Wintersche kwalen? Dan Mijnhardtjes halen! Bij Griep, Koorts, Kou, Rheumatische pijnen. Spit. Pijnlijke ledematen, Zieken hangcrig gevoel De echte zijn niet rond, maar hartvormig. 12 stuks 50ct., 2 st. 10 et. Bij Apoth. en Drogisten. C 4144 10 --- Boven, een mooie foto van de filmster Carole °mbard, die met Brian Aherne samenspeelt in 3 '■'rn „Vigil in the night", naar een verhaal n dr A. L. Cronin, den schrijver van het ber°emde boek „De Citadel". Ginger Rogers, die in „The Primrose ath de hoofdrol zal vertolken. ledereen, die aar in „Bachelor mother" heeft gezien, weet a zij nog wel wat meer kan, dan alleen ar>sen. Ze is een voortreffelijke actrice, zooals seds uit films als „Artisteningang", en '< rofessor, pas op" bleek en deze nieuwe m zal haar reputatie als zoodanig zonder twijfel verstevigen. --- May Robson over Moderne artisten. ZE VERWENNEN ZICH". generL^°bSOn slaat de hedendaagsche v«elen artisten met gemengde ge- Veel gade; volgens haar zijn er te ..weekelingen" onder. sPrekSS Robson is in 't geheel niet te artisten over een bepaalde categorie Per i dle na m drie of vier films were ar te nebben meegewerkt, beden v dood°P te ziJn en eenige maan- Voi„ tic noodig te hebben, eer zij, staat"18"henZelf dan altijd' weer in fl-"1' m een nieuwe productie i>aar h werken- ZiJzelf loopt al aardig trad -:e,zes"en-zeventig. Miss Robson op g"1 l afgeloopen jaar in zes films Vacant'Ver°orlooft zich nu een korte ducticle tot haar zevende film in pro,lle gaat. ïe," > j^aniet' omdat ik moe ben," zegt schèn t,r lk heb den tijd. welke tusen daaro 6 fikns ligt' niets te doen „Ik fim reis ik maar een beetje." ton rvA" Geen Misdadiger", Neen K°koan^ *?• Neen". "De Held van Moedi8e 'nï rSe Edith Cavell"> »vier f and. EeVMeisJes" en de onlangs tot • "• *.jnTn "Menschen in 't Huwe?,aarde Wa films' waarin deze he j afgeloor,prner Bros' actrice tijdens ld nam i 1 3aar m«espeelde. Gemid-2es *eken ' opname van iedere film l°°T 'tests^-J^^ë' ongeacht den tijd 'Jk°mstifih' ", eedin§ etc, tijdroovende "Maar dat bij iedere productie. erk-pr0p;=nOem ik ge«n overladen date actrSma'" vertelde deze koruaar had ik % a Vroe§er bij 't tooneel, . 2elfs JL dmk! Verleden jaar had vapjevan? den uJd voor een uit-5 °rk- En ik k Paar weken naar New" 1 getl fiehArf i 3 dit jaar zooveel vrije k>iieSdvfhad. dat ik me haast dood- j°nge artisten niet, ze h* paar m*. ' dat ze OP zijn als ze 6 Van Sennelkaar gemaakt heb" ts v°orstenP„ t, aVIS kan ik me zoo ' en, haar komt vacantie toe na al die dramatische rollen, die ze dit jaar te spelen heeft gekregen. Vleesch en bloed en menschelijke zenuwen verdragen op den duur zooveel ingespannen concentratie niet. Maar dergelijke rollen komen in 't algemeen te weinig voor om al die overdreven klachten van „O, ik voel me zoo overwerkt" en „Ik kan niet meer, rn'n zenuwen zijn totaal kapot", te rechtvaardigen." Mogelijk is Miss Robsons minder gunstig oordeel over de artisten van tegenwoordig ook wel een beetje te wijten aan het feit, dat deze met hun vrijen tijd beter raad weten, dan zij zelf. „'t Is niet uitgesloten, dat ik een beetje jaloersch op die „broekjes" ben", geeft ze zelf toe, „ik weet me volkstrekt niet in m'n vrijen tijd te amuseeren. Vroeger toen ik nog jong was, kreeg ik de kans niet en nu ben ik te oud om 't te leeren." De hartewensch van de „Oude Dame" van de film is, om in 't harnas te