ELST BURGERLIJKE STAND. 21—28 Augustus. Geboren: Clasina Hendrina, d. v. H. H. Leende, s en van A. M. Jansen, Lent; Eduard Hermanus Antonius, z. v. H. Ch. P. Hendriks en A. M. Pennings, Lent; Gerrit Adrianus, z. v. A. van Boggelen en van J. A. van Diggelen, Elden; Johan, z. v. H. Swank en J. A. Aardoom, Eist; Gijsbertus Marius Maria en Maria Bernardina, resp. z. en d. van J. Jansen en "M. G. van Meegen, Elden, --- Ondertrouwd: Gerhardus Maria Johannes Leonards, 37 j., te Borffc en Cornelia VU-ia Petronella Arens, 27 j., te Elden. Gehuwd: Werenfridus Otto Wilhelmus van den Bosch en Johanna Petronella Cornelia van der Pauw, beiden te Eist. Overleden: Johannes Hendrikus Evers, 39 j., Eist, echtgenoot van G. J. J. Hendriksen; Jan Hendriks Franken, 82 j., Eist, echtgenoot van W. E. Hendriks; Willem Arends, 82 j., Eist, weduwnaar van H. Hermsen. --- SPROKKELINGEN UIT DE PERS Duitsch oordeel over ons land Er zijn er in ons eigen land helaas velen die letterlijk alles afbreken, wat in het verleden in ons land gepresteerd werd, die niets goeds willen zien in wat hier vóór 10 Mei geschiedde. Het doet goed om daartegenover eens Duitsche oordcelen te lezen, zooals bijvoorbeeld de opinie van een Duitsch journalist uit het Saargebied over ons land, welke in het „Dagblad van Noord-Brabant" gepubliceerd is. Deze had met het Duitsche leger den veldtocht meegemaakt in Polen en Frankrijk. De Duitsche soldaten verlangden zeer naar Nederland te worden overgeplaatst. Van ons land had men blijkbaar veel goeds gehoord. De Duitsche journalist vertelt dan: „Er ging dan ook een hoera op, toen we bij den afmarsch uit Frankrijk van onzen kommandant vernamen, dat we naar Nederland zouden gaan. Alleen bleef er spanning omtrent de plaats waar we zouden komen te liggen. Breda, Princenhage ons zeiden die namen niet direct iets, maar sommigen meenden, dat het best in orde was. Die hadden wel eens van deze plaatsen als centra van toerisme hooren spreken. Mij was dat intusschen tamelijk onverschillig. Voor* mij was het al genoeg, dat we naar Nederland zouden gaan. Aan zijn bewoners hadden we reeds een aangename herinering n.l. aan de honderden burgemeesters, die bij de Saarstemming dienst gedaan hebben als voorzitters van de stembureaux. In den wirwar en de verwarring van die dagen waren zij vriendelijke, kalme, maar besliste en rechtvaardige scheidsrechters en zij gaven ons Saarlanders ongeveer een beeld van den Nederlander". Over de ondervindingen, welke deze Duitsche journalist en zijn kameraden opdeden in ons land, verklaart hij: „Overal nette, reine straten, lommerrijke hoornen en parken, keurige huizen Ja, waar woonden in Nederland nu eigenlijk de beter en de minder goed gesitueerden? Het leek ons allemaal even wel verzorgd. Ten slotte hebben we ons, al rijdende er op toegelegd de grens daarin te zoeken, maar dat is ons niet gelukt. Zelfs de uitgesproken arbeiderswijken zagen er nog als villawijken uit. Nu we hier al eenige weken in garnizoen liggen, hebben we dat van dichterbij kunnen bekijken en onze eerste indrukken zijn bevestigd geworden. De woningtoestanden in Nederland lijken ons geen probleem meer te zijn. Althans wat we er hier in Zuid-Nederland van gezien hebben, staaft onze meening. Daarbij valt meteen op, dat de men•chen er in het algemeen goed verzorgd uitzien. Ook al is de kleeding van sommigen bescheiden en weinig opvallend, de heele persoon Is goed verzorgd. Wat een onderscheid met hetgeen we in Polen en Frankrijk op dat gebied gezien hebben". Voeg nu hier aan toe, wat Graaf Grothe, de Duitsche deskundige op het