NED.-BELSISCH TRACTAAT. Aannemen of niet ? „AL TE GOED IS BUURMANS GEK.” Ixxx De houding van de Tijd in zake het Ned. verdrag lijkt ons niet recht klaar en duidelijk. Eerst nam het blad een serie brieven van een Belgisch correspondent op, waarin rondweg (Stemming voor de aanvaarding van het tractaat gemaakt werd. Laatstelijk (19, VII '26) publiceerde het een brief van zijn Haagschen Briefschrijver, waarin het tegenovergesteld standpunt Wordt ingenomen. En tegelijkertijd brengt liet 'n redactioneel artikel, waarin wel geen bepaalde conclusie voor of tegen het verdrag getrokken Wordt, maar waarin toch degenen, die naar aanneming neigden, als België maar officieel het annexionisme wilde verloochenen, een tegemoetko ming zullen zien. Men weet, dat Vandervelde, de Belgische minister van buitenlandsche zaken, zich van den aandrang van het Vlaamsche Kamerlid Herman Vos, om een anti-annexionistische verklaring af te leggen, met een,Jantje-van-Leiden afmaakte, — maar daarna tot verstandiger inzicht kwam en. getuigde; „Wij (d.w.z. de Belgische Regeering) beschouwen het Nederlandsen—Belgisch verdrag niet als een voorschot; wij zien er integendeel een vriendschappelijke en bevredigende oplossing in van het vraagstuk, dat, zonder dit aceoord, onopgelost zou blijven". Nu oordeelt de Tijd het zaak, het belang van deze verklaring bijzonder gewicht bij te zetten. Ze herinnert, dat de grensregeling van 1839 en de verplichte neutraliteit door België slechts on- Willig en onder dwang van de mogendheden werden aanvaard. Ze herinnert ook, dat toen België (in 1919) van zijne verplichte onzijdigheid trachtte los te komen, het levens ook een grenswijziging (of minstens een bezettingsrecht) ten koste van Nederland poogde te behalen. Ten onrechte, volgens het oordeel van de Tijd zelve; èn het biad vervolgt. De ongeoorloofde annexionnistische begeert n, euphemistiscli „desiderata" genoemd, zijn door Nederland nn door de mogendheden afgewezen. De opheffing van de verplichte en gewaarborgde onzijdigheid zal plaats hebben k, o n dte r ■ overdraent van souvereiniteit en zonder vestiging van internationale servituten. Deze regeling wordt nu door België, geheel Vrijwillig, zonder dwang van wien ook, als i „een bevredigende oplossing", dus als definitief aanvaard. Conform art 6 uit het verdrag van 1839, dat, na de opheffing de jure van den onzijdigheidsplkb't, ongewijzigd blijft gehandhaafd, ziet België vrijwillig „voor altijd af van aanspraken op Nederlandsch territoir.' Dat is de beteekenis der Belgische regeeringsverklaring. Zij lijkt ons afdoende. Afdoende? Maar dan toch zeker niet ten gunste, fran het Ned.-Belg. verdrag! België eischte in 1839 Zuid-Limburg. 'Neen! zeiden de mogendheden. En België moest zich wel onderwerpen. &e!gië begeerde in 1919 Zuid-Limburg en *eeu,wsch-Vlaanderen. Neen! zeiden de mogendheden opnieuw. En België moest er ziclf wederom bij neerleggen. Omdat een Belgisch bewindsman nu openlijk kornt verklaren, dat België zich wel zal schikken «aar iets, wat het feitelijk toch niet ontgaan kan, r|u zou Nederland zich daarvoor zóo dankbaar Roeten toonen, dat het daarom een onereus conr et op zich ging laden, v.'aarvan het bovendien e financiëele gevolgen niet eens kan overzien! t>e redeneering druischt zóo tegen alle gezond Crstand en beleid in, dat, wanneer een Kamermeerderheid zich door dergelijk betoog mocht '&tea veneiden om met het N.