Ingezonden Mededeelingen. MÖRTH QTAfË Ijlj AMÏRICAN •^CÏCAREffIS[ 6221 5 --- Ingezonden Mededeelingen. HOEST EN r & VERKOUDHEID/ t•• 5 Don rug en borst inwrijven met J Dampo.Wonderlijtciooalsdathelptl ftf V. Pot 50 et. Tube 40 et. Doos 30 et C 6222 9 --- Buitenlandsch overzicht De Britsche tactiek DE Britsche oorlogvoering was in de afgeloopen week althans wat de propagandistische wer- king betreft, niet gelukkig. Door een toevalüge samenloop van omstandigheden zijn de Engelschen erin geslaagd op drie kardinale, kwetsbare punten der Britsche politiek, bij de vrienden der geallieerden een wrevelige stemming op te wekken en de vijanden van het Britsche Rijk wapens in handen te spelen. De rede van Churchil heeft op de kleine neutralen, voor wie ze bedoeld was, een averechtsche uitwerking gehad; een welwillende houding dezer kleine neutralen echter, is voor Engeland van zeer groote beteekenis, daar dit een gunstige uitwerking kan hebben op de effectiviteit der blokkade van Duitschland. Van zeer groot belang is ook geweest het aanhouden van het Japansche schip, de Asama Maroe, waarbij 21 Duitschers, vroegere bemanning van de Columbus, van boord gehaald zijn. Het was te verwachten, dat van Japansche zijde hiertegen geprotesteerd zou worden —het was echter niet te voorzien, dat de golven der verontwaardiging zoo hoog zouden loopen en de openbare meeding in Japan op een dergelijke wijze in beweging zou komen. Het officieele protest der Japansche regeering van Maandag, is Dinsdag gevolgd door een* hernieuwd betoog van den minister van Buitenlandsehe Zaken, Arita, tegen den Britschen ambassadeur Craigie, waarbij duidelijk te verstaan werd gegeven, dat een herhaling van zulk een incident, ernstige gevolgen zou kunnen hebben. Nu zou het nieuwe kabinet-Jonai, welks streven in de huidige benarde positie van Japan erop gericht is, het evenwicht en de vrede te bewaren, vermoedelijk tot een zoo scherpe protestactie niet zijn overgegaan, indien zij daartoe niet door de publieke opinie gedwongen ware. Maar juist dat zij, om der wille van haar nauw verworven populariteit, zich genoodzaakt ziet aldus op te treden, is een duidelijk symptoom. Ongetwijfeld hebben de van nature anti- Britsche kringen in Japan een dankbaar gebruik gemaakt van de situatie, om hun actie te verdubbelen, maar ook de onverschilligen en zelfs de vrienden van Engeland hebben uiting gegeven aan hun wrevel. Deze wrevel betrof, wonderlijk genoeg, niet de juridische vraag, of de overeenkomst van Londen toestond alleen actief in het leger dienenden van een neutraal schip te halen, of dat dit ook geldt voor niet-actief dienenden en reservisten. Deze vraag is de eerste dagen in de pers geheel op den achtergrond geraakt; hoofdpunt van de agitatie was, dat de Asama Maroe is aangehouden, slechts twee uur van Jokohama, in wateren welke de „man in de straat", geheel en al tot Japansch invloedsgebied rekent. Eerst langzamerhand kwam in de meer serieuze bladen de juridische zijde van de zaak naar voren, al blijft dit ook hier bijzaak. Wanneer een Japansch blad de vraag stelt, Waarom Engeland, terwille van een zoo te verwaarloozen voordeel als de gevangenneming van 21 Duitsche zeelieden, zich het ongenoegen van Japan op den hals haalt, op een zoo kwetsbaar punt van de Britsche invloedssfeer, geeft het daarmede de kern van het vraagstuk aan. • * • OOK de Britsche correspondenten te Washington, waarschuwen ervoor, dat de onbetwistbare „goodwill", welke Engeland en de geallieerden in de Vereenigde Staten bezit, niet in gevaar moet worden gebracht. Bij den wrevel over het ophouden en nazien van de Amerikaansche post, voegde zich nu ook de ergernis over het feit, dat de controle der Amerikaansche schepen op contrabande, driemaal zoo lang duurt, als die der Italiaansche schepen. Van Engelsche zijde redeneert men duidelijkerwijze aldus, dat men van de vriendschap der Vereenigde Staten zeker is en de Amerikaansche schepen gerust wat kunnen wachten, terwijl het van groot politiek belang is, Italië geen reden tot ongenoegen te geven. Maar de welwillende houding der regeering-Roosevelt jegens de geallieerden, is slechts mogelijk bij een overeenkomstige houding der openbare meening in de Staten; de opheffing der neutraliteitswet indertijd, is slechts mogelijk geweest, omdat de publieke opinie den geallieerden welgezind was. Maatregelen als de boven genoemden echter, prikkelen het nationaal zelfbewustzijn en maken ook de zeer talrijke vrienden van Engeland wrevelig en minder geneigd zich voor de geallieerden offers te getroosten. Ook hier, evenals in Japan, is de regeering min of meer tegen haar zin gedwongen, een scherpe houding jegens Londen aan te nemen, ook hier om der wille van de populariteit en dit te meer daar de verkiezingen voor de deur staan en de buitenlandsehe politiek van Roosevelt toch al het punt is, waarop de tegenstanders zullen trachten aan te vallen. En dit op zichzelf is voor de Engelsch gezinde regeering van Roosevelt weer een reden tot ergernis. DIT alles komt voort uit een verkeerde mentaliteit in Engeland, welke geen juist beeld heeft van de instelling der nieKEngelsche wereld. Een groot deel der leidende Engelsche kringen leeft nog in de oorlogssfeer van 1914 en ziet niet, dat de wereld om Engeland heen, veranderd is. Duidelijk komt dit uit in de tegenstellingen welke Churchill's rede in Engeland zelf heeft opgewekt. Ondanks het feit, dat de regeering de rede voor de volle persoonlijke verantwoording van Churchill heeft gelaten, heeft zij toch een groote mate van instemming gewekt, met name in conservatieve kringen. Terwijl linksche kringen en de beter geörienteerden inzien, dat de rede Engeland's goodwill in de wereld der neutrolen geen goed heeft gedaan. Het zal dan ook te bezien staan, of de verklaring, dat Churchill's rede in geen enkel opzicht een wijziging der regeeringspolitiek beteekende, ook wel voor de volle 100 % bewaarheid zal worden. Wel degelijk gaan vele stemmen op, om een krachtiger houding jegens de neutralen aan te nemen, jegens de kleine neutralen vooral. Waarin de Fransche pers zooveel mogelijk steun verleent, welke immers steeds voor een actiever, forscher wijze van oorlogvoeren is opgetreden. Wellicht echter dat de ongunstige stemming der groote neutralen, Japan en Amerika, ook de radicaalste conservatieven, tot matiging zal aansporen, gezien de groote belangen welke Engeland daar te verliezen heeft. * --- FEUILLETON ECHTPAAR z. k. DOOB MR. KEA BOSSERS. 12) En 's avonds, daar had je het weer. b,n rant> °nder het hoofdje „Rechterluke Macht." su'hcrf Lies, weet je wie er als Daj ltUut-griffier benoemd is? Van en> uitgerekend de grootste stomme «ng van mijn jaar!" »Hy zal zich alsnog ontpopt heb- Den meende Lies. „^al wel". Hij keek grimmig, barstte ineens uit: „Lies, hoe moet het toch met ons, K zie er geen gat meer m." Verslagen zat Lies. Daar was het °Peens, _ het érge. Vaag zocht ze "aar troostwoorden: -Maar we mogen niet klagen, Fran'nDat n Zei e gisteren zelf nog." ..Och, ik weet het wel, ik weet het el* Maar het is zoo hopeloos. Niet het *erk, niet dit allemaal. Daar heb ik e allang overheengezet, dat weet je wel. Ik heb er toch tegen ge°chten, tegen mijn malle trots en te?