Verbetering Klapbrug Oosterhoogebrug Voordracht tot het verleenen van een bijdrage in de kosten voor het verruimen der doorvaartwijdte van de klapbrug over het Damsterdiep te Oosterhoogebrug en tot het overnemen der verbeterde brug door de provincie. De bijdrage der provincie aan de gemeente Groningen voor deze verbetering wenschen Ged. Staten op f5OO bepaald te zien, terwijl zij met de gemeente tot overeenstemming zijn gekomen over een afkoopsom van f 6875, door de gemeente voor overneming der verbeterde brug aan de provincie te betalen. Conform besloten. --- Kasvoorschot vliegveld Eelde Ged. Staten stelden de Prov. Staten voor, behoudens Koninklijke goedkeuring, hun besluit van 19 Januari 1937, tot verstrekking van een voorschot uit de provinciale kas aan de naamlooze vennootschap Luchtvaartterrein voor Noord-Nederland van ten hoogste f 40,000,—, zooals dat is gewijzigd bij hun besluiten van 15 December 1937 en 17 Januari 1939, nader te wijzigen in dien zin, dat de uiterste datum, waarop dat voorschot moet worden afgelost, bepaald wordt op 31 December 1940. De heer M. BUITENKAMP (s.-d.) verzoekt vastlegging, dat hij tegen deze voordracht is. De heer J. BUITENKAMP (cp.) wijst er, evenals de eerste spreker op, dat Defensie thans heer en meester op het vliegveld is. Spr. is derhalve tegen de voordracht. Gedeputeerde HARRENSTEIN (a.-r.) wijst op vorige toezeggingen, waarvan deze voordracht handhaving vraagt Conform besloten. --- FEUILLETON Echtpaar z. k. door Kea Bossers 9 (Nadruk verbodp-a.) Ze aten gezellig. Tilly en Gerard waren tactvol, vroegen niet uit. — En wat doen we nu? vroeg Gerard, toen ze aan de koffie toe waren. — Ja, hebben jullie plannen? Wij wilden naar een revue of zooiets. — Best, dan gaan we mee, vind je niet, Til? Ik zal hier wel even om plaatsen laten telefoneeren. Dat nieuwe dring, hoe heet het ook weer, is iederen avond stampvol. — Dol zeg. Lies kneep Tilly's arm. Ik vind het toch zoo eenig, dat we jullie getroffen hebben. — Willen we dan maar? — Ik heb den wagen buiten staan, zei Frank. — O, meneer doet het niet minder. Wat noemen jullie eigenlijk een voldoend levensniveau? Ik heb een tramabonnement, plaagde Gerard. „ .. Ze gingen. Ineens trof het Lies — de manier, waarop Frank vooruitrende, het portier openrukte en stram in de houding bleet staan, tot zij ingestapt waren. Zouden de anderen dat niet merken? Als je zoo onder kennissen uit was, 'rolde je toch maar zooals net. uitkwam je wagen binnen. Bij hef uitstappen hetzelfde; Frank bliksemsnel eruit en al dij het andere portier, nog vóór zij konden opstaan. Lies zuchtte: de macht der gewoonte. Het métier drukte langzaam aan zrjn stempel op je. Zij zou maar oppassen, dat Til naar handen niet zag. Gesoigneerd was anders. E-e zuchtte nog eens. Eenmaal binnen gooide ze het weer van C_ Nu gaan we een afzakker drinken, stelde Gerard voor, terwijl ze in de vestiaire op hun jassen wachtten. .. — Wij niet, zei Frank, wij gaan netjes naar huis. Maar we zullen Jullie wel eerst afzetten. — Dan drinken we.bij ons nog een whisky. — Beslist niet, zei Lies. Aan de voordeur nemen we afscheid. — Gezellige menschen zijn jullie, zuchtte Gerard» — En moeten we jullie nu weer zoo maar in het niet laten verdwijnen? klaagde Tilly onderweg. — Liever wel, Til, zei Lies ernstig. Het is