AVONDBLAD. Derde Blad. Het Koloniaal Instituut op de oude Oosterbegraafplaats? De inhoud van de voordracht van B. en W. van Amsterdam, die betrekking heeft op het „Koloniaal Instituut", zal ongetwijfeld zeer velen gelukkig getroffen hebben. Br blijkt ten duidelijkste uit, dat de verwezenlijking van het lang gekoesterde verlangen zoo goed als verzekerd is niet alleen, doch tevens, dat deze.verwezenlijking doorliet vooraf uit den weg ruimen van allerlei niet te onderschatten bezwaren, reeds flink gevorderd is. . Alvorens hier in 't kort datgene te gaan bespreken wat mij, als architect, voorloopig het grootste belang inboezemt, namelijk, r/e keuze van het terrein voor de ■jplaatsing'vaé het Instituut, zij het mij geoorloofd,' eerbiedig hulde te brengen aan degenen, die met hart en ziel voor de totstandkoming dezer stichting gewerkt hebben, en die, door üet bijeenbrengen van een zoo belangrijk kapitaal den eersten grooten stoot aan de verwezenlijking ervan gaven. Laat ons het mogen bekennen : Zonder Wl/aSu£ Va\het gr°°te en schoone d^kbeeld althans binnen de termen van een w*n! t Staat er zoo eenvoudig — nuchter Wel Zeggen> in die voordracht' Van belanghebbenden bijeengebracht een »om van ruim f. 1.300.000 rJ^Ti11 V"? Zich *» gemakkelijk lezen- WTi g3dVh * Ware Vanzelf «™ diWetaV nulli;dei3' ?"* de daa™a komende zes iiulletjes heen! - Niettemin weet eder vat het zeggen wil, hier in Nederland £ groot en «hoon het doel ook wezen V™t £i l 1 welukek'. ***«* voor het daa™ * U^ &ls *» «*** b'JzonderheT dan °ok Seen «nkele d a!ergefce^ die d« ül™« kon „J, f landeb.jke gedachten, eooteTK-onkelde' gCVOrmd uit te züden roblJ^n, tot de gestreep-B^oenen aat Sn" ön »auWsludende &*& W hield l T gl'?te VOeten- In eene **je, met V,,^8011 slank m]^andirè "et SS00"0? V6rsierd> en »de *g*«g bandje erom Sigaar met een jf^d'SslTLT:P" aaDg^nien, +tu»«n geleSie d ™ "i*"* °Pg^aakte *« doen gelde? IgVOnden' om «in gezaa - . ,Wi?l.lijl, te serwrjdere^ waren dadelijk aan het werk gezet, om een paar eikentakken weg te ruimen, die zich onbeschaamd uitspreidden op het zuidelijke gras- „Het is werkelijk onbegrijpelijk, hoeveel nioeite het tegenwoordig kost, goed bediend te worden," verklaarde hij breedsprakig, jj^jie nu die. calladiums eens; zij staan niet op gelijken afstand van elkander. Ik wil er honderd francs onder verwedden, dat de verdeeling geheel verkeerd is." „Ik dacht niet, dat u zoo goed op de hoogte waart van tuinbouw." antwoordde oen vroolijke stem. „Uw cheï-tuinman mag wel op zijn tellen passen." •Ue senator keerde zich om, en staarde met medelijdende toegevendheid in het lachende gezicht van zijn jongsten zoon. „.her ik landeigenaar werd," antwoordde tn,l scherp, heb ik mij as afgeschuurde dak niet kunnen besparen? Werkelijk, het eenige wat hier ontbreekt, is een rij bollen van spiegelglas op sierlijke ijzeren standers langs het terras." „Zij zijn al onderweg," antwoordde zijn vader kortaf. „Vanmorgen kreeg ik de factuur uit Nantes. Een bijzonder groot model, volgens bestelling gemaakt. Mij dunkt dat het een van Flochard's beste ideeën is. Aan zijn uitmuntenden smaak hebben wij verscheidene verbeteringen in en buitenshuis te danken." „Daar twijfel ik geen oogenblik aau."