Vijftig jaar geleden werd onze gloeidraadlamp uitgevonden. De eerste proeven, die de uitvinder Edison met een koolgloeidraad nam Een stoomschip werd het eerst electrisch verlicht. Toen men in het begin van de negentiende eeuw iets meer van de eigenschappen van electriciteit te weten begon te komen, waren er verscheidene geleerden, die een methode zochten om de electriciteit voor verlichting te benutten. Voordat Edison het vraagstuk van de electrische verlichting in studie nam, was men reeds een vijftal jaren aan het experimenteeren, echter steeds zonder succes. Weliswaar slaagden enkele natuurkundigen er in een kostbaar apparaat samen te stellen, dat gedurende korten tijd eenig lir^t gaf, doch deze apparaten bleken in de practijk niets te beteekenen te hebben. EERSTE PROEFNEMINGEN VAN EDISON. Thomas Al va Edison begon zijn eerste studies met betrekking tot dit vraagstuk in den herfst van 1877. Reeds verscheidene belangrijke uitvindingen, zooals een methode om vier telegrammen tegelijkertijd langs één lijn te zenden, de koolmicrofoon en de phonograaf, waren voor dien tijd door hem gedaan, zoodat men ook met belangstelling zijn proefnemingen op het gebied der electrische verlichting tegemoet zag. Edison begon met de experimenten van zijn voorgangers te bestudeeren en hun fouten nauwkeurig na te gaan. In Juli 1878 moest hij zijn werk echter staken, daar zijn gezondheid, door te ingespannen werkend ondermijnd was. Voor herstel van zijn gezondheid ging hij met een expeditie van sterrekundigen mee naar Wyoming, om daar een zonsverduistering te bestudeeren. Ook gedurende deze periode heeft hij uitmuntend werk verricht. Toen Edison na deze „vacantie" van twee maanden in zijn laboratorium in Menlo Park terug was, begon hij weer direct aan het oplossen van de vele vraagstukken, waarmee hij zich bezighield en waarvan het electrische verlichtingsprobleem er een was. EERSTE LAMP MET HOOGEN INWENDIGEN WEERSTAND. Na een diepgaande studie over de wetten van Ohm, die door de meeste electro-technici van dien tijd slechts zeer oppervlakkig gekend werd, kwam Edison tot de conclusie, dat een gloeilamp om een goed practlsch resultaat te kunnen geven een hoogen inwendigen weerstand moest hebben. Hij besloot daarom in zijn lampen een langen en dunnen platina-draad te gebruiken. Hij bevestigde dezen gloeidraad aan een voetstuk van pijp-aarde, en overtrok den draad met 'n laagje zirconium-oxyde, om tegen te gaan, dat het platina zou oxydeeren. In Februari 1879 werd voor deze lamp patent aangevraagd, hetgeen verkregen werd in Mei 1880. Deze lamp was echter in de practijk onbruikbaar daar de gedragingen van het zirconiumoxyde ten gevolge hadden, dat de lamp na verloop van korten tijd zich zelve kortsloot. Nog verscheidene andere proefnemingen hadden plaats met lampen met een platina-gloeldraad, maar steeds bleek het dat de resultaten In de practijk onbruikbaar waren. PROEFNEMINGEN MET EEN GLOEIDRAAD VAN KOOLSTOF. Edison had reeds uitvoerige proefnemingen gedaan met koolstof in verband met zijn uitvindingen van de kool-microfoon. Daardoor was hij uitstekend op de hoogte met de eigenschappen en gedragingen van koolstof. , In den herfst van 1879 begon Edison er over te denken, of men niet een gloeidraad zou kunnen gebruiken die uit koolstof bestond. Reeds verscheidene van zijn voorgangers hadden ' dit met negatief resultaat beproefd en de natuurkundigen waren algemeen van opinie, dat het benutten van koolstof voor een gloeidraad een onmogelijkheid was. Edison deelde deze meening echter niet. Zoodoende begon hij, proefnemingen te doen met een kool-gloeidraad. Hij berekende, dat een dergelijk draadje een