CONFETTI Carnavalsnovelle door B. STORM. Die confetti hadden het gedaan! Die onnoozele kleine, ronde stukjes papier: rood, groen, geel, blauw, oranje, paars... Hoe waren die ook verzeild geraakt op den groezéllgen stoep van het stoffige lndustrieuiest Hintrup in Westfalen? Ze lagen er, die wonder-bonte vlekjes kleur en Fons Melsters stond er haast beteuterd naar te kijken. Een vreemde emotie steeg hem naar de keel; wanneer hij niet verlegen was geweest voor omwonenden, die hem konden kennen, had hij er waarachtig wat opgeraapt. Lang, sterk en haast weemoedig staarde hij naar die zonderlinge levendigheid op het gore trottoir en liep dan, ontroerd, verder. Herinneringen aan zijn jonge jaren in Limburg aan Carnaval in Maastricht en Sittard. waren ontwaakt. Zoolang zijn vrouw geleefd had, een brave maar erg stil'e Westfaalsche, bij wier ouders en zaak hij was ingetrouwd. vermocht hij zijn vriendelijk en vroolijk geboorteland te vergeten en zelfs de oogen te sluiten voor het charmelooze van het mijndorp Hintrup. Nu werden hem de herinneringen te sterk. Feitelijk gaf een onaangenaam Vastenavonds avontuurtje, een kwart eeuw geleden, hem aanleiding naar Dusseldorf te vertrekken. Daar leerde hij de mooie, blonde degelijke Grete Borkinck kennen. En nu was hij. al meer dan een half jaar, weduwnaar, met een volwassen zoon als medefirmant in de zaak. Wat die zonderlinge papieren bollekes toch vermochten! Ze deden, zoowaar. zijn tweede jeugd ontbloeien. Heel erg voelde Fons op eens dat hij beduidend jonger was dan zijn solieden zoon Stefan, een echte zwaartillende germaan. wiens wezen hem vreemd bleef- In korten tijd woei heel het verleden — tenminste het Westfaalsche gedeelte — van hem weg en wist hij zich opnieuw vroolijk van geest, alank van postuur, levenslustig en jong... nu ja. neg betrekkelijk jong. Een verteerend heimwee, naar zijn vaderland, naar feesten, vreugde, uit-j gelatenheid, spot, naar jeugd, kleur, naar dansen en zingen overmeesterde hem. Confetti ziet men over het algemeen pas in de | Vastenavondsperiode. Carnaval stond inderdaad voor de deur. Fons kon aan de verlokking nog eens Vastenavond te gaan vieren niet weerstaan. Zondagmorgens reisde hij af, over VieTsen. Het half uur wachten daar benutte hij om een masker te koopen. Wanneer hü straks in Maastricht kwam wilde hij geen moment verloren laten gaan. Zoo kostelijke dagen schonk het leven maar zelden! Teen Fons tegen vallenden avond het station van dit Dorado der Vastenavondvierders verliet viel het hem wat koud op het hart, niet alle straten vol „maskes" te zien. Het leek hem zelfs bedenkelijk stü en civiel. Bijna geen verkleeden! Vroeger zag het er anders uit! In het hart van de stad nam de volte toe. Rondom het Vrijthof woelde zelfs echte drukte bont uitgedoste kinderen dansten cramignons en uit de volksbuurten begonnen de „complotten" aan te drommen. Het gerei, gekrijsch. getoeter en gedreun deed hem goed. Een kamer bespreken in een hotel? Eigenlijk overbodig. Je ging immers toch niet naar bed- Een ecstuum wou Fons tcch wel aanhebben: een domino of zoo wat. Gauw gekocht. In de cafés ging het nog ongeveer als van ouds; veel jolijt, kabaal en gecamoufleerde hatelijkheidjes. Aan Fons kon je niet zien, dat hij al naar de vijftig liep. Wel gemaskeerd, ln zijn rcoje domino met rooje handschoenen over de toch iets verweerde handen, leek hij een flksche knaap van achter in de twintig. Hij wist het en beloofde zich daarvan veel genoegen op de bals. In de Redouetzalen beleefde hij een zonderling avontuur. Vijfentwintig jaar geleden — wat het korte leven lang kan zijn! — had hij daar een avend, op Dollen Maandag gevierd met Leonieke Dular. Met een