sterven. „Er zal wel een beetje egoisme bijkomen," bekent ze zelf. „Dit is 't zes-en-vijftigste jaar, zonder een enkele onderbreking, dat ik op de „bühne" sta. Ik maakte m'n tooneeldebuut in 1883 en er was tot dusver nog niet een seizoen, dat ik niet in een schouwburg of voor de film werkte." Miss Robson vertelt, dat ze nog nimmer ernstig ziek is geweest. Dit dankt ze volgens haar meening aan het feit, dat ze geen tijd heeft om te piekeren en mede, „dat ze alles eet, wat haar voorgezet wordt" en iederen nacht acht uur slaapt. „Ik heb nog nooit gerookt of gedronken, bekent ze, „grappig genoeg." Als ze voor een rol in een film een verloopen, oude, drankzuchtige vrouw noodig hebben, engageeren ze altijd mij. Eén keer heb ik zelfs in een film een sigaar moeten rooken, 't was een nagemaakte en smaakte waarschijnlijk nog slechter dan een echte." Dit was het einde van ons gesprek met deze charmante actrice en wij voor ons zijn er dan ook zeker van overtuigd, dat iedereen de kans zal benutten deze „Oude Dame" van de film in de binnenkort in ons land te verwachte Warner Bros film „Menschen In 't Huwelijk" te gaan zien en 't staat voor ons als een paal boven water, dat films, waarin May Robson meespeelt, nog jaren bij het publiek in trek zullen zijn. --- FEUILLETON ECHTPAAR Z.K. DOOR MR. KEA BOSSERS. 22) ■•öus j^ ***? ***nkZet Vo°r de fietsen?" *■&*•* JSy? zesden keer" , JpT* aanEer Je me n°g even, als Franlkrij«t een °men bent?" X» V°°r der, exPresbrief" beloofde WeS reed T^rden keer. ue trein. !,Ven vonil^am ten slotte toch om dï a»een 2»den borgen had Lies het " onSen, dat ank had er op aangem «maken T tocht nu toch zou el eens 2n,? • had gezegd, dat ze let over Z Zlen' Maar ze dacht er ?*& het to k te gaan- Zonder Frank ,ekkende h niCtS' Ze wuifde de ver- n= u achterna, ging toen ag- En ri binnen. De heele Vrijd gavond geheele Zaterdag. En Zon- Om a vvas de vacantie gelukkig Een 6ein°dJ- Z6 dezen dag omkr«gen? prentbr' fi!6 omlo°Pen maar eerst, en Ton rten ko°Pen voor Annie tüUrliiV ƒ" Hendrik- Dat was er na- JK de heele week bij ingeschoten. Ze slenterde de Dorpstraat door, bekeek zonder animo de winkeltjes. Ineens. ... „Jij bent Li es je ten Haeve!" „Niet meer" lachte Lies tegen de jonge vrouw, die van achter haar kinderwagentje op haar afgestoven kwam. „Maar dat doet er niet toe, 't klopt in ieder geval. En jij bent Gerrie van Vuerden.'' Dus toch, dacht ze. In de verte had ze even getwijfeld, meteen zeker geweten, dat dat Gerrie niet kon zijn. — En nu was ze 't toch. Veranderd en hoe. „Wat voer jij hier uit" vroeg Lies belangstellend. „Wonen" zei de ander locaniek, „en jij?" „Paaschvacantie houden. We logeeren in het „Wapen van Gelderland", maar mijn man moest gisteren ineens terug." „O ja, je bent getrouwd, hè? Hoe heet je echtvriend ook weer? We hebben indertijd wel een annonce van je gehad, maar ik weet het heusch niet meer". „Snap ik. Hij heet Robberts, Meester Frank Robberts, als je 't volledig weten wilt. Maar hoe kom jij hier verzeild? Ik dacht, dat jullie nog altijd in Den Haag woonden." „Verleden zomer zijn we hier gekomen. Gezonde lucht voor de spruiten en zoo. ..." Ze wees op het wagentje,] waarin een tweejarig dochtertje het gesprek met aandacht volgde. Een zoon van vier bleef er minder geduldig onder. „Dodden" zei Lies. „'t Is maar larie" zei Gerrie. „Dat van die gezonde lucht, bedoel ik. Gewoon