Regeling schuldvorderingen op Rijk. Verschenen is de M.v.A. betreffende het wetsontwerp tot regeling van de termijnen, voor de indiening van schuldvorderingen ten laste van het Rijk de provinciën en de1 gemeenten, voor de betaling dier schuldvorderingen en voor de aanbieding van door die lichamen afgegeven betalingsstukken. Bii de samenstelling van deze regeling werd destijds het denkbeeld overwogen, voor vorderingen op publiekrechtelijke lichamen in plaats van de voorgestelde déchéance»-termijnen een korten verjaringstermijn van 5 jaren te stellen. Dit denkbeeld werd toen niet aanvaard, omdat, wat. betreft de vereenvoudiging ln de administratie, hét effect van een korten verjaringstermijn uit don aard der zaak niet zoo groot-zou ziin als dat van de voorgestelde regeling. Intusschen moet worden toegegeven, dat een regeiing waarbij een korte verjaringstermijn wordt gesteld, van principieel standpunt bezien, de voorkeur verdient boven bet stellen van déchèanceterinijnen, aangezien zij zich inderdaad meer aansluit aan de beginselen van h_et burgerlijk recht. Waar nu gebleken is, dat de Algemeene Rekenkamer, ook na overweging van dö practische bezwaren, de voorkeur blijft geven aan het stellen van een verjaringstermijn, is de minister bij nadere overweging tot de conclusie gekomen, dat het aanbeveling verdient, den principieel juisteren weg te volgen. In verband hiermede, zijn thans bij nota van Wijzigingen de noodige wijzigingen in het ontwerp aangebracht, teneinde het ln overeenstemming te brengen met het nieuw aanvaarde beginsel, waardoor de regeling naar het uiterlijk aanmerkelijk eenvoudiger wordt. Van de gelegenheid is verder gebruik gemaakt om de regeling eenerzijds te beperken tot vorderingen in geld, anderzijds uit te breiden tot vorderingen ten laste van Waterschappen, veenscïiapjen en veenpolders, waarop thans de b£< palingen van het Burgerlijk (Wetboek zonder meer van toepassing zijn. Noch de oorspronkelijk, noch de thans voor- Bestelde regeling kunnen het begrootingsrecht van de Staten-Generaal aantasten. --- PROVINCIENIEUWS. Openluchtspelen Valkenburg. VRIJDAG 10 AUGUSTUS ,om kwart over acht .Macbeth", met fakkellicht ZATERDAG 11 AUGUSTUS om half negen „Een Blijspel vol verwarring" met fakkellicht 12 AUGUSTUS om iiuur het --- BUITENLAND. Brief uit Frankrijk. (Van onzen correspondent.) De anti-katholieke tendenzeit. PARIJS, 4 Augustus 1923. Dikwijls, wanneer wij hier den politieken strijd Beschouwen, zouden we mogen denken aan het woord van het Evangelie over „de kinderen des iicms en de kinderen der duisternis". Steeds sterker komt het hier uit,, hoe handig de anticiericalen zijn en hoe vaak de katholieken Bch unb aar ongelijk hebben. "et doed van de vijanden der kerk, wat de s.cnool. betreft, is niet alleen het verbannen van uit de openbare school, maar tevens het vermeiden yan de Katholieke school. Die. wensch n niet üet Lager onderwijs alleen, maar •JOK het Middelbaar en Hooger onderwijs, hn^' vlJailden van de Kerk gaan daarbij heel idnaig te werk. Ze zeggen ni_ openlijk: „we f"n tegen God". Want de groote massa zou hen voll " len' •NeBn> ze zeggen : „we zijn vóór het kar ,\ aldus verbergen ze het anticlericaal ai/ acMer het masker van volksliefde. aiüus deden ze ook in de laatste tijden, aan de uassa de „école