beetje gewetenswroeging dacht hij eraan terug, want hij had het naïeve meiske meer beloofd dan verstandig was... En nu zag hij me Leonieke, haast onveranderd, alleen wat moderngedurfder verkleed, terug! Natuurlijk: een dochterke ervan. Een warm, zonnig gevoel kwam over hem. Het mooiste, lieflijkste van het verleden herbloeide! Op dat wat pikantere Lecnieke af! Hij herbegon het oude leugenspelletje. Wie hij was? Een goede bekende van de familie. Ingenieur, drie jaar geleden afgestudeerd, wat geboemeld- Dag Berteke! piepte een falsetstern, opstijgende uit een voorbij cancaneerend mengsel van aviateur. indiaan en harlekijn. O, ze heette Berthe. Lang al kennis met je willen maken, lief kindje, maar wat verlegen... Ze dronken bekertjes champagne, zaten gemoedelijk en Intiem op de breede trappen naar de bovenzalen, tusschen het andere, jonge minnekoozende volk. Dan gingen ze weer dansen. Plots kreeg Fons de onaangename gewaarwording dat iemand hem scherp opnam. Die blik kwam uit een groep oudere dames, mama's, tantes, muurbloemen, gezeten onder een der reusachtige, dwaas beschilderde spiegels van de balzaal. Er weer voorbij steppend wenkte Berteke vroolijk en vriendelijk en zei: dat is ma. 8r... was dat mollige, suf gewone burgermensch de eenmaal zoo gracieuze hoewel wat domme Leonle? Niks laten merken! Mevrouw Dular? Neen, Schepeners Het wondere avontuur van herb'oeid verleden, herleefde jeugd duurde voort, want Fons weigerde te demaskeeren. Heb 'n slecht geweten, fluisterde hij geheimzinnig. Echt? Hoe interessant! Op een gegeven moment maakte zich een overmoedige jongeling — voor één enkel dansje maar — van Berteke meester. En toen stond Leonle van onder den spiegel op zette zich een masker voor de oogen en kwam op Fons af. Hij moest met haar dansen. — Neg altijd dezelfde. Maar ik heb je wel herkend... Ik kon je niet vergeten. Kom morgen bij ons dineeren: Weduwe Schepeners, Papaverlaan 13 • • — 't Is nu half een meneer, zei de taxi-man, om één kunnen we in Sittard zijn. De bals duren er tot vier Tempo, tempo! Weg! » --- NAO PARIES In de parterre vaan dn teejater zaot oonder de p :os e gezelschap zieg get op te stange euver Parles. Dn eine had dr dit gezeen, dn aandere dat. Eindelik riech ziech ein vaan de dames tot 'ne maan neve haör dcc nig niks gezag had. ..En geer menier ? Zeet geer nog „noets nao Paries gewees ?" •Neln. — zag dcc mms. — mè ieg höb wel e broor, dcc heet Ins wèUe goon". --- E STEDELIK PANTHEON 't Gemeintebestuur heet beslote de Momus-tempel oppe Vriethof aon te kaupe en in te riegte es stedelik Pantheon, boe de bereumde Mestreegteneers in bijgezet zölle weurde. Dn tempel zal daoveur wienlg veranderinge hoove te condergoon. De vereiste atmosfeer is al e paar jaor aonwezig. De zèlvere taak blijjf stèllekes ligge. Allein de ezelsoere vaan 't beeld op de gevel weure mèt 'nen have meter verlengk. Es nacgedachtenis aon 't roemrijk militair verlede van Mestreeg, weurd in de vloer vaan 't portaol „dn oonbekinde sjötter" begraove. Urn de bezeukers direk in de gooi stumming te bringe zal bove dat graaf 'n iewig brannende natriumlamp haange, gesjoonke door de Str verkauperijj mèt moreele steun vaan de Limb. Koetsier. Veu^f de positie vaan „oonbekinde sjötter" ('t is 'n gemeintebetrèkking: heer hoof niks te doen es dao te ligge- 'r hoof zelfs neet wakker te blieve) höbbe zieg al 312 candidate opgedoon, boe bij 40 avvekaote en 25 insjenieurs. lerlikheidshalve zal struukke getrokke weurde, zcedat deenkellk 'nen Hollender de betrekking zal kriege- Veur de léste Mestreegter Waol en dn ierste Mestreegter Hollender weurd e gemeinsjappelik graaf gemaak. umdat ze femi'ie vaan ein zien. Vaan de zeute-Mestreegter-poëete weuren 'rs "n paar — God wèt wienie. mè God gief gaw — op de gallerijj bijgezat. E klei plaötske is gereserveerd veur de gemeinteraodslede, die neet wèthawwer höbbe wèlle zien. Vlak te neve komme de ambtenare, die 't neet koste kroppe, dat hun vrow aug nog e salaris verdeende. Annex aon 't Pantheon keump e Museum boe in allerhande merkwierdige veurwerpe zöl'e ten toen gestè!d weurde. Versjellende stökker zien al towgezag. V'r zölle 'n klein kaös doen oet 'ne groete veurraod: 1. De fontein oet de Percée in Wiek. (reconstructie). 