duitenquaestie. We leven hier op een koopje en dat hebben we hard genoeg noodig. „Zóó" zei Lies belangstellend, „is je man niet meer....?" „Ontslagen, vorig jaar. Een half jaar zijn we in Den Haag blijven hangen, afwachten of er iets kwam opdagen. Nou er kwam van alles, tot de deurwaarder toe. Toen heeft Flip maar gepakt, wat hij krijgen kon en zijn we hierheen getrokken". „O, dus hij heeft gelukkig weer een baantje." „En wat voor een! Reiziger in fietslantaarns. Electrische natuurlijk — hij is immers electrotechnisch ingenieur." Lies wist niet, hoe ze zich houden moest tegen het synisme van de ander. „Gelukkig in ieder geval, dat jullie iets hebben" zei ze. „Wij hebben ook het een en ander achter den rug." „'t Zal met jou nog wel losloopen, als je een week in pension kunt gaan om vacantie te houden." 't Gaat ook nogal tegenwoordig" beaamde Lies. „Maar laat ik je niet ophouden, zeg; je spruiten beginnen me weg te kijken. Ik vond het leuk, je weer eens gezien te hebben, hoor." „Nee hoor, zóó kom je niet van me af. Je weet niet, wat het voor me is, om een oude bekende te spreken. Ik ken hier geen kip. Lies, als j-- me een groot genoegen wilt doen, kom dan vanmiddag theedrinken. Je bent immers toch alleen, zei je." ..Erg graag" zei Lies. „Waar woon je?" _ „Op den Heiweg, even buiten het dorp. Nummer zeventien is het; de huisbaas noemt het een landhuisje, maar het is meer een opgedirkte arbeiderswoning. Je vindt het makkelijk." „Tot vanmiddag dan" zei Lies. „Een uur of half vier zeker?" Om even half vier liep Lies den Heiweg af. Het huisje had inderdaad uiterlijke kenteekenen van een landhuis. Maar wat klein! Lies dacht aan het groote stadhuis, waar Gerrie was opgegroeid. Gerrie, uitgaand meisje, toen zij nog een H.8.5.-kind was. Gerrie, de kei van de tennisclub, het dolste en meest gevierde type van de heele stad. Gerrie, die zoon uitstekend huwelijk had gedaan met Flip van Vuerden, die als electro-technisch ingenieur een prachtpositie had bij een groote instrumentenfabriek kans maakte om in de directie te komen. Ze had de verhalen maar uit de verte gehoord, had Gerrie, die vier jaar ouder was dan zij, na haar huwelijk maar af en toe gezien, als zij voor een paar dagen hun oude woonplaats in opschudding kwam brengen. Met haar Haagsche toiletten, met hun denderenden wagen — zeiden de provinciaaltjes. En nu dit. Gerrie, die zelf opendeed en haar door het miniatuurgangetje naar binnen loodste. Onwijs groot leken de zware meubels in het zithokje. De eetkamer was niet veel beter. „Gezellig, dat je er bent" verwelkomde Gerrie. „De peuters slapen nog. Doe gauw je jas uit." „Hier, ik heb chocola voor hen meegebracht" zei Lies. „En nou jij vertellen" commandeerde Gerrie over haar kopje thee. „Begin maar van voren af aan. Waar komt je echtgenoot vandaan? Ken ik hem eigenlijk?" „Je hebt hem bij ons niet meer meegemaakt" zei Lies. „Hij is een jaar na jullie huwelijk bij de Oliefabriek gekomen als jurist. Ze waren er toen in den goeien tijd met zijn achten. Hij is er vijf jaar geweest. Twee jaar geleden zijn we getrouwd en vorig jaar October is hij ontslagen. Voila tout." „En verder?" vroeg Gerrie door. „Wat heeft hij nu?" Lies vond het ellendig, om tegenover de blijkbare openhartigheid van haar lotgenoote te moeten draaien. Maar ze hadden het nu eenmaal afgesproken. Frank en zij en ze wilde er zich aan houden. „O, niet