gebied van den landbouw pas zei, n.l. dat de Nederlandsche boer de beste van Europa is. Ook wat het koloniseeren betreft, staan onze landgenooten aan den top. Het is goed, dat we dit getuigenis onthouden. Een Duitscher neemt het op voor de eer van ons land. Laten wij niet bij den buitenlander achterstaan, waar het geldt eerlijke waardeering voor het vele goede, dat ons land heeft voortgebracht. --- Eén nationale Nederlandsche Omroep ? Wij hebben alle reden om aan te nemen, schrijft ds, E. D. Spelberg in V r ij e Geluiden, het orgaan van den V.P.R.0., dat ook in de toekomst in den Nederlandsche Omroep een goede afspiegeling gevonden zal kunnen werden van het beste uit onze Nederlandsche Cultuur. Tot dat beste behoort steeds datgene, wat in een volk aan geloofswaarheden leeft en tot uiting komt. De schrijver acht het als een paal boven water staan, dat de eeuwenoude drieslag van Orthodox-Protestantisme, Vrijzinnig-Protestantisme en Roomsen Katholicisme van fundamenteele beteekenis is en ook in de toekomst zal moeten zijn, indien men op een of andere wijze in den Nederlandschen Omroep tot uiting wil brengen wat er aan bovengenoemde geloofswaarheden in ons volk leeft. Het inzicht, dat de groote geloofsstroomingen in ons Nederlandsche volk in den omroep tot uiting moeten komen, vindt ook in het Zendtijden besluit van 1930 duidelijk erkenning. Toch was al in de voorbesprekingen van 1923 tot 1930 de mogelijkheid geopperd van één nationalen Nederlandschen Omroep, die door het geheele volk gedragen zou worden en waarin onder andere die groote geloofsstroomingen tot haar recht zouden komen. De V.P.R.O. heeft immer aan de wenschelijkheid van het totstandkomen van een dergelijken omroep vastgehouden en er tot op dezen dag in woord en geschrift voor gepleit. Ook met de daad. Want toen aan het Vrijzinnig Protestantisme gevraagd werd om een positiebepaling ten opzichte van het komende Zendtijden- : besluit, heeft dat Vrijzinnig Protestantisme gezegd: een algemeenen omroep willen wij . niet Eiiohten, omdat wij gelooven, dat de al- ] gemeene omroepbelangen in handen gesteld I dienen te worden van een waarlijk algemeene, 1 uit alle lagen van ons yolk voortgekomen instantie. De „bijzondere" Orthcdore Protestant- < sche, Vrijzinnige Protestantsche en Roomsch ' Katholieke volksbelangen (om ons tot de y godsdienstige te bepalen) dienen in handen ' gesteld van „bijzondere" omroeporganisaties, j Ook met de daad heeft de V.P.R.O. voor * zijn inzicht gepleit, want hij heeft de consequentie uit zijn opvattingen getrokken en daardoor een andere positie ingenomen dan de andere omroepvereenigingen. En nog altijd acht de V.P.R.O. het wenschelijk en misschien ook nog wel mogelijk om tot één nationalen Nederlandschen Omroep te komen. Het is wel duidelijk, zegt ds. Spelberg, dat géén der nu bestaande omroepvereenigingen in staat is om op zichzelf dien eenen omroep te vormen; géén der betreffende omroepvereenigingen toch heeft in den loop der jaren voldoende het vertrouwen van een daartoe voldoend aantal luisteraars weten te wekken ZuJk een nationale Nederlandsche omroep zal door waarachtige samenwerking van alle in en vóór den omroep werkende krachten moeten ontslaan. Deze nationale Nederlandsche omroep zal echter noch nationaal, noch Nederlandsch zijn, als niet daarin zelfstandig cultureele krachten als boven aangeduid zeer intens tot uiting komen. --- Hollandsche arbeiders naar Duitschland. Omtrent de uitzending van Hollandsche arbeiders naar Duitschland schijnt in ruimen kring nog misverstand te bestaan, schrijft het „Ned. Dagblad" het