ONZE BRIEVENBUS . dan feliciteer ik Jo hee! hartelijk, hoor' En dat je een flinke padvindster zult worden. Werden er nog meer geïnstalleerd V iee u w klokje, 't Spijt me heus. dat je zo lang naar de oplossing moest zoeken' Maar nichtje, raadsels en puzzels moeten gezocht ion, hoor! Wanneer gaan Moeder en jij weer aan de zwemmerij? IJsco. Je hebt je eigennaam en je adres niet vermeld. Je weet toch wel dat die dingen onder J 3 briefje moeten staan? Voor de kleintjes en voo; dc grotere kinderen worden iedere . twee prijzen gegeven. P< ier Pech. Ik heb je versje gelezen en vind het erg aardig. Ja, als je de plaatjes erbij ziet, zal t nog wel leuker zijn. Heb jij de prijs ol gehaald? Wat nam je? Old Firehand. Om jouw grapje heb ik smakelijk gelachen, hoor! Wel neef, ik vind die narcissen zon beetje nonchalant neergezet onder de bomen in de bossen zo mooi uitkomen. Al die perkjes zijn ook wel mooi. maar .: Veel stijver. Snap je nu wat ik bedoel? Pietje Bel. Ja vent, ik heb Verkades bonnen en zal er jou wat van sturen. Zijn je! vliegtuigjes goed geworden? Knutselaar. Je bent toch een kleine pechvogel. Is je bronchitis nu al voorbij en hoc is 't nu? Mag je al naar buiten? Banjolist. ,lc briefje van vorige week rn te laat. Ik denk dat 't door Hemelvaaitskwam. Ja neef. ik wandel dikwijls door Zijpendaal. 't Cs daar zo rustig en zo mooi. De tulpen zijn schitterend, hoor! Korenbloem. Eindelijk weer eens een briefje van jou. Ja. als je zoveel huiswerk hebt, schiet Oom Tora's briefje er vanzelfsprekend bij in. Hoe is 't. met 't opstel gegaan en welk cijfer kreeg je voor je Duitse proefwerk? Duinro o s j e. En hoe was de bloeiende Betuwe? Waren de bomen vol bloesem? Heb je een grote tocht gemaakt? Wipneus. Ja. hoor. ik vind die bloemen prachtig. Nu bloeien overal de tulpen en de eene klem is nog mooier dan de andere. Schiet je al op met jo breiwerk? !-'. loeTnen e 1 f j e. Nu stomen de bloemen -rond uit. Is jouw tuintje al helemaal groen? Hoi) jo alles zelf geplant? Zo nn e-el f je. Ja nichtje, ik zal jullie wat Verkades bonnen zenden. Hebben jullie het al'oum al on 'neb je al veel plaatjes? De kleine Tekenaar. Er zijn meer kindertjes, die over te moeilijke raadsels kla-1 gen. Ik zal ci deze week rekening mcc houden, hoort Hoe oud is je broertje? Leeuw e.n bekje, 't Spijt me voo; jou, i hoor jongen. Maar daar er vorite wti-V. midden in de week een Zondag was, werd de brievenbus eerder geleegd en kwamen enkele brieven, waaronder die van jullie te laat. Rozenknopje. Voor jou geldt 't zelfde] antwoord als voor je broertje. Vond je cic iaad-| zo ingewikkeld? Z o m e r z o n n e t j e. Ben Je met de i school naar Sonsbeek geweest? En wat zeg je wel van alle soorten tulpen.' Prachtig zijn ze. Koren roosje, 't Lijkt nüj ook beter, dat Jeannetje nog even wacht, tot ze iets groter ia on zelf kan schrijven. Zeg dat haar ook maar. ! hoort Win terp rinse s. Je had je briefje keurig geschreven, hoor! Je zusje mag ook mee doen, maar dan moet ze zelf een briefje schrijven. Hoe oud is Hennie nu? Wel jammer dat Pappie nu zo ver weg is. Komt hij geregeld ttiuis, cf gaan jullie wel eens naar Pappie? --- ARCHITECT VOGEL MET ONEINDIG VEEL ZORG BOUWEN ZE DE NESTJES VOOR HUN JONGEN. Voor het raam van mijn werkkamer staat ec-n oude, knoestige pereboom, en aan een ver vooruitstekende tak heb ik een keuls potje opgehangen met de opening enigszins schuin naar beneden. Op het ogenblik is het potje leeg. maar in de lentemaanden heerst er bedrijvig leven. Dan vliegt er een mezenpaartja in