veel bijzonders," zei ze luchtig. „Op 't oogenblik is hij bezig in de autobeweging, maar 't is nog niets positiefs. Hij heeft wel plannen om zich mettertijd in een autozaak in te koopen, maar daarvoor moet je eerst een paar jaar rondneuzen. Met de juristerij haalt het toch niets meer uit." „Jaa" zei Gerrie nadenkend, „dan varen we eigenlijk in hetzelfde schuitje. „En," barstte ze ineens uit, „vin jij 't ook zoo beestachtig?" „Wat?" vroeg Lies overbodig. „Dit allemaal." Ze wees de kamers rond. „Dit ellendige leven. Altijd moeten rekenen, altijd te kort komen. Nooit iets van luxe. Den heelen dag meidenwerk en nooit tijd overhouden om iets te doen, dat je prettig vindt. In een jaar heb ik geen racket meer in handen gehad en dansen ho maar. Nooit eens tijd om een boek te lezen, of gezellig te handwerken. Dag in dag uit dat stomme gedoe: koken, kamers doen, voor de kinderen zorgen, wasschen, naaien, strijken, kousenstoppen, — ajasses, net is geen leven." „Ja maar" zei Lies, „dat moeten er toch zooveel." --- George Brent, de geheimzinnige. BIJNA NIEMAND WEET, WAAR HIJ WOONT. George Brent wordt gerekend tot de drie of vier geheimzinnige personages in Hollywood van wie zeer weinig bekend is. Gedurende een tiental jaren behoort hij tot de ingezetenen van deze film-metropolis, nochtans zijn er geen twintig menschen heden ten dage, die met zijn woonplaats bekend zijn, of zelfs maar zijn telefoonnummer weten. Voor niemand maakt Brent uitzonderingen, zelfs zijn werkgevers, Warner Bros, dienen, wanneer hij niet in de studio werkzaam is, zich eerst met zijn agent in verbinding te stellen wanneer zij hem wenschen te spreken. Zijn collega's bij Warner Bros. weten, dat zijn huis tegen een heuvel aan gebouwd is en een schitterend uitzicht over de San Fernando Vallei biedt, daar hij het dikwijls onder zijn werkzaamheden over de mooie ligging van zijn huis heeft. Een ieder, die op deze aanwijzing mocht willen afgaan om het huis van George te ontdekken moeten wij dit ten sterkste ontraden daar het onbegonnen werk zou zijn. daar honderden huizen op dezelfde vallei uitzien. Weer anderen weten, dat Brent zeer veel tijd in zijn „hut", zooals hij het zelf noemt, doorbrengt, meestal in gezelschap van zijn vriend en „stand-in" Don Turner en een zeventig jaar ouden Mexicaanschen huisbewaarder en kok, Pedro genaamd. Een tijdlang deed het praatje opgeld, bewezen is het nimmer, dat hij een liefhebber was van dinertjes bij kaarslicht en dat zijn gast daarbij verscheidene jaren Greta Garbo was. Tegenwoordig mompelt men, dat hij dikwijls stille restaurants bezoekt, waar het eten goed en de verlichting slecht is, vergezeld van Bette Davis, zijn tegenspeelster in „De laatste kus." George en Bette zijn oude vrienden. Jaren geleden werkten zij samen bij Universal en waren beiden ontevreden over hun gebrek aan succes. Bette bracht het 't eerst tot „star", George zit haar echter dicht op de hielen en heden ten dage hebben beiden geen reden tot klagen meer over gebrek aan succes. Hun nieuwste film voor Wanner Bros. „De laatste kus", waarin zij eikaars tegenspelers zijn, bewijst onomstootelijk, dat zij niet voor niets tot de prominenten van Hollywood gerekend worden. In Brent's Hollywoodsche loopbaan zijn verscheidene donkere momenten. In zijn eerste groote film speelde niet hij, maar de destijds geliefde Duitsche herdershond Rin-Tin-Tin de hoofdrol; George kwam op de tweede plaats. Brent's tweede optreden te Hollywood nam wel een zeer ongelukkig einde. Op een goeden, of liever gezegd kwaden dag, liep hij een oogaandoening, veroorzaakt door Kleig-schijnwerpers op. 