llllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllüllllllll ONZE CU VERZEKERING y voor abonnés op de dagblad-uitgave Limburger Koerier. De abonné's op dit blad, die tenminste één week ai. zoodanig staan ingeschreven, zijn verzekerd tegen de geldelijke gevolgen van ongevallen voor de navolgende gevallen en tot bedragen als hieronder vermeld, een en ander als nader omschreven in de verzekeringsvoorwaarden, welke op aanvraag verkrijgbaar zijn : BIJ OVERLIJDEN: ƒ 400.—, BIJ OVERLIJDEN TENGEVOLGE VAN EEN SPOOR- TRAM- OF AUTOBUSRAMP: ƒ 5.000.—, ƒ 3.000—, ƒ 2.000.—, ƒ 1.000.—, BIJ VERLIES VAN TWEE LEDEMATEN: ƒ 2.500—, ƒ 500— BIJ VERLIES VAN HAND, VOET, ÉÉN OF TWEE OOGEN: ƒ 400—, ƒ 200—, ƒ 100— BIJ VERLIES VAN VINGERS OF DEELEN DAARVAN: ƒ 60—, ƒ 50—, f 40—, ƒ 30—, f 20—, ƒ 15—, ƒ 10—, ƒ s—. BIJ BREUK VAN BOVENARM, BOVENBEEN, ELLEPIJP EN SPAAKBEEN, OF SCHEENBEEN: ƒ 25—, . 20.—. B_F* Aangifte moet binnen 3 dagen na den datum van het ongeval geschieden.- Illllllllillllllllllllllllllllllllllllllllllillllllllllllllllllüilt fl/N Wf/f die-in figuurlijken mf È mam/I zin -de mot tegen- W M Wil en wordt P^*6vll guurlij ken zin. Want W __\\WI het is slechts een sym__ml bool van ONAAN______ __r// TASTBAARHEID ______■ W/l vOOR MOTTEN- A Wij SCHADEI En het is W/l werkelijkheid tevens. _Fll ant a^e van w°l veff __*£ f vaardigde goederen met JÊÊE dit etiket ZIJN motvrij f//Eulan T t/-WMÊ-mWmmmmWmMW Door Eulan motechte wol, is in elke goed geoutilleerde zaak verkrijgbaar. In het bijzonder bevelen zich aan: Te MAASTRICHT : Firma B. En gein, Muntstraat 4; Kofa-Magazljnen, C. Buteyn, Groote Staat 29. Te HEERLEN en KERKRADE : Firma Gertr. Finken. r_IT\T UA kf* HOTEL -DU PASSAGE". LrJ__J/_ HAA.VJ 10° bedden. Rustige ligging in het centrum. Centr. verw. Stroomend water. Lift. LOGIES en HOLLANDSCH ONTBIJT vanaf ƒ 2.50. — BEDIENING 10 pCt. 7913 --- HALLO! Ik koop direct a contant iedere Winkelvoorraad in Manufacturen, Heeren- en Kinderkleeding. Ook partijgoederen. Aanbiedingen W. van Strien, Tel. 15, Wolphaartsdijk (Zeeland). 7861 ABONNEERT ü op het NIEUWE MODEB.-AD. --- IWTERN^. lELE PC RIT ER I__B_________!^____l _!■_____■ - 8B __-_r Ï^/^T E>KEN SLAAPKAMER 49 _W*_^_^_M **WEb_B_F beslaande uit 3-deurskast, W<.M ______ __l^ii_____H i'^awLjl 14° cM- breed, 2 pers. W^ |HP^Ojtffl I^m ledikant, nachtkastje, tafel 2Bü \~_^_W ffij _____■ l__J en *wee — "'T __C_"*Y£ *•',sr 4y K~ i ■ I^L^^^F _<• m. (betaalbaar op uiterst qe-'m'jf _«iaUh' ,eeö_ makkcliiks condities. _^ \ aV"d^°Ve _-_-_k^__^____K^V\ \ leveringen \ _4^_ÜE____P^^\ _» \ _____B^^r\ \ franco huis. % /.. % Jlk ____É___i^aVv^_t-^ \ Geen rente. % lr^^.___ __. \ __«_^ Geen onkosten. % n% WK !_____.^^T3> ___<^^ __*^^^^ K_a-_-_--___---B_-a_____\ ______4.^t_k^ -_____(^^ _________________________ Pk __^^^ FA. D. MEIJER - DEN HAAG I - .•^.i-Sj^^^.^^J* AMSTERD. VEERKADE 41-23 W^-r?' l__h-»c3__?^-7/___fl Zend m. overeenkomstig Uw aanbieding, gratis en F^ A_ franco. Uw foto-meubel-album ..BEHAAGLIJKHEID'. _________ Naam ______________________________________ |toh^_^ . AP^km Beroep , , TI? i I I I 1 straat , ___________________________________ 9h-_-_kl------I__-_b__B-______! I *• —— - --- Wenken en Grieven Gepensionneerde militairen. EDE (Geld.) Mei 1936. Zeer geachte Heer Hoofdredacteur, Toen — nu ruim twee jaar geleden — de Indische pensioenkorting in behandeling kwam, is door verschillende vooraanstaande