UITVAL VAN BARTHOU Tegen Engeland en Duitschland. Opgewonden stemming te Geneve. verd6 Engelsche regeering is niet van plan zich der Cr *e leenen tot een eindelooze voortzetting Cll .VaBe en niets-nuttende ontwapenings-disde 16S te en^ve> welke uitsluitend gevoerd woree In de hoop, dat er op den duur toch nog wel kun de een of andere oplossing gevonden zal John- Worden"' aldus uitte zich Woensdag sir n Simon in de plenaire zitting der ontwapemJesconferentie. in , stel deze problemen juist zoo onomwonden jjjj Un ruwe waarheid voor de algemeene com- e_ le, omdat wij niets opschieten wanneer wij °bd°mheen miJven draaien of wanneer wij ze eeriier algemeene beschouwingen begraven. Het Co ge waar het thans op aankomt is: een ackomt *-6 lsereiken- Het eenige waar het op aan(jje e ' is de vraag, of het nog mogelijk is, de s_h iCl°0f tusschen het Fransche en het Duitde h standnunt *e overbruggen, omdat anders _M,.Üoop °P een overeenkomst uitgesloten moet Worden geacht. niet6 Waarde van veiligheidsgaranties hangt va_ ?°ozeer af van de belofte op zichzelf, maar der. °e zekerheid, dat in geval van nood de ondat e?^enaars hun verplichtingen nakomen. Van pr andpunt uit bezien ligt er misschien meer e-nk e waarde opgesloten in beperkte overijl e °msteri, zooals het verdrag van Locarno, dan pa ,en d_ geheele wereld omvattende veiligheids- ljo(j.at. Locarno betreft, geloof ik, dat het over-egl^ -S er *"er nog °P te wijzen, dat de Britsche 2jc^B''hïg de verplichtingen, die zij daarbij op heeft genomen, stipt zal nakomen", 'en n°^ eenige richtlijnen te hebben aangegewLaan e hand waarvan de conferentie haar Chem-Za* bunnen voortzetten, zooals verbod van W ,!.ene oorlog, openbaarheid der begrootingen, com • e van een permanente ontwapenings- VQjJ^sie, eindigde sir John Simon zijn in den . «i van een ultimatum gegoten redevoering met gorden: ov'êr J moeten thans besluiten of wij tot een sla ccnstemming kunnen komen op een grondig!.' die het ons mogelijk maakt als practische «en te gelooven in het tot stand komen van g °htwapeningsconventie". Aa arthou hield daarop een rede, die onder de vooVVezigen, vooral door de wijze waarop zij werd t>e ledraSen, eenige verbazing te weeg bracht. var_ .nsche minister ontzag zich niet de rede sir John Simon in de meest sarcastische bet_ onder de loupe te nemen, om daarna tesen de politiek der Duitsche regeering te velde ,0o£elCken met een felheid, zooals nog geen zijner *)._ ganBers dit ooit gewaagd heeft. Algemeen (fe^t men aan, dat Barthou, die hier zijn maiv^Peech hield, niet heeft bedacht, dat men c'i-_,,llet internationaal forum een anderen toon öe aan te slaan dan in het Palais Bourbon Gewoonte is. W. °P Frankrijk*s aanhankelijkheid aan het dat er een diepe kloof bestaat tus.ew de opvattingen van de Fransche en En-otlt^an Reeeei'ing omtrent de hoofdpunten der --- WIJZIGING IN DE STEUN VERLEENING De minister doet mededeelingen. noft..sCh persgesprek heeft de Minister van Eco- zaken mededeelingen gedaan over de *___gi_rmen wijziging in de steunregeling, welke öe & zal ingaan op 1 Juli a.s. van Ch ■ ies aan de Gemeenten in haar steun n zjjf^erkloo-en worden gewijzigd. Binnen.ntvatie de Gemeenten de nieuwe tarieven n cv|en' die voor de onderscheidene gemeen-1 to?als Voorheen verschillend zijn. leb _iiet taalbedragen voor werkloozensteun zulv toon gehandhaafd worden. Met een daling van °0t ste!n 2al een daling van de grondbedragen &e re"nverleening moeten gepaard gaan. ee$t nBeling zal echter zoo geschieden, dat de 200 "°?dliidenden het minst getroffen worden. & laaerf de norm van ƒ13.50 tot ƒl2 worden » ndberï dle van f 10-50 tot f 950' tevNi-1 de lleh v,, aëen van ƒ8 en lager niet verlaagd c2e *.