Het waterverkeersvraagstuk voor Maastricht. Rappourt eener Commissie voor de Kamer van Koophandel. DE BETEEKENIS DER MAASTRICHTSCHE INDUSTRIEEN. TOTALE TONNAGE VAN HET WATERVERVOER TE MAASTRICHT 800.000 à 900.000 TON. L r°eiLn?n!dden reeds Ce conclusies van het uitte Kam der iriSestelae commissie, welke 'fen omt6r van KooPhandel van advies zou diept mepot6nt0t6nt de vraaS. weJke plaats of plaatssn liaven nf ,eeschikt zijn voor den aanleg van een Jtin^ ' ' "aveuwerken te Maastricht, Ln aanslui- IWet va 9fiS WOrken. ter Plaatse voorzien bij dc ben zul u Vó%i> weke haven of havenweriiip;ri |I'Tlnet'CTI aionen verbetering der geh v kolenoverlading, en ter voorziening de- besteande en te verwachten „® lni zoo eeriigsznis mogeiijk de hetk orken tegelijk mei aie van i7ailaaJ zou kunnen p.aats ueuhan, waardoor ° „ /jju dan bij ge- O- ig der vraag, wat in verband ■g van het geprojecteerde Juliaoa .ordering van üandel en industrie gedaan Kan worden, achtte de Gom eerste plaats een biik te tand, na te gaan, ___□•,, . oügeveer de beteekenis is der bestaande reeoe ,tlng tengvoige van den corlog, het bedrijf bejQ UI(H hervat had, telt thans ongeveer 200 arb& aarnevens bestaan te Maastricht verschillende a, "nSnjke takken van midden- en kleinindustrie, 'ahr- ftaalm>erheid .rubberindustrie, vermicellikeni . ■ bierbrouwerijen en distilleerderijen, de W in haar tegenwoordigen *ei' r het scheepvaartverkeer van groote oe(wf^ de opgave van het aantal der in de in* w, e werkzame arbeiders, kan ook een opgave, gr0n i, kole" verbruik en van den aanvoer van denk) Olfen e« van afgewerkte producten een iöüuj?t • d i='cven van de beteekenis der bestaande vOorn0 Werd over het Jaar 1923> aUeeu door de Pect-,i mste groot-industrieën, verwerkt het resvan an T*e*e aantal van ruim 240,000 ton kolen, waar Cowf Vlceuvvendcel komt voor rekening van de Kesfahriek. ree(lerraanvoer van grondstoffen, en afvoer van geschenen e Pro thans voor een, groot deel per sleehtsde^.aard der zaak is het niet mogelijk, ook van hg,0" benadering op te geven, welk gedeelte ■n,eu\ve v°n,oer na de totstandkoming van de naai. fi waterwegen per water van. en p!aats Kott-erüam 'of andere havens za' >ieri deriin"e"- Het ügt echter voor de hand, go, nrf rrJiard der meeste grootindustrieën, welke i Vare s!°'ldstoffen verwerken en ten deele ook anerp,d ,d,ucten afleveren, dat dit percentage be Do o Zi-n--o he ict«?!akte' door de bestaande Maastrichth? r°id inne- '"genomen, kant geschat wordm r.6er is ri°° HA-> hetwelk ongeveer een derde !;?ckeri]i,n die der uitgebreide fabrieken van v* 's virf Seraing. De thans bestaande ndisüJ*l^ v" VoId°enQe beteekenis om de kern U- W* de vp?k ,een toekomstige uitbreiding, welke ' ** Mai,«t \erinS der verkeersmiddelen, te wa- kan worden verwacht. --- BESTAANDE VERKEERSMIDDELEN TE WATER EN OVERLAADGELEGENHEDEN. Het kanaal Maastricht—Luik en de Zuid-Willemsvaart, ziju niet meer in staat te voldoen aan de eischen, welke het enorme doorgaande verzeer Luik—Antwerpen stelt Afgezien, van het feit, dat deze kanalen gebouwd zijn voor sclieepsafmeimgeii, vve,ke in den tijd van aanleg weliswaar zeer voldoende waren, maai' thans ais te gering moeten worden beschouwd, (maximum diepgang* I.'JO M.. maximum breedte O.GO M.) veroorzaken de talrijke sluizen, alsmede de douaneformaliteiten tusschen Lanaye en Smeermaes, cc". dusdaaig ,oponthouu, dat de