DE ELECTRICITEITSRAAD door Prof. Dr. ir. H. Gelissen Geen College voor het uitvechten van kibbelpartijtjes, doch een, dat leiding zal hebben te geven aan de ontwikkeling van de Nederlandsche ejectriciteitshuishouding. Door Z.E. Minister Reymer is 22 AprU 1933 in een der lokaliteiten van zijn Departement de bij Koninklijk Besluit van 3 April jl. voor vijf jaren ingestelde Electriciteitsraad, welke Raad tot taak heeft den Minister op verzoek, dan wel eigener beweging van advies te dienen omtrent aangelegenheden betreffende de Nederlandsche electriciteitsvoorziening, geïnstalleerd. Bij dezen Raad zal door den Minister van Waterstaat een bureau worden ingesteld, welk bureau de behandeling van zaken in den Raad voorbereidt en aan den Raad de noodige inlichtingen verschaft. In de Nederlandsche electriciteitsindustrie is voor ruim ƒ 600.000.000.— in opwek- en distributiemiddelen vastgelegd. Het ls dus van groot belang, dat aan de ontwikkeling van deze zoo kapitaalintensieve industrie „centraal" leiding wordt gegeven, leiding, die zoodanig effect resulteert dat de investaties, met inachtneming der bedrijfszekerheid, tot een minimum beperkt worden. --- VERDERE CONCENTRATIE De Nederlandsche electriciteitsindustrie werkt, ln tegenstelling met hetgeen in andere landen geschiedt, nog zuiver locaal. Zij beperkt zich, enkele uitzonderingen daargelaten, voor wat de electriciteitsvoorziening betreft, hoofdzakelijk tot de grenzen eener gemeente (bij de groote gemeenten) of tot de grenzen der provincie. Het gevolg hiervan is. dat vele centralen, hoe dicht zij ook bij een zusterbedrijf liggen, hoe bedrijfszeker en bedrij f sveilig zij hiermede ook verbonden zouden kunnen worden, vanwege hare geïsoleerdheid een volledige reserve behoeven. Het gevolg hiervan is tevens, dat in tijden van calamiteiten, of storingen van minder groote orde. de eene centrale geen hulp aan de andere kan bieden. Van hoe groote beteekenis een dergelijke hulpverleening zou zijn, kan men weer afleiden uit de rol, die de electriciteitsvoorzieaing in de industrieele, zakelijke en sociale samenleving speelt. Het doet dan ook verheugend aan uit de antwoordrede van den Voorzitter, Prof. ir. van Swaay, ter gelegenheid van de installatie van den Electriciteitsraad uitgesproken, te mogen vernemen: „dat het belangrijke vraagstuk der verdere concentratie en de daarmede gepaard gaande koppeling der groote electriciteitsbedrijven hoe langer hoe meer naar voren dringt", waaruit wij afleiden, dat dit vraagstuk de volle aandacht van den Electriciteitsraad zal hebben. Wij hopen dan ook gaarne, dat de Electriciteitsraad niet zal zijn een bureau, waarin kibbelpartijtjes de ruzietjes tusschen stroomafnemers eenerzijds en stroomopwekkers anderzijds zullen worden beslecht, want nu er een Raad ls. komen deze ruzietjes er vast. Wij zouden niet gaarne zien, dat dit de hoofdtaak van den Nederlandschen Electriciteitsraad zou worden, integendeel, wij vertrouwen er op, dat de Electriciteitsraad het vak „Electriciteitshuishoudkunde", dat in Nederland tot nu toe nog hoegenaamd niet beoefend is, metterdaad zal gaan beoefenen en gezien het groote bedrag, dat in de Nederlandsche electriciteitsvoorziening geïnvesteerd ls op de allereerste plaats zal trachten te doen sparen op die investeeringen, waar de afschrijvingen, zoowel als de kans op technische verbeteringen, het grootst zijn. Het wil ons voorkomen, dat hier een belangrijke taak voor den Nederlandschen Electriciteitsraad en zijn leden is weggelegd. --- VORMEN VAN SAMENWERKING. Samenwerking, leidend tot grootere oeconomie en bedrijfsveiligheid, om bij de provinciale electriciteitstarieven te blijven, kan op drieërlei wijze geschieden: 1. de bedrijven kunnen hun centralen, zooals dit bijv. thans tusschen Groningen en Friesland het geval is, koppelen en voor elkander reserve houden; 2. de provinciale bedrijven zouden hun opwek en hoogspanningstransportmiddelen in één maatschappij, in