Groeiend verzet. De roep om blijvende werkverruiming door een meer actieüe handelspolitiek vindt algemeene instemming in de katholieke provinciale pers. Volks-economie, geen geld-economie! Toen in ons blad werd geconstateerd, dat het verzet tegen de geld-economie van het kabinet- Colijn overal in den lande — behalve dan in de groote havensteden — groeiende is, hebben wij niets te veel gezegd. De slappe houding van de Regeering bij de gedachtenwisseling rond het wetje betreffende het afkondigen van invoerrecht op korten termijn, heeft in ruimen kring ontstemming verwekt. Steeds luider klinkt de roep om blijvende werkverrulming door een meer actieve welvaartspolitiek, waarvan de handelspolitiek een belangrijk onderdeel is. Ter staving hiervan geven wij enkele persstemmen. In een woord ter afscheid aan minister Verschuur, wijst het „Eindhovensch Dagblad" op de tegenstelling, die zich gaandeweg al scherper en scherper is gaan accentveeren tusschen dezen bewindsman en een belangrijk deel van zijn partij, welke tegenstelling tenslotte zeer duidelijk naar voren gekomen is In het duel met het Eerste Kamerlid Blomjous over het beleid der Regeering inzake de onderhandelingen met het buitenland. Het blad merkt op: „Deze openlijke botsing moet wel door vele achter de schermen vooraf zijn gegaan, gezien 't verschil van inzicht op het terrein der handelspolitiek tusschen Minister Verschuur en de industriëele wereld. Kort gezegd komt dit verschil hier op neer dat de Minister den huldigen toestand met zijn autarkische tendens nog altijd aanvoelt aan een voorbijgaande periode, die al spoedig weer gevolgd zal worden door het vrije ruilverkeer tusschen de volken, waarbij Nederland dus zijn oude plaats als vrij-handelsland zal hernemen, terwijl in de industriëele en meerdere handelskringen de overtuiging bestaat dat de huidige verhoudingen een zeer lang leven zullen hebben. „Vandaar de tegenzin bij Minister Verschuur in een krachtig doorvoeren van wat we maar gemakshalve met den bekenden term „actieve handelspolitiek" zullen aanduiden, en een zich slechts noodgedwongen aanpassen aan de veran. derde omstandigheden om toch maar zoo weinig mogelijk bruggen af te breken, die naar het vrijhandelsparadijs terug zullen voeren, vandaar de lof, die de liberale vrijhandelspers als ;e N. R. Ct. en het Handelsblad hem gaarne toezwaait, maar vandaar ook de herhaaldelijk gebleken ontstemming in de R. K. Werkgeversvereniging b.v. tegen dezen bewindsman om de starheid waarmee hij aan zijn inzichten vast bleef houden." Het „Dagblad van Noord-Br ab an t" (Breda) heeft in drie hoofdartikelen een met cij_ fers gedocumenteerde critiek op het handels-politieke beleid van het kabinet geleverd, Aan het slot-artikel is het volgende ontleend: „De heele politiek van de regeering is uitsluitend gericht (voor zoover er een positieve lijn is) op stabiliseering van de huidige werkgelegenheid en van den huldigen stand der werkloosheid. Liever verarming van het land. dan het opgeven van de vrijhandelsfictie. Hoe staat het tenslotte met de resultaten van de onderhandelingen met Italië? Daarvan vreest men in industrlëele kringen het ergste. Dit is zeker: de belanghebbenden zijn niet gehoord. Een groote mogelijkheid is verder, dat ML nister Verschuur zelf is gaan onderhandelen. Een minister moet dat niet doen, want hij kan nimmer terugkomen op zijn woorden. Hij heeft geen gelegenheid meer zich nog eens nader te beraden of belanghebbenden te consulteeren. „Uit een en ander blijkt intusschen overduidelijk wat er tot nog toe ontbroken heeft aan het handelspolitieke beleid der Regeering en haar ambtenaren. In het belang van ons Nederlandsche bedrijfsleven moet dat — en zeer spoedig — anders gaan. Daarom, dat de Regeering niet langer talme, eindelijk ophoude met het ongelukkig .spaarzaam gebruik" maken van de bevoegdheden welke haar zijn toegestaan en dapper de wapenen hanteere welke haar door het wetsontwerp betreffende het Invoerrecht op korten termijn geboden worden." „De Gelderlander" (Nijmegen) schreef o.m. het volgende: Het is te dwaas om alleen te loopen, nu nog te "gaan twisten over de vraag, of de Regeering de bevoegdheid moet hebben onmiddellijk maatregelen met betrekking tot invoerrechten te kunnen nemen. Zulk een bevoegdheid is dringend noodig. '„We hebben al meer dan genoeg van die liberale halfheid gehad. X)at de liberalen al maar door onzen loonstandaard willen aanpassen aan de concurrentie op de buitenlandsche markt leidt uiteindelijk tot een meedoogenlooze sociaal-economische politie*. „Daar passen wij voor, in de eerste plaats krachtens ons katholiek beginsel. En in de tweede plaats, omdat het erger dan erg is in onze dagen, nu ook in ons land duizenden en duizenden om werk roepen, een handelspolitiek te huldigen, die practisch neerkomt op 't spreekwoord: al te goed is buurmans gek. De „Nieuwe Tll burgs c h e Courant" vraagt of het zoo nog langer kan doorgaan Het is niet tegen te spreken, merkt het blad op, dat voor geheel onzen werkersstand alleen dan blijvend werk te vinden is, wanneer de nationale industrie tot opleving is te brengen en vervolgt dan: „„_.,, En dat kan zeker niet, wanneer wij op onze eigen blnne* andsche markt ons aten verdringen door het buitenland. Het is zeker mooi voor hen, die er van profiteeren, dat hier zijden dassen voor zeven cent uit Japan worden ingevoerd en mooie confectiepakken van zeven of acht gulden uit het dumpend Polen. . _ _ . , „Het brood van den een is echter den dood van den E.n