diameter van ongeveer één-zes en twintigste c.M. moest hebben, en gebruikte hier voor in den beginne draadjes dik naaigaren, die hij in een luchtdicht kolfje verkoolde. De draadjes waren ongeveer 15 c.M. lang en werden voor in het kolfje bevestigd, dat ze er als U-vormige gloeidraadjes uitkwamen. Later gebruikte hij in plaats van verkoolde draadjes naaigaren verkoolde bamboevezels. Na verscheidene proefnemingen slaagde Edison erin een dergelijken gloeidraad te produceeren. De uiteinden werden bevestigd aan een tweetal-platina-draadjes. Ook dit kostte veel moeite, daar het kooldraadje gemakkelijk kon breken. Vervolgens werd de gloeidraad in een ballontje geplaatst. Ten slotte moest het ballonnetje luchtledig gemaakt worden, terwijl men tegelijkertijd de gassen uit den gloeidraad dreef, hetgeen geschiedde door een zwak electrische stroompje door den gloeidraad te zenden, terwijl het ballonnetje luchtledig gepompt werd. HET GROOTE OOGENBLIK. Den 21sten October 1879 was het groote oogenblik aangebroken, waarop de eerste kooldraadgloeilamp beproefd zou worden. Niemand had echter veel vertrouwen in het experiment. Terwijl er een groot aantal belangstellenden om hem heen stond, schakelde Edison de lamp langzaam in. De gloeidraad gaf een zwak licht, en brak niet. Plotseling werd de volle stroom ingeschakeld; de lamp verspreidde een helder wit licht en de gloeidraad bleef heel! Zoo bleef deze lamp twee dagen achtereen doorbranden, waarna ze den geest gaf. Doch met dit experiment was aangetoond, dat Edison den goeden weg was ingeslagen. De kooldraad-gloeilamp werd voor het eerst toegepast voor de verlichting van een stoomschip de „Columbia". Er werden vier dynamo's op het schip geplaatst, en elke dynamo leverde stroom voor zestig lampen. --- Als in een roman.... Haar geld wreekte de oude Mammone. Het leven is soms romantischer dan een roman. In het kleine plaatsje Cardinale in de Italiaansche provincie Catariraro (Calabrië), komt den sen Juni van dit jaar een man van ongeveer 50 jaar bij een logementhouder en huurt er een kamer. De verhuurder vraagt hem naar zijn legitimatieoewijs de „identiteitskaart" die iedere burger in Italië tegenwoordig bij zich moet hebben. Tot groote verbazing van den verhuurder antwoordt de man: „Identiteitskaart? Wat is dat voor een ding?... Daar heb ik nog nooit iets van gehoord !" Zou deze man, dan (zooals eens Cyranc de Bergerac) rechtstreeks van de maan komen' Xs hij dan sedert tientallen van jaren niet mcci in Italië geweest? Deze gedachten dringen zich onwillekeurig bij den verhuurder op; de zaak begint hem erg verdacht voor te komen. Hij stelt er de carabinieri mee In kennis en deze beginnen „den vreemdeling" direct te ondervragen. Zoodra men hem zijn .iaam vraagt bekent hij onmiddellijk: „Ik heet Guiseppe Cunsano". „Kent u die?" Ongetwijleld wan' he*" noemen van dezen naam staat gelijk met een bekentenis Guiseppe Cunsano is niets meer of minder dan de naam va;i een ... moordenaar ! Het was ongeveer 18 jaar geleden, den Hen December 1911 Op dien dag geraakte Guiseppe Cusano, etc jonge boer, in een hevig gevecht met zijn oom Nicola Mammone, even buiten Cardinale op het open veld. De oude Mammone is buitengewoon sterk en Guiseppe vreest dat hij het onderspit zal moeten delven. Om dit te voorkomen, trekt hij zijn mes en... het ongeluk is geschied. Mep zoekt naar den moordenaar. Deze is echter nergens te vinden... hij lijkt wel van den aardbodem verdwenen, er is met het geringste spoor te ontdekken.... Sommigen gelooven dat hij zich ergens in een nabijgelegen plaats verscholen heeft... anderen meenen te weter dat hij naar Amerika vertrolcken i 5.... De