DE INVLOED VAN DE KOLENCRISIS. De Nederlandsche Steenkoolmijnindustrie gedurende het eerste halfjaar 1928 STIJGING VAN DE ST EENKOLENPRODUCTIE. KOLENMARKT. De ongunstige toestand op de internationale Kolenmarkt bleef ook gedurende het afgeloopen eerste halfjaar van 1928 aanh<—den. Als onmiddellijk gevolg hiervan was de situatie van het Limburgsche mijnbedrijf verre van rooskleurig; het prijspeil bleef dermate gedrukt, dat van eenige behoorlijke winstmarge geen sprake was en toonde dan oók in vergelijking met de productie- Kosten een steeds stijgende wanverhouding. Aan net streven om door mechaniseering van de ontginning den kostprijs van het product te drukke» «_ door bedrijfsconcentratie en rationalisatie der bedrijfsleiding met hare zoogenaamde ujd studies de laatste minuten der zg. diensten bij eiken mijnarbeider zoo productief mogelijk te maken, moet noodgedwongen eens een eind kotten. Dat dit inderdaad het geval blijkt te zijn, toonen de hierna opgenomen cijfers met betrekking tot de prestaie der mijnarbeiders. De sterke verhooging der productie zal dan ook geen stand kunnen houden; dit althans voor zooveel de in volle exploitatie zijnde mijnen betreft. *>e stijging der steenkolenproductie gedurende 't eerste halfjaar 1928 is dan ook bijna uitsluitend we te schrijven aan de uitbreiding der ontginning van de eerst in 1927 in vol bedrijf zijnde Staatsmijn Maurits en verder aan de vergrooting der productie van de nog in aanleg zijnde mijn Julia, die eerst in den aanvang Van 1929 in vol bedrijf zal komen. --- VERBRUIK. De hoeveelheid brandstoffen (steenkolen, cokes en steenkolenbriketten) die voor binnenlandsch verbruik beschikbaar kwam, bedroeg gedurende het eerste haf jaar 1928 een hoeveelheid van 5.863.000 ton. Vergeleken met het eerste halfjaar 1927, toen deze hoeveelheid 5.258.000 ton bedroeg, is het binnenlandsch verbruik dus vermeerderd met rond 605.000 ton. Een en ander moge blijken uit onderstaand overzicht, waarin tevens is opgenomen het binnenlandsch verbruik (in 1000 tonnen) gedurende de onderscheidene maanden van 1928, Productie Voor binnenlandsch 1928 Invoersaldo Ned. mijnen verbruik beschikb. Januari 50 903 953 Februari 138 829 967 Maart 181 939 1120 April 70 832 902 Mei 175 874 1049 Juni 122 894 872 Th" PT*^tP halfj '28 592 5271 5863 Eerste halfj. '27 840 4418 5258 --- WAT ALBARDA VERZUIMDE Het Roode Congres te Brussel. THEORIE EN PRAKTIJK. „De Volkskrant" schrijft Het internationaal socialistisch congres te Brus- Sel heeft een motie inzake de ontwapening aangenomen. „Inzake" is het best wat men er van 2eggsn kan, Wij aanvaarden onmiddellijk, dat alle te Brus- Bei bijeengekomen sociaal-democraten oprecht den Vrede wenschen en den oorlog verafschuwen. Ook dat zij naar algemeene ontwapening streven voor aÜ& landen, zonder onderscheid temaken tusschen overwinnende en overwonnen naties. Maar dan is men feitelijk ook uitgepraat. Immers de verklaring in de resolutie, door dhr. Albarda verdedigd, dat — afgezien van de acti. 'v<>or een internationale ontwapenings-conferentie !"