*° mijn bekrompenheid. Ik heb me ederen dag voorgehouden: Als Lies et kan volhouden, moet ik het ook kunnen. Maar dit is iets anders, zie je. Daar kan ik niet tegen vechten. En dat hoef toch ook niet. Het is toch geen schande, dat ik mijn eigen werk wil, mijn eigen leven. God, als ik aan de ouwe heer denk, dan schaam ik me z00.... Lieske toch Maar Lies vond geen woorden. Frank had gelijk, wist ze. Zij was maar een gewone vrouw, voor haar maakte het niet zooveel verschil. Thuis een beetje werken, hier een beetje véél, het kwam eigenlijk óp hetzelfde neer. Maar voor Frank was het zoo anders. Achtentwintig was hij nu. Vijf jaar afgestudeerd. En nu: pats — dichte deuren overal. Geen kans ■— geen kans. „Je moet er niet zóo'n drama van maken," zei ze luchtig. Je doet zoo echt Hollandsch. Weet je wel, dat heb ik pas gelezen, dat in Amerika bijna alle studenten zulke baantjes hebben? En dat vindt iedereen heel gewoon." „Wat heb ik daaraan? In de eerste plaats ben ik geen student meer. En dan — ik weet het immers ook wel, dat er bendes lui van Delft tramconducteur zijn en monteur en zoo. En dat in het buitenland medici en doctoren in de chemie handelsreziger worden en rondrijden in een auto van een of andere pillenfabriek. Maar wat schiet ik daarmee op? Ik ken die menschen immers niet. 't Is het isolement, zie je. Nooit eens met iemand van je. eigen slag te kunnen praten Als alles goed gaat, zitten we hier over tien jaar nog en over twintig jaar ook. Worden we gepensionneerd, net als Kee ...." „En als dat zoo mocht zijn," zei bies, „dan zijn we toch al die jaren bU elkaar geweest. En de rest kan mv niet schelen." .. „Maar Frank," begon ze even later weer, „waarom doe je dan eigenlijk geen moeite meer om iets te vinden. Er staan toch eiken dag advertenties in de krant." „O ja, hoopen. Deelgenoot met tien mille. Jong jurist gevraagd, vijfentwintig mille kunnende fourneeren. Oa je gang maar! Kom kind, laten we maar gaan slapen. Vergeef je ouwe man zijn somberheid maar." „Och schat", zei Lies. In bed huilde ze stil en radeloos. --- Petroleumoorlog in Roemenié R^EMENIË's koninklijke dictator heeft een petroleum-dictator aangesteld — een bewijs van den neutraliteitswil van dit van alle zijden bedreigde land en een merkwaardig symptoom van den eeonomischen oorlog die ook op den Balkan wordt gevoerd. Het is bekend dat de Balkan en met name Roemenië, Duitschland's voornaamste economische bolwerk is — het is het glacis vóór de Duitsche vesting. Dank zij de levensmiddelen — en grondstoffenlevenranties van den Balkan vooral, is de economische positie van Duitschland sterker dan in 1914 en is de Britsche Blakkade naar evenredigheid minder effectief. Vandaar ook het groote belang, dat Duitschland heeft bij rust op den Balkan, daarin bijgestaan door den spilgenoot Italië. Het Duitsche belang is daarbij allereerst economisch, het Italiaansche allereerst politiek. Evenzoo hebben de pogingen der geallieerden, om iets van hun invloed op den Balkan te behouden, zoowel een politiek, als een economisch doel. De verscherpte economische oorlogvoering door Engeland ingezet, beperkt zich, naar