unique" belovend. Hun schijnen* ?oühisme heett aldus: „Thans kunnen AA1" J°hgens uit het volk hunne studies voortziir,A rJi gebrek aan geld; de hoogeie studiën ze, & Privilegie van de gegoede klassen. Onj^ecole unique beoogt accademies te beb"»a. waar de leerlingen van alle standen toegang *uUen hebben. dJ™nStaat zal uit de kinderen van het volk kostPrfn itkiezen> die talent hebben en op staats len zullen ze hunne studies voortzetten. blinkt j}e_t niet aanlokkelijk? Heeft het geen M van rechtvaardigheid ? dint^ar de "cMvaardigheid is juist een van de talpr.* ,dIÊ er het meest aan ontbreekt ! Niet de Benf le jon£ens zouden gekozen worden; een ter hiUlt eene katholieke familie zou zeker ach- Sezin iven en een domoor uit. een anticlericaal B" daarentegen voortgestuwd worden. r»n len eeae stuwin.g -'an veel voikskindevan t r de academtos, :ou eene verplaatsing UadP ,antien «Itloliken, even zoo gevaarlijk en ken V?or Frankrijk 313 bijvoorbeeld het trekaer .!an * boeren jongens naar de fabrieken ~i steaen xi e rechte man op di rechte plaats, — zal al- Wl-f ? )e&1 wi's sPreekwoord blijven. En dit beiu o*1 ,hler. dat het b.iter is de landbevollnng 'okkt kers te laten, dan ze naar de steden te een A dat het 00k beter is vau hüt volkskind 'en m^e vakman te makai, dan hem te wil£ metamorphoséeren tpt student, ders S het nu een &enio is? — Hier, evenals eltijd h^A genieën zeldzaam en die weten zich al- Maar h 6 IIbrekCnken nr,., f het ook zij, dat de katholiekl& ur-üeelen, dat het hater voor het land is een hebbeA n,iaar h°°s staande intellectueele elite te °öderi ' a^11 een Broot aantal min of meer goed k'nderp , studenten, de sch ij n geeft aan de roeper. • .duisternis gelijk als ze handig uithef-voik "~ Ziet ge weli de katholieken zijn tegen klassen Vze willen alle privilegiën voor de gegoede 4j l behouden". vinae 01\Ze te£enstanders dergelijke argumenten kig beii droomen ze al van de victorie. Gelukversta^f er' 00k in de volksklasse nog gezond Walt B°vendien begaan ze de groote fout, 1 e n h 7Crgeten, dat al de kwesties, die de zie- God iï j ' VOor anes en boven alles door ties 2^orden geregeld en niet exclusief geldkwes- ParnsJfllii bijvoorh. zjjn in den gemeenteraad van dene w subsidues besproken, die aan de verscheiden J^eeshuizen van de stad zullen gegeven worfcaakt °r het jaar 1923, Als voorbeeld van „vólciteerd^o^ bestuurde inrichtingen" werden genie '• t"-et macpnnieke weeshuis, Rue de Cride er?n 't Roomsche weeshuis van de zuster van 2°u m!*, eoUu^» rue de la Tombe l&soire. Nu Z°U difft Z°° denJien. dat de Staat zich haasten richtint aan te nioedigen. Aan de eerste inuan 1 3eelt de gemeenteraad 10.000 frank, doch Ourlr!00msche slechts 500 frank, lokt zeker. Nuettegenstaande dat, cor..niBbllaivieteil" dia nioent, dat daarom de maeea a \\\ , mstellin& twintig maal beter bloeien zal w«ten hoflljdend fiüinüachje uit. D© scheidingstü h ziin aail de H-ÜUJ-nsche scholen mets 1 -n De se A daarom niet verdwenen, raet di« at,heeft zoo juist nog een échec geleden feJdKwCslie. De Staat immers had gete kunr,8 feloos de zustèrs uit de ziekenhuizen alies verwijderen. Ook zonder zusters zou "arbei(T'enrif!oed gaaQ. Ziekenverplegen was een ait- be ' aU men te belalen nad en daarmee dat het ,Vdei,vinding echter leerde al heel gauw. als