- de socialistische partijen zich moeten inspannen °Pdat iedere staat afzonderlijk zijn bewapening af•chaffe of vermindere, is een wassen neus. Is dit er voor speciaal Nederlandsch gebruik in ftezet? Want welke sociaal-democraat in Frankrijk, I}i België, in Polen en andere landen denkt er aan, £P — eenzijdige — afschaffing van alle bewapening aan te dringen? Waarom heeft men van de gelegenheid, dat men J® Brussel bijeen was, geen gebruik gemaakt om Partijgenoot Piérard ophelde'Ug te vragen omtrent zijn u' t lating, dat bij een dreigend conflict met Duitsch'and het Belgische leger Nererlandsch Limburg had te oeze 11 en? (Spatieering van ons Red. L.K.) . In de resolutie wordt ook gezegd, dat alle areidspartijen den plicht hebben een wet te doen waardoor de mogelijkheid van een mo- J^lisatie is uitgesloten voordat een internationaal ?°nflict aan den Volkenbond is onderworpen. De *jrachtigste, zelfs de meest revolutlonnaire druk 1er massa zou op iedere regeering moeten worden "^geoefend, die in geval van een internationaal c°öflict zou weigeren zich te onderwerpen. .Dat alles klinkt manhaftig. Maar men is er niet , t>e Engelsche Independent Labour-partij vond 2et zwak uitgedrukt. Er ontbreekt aan, meende ze, at alle georganiseerde arbeiders in ieder geval pc mobilisatie van ieder leger dienen te beletten; :*" ontbreekt ook aan de totstandkoming van een {"'ernationale organisatie met het doel een anti- gereed te maken. thderdaad de sociaal-democratie is niet overal rj'«n machtig. Ze kan het voor het willen hebben, f aar ze heeft het niet voor het zeggen, dat in alle i^dei, Zal gelukken, de mobilisatie te verhinderen ]7&t zal er gebeuren, als in het eene land de mobih eatic wordt lamgeslagen, in het andere voortgang ..Men kan en mag de mobilisatie alleen beletten. v's men zekerheid van slagen over de geheele Unie ,e«ft. Die zekerheid is er niet; veeleer heeft men van niet zuilen slagen, wat de verwarv. .ng en ellende in geval van een conflict nog zou ,rgrooten. .«et ontwapeningsvraagstuk is alleen op te losrt-n in den zin van wederzijdschheid en gelrjktijj"Bheid. Alle eenzijdigheid hier is nog bedenkelij. er dan niets te doen.: --- JUVENAAT H. HART. Bijeenkomst van oud-Juvenisten. Zaterdag en Zondag kwamen in het Juvenaat H. Hart te Bergen op Zoom een groot aantal oud-Juvenisten bijeen. Beide dagen werden recht gezellig doorgebracht, oude banden hernieuwd en nieuwe aangeknoopt. Zaterdagmiddag werd de omgeving van Bergen op Zoom nog eens bezichtigd. Des avonds hield de stichter ivan het Juvenaat, pater Kusters, een inleiding over de sociale taak der priesters van het H. Hart van Jezus. Door een oud-Juvenist werd in een korte toespraak de zegenrijke arbeid van pater Kusters onder de paupers in Rome belicht. Zondagochtend werd een plechtige H. Mis opgedragen en zoowel Zaterdagavond als Zondagavond een plechtig Lof gecelebreerd. In een Zondagmiddag gehouden vergadering werden de statuten vastgesteld van de „Broederschap van oud-Juvenisten. Een definitief bestuur werd gekozen bestaande uit dhrn. Kavenaer, Van den Burg, Steens, Van Hilst, Moussault en Bakker. Door den rector ivan het Juvenaat wordt een der paters als stemgerechtigd bestuurslid aangewezen. Na afdoening der huishoudelijke zaken hield pater Van den Laarschot een causerie over het St. Franciscus-Liefdewerk, waaraan de paters zich in het bisdom Haarlem wijden. Voor het vertrek der oud-Juvenisten sprak de rector Witjes een kort opwekkend woord met een hartelijk „tot weerziens." Besloten is, dat de jaarlijksche reunie zal gehouden worden in het Juvenaat op den eersten Zondag in Augustus en den daaraan voorafgaanden Zaterdag. --- RIJKSVAARWATER. Naar de N. R. C. verneemt, is het departement van financiën sinds eenigen tijd begonnen