-B. verdrag genoe® h te nemen, ze dwars tegen den Nederlandsen volksgeest zou, ingaan. Erkent de Haagsche Briefschrijver van de Tijd 2elf niet, dat dit verdrag er „niet komen kan, z°hder er, tegen de overtuiging van ons volk, te borden doorgesleept"—? Ons volk redeneert zóo: Als mijn buurman mij steeds een stuk van Ini|n tuin wilde afhandig maken en daarbij zelfs geen lage intrige schroomde 1), maar hij verklaart ten slotte het op te geven, nadat hij in '•Wee instanties zijn proces verloren heeft, — u°et ik dan zeggen; lieve buurman, nu krijg je Vah mij uit dank vrij recht van overpad over fciijn erf, en een jaarlijksche toel'aag erbij...?? 1) De circulaire van minister Hijmans aan zijn geheime agenten in Ned.-Limburg. --- DE CHAOS IN FRANKRIJK. De „doodstrijd” van het parlementarisme SLECHTE ONTVANGST VAN HET KABINET HERRIOT. Zoowel de communisten als de aanhangers van de fascistische leerstellingen antieenen aan den gang van zaken een bewijs te meer voor» hun standpunt, dat het parlementaire stelsel over heel de wereld zijn stervensuur nadert en dat de vervanging ervan door een meer of minder fascistisch getint regime slechts een kwestie van tijd is. Zoo schrijft signor Corradini, de vader van het Italiaansche nationalisme, in de „Giornale d'ltalia'' 0.a.; Welk ministerie ook in Frankrijk thans gevormd moge worden, het moet, in de huidige parlementaire omstandigheden in enkele dagen of weken vallen zonden iets tot stand te hebben gebracht. Het zijn niet de ministeries, die thans in Frankrijk vallen ; maar het is het regime, dat gevallen is. Het parlementaire stelsel is verkeerd en verdient verder geen woord meer. * * * Het nieuwe ministerie laat de onzekerheid op politiek en financieel tierre.n voortfduren. seint men uit Parijs aan het Hbl. Om ie kunnen leven, moet het kabinet-Herriot het linkercartel weer te voor&chijn roepen. Maar zelfs indien het slaagt, zal de meerderheid broos zijn, immers te rechtsche radicalen en de socialisten stfelLen tegenstrijdige eisenen, terwijl de oppositie zich tegen Herriot zal aaneensluiten. De financiëele crisis schijnt nog verder van 'n oplossing dan de politieke, want het minimumprogramma van Herriot stelt slechts een deel der radicalen tevreden. Ter vervanging van een financieel genie als Caillaux heeft Heirriot De Monzie gekozen, wiens financiëele wetenschap niet zeer ter gaat. De financiëele plannen, welke Herriot denkt te verwezenlijken schijnen onvoldoende om een snelle verbetering Sn den toestand te brengen ; zij bestaan in het scheppen van extra-belastingen óp verkregen rijkdom, op erfenissen' en op verkoop van*onroerende goederen. Terwijl hij van buitenlandsche credieten niets wil weten, rekent Herriot erop, in het land zelf het noodi/ge te vinden. maar daarbij zal hij op heftigen tegenstand in Kamer en Senaat stuiten. Aldus linden de eerste indrukken, laat in dpn nacht in de couloirs van de Kamer vernomen. De ocMendpers toont weinig optimisme. , Men wijst erop, dat van de 2>l lieden van de régeering zes belmoren tot het centrum, die echter allerminst als zoodanig zijn aangewezen door het centrum, hetwelk vijandig gezind zal blijven. De „Echo de Paris verkaart, dat het kabinet een uittarfing is van het land. De „Quot,idien" bliiHft van oordeel, dat Herriot de financiers zal moeten aanvallen, die de beheersehers van het land zijn geworden- Andere radicale bladen geven wee.- anderen, maar altijd tegenstrijdigen raad. » V< » Herriot heeft de pe,rs verzekerd, dat hii de verdediging van den frank zal voeren buiten elke partijoolitiek. Hij belooft hét land doortastend op te treden en verzoekt dit bedaard te blijven, daar d;t onmisbare voorwaarde van zijn herstel is. --- HET ENGELSCHE. MUNBEDRUF. De bemiddeling der geestelijkheid. Tot dusver is nog geen tastbaar resultaat bekend, omtrent het onderhoud van twee uren, dat Baldwin heefc gehad met de deputatie, waaronder zien tien bisschoppen bevonden, inzake het door dezen voorgelegde plan tot oplossing der kolencrisis. De kerkvorsten zullen nog een bespreking