TOUW ffiB K. V. M. DE JONG Mzn's Handelsmaatschappij Prinsengr. 313, Amsterdam. Tel. 41781. Gev. 1879. --- Schrijfmachine • koopje! nieuw, groot model, 95 gld., moet weg. Adres of brieven bur. dezer onder no. 9550. --- Een buitengewoon groote sorteering ST. lINLUS-.ES.IEHEI vindt U bij Jos. Stegen BRUGSTRAAT 27, MAASTRICHT - Telefoon 395. Schitterende sorteering KRISTAL. Uitgebreide keuze in alle soorten SERVIEZEN. BEELDEN, KOPERWERK, s \ ■-: LUXE - ARTIKELEN. :- J> •^ FIJN ENGELSCH AARDEWERK, jf V MEESSENER PORSELEIN. --- benoyd. zijn waarde. Onze uitgebreide collectie,' _ biedt ruime keus voor elke beu^. Vraagt- Uw leverancier. — Gerofabriek wüllUßllCll jbHI Warme kameelhaar kraagpan- 4AP Mooie zadlte Box Damesband- f> fl C tof els Leeren zool contrefort Nb schoenen met hooge en lage /U H hak 36-43 f 3.25, 2.60, 2.30. fl J hak f vtó) J. / 1.85, l.oö ■ ■ww __ ■ v w Zwart- en gekleurde vilt pan- f AA Zeer fijne chroom bandschoe- J fl|_ toffe!?. Leer en zoo contre ort Ij .-, il U H hak _5-43 f 2.30 215. 1.95, 1.75 # 5 - _-__ *. Ü U BB 1.65. "» ~' B B w —~ Zéér chique vilt pantoffels met H DL Zwart Boxcalf Heerenmolière, L 711 hooge hak 36-42 f 3.95. . £Q J nieuw fnodel. f 6.95, 5.95, I J Heeren vilt en leer met wol _____ r. . „ , IT \ ... __'___■ pantoffels met leeren zoo. coi- _ fifi Pnma Boxcalf Heerenbottines A AP E-J trefort en hak 40—.7 f 4.95, yl in breede sHts met leeren voe || JH 4.50, 4.25, 3.65, 3.50, 2.75 2.65 .g ring f 7.50, 7.25, 6.95, 6.50 ! f || 2.45, 2.15. Il WW ViliV Onze prima houtgepende werk- en .mijnschoenen f 5.50 met achternaad. f 5.95 zonder achternaad. Onze vetleder Jachtschoenen met neus en watertong 5.95, 7.25, 7.50, 7.95- --- FEUILLETON. Achter gesloten deuren. NAAR HET ENGELSCH VAN FERGUS HUME, VERTAALD DOOR JAC. J. SCHOON. (8) — Best mogelijk, maar dan is zij ook weer weggegaan. Juffrouw Gretorex - ik bedoel mevrouw Kameron — heeft immers de deur achter zich gesloten toen zij naar beneden ging om te trouwen Ik stond nier op den overloop en heb het zöif gezien Misschien kunt ook gij het u nog wel herinneren. Kameron was het niet vergeten, ofschoon die omstandigheid op dat oogenblik geen bijzonderen indruk op hem had gemaakt. Om evenwel zijn verwondering voor den bediende te verbergen, zond hij dezen weg en wilde juist'zijn kamer binnengaan, toen hij de stem van zijn vrouw achter zich hoorde. Ijlings keer-t? hij zich om, en hij zag haar vlug naderbij komen ; zij had haren eluier afgelegd en iisre handschoenen uitgetrokken. — Ik ben van besluit veranderd, zeide zij, terwijl zij even zijnen arm aanraakte doch onmiddellijk hare hand weder terugtrok, laat ons, als het u belieft, niet mer naar de gasten beneden gaan. Zulks is bepaald ónnoodig ; hoor maar lioe goed zij zich ock zonder ons weten.te vermaken. Wanneer het jou goed is. dan reizen wij dadelijk af; ik verlang er zoo naar, hier vandaan te komen. Niet waar, mannie, je zegt ja en staa. mijn verzo-k toe. Meer nog dan hare woorden, scheen haar blik cm vervulling van dien wensch te smeeken. Hij kon dat plotselinge verlangen echter niet verklaren en draalde met zijn antwoord. — Wij f?aan naar Washington, niet waar t ging zij voort en dan hebben wij nog een langen tocht naar Jersey Ci'y en moeten dus al vroeg cpbreken. Hij zag in, dat dit in de gegeven omstandigheden het beste zou zijn. — Wanneer je dat dunkt, zeid hij, dan gaan wij, zoodra je maar wilt. Zij slaakte een zucht var verlichting. Wat ben Je toch goed, zeide zij hartelijk. Ik zal dadelijk mijn reisjapon aantrekken en ben zoo aanstonds weer bij je. Wacht op mij ir je kamer ; wanneer wij beiden klaar rijn, laten wij mama roepen. Zij knikte hem vriendelijk toe en snelde gejaagd weg, zonder acht te slaan op haren prachtigen