HET STROOPERSDRAMA VAN PUTBROEK-ECHT OPGEHELDERD De zoon van den jacht-opziener v. d. Elzen heeft gesproken OPZIENBARENDE BEKENTENIS. ROERMOND (Zaterdagavond.) — De Officier van Justitie te Roermond deelt mede, dat de zoon van den jacht-opziener Van den Elzen, betrokken in de drie-voudige moordzaak te Pntbroek-Echt in November 1931, die nu verblijft in de strafgevangenis te Leeuwarden, bekend heeft aandeel te hebben gehad in de moorden en ook de lijken Tan de vermoorden weggedragen te hebben. De bebloede kleeren had hij in de nabijheid van zijn buis in het water verborgen, welke Meeren hedenmiddag door het parket uit Roermond gevonden zijn. Een derde persoon is bij het misdrijf niet betrokken. Van den Elzen junior heeft verder nog verklaard, dat zijn vader hem bekend had, dat hij ook Roubroeck, wiens lijk later gevonden werd, heeft doodgeschoten. Vader van den Elzen had Zaterdagavond ten overstaan van de justitie nog geen bekentenis afgelegd. . v , * . De Officier van Justitie te Roermond deed s Zaterdagavond deze sensationeele mededeeling. Zoon ▼. d. E. heeft bovendien verklaard, dat hij, zonder de hulp van zijn vader, de lijken der drie slachtoffers naar den kuil heeft gedragen en ze toen in den grond heeft gestopt. Na bijna twee en een half jaar te hebben volhard bij de ontkenning heeft nu. zoon van den Elzen geheel vrijwillig en uit eigen beweging een bekentenis afgelegd. Hij heeft het geheele drama beschreven en daarbij o.m. nauwkeurig aangeduid waar de geheel met bloed doordrenkte kleeren, welke hij bij het begraven der !i.iken had gedragen, in den waterplas waren neergelaten, mei De Officier van Justitie Mr. Dr. P. J. W. Rieter en de Rechter-Commissaris Mr. Baron van Hövell tot Westerflier begaven zich naar de aangeduide plaats nabij Annadaal en, geassisteerd door den intertijd met het politioneel onderzoek belasten Rijksveldwachter brig. J. Paulssen uit Posterholt en den Wachtmeester dei Kon. Marechaussee S. Houtermans uit Echt hebben zij een onderzoek ingesteld. Op de aangeduide Plaats werden inderdaad eenige bij elkaar gebonden reeds ver verrot zijnde kleedingsstukken gevonden. Nog vernemen we, dat de door den zoon afgelegde bekentenis geheel parallel loopt met de door den Officier van Justitie in zijn uitvoerig requisitoir gegevan reconstructie van het drama. Vader van den Elzen was er inderdaad op uitgegaan om de Kerstens te dooden en heeft ook op al de drie slachtoffers de doode- Hjke schoten gelost, nadat eerst Willem Kersten door een of meer schoten uit het revolver van zoon van den Elzen was geraakt. „De Justitie en de deskundigen hebben het goed uitgezocht" aldus luidt het in deze bekentenis. Dr. Rieter, die zoo attent was geweest om de pers te Roermond persoonlijk over de opzienbarende bekentenis in de gevangenis te Leeuwarden mededeelingen te doen, welke mededeelihgen dienzelfden avond door den Limb. Koerier over heel Limburg en speciaal in midder Limburg per bulletin zijn verspreid, heeft aan de sobere, feitelijke mededeelingen verder niets toegevoegd, althans nu niet. De plaats — een moerasje — waarin de jonge van den Elzen naar zijn beweren zijn bebloede kleeding had weggeworpen en waarin deze inderdaad is gevonden. --- HERINNERINGEN AAN HET NACHTELIJK TREURSPEL. De bovenvermelde bekentenis van een der in deze gruweldaad betrokken veroordeelden, brengt weer levendig voor onzen geest de bijzonderheden van het gebeuren in den laten herfst van jaar 1931 te Putbroek- Echt. 