2. De hèjse vaan Welie. (twie paar, dat wat *r aon heet en dat wat 'r in zn han helt). 3. 't Ontwerp van de nuij straot door 't Klavarie. 4. 't Kanon, bcemét de Momus z'ne leste pollefer heet versjote. 5. De wiesheid vaan Salomon. 6. De strujen hood vaan Frits Kazelt. 7. m Co'lectle Reismarke. 8- De kandelabers zoonder leech vaan de nuy brok-9. 'Ne Bezeuker vaan 'n ölleger-concert (zeldzaam!) 10. De blowwe praalwagel vaan de plafon-ingel. 11. De 32 beerd vaan de 32 Sinterklaose, die Messtreeg plege te bezeuke. 12. 't Stambeeld veur Van Veldeke. Op de boveverdeeping vaan 't gebouw keump 't archief. Aug dit heet al inkel stökker, wie: de ierste tien Jacrgeng vaan „de Wekker"; de verzamelde russische werke vaan Gladimlr; 'n dozijn gooi veurnummes vaan de lesclub en (in e brandvrij keske) de geheim diplomatie vaan de joonkhier. De opening vaan dit Pantheon zal mèt groete fieste gepaard goon. In biezunderhede is 't program nog neet bekind. Wel is eus redaksie bekind dat es verrassing de Mestreegse architect/e nao middellewsen trant op 't Vriethof e p übllek toernooi hawwe- Aug zal dr zien e nummer maatklömmele veur raodslede. Bove aon de paol weurd "ne wèthawwers-stool bevestig. (De feeskommissie waarsjowt dat de deinummers neet al te glad mote zien aanders gcon ze sjievele). Tot s'ot weurd 'ne rij-al-oet gedans roond 't familiebad. --- REKES AON DE GEMEINTERAOD „Voor eer en deugd" heet aon de Raod e rekes gesjik urn te verbeeje mèt de Paosse nog vot tege vot te knotse. --- WEERBERIECH 't Meteorologisch Instituut dat gevestig is in de bolhcod vaan 't poskentoer seint: Tege de vastelaovend weurd sjoen weer verwag. V. V. V- heet dao veur zorg gedrage. Urn twelf oor op de Vriethof vaan wege Momus e paar dondersleeg bij helderen hiemel. Bij de meiste jong meitskes zal temperatuur-verhuglng gewaar genome kinne weurde. Tege dn aovend es 't duuster weurd zal 'ne Noorderwlnd op steke (urn 15.18 oor). Of dcc vaöl raars zal mètbringe stelt nog te bezien. In e paar families ne plaotselikke storm. Meistal zal 't druug blieve. Allein heLj en dao zal get natigheid te veule zien. J Tege blikseme zal streng gewaak weurde. „Mevrow! Loert ms nao eur hönneke. Dat löp gestiedig mer op zn dreij puutsjes." „leg weet 't me leef mms. leg bin mèt 'm door de Stadhoesstraot gewandeld. Bij eederepileer heet 'r ze puutsje opgeluf en noe krijjg heer 'm neet mie nao ondere". --- Kort program vaan 't Carnavalscomitee. OP ZOONDAG: Urn haaf ein: insjeete vaan de Vastelaovend door de artillerijj vaan Momus. Muziek aon alle kante. Pantoffelparade op de Vriethof. Urn dreij oor: Groete Concour hipplque op de Vriethof, extra nummer: Steeple-chase, pl.m. 22 insjrijvinge. Totalisator. Defilee van de cleilnummers. OP M AON DAG: De Groeten daag!!! Urn twie oor: Stertocht door de ganse stad door pl.m. daartig gecostumeerde vereiniginge! Urn haaf vijf: Optoch vaan allemaol biejein. Route. Vriethof lopstèlle aon Sint Jaan), langs de Momus, Groete- en Kleine Staat, Wolf straot, Breijstraot. Vriethof langs de Kaffees tot aon de Pos, Staotestraot, Groete Grach, Helmstraot, Groete Staat, Spilstraot, Mert, defilee langs t Stadhoes. ïiïïiïiE --- PLAOTSELIK NUIJTS BENEUMINGE De Pluizer heet 'n aonstèlling gekrege aon de lésten trein. --- ONDERSCHEIDING STADGENOOT Charel is geïnviteerd urn mèt zn mallebergroepen op te trèje veur de K.R.O. Sint Servaos heet ze beklag gedoon bij S'.iwenier. umdat ze haöm in Mestreeg altied bij 't water zette- De zaak weurd oonderzeuk. 