__.!.Ster gelooft erin geslaagd te zijn met 6 SetroVf ng de minst pijnlijke maatregel voor «enen te hebben vastgesteld. --- CELLENBOUW Een volk is het product van den onafgebroken en rustigen cellenbouw der gezinnen. Een volk zonder gezinnen treft men slechts aan bij de horde of bij de communisten, wier staat slechts een groote kazerne is. Daar de natuur altijd boven de leer gaat, zijn de Russen ondanks den oceaan van bloed, dien zij vergoten hebben, er nog niet in geslaagd het gezin als zoodanig te vernietigen — volkomen zal het hun ook nooit gelukken. De eenvoudige waarheid, in den aanhef genoemd, wordt door geleerden en economen veelal heel wat slechter begrepen dan door de sowjets, wier ideaal is om het bestaande eerst volkomen te vernietigen en dan iets op te bouwen, dat geheel los zal staan van elke zedenwet — ja, zelfs van de natuurwet. Als eenig loon houden zij hun volgelingen materieele welvaart en genietingen van lagere orde voor, welke paard en ezel ongetwijfeld volkomen kunnen bevredigen, maar welke den mensch met zijn ingeschapen honger naar het hoogere vroeger of later altijd blijken een minderwaardig surrogaat te zijn. De sowjets hebben uitstekend begrepen, dat men om den boom te vellen de bijl aan den wortel moet leggen. Dat alle politici, die andere idealen nastreven dan het paradijs door Lenin in navolging van Mohammed aan zijn volgelingen beloofd, — met dit verschil dat de Rus de hof van geneugten reeds op deze aarde toezegt! — nu met man en macht in de weer zijn om die wortels te verzorgen zou men mogen verwachten. Maar iedereen weet, helaas, dat het daar nog maar weinig naar lijkt. Met veel vertoon van geleerdheid, en terwijl hun een valsch humanisme van de lippen druipt, vallen vele niet bolsjewistische „vrijzinnigen" het gezin aan. Twee machtige wapens staan hun daarbij ter beschikking: de door Christus en de Heilige Kerk geleeraarde onverbreekbare huwelijksband te slaken en de propaganda voor het kinderlooze, in elk geval het kinderarme, gezin. Het invoeren van de echtscheiding in landen, welke deze niet kenden, wordt telkens weer door hen met blij gejuich als een zeker teeken van hoogere beschaving begroet. Gaat deze het gezinsleven bedreigende daad dan ook nog gepaard met het afschaffen van de doodstraf — zooals in Spanje — dan komt er aan het gejubel dier humanisten bijna geen eind. Welke rampen zij met de ingezette vernieling van het gezin over hun kinderen en kindskinderen afroepen, vermoeden zij zelfs niet. Ook in ons eigen land is overal het gezin in nood door echtscheiding en kinderbeperking — in een heel wat erger nood dan de stoffelijke, die het gevolg is van de tijdsomstandigheden en de weinige aandacht, die men in den Haag aan het groote gezin schenkt. Waar men het christendom geheel of gedeeltelijk los het, haalde men echtscheiding en kinderbeperking met vreugde binnen. Het protestantisme is machteloos gebleken — kleine minderheden uitgezonderd — om hiertegen een dam op te werpen. Alleen de Oude Moederkerk — de veelgesmade ! — gaat met onverstoorbare kalmte, en .alsof er geen vuiltje aan de van revolutie-onweders zwangere lucht was, met haar cellenbouw voort. Zij, en alleen zij, durft nog de echtscheiding en de kinderbeperking vloeken zooals het behoort. Zij blijft de cellenbouw beschermen en aanmoedigen, omdat het haar hooge roeping en haar dure plicht is. En ook omdat zij weet, dat zoolang de wortels leven de boom desnoods vallen mag. Uit den afgehouwen tronk immers zal dan altijd weer een nieuwe scheut opschieten — een nieuw geboomte de plaats van het gevelde innemen. --- N.V. LIMAGAS Staatsmijnen mogen meedoen. De Eerste Kamer heeft zonder hoofdelijke stemming aangenomen het wetsontwerp tot wijziging van de begrooting voor de Staatsmijnen in Limburg voor 1934 (deelneming in het kapitaal van de op te richten N.V. Limburgsche