aieArfil a verPlegen nu juist geen arbeid is lïlen klaee timmeren ! Van alle kanten hoorde toch heel j"ln den van de zusters gang het &evvordPn a»rïders toe, is een dagelijksch refrein utakine vo Vexertien dagen geleden heeft er eene et. dat h ■ uur Plaats gehad. In theorie heet doch rip Zleken daaronder niet geleden hebben, i^Ws uh?rkf,Wkneid is, dat er zelfs in het meest tv Jd zieken zijn, die zorgen noodig Uiet SDrakpUW?ns wie belo(>lt ons, dat er morgen Scheidenp , Zal„ziJn van eene staking van ver- Zoo,v^l mrÜ»,?.van daSen ? Men heeft het feit chter tAmI}]l tachten te verbergen; dit Leemt behalVe R„ Weg' dat zelfs bladen, die toch alles i'^s • Wft „ 01Dsctl ziJn, beginnen te verzuchten : aak van ,1! zu.ste,rs nog hadden..." Het zal de ?ebruik t.a(Lkatn°lieken zijn, van elke gelegenheid e' ternn-l a3ien' om Propaganda té maken voor ,De onS; elren der znstersT ' ï.6 «leer j'm van het geld k°mt weer een keer , * ïaar net de kwestie "an de herbex,^'l wat aS, ,ankriJk betreft. Daar wordt toch ie«eeeL8t eiljke hulP Cn beloningen beloofd l stePHaande dat> ziJn de geboorteculors Die ont S,,aan het da^n. Vail th Ul^olklngskwestie is het groote vraagstuk Grenohh. maine Sociale • door de atholiekan te Ate ieve^ciuden- ïïe* devies is hier: „De moed „ Geld betp^floo" Beid IDe katholiek zegt, moed ! hat ceQ Al fA P]eizier. En dat is het immers, »J,rhii in ip eel van net menschdom najaagt, a!,uls svnnW- d*aling verkeerend, dat pleizier en d?der \votoH ,-ziill- De katholiek gebruikt een nr£' Plicht ? : Pi^ht ,• Hiertoe is vaak moed noow tandighpH?xlgt vaak lijden mee, .doch, hoe de %°m tot „ dan 00k ziin, het is de eenige ciile bevolkin arachbi& Seluk te komen. S - ifme8&kTsti*> ~ ze§t de Semaine Soianv ere« het u a een een kwestie van het aantal *oh.ies- Wettp 00 eene zaak van en van Van . invloedl 6n ver°rdeningen zijn zeker niet „ Binnen ■ • maar de ware verandering moet piefsdienst n de zielen plaats hebben. Zonder blA' v^kAA^ de menschen altijd gemakkelijk ijver1 Woet êcntpl b,oven PlichtbnAcA voor rii de katholieken niet beletten te echt lg 2iin vLre^andering 'der wetten, die zóó ■-^heidinel Frankrijk; vooral de wet op de ■ s ***L°P de erfenis. Het aantal echt scheidingen toch is verdubbeld in de laatste jaren en de bezitters, die slechts eén kind willen, opdat de bezitting — hetzij deze dan gegrond is op handels-onderneming — worden met den dag talrijker. H. H. --- OOSTENRIJK. Oostenrijks Herstel. Het vijfde rapport van den commissaris-generaal van Oostenrijk dhr. Zimmerman, gelijk men weet, verscheen, terwijl du N. R. C. correspondent te Weenen daaraan het volgende ontleent. „Voor de eerste maal heeft de regeering den commissaris-generaal een staat omtrent de wer keiijke inkomsten en uitgaven en wel yan het eerste kwartaal van.net loopend jaar, doen toekomen, waaraan het volgende is ontleend. In de eerste 3 maanden des jaars beliepen de uitgaven 2158 miSiard kr., de inkomsten daartegen 1176 miliard kr., en het tekort mitsdien 976 milliard kr., of per maand 325 milliard kr. tegen een, in het goedgekeurd financieel© program geraamd deficit van 339 milliard kr. De grootste besparingen konden worden gemaakt in het binnenlandsch bestuur, bij den dienst der staatsschulden, de iegerorganisatie, pensioenen en enkele staatsbedrijven. Daarentegen