LIMBURGSCHE VOLKSKUNDE. XXIV. „De Meister" in een praat-avond met de boeren. Van vallende sterren, sterregen, enz. --- Een gezellig praatje. ftoorl 6r loegesleind !" gaf de meester ten ant- Vervri' ioen l gezelschap 't gesprek over s.erren On ai ~t' "de h-roemde Arago stelde iets anders. de s-0l?d van de hoogte, waarop ze worden gezien, Uitga a' waarmede ze zich voortbewegen ; het ejfg^S^Punt aan den hemel, van waar zij het itiei Wul üen gezien : dit alles in verband gebracht dee(j reS"-hnatig terugkeerende sterrenregens, leri r h'a DcWeren> *JaL de vallende sterren moesöten 6 worden voor ontelbare kleine lichadj > zeer k.eine, op zich zelf staande planeeijes, pen'0 een ehiptische loopbaan zoo om de zon loo'eil' eil . aat zij te samen een onafgebroda a tlnB maken, op weiken zij echter hier meer, tloor-n?'nder s;erk bijeengedrongen zijn. Die ring Iftar bni^dt de loopbaan der aarde daar, waar deze •Ut ?'e zicü van detl Hen tot den 14en Nov. van He, ll' bevindt. Wanneer die lichamen zich dan tlun e'»en groote .snelheid door den damp Wor? worden zij gloeiend, ontbranden en *'chh °P diti wiJze voor ons als vallende sterren ar*.,Wie weet> of er niet vele zulke ringen jj "tk weet het niet 1" sprak er een met half ge"'P<-e stem. '*at h r u sPrak daar van sterrenregens, Meester, oedoeit u daar eigenlijk mee?" vroeg iemand. le^(Jat z'jn", antwoordde deze, „zwermen van dvi- Sro eQ va^encle sterren te gelijk, vergezeld van (le.u'e en kieine vuurbollen, en die uren lang aan ?ich -mei zichtbaar zijn. Deze zwermen bewegen lijd ln een bepaalde richting en komen op gezette «en. terug"_ --- De St. Laurenttius-tranen. *roeF Smette tijden? Wat beaoe.t u daarmee?" tig dezelfde weer, terwijl de anderen aandachten ioop van het gesprek volgden. berg.4 2eker ! Lje. eens goed op. De groote Novemto. . '°°m vertoont zich e 1 k j a a r van den 12en 1^ en 14en dier maand, en van den Den tot den Voo, AuK- heeft men den Laurenuusstroom, die 6u y °P den tienden dag uur maand het sterkt is de *i het votk bekend staat onder den naam van feesi'^'&e wanen van den H. Laurentius", wiens er „8 Jd-.st op tienzelfden dag valt. Daarom zrjn f^ °g altijd menschen, die den lüen Aug., den 5^ /"eutiusuag, een kritischen dag noemen. Want ti^ zegt daarbij ; „Ais Sim Laurenl.vv l no°^ goed staat, houden wij goed weer", h^Z' axS nii het hoofd naar het iicht keert. Ook in vaj/nüe gewesten, b.v. in Thessaliè, spreekt men St^ °ude overleveringen, die er mede in verband tkjj. n,- Vo.gens deze zal in den nacht van het feest *ft fani=iiguratio Christi de hemel zich openen, r^On echten des hemels zich voor de opening ver- ,len~ Uok op andere tijden van het jaar hebben l^üe regei!naug terugketrende stroomen van val-Bey e slulren p.aats, maar de beide eerste opge- dCÜBlle zijn de voornaamste. Vooral de sterren van afct en den lüen November 1833 moet bijzonm Merkwaardig geweest zijn. Jn Mexico, den At- Itjj 'Scnen Oceaan en van de Noord-Amerikaan- uieten tot in we~t Indië werd uit pracnjg ver- Utll'jUse* waargenomen, oen' ontelbare menigte Icjj: *lraien, diKWij.s van aanmerkelijke grootte en Ken i bnc'en g'ans> rfte in verschillende richtin- U,e. eens^hoten, leverden gedurende verscheidene S^ ' een tooneel op, dai. ue bevolking met angst 0,list vervu.de en de ontzettende gedachte deed aarr, dat