BRIEF UIT BRUSSEL. EEN NIEUW SCHANDAAL. Omkooperij van ambtenaren. KABINETSWIJZIGING. (Van onzen correspondent). De politieke verwikkelingen, verwekt door de quaestie der ontslagen ambtenaren, hebben er heel veel toe bijgedragen, de belangstelling voor het schandaal der Brusselsche politiecommissarissen te doen verminderen. Het staat overigens nagenoeg vast, dat het onderzoek over die onverkwikkelijke zaak geen andere personaliteiten meer in het gedrang zal brengen en het groote publiek is nu eenmaal zoo, dat, waar geen uiteicht is op nieuwe sensationeele onthullingen, zijn aandacht spoedig verflauwt. Inmiddels kwam een nieuw geval van omkooperij aan het licht. Ditmaal is de droevige held een zekere Vereecke. Deze persoon is een weggeloopen kloosterling, sinds jaren kerkelijk gestraft en in den kerkelij ken ban. Hij deed zich doorgaan voor gewezen leger-aalmoezenier, doch achteraf is gebleken, dat hij op dezen titel allerminst recht had. Vereecke hield er een geheele organisatie op na, met filialen in verschillende steden, waar men zich bezighield met „Zaken en Informatie". De bedoeling was, tegen behoorlijke „vergoeding" menschen te helpen, die met „vrouwe Justitia" moeilijkheden hadden. Door bemiddeling van dit clandestien agentschap kon men om. bekomen: bespoediging van invrijheidstelling, het klasseeren van bekeuringen en het intrekken van bevelen van uitdrijving tegen vreemdslingen uitgevaardigd. De organisatie van Vereecke beschikte over twee soorten medewerkers: aan den eenen kant „klantenjagers" en aan den anderen, medeplichtigen in zekere administraties- De „klantenjagers" waren enkele herbergbazen, waarvan een een tijdlang inspecteur was geweest in den Toezichtsdienst der levensmiddelen. De schuldige ambtenaren waren twee leden van het personeel van het Ministerie van Justitie, waaronder de onder-directeur van den dienst der gratieverzoeken en een klerk van het parket-generaal te Brussel. De namen der te „bewerken" slachtoffers werden Vereecke aan de hand gedaan door zijn vriendjes, die hij in het Ministerie had. Al de ledeh van deze bende afzetters werden ingerekend, doch het is niet uitgesloten, dat de lijst der gecompromitteerde staatsdienaars nog aangevuld wordt. Immers, de politie der vreemdelingen wordt in België toevertrouwd aan den Dienst der Openbare Veiligheid, zoodat het vermoeden sterk is, dat ook daar een of meer geheime vennooten zitten van de firma Vereecke. Meer dan twee duizend dossiers, die door de handen van de aangehouden ambtenaren waren gegaan, werden door het parket in beslag genomen. Men kan zich voorstellen, dat een zorgvuldig onderzoek van al deze documenten heel wat tijd zal vragen. Vereecke heeft bekend, dat voor het regelen van een „zaak" de prijzen zeer verschillend waren: zij schommelden tusschen 200 en 10.000 Belg. fr. Het bedenkelijkste in die treurige geschiedenis is wel, dat het groote publiek, waarvan men geen groot onderscheidingsvermogen noch objectiviteit kan verwachten, met zijn neiging tot veralgemeenen, thans ernstig begint te gelooven, dat in de Belgische ambtenarenwereld voor geld alles te koop is- Voor het staatsgezag is dit een uiterst gevaarlijk iets. Weliswaar zijn de zaak der politiecommissarissen en die der gratieverzoeken onschuldig te noemen, wanneer men ze eventjes wil vergelijken met de reusachtige afzetterij van een Stawinsky in Frankrijk: fbch mag men de gevolgen van deze onverkwikkelijke gevallen niet onderschatten. Vooral mag de overheid niet den indruk laten, dat zij zekere hooggeplaatste personaliteiten niet durft te verontrusten. t In een land, zooals België, waar men datgene mist wat elders een sterke borstwering vormt tegen ontbindingsfactoren, nl. een levendig en homogeen nationaal bewustzijn, is het bestaande regime ook minder bestand tegen de sloopende extremistisch-sociale propaganda van communistische af fascistische groepeeringen. --- VAN CAUWELAERT MINISTER. De intrede van dhr. van Cauwelaert in de regeering is als een belangrijke politieke gebeurtenis te beschouwen. Onder het gezag van den oud-burgemeester van Antwerpen worden verschillende diensten, die vroeger tot andere minlsteriëele departementen behoorden, geconcentreerd. Naast nijverheid, binnenlandschen handel, middenstand, zullen ook posterijen, telegraaf en telefoon — met de radio — tot zijn bevoegdheden behooren. Ontegensprekelijk is dhr. van Cauwelaert de meest imponeerende figuur uit de Vlaamsche fractie, die nog gelooft aan de mogelijkheid van een minnelijke schikking van het Vlaamsch- Waalsch conflict binnen het raam van den Belgischen eenheidsstaat. Als burgemeester van de wereldstad Antwerpen en wethouder voor de haven heeft de nieuwe minister — die sedert 1931 Minister van Staat is _ de gelegenheid gehad het bewijs te leveren van zijn groote organisatorische gaven. HU is daarenboven een eerste-rangsredenaar, al heeft hij niet meer het oor van de studeerende Vlaamsche jeugd, welke voor meer radicale denkbeelden ten overstaan van het nationaliteitenvraagstuk gewonnen is. Het opnemen van deze uit een Belgisch- Vlaamschgezind oogpunt sterke personaliteit in het kabinet, heeft in de Franschgezinde en Waalsche kringen ongerustheid verwekt. Ministerpresident de Brocqueville, die een zeer behendig man is, had dit overigens voorzien en hij wist te bewerken, dat dhr. Carton de Wiart., Minister van Arbeid en Sociale Voorzorg, samen met dhr. Poullet, Minister van Binnenlandsche Zaken, zou aftreden. Hiermede kwamen twee portefeuilles beschikbaar, waarvan die van Binnenlandsche Zaken thans aan een „honderd procent Waal" is toevertrouwd, nl. dhr. Pierlot, een senator uit de provincie Luxemburg. De anti-Vlaamsche elementen zijn er niet zoo heel zeker van, dat