sleep. Hii oogde haar na, wel Is waar met gefronst voorhoofd, maar toch vol van innerlijke toegenegenheid. Wat was er, op de keper beschouwd, aan gelegen, dat haar manier van doen voor hem onverklaarbaar bleef? Hij was er, als het war" door betooverd; hij zou de bekoorlijkheid harer blikken en woorden niet. hebben willen missen. Hoe pijnlijk het voor hem was, haar te zien lijden, vroeg hij zich af, of juist niet haar ziekte haar minder trotsch en ongenaakbaar had gemaakt , "Nadat zij weder in hare kamer verschenen was. zag hij spoedig daarna haar op een geheimzinnige wijze eruit sluipen, zorgvuldig naar ale kanten uitkijken en vervolgens met hoed, taschje en reismantel in de hand schielv'k in een daar naast gelegen kamertje wippen. Nu viel het hem in, dat hij zich reisvaardig moest maken, doch ééne omstandigheid bra'ht hem in verlegenheid. Hij had noch geld, noch reisko-'fer bij zjrh en ook had hij geen rijtuig 4e zijner beschikking om reden hij met den trein was gekomen. Er bleef hem dus niets anders over, dan Mevrouw Gretorex te verzoeken, haar rijtuig te zijner beschikking te stellen. Dat was hem wel niet aangenaam, maar ieder geval slechts een kleinigheid in vergelijking met den grooten angst en bezorgdheid welke hij reeds achter den rug had. Hii besloot evenwel die zaak licht op te vatten en maakte er spoedig werk van. Op zijn boodschap, da' hij zich gedwongen zag met zijne echtgenoote eerder op reis te gaan, dan aanvankelijk het plan was en hij derhalve om een rijtuig verzocht, verscheen Mevrouw Gretorf?_ in hoogst eigen persoon. v Na eerst allerlei bezwaren te hebben ingebracht, voldeed zij eindelijk aan zijn verzoek ofschoon zij met het plotseling veranderde plan allesbehalve was ingenomen. Het zou waarschijnlijk nog tot een scherpe woordenwisseling en allerlei opheldering geko men zijn, hadde niet het verschijnen van Genoveva in reisgewaad aan die samenspraak een einde gemaakt. Zij was verbaasd, toen zij die twee bij elkaar zag en zette v»r'>ouwereerd haar handkoffertje neer. Spoedig herkreeg zii haar tegenwoordigheid van geest en trad met onbezorgd gelaat nader: „Mama, het is jammer, dat wij zoo spoedig weg moeten: wij zouden natuurlijk gaarne geb'even zijn, maar die gil heeft mij vreeselijk doen ontstellen, ik ben d n schrik nog niette boven gekomen; daarom wil'en wij liever afreizen, zoolang ik er mij nog sterk genoeg toe gevoel. Gelieve mij te verontschuldigen: wij zien elkaar spoedig weer." Mevrouw Gretorex gaf op deze woorden geen antwoord; ai haar aanda-ht was op het reiscostu_m harer dochter gevestigd. Nog nooit heeft een olijfkleurige japon je Sóó goed gestaan," zeide zij, terwijl Genoveva zich min of meer ongeduldig omkeerde „Die Nieuwe naaister verstaat haar vak wërke.ijk goed.; a les wat zij gemaakt heeft, zit je onberispelijk, zelfs mevrouw Dubois kan het niet beter, je figuur is nu.veel mooier, je ziet er deftiger en meer gezet uit dan anders. Kortom, die japon gsniet mijne volle tevredenheid en bijval." De jonge vrouw bloosde, alsof zulke vrouwelijke ijdelheid, vooral op dit oogenblik, van afscheid geenszins naar haren zin was. Zij antwoordde echter niets, maar bood hare moeder haren mond om te kussen op die koude complimenteuse manier, welke Kameron reeds bekend was. „Tot ziens dan, mama', preve d? zij, groet ook papa van mij. Ik — maar waar is Pieter: hij moet mijne kofier naar b neden brengen." „Pieter komt zoo dadelijk. Tot wedertiens, schoonzoon! Breng mijn kind maar gezond en opgeruimd terug," riep mevrouw Gretorex en wenkte beide,om voor haar uit te gaan. Maar'de jonge vrouw draalde nog. Ik wil hier wachten, totdat Pieter mijn kor fer haalt," zeide zij en bleef bij dat besluit, niettegenstaande h;;ar echtgenoot haar verzocht om naar