een z.g. productiemaatschappij kunnen onderbrengen (of een electriciteitschap oprichten), waarvan dan de provinciale distributiemaatschappijen kunnen koopen; 3. daarvoor in aanmerking komende bedrijven zouden ook bijv. paarsgewijze, hun bedrijven volledig kunnen inbrengen in nieuw op te richten interprovinciale naamlooze vennootschappen (of electriciteitschappen) Men zou dan de boekwaarde daarnaast de werkelijke waarde, rekening houdend met de gedane afschrijvingen, alsmede de winstcapaciteit (op eenzelfde tarief basis) moeten berekenen, waarna de bezittingen der beide bedrijven tegen aandeelen en obligaties in een nieuwe maatschappij kunnen worden ondergebracht. Het wil ons voorkomen, dat deze laatste wijze van werken de beste zou zijn. Hierbij wordt gebroken met den historisch gegroeiden toestand, dat de geographische grenzen der provincie zouden zijn de grenzen eener oeconomlsche voorziening. Het is wel merkwaardig, dat in het buitenland, waar de electrlclteitsbedrijven, hetzij geheel en al door particuliere naamlooze vennootschappen worden gefinancierd, hetzij bankkapitaal (Electriciteitsbank) achter deze bedrijven staat men tot veel grootere samenwerking is gekomen, dan dit in Nederland het geval is. Om het bewijs hiervoor te vinden behoeft men slechts naar België, Frankrijk, Duitschland of Italië te kijken. Men verwijt overheidsbedrijven wel eens stroefheid en minder oeconomisch inzicht. De Nederlandsche overheidsbedrijven, in wier handen thans de electriciteitsvoorziening is, hebben, indien na uitvoerige studie zal blijken, dat het beter is tot samenwerking, voor wat betreft de Nederlandsche electriciteitsvoorziening, onder welken vorm dan ook. te besluiten thans een goed • kans om te bewijzen, dat zij even zoo zeer de oeconomie der bedrijfshuishouding weten te betrachten als hun particuliere zusterbedrijven Ut electriciteitsvoorziening is bij de provincies in goede handen. De provinciale invloed heeft er voor gezorgd dat deze bedrijven niet werden maatschappijen, wier hoogste doel was hst maken van een zoo groot mogelijke winst, iets wat, vooral gezien de beteekenis van goedkoope electrische energie voor de industrie, voor onze Nederlandsche nijverheid van veel belang is. In de statuten van verschillende provinciale bedrijven, die zich met de electricitpitsvoorziening bezig houden, is zelfs het maken van groote winsten verboden en dienen ingeval van te hooge winst, deze bedragen gebruikt te worden voor tarlefverlaging. --- GEEN SOCIALISATIE. Wij hopen gaarne, dat het instellen van een electriciteitsraad niet beteekent grootere Staatsbemoeiïng, in den zin van Staatsexploitatte en zeker niet, dat deze zal leiden tot socialisatie van de Nederlandsche electriciteitsindustrie. De provinciale bedrijven hebben toch tot nu toe de belangen der verschülerde stroomafnemers, zoowel voor wat betreft een oceonomische als een veilige levering, goed en terdege behartigd. Zij hbben er voor gewaakt, dat de tarieven laag zijn gebleven. Zij zullen o _... indien /Sj daarvan overtuigd raken, ook zonder Regeeringsdwang tot samenwerking overgaan. Het wil ons voorkomen, dat een grootere Regeeringsinvloed dan die welke kan bestaan in het geven van leiding aan de ontwikkeling der Nederlandsche „electriciteitshuishouding" verkeerd is. Zeker mag nooit tot socialisatie der Nederlandsche electriciteitsindustrie worden overgegaan; daarvoor hebben de provincies het tot nu toe te goed gedaan, daarvoor is het pionierswerk, door de provincies verricht te groot geweest. Daarvoor is het gevaar, verbonden aan het bestaan van een log staatsbedrijf dat niet meer de frischheid en het initiatief der provinciale onderneming kan hebben, te groot. --- BRABANT, GELDERLAND EN LIMBURG. Persoonlijk werkten wij een voorstel uit, om tot nauwere samenwerking tusschen de provincies Noord-Brabant, Gelderland en Limburg tè komen. Er zijn ook hier twee mogelijkheden hetzij een productiemaatschappij te doen