren wreekt zich sems gedurende het geheele leven en is dikrilet meer te herstellen. Door de artsen worden onder andere on de con ultatiebureaux voor kinreren van verschillende leeftijden voorschriften gegeven betreffende de veodin?. Men zegt wat de moeder de kinderen geven moet. zooals greentebeuilïon. dsd geweekte boterhammen en dergelijke. Ds vraag is echter of de kinderen van datpene dat er voor hen beschikbaar ls. ook ten volle profijt trekken. Een goed voorbeeld is de meuk In menig gezin genieten ook de vetwa senen ven het speciale melkrantsoen mee. Nu is het voor hen eveneens heel gezond dat zij melk krijgen, maar voor de kinderen ls het b-Hpgrliker. want zii hebben de melk ln het bijzonder noodig De melk bevat nameliik voedingsstoffen, de voor éöja groe! van het lichaam noodzakelijk ziin en waarvan het kind er verschillende voor ds vorming van een goe-1 beendergestel niet missen kan De in de melk voorkomende vitamine a en vitamine d ziin oo het ooeenblik uit weinig andere voeding middelen te krijgen. Het is dus onluist de kinderen een voedinïsimiddel, dat rij zoo noodig hebben gedeeltelijk te onthouden De bereiding van het vomL?«1 van de kleinen is ook een voornaam ount. Daar zii gewocnlllk op andere oogenblikken dan de volwassenen hun maaltiiden krijgen, vindt men het dikwijls te ineewikkeld voor hen leU speciaals te koken. Het komt er dan op neer. dat men groenten en aardawpslen die van dan vorigen dag zijn overgebleven opwarmt Het vlak voor het gebruik klaarmaken van jle puree van versche tomaten, die de kleuter om elf uur krllert of van het lepeltje groente, dat door de oan van den peuter geroerd wordt, vindt menig huisvrouw te bewerkelilk. zoodat zil gemakshalve voor eenige dagen tegelük de tomaten uitperst en de gTosnten kookt. Gemakkelijk is dat wel, maar doelmatig is 't niet. want de beschermende stoffen gaan ln waarde achteruit wanneer groenten en aardappelen opgewarmd worden of lans in gesneden of uitgepersten toestand blijven staan. De kinderen hebhen deze besehermende stof luist zoo noodig. Men eaf de kleintje? daarom in vorige laren al heel gauw snassap-oelsap. omdat dlt ta groote hoeveelheid de beschermende stof vitamine c bevat. Nu men hun. dlt niet kan eeven. moet er zeker gezorsd worden dat vitamine c in bun aardappelen en' gToenten zooveel mogelijk tot ziin recht ke-mt. Tomaten groenten en aardawêteT* dienen daarom vlak voor het gebruik klaar g-emaakt en de beide laatsten ro,et zoo weinig mogelük water in een dichte nap. zoo snel mogelijk gaar gekookt en niet nagesteofd te worden. De Peuters, die boterhammen beginnen te eten, geeft men dikwijls oud brood. Het komt er ln veel gezinnen dan OP neer, dat men de boterhammetjes eenige uren van te voren smeert en weg zet. zoodat zij nog wat uitdrogen Op dat uitdrogen is ntets t:.gen. maar wel op het lang van te voren smeren. Want het vitamine a uit de boter wordt door langdurige aanraking met de lucht onwerkzaam Daar de boter lust een van de voornaamste bronnen van vitamine a ls. moet men trachten dlt zooveel mogelijk te behouden. De boterhammetjes «meert men dus het beste vlak voordat de kinderen ze eten. Het is ook verstandig de kinderen nu en dan een rauw worteltje of stukje koolraap te laten knabbelen. Zii ziin gezonder dan snoepgoed. Hst lijkt misschien tUdroovend het eten voor de kleinen od boven taande wijze te bereiden, maar he.t is veelal een kwestie van regelmaat en gewoonte. Een practische huisvrouw vindt er wel een oplossing voor. want zii heeft graag wat over voor de gezondheid van haar kinderen. Voortdurend worden de bolsjewistische stellingen met den veldkijker bespied. Ter bescherming van de waarnemen worden sne euwhemden en sneeuwkappen gebruikt. (P.K. - Schröter - Weltbild) --- ZUINIG MET VOETBALLEN EN VDETBALSCHOEMEN. De reimmoeilijkheden van onze voetballers. Een redacteur van het A.N.P. had een onderhoud met dr. van Procye. een voorzitter van den N.V.8., over de actureeïe voetbal- Droblemen. De groei van onzen voetbalbond, aldus deelde de heer van Prooye mede. is sinds de opriohting buitengwoon geweest. Wanneer ik u zeg. dat er ten tijde, dat er toen ik en even later dhr Staal aan de bondsleiding gingen meewerken, 143 vereenigingen waren en dat er nu reeds 94-0 vereenigingen ziin. zult u gemakkelijk kunnen begrijpen, dat met deze geweldige ontwikkeling' van onzen bond ook «vre administratieve huishouding aanmerkelijk in omvang is toegenomen. Bovendien heeft ce fusie cok nog bijgedragen tot een verdere ontwikkeling van onzen bond. zoodat wii wel kunnen aannemen dat de N. V. B de grootste sportbond in den lande is. --- Sluikhandel in diamanten te Londen. Edeisteenen worden gekocht als geldbelegging. (V.P.8.) In Londen heeft de sluikhandel in c.aiua.iten een laatcien ti* gen omvang aang:nomt. zich thans genooazaakt 1 nemen van scherps c ten einde aan dit euvel een eind te m Da onwettige ciamanth:. in, cat ac Londensche ciamanth: evenals aan te bitna allen Joden, hun *. minstons 75 pet v?.n de .n hanoer ean de juweliers af te leveren, nie. i men. Dit vindt zijn verklaring in het feit dot e Lendeneen. zaken kv - zalt-en of een half karaat te 1 veor thans kloven ter zwaarte van van ere karaat. er.otm: winst raraars rie hun vt'rii' ..krbi schen v3n de i per jaar. I triotisehe keur aen "even. h aar. partii heet . hun kanl merten r*?,n 'r fcsr bestrijding van cic kosten van we! te reseerin? al het cm dezen | ps c: heeterdaad te - oaar geslepen te werk staan en bt' I ien op I''t ra: ircders te ontmaskeren. ---