ALS ROME FEEST VIERT. Het sublieme gezicht van den stralenden Sint Pieter. Werk van een legertje arbeiders. (Van onze Romeinsche correspendente.) Jaarlijks WOrdt hier de feestdag der Heilige patronen der stad Rome, de Apostel-vorsten Petrus en Paulus, met grooten luister gevierd Dit jaar droegen echter alle feestelijkheden nog een nm w 6 karakter- De St' Pieter was wedern?r.n rf°l Van tullooze Pelgrims .en stadbewoners en den ganschen dag stroomden niettegende de ontzettende hitte een reusachtige men■_ over het uitgestrekte St. Pietersplein. up den feestmorgen celebreerde de Aartspriester, Kardinaal Merry del Val, de plechtige Pontificale Hoogmis dit jaar aan het altaar der Cathe«ra, waar de versieringen voor groote kerkelijke leesten der jongste Zaligverklaringen nog aanwees waren. Boven het hoofdportaal der basiliek was een geurig groen gesierde globe opgehangen, het symbool der Katholieke Kerk, welke den geheejen aardbodem omvat. Bij den ingang der basi!if]7 Werden de Pelgrims begroet door de pauselijke gendarmen, die in aanzienlijk aantal aanwezig zijn voor 't bewaren der orde, in de plaats oer vroeger daar aanwezige Italiaansche Carabinieri. Het eerbiedwaardige bronzenbeeld van den «• Petrus was ter gelegenheid van het feest met ue pontificale gewaden bekleed. Het droeg een kostbaren visschersring aan den vinger en op het hoofd de Tiara. Bijzonder kostbaar was het borst- Kruis van het beeld, dat eens aan Kardinaal Biancchi door Alfons XII van Spanje ten geschenke werd gegeven en door dezen bij den domschat gevoegd. Rondom het beeld brandden talloos vele hooge kandelabers en den ganschen dag door kwamen de geloovigen om den .rechtervoet van 't St. Petrusbeeld te kussen. DE CONFESSIO De confessio was echter het middelpunt der versiering van bloemen en kaarsen terwijl op de marmeren ballustrade meesterwerken van goudsmeedkunst waren geplaatst. In het middenstond de goudbronzen groep van den Heiland die over V°^ hem knielenden H. Petrus de sleutels on r.rei^t' en daaronder de zilveren tafel waarder a , bewerkte hoofden, de beide prinsen mante ostelen voorstellende, omgeven van diaweike ü en edelgesteenten. De honderd lampen, Petrus h en nacht rondom iet graf van den H. van h anden- waren voor dien dag voorzien ro'en er brandende kaarsen en versierd met stond' m:rthen en laurier. Op bepaalde afstanden van w kostbare zuilen van albast, zoo helder Ka fur dat men er door heen kan zien. Het den H' dat zich verheft boven het graf van dopt- Petrus was bedekt met de fraaie altaarschonk d°°r Benedictus IV voor ddt doel ge" naait et midden stond het hooge kruis waardoor rt e wonaerschoone kandelabers prijkten A ï koning onder de kunstenaars Michel D __Z zelf vervaardigd. De vier andere kandela- Va„ -welke naast het kruis stonden, zijn het werk van Bernini. der^fSt het graf van den H- Petrus- was een deel zen onzen deuren geopend, waarvoor de bron" urn zichtbaar was waarin de heilige Palia bepv„ars Werden. welke de H. Vader op den voorvan v, yan hét feest gewijd had. Rechts en links dol Pauselrjk altaar stonden de reuzenkan„laar > net beroemde werk der renaissancegoaüsmeden de gebroeders Pollaiolo. Op de trapn^V n et Pauselijk altaar tot het altaar der ;hmefr? llgt het kostbare tapijt, dat Napoleon I f™maal geschonken heeft. De kelk, welke Kark "aal Me7Ty del Val bij de pontificale H. Mis geiS'o 6? geschenk van den laatsten koning uit het Schotsche huis der Stuarts, die zijn laat- levensjaren in Rome doorbracht, aldaar