beliep het tekort in het staatsspoorwegbedrijf 405 milliard kr., tegen een raming van 220 milliard kr. De belastingen brachten aanzienlijk meer. on dan de raming. Intusschen bedroeg de opbrengst van de invoerrechten en van het tabaksmonopolie, die yoor dgn dienst der buitenlandsche leening door den commissaris-generaal wordt beheerd — niet minder dan 22.9 pet van het nominaal bedrag der leening van 650 millioen goudkronen. Na aftrek van het voor den dienst der leening noodige bedrag, kon mr. Zimmerman daarvan 479 milliard kr. ter beschikking van de regeering stellen. Wat de economischen toestand des lands aangaat, wijst de commissaris-generaal in zijn rapport nog op enkele belangrijke verschijnselen. Het aantal werkloozen, dat einde Maart nog 156.000 beliep, daalde einde April tot J 32.000, en op 15 Mei tot 122.000; in het bijzonder in de provinciesteden is een aanzienlijke verbetering vast te stellen. In St. PöTten, Innsbrück en Bregenz verminderde bet aantal werkloozen met 70 pet. ,in Linz, Klagenfürt, cm Sauerbrunn met ruim 50 pet. Gunstig voor den wederopbouw is voorts dat het vreemdelingenverkeer gestadig toeneemt; in Weenen steeg het aantal van 800.282 in 1919 tot 362.048 in 1920 404,103 in 1921 en 439,914 in 1922, terwijl deze stijging ook in 1923. in weerwil van de gropte duurtg voortgaat. Do.ch niet alleen door het vreemdelingenverkeer ook door belegging in ondernemingen van nijverheid en koop van effecten neemt de invoer van buitenlandsche valuta zoodanig toe, dat de betaling van den stijgenden invoer von grondstoffen der deviezen-centrale geen moeilijkheden meer veroorzaakt, en zelfs niet veroorzaken zou, wanneer de door de buitenlandsche leening beschikbaar geworden deviezen niet voorhanden waren. In Januari moest de deviezencentrale 1.3 millioen pdst. invoeren, om aan alle aanvragen van den staat, handel en nijverheid te kunnen voldoen in Februari was dit tekort gedaald tot 680.000 pdst. in Maart tot 460.-000 .pdst. en in April tot 321.000 pdst. Nu de deviezencentrale over de opbrengst van de buitenlandsche leening kan be schikken kan uiteraad van geen tekort meer spra ke zijn, het passief van de betalingsbalans heeft daardoor voor een actief plaats gemaakt. Een verschijnsel dat op toenemenden rijkdom wijst is de vermeerdering van het aantal auto's die van 1 Januari tot 15 Mei in Weenen alleen 425 beloopt. Al deze verschijnselen bevestigen mijn vertrouwen in het ondernomen werk — zegt mr. Zimmerman — en hij uit de hoop dat de leening — waarop de inschrijving toen juist was opengesteld — alom een gunstig onthaal zal vin den en te meer daar zij niet alleen zal dienen om het tekort in de staatshuishouding te dekken doch ook om werken van bi "•<"»" n" en aard uit te voeren, hetgeen voor de fianciëele toekomst des lands yan het hoogste belang is. --- ENGELAND. Een genezing te Lourdes. — Over de genezing van den ex-soidaat Irayhor schrijft de Unuvèrs: ïraynor is een man van 40 jaar, wonende Graf. ton Street 121, te Liverpool. In 1907 trad hij tin dienst hij de Engelsche marine en te Antwerpen liep hij in October 19H een schrapneiiwond in het hoofd op. In Mei 1915 ontving hij schotwonden in de borst op Gallipoli en een van de drie kogels, die hem toen troffen, deed hem het gebruik van zijn rechterarm