en tot oordcelen zeer bekwame personen, daartegen geprotesteerd en dan ook en vooral door Professor Mr. P. J. M. Aalberse. Het lijkt nuttig en noodig dit :n herinnering te brengen, nu wellicht al spoedig in behandeling 1 komen een wetsontwerp tot het toepassen van korting op pensioenen h.t.l. en dan ook op die van Landen Zeemacht verleend 'in 1921 en volgende jaren. Vele en soms felle beschouwingen zijn reeds aangetroffen in de Pers, tegen deze voorgenomen korting en nif-t zelden ook in R. K. bladen Van dien kant en in het bijzonder van de R. K. Kamerfractie wordt dan ook verwacht, dat die op dat voorstel, niet zonder meer ja en amen zullen zeggen, doch minstens zullen verlangen, dat de consequentie met in 't gedrang komt. Hoewel de Regeering n.l. thans als haar meening doet kennen, dat pensioen geen onaantastbaar recht is. maar slechts resultaat van „samenwerking tusschen gezag en ambtenaar om hem een voldoend levensonderhoud te verzekeren bij ouderdom of invaliditeit", heeft men het blijkbaar niet noodig geacht de gepensionneerden te betrekken in het georganiseerd overleg betreffend de toe te passen korting. Dat geen samenwerking wordt betracht tusschen gezag ei ambtenaar, komt hier dan ook wel zeer sterk tot uiting. Bovendien, en daar wordt met nadruk op gewezen, heeft bij ieder wel steeds de volle overtuiging bestaan dat pensioen zoowel geheel als gedeeltelijk onvervreemdbaar is en dus wel vermeerderd doch nimmer verminderd kan en mag worden. Maar, om kort te gaan. van R. K. zijde wordt heil verwacht, al zou dit slechts tot resultaat hebben gelijkstelling van de pensioenen der vóór 1918 gepensionneerde militairen met die van de oud-gepensionneerde burgerambtenaren, omdat deze oud-militairen nimmer een pensioen hebben genoten voldoende voor levensonderhoud en zeer zeker niet overeenkomstig den door hen bekleeden rang. waarmede Z. E. Colijn, in een nota van wijzigingen, ook rekening heeft gehouden tijdens de behandeling van het wetsontwerp tot korting op de Indische pensioenen. Moge deze Excellentie dan ook thans wat water in den wijn doen. Genoemde oude landsdienaren hopen, dat de heer Suring, die al bij herhaling een lans voor hen heeft gebroken, andermaal zijn stem zal doen hooren in hun belang en, kan het zijn, namens de geheele R. K. Kamerfractie. Dat deze fractie gelijkheid vil, is bij herhaling gebleken. Zoo gelijkheid wordt betracht, zal ook in practijk komen het gesprokene in de Tweede Kamer op 1 December 1933 door Prof. Mr. Aalberse voortioemd en wat door hem. blijkens blz. 1871 en 1872 van de Handelingen dier Kamer van 7 Mei 1936 is gezegd bij het innemen van den voorzitterstoel. De oud-gepensionneerde militairen blijven alzoo hopen, thans op een daad. U. mijnheer de Hoofdredacteur, betuig ik hartelijk dank voor de opname van dit artikel in uw veelgelezen blad. Hoogachtend, EEN BELANGHEBBENDE. --- FEUILLETON DE LAFAARD door WILLIAM MAC LEOD RAINE. _•) Bijna zou hij medelijden met haar gekregen hebben, ware het niet dat hij de liefdevolle uitdrukking had gezien in de oogen van Hal Rutherford. Die man zou over zijn kind waken als een vader en een moeder tegelijk., De indruk, dien hij van het meisje had gekregen, was een harde, genadelooze indruk. Maar toch meende hij met zekerheid te mogen zeggen dat die indruk slechts een masker was dat zij voor haar gelaat gedaan had. Eén uur had hij haar gekend zooals