DE WEEK IN LIMBURG (Van onze redacteuren in de provincie) Heerlen verwacht U ! HEERLEN. — In de zonnige laatste dagen van de week voor Pinksteren ligt onze stad in blije voorj aarsluchtigheid. De atmosfeer trilt als dreigt elk oogenblik de feeststemming in volle davering door te breken. Op zoo eemzonnigen dag heeft Heerlen mooie plekjes Dan hebben de nauwe bochtige straatjes en paadjes, die open pleinen met open pleinen verbinden, dan hebben de tot stadscentrum geworden markt en het meer ingetogen marktplein met den grauwen zon- overschenen St. Pancratius een vreemdsoortige bekoorlijkheid. En buiten den rand van de stad, waar de glooiende velden heuvel na heuvel nieuwe verrassingen brengen in kleur, daar verrezen en verrijzen nog de moderne landhuisjes die wanneer men den heuveltop is opgeklommen als 'n onverwachte afwisselling plotseling opvallen onder in het dal aan de bocht van den gelen zandweg. In deze zonnige en opgepoetste stemming maakt Heerlen zich op om de duizenden en duizenden te ontvangen, dle op den 2den Pinksterdag uit gansch de provincie naar hier zullen komen, om mee te demonstreeren. Om oude waarheden nog eens vast te leggen, om nieuwe voornemens te maken, voornemens van dienende liefde onder de menschen, onder de staden en volksgroepen, en om terstond naar bulten uit te doen zien onze macht, onze eenheid en onzen wil van te verbeteren, wat de tijden bedierven. Heerlen maakt zich op. De laatste dagen hebben op pleinen en straten mannen de spade in den grond gestoken en verrezen de kleurige masten met de feestvanen, die nu reeds hangen uit te waaien in de felle zomerzonneschijn. Wij willen een goede beurt maken. Als de Katholiekendag reeds lang, lang achter ons ligt, als de vanen en vlaggen weer zijn ingerold en opgeborgen in de kasten van de honderden vereenigingen, waarvan deputaties in dezen grootschen Pinksterstoet meemarcheerden, dan nog moet men wanneer men aan een geslaagden Limburgschen Katholiekendag denkt, tegelijk aan Heerlen denken. Heerlen zal een waardig gastheer zijn. Men zal er geen spijt van hebben, van zn gastvrijheid een heelen Pinksterdag vol te hebben genoten. Heerlen verwacht U! --- Vrije Markt te Geleen. GELEEN. — De afgeloopen week heeft de gemeente Geleen haar eerste vrije markt gegeven. Een historische gebeurtenis mag dit wel genoemd worden en de buitengewone belangstelling welke deze eerste markt zoowel uit de eigen gemeente als uit de omgeving getrokken heeft, mag toch wel een bewijs zijn dat het geen alledaagsch gebeuren was- Een plaats, welke 'n markt had, gold .zoowel in den Romeinschen tijd als in de middeleeuwen bij het ontstaan en opkomen van steden, als 'n centrum van verkeer, als een voorname plaats. De dorpen en stadjes w.elke zich de weelde van een markt konden of mochten veroorloven, gingen er prat op. Al zijn de tijden geheel veranderd, al is er in handel en zakenleven een geheele omkeer gekomen, marktdagen worden alom nog steeds beschouwd als bijzonder gunstige dagen voor handel en Industrie. • Elke grootere plaats heeft haar marktdag, meestal haar vrije marktdag. Zoolang Geleen nog een totaal landelijke gemeente was, deed zich de behoefte voor een marktdag niet voor. In enkele jaren is deze gemeente echter gegroeid. Wie thans in Lutterade-Geleen komt, zal versteld staan van den grootschen en mooien aanleg dezer straten en pleinen, van de fraaie en modernt winkelzaken alom gerezen. De toename var het aantal ingezetenen — 4000 in 1920, 14000 in 1933 — zegt reeds genoeg, maar het scherpe doorzicht van burgemeester Damen en het gemeentebestuur een tiental jaren geleden, deed bij den bouw van het nieuwe gemeentehuis een nieuw centrum ontstaan. Een centrum dat de tegenstellingen tusschen de verschillende gedeelten (parochies) voor een groot deel, ophief. Nu de bebouwing rond dat nieuwe centrum reeds