en uit, want die pot is hun paleis. Wanneer de sneeuwklokjes hun witte kopjes uit het smeltende sneeuwdek steken, de eerste groene blaadjes aan de meidoornhaag verschenen en de knoppen aan de peren- en appelboomen op springen staan, dan verschijnt elk jaar regelmatig het mezenmannetje, huppelt op het takje voor de potopening heen en we,er en wipt tenslotte naar binnen, om te onderzoeken of alles veüig en in orde is. Weldra verschijnt ook het wyf je, nadat het van haar echtgenoot een draadloos telegram ontvangen heeft: „Alles oké! Spoedige overkomst gewenst!" — En nu begint een bedrijvigheid als by ons mensen op een plaats, waar een nieuw huis gebouwd wordt. De diertjes vliegen onophoudeiyk in en uit en halen bouwmateriaal voor hun woning. Na korte tijd is het hoofdzakelijk het manne, tje, dat Tiet transport bezorgt, terwijl het ■ wijfje ia de duistere holten van de pot reddert , en opruimt. Maar eindelijk zijn de voor het nest benodigde grondstoffen, grassprietjes en takjes, stukjes garen en vlokjes wol ter plaatse en nu helpt ook de huisvader bij de constructie. Toen ik verleden jaar, nadat de jongen uitgevlogen waren, de pot schoonmaakte en het nest er uit haalde (dat moet telkens gebeuren, anders nestelen in 't volgende voorjaar de meesjes er niet in), stond mijn klein - dochtertje er by. — Hoe vind je dit nestje? vroeg ik haar. — Er is niets aan! antwoordde de zevenjarige nuf. Een hoop sprietjes en draadjes door elkaar gevlochten en in 't midden een holte. Ik zou het veel mooier maken. — Ja, maar je hebt een schaar en een mes en handjes met lenige vingertjes. Die vogeltjes moeten als met hun bekje en pootjes doen. , Zou je daar ook kans toe zien' Ze bekeek het nestje nu met meer aandach:, ? peinsde een poosje en zei toen; — Opa, het is toch wel een aardig nestje. Maar waarom kruipen ze in een donkere pot? — Kijk, dat is juist slim bedacht; daar 9 kunnen de katten niet bij. Ja, veiligheid is iets, waarmee deze diertjes bij de keuze der plaats voor het nest steeds rekening moeten houden. Bij mijn buurman . had zich een mezenpaartje in de brievenbus gevestigd. Deze heer, een groot vogelvriend, had aan den buitenkant een papiertje over de sleuf geplakt met het verzoek, brieven enz. aan de deur af te geven, slechts een kleine r opening aan den onderkant was vrij gebleven, i zodat de vogels ongestoord in en uit vliegen r konden. Weldra was het nest gereed, en nu zaten ze beurtelings op de eitjes te broeden. Ze lieten zich zelfs niet storen, wanneer hy de bus van binnen opende en er in gluurde. Met t zijn verstandige oogjes keek de broedende voj gel hem vertrouweiyk aan als wilde hy zeggen: „Ik ken je wel en weet, dat jij ons niets doen zult." Op een middag had iemand het 8 beschermende papier afgescheurd om een re-1 clamekaart in de bus te deponeren. Juist zat s het wgfje te broeden, terwijl het mannetje woedend tjielpend cm 't hoofd van den rustveratoorder vloog. Zoodra deze zich verwijderd 1 had, glipte de vogel naar binnen, en toen wy ) door het geopende deurtje voorzichtig naar 5 binnen keken om te zien, welke uitwerking de huisvredebreuk op het echtpaar gehad had, t zagen we hen bezig, het papier met bek en 1 nagels in kleine snippers te verscheuren, die t tenslotte één voor één naar- buiten werden - gegooid. Hebben jullie al eens gezien, hoe de awaluw haar nestje bouwt? Als de geschikte plaats gekozen is, komen de vlgtige diertjes met klompjes nat leem of natte klei in hun bek aandragen, die ze tegen een dakbalk plakken en met pootjes en snavel vaststampen. Op deze basis wordt vervolgens van grassprietjes, strohalmen, klei en leem een ovaal schoteltje geconstrueerd, dat, eenmaal droog geworden, vast en stevig is en ruim genoeg voor het toe- Viooltje. Wel nichtje, heb je nu al gezwommen en hoe beviel het je? Je moet beslist eens naar Sonsbeek wandelen; de bloemenpracht is liet bekijken waard. Vi'»!i. t. Nog zon kleine zwemmer. Leer i hei maai •; i.