verliezen. Vijf jaren lang lag hij in het hospitaal, niet in staat om te loopen, steeds zijn rechterarm niet kun nende gebruiken Ook leed hij aan toevallen en een tijdlang werd hij an een inrichting ivoor epileptici verpleegd. Het kostte hem heel wat moeite om van zijn dokter verlof te krijgen om naar Lourdes te gaan. De geneesheer weigerde eerst absoluut hem te laten vertrekken. Op weg naar Lour.des had hij een groot aantal toevallen en ook nog te Lourdes zelf Maandagmorgen nam hij zijn eerste bad in de piscine. Zijn beenen werden daardoor geheel rood en hij leed groote pijn. Woendagmorgen, na zijn zevende bad, zeide hij, dat hij bewegingen in zijn ledematen kon krijgen en dat hij kon loopen. De dokters en verpleegsters, diie hem bijstonden, wilden hem dit echter niet toestaan. Donderdagmiddag, gedurende de processie met het Allerheiligste, (voelde hij, dat hij zijn arm kon bewegen. Ook kon hij zijn hand bewegen, iets wat hij 6 jaar lang niet had kunnen doen. Traynor zeide, dat hij zich geheel genezen gevoelde, vrijdagmorgen om 3 uur stond hij op en wandelde de zaai van de (inrichting, waar hij was ondergebracht, op en neer. Het scheen hem als was alles een droom. Hij was zeer verlangend naar de grot te gaan en tot de verwondering van ieder, die hem kende, was hij daar om zes uur 's «ergens. Hij had zich zelf zonder hulp aangekleed en was op eigen gelegenheid naar de grot gewandeld. Na ontbeten te hebben, liep hij zonder hulp naar het- „hoofdkwartier" der Engelsche bedevaartgangers, het Vatican-hoteJ, waar hij gewoonweg door gasten bestormd werd, die hem kwamen gclukwenschen. ïraynor het hen zien hoe hij zijn ledematen weer kon bewegen en hoe hij weer gevoel had gekregen, Tot nu toe had men hem bijvoorbeeld met een speld kunnen prikken, zonder .dat hij het voelde. Het pijnlijk en zwaar gevoel in zijn hoofd is geweken. Dinsdag van de voorafgaande week had hij zich in een militair hospitaal moeten aanmelden voor een operatie aan zijn hoofd. Hij was bang zijn pensioen te zullen verliezen, omdat hij opzettelijk in gebroke was gebleven. Te Liverpool aangekomen, viel hem daar een enthousiaste ontvangst ten deel. Het. nlieuws van zijn genezing had zich snel verspreid en een groot aantal katholieken uit zijn parochie was naar hef station gegaan om hem af te halen en naar huis te begeletiden. Merkwaardig is, dat de genezing eerst plaats had op den dag vóór zijn vertrek uit Lourdes. Traynor is gehuwd en heeft drie kinderen. --- BINNENLAND. In het zonnetje gezet. De liberale critici, die vanaf hun redactiestoel decreteeren en voorspellen, nemen nog steeds niet de bescheidenheid in acht, welke evenredig is aan den aanhang, welke hunne beginselen in den lande nog vinden. Dhr. Elout. van het „Handelsblad", die een naam te verliezen heeft, blaast tegenwoordig van den toren op een wijze, die even belachelijk als vermetel is, en niet onaardig zet de „Tijd" hem daarover in het zonnetje. De hoofdredactie van de „N.R.Crt." is natuurlijk niet minder vermetel en komt met allerlei sombere, voorstellingen decreteeren, dat het kabinet Kuys weg moet, want dit kabinet is het grootste gevaar v00r... de Vlootwet. De Chr.