HET WETHOUDERSAMBT. Is een wethouder ambtenaar ? VERZOEK OM WACHTGELD. In een openbare vergadering van Ged. Staten van Noord-Holland is gistermiddag een quaestie behandeld, die wel met eenige belangstelling wordt beschouwd. De gewezen wethouder der gemeente Schoten, dhr. H.J. Klein, heeft bij het Haarlemsche gemeentebestuur het verzoek ingediend onl hem wachtgeld toe te kennen, omdat hij tengevorge van de annexatie als wethouder moest aftreden. Door Haarlem is dit verzoek afgewezen; de heer Klein bracht nu bij Ged. Staten bezwaar in tegen deze beslissing. Aanvankelijk was hem ook als lid en voorzitter van het Burgcrl, Armbestuur geen wachtgeld toegekend, doch Ged. Staten hadden dit besluit vernietigd en zijn wachtgeld bepaald op f 150 per jaar. Dhr. Klein meende,, dat hem — — die f 1200 salaris als wethouder had genoten en f 150 als lid van het B. A. — f 1350 wachtgeld toekwam. Nu hij in Haarlem tot lid van het B.A. is benoemd en f 050 salaris geniet, zou hem dus nog f 700 per jaar toekenen. Dhr. Klein meende, dat het wethoudersambt een betrekking is als die van een ambtenaar en hij grondde die meening hierop, dat hij uit hoofde van zijn wethouderschap lid-voorzitter van het B. A. was. Die ambten waren dus z.i. één. Wanneer hij dus wachtgeld krijgt als lid-voorzitter van het B.A. dan moet hij het ook ontvangen voor het andere deel van zijn functie, dat is het wethouderschap. ilij beriep zich hierbij op art. 124 der Gem. wet en op het 12e lid van art. 36 der Annexatie-wet van April 1927. De geest der Annexatie-wet is, zegt hij, toekenning van schadevergoeding bij geleden schade. Hier wordt door hem schade geleden. Dhr. Van Abs, die voor het gemeentebestuur van Haarlem optrad, betoogde dat de heer Klein van een onjuiste praemisse uitgaat, door het wethouderschap en het lid-voorzitterschap van het B.A. tot één functie te verklaren. B. en W. van Haarlem beschouwen een wethouder niet als een ambtenaar. Een ambtenaar is ondergeschikt aan het gemeentebestuur, dat is een wethouder niet, want hij maakt deel van dat bestuur uit. Spr. verwijst naar de Pensioenwet, die den wethouder uitdrukkelijk uitsluit, hem dus niet als ambtenaar beschouwt. De voorzitter stelde nog de enkele vragen,waarop dhr. Van Abs nog opmerkte, dat leden van het B.A. in Schoten salaris genoten,maar de leden,die tevens lid van het dagelijksch bestuur der gemeente waren, genoten vacantiegeld. Ged. Staten zullen hun beslissing nader bekend maken. --- ONDERWIJS. SUCCES VAN HET KATHOLIEKE ONDERWIJS IN AFRIKA. De Agenza Fides deelt mede, dat de Katholieke onderwijzers-candi daten in de Keny a-kolonie (Oost-Afrika) zich schitterend onderscheiden hebben in hun examens ten overstaan der regeerings-commissie. Van de 75 candidaten zijn er 60 geslaagd. Deze waren afkomstig uit de Vicariaten Zanzibar en Nyeri, en uit de Apostolische Prefectuur Benadir. 