de erfpachtcontracten met gebruikers van gronden 'angs en in de rivieren te herzien. Terwijl tot nu 'oe alleen een canon moest worden betaald voor het gebruik van rijksdomein, voor zoover daarop en daarin aanlegsteigers, losinrichtingen, pontons, enz., werden aagebracht, is het thans de bedoeling, dat ook canon voldaan zal moeten worden voor het gebruik van het water, waarin zich de schepen zullen bevinden, die aan den wal worden gemeerd. De staat wenscht de gebruikers van het rijkswater dus te dwingen een erfpachtcontract aan ie gaan voor een strook grond of water ter breedte van het schip of de schepen, die aanleggen --- R. K. STEENFABRIEKSARBEIDERS. Toestand in Limburg. Zaterdag en Zondag werd in het R.K. Vereenig'ngsgebouw „Unitas" te Nijmegen de algemeene drukbezochte bondsvergadering gehouden van ..St. Stephanus". De heer H. Braam algemeen hondsvoorzitter uit Gendt (O.B.) zeide in zijn one Limbrede °'m' h6t volgende over den toestand in In Limburg en Noord-Brabant werd gelukklc weer opleving geconstateerd.Er werden nieuwe afdingen opgericht in Wouw, Etten en Tilbursr ni?Qe, Limburgsche afdeeling ondervindt veel orgav«rf^"sche moeilijkheden door de uitgestrekthlfd yan het gebied. In de mijnstreek willen g_ arjbeiders niet voor vast werken op de steenovens Zoo is de omgeving van MAASTRICHT bijna ongenaakbaar voor den Bond. In Midden-Limburg en Noord-Limburg worden de steenfabrieken als bestormd door de arbeiders die wegens gebrek aan werk voor veel te raag loon werken en moeilijk voor de organisatie zijn te winnen. De omgeving van ROERMOND en VENLO is vrijwel georganiseerd. Over 't algemeen blijft Limburg op organisatiegebied nog ver ten achter bij de meer noordelijke provincies. „St. Stephanus" telt thans 4710 leden, daar is vooruitgang te constateeren. Wanneer Noord-Brabant en Limburg zich sterker organiseeren, dan kunnen ook daar evenals ln Gelderland, collectieve contracten gesloten worden, --- HET KARMELKLOOSTER TE ARNHEM. k rje correspondent van de Msb. meldt uit Am Eenigen tijd geleden kon worden gepubliceerd, „n h_T rV." Zusters Carmelitessen in Arnhem op net verafgelegen Schaarsbergen een landhuis ï_t!« /^g^ocht om daar een Karmei te stichten. Het huis ligt aan de Stroolaan en thans is men druk bezig met de vei bouwing • in September zal de priorin met enkele Eerw. Zusters er reeds naar intrek nemen. Men is thans doende met den aanleg van het „slot". Zoo men weet, mag een üarmelklooster, waar een contemplatief leven wordt geleid, uit niet meer dan 21 Zusters bestaan, dan moet weer een nieuw slot gesticht worden. Zoo is het Karmelklooster te Arnhem ontstaan uit het klooster te ROERMOND. De kapel bestaat thans nog maar uit een groote kamer, waar langs de muren eenvoudige koorbankjes zijn aangebracht. Men hoopt, bij den groei van het lUooster, dat geheel van liefdadigheid moet bestaan, binnen enkele jaren te komen tot den bouw van een nieuw klooster onder architectuur van den architect Wielders --- EEN OOG UITGESLAGEN. Twee vrouwen in de Korte Hamsteeg kregen verschil vam meening, spoedig overgaande in toepassing van slaande argumenten. De eene sloeg de andere een 00g... uit? Het oog rolde over de straatsteenen. Het slachtoffer keek met het eene oog rond naar het andere dat gevallen was. Nauw had bij het bespeurd of ze raapte het op en stapte — één oog in het hoofd en hef andere in de hand — naar de politie en deed