oprichten door de drie bedrijven, in welke maatscnappij kunnen worden ingebracht centralen en hoogspanningslijnen of, indien wij ons bep.rkei. tot de provincies Brabant en Limburg, een volledige fusie tusschen de bedrijven dezer beide provincies tot stand te brengen. Brabant zou daardoor verkrijgen een voedingspunt in het Westen en een voedingspunt in het Oosten. Limburg zou voorloopig van de groote reserves in de B-abantsche centrale opgesteld, kunnen profite .ren De industrie en de gemeenten in beide provincies liggend, zouden op den duur, indien zou blijken, dat bij uitbreiding der productiemiddelen, de Limburgsche centralen goedkooper zouden kunnen opwekken dan de Brabantsche (dit zou alleen op grond van lagere kolenprijzen mogelijk zijn), op deze wijze van Limburgsche kolen worden voorzien, want, waar kilowatturen geleverd worden, kan de buitenlandsche kolenlndustrie geen kolen meer leveren. Een dergelijke samenwerking zou ook den bouw en de exploitatie der waterkrachten te Roosteren, Bom en Maasbracht in het Julianakanaal, zoowel als de mogelijkheid tot oprichting van een magazijn voor de electriciteit, een spaarbekkenkrach twe r k, eerder voor verwezenlijking vatbaar maken en ongetwijfeld tot grootere oecoriomie en bedrijfsveiligheid leiden. --- Nieuwe electr. centrale in Gelderland. Leening van 94 millioen voorgesteld. Ged. Staten van Gelderland deelen aan de Provinciale Staten mede, dat zij met het bestuur der P. G. E. M. tot de conclusie gekomen zijn, dat de bouw van een n'euwe electrische centrale gewenscht is. Voorgesteld wordt, een leening van f 9.500000 aan te gaan. tegen ten hoogste 5 pet- rente, om aan de P. G. E. M. de gelden, noodig voor de uitbreiding, ter leen te kunnen verstrekken, tot ten hoogste een gelijk bedrag en tegen dezelfde rente. In een buitengewone Statenvergadering op 9 Mei zal het voorstel aan de orde komen. --- Nieuwe Britsche gezant te Den Haag. Officieel wordt medegedeeld, dat de Engelsche Koning den onderstaatssecretaris van Buitenlandsche Zaken Sir Charles Hubert Mor\tgomery heeft benoemd tot gezant te Den Haag als opvolger van Sir Odo Russell die binnenkort zal aftreden. Sir Charles Mcntgomery kwam :n 1900 aan het Engelsche Ministerie van Buitenlandsche Zaken. Op verschillende tijdstippen tusschen 1907 en 1915 was hij particuHer secretaris van Sir Edward Grey, thans Lord Grey of Fallodon. Hij behoorde tot den staf van Lord Reading tijdens diens speciale missie naar de Vereen gde Staten in 1918. In 1922 werd hij bevorderd tot assistent-onderstaats-secretaris en in 1930 werd hij onder-staatssecretaris-afgevaardigde. --- Ir. A. A. H. W. König tot Commandeur bevorderd. Hij gaat heen als hoofdingenieur-directeur der directie Limburg van den Rijkswaterstaat. Bij Koninklijk Besluit is h. A. A. H. W. König te Maastricht, hoofdingenieur-directeur der Directie Limburg van den Rijkswaterstaat bevorderd tot Commandeur in de Orde van Oranje Nassau. Tevens is hem op zijn verzoek met ingang van 1 Augustus 1933 eervol ontslag verleend, met dankbetuiging voor de vele en gewichtige diensten in een reeks van jaren en in verschillende functies den lande bewezen. Ir. König was een tijd lang Minister van Waterstaat. --- DE MOORD OP PRESIDENT CERRO Nadere bijzonderheden. Omtrent den moord op .--resident Cerro wordt door Reuter nader gemeld, dat Cerro een revue van 2000 jongemannen in het park Jorge Chavez had bijgewoond en in zijn auto steeg om weer naar zijn palels terug te keeren. Terwijl het voertuig wegreed, sprong een zekere Abelardo Hurtado de Mendoza (sommige telegrammen spreken echter van drie moordenaars) op de treeplank en loste een aantal schoten op den president. Soldaten schoten op den moordenaar en doodden dezen. Volgens de politie, was Mendoza lid van de oppositioneele „Aprista"-partij. Cerro overleed in het ziekenhuis. In het geheele land is den staat van beleg afgekondigd. De ministerraad kwam onmiddellijk bijeen en benoemde