48 der geslaagden waren voorbereid aan de normaalschool te Kaboa, gesticht door Pater N. Witte, der Paters van den H. Geest, oud-leerling van het Missiehuis te WEERT. --- WETENSCHAP. KOSTBARE BEESTJES. In den herfst van het jaar 1914 stierf te Cincinnati (Ver. Staten) een kostbaar diertje, zoo kostbaar, dat men een apart bewaker had aan' gesteld om het te verzorgen en in 't leven te houden. Het was de laatste levende overblijvende van de Columbaria migratoria (de Amerikaansche trekduif), een duif, die vroeger in de Amerikaansche landen zoo talrijk voorkwam... dat ze aan de varkens werd gevoerd. De uitroeiing was zoo zorgvuldig geweest, dat er van deze diersoort slechts weinige exemplaren... opgezet bewaard zijn gebleven. Zoo is de geschiedenis van de Amerikaansche houtduif Nu is het interessant, dat het Natuurhistorisch Museum te MAASTRICHT in het bezit is van een mooi opgezet paar van dit uitgestonven duivensoort, waarvan een bekend ornitholoog meende te mogen zeggen, dat het pecuniair misschien kostbaarder was, dan de hee'e andere toch waarachtig wel waardevolle inventaris. --- INGEZONDEN. BUITEN VERANTWOORDELIJKHEID DER REDACTIE. ROERMOND, Nov 28. ZEDELIJKHEIDS ONTAARDING. Mijnheer de Redacteur ! Met belangstelling, en verontwaardiging tevens, heb ik in uw nummer van Dinsdag 6 November kennis genomen van 't arrest van den Hoogen Raad contra de politieverordening van den Maastrichtsehen gemeenteraad, waarbij 1 reclamemaken met Sanitas-artikelen niet strafbaar werd gesteld, wijl de gemeenteraad de bevoegdheid mist om dergelijke verbodsbepalingen in zn verordeningen op te nemen. Wordt 't niet meer dan hoog tijd, dat wij, katholieke en christelijke leeken, eens zoon beetje op onzen poot gaan spelen tegenover Staatsregeeringen, die beschikken over Zedelijkheidswetten, maar die dezelve niet verkiezen toe te passen, en die tegelijkertijd katholieke gemeente-autoriteiten verbieden om 't dan maar liever zelf te doen ? Wordt 't niet hoog tijd, dat ten onzent ook 'ns 'n Abbé Bethlehem opstaat om de schunnigtoeden, die hier in óns land publiek gevent mogen worden, aan flarden te scheuren ? En zouden wij zoo iemand niet moeten steunen met al ons moreel en finantiëel prestige ? Of — wordt 't misschien hoog tijd, dat ook hier 'n Mussolini opstaat, die met krachtige hand de perverse uitwassen van de tegenwoordige maat Schappij aan 'n kant zet en orde en regelmaat doet heerschen daar, waar thans de meest brute anarchie tentoon zit ? fs 't me niet overkomen, dat ik, rauwelijks de poorten van 't Centraal Station in Amsterdam verlaten hebbende, daar zag uitgestald, midden op straat, de meest-perverse periodieken, die er in ons land bestaan ? En leeft men in ons dierbaar vaderland niet zóó vrij en blij, dat men op dè.t en nog andere gebieden kan schrijven en reproduceeren wat men wil, zonder door den sterken arm der politie te worden rechtgezet, en, wanneer dit laatste wèl gebeurt, dat dan de justitie er 'n stokje voor steekt ? Ziet de landsregeering niet, of wfl ze 1 niet iien, dat ze door dergelijke dingen mèt 't gezag van God haar eigen gezag zoo schoon ondergraaft, dat ten slotte van 't een en 't ander niet éénen steen meer op den anderen zal blijven ? We zijn hier jn ons land zoo gelukkig zedelijksheidswetten te bezitten; waarom worden ze niet in èlle opzichten, toegepast ? — En waarom worden zij die ze wille n» toepassen, al zijn ze er dan juridisch wellicht niet toe bevoegd, aan den spot van zeker publiek prijsgegeven ? Is er weer niet deze week 'n gruwelijke heiligschennis gebeurd aan 'n mooie nieuwe kerk in Hilversum; waarom, waardoor ? Omdat men in Holland schrijven mag, wat men wil, drukken mag, wat men