MAASTRICHT. Desillusie. Uit een der buitenwijken van Groot-Maastricht schrijft ons een lezer: Ik ben geboren en getogen en heb mijn heel leven doorgebracht op het platteland. En al lag dit ook onder den rook onzer goede stad Maastricht, toch behield het zijn landelijk karakter en zoo ook de meerderheid zijner bewoners. Ik kwam zoo nu en dan wei eens in aanraking met het stadsleven en de zoogenaamde stadsbeschaving, maar deze trokken mij niet bijster, zoodat ik mijne landelijke eigenaardigheden iri hande'en en denken bewaard heb, en ik meende, tot nu toe, dat het zoo goed was. Ik zeg: ik meende, maar in de laatste dagen ben Ik aan me zedveh gaan twijfelen, of sommige mijner ideeën nog wel gangbaar zijn. Hoe dat zoo gekqmen is moge hier volgen. In mijn dorpje werd ik, man geworden, ingelijfd bij de intel'ectueelen; ik was dus verplicht mij met de openbare aangelegenheden in te ia ten en werd dus vanzelf betrokken bij de verkiezingen. A.i spoedig bleek, dat ik in zake politiek, zij het dan donp^olitiek, andere opvattingen hui digde, dat een zeer groot deel mijner dorpsgenooten. . Vooral bij verkiezingen vond ik ruinisclioots gelegeniicd mij ie ergeren, en... mijn gemoed eeus te luciiten. Ik was nl. van me-ening — en beu 't nog — dat afgevaardigde zijn in etn vertegönwoorüigcno iicbaam een zware post ia. immers, üe gej^zent; neemt op zich de belangen Van bet gem&enebest, met terzija_>teiJ.:ng van albe eigenbelang naar eer en geweten te behartigen waarvoor is niet alleen noodig goode wj maar ook bekwaamheid en vooral ze„opoffenng. En nu vond ik het altijd dwaas en uitermate verdacht, als iemand durfde zeggen: Boeren en buitenlui, kiest mij want ik ben de man, die al deze goede eigenschappen in zuch vereenigt; gij zult er verstoma van staan, wat ik zoo al tot stand zal brengen. Op de tweede plaats is het gekozen worden in een besturend lichaam een groote eer. Maar, volgens mij, verdraagt het begrip eer zich moeilijk of liever heelemaai niet met de begrippen, rom-e len, bedelen, afdwingen, afkoopen misleiden. Wie nu weet, hoe het op onze dorpen toe ging bij verkiezingen begrijpt dat daar practijken gevolgd werden die heelemaai -iet strookten met mijne ideeën, en dat ik nu niet juist overliep van eerbied en ontzag voor het meerendeel der gekozenen. Ook behoeft het gec.i verwondering te wek ken, dat. fk mij verheugde, toen ona goede plaatsje bij Maastricht werd gevoegd. Thans, zoo Loopte ik, zouden wij bestuurd worden door een meer waardig College. Helaas! die blijde hoon sdink' met den dag, en de jongste gemeenteraadsverkiezingen, hebben mij in twijfel gebracht, of ik daaromtrent nog wel eenige hoop mag koesteren. En nu is het niet in de eerste plaats het gebeurde in District 111 (Wijk) dat die twijfel gewekt heeft. Och, neen, jn Amsterdam zag ik immers een Had-je-me-maar en een Zuurbier tot de gekozenen behooren. Ook niet wat er in Dilstrict II voorviel. De mannen, di, daar een afwijkende rol gespeeld hebben, werden door mij nooit zoo hoogaangeslagen, dat zij voor mij richtinggevend waren. Maar in District I daar is het — voor mij althans — iets anders. Daar trad een man op met een aristocratischen naam en een pauselijke en een koninklijke onder scheiding. Noblesse oblige. Een man, die al jaren lang in de voorste gelederen gestreden heeft voor de goede zaak, een man, die als hij bij ons een spreekbeurt vervulde, zoo overtuigend