generaal Oscar Benavides den minister van nationale defensie, tot president van de republiek. De begrafenis van president Cerro is vastgesteld op Donderdag a.s. Op het oogenblik is de toestand te Lima vrij rustig. Volgens een bericht uit Santiago de Chili werden verscheidene personen gedood en gewond in Het1 gevecht, dat op den moord volgde. Reuter meldt nog nader uit Lima: Een kapitein "an de civiele garde sprong op de treeplank van de auto van Cerro, teneinde hem tegen de kogels te beschermen, doch werd zelf eveneens gewond. Zoodra de chauffeur van Cerro de schoten hoorde, schakelde hij over op ie derde versnelling en reed naar het ziekenhuis terwijl de minister-president den president van de republiek bewusteloos ln de armen hield. In het ziekenhuis constateerde men, dat het aart was geraakt. --- Ernstig ongeluk bij Namen. Auto botst tegen een brug. In den nacht van Zondag op Maandag is te Bouvignes bij Namen een auto in volle vaart tegen een brug gereéen. Drie der inzittenden werden gedood, een vierde zoo ernstig gewond, dat voor zijn leven wordt gevreesd. Het waren bewoners van het stadje Dinant. Het parket van Namen is ter plaatse afgestapt. --- Internationaal verbond van academici. Congres te Keulen. Op 13, 14 en 15 Mei a.s. zal de Katholischer Akaaemikerverband te Keulen een internationaal congres houden van katholieke artsen en natuurkundigen. Het congres staat onder leiding van Prof. dr. Hans von Haberer. --- Crisisvergadering Kath. Werkgevers. Maandagmiddag werd te Tilburg een gecombineerde bestuursvergadering gehouden van de Federatie der Alg. R. K. Werkgeversvereeniging en van het R. K. Verbond van Werkgevers-vakvereenigingen. De voorzitter, Mr. M. P. L. Steenberghe heeft een uitvoerige openingsrede uitgesproken, waarin hij o.a. betoogde dat de nieuwe regeering zal moeten streven naar bevordering van den export dat steun aan de industrie een eisch van zelfbehoud is, dat er wederkeerigheidspolitlek moet plaats vinden. Dat gestreefd dient te worden naar werkverruiming, terwijl een innige samenwerking moet plaats vinden. --- DUITSCHLAND. FEESTDAG VAN DEN NATIONALEN ARBEID De viering van 1 Mei onder leiding van het nationaal-socialisme. NAAR DE OPSTANDING VAN EEN VOLK AKEN, 1 Mei. Een grijze zwoele lucht tijdens de ochtenduren, een milae zon den ganschen langen middag, -- de meest geestdriftige nationaal-socialistische weerprofeet had geen vleiender meteorologische voorspelling kunnen afleveren dan de grillige natuur, die zich al even wisselvallig en onverwacht wijzigt als het lot van staten en van menschen, als 1 Mei-geschenk aan het nieuwe Duitschland bracht. De stemming van een stier tegenover den bef aamden rood en lap kan veilig vriendschappelijk worden genoemd vergeleken met de gezindheid, welke het nationaal-socialisme. overigens zeker niet ten onrechte, tegenover de verschillende roode schakeeringen van het marxisme koestert. Het verbaast daarom aanvankelijk, dat het Derde Duitsche Rijk, de Duitsche eenheidsstaat van rijkskanselier Adolf Hitler, den datum van den marxist)schen feestdag bij uitstek overneemt, om dien dag te verheffen tot den hoogdag van den nationalen arbeid, zooals de nieuwe meesters van het Duitsche volk dien verstaan. Doch wanneer men even doordenkt, wordt het duidelijk hoe deze daad juist uiterst handig en tactisch is. Een deel der Duitsche arbeiders heeft jaren achtereen in den 1 Meidag de gelegenheid gezien, om openbaar voor zijn rechten en vrijheden te getuigen. Het nationaal-socialisme wil ieder spoor van socialisme en communisme grondig uitroeien doch het handelt daarbij niet redeloos dwaas. Het erkent, dat door het telken jare terugkeeren de datum van 1 Mei als proletarische feestdag langzamerhand voor zeer velen uit de arbeidersklasse een bijzondere beteekenis heeft gekregen. Dus houdt het aan dien datum vast, en wijzigde het slechts de viering er van in nationaal-socialistischen zin. --- AKEN FEEST. Zooals ln