Maatschappij voor Gasdistributie). --- DE DOODSLAG TE SOMEREN Maandag 18 Juni a.s. aal voor het Gerechtshof te Den Bosch in hooger beroep worden behandeld de onlangs te Someren op den arbeider Hendrik Bollen gepleegden doodslag, van welk feit diens zwager L. Z. door de Roermondsche Rechtbank werd vrijgesproken met ontslag uit de preventieve hechtenis. Tegen dit vrijsprekend vonnis werd door den Officier van Justitie hooger beroep aangeteekend. Er zijn een 5-tal getuigen gedagvaard. --- ROMEINSCHE SPORTBRIEVEN DE WERELDKAMPIOENSCHAPPEN IN ITALIË Turijn met den wedstrijd Zwitserland—Tsjecho Slowakije en Bologna met Oostenrijk—Hongarije staat niet zoo hoog aangeschreven in de aandacht van het publiek, maar deze ontmoetingen tellen toch evenzeer mede, al is het uit den aard der zaak duidelijk, dat Florence ditmaal wel het maximum aan toeschouwers zal hebben te bergen. Op Donderdag 31 Mei wordt nu de 2e ronde gespeeld. Dan staat Florence in het brandpunt der belangstelling in verband met den wedstrijd Italië—Spanje en aangezien de beide landen er de hoogste prijs op stellen in de halve beslissing te komen, wordt hier allerwege een spannende en enerveerende kamp verwacht. Na Florence komt Milaan de aandacht vragen voor den wedstrijd Duitschland—Zweden. Als men dan weet, dat het stadion te Turijn 70.000, dat te Napels 45.000, dat te Bologna 50.000 dat te Florence 46.000, ja zelfs als het moet 76.000 bezoekers bevatten kan, dan blijkt hieruit voldoende, dat de eerste ronde om de Coupe du Monde zich nu niet in zoon overweldigend groote belangstelling verheugen kon en dat er nog altijd dient te worden afgewacht of het financieel resultaat de risico en de kosten geheel zullen dekken, daar de Italiaansche Voetbalbond, gesteund door de Regeering, niet alleen alle onkosten verbonden aan de organisatie, en de uitbreiding van verschillende stadions heeft te dragen, maar bovendien ook garant blijft voor vergoeding van alle reis. en verblijfkosten die door de 17 deelnemende landen worden gemaakt. Bij de andere wedstrijden beliep het aantal bezoekers ten hoogste 15.000 en ten minste 10.000 terwijl het aantal, dat het Stadion te Triest voor den wedstrijd Tsjechoslowakije—Roemenië binnen zijn muren herbergde, nog minder moet zijn geweest. Na Rome volgt Milaan met 25.000 bezoekers, terwijl het stadion St. Ciro capaciteit heeft om er 35.000 te bergen. 111 Even snel als de Hollanders en de Zwitsers Milaan bezet hebben, evenzoo snel zijn de meesten ook weder vertrokken. De Zwitsers konden nagenoeg allen nog den zelfden wedstrijdzondag hun woonplaats weder bereiken; maar de meeste Hollanders — en wij hebben er heel wat gesproken hadden het uitstapje voor 90 pet. gemaakt om Oranje te zien winnen, terwijl de overige tien procent — de „Sight-seeing" van de reisvereeniging of het reisbureau — op den koop werden medegenomen, zoodat het genoegen er voor de meesten vrijwel af was, zoodat het overgroote deel voor de weinige dagen, welke er nog voor de Italiaansche reis overbleven, het smoor - heete Milaan ontvlucht heeft om koelte te zoeken in hooger gelegen streken en de aftocht blies naar Como of Stresa, of ik weet niet welke plaats aan de onbeschrijfbaar prachtige meren Maggiore, Laga en Como. Milaan was dus daags na den wedstrijd weer gewoon Milaan en geen spoor restte er van het enthousiasme en strijdlust, welke er tusschen twee vredelievende partijen daags te voren geheerscht had. Wanneer men na cfen verloren slag over zijn eerste ontgoochelingen is heen gekomen, dan herinnert men zich toch altijd weer dingen, die in de nerveuse spanning onvermeld zijn gebleven en die men toch gaarne in de beschouwing had willen weergeven. Meestal zijn dat wedstrijd-momenten, die zich moeilijk beschrijven laten, maar vaak ook is het wel