aangifte van de mishandeling. Als bewijsstuk legde zij het uitgeslagen oog over dat geheel in scherven was. Het was n.l. van glas! --- GEMENGDE NIEUWSBERICHTEN. HET EINDE VAN DEN CZAAR. Cynisme en bloeddorst. In een Russisch tijdschrift, de „Projector", zijn interessante en belangrijke documenten opgenomen over de executie van den Czaar en zijn familie, die duidelijk het cynisme en de bloeddorstigheid van de bolsjewistische leiders in het licht stellen. De documenten zijn afkomstig van Vorobyey, den commandant van het huis, waar men den. Czaar te Jekatrinenburg heeft gevangen gehouden. De commandant vertelt, dat hij van verschillende arbeiders het verzoek kreeg om den Czaar terecht te stellen. Hij vertelt verder : „Te Moskou begon men bang te worden voor de veiligheid van den Czaar. Men vreesde, dat hij door de menigte zou worden gelyncht of door een of andere bende indringers zou worden gedood. Te Moskou ging zelfs al het gerucht, dat hij gedood was.. De districts-Sovjet van Jekatrinenburg besloot daarom handelend op te treden. Men versterkte de wacht van den Czaar. Elke verbinding van de gevangenen met de buitenwereld werd afgebroken. Zelfs maakte men een eind aan de wandelingen in den kleinen tuin. Verschillende personen in de stad werden gearresteerd. Tenslotte werd de toestand van den Czaar zeer gevaarlijk. Men kon hem niet langer te Jekatrinenburg houden. Men wist echter niet, waar men hem moest heenbrengen. Daarom besloot de districts-Sovjet alle Romanoff's dood te schieten voor het Hof nog beslist had. In den nacht van 17 Juli 1918 werden alle gevangenen gewekt in hen werd bevolen zich te kieeden. Men bracht hen in een klein kamertje, dat beneden den grond lag. Daar stelde men hen op de hoogte van het besluit van den districts-Sovjet en voordat ze een woord konden zeggen, maakten de kogels van de Roode Garde een eind aan het leven van den „gekroonden bandiet en zijn familie". De districts-Sovjet zat intusschen verlegen met de publicatie van het gebeurde, omdat men niet wist, welk standpunt men te Moskou tegenover de executie zon innemen. Op 18 Juli deed men mededeeling van de terechtstelling aan Sverdloff („Bloedige Jacob"), het hoofd van de Tsjeka. Voortgaande zegt Vorobyey : „Sverdloff antwoordde, dat hij nog denzelfden dag zich in verbinding zou stellen met de Centrale Executieve en dat hij niet bang was, dat het besluit niet zou worden goedgekeurd. Wij wachtten met de publicatie van de terechtstelling totdat het vanuit Moskou werd bekend gemaakt. Denzelfden dag was te Moskou een bijeenkomst van het centraal bestuur, die Lenin zelf presideerde. Sverdloff kwam de zaal binnen, terwijl de commissaris van gezondheid Semarhko een rapport voorlas en ging zitten op zijn gewone plaats juist achter Lenin. Toen Semarhko met zijn rapport klaar was, fluisterde Sverdloff Lenin iets in het oor en deze deelde op kalme wijze aan zijn kameraden mee, dat hij uit Jekatrinenburg had vernomen, dat Czaar Nicolaas doodgeschoten was volgens een besluit van den districts-Sovjet. Het bestuur keurde de executie goed. Even was er een korte stilte, toen zei Lenin : „Laten we niet het volgende punt van de agenda beginnen". --- TANTE PRIOK. Tante Pos. Een Rotterdamsche moeder 6tuurde een brief naar haar zoon in Indië. Die had daar indertijd verteld, waarheen ze kon schrijven, maar toen ze het epistel klaar had, wasl ze het adres vergeten. Na veel peinzen