men weet, niet meer tot een blokkade alleen, maar tracht tevens, overal waar Duitschland koopt of verkoopt, eveneens ter markt te verschijnen en met hooger of lager prijzen den Duitschen handel onmogelijk te maken. Op de Duitsche grondstoffenmarkten tracht Engeland door hooge prijzen le bieden, de grondstoffen onder Duitschland's neus weg te koopen, ook al heeft het er zelf feitelijk geen behoefte aan en tracht dit te doen door hoogere prijzen te^ bieden. Op de Duitsche exportmarkten wil het door onder de marktwaarde te verkoopen (dumping) Duitschland eveneens uitschakelen. Of deze politiek lang kan worden voortgezet, willen wij hier niet bespreken hoofdzaak is, dat Engeland thans tracht de Roemeensche petroleum — een levensbehoefte voor de Duitsche oorlogsvoering — aan levering aan Duitschland te onttrekken. * * * CONTRACTUEEL is vastgelegd, dat de Roemeensche regeering maandelijks 130.000 ton petroleumproducten aan Duitschland zal verstrekken, benevens nog een extrahoeveelheid van in totaal 200.000 ton, die in quantiteiten van ongeveer 60.000 ton per maand geleverd moet worden. De levering van deze niet geringe hoeveelheid is nu in het gedrang gekomen, doordat Engeland van de petroleummaatschappijen (die voor het grootste deel onder Engelschen of Franschen invloed staan) niet minder dan 400.000 ton petroleum heeft opgekocht. De Roemeensche regeering komt nu in een moeilijk parket; niet geringe onaangenaamheden van Duitschen kant zijn te vreezen, als zij haar verplichtingen niet zou nakomen. Er is maar één middel: de productie der petroleum, of althans de verkoop, onder staatstoezicht te stellen, zoodat niet meer door particuliere ondernemingen de petroleum elders kan worden verkocht, die de regeering voor haar verplichte leveranties noodig heeft. Thans is daartoe een commissaris-generaal voor de petroleum-industrie aangesteld (de persoon is nog niet bekend), met zeer groote bevoegdheid. Hij zal o.a. de maatschappij kunnen dwingen te exporteeren waar de regeering dit noodig acht en heeft zelfs de bevoegdheid sancties te treffen bij onwilligheid kunnen de maatschappijen onder toezicht gesteld worden van een regeerings-commissaris. Van de zijde der petroleum-maatschappijen is hiertegen sterk verzet gerezen; het pijnlijke geval zou zich nu immers kunnen voordoen, dat een maatschappij die met Engelsch kapitaal werkt, haar producten aan Duitschland zal moeten leveren. Van Engelsche zijde wordt nu gedreigd, dat men als tegenmaatregel, de normale petroleumaankoop zal stopzetten, waardoor Roemenië niet langer in staat zou zijn de henoodigde grondstoffen voor de Roemeensche bewapenings en particuliere industrie te koopen. Of Engeland dezen maatregel echter inderdaad zal toepassen valt te betwijfelen, want dit wapen is een tweesnijdend zwaard; immers dan zal Duitschland in Roemenië net zooveel petroleum kunnen koopen als het zelf wil en heeft de Engelsche interventie juist niet dat bereikt, wat zij bereiken moest. Oo zou zulk een maatregel Roemenië economisch geheel in Duitsche armen drijven (ook Duitschland kan Roemenie wel helpen aan bewapening en industrie-producten), hetgeen men te Londen toch wel vóór alles zal willen vermijden. VAN Duitsche zijde zal verder alles gedaan worden, om de Roemeensche regeering te dwingen haar aangegane verplichtingen na te komen; dat dr Clodius, de Duitsche onderhandelaar, naar Roemenië teruggekeerd is, is een duidelijke aanwijzing. De strijd