zij werkelijk was één uur had hij zich gekoesterd in den helderen zonneschijn van haar genegenheid. En in dat uur had zij hem zooveel van haar ziel laten zien, dat het hem niet deerde dat zij hem verachtte omdat hij als spion naar de ranch van haar vader gekomen was. Dat behoefde hij zichzelf heelemaal niet kwalijk te nemen. Hij had het volste recht gehad om Dave Dingwell te hulp te komen. Maar wel vond hij het vreeselijk, dat zij in hem een lafaard moest zien en na het gebeurde voor den Zilveren Dollar Bar natuurlijk ook een dronken lap. En aangezien hij niet in staat was haar te vertellen, dat hij het recht had gehad naar het Huerfano Park te komen om te zoeken naar Dave Dingwell, besloot hij haar te laten zien dat hij toch niet zoon heel erg groote lafaard was. Terwille van haar dwong hij zichzelf tot handelingen, die hem vroeger een nachtmerrie zouden hebben bezorgd. Geheel alleen trok hij op een dag naar Black Butte en zonder zich te haasten en zonder eenige zweem van zenuwachtigheid maakte hij zijn zaken in orde en keerde naar zijn ranch terug. „Een lefstukje," meenden de inwoners van Black Butte. En dat verwonderde hen eigenijk heelemaal niet. Wat zou men van een zoon van Jack Beaudry anders kunnen verwachten dan moed en durf? Men begon zich af te vragen wat er zou gebeuren als Beaudry Meldrum en Oharlton zou ontmoeten en daar Beaudry er een gewoonte van maakte om iedere week geheel alleen naar de stad te komen, bemerkte men al gauw dat hij zijn tegenstanders scheen uit te dagen. Maar Charlton verliet het Park niet meer. Hij wist dat Beulah nooit weer een woord tegen hem zou spreken als hij dien Beaudry iets deed. Meer dan een jaar was hij nu al bezig te probeeren het meisje een jawoord te ontlokken, maar nog steeds was het hem niet gelukt en hij kon niet zeggen, dat zijn kansen den laatsten tijd beter stonden dan vroeger. Meldrum bleef ook thuis, maar bij hem was het vrees, die hem aan het Park kluisterde. Hij zou het heelemaal niet erg gevonden hebben om Beaudry te lijf te gaan als die jongen zoo groen en onbenullig gebleven was als in het begin, maar tijdens een van zijn bezoeken aan de stad was Meldrum een uit de kluiten geschoten keiharde jonge kerel tegen gekomen met een bruin gebrand gelaat en een forsch, breed lichaam, dat sprak van kracht. En dat was Roy Beaudry geweest. Meldrum was in gezelschap van Hart en Fox en door he. onverwachte van zijn ontmoeting ging hij vlug een paar passen voor Beaudry opzij en keek hem na met een verwonderde uitdrukking in zijn oogen. Chet Fox staarde Meldrum angstig aan. „Ik kan niet zeggen dat je er erg gezond uitziet, Dan! En die Beaudry lijkt me een machtig gezonde zieke!" „Zieke? Wie heeft dan gezegd dat hij ziek was?" „Heb ik jou laatst niet eens hooren zeggen, dat die man al zoo goed als dood was?" „Een mensch kan van gedachten veranderen, niet Dan?" riep Hart lachend uit. Het grove gelaat van den boef werd rood van toorn. „Nou is het genoeg. Sn als ik zoover ben dat ik ga afrekenen met Beaudry zal ik het je wel even laten weten als je er prijs op stelt." Ondanks die woorden bleef het zitten wroeten in het hart van Meldrum en hij meende zijn troost te moeten zoeken in den drank. Een paar maal werd Roy gewaarschuwd. Meldrum was in de stad en hij had veel meer gedronken dan goed voor hem was. De jongeman bedankte zijn vrienden rustig en zijn geheele houding scheen