stierf IvLm-, v.blJ den ingang aan de linkerzijde in de oasiuek begraven ligt in de prachtige graftombe en <* ?va,C Deze bestaat geheel uit zuiver goud «n is met 200 briljanten versierd. DE „CAPELLA JULIA". Epv0 zangers deï beroemde „Capella Julia" onorJof/il mannen en knapen, waren op de beide cath "bunes rechts en links van het altaar der wii»_Ta gePlaatst- en zongen op onberispelijke avorTrf morgens eene Mis van Palestrlna en des hvrrV tljdens de Vespers onder andere heerlijke ma>. en 00k het beroemde „Aurea lux, o felix Ro- DE VERLICHTING VAN DE ST. PIETER Tegen half negen werd voor de tweede maal "«zen zomer de feestelijke verlichting van de 1.: "£ter ontstoken, welke was aangelegd bij ge«genheid van de Zaligverklaring van Don Bosco. ueze verlichting der St. Pieter bestond uit twee wiasen, eerstens de verlichting door zoogenaamde „lanteroni" welke ten getale van 5000 langs due architectonische lijnen der geweldige kerk waren aangebracht en langzaam opbrandden, «et zrjn dikke geprepareerde stukken kaars, wel-15e in papierhulzen zitten en welker vlam daardoor rustig brandt. Deze eerste verlichting maakte een schitterend effect, toen ln den windstillen, warmen nacht alle lijnen en omtrekken der eerste basiliek der wereld zich tegen den nachtelijken hemel als een fata morgana afteekenden En toch was dat nog slechts een voorspel van een veel heerlijker schouwspel. Omstreeks negen uur ongeveer zag men plotseling het kruis op den koepel van Michel Angelo als bij tooverslag naar alle zijden licht uitstralen en op dit teeken ontgloeiden ook de 10,000 zoo genaamde „pallellinl" of „mocoletti," wleke eveneens langs alle lijnen en omtrekken waren opgesteld. Dit lichten en gloeien, dat stralen en schitteren greep de geweldige menschenmassa's, welke zich en H^ BT°rg<0, de Tiberbruggen, den berg Pincio ït™ Janiculus verdrongen zoo geweldig aan aat zij in stomme verbazing het zeldzamp schouwspel stonden te genieten. zeiözame Van den Monte Pincio zag men tegen den donkeren nachthemel de stad Gods glanzen, men zag den geheelen koepel stralen in ma^isen licht, terwijl rondom de beide kleinere koepels en de overige architectonische lijnen der basiliek stralende lichtlijnen liepen, welke door hun zwak trillen levende vlammen schenen. Tot over elf stond de basiliek stralend in den nacht, en dan doofden langzaam het eene licht na het andere. EEN ONTZAGLIJK WERK. Oningewijden vragen zich natuurlijk af hoe zulk een grootsche verlichting mogelijk is en dit te meer, daar het geen electrische verlichting is, maar de ontsteking van waschkaarsen en kleine fakkels. De leiding van het geheele werk berustte bij den penningmeester van het kerkbestuur van St. Pieter, die de leider is van het bouwbeheer der kerk, Aartsbisschop Mgr. Pellizzo, die ter zijde gestaan wordt door de zoogenaamde „Sampietrini," de bedienden der St. Pieterskerk en de arbeiders van het bouwbeheer. Eenig in hun soort zijn de dienaren en bewakers van St. Pieter, wier ambt sedert eeuwen van vader op zoon overging. Voor de beide verlichtingen waren elken keer 350 personen noodig, waarvan ongeveer 60 bedienden der St. Pieter zijn. Reeds lang voor de eerste verlichting kon men de acrobatische kunststukken der moedige Sampletrlnl bewonderen, die aanvangende bij het kruis op den koepel de geheele basiliek gestoft en gereinigd hebben, waarna de voorbereidingen voor de verlichting zelve begonnen. Eerst moesten dan de haken rondom den koepel worden bevestigd voor de „lanteroni" en dan de banden waarop de „mocoletti" moesten worden aangebracht. Van den beganen grond gezien scheen het gewaagde werk der Sampietrini waarlijk halsbrekerrj. Bijzonder gevaarlijk is altijd het werk op den avond zelf der verlichting, als eerst de lanteroni en dan de mocoletti moeten worden geplaatst en op een gegeven teeken allen aangestoken. leder der 350 man krijgt een mand met een aantal kaarsen, die hij eerst plaatsen moet in het hem aangewezen gedeelte der basilica en dan aansteken. Rooral is het aansteken moeilijk aan het kruis op de hoogte, dan de lantarens rondom den koepel en aan den gevel. Meer dan honderd man zijn alleen bezig bij het kruis en den koepel. Zoo was de lange en moeizame voorbereiding voor een tafereel, dat in zijn pracht geen der tallooze toeschouwers ooit zal kunnen vergeten. --- Botsing van twee duikbooten. De bemanning van een der booten bijna geheel omgekomen. De Britsche Admiraliteit deelt mede, dat de duikboot H. 4 tot zinken is gebracht door de duikboot L 12 op een positie van 52 gr. 4' N.B. en 5 gr. 32' W. L. Van de H. 47 zijn slechts twee opvarenden in levens gebleven. Van de L. 12 wordt één man vermist. --- EEN NEGENTIGJARIGE. De oude John D. is allang niet meer „de rijkste man ter wereld". Er zijn na de petroleum vloedgolf op welker kruin hij het milliardairschip binnenvoer, al weer andere — naar men zegt nog grootere fortuinen ontstaan dan zelfs dat van de Rockefellers. Maar zulke dingen zijn moeilijk onder cijfers te brengen. Noch Rockefeller, noch Ford weet „wat hij waard is". Zulke menschen weten natuurlijk lang niet wat zij bezitten en nog veel minder hoe of op een bepaalden datum de samenstellende deelen van het bezit in geldwaarde zouden zijn aan te geven. Dan zijn er ook allerlei onweegbare, doch niettemin volkomen reëele bezittingen als „goodwill" relaties, plaatsen in raad van toezicht' of raad van commissarissen, familiebetrekkingen tot mannen van invloed enz. Maar John D. Sr. kan reeds daarom niet meer de rijkste man van de wereld zijn, omdat hij bij het klimmen der jaren het beheer ten deele ook het bezit van zijn fortuin heeft overgedragen aan zijn zoon John D. Rockefeller Jr. Toch blijft de oude John D. voor het groote courantenlezénd publiek nog altijd een figuur waarvoor het belangstelling toond. Hij is — nog bij zijn leven — reeds bijna legendarisch geworden. Hij woont als een kluizenaar op zijn mooi buiten, wordt door een legertje detectives bewaakt, speelt golf met zijn lijfarts en geeft als hij goed gemutst is aan zijn bezoekers steeds een persoonlijk aandenken, n.l. een „dime", een glanzend nieuw Amerikaansch kwartje. Zelfs lieden die zelf (dollar)--milllonalr zijn moeten soms hun „dlme" van den ouden heer ln ontvangst nemen, en er is ln de V. St. dan ook niemand — die zoo'n geschenk niet vriendelij k-glimlachend in zijn vestzak bergt. De oude John D. heeft enkele dagen geleden een schok en een schrik gehad toen hij, in zijn auto gezeten, per veerpont den Hudson overstak en de boot door een onhandige manoeuvre hard tegen den wal liep. Erg was het niet, en de oude heer kwam er goed af, Echter Is zijn gezondheid niet al te best. Nu staat hij weer in alle Amerikaansche couranten; hij is n.l. negentig jaar geworden. Er zou van dit feest extra veel werk worden gemaakt. Er kwamen veel telegrammen, brieven enz. Ook zouden er gasten komen, vooral kinderen, kleinkinderen en achterkleinkinderen. En men mag het er voor houden, dat er heel wat