is thans op zijn hoogst — binnen zeer korten tijd zal de beslissing moeten vallen, daar de petroleummaatschappijen vrijwel hun geheelen voorraad aan Londen verkocht hebben en nu dus de productie gebruikt zal moeten worden voor de maandelij ksche leveranties aan Duitschland. De interessante petroleum-oorlog is slechts een fase uit den hardnekkigen diplomatieken eeonomischen strijd, welken Engeland (deels met behulp van Turkije) thans voert tegen den Duitschen en Italiaanschen invloed; de binnenkort plaatsvindende vergadering van den Raad der Balkan-entente zal daarvan ook de sporen dragen. Van Duitsche zijde is blijkbaar een nieuwe belangrijke stap gedaan, door de bezetting van een deel van Galicië, dat dan door Rusland zou zijn afgestaan. Mochten deze hardnekkig aanhoudende geruchten juist zijn, dan zou dit èn voor Duitschland èn voor Roemenië, èn voor den Balkan als geheel, van zeer groote beteekenis zijn. * * * --- HOOFDSTUK VIII. Februari kwam en het begon lente té worden. De boomen waren nog kaal, maar Bart en zijn helpers maakten zich al dirufej^f het zomer was. En de tennisbaan werd in orde gemaakt. En Frank kreeg een nieuwen wagen. De Chevrolet werd ingeruild. Lies zegende de afleiding, nu had hij ten minste iets prettigs. Het ging niet best met hem. 's Avonds in de keuken schreef hij brieven. Lies vroeg niets; ze begreep, dat het sollicitaties waren. Maar er kwam nooit antwoord op. Voor haar was de komst van den nieuwen wagen eigenlijk een strop, want die mochten ze natuurlijk niet samen gebruiken. Frank moest hem inrijden, zeer behoedzaam. De jonker ging mee, zat vóórin, de oogen strak op den snelheidsmeter, klaar om te mopperen, als de wijzer een streepje te ver ging. Ze fietsten nu samen een enkelen keer naar Hilversum, gingen mtlir de bioscopo of dronken thee in een of ander stil cafétje. In het Hof van Holland of bij Hamdorff waagden ze zich niet, al verlangde Lies dikwijls wel naar iets van luxe. Maar ze moesten oppassen, geen bekenden te zien. Tot nog toe was hun dit wonderbaarlijk gelukt; 's zomers zou het gevaar wel heel wat grooter worden. Op een zonnigen Februarimorgen stoof Frank de keuken binnen. „Zeg, ik heb een oproeping gekregen." „Waarvoor?" Lies hield zioh dom, „Nou, ik heb geschreven op een advertentie. Jong jurist gevraagd, je weet wel. Maar zonder kapitaal dezen keer. En mi heb ik antwoord. Van een kantoor in Amsterdam." „Een advocatenkantoor?" vroeg Lies blij. „Nee — ja — dat wéét ik eigenlijk niet. Maar ik ga er in ieder geval op af. Morgenochtend, schrijven ze. Ik kan toch licht eens gaan kijken." „Natuurlijk," vond Lies. „Staat er iets in van salaris?" „Vijfentwintighonderd aanvangsalaris, met emolumenten," schrijven ze. „Dat is prachtig, zeg," zei Lies, die een jaar te voren het dubbele nog maar matig gevonden had. „Ga je mee? Dan vraag ik 't vanmiddag aan den baas." „Zou 't kunnen, denk je? Ik zou het wel eenig vinden." „Hij kan hoogstens nee zeggen. Kun je niets verzinnen, dat je in Amsterdam koopen moet, nieuwe pannen of zoo?" „Gekke jongen, ik zie ons al door Amsterdam sjouwen met een stel pannen tusschen ons in. Nee, ik kan niets bedenken. Alleen een nieuw voorjaarshoedje, maar dat is niet bepaald een geldige reden." „Loop rond met je geldige reden. Ik zeg gewoon: voor particuliere omstandigheden. We zijn toch haast nooit weg." „Ik hoop, dat het lukt," zei Lies bedenkelijk. En het lukte. „Ik had er desnoods de traditioneele begrafenis