een buitengewone avond geweest en het is heerlijk, dat we jullie getroffen hebben. Maar laten we nu afscheid nemen tot den volgenden keer en verder niets. — Vooruit dan maar, koppige idioten, zei Gerard en hij lachte maar half. Het beste hoor. — Hou je taai. Tot ziens. — Het is eigenlijk niets dan malle trots van Frank, om zoo geheimzinnig te doen, bromde Gerard over zijn groc Denkt hij soms, dat ik, omdat ik nu toevallig oogarts ben, ooit mijn neus zou ophalen voor een vriend, al was hij bootwerker of putjesschepper? — Nee, bedaarde Til, dat is het hem niet, dat weet ik zeker. Je moet de zaak anders beschouwen. Tenslotte was Franks vader rechter en Lies' vader kolonel. Dus zullen ze, als Frank nu — zooals wij denken — werkelijk een heel ondergeschikte betrekking heeft sowieso al een harde dobber hebben. En dan ligt het toch voor de hand,, dat hun omgang met ons dat alleen nog maar erger zou maken Ze hebben het moeilijk genoeg, die twee, geloof dat maar gerust. Ik heb vanavond iets gezien waardoor ik dat zeker weet. — Wat dan? vroeg Gerard ontdaan. — De handen van Lies, zei Tilly stil. Toen zwegen ze allebei. — Morgen om half negen kliniek, zei Gerard met een oog op de klok. — Het is een lamme boel, begon hij weer Natuurlijk is het een klein kunstje om uit te vinden, wat er eigenlijk aan de hand is Hilversum is vlakbij. — Dat zou je nooit mogen doen, viel Tilly heftig uit. Spionneeren? Een mooie manier om je vriendschap te bewijzen. Nee man we zullen kalm afwachten. Als ze ons noodig hebben, zullen ze vanzelf wel komen En tenslotte zijn ze jong en ze hebben elkaar Laten we maar rustig gaan slapen. — Goed geamuseerd gisteravond? vroeg de Jonker, toen Frank zich 's morgens kwam melden. — Uitstekend, Jonker en dank u nog wel voor uw vriendelijkheid. — Goed, goed. Je moet je vrouw af en toe eens een pretje bezorgen, Robberts. Ze is nog veel te jong om altijd opgesloten te zitten. — Ja, Jonker, heel graag Jonker, prevelde Frank. Wat bezielde die ouwe ineens? Raakte hij soms verkikkerd op Lies? Hij moest het hart hebben. Dan timmerde hij hier toch zeker de heele zaak in elkaar. — Zijn de onderdeelen van de Renault er nu nog niet? TT — Ze zijn vanmorgen gekomen, Jonker. Vindt u goed, dat ik ze vandaag monteer? . — .Ga Je gang, ik heb je verder niet noodig. Als je het alleen niet kunt klaarspelen, bel je de garage in Hilversum maar op. — Zeker Jonker. Nog iets van uw orders, Jonker? — Dank je wel. Tik aan de pet, hakken tegen elkaar. Toch wel fijn, zoo'n houding. Je voelde je een kerel. Vroeger stond je ook Iederen dag achter een bureau. Tegenover de groote baas, je afdeehngschef. Met een rapport of een contract of een ander vod in je hand. „Pardon, meneer Riemstra, ik heb dit nog eens nauwkeurig nagegaan en hoewel ik het in principe heelemaal met de opvatting van de directie eens ben, zou ik toch de vrijheid willen nemen deze zinsnede" dat was toch ook geen lolletje geweest. Kruipen en likken moest je op zoo'n groot kantoor, ieder woordje wegen, m de pas zien te blijven, altijd op je qui-vive. En tenslotte keilden ze je er nog uit. In de garage peinsde Frank na over wat hij dien morgen ineens bij zichzelf had geconstateerd: hoe hij langzamerhand anders ging reageeren op de dingen, 't Was blijkbaar zóó: Als je met je hersens werkte, zèi je iemand als het noodig was, de waarheid en als je met je handen werkte, wou je erop timmeren. Dus dan moest je bijvoorbeeld een arbeider vechten of iets dergelijks niet zoo zwaar aanrekenen als een student. Lollig was dat. Kon hij misschien nog eens te pas brengen, 't Zou overigens wel ouwe koek zijn. Als je dacht, iets slims ontdekt te hebben, stond het altijd al een jaar of tien in de leerboekjes. Toch was je eigenlijk even geniaal als dc eerste ontdekker. Hij lachte bitter. Wat zou het? 