vermoord* liet geen kinderen na... Zijn heele vermogen kwam aai zijn vrouw. Deze voelde zich echter na den dood van haar man uiterst eenzaam en verlaten, waarom nam zij een vondelinge, de kleine Diana Estella als haar eigen kind aan. Zij voedde het met liefde en zorg op. Toen Diana zich ontwikkeld had tot een flink en krachtig meisje ontwaakt" plotseling In haar de lust tot reizen. Zij kon het thuis niet meer uithouden, verliet Calabrië en kwam tenslotte terecht in... Amerika. Daar kwam zij in aanraking mtt een jonge man... al heel spoedig had zij hem lief., deze man was Guiseppe ! Zij trouwde Biet hem zonder van zijn verleden iets te weten want dat hield hij natuurlijk zorgvuldig yoor haar yerborgen. Eenige jaren later stierf de oude vrouw Mammone... en liet haar geheelen „Mammon" (nomen est omen!) na aan haar pleegdochter Diana. Zoo komt dus het geld van den vermoorde tenslotte terecht in de handen van de vrouw van den moordenaar. Toen de caribinieri den gearresteerden Guiseppe Cunsano visiteerden bevonden zij op hem een bedrag van 45000 Lire. Dit geld behoorde dus oorspronkelijk aan zijn slachtoffer. En zoo heeft Nemisis zich van den Mammon bediend om Mammone te wreken. --- Katholieke Werkgevers naar Indië. In de eenige dagen geleden te 'sGravenhage gehouden vergadering van de leden van het Nederlandsche Comité ter voorbereiding eener reis naar Ned. Indië voor de leden der Alg. R. K. Werkgevers-Vereeniging en de Kath. Jonge Werkgevers-Vereeniging met degenen, die zich reeds voor deelname aan de reis hadden opgegeven, werd besloten de reis te doen doorgaan op 18 October a.s. met het motorschip Chr. Huygens van de Maatschappij „Nederland" van Genua. Na aankomst op 5 November te Belawan, Dcli, is een tijdvak van circa 21 dagen gereserveerd voor een bezoek aan Sumatra, omstreeks 26 November zal per K. P. M. van uit Padang naar Tandjong Priok worden gereisd. Het ligt in het voornemen op Java te vertoeven van 29 November tot 8 Januari 1930, om op dien datum van uit Priok per motorschip P. C. Hooft van de Maatschappij „Nederland" de thuisreis te anvaarden, zoodat de deelnemers op 31 Januari J.930 te Genua arriveeren. --- Vlamingen en Walen Drang naar een vergelijking. De hartstochten staan echter scherp. Het zal tijdens de eerstvolgende wetgevende periode ongetwijfeld spannen in de Belgische Kamer. Reeds nu teekenen partijen en volksgroepen hare positiën uit ten aanzien van het talen- en bestuursvraagstuk. Een delegatie van de kath. Vlaamsch-Belgische Kamerfractie had een onderhoud met ministerpresident Jaspar. Staatsminister Vandevijvere en Van Cauwelaert lichtten de wenschen der fractie toe, welke o.a. de vernederlandsching van de universiteit te Gent en de verdeeling van het leger in Vlaamsche en Waalsche regimenten omvatten. Met deze zienswijze zijn echter niet alle leden der kath. Staatspartij het eens. Naast de Vlaamsche katholieke Kamerfractie heeft zich nu ook een Waalsche Katholieke Kamerfractie gevormd. Hoezeer de hartstochten kunnen oplaaien, blijkt uit de woorden, op 21 Juni 1.1. gesproken door dhr. Paul Wauwermans, te Brussel. Dit katholiek Kamerlid ging zoover van te zeggen : „Breng mij een geloovig katholiek: het moge een heilig man zijn, indien hij Vlaamsche Nationalist, dus anti-Belgisch is, dan verklaar ik dichter te staan bij den meest verstokten vrijmetselaar en kerkvervolger, van het oogenblik af dat deze Belgisch is". Waar de gemoederen zóó gespannen zijn, begrijpt men, dat het nog wel zal stormen in Belgenland aleer er tusschen Vlamingen en Walen peys en vree komt! De Walen zei ven zijn 't onderling ook niet eens over de wijze, waarop de kwestie dient te worden