flink tot stand gekomen is. achtte het gemeentebestuur den tijd gekomen gevolg te geven aan de reecss vroeger genomen beslissing van den gemeenteraad om tot instelling van een vrije markt op Zaterdag over te gaan. De meening i.z. de vrije markt is verschillend, het grootste deel eener bevolking ijvert er voor. een deel der neringdoenden wil er niets van weten. Dit is te algemeen bekend, zoodat we er niet nader op behoeven in te.gaan. In deze opgezette Zaterdagsche weekmarkt wordt echter overal het middel gezien om de bewoners der omliggende plaatsen en uit eigen gemeente naar het marktcentrum te brengen om aldaar hun inkoopen te doen en andere zaken af te handelen. De groote bedrijvigheid op en rond het Maktplein en omliggende straten is ook voor de winkeliers van groot belang, en men ziet dan ook dat alom gepoogd wordt enkele bezwaren aan een vrije markt verbonden, door samenwerking tusschen overheid, middenstandsorganisatie en marktkooplui uit te schakelen. Deze eerste Geleensche marktdag bracht reeds veel vertier, en mag geslaagd heeten., Dat zulks ook in de toekomst moge blijven, wordt niet langer betwijfeld. --- GEMENGDE BERICHTEN IN DE FOLTERKAMER VAN DE GEPOE. Professor Tschernjawin, die onlangs uit de Sovjet-hel is kunnen ontvluchten, beschrijft zijn wedervaren in de Russische gevangenissen als volgt: Men had mij beschuldigd, dat ik sabotage zou hebben gepleegd en zoodoende werd ik in de gevangenis der Gepoe te Leningrad opgesloten, waar ik een heel jaar verbleef, en waar men met allerlei lichamelijke en moreele kwellingen getracht heeft om mij bekentenissen af te dwingen. „i een kamer van 70 vierkante meter oppervlakte moesten meer dan 100 gedetineerden ondergebracht worden. In het vertrek krioelde het van luizen en vlooien. Tengevolge van onvoldoende en slecht toebereid voedsel kregen de meeste gevangenen scheurbuik Onder de gevangenen bevonden zich zeer achtenswaardige menschen, die reeds meer dan 6 maanden, sommigen zelfs al langer dan twee jaar in voorarrest zaten. Toen ik voor den rechter van instructie kwam (Baryschny Kow en Germanow), werd de eisch gesteld, dat ik de volgende verklaring zou onderteekenen: „Ik beken schuldig te zijn aan het plegen van sabotage." Toen ik weigerde, werden de volgende bedreigingen geuit: 1. Ik zou gefusilleerd worden. 2. Mijn vrouw en kinderen zouden worden gearresteerd en mijn zoon zou worden ondergebracht in een instituut voor verwaarloosde kinderen. 3. Arrestatie van mijn vrouw gedurende het geheele voorloopig onderzoek (dat jaren kon duren). 4 Mijn vrouw zou naar een gevangenkamp worden overgebracht of verbannen worden naar Siberië 5. Binnen drie dagen de verklaring onderteekenen of de kogel. Tenslotte werd ik voor den vorm weggevoerd om terechtgesteld te worden. Ondanks al deze bedreigingen heb ik geen enkele verklaring onderteekend: daarom werd Ik veroordeeld tot 5 jaar dwangarbeid en overgebracht naar het Solowiki-kamp, vanwaar ik ln het najaar van 1932 kon ontsnappen. Men tracht op alle mogelijke manieren een bekentenis af te dwingen. Ik heb zelf uit den mond van mijn medegevangenen vernomen, hoe men de „stojanka" toepaste: de gevangene moest dan 6 dagen en $ nachten rechtop blijven staan, zonder dat hij eten of drinken kreeg of zonder dat hij mocht slapen. De tweede folter-methode was de „koude kerker": de gevangene werd totaal ontkleed en in de barre winterkou in een gevangenis geplaatst, waarvan de ramen openstonden. Verder had men de „natte kerker" waarin 20 tot 30 c. M. water stond. Er was geen W.C. geen zitbank niets. Door de straf van de „nauwe kamer" verstond men de methode om 300 menschen, mannen en vrouwen, zoo opeen te pakken dat ze nauwelijks konden staan. Zitten of liggen was verboden. Bovendien was het in zoon hol snikheet en doodsbenauwd. Het was hoogst zelden dat een gevangene een kwelling