eens een gebeurtenis, die kleur aan de ontmoeting geeft. Ook de wedstrijd tegen Zwitserland kenmerkte zich door een gebeuren, dat toont, dat er in ons volk veel meer nationaal bewustzijn leeft, dan de oppervlakkige beschouwer meestal wel denkt. Zooals men weet zullen bij de Wereldkampioenschappen alleen bij de finale de betreffende volksliederen worden gespeeld. Oranje zou derhalve bij deze interlandwedstrijd zonder Wilhelmus moeten beginnen. Maar het legioen van supporters wist raad en onderwijl ons team op een voor zijn doen ongekend keurige wijze naar de vier windstreken den olympischen g-oet bracht, zongen de 5000 Hollanders uit volle borst het volkslied. Het moet op onze tegenstanders, maar vooral ook op de Italianen wel een diepen indruk gemaakt hebben, want onze jongens waren sterk favoriet en het dubbele aantal Zwitsers hield zich gedurende den wedstrijd en vooral tegen het einde toen Oranje sterk domineerde, merkwaardig koest. Wanneer de wedstrijd niet door doelpunten, maar door de maat van het enthousiasme der beide partijen beslist was, dan hadden onze Elf minstens met 3—2 moeten winnen. Het algemeen resultaat van dezen eersten wedstrijdzondag bezien uit het oogpunt van publieke belangstelling blijkt achteraf toch niet zoo heel schitterend te zijn. Het best bezette stadion was dat te Rome. Natuurlijk was voor de Italianen de wedstrijd van hun eigen nationale elf tegen U.S.A. het belangrijkst en daar ook de Duce Mussolini zijn belangstelling toonde, valt het niet te verwonderen, dat het publiek aan dezen wedstrijd de meeste waarde hechte, hoewel de ontmoeting uit spel-technisch oogpunt op een fiasco is uitgeloopen. Wij schreven reeds, dat U.S.A. er door de Italianen werd afgeslacht. Naar schatting werd deze wedstrijd bijgewoond door 30.000 personen, terwijl het stadion er maximaal 55.000 bergen kan. --- PROVINCIALE REKENING 1932 Batig saldo ruim twee ton. De provinciale inkomsten en uitgaven, dienst 1932, zijn vastgesteld als volgt: Inkomsten f 6.370.491.74y2; uitgaven f 6.162.963.67, zoodat het dienstjaar 1932 sluit met een batig saldo van f 207.528.07V_. --- ERKENNING GROENTEN EN FRUIT Men verzoekt ons met verwijzing naar een advertentie in ons blad van Donderdag en Zaterdag te willen mededeelen, dat spoedig van kracht zal worden verklaard dat ieder die voor verkoop van groenten en fruit in aanmerking wenscht te komen in bezit moet zijn van een Erkenning, uitgegeven door de Groenten en Fruit Centrale te Den Haag. --- DE GEDENKPLAAT VAN ASSELT In aansluiting aan het bericht van gisteren zij gemeld, dat de door den schilder Joep Nicolas te Roermond ontworpen gedenkplaat, ter nagedachtenis van wijlen Dr. Pieter Cuypers en Dr. Willem Goossens, geleverd zal worden door de Firma Latiers te Roermond. De gedenkplaat wordt uitgevoerd in Naamschen steen, waarop tekst en versiering als relief worden aangebracht. De kleur van deze steensoort is een nuanceering tusschen blauw en grijs en geheel harmonisch aangepast aan de kerkhofkruisen om de kerk. De gedenkplaat zaal in Juni a.s. onthuld worden door Z.Exc. oud-minister Waszink, burgemeester van Roermond, terwijl de rede welke by deze plechtigheid wordt gehouden, uitgesproken zal worden door den edelachtb. heer Chr. Evers, wethouder-locoburgemeester van Roermond. Nog zij vermeld, dat de heer Evers geboortig is van Asselt, terwijl zijn vader, die vier en tachtig jaar telt de oudste inwoner van dit pitoreske gehucht is. --- Blerick Het doodschieten van het meisje Bertha Teeuwen. Naar wij vernemen zal Dinsdag 12 Juni a.s. voor de Roermondsche Rechtbank in behandeling komen de zaak tegen den gedetineerden schildersknecht P. M. L. van hier, die in den avond van 16 April j.l. te Hout- Blerick op een troepje jongens uit een revolver een schot losten