't ls neet oetgeslote dat v'r mèt e geval vaan wraak te doen höbbe. De beerpreuvende Mestreegteneers höbben hönne stadspetroen nog neet vergeve, dat 't veur dn doors niks es klaor water heet gesjaf. --- 'N NUIJ BELASTING De menister heet al weer get nuijts oetgevoonde veur Mestreeg, urn aon sent te komme. Aon 't loket vaan de giro zal me in 't vervolg staongeld mcote betaole. 't Zal in ceder geval vaöl opbringe. • Op de gemeintebegroeting steit 'ne pos: ..electrische weegschaal" veur de medam die bij dn oondergrondsche moot oetrekene wievaöl umzètbelasting elke bezeuker te betaole heet. 't Sjijnt dat dit oonder „fabrikage" velt. . V* Dn dokter-duke'eer dcc in de fontein vaan t villapaark deen tour-de-force heet oetgehacld, heet 'n aonbeejlng gekrege vaan Bekkers urn 't goud vaan de Lutine op te hoole. • Eine blommist vaan St. Pieter had aon ein zelf gekweekte roes de sjoene naom gegeve vaan .Mariene Dietrich" In de kataloog schreef heer: „No. 210. Mariene Dietrich. Doet 't beter in de pot dan tegen den muur." Mestreeg: Dreigend konflik. — 't Electrlciteitsbedrief dreig in konflik te komme mèt de zedepeliessie, umdat ze zoe noe en daan 't leech Ins laoten oet goon. • * • Dn ingaank vaan Sintervaoskijrk zal verbouwd en groeter weurde gemaak, umdat dn dlrekteur vaan 1 koer mèt z^en hood neet mie de door kin. --- WETENSJAP De leste resultate vaan e plaotselik oonderzeuk höbbe aon t leech gebrag, dat neet alleln dn oetvinder vaan de gaas *ne Mestreegteneer is. mè aug de pollefer is n eus stad oetgevoonde. Vermoedelik tijdens 'n gemeinteracdsvergaderlng. --- Ballade. Wijs: „Es war einmal ein Musicus". Dao waor 'ne kier ei meideke dat leep mer door de Staat, 't leep dao vaan des mürges vreug al tot den aovend laat. 't leep en leep mer op en neer, me dach : 't löp veur zie plezeer! Dao waor "ne kier ei meideke, dat leep mer door de Staat, en es t leep dan drèijde-n-'t gestiedig mèt ze gaat. t Löp dao noe al haos ei jaor of veer, En nóg zien 're die meine: veur plezeer ! Mè och, 't aordig meideke — dat bleef neet alüed Joonk 1 *t poeierde, 't verrefde t sjrninkte en 't stoonk ! 't leep — allein — mer op en neer, dat is serjeus toch gei plezeer ! Dao waor 'ne kier ei meideke dat leep mer door de Staat, 't leep dao haos ze leve laank Mè tikde zech n plaat! Mè eiglik leep 't toch neet *>e allein Want och ver kinne vaan dat soort wel ei dozijn! --- RaöDSELKE Welke bus gebruuk melk in plaots vaan benzien? •snqiiiuiïiuf oid :2uisvoido --- Klach vaan de Maos-Meermin Wie röstig kos ieg vreuger zwumme, en dukele, toen bij 't stareleech, door niks gestuurd, in Maos en Eker zieg spiegelde eus good Mestreech. Gein sjeep, gein boote. gem pagaaie bedreigde miene vèssestart. De ros vaan Green tot in Ternèje deeg goed aon mie meerminne-hart. Es soms mèt opgestruibde brookspiep eine te vèsse stoond veur de brok. Daan brachte dcc maan zn haore kute get variejaassie in mie gelök. Deks zaot ieg somers in mie water soms wel e bitteke erg krie, Mè ieg wis weeg, langs klezelplate, en swinters had ieg des te mie. Daan kaom ieg tot in Hier en Lummel, m'ne weeg woord twintig kier zoe laank, en ieg deeg, wie elk mestreechter meitske, jaorliks mienen Haarder Gaank. Mè sins aon 't Bosserveló door sluijze 't water opgehawwe is urn sjeeper drop te laote vare, is mien aw Maos gaaroet neet