te spreken van groot zefvertrouwen. Maar zoo heel erg zeker van zijn zaak was Beaudry heelemaal niet. De tijd dat hij onder zijn bed keek of er misschien ook iemand onder lag was voorbij, maar zijn oude vrees voor Meldrum en Charlton had hij nog lang niet van zich af kunnen zetten. Slechts door al zijn wilskracht tot het uiterste in te spannen gelukte het hem zijn opwelling om onmiddellijk Black Butte te verlaten, te bedwingen en te doen waarvoor hij naar die stad gekomen was. Hij moest een veehandelaar, die een bod kwam doen op een aantal runderen van Dingwell, van den trein gaan halen en hij had behalve dat nog zooveel andere dingen in het reine te brengen, dat hij maar juist voor het binnenloopen van den trein het station betrad. Hij stelde zich aan den handelaar voor, ging hem voor naar de .'achtkamer en „Een oogenblikje!" klonk de stem van Meldrum hem in de ooren. Roy werd bleek; hij wist dat de crisis gekomen was. Meldrum was vak voor hem komen staan, zijn eene hand tusschen zijn jas. Zelfs de veehandelaar begreep dat het daar te gevaarlijk voor hem werd en zocht een veiliger plaatsje op. ledereen kon zien dat die groote grove kerel bezig was zichzelf op te zweepen tot een woede, zoo groot, dat hij in staat zou zijn een mensch neer te schieten. t „Je vader heeft er voor gezorgd dat ik naar de gevangenis ging heeft allerlei bewijzen uitgespeeld die niet waar waren. Jij sloeg me de hersens bijna in toen ik niet naar je keek. Maar nu ga ik met je afrekenen." In de verte werd het tooneeltje gadegeslagen door een groote menigte menschen. Men waagde zich niet te dicht in de nabijheid van Meldrum's revolver, maar een paar van Beaudry's vrienden stonden klaar om Meldrum te lijf te gaan, als hij zijn revolver zou trekken. Twee maanden geleden zou, onder dezelfde omstandigheden, het brein van Roy absoluut niet meer gewerkt hebben. Maar zijn leerschool bij Dave Dingwell. was hard geweest an nu scheen hij helderder en koeler te kunnen denken naarmate het gevaar grooter werd. Onmiddellijk besloot hij de slechte kaarten, die hij in handen had, uit te spelen. „Leugenaar!" hoorde Beaudry zijn eigen koele stem zeggen. „Leugenaar! Mijn vader, heeft je naar de gevangenis gestuurd omdat je een dief bent. Ik sloeg je de hersens bijna in omdat je het mij lastig maakte. Luister!" Op schellen toon had Roy den man dat woord toegebeten, begrijpend dat hij die eene beweging van die hand onder den jas moest trachten te voorkomen. ,Luister als je nog langer wilt leven dan vandaag!" Beaudry had die eerste ronde gewonnen. Hij had tijd en gelegenheid gekregen om een paar woorden te zeggen en dat was al heel veel gewonnen, vooral daar zijn laatste woorden een verborgen beteekenis voor Meldrum schenen te hebben. „Wat bedoel je?" vroeg de man dof. „Wat ik bedoel? Luister dan maar eens. Je kwam hierheen met de bedoeling mij te dooden, maar daar heb je het lef niet toe! Je hebt het eind van je touw bereikt, Meldrum. Je bent een moordenaar, maar toch heb jij je laatste moord gepleegd. Schiet me maar gerust dood, maar houdt er rekening mee, dat de wet met je zal afrekenen. Als de wet je ten minste ooit in handen krijgt!" Die laatste woorden had hij met veel klem gesproken en zij schenen een geweldigen indruk te maken op den meer dan half dronken Meldrum. „Wil jij soms beweren dat je mans genoeg bent om te doen wat de wet naderhand met me zou doen?" ---