langer dan een week uithield. Tenslotte had men het „Konwejsor": de arrestanten moesten dan met 40 personen tegelijk van de eene rechtszaal naar de andere loopen, naar boven en weer naar beneden, heel den dag en nacht, zonder onderbreking en in iedere zaal werden door 15 rechters alle mogelijke vragen gesteld. Een dergelijk onderzoek duurde zoo lang, soms dagen achtereen tot men tenslotte alles zou onderteekend hebben. Onder de gevangenen komt het zeer vaak voor, dat ze zelfmoord plegen of krankzinnig worden. Het was wel zeer merkwaardig, dat al deze kwellingen en pijnigende methoden van onderzoek in de gevangenissen van Leningrad uitgevoerd werden door intellectueelen en technische deskundigen en geleerden. Van de andere gevangenen in het Solowki-kamp, die uit Moscou. Wit Rusland, Ukraine en andere streken van Sovjet Rusland kwamen, vernam ik, dat deze methode ook in andere afdeelingen der Gepoe werden toegepast. Ik ben bereid om deze verklaringen tegenover iedereen te bevestigen en te bewijzen en nog nadere bijzonderheden mede te deelen." Door deze verklaringen is thans weer komen vast te staan, dat de Sovjets de meest moderne pijnbank gebruiken om bekentenissen af te dwingen, zooals ook weer bleek bij het proces tegen de Engelsche Ingenieurs, die ook later hun bekentenis herriepen omdat ze was afgedwongen. --- ADVOCATEN LATEN SCHULDIGE BEKENNEN Voor het Assisenhof van Namen heeft zich een sensationeel feit voorgedaan. Sedert ongeveer een weck was daar een groot proces aanhangig tegen een zekeren Dupoi.chel die onder bescnuldiging sioad, zijn vriend, dersoldaat Baudeiet, nabij de Maas te Wépion te hebben vermoord en hem daa.na in hr: water te hebben gewjrvn Duponchel had tevoren diiudelet een levensverzekering doen sluiten ten voordeele van een zekere Eva Walgraff, die in werkelijkas'iif de vriendin van Duponchel *as, onder wiens invloed zij stond, doch waarvan Baudeiet meende, dat zij later met hem zou willer trouwen. Baudeiet, die een naïeveling was, had reeds eerder 'geld aan Duponchel gegeven en hij liet zich door hem wijs maken, dat Eva Walgraff een goede vrouw voor hem zou zijn. Deze laatste schijnt den eigenlijken opzet van haar vriend niet begrepen te hebben en trad tegenover Baudeiet op, zooals hij het haar voorschreef. Duponchel die door twee advocaten werd verdedigd, waaronder oud-minister Bovesse, heeft maandenlang bij het onderzoek zijn onschuld staande gehouden en hij was daar zoo goed in geslaagd, dat het overtuigend bewijs door het gerecht nog niet was kunnen geleverd worden.. De laatste paar dagen van het proces was echter de moreele zekerheid, dat hij de dader was, meer en meer toegenomen en wel in zooverre dat zijn advocaten, die aanvankelijk 'de thesis van onschuld hadden gepleit, het verdediginsstelsel van Duponchel voelden schipbreuklijden. Zij zijn hem dan Zaterdag en Zondag in de gevangenis gaan opzoeken en hebben daar langdurige besprekingen met hem gehad en hem gesmeekt, de waarheid te zeggen. Eerst na langen tijd, toen zij over zijn moeder en zijn dochtertje spraken, heeft Duponchel in een vlaag van wanhoop en depressie aan zijn advocaten bekentenissen afgelegd. Op de laatste rechtszitting van Maandag heeft een zijner verdedigers onder doodsche stilte verklaard, dat Duponchel wel degelijk den moord had bedreven. Deze heeft dan zijn bekentenissen bevestigd en verschillende details gegeven, die tot nog toe onopgehelderd waren gebleven. Vervolgens heeft hij vergiffenis gevraagd voor zijn afschuwelijke daad en voor zijn leugens en gezegd, dat hij gelaten zal boeten. Het Openbaar Ministerie had de doodstraf geeischt. doch rekening houdende met zijn bekentenis werd hij tot levenslangen dwangarbeid veroordeeld. --- DE ROOFOVERVAL TE WATERINGEN. De rijksveldwachter Smal, de gemeentepolitie te Wateringen onder leiding van burgemeester