't Zag er nog al naar uit, of hij zijn ideeën nog ooit ergens te pas zou kunnen brengen. Meester Frank Robberts, crimineele psychologie. O jawel! Vette bougies. Verstopte benzineleiding. Robberts, je moet aan den trein van vier vijftien zijn.... Hij moest maar zien dat ouwe gevaarte weer in elkaar te flansen. Daar werd hij voor betaald. En 's avonds, daar had je het weer. In dc krant, onder het hoofdje „Rechterlijke Macht". — Lies, weet je wie er als substituut-griffier benoemd is? Van Dalen, uitgerekend dc grootste stommeling van mijn jaar! — Hij zal zich alsnog ontpopt hebben, meende Lies. — Zal wel. Hij keek grimmig, barstte toen ineens uit: — Lies, hoe moet het toch met ons, ik zie er geen gat meer in. Verslagen zat Lies. Daar was het opeens, — het érge. Vaag zocht ze naar troostwoorden: — Maar we mogen niet klagen, Frankie. Dat zei je gisteren zelf nog. — Och, ik weet het wel, ik weet het wel. Maar het is zoo hopeloos. Niet het werk, niet dit allemaal. Daar heb ik me allang overheengezet, dat weet je immers wel. Ik heb er toch tegen gevochten, tegen mijn malle trots en tegen mijn bekrompenheid. Ik heb me iederen dag voorgehouden: Als Lies het kan volhouden, moet ik het ook kunnen. Maar dit is iets anders, zie je. Daar kan ik niet tegen vechten. En dat hoeft toch ook niet. Hef is toch geen schande, dat ik mijn eigen werk wil, mijn eigen leven. Als ik aan den ouwen heer denk, dan schaam ik me zoo Lieske toch.... Maar Lies vond geen woorden. Frank had gelijk, wist ze. Zij was maar een gewone vrouw, voor haar maakte het niet zooveel verschil. Thuis een beetje werken, hier een beetje véél, het kwam eigenlijk op hetzelfde neer. Maar vcor Frank was het zoo anders. Achtentwintig was bij nu. Vijf jaar afgestudeerd. En nu: pats — dichte deuren overal. Geen kans — geen kans. — Je moet er niet zoon drama van maken, zei ze luchtig. Je doet zoo echt Hoilandsch. Weet je wel, dat heb ik pas gelezen, dat in Amerika bijna alle studenten zulke baantjes hebben? En dat vindt iedereen heel gewoon. — Wat heb ik daaraan? In dc eerste plaate ben ik geen student meer. En dan — ik weet het immers ook wel, dat er bendes lui van Delft tramconducteur zijn en monteur en zoo. En dat in het buitenland medici en doctoren in dc chemie handelsreiziger worden en rondrijden in een auto van een of andere pillenfabriek. Maar wat schiet ik daarmee op? Ik ken die menschen immers niet. 