waardoor het meisje Bertha Teeuwen van hier, dat naar de oneenigheid tusschen de jongens en L. stond te kijken, in het onderlijf werd getroffen en enkele dagen later in het Ziekenhuis te Venlo overleed. --- Maastricht. Geschied- en Oudheidkundig Genootschap. J. Schaepkens van Riempst tot voorzitter gekozen. In de Woensdagmiddag in het oudheidkundig museum gehouden vergadering van het geschieden oudheidkundig genootschap werden Baron de Crassier, dr. van Gils en dhrn. Hoens en Th. Dorren herkozen als leden van het Bestuur. Tot lid van den kring Venlo werd gekozen dhr. dr. Muller en tot nieuwe leden jhr. dr. van Nispen tot Sevenaer, pater dr. Gorris, S. J. en dr. Kessen. Tot voorzitter werd gekozen dhr. J. Schaepkens van Riempst. Deze laatste aanvaardde, evenals de andere nieuw-benoemde bestuursleden zijn verkiezing en sprak daarbij de volgende rede uit: „Ik beschouw het als een groote eer door ü tot de eersten onder mijne gelijken geroepen te zijn. Ik ben bereid het presidium der Société Historique et Archéologique dans le Limbourg te aanvaarden. Daarmede is gezegd, dat ik mij geven wil aan ons Genootschap, dat, zijn roeping getrouw, sinds 1864 alles verzorgde wat Limburgs Geschiedenis en Oudheidkunde aanbelangt, — aan ons illuster Genootschap, dat in een reeks van 70 jarigen arbeid, o.m. neergelegd in even zooveel wetenschappelijke boekdeelen, de beteekenis en de glorie van ons verleden heeft opgeteekend en uitgedragen ver buiten de grenzen van stad, provincie en rijk. * Mannen van beteekenis zijn ons voorgegaan als Voorzitter, bestuursleden en medewerkers. Al dezen moge ik bij deze gelegenheid in dankbaarheid memoreeren en speciaal noemen de bestuurslden sinds de oprichting n.1.: 1864 Jan. 4 Alexander Schaepkens, voorzitter, Jos Habets, Onder-Voorzitter, M. Russel, secr. 1865 C. M. O. J. Bergers, secretaris en vanaf 1867 secretaris-penningm. tot 1907. 1867 Jan. 7 J. Habets, voorzitter tot 1893 Juli. 1893 G. D. Franquinet, Voorzitter. 1907 Sept. Dr. P. Doppler, secretaris tot heden. 1919 Nov. J. Schaepkens van Riempst, waarnemend-Voorzitter van 23 Juni 1923 Voorzitter tot 25 Juni 1925. 1925 na Juni P. Albers S. J. Voorzitter tot 1 April 1932. 1932 Mei Dr. W. Boossens, Voorzitter tot November 1933. Van deze laatsten, die allen een beter leven zijn ingegaan, rest ons alleen de trouwe wachter Dr. Pierre Doppler, die met even grooten ijver als bekwaamheid, sinds 27 jaar ons Genootschap als Secretaris zoo voortreffelijk en belangloos heeft gediend. Ook zijn naam zal in de geschiedenis van Maastricht en Limburg met eere en blijvend genoemd worden. In dit rijke verleden van ons Genootschap staat de wegwijzer naar de toekomst. Die toekomst is, met Gods zegen, aan ons allen te samen, waarmede gezegd is, dat wij allen een taak te vervullen hebben, ieder naar vermogen en ieder op zijn plaats. Ik moge mij aanbevelen in aller medewerking en bijzonder in die van het algemeen- en dagelij ksch bestuur. Een speciaal beroep moge ik hierbij doen op U Mgr. Dr. van Gils, onze Vice- Voorzitter. De liefde voor ons Genootschap, uwe algemeene bekwaamheid en organiseerend talent, gepaard aan uwe „alom tegenwoordigheid" in geheel de provincie zult U ons willen blijven geven ook tot verlichting mijner taak. Ik vraag diezelfde medewerking aan den breeden stoet van wetenschappelijke mannen die onze publicaties met hunne talenten verrijken. Ik vraag de meer bedaagden ons te blijven begiftigen met hun schat van kennis uit studie en eigen beleven onzer geschiedenis. Tot de jongeren moge ik het verzoek richten om vanaf de hun rijk bedeelde plaats in ons midden, krachtige actie te ontplooien. Mijn gedachten gaan tevens uit naar de overheid in gewest en stad, naar den Gouverneur onzer provincie en den Burgemeester van