Verhoeven zijn er in samenwerking met de Haagsche Recherche in geslaagd te Zutfen, waar hij zich ophield in verband met zijn militaire plichten te arresteeren zekeren H. Z. uit de Oog ln 't Zeilstraat te Den Haag, in verband met den roofoverval gepleegd op den 83-jarigen Chrispijn te Wateringen. H. Z. heeft een volledige bekentenis afgelegd. Hij ls met Chrispijn geconfronteerd en heeft tegenover dezen zijn spijt betuigd. Het blijkt, dat de reeds voor eenige dagen aangehouden C. A. tezamen met H. Z. den inbraak met overval heeft gepleegd. De inmiddels ook aangehouden G. uit de Rozemarijnstraat te Den Haag die met den plaatselijken toestand goed op de hoogte was, heeft hen de noodige inlichtingen verschaft, doch was bij de misdaad niet aanwezig. Thans is komen vast te staan, dat toch nog iets ontvreemd is, n.I. een busje van een liefdadige instelling. Hierin bevond zich echter vermoedelijk slechts een luttel bedrag. Zoowel A. als Z. zijn naar het Huis van Bewaring ")en Haag overgebracht. Naar thans bekend is geworden, zou de roof, indien deze was doorgegaan, goede resultaten hebben opgeleverd, daar er op dat moment een belangrijke som geld in huis aanwezig was. --- FRISSCHE DEBATTEN Voor de zooveelste maai is er weer eens linke herrie geweest tusschen den burgemeester en de raadsleden, bericht het „U. D." Op de vraag van den voorzitter, of een van de raadsleden nog aanmerkingen had op de notulen, verzocht het raadslid v. d. Ven den burgemeester om een nadere verklaring over diens insinuatie aan het adres van het lid van der Ven. De Voorzitter zou namelijk in de vorige vergadering gezegd hebben, dat het lid van der Ven wel meer zou weten over de inbraak bij hem in de buurt gepleegd. . Toen de voorzitter hierin niet wilde treden, verweet het raadslid van der Ven den burgemeester, dat het hem te doen was om de raadsleden van Heesch in den lande in een ongunstig daglicht te stellen. Het lid van der Ven laakte in scherpe bewoordingen het optreden van den burgemeester, daar het volgens zijn zeggen een algemeen bekend feit is, dat deze zelf oneervol ontslagen is uit den politiedienst te s-Hertogenbosch. Spreker noemde de benoeming van den burgemeester van Heesch een schande voor degenen, die aan deze benoeming hebben medegewerkt. Een hevig tumult ontstond. Scheldwoorden als oplichter, leugenaar enz. waren niet van de lucht. Hierop schorste de voorzitter voor een half uur de vergadering. Na heropening was de toestand niet minder gespannen. Eenigen tijd geleden is over de burgemeesterskwestie een brief gezonden aan de Kroon. Deze brief is door de Kroon geretourneerd met de opmerking, dat het verzenden van dit epistel niet door den raad was goedgekeurd. Toen deze brief wederom tei sprake kwam en 1e voorzitter wei^-jra* dezen in behandeling te nemen, verlieten de wethouders met de raadsleden als protest en blo; de raadszaal. De voorzitter was toen gedwcnfeen de f elbewogen vergadering, welke ongeveer drie uur had geduurd, wegens onvoltalligheid te sluir -n --- HET KANO-ONGEVAL OP HET IJSELMEER. In de nabijheid van Elburg in het IJselmeer is opgevischt het lijk van den heer H. Stekelenburg, die met zijn vriend, den heer Scheen uit Lochem, tijdens een kanotocht op het IJselmeer sinds Zaterdag 20 Mei j.l. was vermist. Het slachtoffer was slechts gekleed in een rijbroek, waardoor vaststelling van de identiteit uiterst moeilijk is. Een der directeuren van de „Zwolsche Courant", waar het slachtoffer werkzaam was, heeft het lijk herkend. --- Nieuwe weg door de Peel. VENLO. — Er komt een nieuwe, verharde weg door de Peel, verbindende de steden Venlo rechtstreeks met Helmond en Eindhoven. Het is een zeer welkom nieuws voor velen, vooral voor automobilisten, die nogal eens in een van de eindsteden of daartusschen moeten zijn. Het tracé voor den nieuwen weg werd eenige