kwam ze er gelukkig weer op. Het moest Tante Priok zijn geweest Ze herinnerde zich heel goed, dat ie dat gezegd had. En zóó ging de brief van de moeder naar den zoon in Tante Priok. Tante Pos, ofschoon geenTante Priok kennend, wist er toch we. raad op; ze zond het schrijven naar Tandjong Priok. Daar heeft de zoon het dankbaar in ontvangst genomen.... --- EEN GRANAAT ONTPLOFT. Twee personen gedood. De 30-jarige h. Petillon vader van drie kinderen, wonende te Cambrin en dhr. Delahae, van Auchy-les-Mines, hadden in een veld een granaat gevonden. Toen zij den elagdop wildenlosschroeven ontplofte het gevaarlijke goedje en doodde beide personen.; --- DRAMA IN EENGEZIN. In korten tijd uitgestorven. Het uit zes leden bestaande mijnwerkersgezin Schirok uit Osterfeld is in korten tijd door een aaneenschakeling van tragische omstandigheden volkomen uitgestorven Vader en zoon vonden eenigen tijd geleden in een mijn door vallend gesteente beiden den docd. De tweede 18-jarige zoon kwam kort daarop bij een hijschongeluk om het leven. Eenige weken geleden was de jongste zoon van het gezin spoorloos verdwenen. Na langdurige nasporingen werd zijn lijk uit de Roer opgehaald. Blijkbaar js hij na het verlaten der mijn door de duisternis in de Roer geraakt. Van het gezin bleven slechts nog moeder en dochter over. De dochter stond op het punt zich met een mijnwerker te verloven. De vreeselij ke slagen hebben moeder en dochter zoo getroffen, dat zij beiden in den Rijn sprongen en verdronken. Eenigerle; opheldering hebben zij niet achtergelaten. --- EEN AUTOMOBIEL-ONGELUK. Drie personen verdronken. Bij Melbourne stortte een automobiel in de rivier de Yarra. Drie personen, die in de auto zaten, verdronken, waarvan twee vrouwen. --- PRODUCTIE. Wat de gedurende het eerste haf jaar 1928 behaalde productiecijfers betreft, zij dan vermeld, dat de netto-steenkolenproductie der gezamenlijk. Limburgsche Steenkolenmijnen heeft bedragen 5.271,000 ton. Vergeleken met het eerste halfjaar '1927, toen de productie 4.418.000 ton bedroeg is deze derhalve met 853,000 ton of met ruim 19% gestegen; houdt deze stijging stand, dan kan gedurende het jaar 1928 een productie van road 10.500.000 ton verkregen worden. Een en ander beteekent dat het Limburgsche mijnbedrijf op de internationale markt begint mede te tellen en «een steeds grooteren invloed doet gelden. In de tot de onderscheidene Limburgsche mijnen behoorende kolenwasscherijen werd bovendien gedurende het eerste halfjaar 1928 gewonnen 112,000 ton kolenslik; zoodat de totale productie aan. steenkolen en kolenslik gedurende 'it tijdvak bedroeg 5.383,000 ton tegen 4.484 ton gedurende het eerste halfjaar van 1927, een vermeerdering dus van rond 900.000 ton of van ruim 20%. Ter vergelijking is in het hieronder volgend staatje opgenomen de productie in duizend tonnen van steenkolen der gezamenlijke Limburgsche Steenkolenmijnen gedurende de onderscheidene maanden van het eerste halfjaar van 1927 en 1928. steenkolen steenkolen en kolenslik Maanden 1927 1927 1927 1928 Januari 739 903 749 920 Februari 693 829 702 852 Maart 794 939 807 956 April 726 832 737 847 Mei 724 874 735 894 Juni 742 894 754 914 le halfjaar 4418 5271 4484 5383 --- ARBEIDERS. Gemiddeld waren gedurende het eerste half-' jaar van 1928 werkzaam 24366 ondergrondscheen 9512 bovengrondsche arbeiders; in totaal dus 33878 man. Door deze arbeiders werden verricht