't Is het isolement, zie je. Nooit eens met iemand van je eigen slag te kunnen praten Als alles goed gaat, zitten we hier over tien jaar nog en over twintig jaar ook. Worden we gepensionneerd, net als Kee — En als dat zoo mocht zijn, zei Lies, dan zijn we toch al die jaren bij elkaar geweest. En dc rest kan mij niet schelen. — Maar Frank, begon ze even later weer, waarom doe je dan eigenlijk geen moeite meer om iets te vinden? Er staan toch eiken dag advertenties in dc krant. — O ja, hoopen. Deelgenoot met tien mille Jong jurist gevraagd, vijfentwintig mille kunnende fourneeren. Ga je gang maar! Kom kind, laten we maar gaan slapen. Vergeef je ouwen man zijn somberheid maar. — Och schat, zei Lies. In bed huilde ze stil en radeloos. --- PROVINCIALE STATEN VAN GRONINGEN De vergadering van gistermiddag Voortzetting van het electriciteitsdebat Na de pauze worden de replieken inzake de begrooting der electriciteitsvoorzientag voortgezet, waarbij de heer TUIN (s.-d.) zich verklaart tegen de motie van den heer Scherphuis. Hij bepleit, dat men de mogelijkheid ■voor sommige gemeenten om haar tarieven te verlagen niet uit de voordracht zal nemen. Ook de heer VAN HOUTEN (cd.u.) zal zijn stem aan de motie-Scherphuis onthouden in verband met de gedane toezegging van een positief voorstel tijdig vóór de zomerzitting. Als de heer Scherphuis zijn motie wijzigt in dien zin, dat gemeenten, die winst maken op het electriciteitsbedrijf, door betaling van een bepaald percentage ook aanspraak kunnen maken op steun, zou de zaak er voor spreker anders uit zien. De heer STIEKEMA (r.-k.) acht de motie-Scherphuls aanbevelenswaardig. De heer KOLTHEK (r. en v.) is tegen een forceeren van het College. Hem lijkt bestendiging van den bestaanden toestand het meest te prefereeren. Aan de motie-Scherphuls heeft spr. geen behoefte onder de gegeven omstandigh^en. De heer VAN ERP (r.-k.) is tegen de motie-Scherphuis, evenals de heer SIEMONS (cp.), die zegt dat hij niet het vertrouwen heeft, dat Ged. Staten met hun voorstel in de zomerzitting zullen komen. Gedeputeerde VINKERS (v.-d.) wijst er o.m. op, dat de voordracht van Ged. Staten de gemeenten inzake tariefsverlaging vrij laat. Zeer sterk leeft bij Ged. Staten de gedachte, dat het definitief voorstel de volgende zomerzitting gereed moet zijn. En als er niets tusschen komt, dan zal het er zijn. De communistische motie wordt na de toezegging van den Gedeputeerde ingetrokken. Ook de heer Scherphuis trekt zijn motie in, omdat hij te weinig instemming heeft ondervonden. Hierna wordt de begroottag goedgekeurd. --- Subsidieverhooging Den 27 Mei 1937 besloten de Staten aan het waterschap Beetsterweg in de kosten van de verharding van dien weg een subsidie toe te kennen van 25 pet. der werkelijke kosten, verminderd met de uitgaven, waarin subsidie uit het Werkloosheidssubsidiefonds zou worden verleend, tot een maximum van f 8.650. Thans wordt voorgesteld genoemd subsidie te verhoogen tot 25 pet. van het bedrag van f 37.500, omdat de oorspronkelijke begrooting van f 34.500 in verband met de inmiddels gestegen steenprijzen met f3OOO verhoogd is. Conform besloten. --- T.b.c.-bestrijding onder het rundvee Ged. Staten stellen voor de jaarlijksehe bijdrage van f 1000 ten behoeve van de bestrijding der t. b. c. onder het rundvee te bestendigen voor de Jaren 1940, 1941 en 1942. De heer M. BUITENKAMP (s.-d.) meent, dat het genoemde bedrag beter voor een ander doel kan worden besteed. De heer AMULUNG (cd.u.) meent, dat ieder sociaal voelend mensch vóór het principe der voordracht zal zijn. Hij meent echter dat de zaak op het oogenblik niet op de juiste wijze wordt aangepakt. Hij wijst er daarbij op, dat hierdoor vele melkveehouders rond Groningen hun t.b.c.