spreken kon over onze Beginselen en zoo roerend wist te gewagen van „het erfdeel onzer vaderen," en zoo geestdriftwekkend 't heb ben kon over de „goede stad van St. Servatius", dat ik vaak bewonderend aan zijne voeten zat Diezelfde man gaat nu lijnrecht in tegen alles, wat ik zoo onomstootelijk voor waar en edel, waardig en eervol hield . Is het nu wonder, dat ik aan me zelf begin te twijfelen? dat ik niet meer weet of mijne ideeën nog wel gangbaar zijn, Han wel of de anderen dwalen!? en dat ik zuchtend uitroep: Wie schenkt mij hier klaarheid ?? --- HEERLEN. WILHELMINASCHOOL. In het pas-verschenen jaarverslag van de Wilneiminascnool, Kweekschool Voor Vroedvrouwen aliiuer, wordt uiting gegeven aan gemengde gevoelens ten aanzien van den gang van zaken betreffende de instelling. Het gevoel van dan_baarheid over wa tot heden werd bereikt, is wel overheerschend, — zoo zegt het verslag — maar een gevoel van Bezorgdheid voor de toekomst, nu de groote uitbreiding onzer stichting de verantwoording van bestuur en directie zooveel zwaarder iri&akt, mcgen wij ons niet ontveinzen, vooral rüet» omdat die uitbreiding samenvalt met een toestand van malaise, dio groote voorzichtigheid gebiedt om den juisten koers te houden en die alie zorg vereJscht om evenwicht te houden tusschen inkomsten en uit gaven. In 1922 had de bouw vau de nieuwe inrichting zoo grooten voortgang gemaakt, dat op het einde des jaars de datum kon worden vastgesteld, waarop de gebouwen in gebruik zouden worden genomen. Kon in het eerste jaarverslag, loopend van 1 September 1912 tot 31 Augustus 1913, melding gemaakt worden van het feit, dat op 4 Februari de leerlingen in het gebouw van de bestaande inrichting hun intrek namen, dit feit was aanlaidinS het daarheen te sturen, Otto Ott». — Blijken» een door het Tijdschrift ■oor Geneeskunds san het Deutsche Med. Woehen schrift ontleend bericht heeft Otto Otto de psycho therapie laten varen en een nieuwe geneeswijze tor hand genomen Het Is sen soort van kiel, die buitengewoon hoogs stralen werkingen soa hebben. Eea ktad, «aa eed» baar met eaa dikke neus Ba griep ca ander» griepUJders djn er reeds door genese—. Otto Ote» beeft ean naamlooze vennootschap. Tarra Sanitas genaamd, opgericht en ln hat pros Motus heet het : „leder mensen moet dagelijks BaUlshm als voorbehoedmiddel innemen. Het sh •orbeert alle staktestoffen an Ie dos feitelijk de drager dar gesondheid Am. «udc-teneehaiidaal. - De Amerfkaansche bladen maken meluirw vma een tragische gesehie. deals, waardoor de geheimzinnige verdwijning Mn een sekereo Lelghtoo Mount. eaa «ongsUkmt* aan de Northwestèm-untvcrsltert ie Chlca% wordt opgehelderd. [sant werd reeds stads B September 1981 v»r MM. Op dt«n dan waa er een formeele „veldJ-*g" antii uil toeschen twee •tudentengroepep, n.l. ds «©oden" e» de «Mauwen*. Men «telde een onderzoek tn; ds notitie meng§a _~h in de «aak. deed wekenlang ijverige na•portngen, maar tevergeefa. De moeder ran den student beteedde een for- Ub nan de bezoldiging van particuliere detectl- Iren. om bet duistere raadsel tot oplossing te bren r. Zrj vernam, dat een kleine Jongen vlak *>«J plaats waar de „veldslag" tjusachsn ds srtt•enten geleverd waa, een stok menschelltk been aoroaden had. benevens een geep van een gordel Ml met da letter» L. M. er op. ZIJ verwittigde dó peUUe, die onmiddellijk een onderzoek instelde «B bet geraamte ran Lelghton