orgaan van Nationaai Front. Dat moet men tenminste wel aannemen, wanneer men zoo hier en daar zijn ooite luisteren legt. Het aantal werkeioozen dat zich oij de Arbeidsbeurzen opgeeft, is weliswaar vrij groot, doch in verhouding tot het totaal aantal werkeioozen, dat Nederland helaas telt, nog 'ang niet groot genoeg om een belangrijke daling van dat aantal te bewerkstelligen. De redenen voor dit misverstand ■■.ijn -.tle. In de allereerste plaats is daar de kwestie van mentaliteit Breede lagen van ons volk staan nog volkomen vreemd tegenover onzen Oostelijken nabuursta ,t en hebben hetgeen over _n.:e Oc stgrens gebeurt, niet immer in het juiste daglicht leeren zien. De innerlijke verhoudingen zijn daardoor scheef gegroeid. Menige werkelooze arbeider beklemt daarom een gevoel van vrees voor het onbestemde nieuwe, wanneer hij zich gesteld ziet voor het feit in Duitschland arbeid te kunnen vinden. Natuurlijk, er zijn gevallen waarin het moeilijk of practisch zelfs onmogelijk is een heel gezin in Nederland achter te laten. Voor die gevallen hebben de autoriteiten echter een open oog en die bedoelen wij dus niet. De gevallen, die wij wèl bedoelen, zijn die, waarin jonge werkkrachten en werkelooze hoofden van nog jonge en kleine gezinnen terugdeinzen voor het aannemen van v ei*_ in Duitschland. Het spreekt vanzelf, dat het voortduren van den oorlog bij velen in dit opzicht een woordje : meespreekt. Echter teveel meespreekt, zouden . wij hieraan willen toevoegen. Want de ervaring . wijst wel uit, dat tal van booze geruchten in * dit opzicht allen grond missen en de in ] Duitschland tewerkgestelden meerendeels arbeid i krijgen te verrichten in streken waar het ge- \ - ronk eener machine nauwelijks gehoord wordt 1 en die wel zeer verre liggen van ieder i.iil'lair i object. Vervolgens moet men het niet voorstellen . alsof de tewerkstelling van Nederlandsche ar. beidskrachten in Duitschland een specifiek j „Duitsch" belang zou zijn en hier sprake /.ou zijn van een soort werkverschaffing. Integendeel, juist dezer dagen nog sprak een bevoegde Duitsche instantie dit nadrukkelijk tegen. Het gaat hier om een „Nederlandsch" ■ belang! 1 Duitschland kan even goed en met evenveel recht zijn schouders ophalen voor het groot aantal werkeioozen in Nederland en de oplos- I sing van dit probleem geheel aan Nederland! sche instanties overlaten. Dat Duitschland dit niet doet en zijn interesse toont voor het lot -en de nooden van een stamverwant volk, kan men het toch allerminst euvel duiden. Dit bewijst integendeel dat genoemd land streeft naar harmonische samenwerking om gemeenschappelijk de problemen, die zoo lang het oude Europa omkluisterd hielden, op te lossen. Het* gaat hier ook verder niet louter om een ■ geste. Er is de laatste jaren in Duitschland werkelijk iets veranderd. Het huidige aanbod van arbeid daar is een gevolg van een normaal economisch proces, ook al valt niet te ontkennen, dat het groote aantal mannen dat onder de wapenen is, tal van tijdelijke vacatures heeft achtergelaten. De zeer groote mogelijkheden van de Duitsche arbeidsmarkt zijn hier echter nog lang r.iet voldoende bekend. Rijke mogelijkheden /.qn tr in dit land, zoowel voor hoofd- als handarbeiders, mogelijkheden voor het verwervsa vr-.n een eerlijke verdienste, waarnaar zoo menige werkelooze tal van jaren heeft gesnakt. Oók intellectueelen, ingenieurs, technici en anderen kunnen er zeer wel loonenden arbeid vinden. Dat men die werkgelegenheid liever in eigen land zou willen vinden, spreekt vanzelf. Maar dat sluit niet uit dat ieder, voor wie dat