opgelost. Zoo is door de Assemblee Wallonne een vergadering gehouden, waarin besloten werd aan deri koning, de regeering en het parlement een grievenlijst van het Walenland toe te zenden. De vergadering was eensgezind van oordeel, dat alle tweetaligheid voor het Walenland uit den booze moet worden geacht, en van geen enkel Waalsch ambtenaar de 'kennis van het Nederlandsch mag worden gevergd. ' Een andere, meer radicale groepeering, de Action Wallonne, hield denzelfden dag, te Luik, haar congres. Dit sprak zich uit voor de vervanging van den centralen staatsvorm door een federatief verband en herinnerde in een motie aan „den geschied- en aardrijkskundigen samenhang, („solidarité historique et géographique"), welke tusschen het Walenland en de verschillende Fransche gewesten bestaat". De Vlamingen zijn echter niet van plan, tegenover het verzet kamp te geven. „Wij zullen", zoo zeide dr Van Cauwelaert in een persgesprek met een briefschrijver van de Msb., „wij zullen den aanstaanden parlementairen taalstrijd met volle overtuiging en beslistheid voeren, en het is te hopen dat eindelijk eens de Vlamingen van alle schakeering zullen leeren, wanneer het er op aankomt hun gezamenlijk gewicht in de schaal te leggen om bepaalde en positieve hervormingen van het grootste belang onmiddellijk te verwezenlijken, eensgezind zullen staan, liever dan door hopelooze verdeeldheid altijd weer den indruk te geven van machteloosheid en ondoelmatigheid. „Den dag dat de Vlamingen met geslotenheid voor de kamer en den senaat willen optreden en de Vlaamsche opinie ze steunt met eenzelfden goeden wil, is het pleit beslecht". --- MUITERIJ IN EEN GEVANGENIS. Ontvluchten, dooden en gewonden. In de Staatsgevangenis van den Staat New- Vork te Auburn, is Zaterdagmiddag opnieuw muiterij onder de gevangenen uitgebroken. Een gevangene, die enkele voorrechten genoot, wierp Zaterdagmiddag een oppasser ammoniak in het gezicht, waarna de 1600 gevangenen allen in opstand kwamen, het arsenaal van de gevangenis bezetten, alle gebouwen in brand staken en alles in het werk stelden om in vrüheid te komen. De muiterij duurde den geheelen nacht. En eerst toen belangrijke versterkingen waren aangekomen, gelukte het de muiters in bedwang te krijgen. 12 gevangenen zijn ontvlucht, 2 gevangenen werden bij het gevecht gedood, 2 oppassers gewond. Het totaal aantal gewonden is nog onbekend. --- DE RIJKSTE VROUW VAN ZUID-SLAVIE VERMOORD. In een maïsveld bij het groote landgoed Start Lec in Zuid-Slavië, heeft men het lijk van een oude vrouw gevonden, die het slachtoffer van een moord was geworden. Om haar hals was een zijden koortje gebonden, waaraan een papier hing met de woorden: Ma zensta (mijn wraak). Eerst wist niemand, wie de ongelukkige was, maar de pastoor herkende in de vermoorde de rijkste vrouw van het heele land, barones Irma von Molnar. Zij was de dochter van den Hongaarschen edelman von Preschel, die een belangrijke rol in de politiek van zijn land heeft gespeeld. In 1880 trad zij in het huwelijk met den rijken grootgrondbezitter baron Alexander von Molnar, een neef van den bekenden schrijver Franz Molnar. Op het landgoed Boka werd een pompeus Huwelijksfeest gegeven, dat een geheele week duurde, waaraan vijfhonderd gasten deelnamen en dat niet minder dan vijftigduizend guldens verslonden moet hebben. In 1900 stierf de baron en toen begon zijn vrouw die steeds een gevierde schoonheid was geweest, erg raar te doen. Zij was vroeger bijna nooit op de vele landgoederen geweest, die zij en haar man bezaten en woonde hoofdzakelijk te Weenen en te Boedapest en in het voorjaar aan de Riviera. Na den dood van haar man begon