't Gevolg was, dat hij zich naar New Vork terug spoedde teneinde een oog-operatie te ondergaan. Toen hij uit de ooglijders-kliniek ontslagen werd, verbleef hij geruimen tijd voor herstel bij zijn zuster in Adirondacks. Later waagde hij opnieuw een poging te Hollywood, dit keer met meer succes. Toen hij namelijk een veertien dagen van de eene naar de andere studio rondgezworven had, in de hoop een klein rolletje machtig te worden, kwam eensklaps zijn agent opdagen met de boodschap of hij maar zoo goed wilde zijn bij Warner Bros. te komen voor een „test" voor de film „The Rich Are Always With Us". Als de „test" goed uitviel zou Ruth Chatterton zijn tegenspeelster worden. George bleek het geschikte type, veroverde de rol en spoedig daarop het hart van Miss Chatterton. Bette Davis veTtolkte eveneens in deze film een kleine rol en was een belangstellend toeschouwster bij deze ontluikende liefde. Spoedig daarop stapte het verliefde paartje in het huwelijksbootje. Eenigen tijd daarna leed dit huwelijk schipbreuk en vanaf dien tijd leidde Brent het leven van een hermie t. Gala-premières, feesten en dergelijke werden taboe en hij verhuisde naar de afgelegen San Fernando Vallei, verwijderde het huisnummer en bevestigde geen naamplaat aan de deur. Er is echter één ding, waar de menschen geen vermoeden van hebben. Brent neemt namelijk piano-lessen en krijgt iedere week geregeld les van den bekenden pianist Dameron. Hij vat zijn muziek-studie zeer ernstig op en studeert verscheidene uren per dag. --- Merkwaardig record. HOLLYWOOD KUST 10.000 KEER PER JAAR. Enkele jaren geleden berichtte een Engelsche correspondent met een hobby voor zeldzame statistieken, dat er gemiddeld 10.000 kussen per jaar te Hollywood gewisseld werden. Dit getal, schreef hij, liet slechts twee kussen per speelfilm toe, elk met negen her-opnamen. Hij toonde overduidelijk aan» dat liefde en haar teedere manifestaties het populairste bestanddeel van den filmkost waren. Wat hij niet schreef, was, dat liefde, welke nog steeds op het witte doek door kussen uitgebeeld wordt, de meest kiesche en moeilijke emotie is, om haar realistisch op de celluloidstrook vast te leggen. De 10.000 kussen in voltooide films „gepleegd" en achtergebleven op de vloer van de snijkamer, kostten den producenten tusschen de één en tien millioen dollar per jaar. Een volmaakte filmkus is moeilijk te krijgen, maar het is dubbel en dwars het geld waard te zorgen, dat hij perfect is. Hij schenkt geen bepaald genoegen aan de spelers. In Hollywood zijn voorbeelden geweest, dat ware liefde voortsproot uit filmverband, maar de kussen, voor de camera gegeven, hebben nooit bij deze romances een groote rol gespeeld. Dit zijn zaken-kussen en zij vertegenwoordigen veel nadenken en hard werken van de zijde der spelers, regisseur, cameraman, boom-boy, grimeurs en zelfs van electriciëns, die de operatie zóó moeten belichten, dat de kus behoorlijk gefotografeerd kan worden. Bijna onbewust neemt het aantal kussen toe als de lente komt. Tegenover de geheele buitenwereld, die belangstelt in de liefde, is het vanzelfsprekend, dat ook scenario-schrijvers,! veel aandacht