metst belanghebbende plaatsen Maastricht, Luik en. Antwerpen sinds jaren een betere oplossing van het vervoer te water als ecu ver meest noodzakelijke werken beschouwen. Intusschen, heeft deze kanaalverbinding jaren en jaren in de behoefte der Maastrichtsche .industrie voorzien. Een bevorderende werking up de vestiging van nieuwe industrie kan dit banaal echter slechts in geringe male gehad hebben, daar nagenoeg nergens op Nederlandsch gebied gelegenheid is voor de vstïging van industrie direct aan het water geicgen, tenzij met groote kosten. Als laad- en Josgelegenheid voor het vervoer te water heeft Maastricht ter beschikking: a. het bassin, b. het nieuwe bassin (laad- en losplaats voor gn'nd en mergel), c. de zoogenaamde overiaadhaven bij den Smee-maeGerdijk, d. de O L. V. Kade, en e. de Kade bij het Villapark (Zwanengracht. Het Bassin, de oudste haven, bestaande sedert den aanleg der Zuid-Willemsvaart, kan om verschillende redenen niet aan d« bestaande behoeften voldoen en zou dit zeker nog v< el minder kunnen, wanneer het transport te wa er door het aanleggen van den nieuwen waterweg zich zou uitbreiden, zonder dat zulks met het be&chikbaar stellen van nieuwe los- en laadgelegenheid kou gepaard gaan. De voornaamste nadeelen aan het Bassin al 3 haven verbonden, behalve haar te geringe afmetingen voor de toekomst, zijn: a, te diepe ligging, b. onvoldoende kaden, c. geen loskranen, d. onvoldoende opslagplaats, e. geen mogelijkheid van spoor- en tramaansluiting. Aan doeltreffende verbetering van het Bassin kan niet gedacht worden. Ook het zgn. nieuwe bassin omsloten tusschen spoorwgcmplacement en gevestigde industrieën, is voor uitbreiding niet vatbaar en wordt geheel ui beslag genomen door de overlading van m2rgel en krijt, welke per tram wordt aangevoerd vanuit Belgisch Limburg, welke overlading in dt jaren 1923 en 1924 bedroeg 80 a 100,000 ton. Niet te verwonderen is het derhalve, da*, hei ii den loop der jaren toegenomen scheepvaartverkeer en speciaal de vraag naar overlaadgelogan heid voor kolen van spoor in schip, de noodzakelijkheid in het leven heeft geroepen, naar andere ovcriaadgeiegenheid om te zien, welke werd gevonden in de zgn. spoorweghaven aan den Smeermaeserdijk; 't geldt hier een gedeelte der Zuid-Willemsvaart, waar de schepen langs e^n kaaimuur waarachter enkele sporen gelegd zijn »unnen laden en lossen. De overlading van kolen gedurende beide laatste jaren (1923 en 1924) kan hier gesteld worden op ruim 400,000 ton. Van deze verouderde overlaadplaats wordt thans in stijgende mate gebruik gemaakt. Maastricht toch is zeer gunstig gelegen als ovjr'aadhaven voor de producten uit de mijnstreek met bestemming naar Frankrijk en België en ügt- voor den kolenafvoer ook met bestemming naar het binnenland het gunstigst voor die kolenontginningzetQls, welke aansluiten op de ijn ï«laastricht^-Aken (thans de Domaniale steenkolenmijnen en de mijn Willem-Sophia). Met deze eenvoudige ovenaadgelegenheid, waarvan de aan 'eg thans ongeveer- een half millioen gulden zou tosten, is hier dus veel bereikt. Van de anderïi genoemde overlaadplaatsen staan geen cijfers van, geloste en geladen tonnage tot onze beschikkig, zoodat wij, teneinde een denkbeeld te krijgen van de beteekenis der geladen en geloste tonnage te Maastricht, in haar ge heel, over een bepaa.d jaar, naar andere middel 'en moeten grijpen en wel ons Wenden tot de cijfers oïntrent het vervoer op het kanaal. De totale te Maastricht gelade en geloste ton- Qage zou ongeveer worden als volgt (gerekend in uuizendtallen tonnen-) Aankomst uit Noordelijke richting 84 Vertrek in Noordelijke richting 484 Vertrek in Zuidelijke richting 192 Aankomst uit Zuidelijke richting p.