hebben met' de vertegenwoordigers der mijnwerkers over bepaalde, punten en hun bemiddelingspogingen "voortzetten. Men meent ie weten, dat Baldwin blijft bij zijn weigering om het subsidie te handhaven voor de tijdelijke hervatting van den arbeid op de oude basis, doch de wijziging van de houding der mijnarbeiders ten opzichte van eventueele arbitrage wordt als een stap vooruit beschouwd. . --- RUSSISCHE LEGEROEFENINGEN. Uit Moskou wordt gemeld, dat het Russische leger begin September in de omgeving van Kiew grootsch opgezette herfst-manoeuvres zal houden, die verband zouden houden met een mogelijken Russisch-Poolschen oorlog. --- VAN DE BELGISCHE KUST. DE AANKOMST VAN TALRIJKE BADGASTEN* *— RELLETJES TEGEN DE DUITSCHEES TE BLANKENBERG. — ONS ONDERZOEK HIEEOVER. — WAT DE VLAAMSCHE PERS EN DE KUSTBEVOLKING ER OVER DENKEN. — EEN BURGEMEESTER, DIE 'N LES KEIJGT — DE VRUCHTEN EENER „HETZE". --- POLITIEMAN BIJ EEN ARRESTATIE DOODGEBLEVEN. Een vrouwelijke kantoorbediende te Weenen werd dezer dagen onder verdenking van zakkenrollerij aangehouden. Zij verzette zich' tegen naar arrestatie, diende den politiebeambte, die haar opbracht, een paar fiksche ribbenstooten toe en poogde het publiek tegen hem op te hitsen, door te zeggen, dat ze door den man — die niet in uniform was — werd lastig gevallen. De beambte legde den omstanders den toestand uit en liet een collega roepen om hem te assisteeren. Het meisje werd daarop naar een tramwagen gevoerd, waarvan men het voorbalcon besteeg. Ook hier sloeg en stompte de arrestante den man der Wet, die haar herhaaldelijk aanmaande, zich kalm te gedragen. Plotseling zag men den politiebeambte verbleeken en in elkaar zakken. De arrestante sprong onmiddellijk op den ongelukkige toe, gaf hem nog een stomp en wilde daarop de vlucht nemen. De assisteerende beambte belette haar dit echter. De aangehoudene werd nu naar het naastbijzijnde politiebureau gebracht, terwijl de geneeskundige dienst ontboden werd om de eerste hulp aan den agent te verleenen. De aan den dienst verbonden geneesheer kon slechts den dood van den politieman constateeren. De arts verklaarde, dat de dood blijkbaar door hartverlamming veroorzaakt was, een gevolg van de opwinding en krachtsinspanning bij de arrestatie. --- STORM OP DE ZWARTE ZEE. KONSTANZA. — Reizigers, met het stoomschip „Dacia" hier aangekomen, verhalen van schrikkelijke weers-katastrofen, die in de buurt van de Zwarte zee hebben plaats gehad. Vele schepen zijn vergaan; alle havens aan de Zwarte Zee en de Zee van Marmora hebben zwaar geleden, ei het Stamboel-gedeelte van Konstantinopel staat onder water. ( ( --- Bestrijding van Bladruizen. Als het weder warmer en droger wordt, komt voor do hladluizen een goede tijd om zich te ver. menigvuldigen. Ofschoon er enkele preparaten hekend zijn, welke de hladluizen slecht kunnen verdragen, is cic bestrijding heel lastig. Een nieuw middel tegen deze schadelijke insecten is blijkens mededeeling van prof. Ritzema Bos in liet „Tijdschrift over Plantenziekten" in Tsjecho-Slowakije toegepast. Het bestaat uit een aftreksel van wilde kastanjes (afkomstig van Aesculus hippocastanum), welke vruchten rük zijn aan saponine. Gebleken is dat reeds het aftreksel van één enkele stukgewreven kastanje in één liter water hladluizen doodt. Men heeft het middel o.m. ook met succes gebruikt tegen de groene kas-bladluizen, die een Asparagus dicht hadden bezet. --- MOORDAANSLAG OP Z'N GEWEZEN MEISJE. Eergisterenavond omstreeks 6 uur heeft een zekere C.K. op de Academiesingel zijn gewezen meisje, mej. De H. een drietal steken toegebracht In borst en rug. Het meisje werd per politie-brancard naar het St. Ignatlusziekenhuis overgebracht, Haar toestand is niet