FAILLISSEMENTS-VERKOOP. Deurwaarder A. MOMMERS te HEERLEN, zal op Vrijdag 31 Juli 1936, 's nam. 2 uur, in de zaal van „Ons Volkshuis" te Heerlen, in het openbaar tegen contante betaling verkOODGH " EEN COMPLETE INBOEDEL, w.o. een vleugelpiano. Voorts* DIVERSE MEUBELS, goed onderhouden. Bezichtiging vanaf 'smorgens 10 uur dag van verkoop. 4M*- Het Gemeentebestuur van BOCHOLTZ vraagt prijsopgave voor de levering van: Plm. 900 M 3 Paklaag - materiaal franco weg Bocholtz-Baneheide. - Voorwaarden verkrijgbaar ter gemeente-secretarie, ïnschriivingsbiljetten in te leveren ten Ge; mSSSe op 31 Juli 1936, 11 uur voormiddag^ --- A. J. L. OTTENHOFF ARTS. Uitsluitend voor huid- en geslachtsziekten. Houdt spreekuur: te MAASTRICHT, Duitsche Poort 4, (direct bij spoorwegovergang bij het Station) eiken Dinsdag van 9_—ll. en 7—B uur, eiken Vrijdag van 7—B 's av. (behalve laatste Vrijdag der maand); te HEERLEN : Akerstraat 75. Maandags en Woensdags 'savonds 7—B, Donderdags en Zaterdags's morgens van 9—ll _ uur. 7108 --- R.K. MULO-SCHOOL BAANDERT SITTARD. Aanmelding van leerlingen vóór 15 Aug. a.s. bij het Hoofd der School. 4425 A. COENEN, Baandert 21. --- MAASTRICHT LVUR D C S Te huur huis gel. Monul- zonder nachttreinen phusweg, Villapark, met prachtreis met bezoek aan . Biarritz, 9 dagen ƒ 73.» u. voor- en achtertuin en programma's en opgave voorzien van electr., gas- bij en waterleiding. Aanvaar- Jog £f™|ers.EAVENLO ding terstond. Te bevra- Parade 1, Telef. 808. gen Woningbureau „Groot -_.Si"frd:. M- „Cobben' B __, Kloosterplein 2. Maastricht". Theodoor Roermond: W. Willems. Schaepkensstr. 9A, Maas- Marktstraat 2, Telef. 720. .... fi,a4 Maastricht: L. Thewis' tncht- 6284 sen, Vrijthof 1, Tel. 2954. ■■■■■■■■■■■■_■■ lllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllülHlllHllllllllllHllt ONZE GMliü VERZEKERING voor abonnés op de dagblad-uitgave Limburger Koerier. De abonné's op dit blad, die tenminste één week als zoodanig staan ingeschreven, zijn verzekerd tegen de geldelijke gevolgen van ongevallen voor de navolgende gevallen en tot bedragen ala hieronder vermeld, een en ander als nader omschreven in de veraekeringsvoorwaarden, welke op aanvraag verkrijgbaar zijn : BIJ OVERLIJDEN: ƒ 400.—» BIJ OVERLIJDEN TENGEVOLGE VAN EEN SPOOR- TRAM- OF AUTOBUSRAMP: ƒ 5.000.—, ƒ 3.000.—, ƒ 2.000.—, ƒ 1.000.—» BIJ VERLIES VAN TWEE LEDEMATEN: ƒ 2.500.—, ƒ 500.—. BIJ VERLIES VAN HAND, VOET, ÉÉN OF TWEE OOGEN: ƒ 400.—, ƒ 200.—, ƒ 100.—. BIJ VERLIES VAN VINGERS OK DEELEN DAARVAN: ƒ 60.—, ƒ 50.—, f 40.—, ƒ 30.—, ƒ 20.—, ƒ 15.—, ƒ 10.—, ƒ 5.—. BIJ BREUK VAN BOVENARM, BOVENBEEN, ELLEPIJP EN SPAAKBEEN, OF SCHEENBEEN: ƒ 25.—, ƒ 20.—. fgtr Aangifte moet binnen 3 dagen na de» datum van het ongeval geschieden. |illlllllllllllllllll!IHlllllll!il!llllllllllllllllllllllllllB --- BURGEROORLOG " Enkele opnamen van de bloedige onlusten in Spane. Links: vechtende gardisten, die 'de zijde van de roode regeering kozen, fte&be" de linkschen huisgehouden in de kerken. Een verwoest bedehuis in Barcelona. Rechts: Cadavers van paarden bedekken een der pleinen van Barcelona na een verwoeden strija. --- Zeer talrijk zijn de vrwwen, die in Spanje als vrijwüligers strijden voor het linksche bewind en tegen de rebellen. Een gewapende groep van het „zwakke" geslacht in Madrid. --- Een gewond lid van de regeeringsgetrouwe Garde d'Asulto wordt door Roodesoldaten weggedragen na een vuurgevecht. ______ --- FEUILLETON. DE NOODLOTTIGE VERGISSING Naar het Engelsch van A. APPLIN. 