blinkende „kwartjes" zullen worden uitgedeeld . --- BOSCHBESSEN IN HET LAND VAN TONGEREN. Een goede oogst. Het boschbessenselzoen ln het land van Tongeren iq volop aan den gang. Ook zijn de scholen te Lanaken en omgeving grootendeels ontvolkt. De oogst is gunstig. Dagelijks worden honderden kilo's bessen verzonden naar Engeland en Nederland. Ter plaatse gelden zij 5—6 fr. per kilogram. --- DE STAATSGREEP IN ROEMENIE. Een verraden historie. De tegenmaatregelen. De gearresteerde samenzweerders in Roemenië, zoo meldt een W. 8.-bericht nog omtrent den mislukten staatsgreep nader, hadden verleden week hun aanhangers bijeengeroepen.' Aan 't hoofd der actie stond de gep. kolonel Stoica. Twee der deelnemers aan de beraadslaging brachten den volgenden dag den minister van oorlog schriftelijk rapport uit, deze besprak de zaak met den politleprefect, die terstond de aanhouding eer deelnemers gelastte en aldus de plannen in de klem smoorde. Naar het heet, was het de bedoeling der samenzweerders den ex-kroonprins weer -in het bewind te brengen. Den Roemeenschen bladen is verboden over de gebeurtenissen te schrijven. De Epoca, die uit toch deed, werd terstond in beslag genomen. De partijen keurden het optreden der regeering goed, maar achtten enkele maatregelen overdreven, o.a. de inbeslagneming der Epoca en het dreigement om alle bladen te confiskeeren, die meer melden dan den inhoud der regeeringsverklaringen. Het publiek is door den staatsgreep ten zeerste verrast; behalve enkele leden der regeering was niemand er mee op de hoogte. Complicaties verwacht men niet, daar ook dé liberale oppositiepartij heeft verklaard, dat zij de regeering bij den strijd tegen de ordeverstoorders zal steunen. De regeering Maniu is nog steeds populair. De regentscahpsraad heeft haar gemachtigd alle noodzakelijke maatregelen ter handhaving der orde te treffen en den toestand meester te blijven. --- DE MAATREGELEN DER ROEMEENSCHE REGEERING. De Roemeensche regeering heeft een communiqué gepubliceerd, waarin geconstateerd wordt, dat in het land volkomen orde heerscht. Het leger is tot zijn taak bereid. Er hebben echter onder leiding van den voormaligen overste Stoica opstandige bewegingen plaats gevonden, met het doel een staatsgreep te volvoeren. De aanleggers en de overige betrokkenen zijn gearresteerd. Ondanks de kalmeerende bewoordingen, waar- In het regeeringsrapport Is gesteW, kan niet worden ontkend, dat de bedoelde fewegingen een ernstiger karakter hebben, daar ook qgdere militaire kringen bij den opstand betrokken zijn, hetgeen echter door de regeering niet wordt erkend. Alle telegrammen, die voor het buitenland bestemd zijn en zich met de staatsgreep bezighouden, worden ingehouden. — --- Zware regens in Indië. Overstroomingen in het Westen. Aan de Westkust van Indië zijn zware regens gevallen, gepaard gaande met stormen. Berichten uit den staat Cochin melden, dat de toestand de afgeloopen week daar zeer ernstig was, tengevolge van overstroomingen. Uitgestrekte bouwgronden kwamen onder water te staan en verscheidene huizen werden door het water weggeslagen. Vele dorpen zijn ontruimd. Uit Trivandrum wordt gemeld, dat een inlandsche boot met veertien inzittenden bij de kust is omgeslagen. De opvarenden worden vermist en zijn waarschijnlijk verdronken. --- Een consulsvrouw als smokkelaarster. Opium ten bedrage van een millioen geconfiskeerd. De douanebeambten te San Francisco hebben voor een waarde van een millioen dollar aan opium in