-vrije stallen weer hebben verloren en breekt een lans voor het Rijkssysteem. Gedeputeerde HARRENSTEIN (a.-r.) wijst er op, dat de t.b.c-bestrijding een vrijwillige kwestie voor de veehouders is. Spr. acht het van belang, dat vanwege de provincie dit gestimuleerd moet worden. Hierna conform besloten. --- Verhooging bijdrage bacteriologische dienst Na het Statenbesluit van 20 Januari 1937 om voor de instandhouding van een bacteriologischen dienst te Groningen, Voorshands voor een tijdvak van tien achtereenvolgende jaren, met ingang van een door Ged. Staten te bepalen tijdstip, een jaarlijksch subsidie van f2OOO uit de provinciale kas beschikbaar te stellen, kwam op 1 Mei 1937 de samenvoeging van het bacteriologisch laboratorium van den gezondheidsdienst der gemeente Groningen met het rijkslaboratorium voor hygiëne en bacteriologie tot stand. In verband met de hoogere dan de geraamde kosten stellen Ged. Staten voor het sub. sidie der provincie van f2OOO op f 2750 te brengen. Conform besloten. --- De toren te Schildwolde De Kerkvoogdij der Nederduitsch Hervormde Gemeente te Schildwolde heeft tot Ged. Staten het verzoek gericht te willen bevorderen, dat haar een bijdrage uit de provinciale kas wordt verleend in de kosten van herstelling van den vrijstaanden toren harer gemeente. Ged. Staten zouden de bijdrage der provincie, overeenkomstig de gedragslijn, welke de provincie in soortgelijke gevallen als regel volgt, op 10 pet. der totale kosten willen stellen. Aanleiding om het percentage der provinciale bijdrage op 15 te bepalen, zooals door de Kerkvoogdij wordt gevraagd, achten zij nlet aanwezig. Indien de Staten zich met het bovenstaande vereenigen, zouden zij, aangezien wegens de stijging der materiaalprijzen, die zich thans heeft voorgedaan, met het geraamde bedrag van f 39.000 wellicht niet zal kunnen worden volstaan, het bepalen van een maximum voor het provinciaal subsidie aan het College kunnen overlaten. Mr. HAARMAN (v.-d.) zegt, dat in beginsel hier door Ged. Staten een niet voldoende beperkt crediet wordt gevraagd, wat tegen het wezen van het budget-recht in gaat. De heer OORLOG (cd.u.) meent dat er aanleiding is om dezen zeldzamen toren 15 in plaats van 10 pet. subsidie te geven. Gedeputeerde HARRENSTEIN (a.-r.) is het in het algemeen met den heer Haarman eens. Hij wijst echter on de buitengewone omstandigheden en op het feit, dat ook de 10 pet. een beperking inhoudt. Spr. meent, dat er geen aanleiding is om dit percentage te verhoogen. Conform besloten. --- Subsidie van f 25000 voor de indijking der Slikken voorgesteld Ged. Staten van Groningen stellen voor aan het waterschap De Slikken in de kosten van bedijking der kweïdergronden benoorden den ouden provincialen dijk tusschen den Negenboerenpolder en den Noordpolder en benoorden het westelijk gedeelte van laatstgenoemden polder, een bijdrage van f 25.000,— toe te kennen, onder voorwaarde, dat het subsidie wordt uitgekeerd, nadat de dijk in het loopende winterseizoen zijne deugdelijkheid zal hebben bewezen en dat de in den nieuwen polder aan te leggen verharde weg en zijne verbinding met andere bestaande verharde wegen openbaar zullen zijn. Gedeputeerde HARRENSTTSIN (a.r.) wijst er vóór de debatten op, dat in de bijdra-e van fl3OO per H.A. voor het bouwland begrepen