mogelijk is, de plicht heeft de mogelijkheden elders in ernstige overweging te nemen, Heeft Nederland na het einde van den oorlog zijn normale functie in het nieuwe Europeesche economische blok verkregen — iets waarnaar Duitschland ernstig blijkt :a streven — dan zal ook hier de gelegenheid tot het verkrijgen van werk wel ruimer worden en zal de noodmaatregel van heden een zij het tijdelijke doch ook zeer welkome oplossing zijn gebleken voor de behoeften van het oogenblik. --- BEVOLKING. van 22 tot en met 28 Augustus. Ingekomen: Corn. van Kleef, Bemmelschedij 5, van Echteld; Ant. M. van Baal, 2e Molenbe--' straat 16, van Heteren; L. M. H. Rijeken, Rijksweg Noord 11, van Bemmel; K. F. Puffi-S' Stationsstraat 38, van Den Haag; Joh. A. -" Arts, van Boxmeer; Bern. M. Jansen, Het VW' 12, van Arnhem; Bern. H. Hagreis, Kleid.*--32a, van Arnhem;A. Wentzel, Kleidijk 32a, va" Arnhem; J. H. D. Savelkoul, De Praets 11, va- Maastricht; Joh. de Bruin, Bemmelscheweg 1* van Apeldoorn. Vertrokken: Chr. W. van Haaien, Groenstraat 16, naar Ravenstein; H. Th. Vissen-"*' Huissensched. 9, naar Tegelen; H. J. Hamrne*" man, Griftdijk Zuid 93, naar Neede; J. A. 1-* Janssen, Brinkenhofstr. 4, naar Gendt; A. -^ Scheerder, Rijksweg Noord 43, naar Grave. --- KOSTELIJKE TENTOONSTELLING TE ZEIST. IR. R. A. VERWEY ONTVANGT DE PERS. Beladen met de kostelijkste producten van den Hollandschen tuinbouw arriveert een „groentenschuit" op de tentoonsteU.ng van bloemen, planten, groenten en vruchten, welke door de Ned. Maatschappij voor lumbouw en Plantkunde te Zeist is georganiseerd ten bate van het Grebbe-comité (Foto Pax-Holland) Vier en dertig passagiers vonden den dood bij het ernstig treinongeluk op de lijn New Vork - Chicago nabij Little Falls. - Vijftig personen werden gewond. - Een overzicht op de plaats des onheils (Foto Weltbild) De nieuwe secretaris generaal van het Departement van Sociale Zaken, ir. R. A. Verwey, ontving Woensdag in het tegenwoordige gebouw van het Departement, aan den Raamweg te den Haag, de vertegenwoordigers van de Nederlandsche pers in een conferentie over de arbeidsvoorwaarden der Nederlandsche werkkrachten in Duitschland. Tijdens de conferentie. — Op den achtergrond ir. Verwey De werkzaamheden voor de constructie van het nieuwe viaduct over de Kanaalstraat te Utrecht vorderen goed. — Een overzicht van het werk (Foto Pax Holland) De afdeeling Amsterdam van den Bond van Invaliden bood deze week haar leden een uitstapje naar .Artis" aan. - De levende have van den dierentuin toonde zich in het geheel niet afkeerig van de versnaperingen, die de bezoekers hadden meegebracht (Foio Pan Holland) --- PIET ARENDS EN ZIJN WONDERTELESCOOP Tekst en illustraties door Koen Hansley. HOOFDSTUK VII — NAAR DE DIEPTE DER ZEE. 135. Eerst kon hij zich niet herinneren, wat er gebeurd was en was hij niet weinig verwonderd, daar op het gras te liggen. „Wat is er gebeurd, Koku?" vroeg hij, terwijl hij de hand aan zijn hoofd bracht, dat hem pijn deed. „Wat voer ik hier uit?" „U gevonden op schrijftafel, voorover, zoo", zei de reus. „Samson dokter roepen." „Een dokter?" vroeg Piet. „Niet noodig hoor! Ik ben al weer klaar. Zeg hem, dat hij niet meer behoeft te komen." 136. Piet trachtte op te staan. „Nu herinner ik het me. Ik moet bedwelmd zijn door een of ander gas. Maar ik moet eens in mijn kantoor kijken. Misschien ben ik bestolen." Zwaar leunend op den arm van den reus, liep Piet zoo vlug als hij kon naar het laboratorium. Eerst leek alles normaal te zijn en tot zijn blijdschap zag hij, dat de geheime bergplaats gesloten was. ---