wil, verspreiden mag, wat men Wil, zonder dat de politie mag ingrijpen, — eerst n&dat men met de stukken zit te kijken, nè. dat de verderfelijkste lectuur haar demonische werking heeft gedaan, mag ze dat; waarom niet vóór, lang voor 't zoover gekomen is ? Wat zal ten slotte de oorzaak zijn, dat Indië ons wellicht ontvalt ? Niet één of andere vreemde mogendheid, maar de elkaar opvolgende regeeringen zelven, die alle lectuur — niet alle handelingen — toelaten, welke niet toegelaten mocht worden, onder géén voorwaarde, maar die in sommige streken de poort blijven sluiten voor de brengers van cultuur, beschaving, orde en tucht, voor hen, die alléén in staat zijn om Europa en andere werelddeelen te behouden voor iets verschrikkelijks. ELBERT FRANSSEN. --- GASFABRIEK VOOR NOORD-BRABANT EN LIMBURG. De kolossale gasketel van de cokesfabriek der Staatsmijn „Maurits" te GELEEN-LUTTERADE, nadert z>ijn voltooiing. Deze gashouder is SO Meter hoog en U Meter in doorsnede en heeft een bevattingsvermogen van 400.000 M 3. Hij is bestemd om Limburg en een groot gedeelte van Noord-Brabant van gas te voorzien. De buizen welke de ketel vanaf de fabriek het gas toevoeren hebben een middellijn van i.SO M. --- Br^j_T'm-r^-3t»r__irT^ BF^F'b"__ame' HC"kg' * Cl'____!. ll&_____■ Hl KV RH'DifI.KICIHCS --- Reclame-annonces. (Onder verantwoorde,*"-"--,J »an dan Inzender der an nonet). f GBOT ZILVER I Standaard - collecties Gero-Zilver worden zonder prijsverhooging in elegante cassette geleverd. Installatie voor 6 personen vanaf f 76.--voorl2pers. .. f 127». Verkri)gbaar in alle goede zaken. --- HET RIJK EN DE GEMEENTEN. Ook de Bond van Groote Gezinnen kan zich ermee wel vereenigen. ALLEEN VOOR MAASTRICHT TREDEN ANDERE VERHOUDINGEN IN. Aangaande de eventueele invoering der et op de financieele verhouding tusschen Rijk gemeenten, hebben we ons eveneens gewend 1 den Bondsvoorzitter van den Bond van Groo! bezinnen, dhr. v. Meegeren, die ons zijn stand- J^t, gebaseerd op de belangen van den Bond, '""over mededeelde. Volgens zijn oordeel, kan de Bond van Groote ezi_„en zich over de gehee;e Hnie we] met de «uwe wet vereenigen. Over het algemeen zal ter i VOor" dan nadeel brengen. Ér zijn ech-2j: CJausules in, welke voor aanhechting vatbaar toe„ zoo kan spr zich niet vereenigen met de jf'eh mstige verhouding tusschen gehuwd en onnT?' DaaroP is niet voldoende acht geslagen. ue Personeele Belasting, welke onder de benaa 'lg ..Verteringsbelasting" overgedragen wordt OrJ de gemeente, zal, door de verplichte volgjj e- vvaarin de grondslagen moeten worden ge«nteerd, blijven wat zij reeds in het verleden ' vs •• een gezinsbelasting. Art. 248 a van het Wetsontwerp neemt de voldip 6v. groucls;agen : „huurwaarde, mobilair, Jistboden, paaiden, motorrijtuigen en andere" n beveelt, dat deze grondslagen slechts in de . 