't Was omtrent het nachtelijk uur van Vrijdag 27 op Zaterdag 28 November 1931. dat de broers Willem en Matheus Kersten en hun neef Frans Wehrens het huis Kersten verlieten om de strikken, welke een van hen dien morgen in de bosschen bij Annedaal, onder Putbroek-Diergaarde, had geplaatst, na te gaan. Geen van deze drie jongelui is van dezen nachtelijken strooperstocht thuisgekomen. Aanvankelijk schonk men, ook bij hen thuis, daaraan geen aandacht, maar toen Zaterdagmiddag nog geen van hen drieën was teruggekeerd, werden informaties ingewonnen in de buurt, of men de jongens soms gezien had. Dit onderzoek der buren had geen resultaat, zoodat 's avonds laat de marechaussees van Echt van het verdwijnen in kennis werden gesteld. Een nachtelijke speurtocht in de bosschen, waarheen de jongens waren gegaan, en van waar zij niet meer waren teruggekeerd, was ondoenlijk, en zoo begon men eerst Zondag 29 November 1931 met het doorzoeken van de nabijgelegen bosschen. Enkele tientallen bewoners van het gehucht Diergaarde namen deel aan deze onderzoekingen in de bosschen, waarbij de bekendheid met al de typische vormen en eigenaardigheden van dit boschland bij de buurtbewoners spoedig tot een resultaat bracht, waar scherpzinnige hersens en systematische speurtochten van niet>bewoners dezer streek wellicht zouden hebben moeten falen. Op een plek onder het hoogere geboomte ontdekte men onder de denne-naalden, die wel wat los gespreid lagen, versch omgewoelden zandgrond, hetgeen onmiddellijk de verdenking deed rijzen, dat hier kort geleden was gegraven. Al spoedig heeft men toen op anderhalven meter beneden het gemiddelde peil van den boschgrond de afschuwelijke vondst der drie lijken gedaan, op welke vondst men reeds eenigszins was voorbereid door het vinden van de drie petten der jongens. De lijken der jongens lagen in verwrongen houdingen in een vrije kleine kuil tegen en over elkaar. De onderzoekingen van politie en justitie ter plaatse hebben ten slotte de plaats, waar de drie jongens zijn gedood, aangewezen door het vinden van bloedsporen, hagelkorrels in den grond, patroon-hulzen, voorwerpen (zakmes van Pr. Wehrens en stok van M. Kersten) en kleer-resten (stukje broekriem van W. Kersten) van de slachtoffers. De drie lijken moeten kort na de tragische afslachting van de jongens naar de kuil zijn overgebracht. Zeker 19 schoten zijn op de jongens uit een hageljachtgeweer en uit een parabellum gelost. Matheus Kersten en Fr. Wehrens zijn op de plaats zelf neergeschoten, terwijl Willem Kersten een twintigtal meters was weggeloopen, tot ook hem het moordend lood trof. Uit het zeer uitgebreid deskundigen-verhoor voor de Rechtbank van Roermond op Dinsdag 31 Mei en Woensdag 1 Juni 1932 was komen vast te staan, dat de schoten op de drie slachtoffers blijkens de gevonden patroonhulzen waren gelost uit het jachtgeweer en de parabellum, welke bij de Van den Elzens thuis in beslag waren genomen. De schoten waren ook op korten afstand gelost, zelfs op één Meter afstand van de lichamen, die toen, blijkens de aanwijzingen in den grond en de aanwezigheid van prop-deelen van de nagel-patronen in de lijken, op den grond lagen, en welke schoten bedoeld waren om de jongens af te maken. De Officier, van Justitie, dr. Rieter, heeft voor de Roermondsche Rechtbank, in een uitvoerig requisitoir de ten laste legging van moord voor vader Van den Elzen bewezen verklaard, nl. op Frans Wehrens en Matthias Kersten, en daarna op Willem Kersten, die wegliep tijdens de moordende nachtelijke schietpartij, waarmee vader en zoon Van den Elzen de drie jongens op den stillen landweg verrasten, terwijl hij den zoon Van den Elzen schuldig verklaarde aan poging tot doodslag op Willem Kersten (met een parabellumschot.) Tegen vader Van den Elzen vroeg het O. M. levenslang, tegen den zoon de maximum strafmaat van 12 jaar. Mr. Tripels heeft op grond van 'twijfel ten opzichte van het wettig en overtuigend bewijs, dat de drie jongens door deze verdachten zijn gedood, vrijspraak gevraagd. De Roermondsche