beslag genomen. Deze opium bevond zich in de bagage van mevrouw Kao, de echtgenoote van een Chineesch consulair ambtenaar. De bagage werd in beslag genomen, daar men van de agenten van den Amerikaanschen geheimen dienst in het buitenland mededeeling had ontvangen, dat de bagage opium bevatte. --- EEN GROOT PLAN. Een ondergrondsche goederenspoorweg voor Londen. Thomas, de Britsche minister voor de werkverschaffing, bestudeert een plan voor den aanleg van een ondergrondschen goederenspoorweg te Londen, welks uitvoering aan 60.000 man ten minste vier jaar werk zou verschaffen. De vader van het plan, burggraaf Elibank verklaarde, dat hij de kosten schatte op 40.000.000, pdst., welk kapitaal terstond beschikbaar was. Aan de regeering is gevraagd, den interest te garandeeren. De spoorweg zou een lengte hebben van 75 mijlen en de werven met de verschillende spoorwegstations en de groote handelscentra in het westen verbinden. Hij zou 54 stations krijgen, waarheen de goederen kunnen worden getransporteerd en vanwaar zij kunnen worden bezorgd. --- AUTOBANDIETEN IN LONDEN. Twee brutale beroovingen op klaarlichten dag. In het Noorden van Londen hebben weer twee brutale beroovlngen plaats gehad, vermoedelijk door dezelfde personen achtereen gepleegd. De eerste aanslag werd gepleegd in de Park Parade, waar drie personen, die ln een donkerbruine auto langs het trottoir reden met hun wagen, voor de juwellerswinkel der firma Thompson stilhielden. Twee der inzittenden stapten uit. Voorbij gangers zagen, dat een hunner met een staaf de étalagerult verbrijzelde, terwijl de andere in een minimum van tijd gouden en zilveren voorwerpen uit de étalage haalde. In ongekende snelheid verwijderden de bandieten zich. In Drumondstreet werd ongeveer een half uur later wederom een aanslag gepleegd, waarbij voor ongeveer 300 pond aan juweelen werd gestolen. De beschrijving, die getuigen van de bandieten gaven, komt vrijwel overeen met die van de daders van den eersten overval. (1.P.A.). --- NEDERL. SPOORWEGEN. Het heengaan Van Ir. Kalff. Een hartelijk afscheid. Dinsdagmorgen heeft de aftredende directeur der Nederlandsche Spoorwegen, Ir. J. A. Kalff in het hoofdgebouw te Utrecht afscheid genomen van de gezamenlijke spoorwegorganisaties. Toen dhr. Kalff om half twaalf met mevr. Kalff en kinderen de groote commissarissenzaal betrad, die ln een rozenhof was herschapen, vond hij daar de directie der Nederlandsche Spoorwegen, dhrn. ir. E. C. W. van Dijk, dr. H. van Manen, met den secretaris, tevens chef van den algemeenen dienst, benevens alle hoofd- en eerstaanwezende ambtenaren bijeen, evenals talrijke afgevaardigden van de personeelraden en de vakorganisaties. Nadat aan mevrouw J. Kal ff en haar dochter bloemen waren overhandigd, trad als eerste spreker dhr. P. Moltmaker naar voren. Namens den Personeelraad bracht hij den scheidenden directeur dank voor zijn welwillendheid, het personeel in de gelegenheid te stellen ook in meer officieelen kring afscheid van hem te mogen nemen. Intusschen bleek reeds uit de bladen der vakorganisaties, hoe groot de achting en de waardeering is, die het personeel den heer Kalff èn als mensch èn als directeur toedraagt. Het was spreker dan ook een diepgevoelde behoefte, hier den heer Kalff in tegenwoordigheid zijner familie te zeggen, dat het personeel met buitengewone waardeering terugziet op den ontwikkellngsgezag en erkenning der verschillende organisaties — een erkenning die, toen zij eenmaal was verkregen, steeds