aan kussen moeten besteden. Wekenlang waren de Warner Bros artisten Bette Davis en Errol Flynn verstrikt in de liefdesgeschiedenis van „Het Privé Leven van Elisabeth en Essex." Deze amourette was een kwijnend iets, verscheidene malen sloeg de liefde in haat om, de geheele film door. Het was dubbel moeilijk voor de spelers, omdat zij „warm" en „koud" moesten worden in hun schijnbare liefdesbetuigingen en hun kussen dienovereenkomstig van scène tot scène moesten regelen. De regisseurs bekijken de liefde en haar openbaringen op het witte doek uit een verschillende oogpunt. Lloyd Bacon, die meer van actie dan van reactie op het witte doek houdt, voegt de „held" niets meer toe dan: „Als je klaar bent, kus haar dan. Ik kan je niet zeggen hoe. Je bent meerderjarig en weet 't zelf wel." Op die manier bracht hij Joel Mc Crea en Brenda Marshall, zijn tegenspeelster, aan 't verstand, hoe zij in de Warner Bros film „Career Man" kusten moesten. Woody Van Dijke is b.v. iemand, die de kussen in zijn films luchtig en los wil zien. William Dieterle regisseerde Paul Muni reeds vaak, doch zijn films boden weinig of geen gelegenheid voor liefdes-scènes en heeft hij er evenals Muni geen routine in. Dieterle leidde echter wel de indrukwekkende en koninklijke liefdesgeschiedenis tusschen Bette Davis en Brian Aherne resp. als Carlota en Maxkniliaan in „Juarez". Muni schijnt ten laatste ook als minnaar te moeten spelen. Zijn laatste film is „We Are Not Alone", de teere en tragische liefdesgeschiedenis van James Hilton. Velen toonen zich verrast als zij in de door Michael Curtiz geleide liefdesscènes, evenveel hoogtepunten zien als in de actie-gedeelten. Mike is een lastige baas voor spelers, die niet volkomen zijn gebroken Engelsch verstaan. Hij heeft echter merkwaardig effectvolle liefdes-scènes tot stand gebracht, ondanks zijn slecht Engelsch en zijn prikkelbare natuur. „Liefde," zoo heeft hij vaak gezegd, „is een teere gewaarwording. Ik zeg hun, hoe zij kussen moeten, repeteer met hen en zie dan hoe zij het spelen. Soms gaat het goed, vele keeren gaat het miserabel en doen wij het nog eens over." Ten slotte krijgt Curtiz altijd zijn zin. De liefdesscènes tusschen Priscilla Lane en John Garfield in „Vier Dochters" en in de nieuwe Warner Bros film „Vier Moedige Meisjes" zijn treffende voorbeelden van zijn werk op dit gebied Besluiten wij dit „kus" artikeltje met het gezegde van Michael Curtiz, dat huwelijks-kussen weer geheel anders zijn, een onderwerp, waarop wij te zijnertijd nog eens terug hopen te komen. --- Radio-programma 0 Vrijdag 9 Februari. HILVERSUM 1. 1875 en 414.4 M. V.A.R.A. 8.00 Berichten A.N.P., hierna: Gramo- Jr foonmuziek. 8.10 Orgelspel. 8.30 Gra- Zé moloonmuziek. V.P.R.O. j* 10.00 Morgenwijding. V.A.R.A. _\ 10.20 Gram.muziek. 10.45 Viool en alttik viool. 11.10 Declamatie. 11.30 Klarinet ft en piano en gramofoonmuziek. A.V.R.O. S* 12.00 De Palladians. 12.45 Berichten A. 5j N.F., gram.muziek. 1.00 A.V.R.0.-Amu- V sementsorkest. 2.00 Voor de viouw. 9 2.10 Disco-causerie. 3.00 Pianovoordr. 9 3.30—4.00 A.V.R.0.-dansorkest. V.A.R.A. Kf 4.05 Gram.muziek. 4.30 V.A.R.A.-orkest. _\ 5.05 Voor de kinderen. 5.30 De Ram_\ hlers. 6.00 Orgel en piano. 6.30 L. Ij kundig overzicht. 6.50 Liedjes niet Kk pianobegeleiding. 7.00 Cyclus „Het beft ginselprogramma der S.D.A.P." 7.10 VA Berichten A.N.P. V.P.R.O. • 7.30 Berichten en mededeelingen. 