zij een geheel ander leven; zij werd namelijk landloopster. Zij liet haar mooie haar afknippen, trok boerenkleeren aan, stak haar voeten in ordinaire, plompe schoenen, nam een ruwen stok in de hand en doolde voortdurend door de landen. Toen de oorlog uitbrak meldde zij zich aan als ziekenverpleegster, werd aan het hoofd van een veldhospitaal gesteld en zuster Irma was een van de dapperste van alle soldatenverpleegsters. Dikwijls zag men haar vlak achter de loopgraven of op een terrein, waar nog gevochten werd om er de gewonden te verbinden en naar een lazaret te laten transporteeren. De oorlog ging voorbij, de zonderlinge barones ontsloeg allen van haar talrijk personeel en woonde nu heelemaal alleen in het reusachtige heerenhuis op het landgoed Boka. Zij hield er echter een heele menagerie van honden en katten en vogels op na. Na de omwenteling nam de nieuwe Zuid Siavische staat een groot deel van haar bezittingen in beslag, doch zij bezat nog steeds elfhonderd juk grond te Boka, vijfduizend juk te Lec en zeventien hulzen te Belgrado en in 'n paar andere steden. Op de Kroatische Spaarbank had zij een vermogen liggen van drie millioen dinars, dat voortdurend groeide, daar zij de rente nooit aanraakte. Dezer dagen nu hoorde een boer te Stari Lec een vrouwenstem in een* maïsveld schreeuwen. Het klonk: „Raak mij niet aan, Milica!" De man dacht, dat er een paar boerenmeiden aan het kijven waren. Nu echter vermoedt men, dat de oude Irma deze woorden geroepen heeft, toen zij door een andere vrouw, die Milica moet heeten, werd aangevallen. --- TWEE DOODELIJKE MIJNONGELUKKEN. De houwer J. H. uit Kellersberg — een gehucht onder den rook der grens gelegen bij Kerkrade — is op de 460 M. verdieping in de mijn Anna II te Alsdorf onder afvallend gesteente gedood. De man laat een vrouw en 2 kinderen achter. In de ondergrondsche werken van de mijn Maria, eveneens in het Akensche kolendistrict gelegen, werd een ongehuwde mijnwerker ook uit Kellersberg afkomstig, onder afvallend gesteente gedood. --- HOOFD VERPLETTERD ONDER EEN AUTO. Te Würselen bij Aken werd een arbeider, die per rijwiel van zijn werk huiswaarts keerde, door een vrachtauto aangereden, pc man viel van zijn rijwiel en twee wielen van den vrachtwagen verpletterden zijn hoofd. Het slachtoffer heet M. Detig en woont in Eilendorf. Hij is gehuwd en laat een weduwe en 4 kleine kinderen na. --- EEN OUDE MUUR INGESTORT. Vader en zoon gedood. Te Etting, dicht bij Rohrbach, is een groote muur ingestort, dien men bezig was af te breken Vier personen werden onder het puin bedolven. Twee hunner kwamen er met vrij ernstige verwondingen af. De twee anderen, een 57-jarige boer en zijn zoon, moesten levenloos onder het puin vandaan gehaald worden. --- De ramp te Veendam. De ontploffing der aardappelmeelfabriek te Veendam. Overzicht van de ruïne. --- GEMENGDE BERICHTEN. ONVERWACHTE FORTUIN VAN EEN EMIGRANT. Twee-en-twintig jaar geleden dook op een dag in Warschau een elegant jongmensch op, wiens nooit opdrogende geldbronnen en de aard en wijze, waarop hij het geld om zich heen strooide, de aandacht der politie trok, temeer daar het te Warschau niet iets alledaagsch was, dat een nbekend jongmensch iederen kellner en eiken koetsier slechts 500 roebel-biljetten betaalde, zonder geld terug te vragen. De politieprefect Mayer, wien deze mysterieuse Croesus verdacht voorkwam, beval eenige rechercheurs hem gade te slaan en zijn geldbronnen op te sporen. Tijdens dit onderzoek werd de politie een mededeeling gedaan, welke voor het jongmensch heel onaangenaam was. Een rondgaand telegram uit Moskou berichtte, dat daar een bank geplunderd en het reusachtige