'gorde, waarin zij in het artikel voorkomen en n ev'enredige verhouding mogen worden belast. is h Wensen van den I?ond van Groote Gezinnen fin e' dal ac vol?or<:le van de hierboven geoeinde beiastingobjecten gewijzigd wordt. Het °ject „huurwaarde" zou, in plaats van voorop «ePaatst, achteraan moeten staan. _ Naast de ontworpen Verteringshe'asting is het ,vs noodig een complement, welke den ongelij ,en belastingdruk zoo goed mogelijk wegneemt., ?et evenwicht tusschen gehuwd en ongehuwa *Jerstelt, juister thans voor het allereerst gaat '«gelen. . Verder had de Bond ivan Groote Gezinnen gaar, e gezien, dat in de nieuwe wet een vrijgezellene'asting was opgenomen. De Bond oordeelt, dat om dergelijke belasting nog gemakkelijk in de ... Worpen regeling zal zijn in te lasschen. tn U verband rust het oog op de Rijksbelasting, ™elke geheven wordt onder den naam Gemeen«fondsbe'asting, weker opbrengst naar bepaal- ?e regelen zal worden verdeeld onder de gemeen- Het Rijk zou nu de plicht kunnen worden op|elegd om ten bate van de gemeenten nog een *eker aantal opcenten te krijgen op de hoofdsom Y&n den aanslag in deze belasting van degenen, "^e ongehuwd zijn. Als vo'gende bezwaar noemde dhr. v. Meege£?o ons het feit, dat de kinderaftrek in de verte- £lf»gsbelasting onvoldoende wordt geacht. Art. ~*Bc bepaalt het volgende: „De belasting naar *}en eersten en tweeden grondslag kan wor?en iverminderd in verband met de samenstel'lng van het gezin van den belastingplichtige". *NP aats van het woordje „kan", wenscht men ftet imperatieve „m oet" in deze zinsnede ge-Bleld te zien. . Niet aVleen behoort de verplichting tot het verkenen van kinde'raftrek in de wet te worden y?stgelegd, maar ook de normen, waarnaar de *lrideraftrek zal zi;n te verleenen, zullen moeten w°rden opgenomen. hu't zijn de grieven 0f... wenschen van den f °nd van Groote Gezinnen op de eventueel nieuw !n te voeren wet betreffende de financieele verhouding tusschen Rijk en Gemeenten. , ln de groote lijn kan «men zich met deze nieuj e wet wel vereenigen. De meeste plaatsen m ~'rnburg — we spreken hier nog a.'tijd in den £e°st van den Bond van Groote Gezinnnen — §er'ieten voordeel bij de nieuwe wet. Heerlen, J^ermond, Sittard en Kerkrade gaan erop voorp Venlo, waar van de zijde van den Bond van a,r°°te Gezinnen flink gewerkt werd, blijft contant. Een ander geval is het met Maastricrt, de stad jlelke, wat kinderaftrek belreft. bovenaan staai ," ons land. Deze gemeente geeft een kinderaf,rek ,van ten hoogste 320 Kulden per kind, terwijl et Rijk als maximum 250 gu'den geeft. .Is echter de nieuwe wet erdoor, dan kan /■anstricht. die zi. h ten opzichte van het groote belasung en tot vaststelling der be- Ged ?.g en verklaren dit over te laten aan H.H. Na ia^n Seyher, '-8e bespreking betreffende een voorstel de Vn.. oVer voetbalterrein op den Heukel sluit Yo°rz 4e vergadering. --- DR. ECKENER OVER ZIJN LUCHTSCHIP. Het gaat nog eens over den Oceaan. Dr. Eckener heeft een toelichting gegeven op de rede ,welke hij onlangs aan 'n banket gehouden heeft over de snelheid en veiligheid va'i de „Graf Zeppelin", welke rede blijkbaar is mis verstaan. De ervaringen, vooral op de terugreis van Amerika, hebben hem inderdaad tot de erkenning gebracht, dat het noodzakelijk is de snelheid van hét schip te verhoogen, wanneer men ook bij een buitengewonen weerstoestand als er toen heerschte, een zoo snel en eenigermate geregeld luchtverkeer over den Oceaan wil doorvoeren. Wij hadden, zeide hij, reeds bij den bouw van de „Graf Zeppelin" overwogen meer machines in te bouwen. WTij zagen er echter van af, wijl de afmetingen ivan onze bouwhal ons tot een scheepsvorm noodzaakten, die tot een zekere beperking ten aanzien der