Maastricht, die met Provinciale Staten en Gemeenteraad bezorgers zijn, óók van onze finantieele belangen. Mijne Heeren, „I'Histoire peut être considérée comme juge des actions humaines" Pascal zegt: „I'histoire de I'Eglise, doit être proprement appelée I'histoire de la vérité". De geschiedenis zal ook eens onze rechter zijn; de geschiedenis van ons Limburg zooals wij haar schrijven, moge steeds genoemd blijven de geschiedenis der waarheid". --- Schinveld. Diamanten schuttersjubileum. Naast zijn gouden huwelijksfeest hoopt dhr. P. M. Herings op Zondag 10 Juli a.s. zijn diamanten schuttersjubileum te herdenken. Deze zeldzame gebeurtenis meenen wij te mogen benutten, om eenige regels te wijden aan dezen eenvoudigen. maar zoo sympathieken dorpsgenoot. Als 17-jarige jongeling kwam de nu 77-jarige bij de schutterij „St. Eligius". Ondanks al de wederwaardigheden, die hij bij iedere vereeniging mee moest maken, bleef hij steeds trouw aan de schutterij „St. Eligius" en was hij als lid een voorbeeld voor velen. Ook als schutter toonde hij, dat nog schutterscapaciteiten bij hem aanwezig waren. Gedurende zijn 60-jarig lidmaatschap wist hij acht keer den vogel af te schieten, vijf keer den prijsvogel, drie maal den koningsvogel. Dit laatste gaf hem recht om zich iederen keer voor een jaar te tooien met de koningswaardigheden der schutterij. Als bijzonderheid zij vermeld, dat hij iederen keer dat de koningsvogel door hem werd afgeschoten, een van zijn medeschutters wist af te zetten, die op „Keezerscheut" stond. Zij die met ons Limburgsch schuttersleven op de hoogte zijn, zullen toe moeten geven, da. dit op dit gebied zeldzame prestaties waren. Wanneer men aan 't vogelschieten was en de beurt was aan de „Smeed" (zooals hij in den volksmond genoemd wordt, de jubilaris was smid van zijn vak), was ieder gespannen op diens verrichtingen. Zoudt ge thans de inwoners van Schinveld vragen naar M. Herings, zij zouden niet weten, wie bedoeld werd, maar zoudt ge zeggen „Mathieu de Smeed", het kleinste kind zal hem U kunnen aanwijzen. De jubilaris had altijd een typische houding over zich bij het schieten. Dan zette hij zijn pet heelemaal op zijn linkeroog. Als het onder den vogel staande publiek zag, dat de man met de pet op zijn linkeroog ging schieten, dan mompelde men: „de „Smeed" is aan aan de beurt". Wij zagen het zelf voor de zooveelsten keer bij het Paaschmaandag j.l. gehouden koningsvogelschieten. Twee keeren kwam de Jubila- ris aan de beurt, tweemaal de pet op het linkeroog, tweemaal een schot en ondanks zijn 77-jaren raak, zoodat de splinters er af vlogen. Het is misschien nog nooit gebeurd, dat de jubilaris mis heeft geschoten. Schieten, dat was altijd zijn liefhebberij. Ontelbare malen heeft de jubilaris het jammer genoeg thans meer en meer uit gebruik gerakende kamerschieten gedaan. Met de Bronk wanneer Koning Christus verborgen in zijn H. Altaargeheim Zijn triomftocht hield door de Schinveldsche straten, was het de jubilaris, die bij iedere zegening aan de rustaltaren de kamerschoten liet daveren en zoodoende aan de deelnemers, die ver van het rustaltaar verwijderd waren, een tee, ken gaf, om hun knieën te buigen voor den Opperheer. Of wanneer de Schinveldsche vereenigingen hier of daar uit een edelen wedkamp prijsbekroond huiswaarts keerden, dan was het wederom de jubilaris, die hiervan de dorpsgenooten het eerst kond deed door het kamerschieten. Hij was het ook, die wanneer de vereenigingen weer den Schinveldschen grond betraden, hun het eerst verwelkomde door het laten donderen der kamerschoten. Ons inziens is dit jubileum wel belangrijk genoeg, om nog eens de kamers voor den dag te halen en ze ook eens voor hem te laten donderen. Of het zal gebeuren? De jubilaris was een mensch, die, wanneer men zijn