bedrag van een millioen roebel, geroofd was, zoodat er wel geen twijfel meer aan de identiteit van het jongmensch als bankroover bestond. Hij werd gearresteerd en zijn rijkdom leek opgehelderd. Het jongmensch loochende iets met den bankroof te hebben uit te staan, gezwegen dat hij de roover zou zijn. Ook in de gevangenis verloor hij zijn goed humeur niet, zong en floot vroolijk, zeker dat de zaak goed zou afloopen. Zoo zat hij langen tijd in preventieve hechtenis tot de Warschausche bank twee telegrammen over de kwestie kreeg: een depêche, dat de Warschausche bankroover diep in Siberië opgespoord en gearresteerd was, het tweede om het jongmensch onmiddellijk vrij te laten, aangezien hij de zoon van den multi-millicnnair Pereplotschikow was, die een heele reeks fabrieken, landgoederen en goudmijnen bezat. Dadelijk ging de prefect naar de gevangenis, deelde het jongmensch zijn vrijlating mede en verzocht hem excuus voor de aangedane onaangenaamheden. Hij noodigde hem in zijn woning en ontving hem heel erg vriendelijk, uit vrees voor den invloed van Pereplotschikow. Tijdens het gesprek vroeg hij ook, hoe 't den ander in de gevangenis had bevallen. Over 't algemeen interessant, was het antwoord, alleen de leege plek tegen mijn cel was onaangenaam. Hoe zou het zijn als èr daar een gebouw werd gezet, en wel dadelijk? Zoo gezegd zoo gedaan. Pereplotschikow kocht het terrein, gaf een architect opdracht en gaf het geld. Na korten tijd reed Pereplotschikow naar huis en 't heele voorval raakte in het vergeetboek bij hem. Maar in Warschau, in de Hipotecnastraat, stond een prachtig gebouw van zes verdiepingen. Jaren verliepen, het tsarenrijk viel uiteen, Pereplotschikow werd als anderen onteigend en van zijn bezit beroofd. Bovendien werd hij bij verstek ter dood veroordeeld. Hij vernam het en vluchtte. Jarenlang doolde hij door de Russische wouden, hongerde en bedelde zich door de Steppen, tot hij kort geleden over de Poolsche grens wist te komen. Moe, opgejaagd, kwam hij in Warschau Hongerig, totaal zonder middelen, herinnerde hij zich zijn caprice van meer dan twintig jaar geleden, om een gebouw tegenover de gevangenis te laten zetten. Hij ging er heen en zag het prachtige zes verdiepingen hooge huis, en toen hij het binnen wilde gaan, zag hij een bord, waarop Eigendom van den heer Pereplotschikow. Nu woont Pereplotschikow in Warschau als welgesteld man. En dat dankt hij aan zijn inval van twintig jaar geleden. --- EEN ZEGEVIEREND KLEEDINGHERVORMER. De vrijmiedige journalist, die dezer dagen te Elisabeth City, in Noord-Carolina, op een smoorheeten dag in pyjama en sandalen de straat op ging, heeft zijn demonstratie herhaald. De politie was echter niet zoo lankmoedig als den eersten keer, doch arresteerde den kleedinghervormer en bracht hem voor den burgemeester, die tegelijk als rechter fungeert. Het moment was echter zeer slecht gekozen, want de magistraat zat zich met een grooten zakdoek heftig het voorhoofd te betten, waarvan het zweet tappelings neerliep. Met zijn eigen lot zwaar begaan, kon hij dan ook moeilijk toornen tegen de luchtige, maar toch nog altijd decente kleeding van zijn medeburger, die het met de warmte heel wat minder te kwaad had, en hem niet veroordeelen. Integendeel vond hij in den overlast, dien de politie den man aandeed, aanleiding tot het uitvaardigen van een proclamatie, waarbij hij iedereen toestond, zich te kleeden gelijk hij wilde, mits men zich niet schuldig maakte aan onfatsoen. De burgemeester verklaarde echter, dat hij zelf niet den moed had, zich even gemakkelijk te kleeden als de schoolmakende journalist. Daarvoor is hij nu eenmaal burgemeester, die