2) Anny schrok, maar toen ze zag, wie het was, glimlachte ze en zei blozend: „O, ben jij het! Ik ben blij dat jij het bent!" Hij nam haar mee naar het raam en ze gingen hier op de steenen bank zitten en keken elkaar in de oogen. Toen wisten zij genoeg; hun oogen zeiden wat hun lippen niet behoefden te zeggen. Geruimen tijd bleven zij zoo zitten, tot John eindelijk een klein doosje uit zijn zak haalde en er een prachtigen gouden ring uit nam, een antieken ring met drie groote zwarte parels, dien hij over Anny's vinger schoof. Over vijf jaar kom ik terug en dan wordt je de mijne, liefste Anny, als je tenminste zoolang kunt wachten. Dan kom ik in deze kamer terug en zal er op mijn prinses wachten. Zal zij komen? * — Ja, John, zij zal op je wachten en over vijf jaar hier komen. — Ik ga heel ver weg, naar Californië, waar mijn oom goudmijnen heeft. Als ik terugkom, zal ik misschien wel rijk genoeg zijn om dit kasteel te koopen. Dan zullen wij het laten herstellen en ons heele leven gelukkig zijn, zooals in een sprookje. — Ja, juist als in een sprookje; maar het zal toch niet langer duren dan vijf jaar? voegde zij er haastig bij. Want als je niet rijk wordt, zelfs wanneer je niets bezit, moet je toch teriigkomen over vijf jaar, omdat.... — Omdat? Waarom? — Waarom? Wel, als je eens niet terugkwam, en Willy, of .... Philip Norden, of een van de anderen kwam plotseling opdagen! — Dat zal niet gebeuren! Wij zijn geen van allen rijk en zullen het over vijf jaar ook niet allen zrjn, maar als je iemand mocht ontmoeten van wien je meer houdt.... — O neen, met een ander trouw ik toch niet, fluisterde zij, terwijl ze dichter bij hem ging zitten. Behoedzaam liet Philip Norden zich van het klein torentje in den Ronden Toren zakken. Hij keek door het raam en zag Anny met John tusschen de boomen verdwijnen. — Ik zal met haar trouwen en niemand anders, mompelde hij woedend, terwijl hij schopte tegen de groote vierkante granietblokken, waaruit de muur bestond. Ben van deze groote steenen had reeds losgelaten. — Ik ben de oudste; daarom behoort Anny aan mij! En ieder woord ging vergezeld van een schop tegen den lossen steen. Opeens knielde hij neer en trachtte den steen op zijn plaats terug te duwen. Het trof hem echter, dat er één steen los was, terwijl al de andere onbeweeglijk op hun plaats bleven. Dit was de kamer, waarin de oude Turgard geleefd had en gestorven was. Onwillekeurig beefde hij; men vertelde wel eens, dat de geest van den ouden admiraal hier 's nachts kwam rondzwerven. Die losse steen was toch vreemd. Misschien was hier wel een geheime gang of had de oude vrek er zijn geld verborgen! Norden trachtte nu den steen er uit te trekken, maar ondanks al zijn krachteinspanning, was er geen beweging in te krijgen. — Dat is vreemd, mompelde hij. Toen ik er tegen schopte, viel hij er bijna uit. Ben stem verbrak opeens de stilte en Norden schrok hevig. Het waren maar een paar jongens, die zijn naam riepen! Hij antwoordde niet. Als er een geheim of schat geborgen was, zou hij de eenige zijn, die het bestaan ervan zou kennen. Norden hield er niet van, iets met een ander te deelen. Weer deed hij moeite om beweging te krijgen in het groote granietblok, maar alles was tevergeefsch. Hij ging overeind staan, wreef in zijn handen en gaf tenslotte een harden schop tegen den steen, die nu eindelijk week. Haastig keek hij om zich heen en zag toen in de opening. Het was te donker om hier alles duidelijk te kunnen