van mijn grootmoeder bijgehaald," zei Frank. „Maar hij vond het direct goed." „Wij moeten morgenvroeg naar Amsterdam" kondigde Lies 's middags bij de koffietafel aan. „Als je maar weet, dat ik geen tijd heb om jouw werk te doen", snibde Toos direct. „Dat vraag ik toch niet bitste Lies terug. Die Toos met haar eeuwig gekanker. „Ik zal je wel helpen" zei Annie, de goeierd. „En jij moest je schamen, leelijk mirakel" kwam Hendrik er ineens tusschen. Hoe dikwijls zijn zullie niet voor ons ingesprongen? Hebben wq vroeger ooit zooveel vrij gehad? Altijd knappen zullie het samen op. Kon jij vroeger ook iederen Zondag gaan dansen? Jawel, als madam het eten door de keel heeft, dan gaat madam zich opdoffen en wie zit er met de vaatf Lies en altijd Lies, Zondags en door* deweeks. Je bent een ondankbaar loc« der, dat ben je. „Stil nou maar" suste Lies. Too» snikte al. „Het is echt aardig van j«y hoor Hendrik, maar wij geven immer» toch niet om uitgaan." „Ik begrijp anders niet, waarom jullie niet eens op onze dansclub ko__ kijken", ontdekte Hendrik verder. VJ» hebben wat 'n lollige club, hè Annie?» „Nou en of', zei Annie. „En ech* keurig hoor, 't zou je best meevallen." „Met hoeveel zijn jullie?" info»» meerde Frank beleefd. „Met twaalven. Hier Annie met 'f verloofde en ik en m'n meisje en dan nog een broer van Annie en nog een, stelletje uit Hilversum, allemaal echt» nette lui, hoor." „Nou misschien gaan we wel een« ' een avond mee" beloofde Frank vaag en gaf Lies een knipoogje. „Maar dat , van morgenochtend, is dat dan ia orde?" * „Jawel hoor, gaan jullie maar ge» ' rust" beloofden ze alle drie. (l --- Wat gebeurt er in Sovjet-Galicié? DE laatste week werden van geallieerde zijde herhaaldelijk berichten verspreid over het optreden van Duitsche troepen in Oost- Galicië, dat deel van voormalig Poolsch Galicië, dat bij de deeling van Polen aan Rusland ten deel viel. Het verst ging in dit opzicht de berichtgever van de Times, die meldde, dat dit deel van Galicië door Moskou aan Duitschland was afgestaan, in ruil voor hulp, militair, technisch en adviseerend, in Rusland. Van Duitsche en Russiche zijde werd over deze geruchten vrijwel gezwegen; er volgde althans niet de gebruikelijke positieve tegenspraak, terwijl ook de gedetailleerde gegevens, uit allerlei bronnen verstrekt, aanwijzing zijn dat inderdaad in de berichten een grond van waarheid schuilt. Woensdag echter werd van Duitsche zijde toegegeven, dat de spoorwijdte van de spoorlijn naar Roemenië, normaal zou blijven en niet op de Russische breedte zou worden gebracht. Hierin ligt een belangrijke aanwijzing. • • • MEN zal zich herinneren, dat bij de deeling van Polen, het geheeie gebied grenzend aan Hongarije en aan Roemenië, aan Rusland werd toegewezen. Dit feit heeft opzien gewekt, om twee redenen: allereerst lagen in dit gebied, in de omgeving vooral van Lwow (Lemberg), de voornaamste Poolsche petroleumbronnen, voor Duitschland in dezen tijd een hoogst waardevol bezit. Vervolgens werd door deze regeling Duitschland geheel afgesneden van 'n rechtstreeksche verbinding met den Balkan, hetgeen zoowel met 't oog op den grondstoffen aanvoer uit Roemenië, als met het oog op den politieken invloed van geallieerde zijde — niet zonder grond — als een zware concessie van Duitsche zijde werd aangemerkt. En als een bewijs welk een hoogen prijs Berlijn had moeten betalen voor de Russische economische hulp. Weliswaar werd spoedig daarop