Rechtbank veroordeelde 14 dagen later vader Van den Elzen wegens, den, niet ten laste gelegden, doodslag tot 15 jaar (omdat de voorbedachte rade niet bewezen was), terwijl de zoon 8 jaar kreeg wegens poging tot doods Dinsdag 23 Augustus 1932 werd deze geruchtmakende zaak voor het Bossche Hof behandeld, waarbij de Procureur-generaal wegens voortgezet misdrijf van doodslag 15 jaar vroeg, voor vader Van den Elzen, voor den zoon wegens poging tot doodslag 4 jaar gevangenisstraf. Het Hof legde vader van den Elzen terzake het ten laste gelegde 15 jaar op, den zoon 6 jaar. Het cassatie-beroep voor den verdachte is door den Hoogen Raad later verworpen: de verdediger mr. Tripels had 4 punten van verdediging voor dit cassatieberoep ingesteld, waarvan het voornaamste was het bezwaar van juridischen aard, dat de dagvaarding moord ten laste legde, en da; het vonnis op doodslag was gebaseerd, terwijl deze >i:;ide kwalificaties geheel lullend zijn en geen c_.*-t verband met elkaar hebben. Gelijk echter gezegd, de Hooge Raad verwierp het ingesteld verweer van de veroordeelden, die nu bijna twee jaar in de gevangenis zitten. Men weet, dat vader en zoon Van den Elzen steeds hardnekkig iedere schuld aan het nachtelijk ararna te Putbroek zijn blijven ontkennen, niettegenstaande het geweldige bewijsmateriaal, dat zich tegen hen had opgestapeld. Ook het doodschieten van den landbouwer Willem Roubroecks, die sinds 24 Augustus 1931 eveneens in de bosschen van Putbroek verdween om er nooit meer levend uit te komen — op Zaterdag 7 December, een week na het -vinden van de lijken der gebrs. Kersten e i hun neef Fr. Wehrens, werd ook dit lijk in 't bosch begraven gevonden — heeft vader Van den Elzen steeds en altijd halsstarig blijven ontkennen, terwijl ook de zoon heeft volgehouden van dit geval niets te weten. --- De betrokkenen bij het drama, waarin opheldering kwam. H. van den Elzen, jachtopziener; de vier slachtoffers, n.l. Willem Roubroeks, Frans Wehrens, Willem en Matthias Kersten; M. L. van den Elzen (die in de strafgevangenis in Leeuwarden-de bekentenis aflegde). --- HOE MR. TRIPELS HET NIEUWS ONTVING. Zondagmorgen hebben we een kort onderhoud gehad met mr. P. Tripels te Roermond, die de beide verdachten met zooveel toewijding en scherpzinnigheid in deze afschuwelijke moordzaak der verdachten juridischen bijstand heeft verleend. Mr. Tripels verklaarde ons Zaterdagavond bij 't ontvangen der telefoninisch mededeelingen van deze sensationeele wending in de voor hem tot dan toe altijd nog wat onzeker gebleven schuldkwestie der Van den Elzens eenvoudig perplex te hebben gestaan. De verdediger in deze Putbroek-moordzaak heeft zich voortdurend afgevraagd, hoe de jonge V. d. Elzen tot deze bekentenis is gekomen of wat hem ertoe gebracht heeft. Hij kende de mentaliteit der beide veroordeelden in den laatsten tijd niet meer. omdat hij geen persoonlijk contact meer heeft gehad met hen, zoodat hij noch de gevolgen der gevangenis-psychose noch de motieven van deze voor mr. Tripels verrassende en ontstellende onthulüngen kende of vermoeden kon. Mr. Tripels voegde er nog aan toe, dat de jonge Van den Elzen steeds op hem een indruk van niet volkomen normale geestelijke volwaardigheid heeft gemaakt, waarvan zijn houding tijdens de behandeling der moordzaak o.a. te Roermond getuigde. Ten overstaan van de sensationeele 'onthulling, vervat in de schuldbekentenis van den jongen Van den Elzen, betuigde mr. Tripels ons de volledige overtuigdheid, waarmee hij indertijd het dubieuze van de schuldvraag der beide Van den Elzen's had bepleit. Vader Van den Elzen heeft bij herhaling aangedrongen op revisie van het gevelde vonnis, waartoe natuurlijk niet kon worden overgegaan, tenzij nieuwe feiten aan het licht