liet einde der wfcrcid op handen was --- K Het verhaal van een pianter. V.llitn planter in Zuid-i_aroiiiia heeft eene beschnj Op * gegeven van dcii inuruK, die dit schouwspel hij ijUe negers mauiue. „Ik werd", aizoo bericht fcs^''l^otseuiig wakker gemaakt door liet akeligste -_0! lreeuvv, vat ooit mijn ooren trof. Omstreeks «t, 'eSers der piaruage hoorde de gillen van angst 'et,i "genade roepen. Met opmerkzaamheid iuis'k *> wat de oorzaak hiervan mocht zijn, toen V,ldKl een zwakke stem bij de deur mijn naam Petm B rufcpen. ik stond op' , zoo vervolgt, hij, „waü- id mi^ en lrad naar ac deur.Op da oogenolik Si^^e ik dezeifde stem mij toeroepen om op te vUu,, ,?,n te zeggen: O, mijn God, de wereld staat in *6(jg ' Ik opende de deur en het is moelijk te K\. y Wat mij meer trof, de verhevenheid van *l6g a°u.wspel, ol het wanboopig geschreeuw der &-'ï>tr„Sè Bijna honderd lagen er op den grona uit*U e *t, sommigen sprakeloos, anderen onder het t|tQjlo Van de angstigste kreten, de handen naar iclve3> gestrekt, God smcekende de wereld en nen ?fHkw le bewaren 1 Het tooneel was waanijk in'W(.sJ;ekkend, s want of men keek naar het Oosten, *!.« n, Noorden of Zuiden, overal stortten de *4r°r tniddernacht en bereikte zijn grootste IC'I,JOnlC'1,JOn S moiS- tusschen 4en6 u. Het was een zeer etn6j L,nacht en geen wolkje zag men aan den °tUH ' vertoonde zich lichtende strepen, B"^eir|U Cioor vurige.punten, die met verbazende Sllei Uvv en tairiJk aiS ue vlokken eener dunne jacht trkt ' C*ÜOr neL luchtruim schoten 1 Daartusschen 6e':oti(i men gro°te vuurkogels op, die in weinige fe*6if h& eea üooo van ly graden langs het hemeii'Ht^ |tschreven en een verlicht spoor achter zich 1 l gé? somlijds meer dan een half uur lang in " z ci,o^1 bieef- u eens vertoonden die vuurbolle iri' , itl een wit licht, dan weder schitterden vUi ï^6 beuren van den regenboog. Een van k 1» on ,7,1 °geis had de grootte vari de voile maan 'ctit vpiül'te bij de ster Capelle 1 Groote massa's • ''U,trvn onregelmatige gedaante, die gedurende at'T(lQ n"n Ujd tamelijk c-nbeweeglijk op een en de- V 2iirtaats °*even s.aan en stroomen licht naar da uitschoten, verhoogden de majesteit üatuurwonder !" --- „De meester” blaast uit. h ***■ h-iS doodstil in de nerberg geworden, want 7^l- >yd^n m, t gespannen aandacht geluisterd ïf^ken lüeesteis woorden. Hij zelf was onder 't ?4lUioe, Warm geworden, waarom hij zich met zijn l^fcldrn VOljrllüofd afvvischte, waarop groote _Scilt pels stonden. Een hartige teug bier ver- S*Üfferif) m' en «adat hij eenige oogenblikken tl*Hr i Beil°ten had van de versch opgestoken .'ken ' 'le''iiaa,de hij, nog onder den indruk zijner velferia.00rden, wat de dichter Tollens in zijne '^ ornht besch«jving van het Noorderlicht op Nof !lr'ht zegt : "i,:,n biddend zinkt hij neer, die 6t'>\\.,T, r Vu-urwerk ziet!" ik ln aan at gs-oof rk toch niet", liet zich eene „" een der tafeltjes hooren, „ten minste als Rest«r eoed begrepen heb". --- Een ander verhaal. wtvvoom ste uitroep kon bepaald niet gelden als Lop de aanhaling uit de „Nova Zembla" g. °firnirtrt8 ; warit behalve dat de spreker niet in ö^ter, ?ael|ijke nabijheid van den meester was yh^ien' ,fa t,eze ook zoo zacht gesproken, dat het O* >i ir-1 'antl onmogelijk verstaan had kunnen jj; 2ich' i * na<3 echter de