-Hist. „Nederlander' neemt de liberale redactie daarover niet onaardig te pakken en wel in de volgende bewoordingen : „De „Nieuwe Rotterdamsche Courant" yan Zaterdagavond bevat een hoofdartikel: „En do Vloot?" — een artikel, dat waard is vereeuwigd to warden — niet om zijne oorspronkelijkheid, niet om zijne knapheid — maar om zijne zonderlingheid. Het artikel openbaart, wat wij nog niet wisten, dat de Rotterdamsche redactie zeel veel voelt vóór de Vlootwet, zooveel, dat zij een middel zocht en vond om de Vlootwet te redden. Het moeilijke is, dat die Vjootwet wordt voorgesteld door het Kabinet-Ruys. Voor dat Kabi net gevoelt de Rotterdamsche redactie niets, zij wil dat Kabinet zien verdwijnen. Waarom eigenlijk? Wij weten hej: niet. Kan het zijn, omdat dit Kabinet ons bedrijfsleven vrijmaaktel van de zooveel hónderd Commissdën, met welker macht de oorlogstijd onze economische ademhaling had omklemd ? Kan het zijn, omdat dit Kabinet in November 1918, toen de „Nieuwe Rotterdamsche Courant" als het ware geknield lag voor Heykoop, onze. vrijheidslievende staats-instellingen handhaafde? Wij kunnen het niet zeggen. Maar één ding is zeker; de „Nieuwe Rotterdamsche Courant" heeft iets tegen het Kabinet-Ruys. Het moet weg! En het oplossen van de crisis aan financiën, met het resultaat, dat het Kabinet bleef, ware voor dé Rotterdamsche redactie een groote teleurstelling, zoo riets als een Tantaluskwelling; het varig-begeerde water zakt weg, juist op het oogenblik, als de hevige dorst zal worden gelescht. Slechts één gedachte vervult de ziel der Rotterdamsche redactie : hoe kan deze crisis zóó loopen, dat het Kabinet verdwijnt? Het ds een puzzle; want het Kabinet stelt de Vlootwet voor, en de redactie wil die Vlootwet. Luister slechts : „Wie, gelijk wij, overtuigd is, dat Nederland en Nederlandsch-Indië het op den duur ndet zonder vloot zullen kunnen stellen, moet, toen hij kennis nam van het besluit der Regeering, het Vlootontwerp thans in de Tweede Kamer weder aan de ordo te stellen, wel met de hand naar het hart gegrepen hebben En menigeen zal wel hebben gedacht ; Daar gaat de nieuwe vloot. De „Ned." gaat dan op sarcastische wijze voort de „N. R. Crt." in het zonnetje te zetten, naar aanleiding van haar advies aan eenige Kamerleden om te trachten de Vlootwet opnieuw uit te stellen. Want dan is volgens de liberale redactie de Regeering-Ruys gelukkig weg en de Vlootwet behouden. De oplossing is gevonden, schrijft de „Nederlander" : „Éen paar handige Kamerleden, voor geen klein geruchtje vervaard, moeten in September voorstellen de behandeling der Vlootwet een weinig uit te stellen, tot betere tijden. Zoon voorstel heeft kans van slagen, men geeft zich het air van goed financieel inzicht, en tegelijk van doorzicht in de internationale verhoudingen. Men stemt geenszins tegen de Vlootwet. Maar het Kabinet-Ruys verdwijnt. Wat er voor in de plaats komt, weet niemand; maar dat komt alles terecht. En spoedig kan men de Vlootwet weer voor den dag halen. Men toont dan bovendien nog goed koloniaal beleid. De vondst is kostelijk, wel niet zeer fraai, een weinig zonderling, maar het kan lukken, als er maar een Kamerlid is, die zich tot de manoeuvre leent. Wij zoudeii de aandacht willen vestigen op den heer Braaf.' De „Nederlander" eindigt aldus : „Op hét gevaar van het volgen der aanbevolen gedragslijn, behoeven wij niet te wijzen. Het gevaar voor de Vlootwet en voor de vloot, spningt