___. Totaal 760 In dit totaal is niet begrepen de tonnenmaat der aan de Zwanengracht en O.L.V. Kade geladen en geloste schepen, en ook niet de overlading van andere massagoederen dan kolen in de z.g.n spoorweghaven aan den Smeermaeserdijk, (ia hoofdzaak zand, teer, loodslib, cement, kalk, hout en steenen) welke overlading in het jaar 1924 heeft bedrasren van wagon in schip en omgekeerd, -otaat 49.200 ton. 'Zeer globaal zal men dus de bestaande totale tonnage in aankomst en vertrek van het watervervoer te Maastricht, op ongeveer 800.000 tot 900.000 ton kunnen schatten. — --- HET KABINET COLIJN. DE KATH. KAMERFRACTIE ZEGT STEUN TOE AAN HET TOEKOMSTIG KABINET. DEN HAAG. De Katholieke Kamerfractie besloot eenstemmig in de Vrijdag gehouden vergadering zich bereid te verklaren op de basis van een haar medegedeeld ont- Werp-program voor den duur der komende parlementaire periode aan het te vormen kabinet steun te verleenen. --- Een departement van landsverdediging. Volgens de Residentiebode zou het vaststaan, ! dat de departementen van oorlog en van ma- i rine worden samengevoegd Als leider van dit j departement zou een katholiek zijn aangezocht, j --- REIZEN NAAR BELGIE. FOOR BELGIë EN LUXEMBURG NIEUWE BEWIJZEN VAN NEDERLANDERSCHAP VEREISCHT. Ook het signalement moet vermeld. Volgens eene aanschrijving van den Minister van Bmnenlandsche Zaken en Landbouw kunnen bewijzen van Nederlanderschap, bestemd voor vestiging en verblijf in- en reizen naar België en Luxemburg worden afgegeven door den Burgemeester der gemeenteof den Commissaris der Koningin in de provincie, waar de aanvrager woont. Deze bewijzen moeten voortaan voorzien zijn niet alleen van een c.g. door den Burgemeester of den Commissaris der Koningin te waarmerken, goed gelijkend, in den laatsten tijd vervaaidigd portret van.belanghebbende, doch tevens bevatten signalement en handteekening. Belanghebbenden, die derhaive in het bezit wenschea gesteld te worden van een, overeenkomstig de vorenaaiigegeven regeling door den heer Commissaris der Koningin afgegeven bewijs van Nederlanderschap, moeten eene daartoe strekkende aanvraag in persoon doen in de 3e afdeeling ter provinciale griffie, met overlegging van eenig officieel stuk, waaruit met zekerheid is af te leiden dat de betrokken persoo het Nederlanderscap' bezit, ofwel door tusschenkomat van den Burgemeester der tegenwoordige of eventueele laatste woonplaats in Nederland. --- Een vader doodt zijn kind. HIJ KRIJGT VIJF JAAR GEVANGENISSTRAF. De 25-jarige J. deW., te Groningen, heeft den sden Mei zijn kind van drie maanden door verstikking om het leven gebracht. Zijn vrouw was m Februari van dit kind bevallen en na de bevalling overleden. Het jongetje werd op kosten van de gemeente uitbesteed te Dorkwerd, een dorpje in de bsurt van Groningen. In April kreeg hij van de gemeente bericht, dat hij voortaan zelf voor het kind diende te -orgen. omdat hij genoeg verdiende om het kostgeld te betalen. Hii voldeed daaraan echter niet, en de hospita, die nu geeu geld meer ontving, bracht het kind op 5 Mei