aandacht van eenigen niJ rrftrokken en weldra werd het duidelijk, et dit zeggen bpdoeld had. Degene, die naast hem zat, beweerde nl., dat hij het er voor hield, dat die vuurbollen kometen Waren ! Met zekere warmte bepleitte deze die bewering, te meer, omdat hij dooi een ongeloovigen gumlach van den ander in zijn eigenliefde scheen gekwetst. Hij was iemand, die niet veel tegenspraak kon uu.den, omdat hij waanwijs was. En toen na het verspillen van vele woorden, de ander emdeiijk uitriep : „ik geloof het toch niet !" keerde de peitbezorgei van de kometen zich eenigszins verdrietig van hem af, tited drie forsche trekken aan zijn sigaar, nam drie ferme teugen uit zijn gias en sprak vervolgens geen drie woorden meer. Uit voordeel had hij echter aan de aanwezigen verschaft, dat het gesprek zich weder verlevendig, de en gericht werd op de kometen. --- Staartsterren. „Het is toch altijd een merkwaardig verschijnsel", sprak ei een, die aan het tafeltje bij den meest-r zaï, „zulk een ster ; geiukkig, dat de. menschen nu wijzer zijn dan voorheen en in den lichtenden staart geen vlamende roede van Gods straffende gerechtig he r d meer zi e n !') „Wei geiukk.g |" sprak een .-ader. (Een oudsiudent, dre nu bij zijn vader werkte). „ik herinner mij nog levendig de prachtige staartster van 1888, die toen zoo nauwkeurig is waargenomen door de sterrekundigen, Mij moet waarlijk eerbied voor dre mensUien hebben, die daar halve nachten en wel weken achtereen door kijkers zit.en te turen om de geheimen des hemels te ontsluieren. Zoo moet een mijnheer Donad in dat jaar op z.uike wijze reeds iarig te voren die ster nebben ontdekt (waarom ze ook zijn naam draagt, vóór dat iemand met het ongewapende oog eenig teeken ei-van bespeurde. Doch iemands lust is iemands leven ! zeg ik a.lijd. Aan hemb hebben wij het echter te danken, dat wij nu weterr, dat de vroeger zoo schrrkaarijageride sterren, wettige leden van onze wereldorde en gebonden zijn aan de heilige wetten der goddelijke schepping 1" --- Kometen. „ja, dat is de zegepraal der wetenschap", viel de meester in, „die ons met van den Schepper afleidt, maar nader tot Hem brengt 1 Het ge^al der kometen moet ook zeer groot zijn; want meer dan iiüüü zijn er reeds waargenomen en van meer dan 150 zijn de banen zorgvuldig berekend. Door verbeterde telescopen omdekt men nok elk jaar nieuwe ei bij. Sommigen schatten hun getai op 100.000, die alle hun vaste banen om de zon hebben. Anderen gaan nog verder en stellen ruim 17 millioen 1" „Verbazend I" riep er een. „Stel uw verbaz.ng nog wat uit !" ging de mees. ter voort ; „want men heeft zelfs kometen-banen berekend, die eerst in 800 J, anderen, die eerst in KO.OOj jaren geheel doorloopen worden". Doch thans ontbrak het aan woordeir, om zijne verbazing uit te drukken ■ men zweeg eerbiedig stil I „Zoo even spraakt gij over het geluk, dat de menschen wijzer zijn geworden dan voorheen e n niet meer gelooven, dat de kometen met hunne staarten ais vlammende zwaarden en roeden, voorteekenen van Gods strafgerichten zouden zijn!" vervo.gde de meester; „maar dat geiuk is echter zoo heel oud niet; want in I»2U heeft de Engelsche geneesheer torster nog het verband trachten aan te wijzen tu.