ernstig. De dader heeft zich zelf hij de politie aangemeld en is in hechtenis genoment --- ONTPLOFFING IN EEN PAPIERFABRIEK Naar het „Journal" uit St. Quentin verneemt heeft in een papierfabriek te Alaincourt in het dal van de Oise een ongeluk plaats gehad tengevolge van een ontploffing^ Zes personen werden gedood, 13 gewond, . --- firatls-verzekeriag tegen ongevallen van do Dacblad-sbonnés op do voorwaarden in de betrekkelijke polls varmeid, o.m. voor de volgende bedragen i MIJNWERKERS onder don grond voort f TAA »»tj levens- Ë fkfofo b« (ffiAA »«verlies £ A foto bij verlies £ffo bü verlies & Ffo bij verlies Tan £JA b« verües van { (%fo bij verUes van fJ% fofo bli levens- $4fofi bij f r AbiJ verliw yb« I rtSil! lange onga- l#ililovCs> I #lïli vaneenhaad> I 11388 van één I fo|g van één 9 f||B een volledig lid 3 AII twee volledige leden I /Il een volledig Ud l/lIIS I"»W over- I *||| een band, 1 V/UU >chiktheid. fi «UU Iflden. 8 &UU voet of oog. 1 IUU duim. lUUwrJsvinger.il/Uvaneendnlm. 1 T[U "an een wijsvinger. 1 iVU van een wijsvinger. E LVV Invaliditeit 1 IUU l«den | C/U »oot o! ooft _ Deze verzekering il aüees van kracht wanneer de ebonné in 1 bozit U DOOR DE NIEUWE HOLLANDSCEE ALGEMEENS VERZEKERING S-B ANK, HOOFDKANTOOR TE SCHIEDAM. van een geldige polis, bf de altgevers op aanvrage verbrtjqbaar. --- GROOTE BRANDEN IN ZWEDEN. Een groote brand heeft de in het Noorden van Zweden gelegen stad Lycksele geteisterd. De brand ontstond door onbekende oorzaak in een boyenwoning. Daar hij eerst laat werd ontdekt, stond het gebouw weldra in lichte laaie en de sterke wind joeg de vonken over de geheele stad. Twaalf huizen, waaronder het missiegebouw en de telefooncentrale, werden een prooi der vlammen. De aangerichte'schade wordt op meer dan een half millioen'kronen geschat. In de voorstad van Stockholm, Scandyberg, is door een ontploffing een groote opslagplaats van kolen en hout in vlammen opgegaan. --- NOODWEER BOVEN DUITSCHLAND O» de hittegolf der laatste dagen zijn op vela Waatsen van Duitschland zware onweders en olkbreuken gevolgd. Bizonder ?waar werd wegkom Silezië getroffen. Volgens een bericht uit reslau steeg in weinige minuten de Katzbach 2et een vollen meter.Alle bruggen werden door ty^eldigen drang van het water vernield. De d egen hebben allen danig geleden; kelders wer•Jh overstroomd,hagen en schuttingen tegen den °nd geworpen. In vele gevallen yeroorzaakte 9 i>-iksern brandy Uit Stuttgart wordt gemeld, dat te Besigheim een 24-jarige man en een 17-jarig meisje door den bliksem werden gedood; twee andere personen werden zwaar gewond. Het spoorwegverkeer tusschen Altensteig en Nagold moest onderbroken worden. Ook in de omgeving van Karlsruhe is het noodweer geweest. In het plaatsje Bruchsal zijn alle •kelders ondergeloopen. In het café „Zum Engel" zijn tienduizend liter wijn door het water meegesleurd. Het beekje Rombach steeg in weinige minuten van 20 c.M. tot op 2£ M. en joeg als een razende stroom door de straten van het dorp, die een meter hoog onder water kwamen te staan. De akkers bieden een troosteloos beeld van verwoesting,. --- (Van onzen Brusselschen correspondent).. BLANKENBERG, 18 Juli 1926. Het warme weer «ler laatste veertien J .gen heeft veel badgasten naar de kusi. gelokt, die door de ifi uelgië vervroegde vacantie, op de Staats- en gemeentescholen, thans ook in Juli veel volk ziet aankomen, waar vroeger Augusois de maand bij uitnemendheid was. Zooals wij vroeger al deden opmerken, komen nu de Belgische vacanties wat beter overeen met die in Nederland, wat voor de kusi geen nadeel is. Ook komen nog steeds veel Duitschers, vooral in Blankenberg, waar zij voor den oorlog ,reeds eene ware kolonie vormden met eigen koffiehuizen