respectievelijk 3.345,931, respectievelijk 1,335.397 onderrespectievelijk bovengrondsche diensten; in totaal 4.681.328 diensten. Zooals hiervoren reeds is aangeduid, is de stijging van het rendement tot staan gekomen. Gedurende de maand Juni jl. bedroeg het per ondergrondschen dienst 1599 ton netto-steenkolen, dat van den onder- en bovengrondachen dienst tezamen was 1137 ton. Over Mei d.a.v. waren deze cijfers respectievelijk 1601 en 1139 ton en over 't geheele eerste halfjaar 1928 respectievelijk 1575 en 1126 ton. --- PILSOEDSKI TE WILNA. Wilna Is en blijft Poolsch, zeide hij. „BEELDEN UIT M'N KINDERJAREN." Maarschalk Pilsoedski heeft, zooals we reeds in kort meldden, op het zevende Congres der legioensoldaten te Wilna een rede gehouden. Zonder politiek, luidden de samenvattende telegrammen. In ieder geval met zooveel politiek, dat de maarschalk, die dilt gebied voor enkele jaren eenvoudig aan Lithauen liet ontrooven, kwam be toogen dat Wilna Poolsch was en dat Lithauen 't nooit terug zou krijgen. Pilsoedski begon met de verklaring, dat hij, nu hij het woord voerde te Wil na, alle wanklanken en alle verbittering wilde vermijden. Hij nro-f llifiT-»nr oo*-» T.in gehechtheid aan Wilna, waar hij zijn jeugd doorbracht en school ging; hij koesterde er een zelfde liefde voor als die, welke de moeder met het kind verbonden houdt en bestaat tusschen chef en soldaat. Daarna schetste hij den tijd doorleefd te midden der legioensoldaten, waarbij hij eenige episoden en persoonlijke herinneringen ten beste gaf, welke de grootste geestdrift onder zijn toehoorders wekten. Hij herinnerde eraan, hoe tijdens zijn verblijf in de gevangenis té Maagdenburg, toen de dood hem elk oogenblik kon opeischen, de herinnering aan zijn geboorteland, hem dierbaar was, Wilna, 't symbool van Polen's beschaving en vroegere grootheid. De dynastie der Jagellonen heerschte er evenals over Krakau. Batory stichtte er een universiteit en stelde de nieuwe grenzen vast. Het was de stad van Polen s groote dichters. Eenige jaren na zijn verblijf te Maagdenburg had 1 Usoedski, als hoofd van den staat opnieuw aan zijn legioensoldaten gedacht en met Paschen 1919 had hij hen opgeroepen voor de herovering van Wilna, dat Poolsch moest zijn. Ik herinner mi], zeide hij, hoe gij mijn oproep hebt beantwoord op het oogenblik, dat ons grondgebied van alle zijden door den vijand werd bedreigd. Gij hebt mij alles gegeven wat een soldaat zijn ciiet kan geven: gij zijt naar Wilna getrokwm' i •n* zelf ze88ende: onze bevelhebber heeft wiuia iief, wij zuilen het hem geven. Maar gij dacht toen niet aan het belang, dat Wilna voor ons heeft. De herinnering aan de graven van hen, die sneuvelden teneinde dit geschenk het va' IÏa kunnen bieden, is mij dierbaar. Al deze mooie woorden wisschen echter het feit nnet uit, 'dat Polen eenvoudig gebruik heeft gemaakt van zn macht als de sterkste, om het zwaKKere Lithauen van zijn grondgebied te beroo- Zonder ook maar in 't minst' rekening te houden met het internationale recht en de bestaanden reëels lang gesanctioneerden toestand. 