dagen geleden door den minister vastgesteld, waarmede ook 'n einde gekomen is aan 't te berde brengen van meerdere plannen in dezen geest. Natuurlijk is 't laatste woord- je erover nog niet gesproken, dat wil zeggen: nu de aanleg van de chaussée een feit wordt en ze op de kaart reeds is uitgeteekend, zal ze in verschillende dorpen, waar ze „doorloopt" nog wel een object van discussie uitmaken. Want we komen, al voeren we al dan niet krentenwegers-politiek, gewoonlijk met wenschen e'h bezwaren aan, wanneer het feitelijk al te laat is en reeds vaststaat op welke wijze de een of andere kwestie precies zal opgelost worden. We vragen ons gauw af: moet de weg door een dorp loopen, moet hij aan het Zuidelijk of het Noordelijk deel van het dorp kruisen, moet hij door die straat en langs dat huis loopen of niet Een drukke weg aan d 3 deur is niet slecht, oordcelen de zakenlui maar het is nu eenmaal onmogelijk om allen tevreden te stellen, want het gaat nu eenmaal niet om een nieuwen weg, die op de allereerste plaats dient voor het verkeer, langs alle zakenhuizen in ieder dorp te leggen En dus staat het wel vast, dat enkelen zullen teleurgesteld weden en dat weer anderen den hoogsten loü over den aanleg van den weg zullen zingen! De geprojecteerde weg loopt even ten noorden van en ongeveer evenwijdig met de spoorlijn Venlo Blerick—Deurne—Helmond—Eindhoven. Reizigers, die al eens dien afstand per trein hebben afgelegd, zullen zich een denkbeeld kunnen vormen, door welk landschap en door en langs welke bezienswaardigheden deze weg zal komen te loopen. Anderen, die de streek niet kennen, zullen zich misschien afvragen of de aanleg van een kostbaren weg nu wel zoo noodig is. Nemen ze echter een „Wegenkaart" in de hand, dan zal hun beswaar spoedig weg zijn, want daarop kan men zien, dat de verbinding Venlo—Eindhoven allerslechts is. De correspondentie tusschen beide steden — dus de verbinding van Noord-Limburg met het eveneens zich krachtig ontwikkelende Oost- Brabant, is uiterst slecht. Wil men van Venlo naar Eindhoven per motorisch voertuig, dan is feitelijk de kortste weg die over Venray—Deurne. Verkiest men een andere route, dan staat alleen de smalle kronkelweg over Helden—Meijel open, doch hoe men het ook neemt: wanneer de nieuw geprojecteerde weg Venlo—Eindhoven door de Peel ligt, dan is de afstand tusschen beide bloeiende steden niet minder dan veertien kilometer minder geworden. Men ziet: het is wel de moeite waard dezen weg aan te leggen! Men kan zelf ongeveer wel uitrekenen hoeveel voordcelen en hoeveel gemakken een dergelijke hoognoodige verbinding zal brengen. --- Zorg voor stedeschoon. WEERT. — De Raad van Weert nam in zijn laatste vergadering een besluit, waarbij een subsidie-verzoek van de stichting „Het Limburgsche Landschap" is afgewezen, in afwachting van betere tijden. Achtte het Weerter gemeentebestuur 't dus geen tijd om het streven van deze stichting, welke zich o.a. op behoud van natuurschoon toelegt, te steunen, en meende het weilicht, dat de zorg voor stedeschoon buiten de bemoeienis van genoemde vereeniging viel, een feit is, dat de Raad van Weert in diezelfde bijeenkomst een besluit nam, dat speciaal het stedelijk aanzien van Weert zal helpen verhoogen. Weert mocht tot nog toe bogen op een bestrating vooral in de binnenstad, rondom de Markt, welke voor fietsers, automobilisten zoowel als voetgangers een langdurige bron van ergernis is geweest. Aan de Markt is er b.v. een opmerkelijke collectie bestratingen, van baksteenen (zelfs in vischgraat-dessin) tot de veldkelen belegging (de Limburger noemt dit plaveisel vrij oneerbiedig „kinderkopjes"), welke verschillende soorten straat-belegging op een allerbeminnelijkste manier door elkander gegooid liggen. De eigenlijke rijweg is nog wel h£t beste, uit behouwen klinkers. De gemeente gaat nu enkele