onderscheiden, maar hij zag toch iets glinsteren. Norden stak zijn arm in de donkere opening en stootte tegen iets kouds en vochtigs. Hij trok het er uit. Zijn hart klopte heviger, toen het een groote blikken doos bleek te zijn. Hij maakte haar open en onderzocht den inhoud. Hij zag spinnewebben en vergeelde papieren, maar geen bankbiljetten. Dat was een teleurstelling. Hij keerde de doos om en toen vielen er twee sovereings, wat kopergeld en een eigenaardige ring op den grond. Het was toch altijd beter dan niets, dacht hij, terwijl hij het geld in zijn zak stak. Hij bekeek den ring: het was een groote ring van bij zonderen vorm, met een groote, glinsterende steen in het midden. Hij wikkelde den ring in een stiuk papier en stak hem in zijn zak. Nu onderzocht hij ook de papieren, alvorens ze terug in de doos te leggen. Het schenen brieven, die echter niet belangrijk genoeg waren om te lezen. Het grootste papier nam hij het laatst op; het was een stuk perkament. Met de mouw van zijn jas veegde hij er het stof af en las toen: Laatete wil en testament van Frederik Turgard, admiraal. Meer las Norden niet; hij sprong overeind en liep naar de trap. — Hallo, jongens! riep hij opgewonden. Smith, Freddy, kom eens hier! Ik heb Maar opeens hield hij op, terwijl hij aandachtig luisterde en zich zelf voor stommerik uitschold — Wat is er? Waar ben je? riep een van de jongens. Waarom kom je niet hier? Zijn Anny en John daar ook? — Ik kom dadelijk, antwoordde hij ; wacht maar niet op me. Hij luisterde aandachtig, terwijl hij het papier achter zijn rug hield. — Goed, riep nog een stem uit de verte. Wij gaan vast weg! Norden slaakte een zucht van verlichting ; hij luisterde nog even en ging toen rustig naar de kamer, terug. Hier opende hij het perkament en hield het in het maanlicht. Het was het testament, waarvan men had beweerd, dat het niet bestond, en dat de uitgestrekte bezittingen en al den rijkdom van den ouden admiraal vermaakte aan zijn kleine vriendin en speelkameraad Anny Morson! Norden zocht eerst naar den datum van het belangrijk document Den veertienden December negentien honderd twee. Dat was een jaar voordat de admiraal gestorven was; dit zou dus wel het laatste testament zijn, dat hij gemaakt had! Er speelde een zonderlinge glimlach om Norden's lippen. Morson was oud en arm en wie zou voor Anny zorgen, als hij kwam te sterven? Aandachtig bekeek hij nu het perkament en las: Hierbij schenk en vermaak ik alles, wat ik bezit,, alsmede de inkomsten, die er uit voortvloeien, aan Peter Morson van het Molenhuis te Larmond, als beheerder voor mijn kleine vriendin Anny Morson, dochter van voormelden Peter Morson, tot zij den leeftijd van een en twintig jaar zal bereikt hebben. Vanaf dat oogenblik zal zij zelf eigenares zijn van al mijn bezittingen en de daaruit voortvloeiende inkomsten. Door mij eigenhandig onderteekend den veertienden December negentien honderd en twee. FREDERIK TURGARD, Admiraal. En onder zijn handteekening hadden Rosa, zijn huishoudster, die kort daarna gestorven was en James Spencer, de dorpssmld, de hunne gezet als getuigen. --- IN SPANJE Spaansche vrijwilligers, die de regeering willen steunen, staan te Madrid in de rij, in afwachting van de uitreiking van wapenen en munitie. --- Niet alleen op de straten vinden hevige botsingen plaats, maar de tegenstanders bestoken elkander ook uit de huizen, zooals deze foto toont. Ook de vrouwen nemen deel aan het vuurgevecht. --- Artillerie-geschut voor Madrid. ---