fris. Gr verstaot jao, dat vaan de rie^oole alles noe op de boojem lik, al heet de zwömsjaol - dat moot 'g beklnne — 't meiste wel weer opgeslik. Dcenk neet Mestreegteneers, dat mier. lachte zoe mer get gepreutel is. Deks höb ieg beet, mè merk daan sefies, dat 't mer weer 'ne keutel is. En dat gevaars vaan sjeep en boote! r.oets ween ieg mieg aon dat bedriet. Vaan de petrcl oet de motaure veur 'g gans vettig ep me lief. Tog kos ieg mieg nog wel getrouste, al b m'ne start wie vaan 'ne vès. ieg bleef op de Maos 't einigste weze boevaan 't boyelief vrouwelik is. Mè oug deen troes is mieg ontnome — wee hèj dat oets gedag gehad ! — noe de Mestreegse Maosmeerminne goon zwumme in 't Julianabad. 't Is zoonder start — dat moot 'g zegge — dat zie goon zwumme mèt fatsoen, mè veur de res hoove de meiste veur de vetste meermin neet oonder te doen. Zoe weur iq — wee zow dat kinne kroppe? en ieg verlaot daarom dit land! — to mien eige ellemint verslage door meitskes oet de miadestand. Adieu Mestreeg! ieg gaon dieg noe verlaote Adieu aajd Wiek, mèt dien aw waterpoort, Adieu Maosbrök, Bassing en Krèjeduirp! ieg gaon vertrèkke oet Limburgs dierbaar oorci. Adieu stadspaark, „lusthof" der werkelooze, Adieu Sint Pieter, adieu cemintfabrik en Bleikerijj, die me haos neet mie trok kin sins dao de wolkekrabber vaan dcc sjèlder lik. Adieu ! histories bolwerk, vestingtore dcc in gerestaureerde staot achter dien sjeetgater gedeenstig höbs verborge eederein dcc eve, dao op zien hoeke zaot. Adieu mien poddel-kluijverkes ln 't Drifke, die vreuger baojae dao, röstig en in vreij Aug geer meus wie de Maosmeermin goon [wieke, veur dees invasie vaan de gooi burgerij]. --- D'n Druge en de Stèlle. Me zaog hun eed'ren daag bijein, Noets eine van de twie alle.in: Mèt good weer leepe z'obstenaot Geregeld tot te Bergerstraot Daoblj woort geine bóf gezag, Mer fors gepiep en deep gedach. Ze woorte, wie iech hoort vertèlle, Geneump JD'n Druge" en „De Stelle". Ins kaome se mèt prachtig weer De Sjaanderweeg trok, rwiegenteer', Wie dao tplns, kort bij de stad, Dn Droge enen inval had, „Wat tanks tiech, kump et tiech gelege, „Es veer Ins van get anders zwege?" d. J. --- Trouf. Dao zit e nuffig sjiekske in de bos, Mèt ene jongemins in komverzatie, Ze lach en koketteert nao hartelös. En maak vaöl kaal behcj en allegatie. E mooswief mèt vaöl rokke, breid en weus, Liet ziech parmantig neve 't nufke vaUe, Dat, giftig en mèt opgetrokke neus, Deit, of ze van dat mms is vels gevalle. Et mooswief heet dat dalek door en zeet: „Geer zit uuch euver miech heij op te stange, „Mer veur dat döbbelsje kint geer toch neet „Aon ceder kant 'ne jongemins verlange". d. J. --- Breef vaan Nikkelake De Veeveeveevoorvreemdelingeverkeer heef nou* ook zijn eige Vastelaafonsgezet en mij gevraag of ik ook wat drin twouw schrijfve. Over de vastelaafvond en zoo- Nouw das gau« ' gedaan. Met Vastelaafvond dan gaat me» zich vewleeje en dan zet me een maske op en zink van Jij moet niet zoo dra- ' Jij moet niet zo° schuddele met le Anders koomme die krahaaje En die pikke je al in je gat En wie niet draaje wil Die staat maar stil En wie niet draaje wil Die staat maar stil en dan weer van vorenaf aan en dan zink men ook van Hupmerjenneke Pupmerjènneke Tege de Vastelaowend. Hupmerjenneke Pupmerjènneke Tege de Karneval. Steek 'm in dn oolie Steek 'm ln dn oolie Hupmerjenneke Pupmerjènneke Tege de Karneval en de groote mense zinge weer anders van En hij ls gaan vaarre Zoo ver van hier en dan spierelinge ze de kaffees in en dan zing* ze weer van Hand aon hand Poet aon poet Murrege is t'n duvel doet en dan hebbe ze zich bey een hand vas en als he* laatter word en ik ben al na bed, maar dan