7.35 Jl Voor c.< 8.00 Cello en piano. JS 8.30 Cyclus „Verworvenheden, die niet J& verloren mogen gaan." V.A.R.A. Sr 9.00 Radiotooneel. 9.25 Fragm. „Rigoj* letto", opera. 10.30 Declamatie (gr.pl). V.P.R.O. 4_ 10.40 Avondwijding. V.A.R.A. 4_ 11.00 Berichten A.N.P. 11.10 Jazzmuz. g (gr.pl). 11.40—12.00 Esmeralda. HILVERSUM 11, 301.5 M. N.C.R.V. 8.00 Berichten A.N.P. 8.05 Schriftlezing 1_ en meditatie. 8.20 Gram.muziek. (9.30 _\ —9.45 Geiukwenschen). 9.45 Gramojï foonmuziek. 10.30 Morgenwijding. 11.00 nk Gram.muziek. 11.15 Piar.ovoordracht. JS en gram.muziek. 12.00 Berichten. 12.15 & Gram.muziek (12.30 Berichten A.N.P.) Jl 12.45 Toespraak. 1.00 Quinlolia en gra- JS mofoonmuziek. 2.30 Christelijke lec- JS tuur. 3.00—3.55 Zang, met pianobege- Ji leiding en gram.platen. 4.00 De Con- JJ sonanten en gram.muziek. 5.30 Declamatie en gram.muziek. 6.30 Voor tuing liefhebbers. 7.00 Berichten. 7.15 Boekbespreking. 7.45 Gram.muziek. 8.00 Berichten A.N.P., Herhaling S 0.5.-bc- ét richten. 8.15 Kon. Zangvereen. „Ex- 4\ celsior", het Residentie-orkol en so- 4_ listen. 9.30 Actueel halfuur. 10.00 Be- 4\ richten A.N.P. 10.05 Causerie over de 4\ geestelijke volksgezondheid. 10.35 Re- n vida-sextet en gram.muziek. 11.35 Gra- _ mofoonmuziek. Ca. 11.50—12.00 Schrift- A lezing. f\ ENGELAND. 391 en 449 M.: 12.20 Jack Hardy's kleinorkest. 1.00 Orgelspel. 1.20 _\ Berichten. 1.30 Causerie. 1.50—2.20 So- _\ lislenvoordracht. 3.20 Variété-program- £ ma. 3.50 Radiotooneel. 4.20 Solisten- _\ voordracht. 4.35 8.8.C.-Thealer-orkest. J 5.20 Voor de kinderen. 5.50 Kamaran- fi trio. 6.20 Berichten. 6.35 Actueele causerie. 7.05 Varieté-programma. 7.20 Me- J dedeelingen. 7.40 Vroolijke voordracht. J 8.05 Causerie „Men of the Hour". 8.20 Jl Filmfragmenten. 9.20 Berichten. 9.35 Jl Australisch programma. 10.35 Cabaret. 5j 11.05 8.8.C.-orkest. 11.55 Jack Payne S en zijn Band. 12.20 Berici.. JJ RADIO-PARIS. 1648 M.: 12.05 Piano- J» voordracht. 12.20 Giardir.o-orkest. 1.05 Zé Vioolvoordracht. 1.35 Zang. 2.05 Piano- Zé voordracht. 3.20 Orgelconcert. 4.20 Ra- JF diotooneel. 4.50 Pianovoordracht. 5.20 A Chansons. 5.35 Vereeniging van oude jj instrumenten, hierna. Zang. 6.35 Viool éY en piano. 7.20 Derveaux-orkest. 9.05 d\ Carnavals-programma. 10.20 Muzikale é causerie. 11.05 Pianovoordracht. 11.20 J_ en 12.05—12.50 Nachtconcei't. ê\ KEULEN. 456 M.: 5.50 Giam.muziek. 5 7.40 Omroeporkest. 9.30—9.50 Zang en Zé piano. 10.50 Gram.muziek. 11.20 Concert Zé 12.25 Leo Eysoldfs orkest. 1.15 Tus- Zé schenspel. 1.35 Populair concert. 2.20 Zé Zang. 3.20 Concert. 4.30 Muziek v. d. Zé jeugd. 5.10 Zang en piano en piano- Zé duo. 5.45 Koorzang. 6.00 Gram.muziek. é_ 7.05 Concert. 7.35 Gram.muziek. 8.00 A Literair-muzikaal programma. 8.20 Gra- é\ mofoonmuziek. 8.45 en 9.50—11.20 Uit 'é_ Berlijn: Populair concert. 11.30—12.20 4* Nachtconcert. 4Z BRUSSEL. 322 M.: 12.20 Gram.muziek. 12.50 en 1.30 Omroepdansorkest. 1.50— 4_ 2.20, 5.15 en 5.55 Gram.muziek. 6.20 é\ Omroepdansorkest. 6.50 Zang. 8.20 f. Voor de soldaten. 8.50 Radiotooneel 4Z met muziek. 10.05 en 10.30—11.20 Gra- C mofoonmuziek. BRUSSEL. 484 M.: 12.20, 1.30—2.20, 5.20, 6.35 en 7.05 Gram.muziek. 8.20 Voor de J soldaten. 8.50 Fragm. „Les dragons de J Villars", operette. 10.05 Fragm. „Der J tapfere Soldat", operette. 10.30—11.20 J Gram.muziek. J DEUTSCHLANDSENDER. 1571 M. Geen opgave ontvangen. ---