en restauraties. Maar de oorlog heeft veel kwMid gesticht, misschien wel het. meest in de hersenen van zekere patriotards, wien thans de gelegenheid geschikt voorkomt om de Duitschers lastig te vallen. Zoo hadden er hier te Blankenbar.fr in de laatste dagen eenige relleljes plaats, die te betreuren zijn en. wat de zaak bedenkelijk maakt, is, dat aangekondigd wordt door de onrus.tstokers, dat er noif andere zullen volgen. De aanleiding zou zijn geweest het niet opstaan of het hoofd gedekt te houden door Duitschers b-; het spelen van het BeMsifhe nationale lied „de Kra.hanconne". Dan spreekt men al oiraag van „•uitdagende houding hi middens, waarin de ,'jßoebê" nog altiid he^chouwd wordt als de schuld van alles en nog wat. * * # Het is mij edhter gebleken, na een onderzoek over aanleiding, oorzaak ca gevolg, dao de Duitschers — zooals wij in onze vor.ge brieven van de kust zeiden — hier doorgaans' goed ontvangen worden, gelijk alle andere vreemdelingen. Maar, dat. sluit u.et uit, dat er op straat en in zekere concerten en dancings jonge lui zijn van zoogenaamde hoogere kringen, die het „gepast"' vinden de Duitschers te plagen, door zinspelingen, herhaaldelijk „Brabaiieonne's" te doen spelen, vlaggen en symbolen uit. te halen, enz. De Vlaamsche pers en de kustbevolking moet van de provocaties dezer Brusselsche heertjes niet veel'hebben. Ziehier hoe het oude en conservatieve „Handelsblad van Antwerpen" er over denkt. lift mag geen bestoken spel zijn van wege benden jonge lieden, die het heel aangenaam vinden iederen avond manifestaties in te richten, dewelke alle Duitschers omvat, ook diegenen die ons en die hen zei ven respecteeren. „Ïlet mag niet zijn dat al wie Duitsch spreekt, hij weze Zwitser, fchéco-Slowak, Elzasser, Eupenaar, Luxemburger — en absoluut, geen Duitschers — het mikpunt worde van aanvallen. „Zeifs de rasechte Duitscher, die zich van betooging of uitdaging onthoudt, meet hier vrij kunnen ve.blijven ; en men moet ook niemand dwingen vijf, zes keeren recln te staan en het hoofd te ontbiooten als het aan enkele kwistenbieuels belieft, vijf, zes keeren de „Brabanconne" te doen spelen. ;,Dit is misbruik maken van het patriotisme en wij kennen geen vervelender kerels dan hen die aan dit misbruik meedoen ; ze doen 't u. op de zenuwen krijgen met hun rnonopoliseeren van het vaderlandsch gevoel". Het zijn diezelfde „zoekers van incidenten, d.e vroever jacht maakten OP allen die Vlaamschgezind waren, om ze bij den ..veiligheidsdienst'' verdacht te maken en aan te klagen. Dat ras van uitbaters van het nationaal gevoel ten nadeele van den vrede bestaat nog. Maar het wordt van hoo^erhand niet meer gesteund, zcoals vroeger. De tijden zijn te zwaar, het geld wordt schaars ep»er moet toch geleefd worden. # # * Zoo denkt men er blijkbaar ook in de Regeeringskringen over, waar men heel wat anüere katten te geeselen heeft op het oogenblik. Bericht werd dezer dagen, dat de burgemeester van Blankenberg, dhr. pauwels, bij hoogdringendheid naar Brussel geroepen werd door dhr. Jaspar, uie blijkbaar ten „e^je met hem te pellen had" zooals men aan de kust zegt. Of hij „een standje" kreeg zal de betrokkene wel niet vertellen, maar zeker is het, dat hem te Brussel de les weid opgezegd, dat hem verzocht werd de orde te handhaven en de raddraaiers in 't oog te nouden en ze desnoods in te rekenen, indien zij voortgingen met Duitschers of Du.tsche families te inolesteeren. Voegen wij hierbij, dat de vreemden het zaakje zeer kalm opnemen en zich totaal afzijdig houden van die kleingeestige frariskiljonsche actie. Mocht echter de zaak verder gaan — wat niet te veronderstellen'is — dan zouden de Vlaamsche oudstrijders en de Blankenbêrgsche visschers z