aan den man terug. Hij nam het mee naar rijn slaapvertrek, legde zich naast het kind gekleed te bed en legde het een deken over het hoofd, waardoor de adem werd afgesneden en het jongetje stikte. Den volgenden dag stopte hij het lijkje in een zak en daarna in een kist op den zolder. Hij deelde een vriend een en ander van het overlijden mee. Deze ging naar de politie en stelde haar van het geval op de hoogte. De politie nam eenige dagen later het lijkje in beslag. Bekl. zeide in dronkenschap gehandeld te hebben. Wat hij verdiende verdronk hij. Tegen hem werd 3 jaar gevangenisstraf geeischt. De rechtbank te Groningen heeft beklaagde tot 5 jaar gevangenisstraf veroordeeld. --- VERZEN VAN LIMBURGERS. Zomerdroomen. Laat de hemel 't lachend blauw mild op 't goud der velden zijgen, speelt de zefir zomerlauw dart'lend om de loof groentwijgen, — Suist zoo heim'lijk 't windgerucht zang'rig door de popelkruinen, balsemt zefir 't zoel der lucht met den schat der rozentuinen. — Juicht dollustig 't vinkgekweel t'avond door de schemerdreven, is 't alsof met weeldgestreel lust en lach der heem'len zweven, — Schijn van .Edens heerlijkheid glanst en gloort in 't zomerdroomen, en 't heelal in 't wijde wijd zint in zalig droomen. Bhn. j. M. H. --- GEMENGD NIEUWS. Hij kan er tegen. MILLIOENEN TYPHUSBACCILLEN GESLIKT EN NOG NIET ZIEK. De gezonde mensen heeft blijkbaar een aanzienlijk weerstandsvermogen en schudt ziektekiemen van zich af als een natte hond de waterdruppelen van den vijver, waaruit hij pas _s opgekomen. Dit is zelfs het geval met besmettende kiemen van zulk een virulent karakter als die van typhus Dit is een paar dagen geleden opvallend gebleken uit de ervaring van een dokter, specialist in bacteriologie, die in een zaak voor een Londensche rechtbank getuigde. Hij verklaarde dat hij millioenen typhus-bacillen had ingeslikt. De mededeeling maakte den recnter nieuwsgierig en de dokter werd daarom aangezocht bijzonderheden te verschaffen. Hij antwoordde dat het bij ongeluk was geschied. Hij was berig water te keuren, dat naar hem was gezegd — typhus-bacillen bevatte. Het was een warme dag en dronk een glas water. Wat later ontdekte hij dat hii juist dat water had gedronken, waarin hij de typhus-bacil len had gedaan. De rechter vroeg hem hoe hij ze vond en hoe het hem was hekomen. En de dokter zeide: Wel, drie weken lang genoot ik de twijfelachtisre genoegens van een sterke en onthutste verbeelding, en toen die tijd om was en ik bemerkte dat er niets | gebeurde voelde ik me erg gelukkig. --- Reclame-annonces. (Onder verantwoordelijkheid van den Inzender der annonce.) Gebruikt om Uw schoenen mooi te houden --- WILT U een goed figuur krijgen, Uw kracht en levenslust verhorven? Begint dan nog heden met een SARCOLKUUR. f^r^ Het is ongetwijfeld £*~\ dedoeltrc 4f>ï„*jto dingsprikkel die tot = >i^X heden uitgevonden is, 1 **■ Bek gewicht doordat het L_ jHg nieuwe cellen vormt; || IBBkS£^±j3£_'*ii^ het zorgt dat. bet §§ , Eischt verzegelde verpukking. Verkrijgbaar bij §§ Apothekers- en Drogisten en bij de Imp.: Kuypers & Co., Prinsengr. 