-„Je schijnt niet overtuigd." „Och, ia het noodig overtuigd te schijnen?" „Zeker. Flochard heeft hier in den laatsten tijd in vele opzichten onschatbare diensten bewezen. Hij Ls een zeer merkwaardige jonge man; maar jij hebt hem nooit recht laten wedervaren." „Zeker wel, vader, ten volle," zeids Pierre bedaarcL „Ik yrees, dat de yergissing in de schatting van dien knaap aan uw kant is. Ik kan mij bijvoorbeeld niet goed voorstellen, dat hij zich op uw bevel mijlen in deu omtrek gehaat heeft weten te maken, of dat hij sommigen van die gemeene kerels gehuurd heeft, die in uw stallen rondslenteren — bijvoorbeeld die twee rijknechts —" De Senator had zich eenigszins afgewend, en scheen verdiept in de beschouwing van het zorgvuldig schoongemaakte water, dat als zilver glinsterde boven zijn bed van goudzand — een echt meer voor een millionnair, metaalachtig en kostbaar, evenals de geheele inrichting. „Hoe weet je dat hij gehaat is?" vroeg hij opeens, zonder om te kijken. „U weet dat ik hier nu al meer dan een week ben — in ieder geval lang genoeg, om opgemerkt te hebben, dat de onwaardeerbare Flochard, in plaats den weg voor u te effenen, den reeds vrij ongunstig gestemden omtrek neg meer in het harnas heeft weten te jagen. Toen ik voor de eerste maal over de lande naar Rozkavel en Krémapzé reed, was ik al overtuigd van dcii afkeer, waarmede onze komst het volk hier vervult.'' „Laat hen mij dat eens toonen!" riep de Senator, zijn al te scherpzienden zoon een "boozen blik toewerpend. „Een troep bedelaars, in lompen gekleed, en dio niets te eten hebben dan aardappelen! Ik zal ze wel leeren !" Pierre haalde onmerkbaar de schouders op. De toorn van zijn vader liet lien: koud als diens aanmatiging. Doch bij al zijn goedigheid en luchthartigheid zag hij niet, graag, dat zijn vader zich belachelijk maakte, en daarom besloot hij, te doen wat hij kon om den ongelukkigen invloed vaa Fioehard te verzwakken. „Met geweld krijgt u bij de Bretons niet veel gedaan", ■■merkte hij zeer juist op. „Zij zijn zoo kwaad niet, als men maai- met weet om te gaan. Maar als u van deu democratisch-autocratischen kant tegen hea begint, kunt u wel inpakken. Als ik het goed begrijp, heeft ti lust, hier een zekere rol te spelen, sommige waardigheden te bekleeden. Nu, dan moet u beginnen, meu u bemind to maken- bij de dorpelingen... en... vooral uw best doen, dat zij u uw rijkdom vergeven.'' „Mij mijn •rijkdom vergeven!" zeide Dulac verbijsterd. „Mijn rijkdom vergeven! Wat bedoel je daarmee?" „Precies, wat ik zeg. U neemt hier de plaats in van een man. die hier nog niet vergeten is, al is bij ook reeds jaren dood. Hij was niet rijk, maar nu, ik zou blij zijn als mettertijd de oude vrouwtje? in het hoekje van den haard over mij spraken, zooals ik ze over hem heb hooren spreken. Ja, ik bedoel den Markies de Rozkavel. U hjkt meer op den Markies de Carabas, want de halve omtrek behoort u toe en u koopt er nog dagelijks meer grond bij. Ongelukkig kunt u er de genegenheid van de bewoners niet bij koopen. Daar moot u in heel andere munt voor betalen. Lieve hemel! Ik spreek als een financieel orakel! Maar in ieder geval, papaatje. u slagen wilt, luister dan niet *>a*r Flochard.'' . _ ---