de bepaling bekend, dat de genoemde petroleumbronncn door Duitsche technici v/eer in exploitatie gebracht ze - den worden en dat de opbrengst geheel voor uitvoer naar Duitschland bestemd zou zijn, maar het feit bleef, dat Duitschland op dit punt toch van den goeden wil van Rusland afhankelijk zou zijn. De genoemde regeling ging gepaard met een snel toenemenden Russischen invloed op den Balkan en een toenemenden Russischen druk op Roemenië een bewijs dat deze grersregeling, waarbij Rusland alleen aan den Balkan kwam te grenzen, uitdrukkelijk door Rusland zoo gestipuleerd . moest zijn. Waarbij dan kwam dat Rusland ook in staat zou zijn desgewenscht Duitschland economisch van den Balkan af te snijden; de Russische spoorwegen hebben n.l. een breeder spoor, dan de Europeesche standaardmaat, die ook op den Balkan wordt toegepast. Zou het eertijds Poolsche spoorwegnet nu in het Russische systeem worden opgenomen, dan zou dit bèteekenen, dat alle goederen, van Roemenië naar Duitschland, twee maal overgeladen zouden moeten worden, met nog bovendien alle bezwaren aan een gebruik maken van 't slechte Russische transportstelsel verbonden. * DEZE bezwaren bleven niet uit, hoewel de spoorwijdte nog niet veranderd was; het goederenvervoer van Roemenië naar Duitschland ondervond inderdaad groote vertraging en het kwam zelfs voor, dat de voor Duitschland bestemde goederen, door de Russische spoorweg-autoriteiten eenvoudig in beslag werden genomen. Aan deze moeilijkheden is nu een eind gekomen. Voor zoover uit de berichten is op te maken, zijn de Duitsche technici in dit gebied aangekomen, onder geleidevanDuitsche troepen en blijft de rechtstreeksche spoorwegverbinding met Roemenië gehandhaafd. Waardoor Duitschland niet alleen op den Donau als verbindingsweg is aangewezen, hetgeen ook in verband met den thans in Roemenië heerschenden eeonomischen oorlog, niet zonder beteekenis is. Van grooter belang echter is nog de politieke beteekenis van den herwonnen Duitschen invloed in dit gebied. Al behoeven wij nog niet dadelijk aan afstand van dit gebied aan Duitschland te denken, toch is het wel waarschijnlijk, dat een of andere vorm van Duitsch beheer, zonder de Russische souvereiniteit aan te tasten, tot stand zal komen. Waarmede dan in overeenstemming zou zijn — een overigens ook geallieerd bericht — dat de Russische bezettinen zouden zijn teruggetrokken. NU is het wel opvallend, dat de eerste regeling samenviel met het optreden van de Russische macht op het Europeesche tooneel, terwijl de nu getroffen maatregelen samenvallen met de Russische échecs in Finland. Het is niet te gewaagd een verband tusschen deze feiten te zien. Bij het Duitsch—Russisch aceoord was ook de bezetting van Finland, in een of anderen vorm voorzien; het maakte onderdeel uit van de Duitsche tactiek, Europa te verschrikken door den Russischen beer los te laten. In het bizonder speculeerde Von Ri'bbentrop daarbij op de conservatieve elementen in het Westen, wier ingeboren afschuw van het communisme hen er toe zou moeten brengen, Duitschland als het eenige bolwerk tegen dezen opdringenden invloed te zien — en aldus hoopte hij een spoedigen vrede te verkrijgen. Den prijs, die Duitschland aan zijn Russischen bondgenoot hiervoor moest betalen, was, wij zagen het reeds, vrij 'hoog. Deze Duitsche opzet is voorloopig geheel mislukt, nu in Finland de zwakte van het Russische leger is gebleken, en daarmede de geschiktheid van