zijn de kosten van f 200 per H.A. voor drtiinage. Wel hebben de ingelanden een fl5OOO te betalen voor buitendijksche werken. De heer VAN BOLHUIS (s.d.) heeft bezwaar tegen de voordracht. Hij betoogt, dat de Staten zelfs in beginsel niet tot subsidie hebben besloten, en dat de ingelanden vroeger weigerden mee te werken tot een toen bestaand plan tot indijking. Spr. meent, dat er geen aanleiding is de ingelanden, die voor een billijk bedrag nieuw land krijgen, hierop een toeslag te geven. Spr. ziet deze inpoldering in de eerste plaats als een belang der eigenaren al ontkent hij niet de beteekenis er van als werkverruiming. Hij wijst er op, dat dit werk wordt uitgevoerd onafhankelijk van een provinciaal subsidie, dat hij een cadeautje aan de kweldereigenaren noemt. Spr. kan niet inzien, dat de tegenstanders van dit voorstel moreel te kort zouden schieten. De heer OORLOG (cdu) ls ook tegen de voordracht. Hij meent, dat de Staten in geen enkel opzicht gebonden zijn De heer HAAN (l.) vraagt of het gebleken misverstand bij Gedeputeerden ook aanleiding kan geven tot een wijziging in de voordracht. De heer SIEMONS (. p) spreekt van „een cadeau aan de groote boeren" en is niet bereid mee te werken aan het voorgestelde subsidie. De heer DUKSTERhuis {a.r.) acht de laatste kwalificatie niet juist Men moet de kwestie algemeen zien. Zakelijk bezien is deze polder ook een provinciaal belang (zeker wel een fl5OO belastingopbrengst per jaar b.v.) De heer VAN HOUTEN (cd.u.) meent dat het moeilijk zal zijn voor Ged. Staten aan te toonen, dat er «wi reèele grond voor dit subsidie zou bestaan, waar de ingelanden vroeger hebben geweigerd mee te werken toen hun een aanvaardbaar voorstel werd gedaan. De heer KOLTHEK (r. en v.) heeft algemeene bezwaren tegen de voordracht op grond van zijn principes. De heer TORRINGA (cd.u.) is bij nadere beschouwing teruggekomen op zijn aanvankelijke opvatting, dat er aanleiding zou zijn het gevraagde subsidie te verleenen. De hoogere landprijzen zijn aanleiding voor deze wijziging in zijn houding. De heer VAN ERP (r.k.) wijst er op, dat de provincie zich altijd heeft geïnteresseerd voor inpoldering en indijking. Als Ged. Staten vóór het begin van dit werk met een voordracht waren gekomen zou er alleen gesproken zijn over de loonen e.d., maar zeker niet over de vraag of het subsidie zou worden verleend. Spr. vindt het niet reëel, dat er nu gesproken wordt over een „cadeautje aan de rijke boeren". De heer SCHERPHUIS (v.d.) was aanvankelijk vóór het voorstel, maar is er nu tegen. Er is geen enkele toezegging gedaan namens de provincie en bovendien zijn de Rijks voorwaarden voor de eigenaren belangrijk voordeeliger dan bij vroegere inpolderingen het geval was. Gedeputeerde HARRENSTEIN (a.r.) maakt zich evenals de heer Van Erp sterk, dat er geen bezwaren zouden zijn als de Slikken nog moesten worden ingepolderd. Een formeele verplichting bestaat niet, wel een moreele, omdat steeds aan de ingelanden den indruk is gegeven, dat zij bij het uitvoeren van dit werk zouden kunnen rekenen op een voorstel aan de Staten tot subsidieverleening. Deze indijking is het gevolg van het actieve optreden van den Rijksinspecteur Kwast, die de ingelanden hiertoe wist te bewegen. De indijking van de Slikken was een belang van de provincie en in de 