straten rondom de Markt en de Markt zelf met een asfalt-verharding bekleeden. Een strook klinkers komt daarnaast, daarnaast weer een streep „kinderkopjes", hier en daar plekken met baksteenen. zoodat de chaos eigenlijk nog een beetje grooter wordt. Maar men is gelukkig op den goeden weg. Als dle asfalt-rijbaan er eenmaal zal zijn, zullen er vele voordcelen uit voortvloeien, de huizen zullen niet meer dreunen, als er een auto voorbijgaat, de zenuwen der omwonenden zullen kalmer worden, ja vele automobilisten zullen Weert niet meer zoo erg vlug willen passeeren. De stad zal een meer stedelijk aanzien erdoor krijgen, hetgeen voor Weert, dat toch aan den grooten verkeersweg naar het Zuiden ligt, heusch niet van belang ontbloot zal blijken. --- Houtwurmen. MAASTRICHT. — Sedert eenigen tijd heb ik een prachtig uitzicht op een huis, dat met een lichtelijk crimineelen term als „in aanbouw zijnd" wordt aangeduid. Eerst was er niets. Toen een kuil. Toen weer niets en thans een gevaarte. Een gevaarte noemen we iets, dat een niet direct te omschrijven vorm heeft. Een schip in den nacht bijvoorbeeld, waarvan de hoogste toppen en de verst gelegen uiteinden in het donker verdwijnen noemen we een gevaarte, wijl we z i e n, dat het groot is, doch weten- dat het nog grooter is, dat er nog iets bij hoort. Als er nu ergens op klaarlichten dag zooie.s staat, dat we een gevaarte noemen, maar waaraan ook nog iets ontbreekt; bijvoorbeeld een muur met een venster zonder kamer er achter, of een muur met een deur, die aan twee kanten nergens op uit komt, of een schoorsteen, die halverwege-een-huis-ernaast is blijven steken, dan is dat een „in aanbouw zijnd huis." Wie nu mocht meenen, dat vele lieftailigen aan deze nieuwgeboren wordende spruit geschenken kernen brengen, en wie mocht meenen, dat de bekende „gas- en waterleiding" en „alle gemakken", waarvan het huis straks zal voorzien zijn, cadeautjes zijn voor den jongen gbouwenspruit, vergist zich. De menschheid ziet in een huis-in-aanbouw blijkbaar niet het mysterie van een geboorte. Het is trouwens kenmerkend voor de gebrekkigheid van menschelijke scheppingen, dat het eigenlijk geen scheppingen zijn, maar maaksels. Het gaa bij stukjes en beetjes, met kleine pasjes. Ook bij een huis in aanbouw. En gedurende dit wordingsproces zijn de aanwijzingen cf men met een huis in aanbouw te doen heeft, dan wel met een huis in afbraak vrii vaag. Een soort nieuwheid, een soort glans- de"* V vermoeden, dat het een .Us in aanbouw was. Maar het be;, .' .Herkende teeken van een huis-in-aanbouw heb ik nu pas ontdekt, gedurende mijn riant uitzicht op -,het gevaarte". Dat teeken zijn de houtwurmen. ,Dat is dom!"- roept daar iemand. „Houtwurmen vindt je eerder in een huis-inafbraak, dan in een „in-aanbouw-zijnd-huis." Ik on.ken zulks niet, doch twijfel. Echter alleen omtrent de juiste benaming van de wezens, dle ik houtwurmen noemde. Want het is mogelijk, dat het houtg leren zijn, die in een „inaanbouw-zijnd-huis" niet het mysterie van een geboorte zien doch een kadaver- Maar hoe ze ook mogen heeten, ze zij n er. Als de opzichter, de opperman, de metselaar, de timmerman en noem-maar-op het in aanbouw zijnd huis verlaten hebben, dan schieten ze te voorschijn, die houtgieren. Uit alle hoeken en gaten, men zag ze nooit in de buurt, wie weet waar zij vandaan komen. Maar zij zijn gewapend met zakken en doen daardoor het vermoeden rijzen, dat zij al uren op den loer gelegen hebben. Zij bestormen het weerlooze, leege huis en graaien; planken, latten, bonken hout. Er heerscht bij deze soort wezens een vorm van ridderlijkheid die aan de onze, — van vroeger! — doet denken. Het vrouwelijk deel ervan hoeft niet mee te klimmen en te sjouwen; zij hoeven de zakken slechts open te houden en te kijken of er geen diender komt Als de zakken vol zijn, worden zij