zóó in het oog, dat een kind het kan zien. Als de Vlootwet voor de tweede maal wordt uitgesteld, zijn, menschelijkerwijze gesproken, Vlootwet en vloot verloren MaaV het kronkelende van de hier aanbevolen politiek staat ons tegen. Kan dan nimmer over een groot belang, om zijn eigen waarde, worden beraadslaagd en beslist ? De Vlootwet wordt voorgesteld met hare nationale, maritieme en financieele overwegingen en gevolgen. Die er vóór is, stemme er vóór. Die het aandurft haar te verwerpen, stemme er tegen. Die oprecht meent, dat het Kabinet-Ruys moet worden vervangen, hetzij om zijn financieele politiek of om zijn sociale politiek — de a.s. behandeling der Staatsbegrooting biedt vele gelegenheden, dit duidelijk en in het jurist verband uit te spreken. Maar wat hier de Rotterdamsche redactie voorstelt, is geen mooie — geen oprechte — geen duidelijke staatkunde; het is verwerpelijke, zonderlinge politiek. --- Kon. Ned. Bond van oud-onderofficieren. Te Haarlem is de 36ste algemeene vergadering van den Kon. Nederl. Bond van oud-onderofficieren gehouden. De eere-voorzitter, de gepens. luitenant-generaal D. J. graaf Schimmelpenninck, hoopte --i, de actie van den bond om spoedige verbetering in den toestand van de gepensionneerden te verkrijgen goed suctees zou 'hebben. Dhr L. Breuker, te Arnhem, werd bij acclamatie tot ondervoorzitter herbenoemd. De volgende jaarlijksehe vergadering zal te Alk maa(r worden gehuden. Gegni gratis patronen meer voor burgerwachten. geering aan de Schietverenigingen geen gratis Als bezuinigingsmaatregel worden door de re patronen meer vers*rekt. De Kon. Ver. v. Ned. Scherpschutters heeft al het mogelijke gedaan om ze nog te krijgen, maar 't hoeft niet niogei\ baten. Als overgangsmaatregel heeft' de Minister van' Oorlog nu bepaald (maar uitsluitend voor 1923) dat scherpe natronen no. 1 mogen verstrekt wor. den aan de vereenigingen, die volgens het Weer baarheids Voorschrift 1921 daarvoor in aanmerking komen tegen f 4.35 de 100 stuks,,.met dien verstan de echter, dat per gewoon lid niet meer dan 50 stuks beschikbaar zijn. De ledige hulzen kunnen tegen f 0.35 par 100 weer worden ingeleverd- o Kapitaalkrachtige vereenigingen zijn daarmee geholpen, maar 't is zeker, dat wel de helft der schietvereenigingen in den lande nu tot onmacht geoemd is en of zal worden opgeheven, óf althans veel van haar leden zal verliezen, ten koste der weerbaarheid van ons land. --- Nederlandsch-Belgische handel. Naar de te Brussel gevestigde Nederlandsche Kamer van Koophandel in België in he/t jongste nummer van haar driemaandelijksch tijdschrift vaststelt, zijn in de eerste helft van het jaar, de. anvragen van Nederlandsche zijde, naar adressen van Belgische fabrikanten, groot geweest, hoewel, in verband met den stand van den gulden, nog meer aanvragen waren verwacht. Zou dit zijn oorzaak vinden in de verovering van de Nederlandsche markt, de ..pénétration pacifiaue" in Nederland, van landen met lage valuta? vraagt de Bruss. redacteur van de N.R C. in dat biad. Door het oprichten aldaar van eigen huizen en ieigen banken, bediend door eigen personeel, is het in ieder geval begrijpelijk, dat België er, in mindere of meerdere mate, Van de markt wordt verdrongen. De afzet van Nederlandsche goederen in Belsië, wordt,, natuurlijk, zeer