NOTITIES VAN DEN DAG. Betalen we te weinig ? Telkens wanneer het nog steeds in ontwikkeling en verkeer groeiend Cultuurgebied van de Oostkust nieuwe behoeften ziet ontstaan en deswege het oog richt naar het centrum van het landsbeheer, telkens wanneer het verwijst naar het zeer aanzienlijke overschot, dat de Oostkust jaarlijks laat, hoort men in officieele bewoordingen dan wel in de gewone 'spreektaal de opmerking: „de Oostkust kan best nog wat meer betalen. Jullie schreeuwen maar dadelijk, maar begin eens met je eigen belastingen wat op te voeren. De „planters" moeten minstens even goed over de brug komen als de menschen op Java". Of iets dergelijks. We zullen nu het argument van dat jaarlijksche overschot, waarover reeds zooveel geschreven en gezegd is, maar laten rusten, maar even de aandacht vestigen op de plaatselijke belastingen. Men heeft niet altyd de vergelijkende cijfers bij de hand, maar gisteren arriveerde met de Java-mail het Decentralisatieverslag 1926—1927 en daar valt in het bedoelde opzicht nog wel iets uit te leeren. Wanneer men het Hoofdstuk „Geldmiddelen" van de locale ressorten opslaat, dan zal men zien, dat daarin besproken worden de verschillende middelen van de gewestelijke of plaatselijke raden, waarvan de eigen heffingen een belangrijk gedeelte uitmaken. Van die belastingen willen we enkele der voornaamste naar voren brengen. Daar is bijvoorbeeld het vergunningsrecht. Terzake van deze belasting werd in het jaar 1926 — blijkens de opgaven van het Decentralisatieverslag — ontvangen door het Cultuurgebied der Oostkust van Sumatra f 29.431, een bedrag, dat ver uitsteekt boven alle gewesten op Java. Soerabaja, waar toch nog wel iets uitgebreider verkoop van sterken drank zal plaats vinden dan hier, ontving in dat jaar slechts f 7.090, Semarang f 5.088 enz. Neemt men.de gemeenten, die afzonderlijke heffingen hebben ingevoerd eveneens in aanmerking — de vergelijking tusschen Medan en bijv. Soerabaja is al j,eenigszins" onbillijk — dan blijkt het dat op het gebied van het vergunningsrecht de Oostkust plus hoofdplaats aanzienlijk zwaarder is belast dan het gewest Soerabaja plus hoofdplaats. In Medan toch werd in het bedoelde jaar ontvangenf 18.845, in Soerabaja f 26.087. Telt men de bedragen bij elkaar op, dat komt men tot het resultaat dat een nog ,ong en lang niet'geheel ontgonnen gebied als de Oostkust uithoofde van de bedoelde belas ting betaalt een bedrag van ruim f 48.000 (waarbij we de kleinere plaatsen nog,verwaarloozen, ofschoon die ook nog eens een 8 mille opbrengen) terwijl de Soerabajanen slechts ruim f 33.000 betaalden. Nog sterker is dat het geval ten aanzien van de motorrijtuigenbelasting. Het^hoogstê bedrag, wat we aantroffen voor de gewesten op Java, is alweer dat van Soerabaja (het geheele gewest) met f 37.137, terwijl de Oostkust opbracht niet minder dan f 205.413, welk bedrag sindsdien nog aanzienlijk is gestegen, zooals men weet.De hoofdplaatsen komen geen van beide in den staat voor, aangezien geen gemeentelijke auto-belasting wordt geheven. De z.g. Vennootschapsbelasting is naar verhouding ter Oostkust al even hoog. H