kwamen Zooals de zaken er nu zijn komen voor te staan, is het vanzelf sprekend uitgesloten, dat er zelfs maar aan een poging tot revisie zal worden gedacht. Terwijl de zoon, om welke motieven dan ook, thans vrijwillig een volledige schuldbekentenis heeft afgelegd, blijft vader Van denv Elzen halsstarrig ontkennen. De „gesloten man" blijft zwijgen. Zal ook hij dat eens verbreken? ?.... --- DE INDRUK TE PUTBROEK Het opzienbarende nieuws, dat de zoon Van der Elzen in de strafgevangenis te Leeuwarden gesproken had en 'n algeheele bekentenis over zijn aandeel in de gruwelijke drievoudige moordzaak had afgelegd d<-;ed een onzer redacteuren Zondag andermaal den weg naar Putbroek inslaan. Waar deze bekentenis alom^groote belangstelling en sensatie verwekte, moest deze toch zeker in Putbroek zelf opschudding teweeg hebben gebracht. Over 't algemeen was het nieuws aldaar pas in den loop van den morgen bekend geworden, en werd druk besproken. Putbroek zelf had nimmer getwijfeld of de Justitie had de ware daders. De oude Van den Elzen had men in zijn ruw optreden van nabij leeren kennen. Zijn dreigementen tegen „strikken-zetters" waren bekend. Het getuigen-verhoor voor Rechtbank en Gerechtshof had dit meer dan voldoende doei» komen vast te staan. Waren er wellicht aldus nog personen bij wier. wel eens twijfel op kwam of de beide van den Elzen's de schuldigen waren in Putbroek was 't een uitgemaakte 'aak, vader en zoon waren de moordenaars. Enkel over „de derde" hing nog een waas. De bekentenis van de jonge Van den Elzen zal nu '.val dezen derde naar het rijk der fantasie hebben geholpen. Moeder Kersten, zei het duidelijk: „Dat heb ik immer gezegd, den dag na de moordnacht al, teen nog geen aanhouding was geschied." Het nieuws w*s haar medegedeeld toen ze uit de hoogmis kwam, welke toevallig di-;.i morgei uior de vier slachtoffer» was cpgedrage.t Men herinnert zich dat op de plaats van het misdrijf een Calvarieberg is opgericht. Aldaar wordt menig „Onze Vader" voor de zielerust der vier jongens gebeden, maar ook menig geldstuk geofferd voor H.H. Missen. De offerzin heeft ook dezen morgen het mogelijk gemaakt, dat de Hoogmis voor de betreurde jongens kon worden opgedragen. De tijding van gisteren had oude wonden opengereten. Vader en moeder Wehrens hadden evenmin ooit getwijfeld dat de van den Elzen's de schuldigen zouden zijn. Putbroek wacht thans af of ook vader Van den Elzen een bekentenis zal doen. --- EEN NIEUW PROCES? Waar de zoon v. d. Elzen ttians medegedeeld heeft dat zijn vader hem destijds bekend heeft Roebroeks te hebben doodgeschoten, komt de vraag naar voren of vader v. d. Elzen voor dezen moord nog vervolgd zal worden? Bij het Putbroek-proces is de dood van Roebroeks geheel buiten geding gelaten. Er waren geen voldoende bewijzen en een bekentenis ontbrak. Zal een nieuw proces tegen den vader v. d. Elzen r.og volgen? Het blijft een vraag. De Justitie zal dit moeten uitmaken. Zij zal o.i. met bewijzen dienen te komen, daar enkel de verklaring van den zoon niet voldoende zal zijn. Men dient derhalve' af te wachten. Waar het nieuwe rijwiel van Roebroeks, dat hij op zijn laatsten tocht bij zich had, gebleven is, is en blijft ook nog een onopgeloste zaak, terwijl er ook sprake van was dat de drie andere slachtoffers geld op zak zouden gehad hebben, dat niet teruggevonden is. --- EEN CRISIS ZIEKENFONDSWET? Bijslag op contributie der fondsen. Aan het departement voor sociale zaken is thans in verren staat van voorbereiding een ontwerp voor een Crisisziekenfondswet, In deze wet wordt, naar „Het Volk" meedeelt, een regeling voor de verstrekking van subsidies aan gemeentebesturen gegeven, waardoor deze in staat worden gesteld, steun te verleerfen aan crisisslachtoffers door het