Mouut ootdekto. Dat bat diana geraamte werkelijk waa, werd kawe-aa door een dentist die Indertijd bet gebit Vaa daa student behand«ld had en sekera dstals llar behandeling thana nog bij dan verslagene kon waarnemen. Het geraamte waan ander asa grooten hoop Me«~«- gerondea, dra meer daa ean ton woog. Ds beenderen waren doortrokken met «en ahe- Satanhi substantie, dia bat vleesch had doen verjarri, londer dat slob een lijklucht verspreidde. Op bet garaamte vond men nog half verteerde ■takken touw. terwijl ds beenderen dar polsen gebroken waren. Beo vfceefcer de slachtoffern werden wagaadragen. maakte zieh1 een paniek van de toeschouwers meester, doordat lemand geroepen bad, dat er een stier wRs losgebroken. Hrt werd een ga schreeuw en gedrang, waarbij een batnstrad* te stortta Verscheld «na personen werden gewond lisbergen. — Het stoomschip „Mtanedosa" «aa de „Oanadian Pacifle* Is met U nraa vertraging ta Southampton gearriveerd, op weg vaa Mon treal en Quebec naar Antwerpen. Oorzaak daarvan was een ontmoeting raat ener me Ijsbergen. NauwtJlfka toch nadat bat schip de St. Lawrene» was nßgevaren, kwam er sen gewefidig groot IJsverd, van ongeveer 88 K.M. lang in h«t zicht zoodat afl» stuurmanskunst moest wordea aangewend om zich veilig aan weg to banen. Op de IJsschotsen werden honderden seifjes-wen en robben waargenomen- Toen de Minnedoea zich ten Oosten van Kaap Race bevond, ontmoette men een reeks Ijsbergen, dis torenhoog boren het schip nitstoksn. pc aanwezigheid der Ijsbergen werd aangekondigd door een nieuwen mechan»<ieem in meerder mate de aandacht te trekken, "et blijkt waarlijk iets van ruimere s.rekking te dan een louter ItaÜaansch geval. Wij wezen reeds op een factor, die kan leiden tot een Mus•o mi-stemming. De Vrijzinnig-democraat heeft de zaak echter pieper willen opvatten en een beschouwing ten °*ste gegeven, die kant noch wal raakt. Er dreigt, zoo zegt zij, gevaar voor de „decoratie." En waardoor raakt de democratie in Perikel? Omdat er geen enkelie partij is, die op z*eh relf aangewezen, een meerderheid kan vorken in het parlement. De versnippering van het Partijwezen brengt het parlementair stelsel in ge Vaar. Daar zit natuurlijk een kern van waarheM in. Maar de Vrijzinnig-democraat filosofeert ver J»*r. Ten onzent, zoo zeirt zij, moet men komen |°t eormpromissen, die den bodem der werkelijkheid niet raken. Men krijgt zoo «een meerderheid, die eensgezindheid waarborgt omtrent de Sroote vragen van onzen tijd. Eerst als met de ■dogmatische stellingen" gebroken wordt en groe j^n zich gaan samenvoegen, wier eenheid waar «ik in de werkelijkheid wortelt, clan zal 't gev&ar van Mussolini-navolgers geweken zijn. Men begrijpt aanstonds waar de schrijver heen Ml. Wij wagen het, een paar opmerkingen te maken il* misschien het „democratisch" optimisme een *eintg kunnen temperen maar dat lijkt ons wel «ezond. Vooreerst wijzen wij op het feit, dat Italië even v°ór Mu3solini een zeer democratisch bewind had j^t samenwerking van de partijen der „demoera Ue" die de wezenlijke vragen van den dag onge Veer zag als de Vrijzinnig-democraat ze ziet. Voor j* met vermijding van „dogmatische stellingen," jj'w.z met stellingen aan de Christelijke lcvensge£&chte ontleend. Men zou kunnen zeggen: Italië ?*4 een bond van alle democraten; vrijzinnlg- Qemocraten, sociaal-democraten, en vele verlichte die de groote problemen van den dag *"° zien, als „vooruitstrevende democratische" lic ö«ö ze moeten zien. Lieden, die elk revcflution?