motoren leidde. Een nieuw schip zal over grootere machinekracht moeten beschikken. Wat de zekerheid van het luchtschip betreft, gelooft hij, dat de buitengewone eischen, die boven Newfoundland aan net schip werden geste'd en die het zonder eenige breuk doorstond, een doorslaand bewijs is voor de betrouwbaarheid der constructie, doen hij is er zich bewust van geworden, dat men bi vans-atlantische tochten met zeer buitengewone omstandigheden rekening moet houden en dat men in zijn eischen aan de zekerheid van de constructie niet te ver kan gaan. Thans hebben de genoemde beperkende omstandigheden van den bouwhal gedwongen een verhouding van doorsnee tot lengte te kiezen, die statisch niet gunstig Wij moeten, zei Eckener, in de toekomst grootere en zekerder schepen bouwen, die natuurlijk onder overigens gelijke omstandigheden een grootere stabiliteit hebben en het is na de reeds buitengewoon gunstige ervaring, die wij in hei zwaarste weder met de „Graf Zeppelin" hebven opgedaan, duidelijk, dat zu.'ke nog betere schepen aan alle stormen weerstand zullen kunnen bieden. Eckener betoogde uitdrukkelijk dat hij de „Graf Zeppelin" weliswaar niet geschikt acht om "volgens een geregeld verkeersplan over den Oceaan^te vliegen, maar dat desondanks het luchtschip nog herhaaldelijk den Oceaan zal oversteken, zoodra de brandgas voorziening, die zooals bekend eenige moeilijkheden oplevert, tot tevredenheid is opgelost. --- DE VINDINGRIJKHEID VAN HAELEN. Of de verschillende bestaansfasen van een paraplu. Welke boer is niet vindingrijk, als hij in 't najaar zijn akkers heeft ingezaaid en hongerige vogels van allen kanten op die akkers neerstrijken, waar het voer zoo rijk ligt uitgestrooid, terwijl' de natuur hoe langer hoe kariger wordt ? Welke boer is dan niet vindingrijk, om de bmtale roovers var> ziin domein af te houden '? ITet geijkte verweer is dan een vogelverschrikker, de caricatuur-mertsch — de scheef gezakte, hulpeloos met uitgestrekte armen staande nabootsing van wat eens de boer op zn Zondagsch was, de afgedankte trouwjas, het bolhoedje, een bodemlooze^broek, uitgespannen met stokken, opgevuld met hooi en stroo. En van dit monster wordt behoud verwacht, ondanks den vertrouwelijken voet, waarop musschen en andere veldroovers er spoedig mee staan Niet door allen echter. In Haelen had een vindingrijke boer een paar oude paraplues in den standaard staan en wilde er de afschrikkende uitwerking eens van probeeren op de gevreesde zaadroovers. Misschien heeft het voor dezen geholpen, maar de groote opengespannen zwarte vlakken oefenden een onweerstaanbare aantrekkingskracht uit op lemand, die niet geacht kan worden gewoonlijk in 't veld te komen om te rooven. Wij bedoelen een held van het Krijtveld, met een groot verlangen in zijn hart naar een zwarte glimmende voetbalbroek en geen geld in zijn zak om ze te koopen. Deze held toog dikwijls voorbij die prachtige opengespannen vogelverschrikkers en naast het groote verlangen sloop nu in het hart van den voetballer ook een minder rechtmatig gevoel. En zoo ging hij één keer niet voorbij Nu vertelt men, dat sinds het ijzeren paraplugeraamte eenzaam op het veld achter bleef, uitgekeken wordt op de voetbalvelden naar een glimmend zwart broekje met abnormaal veel naden.... ---