beneden te gaan, daar er nu juist weinig menschen in de vestibule waren Toen Pieter kwam, ging zij zelf mede naar de Kamer wees hem den koffer welke reeds toegegespt en gesloten dicht bij de deur stond en keek toe, terwijl hij hem naar buiten droeg. „Waar zijn toch alle dienstmeisjes? vroee mevrouw Gretorex knorrig „iU zou liever ie'kamer dadelijk afsluiten." „Och, dat heeft tijd genoeg, totdat wij weg zijn" riep het jonge vrouwtje en vergezelde haar moeder tot aan detrap- Toen haar zware sleepjapon voor hen uit langs de treden ruischte, nam Genoveva den arm van dokter Kameron en liet zich door hem naar beneden geleiden. „Wij zullen zoo onopgemerkt als mogelijk is. verdwijnen", fluisterde'zij. Maar reeds had zich het nieuws van hun op handen zijnd vertrek ver spreid. De pas gehuwden zagen zich omringd door vr-ienden en kennissen, die hun onder sehert sen en lachen een hartelijk vaarwel toeriepen Gp noveva beantwoordde vriendelijk alle groeten, maar haar echtgenoot meende te bespeuren dat haar blik onafgebroken op haar moeder gericht bleef, wier bewegingen zij ononhoude'ilk met de oogen volgde Eindelijk was hel afscheid voorbij, zij stonden buiten voor hpt portier van het rij tuig. „Dat is gelukkig zóó ver! riep de dokter. „Ik moet nog slechts even Pieter tets zeggen' zeide zij, ging spoedig naar den bediende toe en drukte hem dankend een fooi in de hand. Pieter maakte eene deltige buiging en liep naar binnen. Zij keek nog eens om; haar echtgenoot meende haar te hooren zuchten, toen keerde zij zich naar het rijtuig en stapte er vlug in. Haar man volgde haar, trok bet portier met. een slag dicht en he* rijtuig rolde weg. Plotseling voelde de jonge echtgenoot hoe het hoord zijner vrouw "zwaar tegen zijne schouder leunde; hij keek haar in het gelaat — zij was in onmacht gevallen. y v. v --- EEN ANDERE BRUID. Nadat Gryce, door de meesteres des huizes op zulk een onheusche wijze aan de deur was gezet, bevond hij zich in een uiterst neerslachtige stemming. Zijne begane vergissing hinderde hom geweldig Hij had niet alleen den man, dien hij van dienst wilde zijn. geheel noodeloos de pijnlijkste gemoedsaandoeningen bezorgd, maar ook zich zelf belachelijk gemaakt, hetgeen hem nog nooit was overkomen. Bij1 zijne voorzichtigheid, waarmede hij steeds te werk ging, bij zijne sluwheid en behoedzaamheid welke hij altoos in acht nam was eene dusdanige volkomen mislukking, zooals in dit geval werkelijk iets' ongehoords. — Ja, ja. ik word oud, zuchtte, hij met bitteren lach, terwijl hij zich een weg baande door de feeselijk opgetooiden menscheQndrom, die beneden in de hal heen en weer golfde. Op eens scheen bij nochtans een goede.l invai te krijgen, in plaats verder te gaan, ginp hij op een plek tegen den muur staan, waar hij. zonder zelf gezien td worden, het geheele tooivel kon overzien. — Nu ik toch eenmaal op de-e deftige bruiloft ben mompelde hij bij zich zelvcn, wil ik tenminste ook de bruid zien. Ik wil weeten,, of zij evenzeer op dat portretgelijkt dan dat andere meisje. Is dat niet het geval, dan draagt de fotograaf mede een deel der schuld, en ik behoef mij niet voor kinds te houden. Het duurde niet lang, of de met ongeduld verbeide ionei. der feestmarsch weerklonken. Er werd plaats gemaakt om mijnheer en mevrouw Gretore. dooi ie laten en vervolgens -- nu een buitengewoon lange pauze naar het scheen en tegen het gebruik in — zag men bruidegom en bruid van de trap afdalen. Zij gingen zoo dicht langs de staande klok heen, dat de sluier der bruid den man in alledaagsche plunje aanraakte, die daar had postgevat. Deze verwijderde zich ongemerkt toen het paar d*m drempel van de trouwzaal had overschreden. Gryce behoefde geen tweeden blik om overtuigd tezijn, dat deze blee'