}S..hen vOO verschijningen van kometen en de on_ tje.ukkcii hierdoor ontstaan". --- Arme poesjes. „Vo^gvns hem zou de komeet van het jaar 3.71 voor L,hr. voor ;>pai\a den ongeiukkigeu siag van Leukira verkondigd hebben ; de komeet van het j-ar 53 v. Chr., are zeifs bij dag gezien werd, zou met den moord van Caesar in verband hebben gestaan ; die van het jaar 60 na Chr., wier schijnsel zelfs de stralen der zon over.rof, moest de bloedige Vervolging der Christenen beteekenen ; de komeet van het jaar 590 bracht de vreeselijke pest aan ; Keizer Karei V legde uit vrees voor de groote komeet van 1556' zijne kroon neder en ging in een krooster om zijne zonden te boeten ; de staattster van IGIB was de verkondigs-er van den 30-jarigen oorlog, terwijl die van 1668 het verschrikkelijk onhul aanduidde van een vreeselijke sterfte in "Westfaien...... onder de katten !" --- GERH. KR. Dhr. J. Paumen te Mheer zond eenige zeer aard.ge feiten over het St Emiusvuur, waarover indertijd in deze rubriek gesproken is. Hij nam die vlammetjes waar aan de spitsen van zijn paraplu toen hij op een Sioimachtigen avond ermee door den regen ïiep. Nog interessanter dunkt ons wat inzender vertc^ over een maanregenboog. Hij schrijft daarover : „Om dezelfde jaren ipl.m. 1880) ha f iNovember, des nachts rond 2 uur, kewekt zijnde door een donderslag met rukwind en flinke regen en hagel, kwam ik even aan het venster kj ken, om van zooveel heerlijkheden te genieten. De volle maan verlichtte uit klaren zuidwestedjken hemel, de zwart uitziende afdrijvende bui ; in een oogenblik stond er in het oosten, een groote volle ngenboog, zelfde vorm en breedte als bij zonlicht. De kleur van dezen maan-regenboog was eenvoudig roomkleurig wit. Het verschijnsel duurde een minuut of tien, toen was de bui afgetrokken, de maan met eene nieuwe opkomende wolk bedekt en, eene ervaring rijker, zocht ik mijn legerstede weer op. --- OUDE DIPLOMATIE. Briefwisseling tusschen twee koningen. Bekend verondersteld mag worden, dat Alexandi r de Groote bij zijn veroveringstocht naar Perzië herauten van den Perzenkoning Darius werden teg, moet gezonden. Deze boden namen op hun tocht een brief mede, een bal, een roede en een kist met goud om deze aan den koning te overhandigon. De brief luidde: „Darius, de koning der Perzen bloedverwant der goden, en zelf een God, ik beveel aan Alexander, mijn dienaar, keer terug tot uw ouders, mijn slaven, en slaap in den schoot uwer moeder. Ik zend u een roede, een bal ert wat goud. De roede zal u zeggen, dat gij, jonge knaap nog opvoeding noodig hebt, de bal, dat ge nog speelmakkers moet zoeken, het geld zend ik u ter belooning zoo ge terugkeert; zoo niet, dan zend ik mijn dienaars, om u gevangen te nemen en ge zult niet als jongen gekastijd worden, maar eenvoudig als een oproermaker aan het kruis genageld wor- Alexander antwoordde op deze uitdaging in de vogend> b woordingen „Koning Alexander zendt aan koning Darius zijn groet. Het is evenwel smadelijk dat gij Darins, bloedverwant der goden zoo ge zegt 'binnenkort de slaaf zult wezen van een knaap, Alexander genaamd; want ik trek thans op tegen u, niet als tegen een godheid, maar als tegen een pochhans. Het is lichtzinnig van u geweest dat gij het mooie goud zondt, want onze dapperen zul en dat nu in het oog houden om meer o veroveren A's ik n heb overwonnen, dan zal mrjn rW groot riJ*. want dan hebik d»D gr°o,