3in tis wel grof, dat een regeerder durft zeggen, dat zijn legionairs hem Wlina hebben ge- Se™n, omdat hij het liefhad! Dat lijkt op de veroveringstochten van Alexander, Caesar of Napoleon! En even vreemd is, dat een deel der Nederland- IJr] -.pei"f' u steed9 voor de verdrukte zwakke- L_L P ,deubres stond, - het recht alleen is immers ook het behoud der kleinere staten — jn dit ™~L\ de_zlJde kiest van degene, die van Srjh macht misbruik maakte. PILSOEDSKI. --- IN EEN CAFE DOODGEVALLEN. In een drankgelegenheid in de rue Haute Sauve nière te Luik, ging de 47-jarige verbruiker Henri Sohet wonende rue Frère-Michel, naar de cour. Hij gleed van de trap en botste met het hoofd op een muur met het gevolg dat hij een schedelbreuk opliep. Eenigen tijd nadien gaf hij den geest. --- TREURIG FAMILIEDRAMA. Op vacantie. De directeur van een chemische fabriek te München die te Reith bij Traunstein zijn vacaiUie door bracht, heeft, waarschijnlijk in een vlaag van waanzin, eerst zijn 8-jarig dochtertje en daarna zich zelf doodgeschoten. --- Een doode en twee gewonden te Wihogne. BLOEDIGE AANRIJDING. Op de straatweg Luik—Tongeren, te Wihogne, had Zondagavond een vreeselijk verkeersongeluk plaats. Een fietser reed op het rijwielpad, links van den weg. Daar waar het rijwielpad eindigt, wilde de man den straatweg oversteken, om rechts te rijden. Op hetzelfde oogenblik kwam een auto uit tegenovergestelde richting aangesnord. ■ De wielrijder liet den wagen voorbijsnellen, maar zag niet dat een motorfiets, bestuurd door een onderofficier, die van een anderen militair vergezeld was, achter de auto reed. De motorfietsers botsten met groot geweld op den wielrijder. De drie mannen werden tegen den grond geslingerd, waarop de automobilisten kwamen toegesneld. De wielrijder, met name Sch. uit Tongeren, had een schedelbreuk en was weldra een lijk. De twee onderofficieren waaronder er een gehuwd is, werden ernstig gewond naar het krijgshospitaal vervoerd. Zij behooren tot het derde linieregiment. --- PARACHUTESPRINGER VERONGELUKT Zondag werd in de gemeente Gneiendorff door Duitschers een vliegdemonstratie gehouden. Daarbij is de parachute-springer Leopold Kreisinger neergestort. Hij was op slag dood.. --- KINDERMISHANDELING TE GENT. Het martelaarschap van een meisje. Tengevolge van een anonymen brief, gericht aan het parket te Gent, werd door den procureur des konings een onderzoek gelast naar een zaak van Kindermishandeling. Het onderzoek bracht aan het licht, dat de 8-jarige Marie Avennaete sedert weken een echt martelaarsleven te verduren had van haar moeder die haar op de meest onmenschelijke wijze heeft mishandeld zoo dat het ongelukkige kind naar een ge' neeskundig gesticht moest overgebracht worden, waar het thans verpleegd wordt en tevens ondervraagd werd. Het verhaal gedaan door het martelaarskind is afschuwelijk doch de waarheid wordt bevestigd door de teekenen der mishandeling op het lichaam van het onschuldig slachtoffer. De martelares zegde dat zij sedert weken mishandelingen onderging van haar moeder die haar onvoldoende voedsel gaf en haar aan de trap bond en daarna afranselde; haar eens met een warm strijkijzer een wreede brandwonde toebracht aan den rechterarm en ten slotte haar poogde te wurgen. Het kind had een brandwonde aan den rechter-i arm loopende van de hand tot aan den elleboog, zichtbare teekens van wurging aan de keel, lidteekens op de armen door een touw veroorzaakt,blauwe vlekken op de beenen voortkomende van schoppen toegebracht door de ontaarde moeder. Meerdere buren die ondervraagd werden zeiden dat het herhaaldelijk voorkwam dat zij het. ongelukkig slachtoffer hoorden roepen en schreien. Een huiszoeking gedaan in de woning van de onwaardige moeder.deed het