ook in snikheete warmte hét decorum niet straffeloos kan verwaarloozen. --- BRAND IN DE ATHEENSCHE HAVEN. Schade 11 millioen. In den Piraeus, de haven Athene, is een zeer zware brand uitgebroken. De materieele schade bedraagt meer dan 11 millioen. --- MISDADIGER DOOR HYPNOSE ONTDEKT? Eenige dagen geleden is Deszö Hecht, koopman uit Boedapest, tegen wlen sedert einde April door de politie uit Boedapest een bevel tot aanhouding uitgevaardigd was wegens verduistering van 280.000 pengo, door de Oostenrijksche politie in Linz gearresteerd. Deze aanhouding heeft veel opzien verwekt in de politioneele kringen van Boedapest. Deze zaak moet nl. op een heel bijzondere wijze tot oplossing zijn gebracht. Een der gedupeerden in de zaak-Hecht, een koopman die zeer zeker veel schade geleden had, wendde zich enkele weken gelededn tot een bekend Hongaarsch hypnotiseur, Franz Gold, met het verzoek, om te trachten uit te vorschen in welke richting Hecht gevlucht was. Gold heeft toen zijn medium gehypnotiseerd; het medium zou daarop in hypnotischen slaap hebben beschreven, hoe Hecht zijne woning verliet, naar het station reed, daar een kaartje naar Boekarest nam.maar reeds bij Grosz-Wardein terugkeerde om aan het station direct een kaartje naar Weenen te nemen, waar hij onder den naam Fux, in de Matzerstraat no. 23 een kamer zou hebben gehuurd. De koopman wilde zich van de juistheid dezer verklaringen overtuigen en vertrok daarom oogenhlikkelijk naar Weenen, waar hem tot zijn groote verbazing aan het opgegeven adres zou zijn medegedeeld, dat werkelijk een heer onder den naam Fux verschillende weken daar gewoond had, maar eenige dagen geleden vertrokken was zonder een adres achter te laten. De koopman zond direct bericht naar de politie van Weenen en Boedapest en de laatste zond een uitvoerig signalement van Hecht naar de Oostenrijksche regeering, daar men er nu van overtuigd was, dat hij zich in Oostenrijk bevond. Hij werd dan ook, gelijk gezegd, gearresteerd. --- TWEE KUSTVAARTUIGEN IN BOTSING. Acht opvarenden verdronken. In de golf van Argolif (Peleponnesus) zijn twee kustvaarders in aanraking gekomen. Een der beide schepen is gezonken. Acht opvarenden zijn verdronken. --- GOEDE VANGST TE BRUSSEL. Een bandiet in vrouwenkleederen. Sedert drie maanden zocht het Belgische gerecht zekeren Emile-Léopold Genaux, wegens allerlei misdrijven. * In den laatsten tijd was de politie te weten gekomen, dat vele diefstallen in het Brusselsche door twee vrouwen werden gepleegd. En een van de slachtoffers kwam eenige dagen geleden aan de politie verklaren, dat een van die vrouwen... een man was! Rechercheurs togen aan het werk en ontdekten het spoor van den bandiet in de Leopoldswijk te Brussel. En zij achtervolgden er een netgekleede dame tot aan het Luxemburgsch station waar zij de Eva verzochten even te blijven staan en haar papieren te toonen. De speurders kregen een identiteitsstuk te zien op naam van Marguerite Loitat, geboren te Hollogne in 1905. De agenten leidden de dame desniettemin naar een taxi, die haar en de twee speurders naar het commissariaat bracht. Marguerite Loitat bleek niemand anders te zijn de gevaarlijke bandiet Genaux. Geneux is thans opgesloten, ter beschikking van het gerecht. Zijn medeplichtigen zit men ook op de hielen. --- EEN GEZIN VAN DORST GESTORVEN. Uit Los Angeles wordt gemejd dat op een afgelegen plek in Californië het echtpaar Armentas en hun 5 kinderen dood bij hun auto liggende zijn gevonden. Daar de watertank van de auto geheel leeg wasjieemt men aan, dat de ongelukkigen, nadat zij het water van het reservoir hadden opgebruikt, van dorst om het leven zijn gekomen. ---