geven van een bijslag op de contributie der ziekenfondsen. --- VERVOER IN BELGIË Moeilijkheden voor auto's De B. B. N., Bond van Bedrijfsautohouders in Nederland, schrijft, dat 't den goederentransporteurs, autobus- en touringcarondernemers tegenwoordig niet gemakkelijker wordt gemaakt. Sedert eenigen tijd is nu weder in België een belasting op het vervoer van kracht, die voor buitenlandsche ondernemers nog al lastig is door de administratieve verplichtingen, waaraan men moet voldoen. De B. B. N. heeft evenwel een regeling weten te treffen, waardoor de zaak voor ondernemers van transporten, zoowel van reizigers als van goederen, uiterst eenvoudig is geworden. Voor expediteurs, autobus- en touringcar-mensehen, vooral in de buurt van de Belgische grens, is dit van veel belang. Het Secretariaat van den B. B. N., Groot Hertoginnelaan 16 te 's Gravenhage, en de inspecteurs van den Bgnd, verstrekken hierover nadere inlichtingen. --- MIJNRAMP BIJ SERAJEWO Tweehonderd mijnwerkers opgesloten. 21 DOODEN EN 15 GEWONDEN GEBORGEN. In de kolenmijn „Senitze" in de nabijheid van Serajewo, heeft Zaterdag een ernstige ontploffing plaats gehad, tengevolge waarvan een gedeelte van de mijn is ingestort. Volgens particuliere berichten werden even na de explosie reeds achttien dooden geborgen. Men vreest evenwel, dat het aantal dooden aanzienlijk hooger zal zijn. Ook het aantal ingesloten mijnwerkers staat nog niet vast. De cijfers, welke in verband hiermede worden genoemd, varieeren van 80 tot 150. In een officieel communiqué wordt medegedeeld, dat de oorzaak van de ontploffing nog niet jesteld kon worden en dat men met het reddingswerk begonnen is. Volgens te Weenen ontvangen nadere berichten zijn bij de mijnramp in de nabijheid van Serajewo vierhonderd mijnwerkers ingesloten. Om tien uur Zaterdagavond waren 21 dooden en vijftien gewonden genorgen, welke laatsten gedeeltelijk door gas vergiftigd waren. Het blijkt dat aangezien reeds een deel der ploegen naar boven was gekomen, niet 400 doch 200 mijnwerkers onder den grond opgesloten zijn. Het ongeluk is te wijten aan mijngasontploffing. --- OUD-MINISTER VERSCHUUR Ridder in den Nederlandschen Leeuw. Naar wij vernemen heeft Hare Majesteit de Koningin den op 18 dezer afgetreden Minister van Economische Zaken mr. T. J. Verschuur benoemd tot ridder in de orde van den Nederlandschen Leeuw. De Ministers van het kabinet-Colijn hebben hun oud-collega. de versierselen der orde aangeboden. --- JUBILE BISSCHOP DIEPEN Een schrijven van het Kathedraal Kapittel. Zondag is in alle kerken van het bisdom 's Bosch een schrijven van het Kathedraal Kapittel voorgelezen, waarin gewezen wordt op het gouden priesterjubilé, dat Z. H. Exc. Mgr. H. F. Diepen, bisschop van 's Bosch, op 10 Juni a.s. hoopt te herdenken. Op bijzonder verlangen van den bisschop zal er geen uiterlijk feestvertoon zijn en zal alleen een algemeene en grootsche ker. keljjke viering in het diocees plaats hebben. Den jubileerende bisschop zal bovendien een fonds worden aangeboden tot steun van godsdienstige werken in het diocees; vooral tegenwoordig zoo noodig en strekkende tot geestelijk heil van het Bisdom 's Bosch. --- Voornaamste Nieuws. BUITENLAND Ontzettende mijnramp in Serajewo. --- BINNENLAND Mr. Th. Verschuur is benoemd tot ridder in de Orde van den Nederlandschen Leeuw. Dr. W. Mengelberg is in Amsterdam hersteld teruggekeerd. --- PROVINCIE Opheldering in 't drama van Putbroek; de jongste der daders legde eene bekentenis af. Ordening-, saneering- en beschermingsprogramma op de kringvergadering van den katholieken middenstand in Venlo. Renauto tusschen Arcen en Venlo over den kop geslagen. Het bioscoopvraagstuk in de Diocesane Commissie van Samenwerking uit de Etandsorganisaties. ---