weggedragen. Waarheen? — Tien minuten later begint het spel weer. Dit verschijnsel nu, doet mij vermoeden, dat het gevaarte, waarop ik zoo een mooi uitzicht heb, een „huis-in-aanbouw" is. Men kan er overwegingen aan vast knoopen. Als ik een jongen had, die me*thuis met een zak hout kwam aandragen, — wie weet van waar? — dan liet ik hem een halven dag er mee sjouwen, voor hij het terugbracht, waar het gehaald werd. Een andere beschouwing is, dat de „Oeral-bode" of „het Nieuwsblad van Nisjni-Novgorod en omstreken", er een boom over zouden kunnen opzetten, omtrent de verwildering n West-Europa. En weer een andere overweging is, dat de bouwers van het huis misschien wel gesticht zijn door dezen kaboutertj es-dienst, die hen van het afval, _ want dat is het slechts, — afhelpt. Maar als het werkelijk zóó is, dat er menschen op deze manier aan hout moeten komen en, ten andere, dat men er graag van af is, dan blijft nog altijd de mogelijkheid open voor de beleefde vraag: „Baas, mag ik die paar ótukjes hout?" Maar nu Nee, deze verwilderde aanvallen op een weerloos huis, ontnemen iets aan den luister van mijn uitzicht op het „in aanbouw zijnd huis." EIJ GEBREK AAN LETLUST, oprispen. slechte maag, trage spijsvertering, darmverstopoing, opgeblazenheid. stofwisselingskwalen, netelroos. jeuk bevrijdt het natuurlijke „Franz-Josef'-bitterwater het lichaam van de opgehoopte af valstof vergif ten. Verkrijgb. bij Apoth en Drog. (Reclame adv. no. 2801). --- HIJ ZAG ZOO GRAAG VLAMMEN Den laatsten tijd bluschte de Haarlemsche brandweer talrijke kleine brandjes, waarvan de oorsprong steeds onzeker was. Wel was opgemerkt, dat bij de blussching steeds een jongetje aanwezig was, die vol belangstelling de verrichtingen van de brandweer gade «loeg. Dezer dagen brandde _en schuur af, dle midden in de stad gelegen was. Ook bij dezen brand was een jongetje gezien. Thans heeft een inspecteur nog eens een onderzoek ingesteld op het terrein van den brand. Ter plaatse vond hij een 12-jarig jongetle dien hij meenam naar het bureau. Het knaapje werd een scherp verhoor afgenomen en tenslotte bekende de iongen, dat hij op vijf verschil!e_>de plaatsen in den afgeloopen t:jd brand had gesticht. De reden zou gelegen zijn in het feit dat hij graag vlammen zag en het zo m<*>o' vond de brandweer te «len aUrukken. Het knaapje schijnt geestelijk niet geufel normaal t- zijn Hij is reeds cér.maal met .er kinden-eer.""* in aanraking geweest. --- B'^'^'nß'^'^Knßaß_______Mßße--____M--_______H-_________-_-0 Een foutieve uitspraak: „pepermunt is bitter en daarom houden wij er niet van". Deze uitspraak hoort men dikwijls. Maar zij, die zoo spreken, weten niet hoe heerlijk pepermunt kan zijn, omdat ze nog* nooit de origineele KING geproefd hebben. Hadden zij dit wel gedaan, dan. zouden ook zij KING Pepermunt waardeeren èn als lekkernij èn om de'opwekkende en verkwikkende werking, die er van uitgaat. KING PEPERMUNT. (Recl.-adv. no. 2808) --- GOUD IN BESLAG GENOMEN De bekende directeur van het Hamburgsche „Vergnügunspalast" Alcazar, Arthur Wittkowski is in zijn onderneming gearresteerd. Hij was in het bezit van een lijst van deviezen, waarover hij met elkaar in tegenspraak zijnde verklaringen gaf. Hierop werd een huiszoeking gehouden in de drie woningen, die hij, in het centrum van de stad Hamburg en in de omgeving van Rissen bezit. In zijn- woning in de Hohenbleiche vond men na zorgvuldig bekloppen der muren naast een deur een holle ruimte, waarin 15 gouden baren ter waarde van 10.000 RM. verborgen waren. Verder ontdekte men daar groote hoeveelheden gemunt goud, franken, donan en ponden tot een totale waarde van 25.000 R.M. De goudvoorraden zijn ingeleverd bij de Rijksbank in Hamburg. Wittkowski is voorloopig in arrest gesteld. Er wordt een onderzoek ingesteld naar eventueele overtreding der deviezenbepalingen. ---