belemmerd door den stand vaagden gulden; to^h worden, van Nederlandsche zijde, desniettegenstaande, steeds no•ïngen in het werk gesteld om het Belgische "afzetgebied, zooveel mogelijk, te behouden. Oprichting van zuiver Nederlandsche banken zou, meent de K. v. K. den Nederlandsen—Belgischen handel zeer ten goede komen. In het belang van België zou het zijn meer directe vertegenwoordigers in Nederland aan te stellen en ook een „pénétration paoifique" te organiseeien. Als producten voor welke Nederland als leverancier van België kan optreden, worden genoemd tafelgoederen, elastiek, dierlijke 'en eetbare vetten, kappersartikelen, carton, houtbewerkingmachines, olije, chocolade, bloembollen e. a. Nederlandsche handelaren werden gezocht voor landbouwmachines, antimonium, gevogelte, visch» schoenen, steenkolen, cokes, huishoudelijke artikelen enz. Vele transacties loopen over groote hoeveelheden. Aanvragen naar fabrikanten die konden optreden als regelmatige leveranciers van wagonladingen, kwamen meermalen voor. Door de pogingen van de K. v. K. laten -zich nu ook vele Belgische fabrieken in Nederlandsen Oost-Indjë vertegenwoordigen. De fabrieken, die agenten aanstelden, zijn van den meest uiteenloopenden aard en produceeren chocolade, conserven, glas, dakpannen, betonnen tegels, werktuigen, dweilen, katoen- en wolproducten. In beide landen gaan proteststemmen op tegen de invoering van het nieuwe Belgische douanetarief, dat dermate hoog is gesteld, dat het voor sommige artikelen, zooniet geheel onmoge^ lijk, dan toch zeer moeilijk zal worden hun afzet gebied in België te behouden. Elders nog in hetzelfde tijdschrift wordt geWag gemaakt vangad overigens geen bezwaar het nog naar de «onönlssje te verwijzen, hetgeen geschiedde. COp versoek van dhr. Huynen werd aangehougen de voorgestelde vaststelling van bedrijfsrefcejptegen. \_ He* nog aan __£*?• Sching^ betoogde de wenscheiijkheid, om «K jaar op de begrooting een bepaald bedrag #eor rioleering wt te trekken, teneinde niet blin•^ungs maar uitgaven er voor te doen li^hiedd7ltter hei%lnerde eraan- dat dit reeds £ Ook dhr. Huynen opperde bezwaren, voccal weaens het in onvoldoenden toeetand laten van som mige reeds genoteerd© wegen, met name de jSvynpracht Er is geen slechter weggedeelte ergens in Nederland dan daar. ' Dhr. Ackens repliceerde, evenals de Voorzitster, die m overweging gaf, thans slechts in nrinrfpe te besluiten, in afwachting van een nader ijoor B. en W. bij den raad to te dden«n kosten. Utfcuening. phr. Koken wenschte de beslissing aan den Bieuwen raad over te laten 'J^JIA^A1 den voorzitter, tot principiëele .beslissing, is eindelijk met 7 tégen 5 stemmee Aangenomen. (Vóór dhrn. GeeK Roukens Ltopens, OeUew, Ackens en Buck) Eveneens werd met 7 tegen 5 stemmen aange. jpomea het voorstel van B. en W tot k^kr?^ **n grond te BLEYBR HEIDE0 voor aen^He? »yan een verbindingsweg tusschen de Kokete rtraat en de Sohummerstraat. K-okeie. De voorzitter heeft eindelijk. aan het slot van deze vermoedelijk laatste vergadering £? Jlf zijn dank betuigdaan"* deledS" Jroor hebeen zij gedurende & verlocW vi£ oSf SiI*?' Ul"& der »emeente hebbeTverrkht S^blJt6^11/^ meenin& da' «oirlfoor: «wam bleek het steeds 't streven van den r»»rt _*-^s, * 1' rma M. 9 uur is j. ,„%_,*, -**„_ ---