hulp vroeg, en dit was in vele gevallen zoo. altijd bereid was om zijn gewaardeerde hulp te verleenen, al was het ook midden in den nacht Hoe zwaar de dagtaak ook geweest was. al had hij den heelen dag met zware mokerslagen op het ijzer gebeukt om dit in de gewenschte vormen te krijgen, al waren de zweetdroppels, die van zijn nu nog gitzwarten kop vielen even talrijk als de vonken, die onder zijn zware slagen van het gloeiende ijzer spatten, steeds was de „Smeed" op stel en sprong bereid zijn evenmensen te helpen. Wij schreven gitzwarten kop. dit is werkelijk een zeldzaamheid. De jubilaris heeft nog een gitzwarten kop met haar. Hieraan zou men niet zeggen, dat hij reeds 77 jaar is. in tegenstelling met zijn vollen baard, die geheel grijs is. Het zal den sympathieken Jubilaris ook bij deze gelegenheid niet aan belangstelling ontbreken. Integendeel, vele dorpsgenooten zullen gaarne gedenken, hoe behulpzaam bij steeds was. Zeer zeker gunnen zij het hem van harte, dat hij met zijn echtgenoote nog vele jaren in gezondheid van zijn welverdiende rust na een leven van harden en zwaren arbeid moge genieten. „Smeed" moge God het zoo beschikken, dit rij ook onzen wensch. --- I — i,-, x w I --- Wenken en Grieven De Kommelstraat. MAASTRICHT. Mei 19M. Geachte redactie. De ondergeteekenden allen bewoners van de Kommelstraat, alhier, verzoeken U beleefd, eenige plaatsruimte in Uw geacht blad, om de algemeene aandacht nogmaals te vestigen op den toestand in deze verbindingsstraat tusschen het centrum van de stad en de buitenwijken, tusschen den Tongerscheen Brusselscheweg. Zooals iedere verbindingsweg met de centra en randwijken, wordt deze korte straat bij uitstek geschikt voor den Middenstand, om hun bedrijf aldaar uit te voeren. Men ziet dan ook. dat het aanzien reeds aanmerkelijk is veranderd. Was het vroeger al- een doorweg, dan werd deze zeer weinig gebruikt, om de onooglijkheid. Thans zijn er reeds zeer nette winkelzaken gekomen, die het aanzien geheel hebben doen veranderen. Doch, wat niet veranderd is, is de bestrating en de regeling van het groot en snel verkeer. Heeft de Jodenstraat haar trottoirs waar bijna geen verkeer is, wij kennen hier deze luxe niet. Het is dan ook bijna een wonder, dat hier geen doodehjke ongelukken zijn gebeurd, daar zoovieel scholen in de buurt hun kinderen door deze straat moeten loozen. Nu zijn de ongelukken beperkt gebleven tot materiëele schade aan de gevels der huizen en stuk gedrukte ruiten, daar de voorbijgangers door de passeerende auto's finaal door de ruiten gejaagd worden, willen zij hun leven behouden. Het is moeilijk voor dergelijke beschadigingen vergoeding te krijgen, daar ieder het recht heeft zijn leven te redden. Bovendien is deze straat zelf dicht bevolkt en bestaat hier dus een straat van algemeen belang, die dringend om verbetering vraagt. Het een-richtingsverkeer en redelijke trottoirs vomen de eenige oplossing hier ter plaatse, om erger te v»orkomen. Om dezen doorweg over een veertig meters van trottoirs te voorzien, kan o.i. met afstuiten op de hooge kosten. En het een-richtingsverkeer is gemakkelijk te verwezenlijken daar de Kruisheerengang hier kan worden ingeschakeld. Geachte Redactie, doet ons een genoegen en komt zelf eens controleeren en wij twijfelen met, of ook U zult het met ons eens zijn, dat hier een oogeblikitelijk ingrijpen broodnoodig is en in het algemeen belang. Dat wij U hiervoor te hulp roepen is te zorgen, dat geheel de bevolking met ons zal medewerken om deze thans voorname verbindingsweg te doen beantw-oorden aan de eischen, die dergelijke wegen aan het hedendaagsch verkeer stellen. Onze welgemeende dank voor Uwe medewerking ' in deze. IL. BREMERS, J. HUNTJENS, L. SERPENTI, L. LAMBERTI. J. KEUZEU B. VAN BEEK, CH. SLETZERS. ---