-.U. Krijg je er les In, of leer je ! 't uit jo zeil'? Sneeu wwit j e. Ik beloof eenvoudiger raadsels, boor! Heb je wel lang gezocht en gepiekerd over tip. Porigen? Je adres en leeftijd vermelden, meisiet Pianist. Met mijn raadselneven zou ik een j klein orkestje kunnen beginnen. Ik heb een ; pianist, een banjohst en een violist. Zou 't. Kaan? i- illiii u t t e r en ilobbedces. : Jullie briefjes bleien vorige week liggen. Ik schreef al .aan andsre kindertjes boe 't kwam. |Lees dat ook maar. Nu cijn Oma eu Opa bij juli Ue. hè? Wa* gezellig! Kan Oma nog goede [wandelen? Dan gaan jullie zeker do bloemen pracht op Sonsbeek en Zijpendaal bewonderen? Tt c; \ !'vivi d. Je hebt groot gelijk neef. ; Én oom r.elpecunifortn is een erg leuk verjaarsgeschenk. Wanneer precies ben je jarig? Oranjetulp. Ging je per auto naar Hilversum? 't Was op die manJt>r een aardig uitstapje, hè? - . Dag kinders. OOM TOM komstige gezfljL Het is een genot de diertjes bezig te zien, als ze aan hun pootjes ondersteboven hangende, telkens een nieuwe bouwsteen ih het gewelf voegen en met snavel en tenen de gewenste vorm geven. Ala ze aan de arbeid zijn, mag je gerust vlak bij staan, ze gaan onverstoorbaar hun gang. In de tropische landen vinden wij vogels. die ware kunstenaars in het bouwvak zijn. In dit klimaat, waar de natuur hun aonder ophouden de vreselijkste vijanden zendt, is samenwerking een noodzakelijk eis voor de beveiliging. En zoo leven zij onder- oen gemeenschappelijk dak in ofzonderiyko cellen, ais de byen in hun korf. De Franse natuurkundige Levaillant geeft ons do beschrijving van zulk een kolonie, die hy in de binnenlanden van Brazilië vond: „In een b:om hing een geweldige paraplu, en onder dit dak waren meer dan driehonderd cellen. Ik liet het gevaarte afnemen en bij mij brengen, en verscheidene mannen waren nodig om het ding op een wagen te zetten. Ik sloeg het door met een bijl en ik zag, dat de massa uit bosmangras bestond, maar zo dicht gevlochten, dat de regen er onmogelijk door kon dringen. Ceze massa is het eigenlijke geraamte van het gebouw; iedere vogel maakt zich een nest onder het gemeenschappelijke dak. Dc nesten bevinden zich alle aan den rand. leder nest heeft 3 tot 4 duim nïidd?.!lijn, en daar ze aan elkander raken het gehele dak rond. schijnen ze voor het oog één geheel vormen. Een andere bouwkunstenaar onder de vogels is in de Molukken en de Philippijn-en thuis, de z.g. grootsnavel (Losia pensUis). Hij kiest een boom uit, dicht aan het water. Aan de takken hecht hij behendig afhangende, plantenvezels. Hij weet het gewicht van het ne,3t vooruit etr vergist zich nooit. Aan de vezels bevestigt hy, één voor één, vrij harde gr&s-halmen en doet dit fladderend, zender steun, los in de lucht werkend. Het is een lastig karwei en van lange duur, niet anders ts volbrengen dasr toet oneindig veel geduld en volharding. De vestibule van deze vc gel woning alleen is a! «en buis van niet minder dan 3 a 4 meter lengte, dio boven het water hangt roet de opening naar beneden, zodat men stijger.ds moet binnengaan. Het bovenste gedeelte heeft d-S vorm van een