geheel Duitschland is ook in het Duitsche grensgebied de 1 Mei-viering in haar nieuwen vorm op een massale wijze gevierd. Geen stad, geen dorp, geen gehucht werd vergeten. Daartoe uitgenoodigd door de Arbeitsgemeinschaft der Presse des Aachener Bezirks en de stad Aken hebben wij den feestdag van den nationalen arbeid in zijn geheel van nabij en m^t groote hulpvaardigheid voorgelicht door den vice-consul te Aken, den zoon van den consul Jhr. van Pelser-Berensborg kunnen medemaken. Wij bedoelen niets hatelijks met de opmerking dat reeds de keizers van het oude Romeinsche wereldrijk diep van de waarheid overtuigd waren, die gelegen is in de leuze: „Wilt gij het volk rondom U zien verzamelen, geeft het brood en geeft het spelen". Het Duitsche volk krijgt onder het nationaalsocialisme zijn „spelen" zich op een wijze voortgezet, die het hart van iederen rechtgeaarden Duitscher, hij kan al dan niet een volgeling van Adolf Hitler zijn, onwillekeurig sneller eh begeesterd moet doen kloppen. De regie van een dag als deze 1 Meidag was meesterlijk in opzet en voltooiing, 's ochtends om acht uur werden op hoog bevel in alle bedrijven.de arbeiders tezamen geroepen, waarbij een door den N.S.D.A.P. aangewezen redenaar de beteekenis van deze viering van den nationalen arbeid uiteenzette. Verder was de dag een algemeene rustdag. In geen fabriek, in geen winkel mocht gewerkt worden, doch de loonen werden desniettemin ten volle uitbetaald. De verschillende kerkelijke gezindten' hielden plechtige kerkdiensten, 's Middags trokken feeststoeten tot door de kleinste negerijen in den meest afgelegen uithoek van Duitschland. Alleen in Aken duurde het ononderbroken voorbijtrekken van den stoet meer dan twee uren en omvatte hij tusschen de 35000 en 40000 personen. De tusschenliggende uren werden gevuld met de radiografische uitzending van de feestelijkheden te Berlijn, door luidsprekers,vdie op de openbare pleinen waren opgesteld, voor allen te volgen. Alweer op hoog verlangen moest algemeen gevlagd worden en door het aanbrengen van groen en bloemen ook verder een zoo feestelijk mogelijk aanzien aan het geheel worden gegeven. Bij de tegenwoordige verhoudingen in Duitschland beteekent zulk een officieel verlangen practisch een bevel. Waarschijnlijk is het niet bij iedereen van harte geschiedt, doch het gevolg was, dat er vrijwel geen huis in Aken was te vinden, of er hing een zwart-wit-roode vlag, een hakenkruisvaan, een vlag in de Pruisische of de stedelijke kleuren uit dakvensters en beneden-ramen. De gevels der officieele gebouwen, der particuliere ondernemingen, der middenstandsbedrij ven, in al hun verscheidenheid, werden verlevendigd door guirlandes van groen — voorop de auto's prijkten groene takken langs de trams hingen slierten groen naar beneden: geen borst, of zij droeg een strikje in nationalistische kleuren, en waar zoon strikje ontbrak daar zat ln de meeste gevallen om den rechterarm de roode band met het zwarte hakenkruis op een wit cirkelveld. Zeker dit alles was uiterlijk vertoon. Doch Herr Goebbels, als minister voor volksvoorlichting en propaganda, en zijn helpers kunnen rustig voldaan en weltevreden zijn. Want al blijft deze gecommandeerde uiterlijkheid ook ln menig opzicht van betrekkelijke waarde, zij schiep op voortreffelijke wijze de noodzakelijke sfeer, om geestdrift in de hoofden en de harten wakker te slaan. Zij zorgde voor uitstekende decors bij de .spelen". Voor een buitenstaander, en vooral voor een nuchteren Nederlander, is het uiterst moeilijk ook maar bij toenadering aan te voelen en op logische wijze te verwerken hetgeen zich op het oogenblik bezig is in Duitschland te ontwikkelen. --- VROEGER EN NU. Hebt gij Aken gekend nog geen drie maanden eleden?.Een stille stad, een stad vol zorgen en .