383, Adam, MAASTRICHT bij L C. Henfling, Leenaerts. HEERLEN : 1 ders, Gebrs. van Eyck, J. W. i!ii|M!ii![iiiiii:iiiitri'iniiininii!iiiitiiiiin>>i,i --- Bij de in Juni gehouden examens Mercurius en Vereeniging van Leeraren in de Handelswetenschappen slaagden onze I 10 candidaten I DE HEEREN: Beckers J., Heerlen. Ploum H., Eijgelshoven. Janssen M. J. E., Valkenburg. Somers H. F. J., Heerlen. Jegerings M. H., Heerlen. Storms M. J. L., Heerlen. Kooien P. M. J., Heerlen. Trijbels H. J., Schaesberg. Lamberts P. H. A., Heerlerbaan. Vaessen F. J., Nieuwenhacjen. A IN TOTAAL IN TWEE JAAR I fEI 1W geslaagden ■ fSS Handelsschool „STUDIO" /nÉ^p^^rl j|L Saroleastraat 27, Heerlen, Tel. 398. éM _b_________b2! Onderwijs in Boekhouden, Stenografie, Machineschrijven i™^y&^'*ffi&s.§sjj* Fransch, Duitsch, Engelsch fnfi --- Het keuren van diamanten. Het Ls voor den niet-kenner van edelsteenen gewoonlijk zeer moeilijk, echte diamanten van vak sche te onderscheiden. Meestal zal de leek een juwelier raadplegen; er zijn echter talrijke hulpmiddelen, om diamanten te keuren, welke ook de niet-kenner zonder meer kan toepassen. De gebruikelijke keuring van den diamant geschiedt door middel van de fijne 'narde goudsmidsvijl. De oppervlakte van een echten steen wordt door deze vijl niet aangetast, terwijl elke imitatie bekrast wordt. Behalve de diamanten vindt men nog andere producten, die ook niet door de vijl worden aangetast. Veel verspreid vindt men de meening, dat een steen, welke glas bekrast, diamant moet zijn; deze meening is echter volstrekt verkeerd. Men verwart hier bij de begrippen „toe-krassen" en „snijden". Een diamant snijdt namelijk met lieviten druk de buitenste laag van het glas zoodanig, dat na het snijden, bij een in bepaalde richting uitgevoerden lichten slag, het glas op de gesneden plaats breekt. Andere steenen kunnen ook dikwijls een diepe kras in 'net glas geven, maar het glas Ls niet volgens de kras te breken. Een geoefend oog zal ook hieraan den echten diamant herkennen, dat do facetten van een ges^pen diamant niet zoo re. erelmatig gevormd zijn als die van een imitatie. Bij het slijpen en polijsten van den eciten diamant, probeert men natuurlijk, daar naar het gewicht verkocht wordt, van den ruwen steen zooveel mogelijk te benouden. De namaak vertoont daarentegen vo'maakte vlakken: er is geen reden, om het gnedkoope materiaal te sparen. Een andere eenvoudige keuring is de waterdropproef". Brengt men op de vlakken van een brillant een zeer kleinen waterdrop en probeert men dezen door middel van een punt van een naald of een pen over de vlakken te voeren, dan zal de waterdrop zijn kogelvorm berouden, ondersteld, dat de steen van te voren zuiver gereinigd en tredroogd was. Bij een imitatie zal de waterdrop daarentegen uit elkaar vallen. Wordt een echte diamant in een glas water ceworpen, dan zal hü in 'het water duideliik te herkennen zijn. Hij zi^t r m meliik wit uit; bij namaak zal de kleur van den valschen steeun mof die van 'het water versmelten t-n derhalve zal hij bi;na onzichtbaar zijn. Zet men on een stuk wit papier een zwarte stip en bekijkt men ze door een iipmant (met vergrootglas) dan zal men de stip duidelijk zien. Houdt men een imitatie tusschen papier en vererootglas, dan zal de stip wegens' de . ongelijke breking der lichtstralen niet meer zuiver zwart schijnen. Vloeispaathznre kalk, die men slechts in gummivafen kan bewaren, daar zij alle fm-'e'C stoffen als das. porselein enz., aantast, zal elke imitatie oplopen; np dn cc «ten diamart oefent dit 7.nnr geen werking uit. Een diamant, op hout of metaal gewreven, zal, nadat men brm ser?t aan de stralen van e^ctrisrh boosrlicht heeft Moot