pompoen, soiets als de retort van een scheikundige. Soms hangen er vijf of zes van 6i-i nesten aan een bamboe. Dit is een echte, werkelijke luchtstad, die voldoet aan drie voorwaarden: veiligheid van de waterzijde, veiligheid van de landkant en ontoegankelijkheid voor de rovers der lucht, door de nauwe toegangen, die slechts met veel moeite beklommen worden. --- Peronik, een dappere jongen Door zijn moed en volharding veroverde hij het gouden scheerbekken en de diamanten lans Luister! Dan ga ik je een mooi oud verhaal vertellen uit het Bretonse land: de geschiedenis van Peronik, ech dappere en verstandige jongen, die grote heldendaden verrichtte. Moed, kalmte en volharding waren zyn deugden: ik hoop, dat jullie allemaal een voorbeeld aan hem zult nemen. Peronik was een heel arme jongen, zyn ouders waren vroeg gestorven en daar hg geen familie had, zwierf hy altyd maar rond door het land. Als hij dorst kreeg dronk hy uit de lachende beekjes, die schitterden in de zon, als hij honger kreeg vroeg hij een stuk brood aan de boerenvrouwen, die hij op haar erf bezig zag en als hy slaap kreeg zocht hy wat stro bij elkaar om er een hoofdkussen van te maken. Peronik was nooit op school geweest, hij kende geen letters en geen cijfers, geen aardrijkskunde en geen geschiedenis, maar de dieren in het bos, de drijvende wolken, de zon en de regen waren zyn vrienden en alle menseir hielden van hem, omdat hij altyd vrolijk lachte en bereid was een ieder te helpen. Eens op een dag klopte Peronik aan de deurvan een eenzame boerdery, die aan de rand van een ontzaglijk groot bos lag: een donker, geheimzinnig bos, waar eigeniyk niemand doorheen durfde rijden. De mensen vertelden dat het een toverboa was en dat niemand, die daar inging er ooit weer uit was gekomen, Of 't waar is, weet ik niet, want je moet bedenken, dat het al meer dan duizend jaar geleden is, dat Peronik leefde. Er waren in die fijd helaas nog geen kranten waaruit je de waarheid en niets dan de waarheid kon lezen en dus moesten die arme mensen in Bretagne aDeen maar op praatjes afgaan. Peronik dan klopte aan de deur van die eenzame boerderij en vroeg om brood en de vriendeiyke boerin gaf hem een groot stuk «tn bovendien nog een bord soep, En terwgi Peronik zo zat te eten, hoorde hij paardegetrappel. Een geharnaßt ridder hield voor de deur stil. „Kereltje" zei hg tot Peronik, „kun je mij misschien de weg wijzen naar het kasteel Ker-Glas?" ,Dat ligt volgens het zeggen heel aan 't andere eind van het toverbos edele be»r. Wit: U daar naar toe ?" „Ja, daar wil ik heen. Drie maanden lang heb ik dag en nacht gereisd om hier te komen". „Maar...... waarom wilt U naar het kasteel Ker-Glas?" „Ik ga het gouden scheerbekken en de diamanten lans halen." „Dat zijn zeker wel héél kostbare dingen, edele heer" „Geweldig kostbaar. Want wie uit het gouden scheerbekken drinkt, wordt onmiddellijk bevrijd van alle ziekten en kwalen en d-_ diamanten lans doodt en vernietigt alles wat bij aanraakt." „En aan wie behoren die kostbaarheden?" „Aan den reus Rogier, die op Ker-Glas woont. Tk ga hem aanvallen en ik hoop hem te verslaan. Da kluizenaar heeft me goei!e raad gegeven." ,En wat heeft de kluizenaar gezegd?" „Eerst moet ik door het toverbos. Die tocht heeft nog nooit vóór mij iemand overleefd, maar als ik er door kom, zal ik een dwerg ontmoeten, die gewapend met een vurig ! zwaard een appelboom bewaakt. Ondanks zijn tegenstand moet ik er één appel afplukken. En dan zal ik aan de kant van de weg een i lachende bloem zien