op breede wijze door den heer Kalff is toegepast. Spreker schetste uitvoerig de verschillende moeilijkheden, die in vroegere jaren een oplossing vroegen, roerde de geschilpunten aan, die op de conferenties tusschen directie en personeelraad ter sprake kwamen, om daarna eenige karaktereigenschappen van den heer Kalff naar voren te brengen, die hem het meest hadden getroffen. De personeelraad wenscht u toe, aldus eindigde de heer Moltmaker, dat gij nog lange jaren een gelukkig leven zult mogen smaken te midden van uw gezin, en dat gij dit leven zult blijven ontwikkelen ten dienste der gemeenschap. Vervolgens werd nog gesproken namens St. Raphaël door dhr. Hellemons, namens den B. A. N. S., door dhr. Lijfering, namens den p. e. 8., door dhr. Augusteyn, namens den Centralen Bond door dhr. Cramer en namens de Nederl. Vereeniging door dhr. Braambeek. Ir. Kalff dankte geroerd en waarschuwde ten slotte de leiders der vakvereeniglngen geen te groote verwachtingen te wekken ln de harten van het personeel, omdat de teleurstellingen er slechts te grooter om zullen zijn. Aan het eind van zijn toespraak wenschte de afgetreden directeur het personeel levensvreugde en een gelukkig levenseinde tot in lengte van dagen. --- Angst voor den ex-keizer. Een bewaking gevraagd. In een brief uit Berlijn aan „L'Oeuvre," geteekend „Duesberg," wordt ongerustheid uitgesproken over den mogèlijken terugkeer van exkeizer Wilhelm naar Duitschland, nadat op 22 dezer de wet tot bescherming van de republiek, waarvan de regeering de vernieuwing niet heeft _unnen verkrijgen, afgeloopen zal zijn, aldus de Parijsche Hbld. corr. Volgens den schrijver heeft het Duitsche kabinet over deze mogelijkheid beraadslaagd en is het van meening, dat het daarna niet langer ret recht heeft om Wilhelm, indien deze toegang mocht vragen als Duitsch burger, dien toegang te ontzeggen. Art. 28 van de constitutie verhindert wel een Staatsgreep, maar kan niet worden roegepast als de ex-keizer verklaart, volstrekt ;een booze bedoelingen te hebben en slechts naar Duitschland te willen komen om daar vreedzaam zijn dagen te eindigen. Het eenige mogelijke om zulk een terugkeer te verhinderen, is dat men hem vast houdt, waar hij is. Niet de Duitsche regeering kan hem tegenhouden, maar de Nederlandsche moet hem een vertrek-visum weigeren. Naar de correspondent meent Is Wilhelm zelf, oud en door velen in Duitschland vergeten, geen gevaar meer voor de republiek. Maar zijn aanwezighheid zou, met of zonder zijn wil geëxploiteerd worden door anderen. Daarom moeten de Nederl. autoriteiten doordrongen zijn van hun verantwoordelijkheid. Door de macht der omstandigheden zijn zij het, die te waken hebben voor het behoud der Duitsche republiek. Ze mogen den man op het kasteel te Doorn het leven zoo aangenaam maken als ze willen, maar laat ze vooral opletten, dat hij er niet per vliegtuig vandoor gaat! — zoo besluit de schrijver. --- Doodgevallen. Bij het plukken van kersen kwam een zekere J. B. te Lent zoodanig te vallen, dat hij zwaar werd gewond. Maandag is hij aan de gevolgen overleden. Hij laat een groot gezin achter. --- KANTTEEKENINGEN. DOEL. —X— U heeft gelezen van dien Parijschen jongeman, die eindexamen deed aan de tooneelschool, een jubel van gejuich en veel woorden van hooge verwachting uitlokte bm zijn bezield spel en toen achter de coulissen ging, stralend van voldoening, om er... dood ln een te zinken? Lees dan ook het middeleeuwsche verhaal van prins en prinses -de Paterno-Castello. In een Middeleeuwsche paleis woonden zij in het huidige Italië, deze Middeneeuwschen. Misschien stond ook bij hen in de feestkamer boven den schoorsteen in vergulde letters: „Bene vivere et laetarl". (Goed leven en pretmaken). Zij waren rijk; zij aten en dronken met veel gasten van volgeladen tafels en hun dagen waren vol levenskunst aan elkander gereld met lichtgemaakte en stralende nachten. Dan Ineens — weet gij hoe ineens, ik niet — doofde het pronkende vuurwerk in hun leven en zij scheidden. Zagen zij het magere latwerk, nu dood en zonder licht, en zagen zij de spijkers? Zij scheidden. En de prins de Paterno-Castello nam een arme pij, een koor- en een studieboek. Nu Is hij pater Ignatio. En als pater Ignatio ging hij naar een bescheiden klooster, waar een Carmelitesse Maria van Jesus in zijn handen haar geloften aflegde. Zij was de prinses de Paterno-Castello. Ik weet niet of zuster Maria van Jesus en pater Ignatio aan den prins en prinses de Paterno- Castello hebben teruggedacht en aan de daverende feesten onder het „bene vivere et laetarl". Misschien wel. Misschien had ook de sublieme evenwichtigheid van "bezonnen menschen den tijd van jachtende onbevredigdheid weggeschrompeld tot de onwezenlijkheid van een jaren geleden gedroomden droom. Nu stonden zij beiden, ontwaakt, met open oogen voor een DOEL, nadat alle afstand was gedaan. De een ln zijn opgang, de ander in zijn nedergang Er is een stem... Gelukkig, die haar hoort. --- DE NIEUWE PERIODE. De rechtsche Kamerfractie-voorzitters bij de Koningin. De Koninéin heeft Dinsdag, in verband met de kabinetscrisis, op het Huis ten Bosch ter conferentie ontvangen de voorzitters van de Tweede Kamer-fracties der R. K. Staatspartij, der Anti-Rev. Partij en der Christ Hist. Unie, onderscheidenlijk dhrn. mgr. dr. Nolens, mr. Heemskerk en mr Schokking. --- VREESELIJKE WANHOOPSDAAD. Vader schiet zijn zoontje en zich zelf dood. Zaterdagmiddag heeft de architect A. uit Zeddam, terwijl hij met zijn zesjarig zoontje in het Polderbosch wandelde, het kind en zich zelf door een revolverschot van het leven beroofd. Vermoed wordt, dat de architect tot deze daad Is gekomen, daar hij wegens slapte bij de aannemersfirma Ten H. zou worden ontslagen. De verslagenheid in Zeddam, waar A. zeer was gezien, is algemeen. --- De overval op Curacao. Het zenden van oorlogsschepen. De vragen van dhr. L. L. H. de Visser of de Regeering bereid is de in verband met de incidenten te Curacao genomen militaire maatregelen oogenblikkelijk ongedaan te maken, de uitgezonden oorlogsschepen terug te roepen en aan de Tweede Kamer uitvoerige en nauwkeurige inlichtingen te verstrekken omtrent de gebeurtenissen te Curacao, zijn door den heer Lambooy, Minister van Defensie, mede namens dhrn. Beelaerts van Blokland en Koningsberger, Ministers van Buitenlandsche Zaken en van Koloniën, ontkennend beantwoord. De Regeering is bereid aan de Tweede Kamer uitvoerige en nauwkeurige Inlichtingen te verstrekken omtrent de gebeurtenissen te Curacao. zoodra zij over volledige gegevens zal beschikken. --- Bedrogen liefde. Slecht geëindigd. Dezer dagen vloog een boschduif aangelokt door een houten duif, die in de étalage lag, door de rulten van het Ned. Wapenmagazrjn aan Ged. Oude Gracht 68 te Haarlem. Het dier werd bloedend gewond en moest worden afgemaakt. --- De 100.000ste. Dinsdag werd de 100.000ste candidaat voor het afleggen van een rijproef voor het besturen van een auto opgeroepen. ---