_ir (sentiment meenen te kunnen dood«n door en door meegaandheid. . Bit nu had ten gevoLge de overheersching van *et geweld van het communisme. En het is de daartegen, die het fascisme in het leven 611 tot de macht riep. Deze dingen zal de Vrijen! g-democraat niet kunnen ontkennen_ Maar nu het tweede feit, dat nog weMpreken «6r is. Wij hebben een oogenblik lemand in ons land fakend, die wilde doen, wat Mussolini deed. Hee! "ederland was er van ontsteld. Maar heel Neder ■frid Ik .^reep ook, dat er éér > zaak was, die on. het gevaar behoedde; en dat was de samenwerking van enkele politieke groepen met „dogmatische stellingen". . Zelfg sommige democraten begTepen in het uur *h gevaar de beteekenis van deze dogmatische klingen. zijn ze het weer vergeten. Maar het is niet verkeerd, de dingen te doen *ien, zooals zij wozenlijk zijn., En onis land en Italië heeft, ons doen zien, waar het gevaar wezen "ik schuilt --- Het Nederlandsche werk in het Wolgagebled. „fchr. E. Riemersma, vertegenwoordiger van het "ansen-comité. in Rusland, heeft aan dit comité fen overzicht gegeven van het Hollandsehe werk 11 het Wolgagebied Daaraan is het volgende ont'eend : ï>ank zij de lading van het stoomschip Euterpe, *&ren we fin de gelegenheid, ons terrein van werkzaamheid nog eenigszins uit te breiden en omvat 'hans 21 dorpen en gemeenten en lf) Klem Russiche nederzettingen. ■ We voeden on het oogenblik circa 20.000 menden in het district en houden bovendien een JJ°spitaal met 150 bedden te Samara in stand, wat «*°viandcering van professoren, doktoren, verder Personeel en patiënten betreft.' v We hebben gemeend in de nieuw door ons ge- V*da\e dorpen ook wat zaaigraan te Roeten geven, wat wij bereikten door eenige an,ere goederen om te ruilen. Daardoor bereikten 3 dat ook hier na den oogst geen verdere hon« rsnood komt. De hulp in de nieuw geopende fatsen is niet zoo effectief ais we wel zouden rt I!en, doch in elk geval een mooie st.un. Er zijn par nog een groot aantal mensclien, die zeker 'ft de tei men voor steun vallen, doch gezien we °een verdere middelen verwachten, mogen wij niet erder gaan. Voor wat wij er nu reeds doen, is oneindig groot, doch natuurlijk £* de teleurstelling van hen, die een weinig C£er bezitten. „ *|let de Euterpe mochten we wederom een aantal «^dragen kleeren en laarzen onthf^gen en hoewel liet natuurlijk slechts een drup £/e in de zee van ellende is, is ook dat een groote deun. Alleen de verdeeling is een moeilijk punt, r*ar het slechts voor een deel der bevolking reikt n vast elk met zijn laatste stuk hemd loopt. ,awe schaften een zevental dekst i e r e n e**n,. die over verschillende dorpen verdeeld zijn inVn enn groote behoefte voorzien. De boeren zijn 'flividueel niet in staat dekstieren te koopen en jolende zouden zij ook het volgend jaar weer "der kalveren en melk komen, -toet liet oog op den v jaarsarbeid hebben we rt! voeding sporties eenigains verhoogd. In e n 'viiiter hadden we wat geëconomiseerd. Daar 0 . 'hans geen medicijnen meer zijn, hebben vve t/ °P wat grootere schaal een uitgifte van zienV')rations V')rations op touw gezet. Vele menpchen zijn nog SJ over het vorige jaar geleden gebrek heen. d-w° wan langzaam over tot de likwidatie van doch op zoon wijze, j|r' die stumperds toch niet ten gronde gaan. We