staan bewaak', door een leeuw met manen var. levende slangen. Die bloem moet ik plukken. Daarna moet ik door het land van de vreugde, waar ik me geen ogenblik mag ophouden. Ik kom vervolgens aan een rivier, waar il; een vrouw in het zwart zal ontmoeten. Ik zal haar op tn*n paard nemen -en zij za! mij vertellen wat ik verder 'doen moet." Toen hij dit ajlemaal verteld had, gat de ridder zijn paard de sporen en verdween in het bos. Peronik dacht heel lang en ernstig nar. En terwijl lig nog zat te peinzen, hoorde hij paardege trappel en zag hij den reus Rogier voorbijkomen. Hij had het gouden scheerbekken aan een ketting om de hals en de diamanten lans in de hand. Hg ber:-.:d een witte merrie en een veulen van elf maanden volgde hem. Verschrikt vluchtte Peronik achter de heg en Rogier ging voorbg zonder hem te zien. Peronik bleef maanden en maanden in de buurt van het toverbos en bijna iedere dag zag hij ridders voorbijkomen op zoek naar die jtwec grote kostbaarheden. Nooit echter kwam | een van hen terug. En ieder uur werd zgn I verlangen om zelf op avontuur uit te gaan | groter .... | Eens op een dag, toen Peronik aan de rand ; van het to\-erbos zat, zag hij een man met 1 een witte baard aankomen, die zó sprekend j op Rogier leek, dat Peronik onmiddellijk be I greep, dat dit de broer van den reus moest I zgn. De man met de witte baard trok een cirkel op de grond, prevelde een toverspreuk en riep; „Veulen zonder bit, veulen zonder tuig, kom viug want ik heb je nodig!" En op 't zelfde ogenblik stond het veulen van Rogier voor hem. Hij klom erop en reed het bos In. Peronik begreep dus dat men allereerst dat veulen moest hebben om het bos in te komen. Hy dacht héél lang na. Daarna maakte hg een paarclentuig, een strik om vogels te vangen, en een fluitje van een wilgentak. Een stuk brood, ingewreven met rauwe uien, stak hy in zn zak en ging op weg naar het toverbos. Maar onder-weg strooide hij de rest van •zgn brood, in kleine stukjes gebroken, langs de weg, die de reus altijd volgde. Aan de rand van het gekomen en verborgen achter een boom. zag' Peronik, hoe Rogier op zijn paard kwam aanrijden met het veulen achter zich aan, dat heel langzaam liep, want het bleef voortdurend stilstaan om een stukje brood te eten. En opeens zag hij nog maar alleen het veulen, want Rogier was als bij toverslag verdwenen. Toen dacht Peronik: nu of nooit' Hy sloop naderbn', wierp het veulen het tuig- om en klom op zyn rug! In het toverbos was het nog griezeliger dan Peronik gedacht had. Ontzettende rotsblok. ken rolden op hem af en bomen vlogen links en rechts zo maar in brand, maar het veulen vervolgde bedaard zgn weg en weldra kwamen ze aan een grote vlakte. Midden op die vlakte stond een appelboom vol rijpe vruchten en een dwerg met esn vurig zwaard hield hierbij de wacht. Toen hg Peronik zag, stiet hij een woeste kreet uit, maar de jongen nam beleefd de muts af en zei: „Houd je kalm. Ik wil alleen maar hier voorbij om naar Ker-Glas te gaan, mijnheer de reus heeft mg aangenomen als vogelvanger en hij heeft me zelfs een paard geleend om vlugger op te schieten. „Gunst, is 't waar?" vroeg de dwerg. „Toe laat me dat eens zien, hoe je vogels vangt!" „Goed" zei Peronik, „houd jij maar eens dit touwtje vast." De dwerg pakte de strik eu Peronik bevestigde 't andere eind aan dc appelboom, trok de strik aan, en ... de dwerg was gevangen ! Vlug plukte de jongen nu een appel en reed verder. Al heel gauw kwam h:j aan een j bloeiende struik, waar in het midden een j lachende bloem