bewuste strijkijzer en de touwen te voorschijn komen, welke gediend hebben om het ongelukkig kind te mishandelen. Sedert het gerecht de zaak in handen nam, is de moeder, die gescheiden leeft van haar man, met meer thuis gekomen^ --- SCHIETPARTIJ TE PARIJS. Een waanzinnige Rus. Zaterdag op klaarlichten dag heeft een „bandiet" te Parijs in de bijouterie van den Boulevard du Temple den eigenaar van het magazijn doodgeschoten, waarna hij op de voorbijgangers schoot en tenslotte zelf door een agent werd neergeschoten. De man blijkt een Rus te zijn,iemand van goede familie zelfs en die te Boulogne-sur-Seine woon de. Zijn vrouw, met wie hij een jaar geleden huwde heeft het lijk herkend en kan zich geen rekenschap geven van de daad, die volgens de kameraden van het atelier, waar de Rus werkte, in een vlaag van waanzin moet zijn geschied. De jonge vrouw kan alleen verklaren, dat zij gelukkig getrouwd was en dat haar man van een buitengewoon gesloten en neerslachtig karakter was, wat zij weet aan zijn Slavischen oorsprong. De man stond zeer gunstig bekend en ook bij de politie houdt men het er voor, dat de ongelukkige gehandeld heeft in een vlaag van waanzin. Intusschen is de juwelier niet het eenige slachtoffer, dat hij gemaakt heeft, want een voorbijkomende dame, die een schot in de maag kreeg, is heden ook in het hospitaal overleden en een ander voorbijganger, in den buik gewond, is etervei De Rus Spyk genaamd, was de zoon van groot-industrieel te Petrograd en toen de revolutie uitbrak, raakte hij van zijn familie gescheiden en sloot zich aan bij het leger van Wrangel, wiens nederlaag hij zich zeer aantrok. Met de resten van het Wrangel-leger kwam hij in Frankrijk, waar zijn technische kennis hem een plaats deed vinden in een montage-fabriek. Hij huwde een meisje van fatsoenlijke ouders en deed zich altijd als een ijverig en nauwgezet werkman kennen. Den laatsten tijd kende hij veel dagen van werkloosheid en vreesde hij de misère. Men vermoedt dat dit hem in het hoofd geslagen is en dat hij daardoor tot den onhandigen roof is willen overgaan, die zulk een tragisch verloop heeft gehad. --- BENZINE-ONTPLOFFING IN EEN DROGISTERIJ. In een drogisterij te Halberstadt, heeft een ernstige benzine-explosie plaats gehad. Een assistent was met een loopjongen in deu kelder bezig een vat benzine af te tappen. Na afloop hiervan streek de assistent een lucifer aan. De loopjongen, die het gevaarlijke hiervan inzag, liep met de fiesch benzine weg, doch hij (viel en de benzine liep naar alle richting De gassen, die zich ontwikkeld hadden, ontbrandden onmiddellijk. De jongen is aan de Dekomen kwetsuren in tet ziekenhuis overleden. De assistent werd niet levensgevaarlijk gewond. De brand die ontstond, kon gelukkig spoedig gebluscht worden.. --- EEN WANDELAAR OP DE SPOORLIJN Maandagmiddag moest een Berlijnsche buurttrein tusschen de voorsteden Nowawes en Neubabelsberg tot stilstand worden gebracht, omdat er een man op de spoorlijn wandelde. De machinist kon nog bijtijds stoppen, zoodat er geen ongeluk gebeurde. De wandelaar werd aan de politie overgeleverd. Hij bleek een jeugdig tooneelspeler zonder werk uit Potsdam te zi_n en maakte den indruK niet goed bij het hoofd te zijn. Men vermoedt, dat hij dezelfde persoon is, die enkele dagen geleden op dezelfde plaats steenen op de rails heeft gelegd. De man is in .het krankzinnigengesticht te i Potsdam opgenomen. ---