Rusland om als boeman in de Europeesche politiek op te treden, evenredig verminderd is. Het groote voordeel voor Duitschland is nu echter, dat Rusland veel afhankelijker van Berlijn is geworden en nu op zijn beurt ongetwijfeld voor concessies op economisch en politiek terrein bereid zal zijn. Waarvan Ribbentrop dan ook dadelijk ten aanzien van dit voor Duitschland zoo belangrijke petroleumgebied, heeft gebruik gemaakt. Ten aanzien van den Balkan, beteekent een en ander een geringer invloed van Rusland, waardoor de pogingen van Berlijn en Rome, hier een neutralen vrede te handhaven, bevoordeeld zullen worden. De samenwerking met den Italiaanschen spilgenoot wordt vóór Berlijn, nu Rusland zich voorloopig weer terugtrekt uit de groote politiek, eveneens weer vruchtbaarder Hier ligt dus een der gevolgen van het heldhaftig verzet der Finnen. --- BRIEFWISSELING Uitsluitend voor abonné's op de „Delftsche Courant". Vragen, waarvan de inzender zijn naam verzwijgt, worden niet beantwoord. Vraag: Is de Polis van de gratis* verzekering van uw blad nog geldig, daar hierin vermeld staat, dat ieder jaar de Polis vernieuwd moet worden? Antwoord: In verband met de tijdsomstandigheden worden de polissen tijdelijk niet verlengd. Vraag: Ik wil een nieuw stuk gereedschap maken en in den handel brengen. Het bestaat uit ijzer, koper en zink. Kunt u mij zeggen of ik misschien in conflict kan komen met de Vestigingswet? Antwoord: Het ligt er aan, wat voor gereedschap U in den handel brengt. De Kamer van Koophandel zal U alle inlichtingen kunnen geven. Vraag: Kan men nu nog een paket (Liebdesgabe) naar Duitschland sturen met koffie, thee, vet enz.? Hoe zwaar mag zoon paket zijn? Antwoord: Sinds November zija de hoeveelheden der diverse artikelen, welke mogen worden uitgevoerd, vastgelegd in een dispensatie van uitvoerverboden, waardoor het ongelimiteerd uitvoeren van levensmiddelen niet meer mogelijk is. Boter mag worden uitgevoerd tot een maximum van 5 k.g., terwijl voor kaas hetzelfde maximum geldt. Van de overige levensmiddelen mag niet meer dan 3 k.g. per paket worden vervoerd met de volgende maxima: koffie M> pond, suiker 1 pond, rijst 1 pond, cacao- en chocoladeproducten samea niet meer dan V 2 pond, thee in het geheel niet, vleeschwaren samen niet meer dan 1 k.g., gecondenseerde melk 1 k.g., slaolie 1 flesch en harde zeep 3 stukken. De verzendingskosten bedragen ongeveer 40 pet van de waarde der goederen. Wend U voor verdere inlichtingen tot den Kamer van Koophandel, Phoenixstraat 26. Vraag: Ik ben woonachtig in Rijswijk (Z.H.), maar heb mijn werkkring in Delft, wanneer ik nu onverhoopt zonder werk mocht komen, kom ik dan voor gemeentesteun in aanmerking, zoo niet, kunt u mij dan zeggen, hoelang 3c in deze gemeente (Delft) moet wonen, om voor b.s. in aanmerking te kunnen komen? Antwoord: U moet een jaar in Delft gewoond hebben om voor steun in aanmerking te komen. Overigens krijgt u steun in de gemeente, waar H uw domicilie hebt. Wend u voor eventueele verdere inlichtingen tot de Arbeidsbeurs, Vlamingstraat. --- Loten. Zonnestraalloten 17764, 177176, 192548, 153284, 153212, 192403, 192404. Allen nieten. H.0.R.A.-lot 1845 is een niet. Ambachtsschoollot 1156 is een niet. Omtrent een loterij ten bate van „Werk voor de goede film" is ons niets bekend. Bezitters van Vlugkrachtloten moe* ten zich wenden tot de Kon. Ned. Ven v. Luchtvaart te 's-Gravenhage. Een aantal vragen is nog in behandeling ---