aan groeide. Een brullende , leeuw met levende slangen als manen schoot ' op hem af om hem te verslinden. „Wat doe jij hier", brulde hij. ,Ik moet naar Ker-Glas om een leeuwenkenpasteitje te brengen aan manheer de reus" zei Peronik. „Leeuwerikenpasteitje! Mmm Waar heb je dat?" „Hier in deze zak." En Peronik deed de zak een eindje open en zei „kijk maar" en de leeuw, die een dolle liefhebber van leeuwerikenpasteitjes was, stak z/jn kop erin. Vlug bond Peronik nu dc sak dicht en reed verder. Na een hele tijd kwam hg aan het land van de vreugde. O, wat een heerlijkheid! Zo griezelig als bet in het toverbos was geweest, zo mooi was het hier. De prachtigste vruchtbomen kleurden en geurden in de zonneschyn, overal stonden tafels mat uitgezochte spgzen gereed en allerliefste meisjes huppelden over 't gras en riepen Peronik toe, een dansje met haar te maken. Maar de jongen dacht er voortdurend aan, dat hij zich hier niet mocht ophouden. Hij at zijn brood met uien op om de heerkjke geuren niet te ruiken en blies op zijn fluitje om de stemmen van de meisjes niet te horen. En toen was hij weldra door het land van de vreugde heen. Bien brede rivier scheidde hem nu nog van het kasteel Ker-Glas. Aan de oever zat een vrouw in het zwart met een geel-bleek gezicht. „Moet U soms over de rivier, mevrouw?". vroeg Peronik. „Ja, mijn jongen. Ik heb juist op jou gewacht", zei de vrouw en ze klem achterop het paard. Toen ze echter midden in de rivier waren, zei de vreemde vrouw: „Je zult misschien erg schrikken als ik je vertel, wie ik ben. Peronik mijn naam is de Zwarte Dood en wie ïk aanraak moet sterven. Ik zal jou echter geen kwaad doen, want ik heb het gemunt-op den reus Rogier. Geef hem de appel: a's hij die opeet zal hij ophouden onsterfelijk te 7.yn. Ik zal hem dan doden en de twee kostbaarheden zijn voor jou. De lachende bloem zal je alle deuren openen." ''oen ze aan tiet kasteel kwamen, ging alles precies zoals de vrouw gezegd had. De reus zat voor het huis en riep niet een stem als een donderslag: ..Dat lijkt hiïjn eigen veulen v/el, waar die jongen op rijdt! Zeg eens, jongen, wat kom je hier doen?" Peronik nam beleefd zij.i muts ai' en zei: ..Edele icus Rogier, uw eigen brcer heeft me geleerd hoe ik hier moes' kornet!. Hg schenkt V deze appel die tiij U verzoekt op rijn gezondheid op te eten". Maar.,, nauwelijks.had de reus in de appel gehapt of de zwarte vrouw raakte hem aan en hij viel dood ter aarde I En nu gingen alle deuren van het palcis vanzelf voor Peronik, die de lachende bloem in de band hield, open. In do binnenste schatkamer' vond hg het j gouden scheerbekken on de diamanten lans1 en hij gaf deze ten geschenke aan den Ko-1 ning, die hem rijkelijk beloonde en hem zgn; dochter tot vrouw gaf. Zo werd Peronik, de arme, maar dappere en verstandige jongen, een groot en machtig man. „HOUD JE KALM! IK WIL ALLEEN MAAR HIER VOORBIJ OM NAAR KER-GLAS TE GAAN." KINDEREN UIT GROENLAND. --- KINDERKRANT Beste Neven en Nichten. De oplossing van het letterraadsel luidde: 1. kabel, 2. actie, i. eiwit, 4. lente. En voor Zondag heb ik iets extra's voor Jullie, waarom ik dan ook een extra p r ij s beschikbaar stel. Het gaat om een gezellig slakkcnhuisraadsel. Doe hier eens extra je best op! De lettergrepen: at, bit, bij, der, do, ge, i, kei, mam, mon, nik, ra, ron, rij, te, ter, moeten in deze figuur worden ingevuld en wel zó, dat woorden van de volgende betekenis ontstaan : I—2 Mohammedaans godsdienstleraar 2—3 Afgod, die veel vereerders heeft. 3—4 Kloosterling. 