■ol nooden, doch anderzijds een stad, waar het politieke leven zich slechts, op bescheiden wijze naar buiten uitte, en waar in het bijzonder van het nationaal-socialisme betrekkelijk weinig te bespeuren viel. Nog bij de laatste verkiezingen, nauwelijks één maand geleden, kregen de volgelingen van Hitler er even één-vierde . ?1, rond 28 procent, van het aantal uitgebracht temmen. Met dit vroegere beeld voor ooge hadt gij Aken thans op 1 Mei moeten zien. ___Dtseling heerscht het nationaal-socialisme tot in de meest Vergeten stegen en sloppen. Door de richte rijen toeschouwers flakkert een wilde geestdrift als de eindelooze feeststoet voorbijtrekt, en het „Heilgeroep verklinkt tegen de gevels, kort en rouw, als de hartekreet van een volk, dat meegeleden en moegestreden zich wanhopig vastklampt aan het nieuwe en laatste ideaal — het ideaal, dat het herstel der vertrapte glorie belooft en terugkeer voorspelt tot een welvaart, aan wier mogelijke bezit men onder den bitteren nood der naoorlogsche jaren is gaan twijfelen. Waar komen plotseling die honderden S.S.- en S.A.-geuniformae jongens en mannen, meisjes en vrouwen vandaan? Massa-siiggestie? Berekende jacht op eigenbaat? Zuiver idealisme en oprecht vertrouwen in de toekomst, die de nieuwe heeren zoo rooskleurig hebben aangekondigd? Noemt het zoo ge wilt, en denkt er van wat ge wilt Een zeker feit ls, dat deze nationale revolutie bij het bijna wonderlijke gemak, waarmede zij zich heeft voltrokken, duidelijk eerst aan het begin van haar ontwikkeling staat, en dat, als de omstandigheden zich niet geheel onverwacht wijzigen, wij in de komende maanden in Duitschland nog dingen zich zullen zien voltrekken die, zoo zij één jaar geleden waren voorspeld, door vrijwel niemand als meer dan als dwaze fantasieën zouden zijn beschouwd. --- HET HOOGTEPUNT. Voor allen, die zich niet door uiterlijkheid zonder meer laten verblinden, lag het hoogtepunt van dezen 1 Mei-dag niet in datgene, wat als zoodanig door de leiding voorbestemd was, den feeststoet, doch in de ontroerende plechtigheid, die 's ochtends op den Katschhof het ruime plein tusschen raadhuis en Dom plaats vond, waar de wijbisschop van Aken, Mgr. Strater, voor meer dan tienduizend geloovigen, die het plein tot in de uiterste hoeken vulden, in de open lucht het H. Misoffer opdroeg, om Gods zegen af te smeeken over de toekomst van het Duitsche volk. Tusschen die grijze gevels en stille galerijen hingen de herinneringen van vele eeuwen vastgeklemd aan het verweerde steen van heiligenen heldenbeelden. Boven de rijke arcaden, waaronder eens keizer Karel de Groote zich na zijn kroning in den Dom naar de trotsche keizerszaal begaf, stond thans onder een kleurig baldakijn hoog boven de menigte uit het hoogaltaar opgesteld: hoog boven de rijen S.S.- ei. S.A.-mannen aan de overzijde, in het tegenwoordige raadhuis boven de gelederen van Feuerwehr en Schupo, van studentenorganisaties, van katholieke vakbonden en katholieke jeugd vereenigingen — van die duizenden en duizenden roerloos-aandachtigen. „Arbeit Ist Beruf. von Gott gegeben". zeide Mgr. Strater in zijn toespraak Mogen onze oostelijke buren den diepen zin van deze eenvoudige woorden steeds -"erstaan. Niet de den ganschen dag rondcirkelende met het hakenkruis versierde vliegtuigen: niet de „wijding" van hakenkruisvanen 's middags op de Bendplatze onder wijdingsformules als „Duitschers, bedenkt steeds, dat de joden uw rampspoed zijn" en „Wie Duitschland smaadt, smaadt U en uw dooden, — slaat hen neer met de vuist"; niet het vlaggen op bevel en het opmarcheeren van tienduizenden op hevel, zal Duitschland terugbrengen tot nieuw levensgeluk voor het gansche volk, nieuwe rust en nieuwen voorspoed. Daartoe is slechts bij machte het mateloos mededoogen van den Gekruiste, wiens beeld achter het hoogaltaar op den Katschhof hing als een dringend vermaan, met en door dezen eersten feestdag van den arbeid voor wederopbouw en herstel van alles wat het Duitsche volk door traditie en geaardheid dierbaar is, ten volle indachtig te zijn, dat alleen Gods werk blijvend ls en veiligen zegen medebrengt. ---