2e plaate ook van de oevereigenaren. Bij vroegere besprekingen was de toestand voor het landbouwbedrijf zeer ongunstig. Het algemeen belang is ten eerste gelegen in de zeewaterkeering; een dubbele keering is van groot belang. Verder waren er de groote voordcelen van nieuwen cultuurgrond, werkverschaffing en blijvende werkverruiming. Er is gezegd, dat sinds 1934 — toen onderhandelingen met de eigenaren mislukten — het een en ander is gewijzigd. Hier staat tegenover het risico van de-ingelanden van een nieuwen dijk en het komende onderhoud. Het gaat hier alleen om het dienen van het provinciaal belang en om stimuleerend te werken voor de toekomst. Er is wel degelijk sprake van een reëel belang. Op den duur zal het moeten "komen tot een herwinning van het geheele verdronken land der wadden tot de duinenrij op de eilanden. Na re- en dupliek wordt de voordracht verworpen met 23—19 stemmen. (Vóór Ebels 1., Van Wering a.r., Van Erp r.k., Dijksterhuis a.r., Zoutman a.r., Pannekoek a.r., Rademaker ch., Stiekema r.k., Van Klinken cd.u., Krol ch., Huisman a.r., Hazenberg a.r., Froma n.s.b., Trièzenberg a.r., Harrenstein a.r., De Haan 1., Mellema ch., Feith 1. en Kloppenburg vxL) --- Ferd'nand vond zijn ski's te dun --- Geneeskundige verzorging in oorlogstijd Voorgesteld wordt een bedrag van ten hoogste f 2500 uit de provinciale middelen ter beschikking te stellen van de provinciale commissie van samenwerking voor de geneeskundige verzorging der bevolking in oorlogstijd. Conform besloten. --- Voor de Provinciale Schoonheidscommissie Het voorstel wordt gedaan om aan de Provinciale Groninger Schoonheidscïommissie (vroeger Adviescommissie voor Bouwontwerpen en Uitbreidingsplannen in de provincie Groningen geheeten) een bijdrage uit de provinaiale kas van f 600 per jaar te verleenen voor de jaren 1940, 1941 en 1942. Conform besloten. --- Verhooging van het subsidie voor Opbouwwerk met f 6OOO __ Gedeputeerde Staten stellen aan de Sta"■ten voor het tot wederopzegging toe ver- Meende subsidie uit de provinciale kas voor *_e Vereeniging voor Opbouwwerk in de Provincie Groningen met ingang van 1 Januari 1940 te verhoogen van f 2500 met f6OOO per jaar met bepaling, dat de vereeniging de nieuwe bepaald omlijnde belangen, welke zij wenscht te gaan verzorgen, telkens tevoren zal onderwerpen aan de goedkeuring van Gedeputeerde Staten, die daaromtrent nadere voorwaarden zullen kunnen stellen. Conform besloten. --- Nieuwe Wegenbelastingverordening Ged. Staten stellen aan Prov. Staten voor een nieuwe verordening vast te stellen op de heffing en invordering van een belasting wegens het gebruik van wegen bij de provincie in beheer en onderhoud. Hierbij komt aan de orde een --- Voorstel van den heer Veenhoff (cd.u.) om te besluiten, dat art. 13 van concept-verordening op de heffing en invordering van een belasting wegens het gebruik der wegen, bij de provincie in beheer en onderhoud wordt gelezen ajs volgt: Artikel 13. De heffing, in deze verordening vervat, zal gelden tot den lsten Mei 1945, met dien verstande, dat met ingang van 1 Mei 1941 het bedrag der belasting, genoemd in art. 2, wordt teruggebracht op f 6. De heer VEENHOFF herinnert aan het besluit in de zomerzitting waardoor de weggeldheffing is gehandhaafd tegen het voorstel van Ged. Staten in. In de afdeelingen