4—ó Metaal. ~.—6 Bergplaats. 6—7 Naam van beroemde paardenrennen. 7—B Engels dichter S--9 Muziekstuk 9—lo Vroeger hoofd van Venetië en Genua. I Deel van de mond. 11 -12 Ken bepaalde smaak 12 13 Aarde 13—14 Korting bij inkoop 14—16 Toestel om electriciteit op te wekken. 't Zijn dus allemaal, behalve het laatste, e Icttergrepige woorden waarvan de laatste lettergreep het begin van het volgende. woord is. * * * de juiste inzendingen krijgt voor de ritjes Tonr.ie Nauta en voor de grooten je Zalm den prijs. Vee! plezier ermee. OO.M TOM. --- VAN TWEE POESJES Twee kleine poesjes maakten Eens ruzie met lekaar. 't Ging om een mager mui»J#, Hè foei, wat was dit naar! Minetje had voor 't gaatje Erg lang op wacht gestaan. En toen toen kwam daar eind'hjk Een heel jong muisje aan! Een klein, dom jongens-muisje, Dat onvoorzichtig was. Het wipte door het gaatje En kwam toen slecht te pas! Mine}; wou 't op gaan happen Maar toen kwam Mauw er by , Die riep: „Dat 's vals, Minetje, Toe, geef de helft aan my.'" „Niks hoor! ik heb 't gevangen! ïk eet het lekker op!" Hè nee, toe, eerhjk delen, Ik 't lijf en jy de kop!" Twee kleine poesjes rolden Al vechtend op den grind Toen, op 't lawaai kwam Moeder, Die ruzie vrees'iyk vond. Met 'n poezemattenklopper Gaf zij hen op hun broek! De poesjes schreiden hevig. De muis was plotseling zoek. Want 't kleine jongens-muisje Dat was nog lang niet dood, Floep! 't wipte door het gaatje. De vreugde thuis was groot! --- EEN REKENSOMMETJE Ais iets heel hard groeit of snel tot st&irfi, konit, zegt men: 't schiet uit den grond ais een paddestoel. Maar heb je wel eens gehoord hos snei een paddestoel wel groeit? Nu, die groeit O.OOS c.M. per seconde. Geweldig snel hè, als je bedenkt, dat dit per uur 28.8 c.M. is! Je kunt dit groeien, als je er bij bhjft zitten kijken, bijna voor je ogen zien. Ook het riet groeit verbazend snel, hoewel niet zó snel als de paddestoelen. Toen we klein waren, sneden we fluitje» van rietstengels. Die waren heel sterk en ongeveer 50 c.M. lang. Nu ga ik je een rekensommetje opgeven: Als je weet, dat het riet per seconde 0.0005 c.M. groeit, hoe lang duurt het dan voor er een fluitje van gegroeid is? Wie rekent dit eens vlug uit? --- PRIJSRAADSELS NIEUWE PRIJSRAADSELS. Voor groteren (boven 4 m 10 j aa, v). 1. boom i ei Verander de beginletters klok j van deze woorden, zodat je boer f andere zelfstandige. naamzand l woorden krijgt. Je moet dit bom i echter zó doen, dat de beginpik I letters van boven naar benev *3 den een spreekwoord vormen, koren j 2. Verborgen steden in het buitenland. Johan schreef zijn thema in zyn nieuwe schrift. Heeft Annie van Marie u venkel gebracht ? Je bent al heel lui, Koos! Zijn meeste grappen waren flauw; cc» enkele maal slechts was hij geestig. 3. Mtju eerste is een voertuig, myn tweede een halve boer, myn derde een halve naam en mijn vierde een lidwoord. Welk smakelijk kluitje is mijn geheel ? Voor kleineren (beneden de 10 jaar). 1. Met. d ben ik een bepaald aantal, met r een klein gedroogd vrachtje. 2. Ik ben een vogel. Neem myn kop en myn staart weg en ik beteken: ongeluk, tegenspoed. 8. Welk armoedig huisje wordt, als men de eerste letter weg-neemt, een knaagdier? --- OPLOSSINGEN DER RAADSELS UIT HET VORIGE NUMMER. Voor groteren (boven de 10 jaar). 1. Krakende wagens duren het langst. Nederland, Karel, Gelderland, kust, Urk, delta, haas, hark, was. 2. Nancy. 3. Houtzaagmolen. Voor kleineren (beneden d t 10 jaar). 1. Paling, lang, nap, pil. aap. gil. 2. De tyd. 3. Een boom. OOM TOM. ---