is toen uitdrukkelijk verklaard, dat er in de winterzitting gelegenheid zou zijn de weggeldheffing opnieuw té bezien. Ware dit niet het geval geweest dan zou spr.'s fractie in de zomerzitting voor de voordracht van Ged. Staten tot opheffing dei* weggeldverordening hebben gestemd. Door de voorgestelde verlaging te doen ingaan op 1 Mei 1941 is tegemoet gekomen aan bezwaren van gemeenten, die voor 1940 nog op deze belastinginkomst hebben gerekend. De heer DE WIT (s.d.) -wijst op het principieel besluit van dezen zomer en verwondert zich over het cd.u.-voorstel om nu de opbrengst der weggeldheffing met V. te verminderen. Men kan niet zeggen, dat deze belasting op de aangeslagenen zeer drukt, al zijn er wel, die hierdoor worden getroffen, wat echter bij elke belasting het geval is. Een behoorlijk groot boerenbedrijf met 2 paarden behoeft slechte f 18 te betalen. Spr. is tegen het voorstel, dat den steun krijgt van de heeren PANNEKOEK (a.r.) en FEITH (1.) De heer KROL (ch.) is er niet voor te vinden van de voordracht van Ged Staten af te wijken. De heer KOLTHEK (r. en v.) erkent de moeilijkheid voor de gemeenten, hij is tegen het voorstel- Veenhoff. De heer SIEMONS (cp.) wil een motie indienen om hen, die het niet kunnen betalen, van deze belasting te ontheffen. Als de VOORZITTER dit niet kan toestaan, omdat het reglement van orde voorschrijft, dat amendementen (want hierom gaat het en niet om een motie) 24 uur vóór de vergadering onderteekend moeten worden ingediend, zegt de heer SIEMONS in dit geval vóór de motie- Veenhoff te zullen stemmen. Gedeputeerde HARRENSTEIN (a.r.) heeft geen technisch bezwaar tegen het amendement-Veenhof f, maar ontraadt het namens het College, omdat de Staten nu eenmaal hebben besloten de weggeldheffing te continueeren. Onder deze omstandigheid komt het Gedeputeerden voor, dat de inkomsten uit deze heffing nu niet moeten worden verminderd. Het verwondert Gedeputeerden eenigszins, dat degenen, die tevoren zich voor behoud dezer belasting beijverden, nu zich opmaken om haar uitwerking te verkleinen. Na re- en dupliek wordt het amendement- Veenhoff verworpen met 19—18 stemmen. --- HOOFDSTUK VIII. Februari kwam en het begon lente te worden. De boomen waren nog kaal, maar Bart en zijn helpers maakten zich al druk, of het zomer was. En de tennisbaan werd in-orde gemaakt. En Frank kreeg een nieuwen wagen. De Chevrolet werd ingeruild. Lies zegende de afleiding, nu had hij tenminste iets prettigs. Het ging niet best met hem. 's Avonds in de keuken schreef hij brieven. Lies vroeg nietsze begreep, dat het sollicitaties waren. Maar er kwam nooit antwoord op. Voor haar was de komst van den nieuwen wagen eigenlijk een strop, want die mochten ze natuurlijk niet samen gebruiken. Frank moest hem inrijden, zeer behoedzaam. De Jonker ging mee, zat vóórin, de oogén strak op den snelheidsmeter, klaar om te mopperen, als de wijzer een streepje te ver ging. '(Vóór: Ebels 1., Haarman v.d., Zoutman a.r., Veenhoff cd.u., Bannekoek a.r., J. Buitenkamp cp., Hazenberg a.r., Van Houten cd.u., Vinkers v.d., Froma ns.b., Oorlog cd.u., Torringa cd.u,, Harrenstein a.r., Amulung cd.u., Mellema ch., Scherphuis v.d., Siemons cp., Feith 1.). De voordracht wordt hierna aangenomen, •waarna de voorzitter de vergadering schorst tot hedenmorgen. ---