Van en over anderen De Telegraaf over de Rosenbergs
T}E New Yorkse correspondent van De Telegraaf heeft een lezenswaardige beschrijving gegeven van de JJtting, waar mr Bloch zijn (vergeefs) geroep tot heropening van het proces**osenberg toelichtte. Hij schrijft: ..Advocaat Bloch toch had gisteren 'eö aantal nieuwe feiten naar voren {kbracht, waaruit bleek, dat David Greenglass, de voornaamste getuige ten van de Rosenbergs, meineed had gepleegd. Rechter Kaufmann was evenwel van mening, dat deze nieuwe feiten Waardeloos zijn en verklaarde dit op een Wijze, dat men zich moeilijk onttrekken Jfan aan de indruk, dat hij sterk- tegen tte Rosenbergs is bevooroordeeld. Hij *af de regering zelfs de raad eens te ÏMerzoeken op welke wijze advocaat ei°ch aan de laatste documenten is tornen, die hij ter tafel heeft •*racht." .Het blad wijst er verder op, dat prof. "harp uit Chicago, die mr Bloch bij- JWd, op deze zitting verklaarde, op j^Ond van bestudering der processtuk*en tot de overtuiging te zijn gekomen, ;at met de veroordeling een juridische ergissing was begaan...
---

Een grootse taak
pjf een reportage over de ontwikkeling L.'n de Sowjet-Unie, in het Londense 'ad Daily Mirror, schrijft devooraiige Labour-minister Wilson: i ..De Russen hebben een grootse taak ' Volbrengen. Maar wij Engelsen mogen ?let vergeten, wat zij reeds gedaan tébben. ,*n. één generatie hebben zij een indutriëig revolutie volbracht, waarvoor wij i5O jaar nodig hadden. Wat zullen zij Reiken in nog een generatie van hard erk en volledige werkgelegenheid?"
---

Dachau - uit het geschiedenisboek?
yOLGENS berichten uit Duitsland, v overwegen de Beierse autoriteiten de 3a.rn van het dorp Dachau te veran.BtEn, Het is voorgekomen, aldus de jj^tivering, dat de auto van een fabri(jsnt uit Dachau, in Frankrijk ondersteken is gegooid. De Münchener 26 r c u r heeft bericht, dat de tentooneUing in het voormalige concentratie- — een permanente herinnering de gruwelen — op last van de autoriten reeds is gesloten. Aan de bevorder, een voormalige gevangene van kamp, is het verboden bezoekers te leiden. v kortzichtig gedoe. Men kan het naam- van Dachau wel weghalen, maar l^ naam uit het boek der geschiedenis aien? Dat zal niet gaan!
---

China in de UNO
NET Algemeen Dagblad is van mening dat China straks in de UNO £°et worden toegelaten, zoals o.m. de .^tten en de Indiërs eisen. Het blad drijft:
w.Zulks klemt te meer, wanneer de *Penstilstand een feit zal zijn....... ; w Redelijke betrekkingen met het nieu-6 China zijn bovendien voor West LJjFopa van groot belang. De handel op (/■•na was steeds zeer belangrijk en om(*t het drijven van handel nog steeds r*l Van de meest doeltreffende middelen j? om de vrede te vestigen, moet een van de handel op China fool"<ïen nagestreefd. In de Ver. Staten o^&e de ketterjagerij op hen, die hanv 1 op China willen drijven, nog aan- vinden, voor West-Europa, dat I»m deze weelde niet kan permitteren, 'den andere maatstaven." tJïet blad wijst de opvatting af, dat (i^Jdel met China steun aan de commuiu^en betekent. Wanneer men zegt, dat IJzeren Gordijn „de grootste belem-,sting" voor de vrede is, „dan moet consequent blijven" en niet mees 6n aan een streven „om op onze beurt H*1 ijzeren gordrjn rondom China tot "<! te brengen."
---

Theorie en praktijk
Ij^ER de capriolen van de Koreaanse t) Quisling, Syngman Rhee merkt v? Maasbode zuur op: „Wil men 1, '«omen eerlijk zijn, dan moet men ertsen dat Syngman Rhee eigenlijk .e»» t^retisch gelijk heeft. En dat de e«h--k vrede tussen Korea en China niet tot L^ kan komen, zolang Korea niet fenigd is." **n theorie dus schaart het blad zich tv^ter McArthur, McCarthy en Foster tL lles, is het dus vóór uitbreiding van fcj °orlog tot China en zijn „vernietil/§'". Maar ja, sommige druiven zijn Vr! Het blad vervolgt nl.: „Maar tustiv theorie en practijk ligt vaak de onvei"komelijke hindernis van de harde lelijkheid." •V^ist, en die werkelijkheid is, dat t^rika niet in staat is gebleken, het h orden van Korea te veroveren, laat *a« China!
---

Het festival te Boekarest Donderdag beginnen de repetities van het Nederlands programma
AMSTERDAM, 10 Juni. — Naar wij vernemen, organiseert het Nationaal Festivdl- Cnmitê Donderdag de eerste repetitie-avond voor fet instuderen van het Neder'gnds programma, dat in Boekarest aangeboden zal gorden. Alle deelnemers aan et Ifde Festival en zij, die van &an zijn deel te nemen, kun- hieraan meedoen. De voorbereidingen van het Programma staan onder lei- van Wim Gaffel en zullen Jfcvis hebben in Felix Meri**, iedere Donderdagavond $recies 8 uur te beginnen.
---

Luns en Kernkamp naar Australië
V^^NBERRA, 9 Juni. — De minister •tij!" buitenlandse zaken, mr Luns, en de t^/J^ter van overzeese gebiedsdelen, dr l^^-kamp, zullen in Juli een bezoek *t "Sen aan Australië. Het voornaam-1V doel van het bezoek Is te spreken %,. * a.de samenwerking op Nieuvv•hea." j. Aldus is medegedeeld door gehard Casey, de Australische minister van Buitenlandse Zaken.
---

Banketbakkers ongerust over huurverhoging
LEEUWARDEN, 10 Juni. — Onder de banketbakkers heerst ernstige ongerustheid over het regeringsplan om de huren te verhogen. Op de 64ste algemene vergadering van de Nederlandse Banketbakkersvereniging heeft de afdeling Haarlem ln de rondvraag aangedrongen op optreden tegen de verhoging van de huren der lakenpanden. Er werd op gewezen, dat de huren van de zakenpanden reeds op een +e hoog niveau liggen.
---

De uitlevering van De Jonge Protest West-Duitsland afgewezen
BONN, 9 Juni. — De Hoge Commissie van de bezettingsmachten in West- Duitsland heeft het protest van de regering-Adenauer, tegen de uitlevering van de oorlogsmisdadiger De Jonge aan Nederland, afgewezen. Zij sprak er haar verwondering over uit, dat de Westduitse regering geprobeerd heeft Nederlandse onderdanen, die wegens ernstige misdrijven tegen het leven en de vrijheid van o.a. kinderen zijn veroordeeld, voor „politieke vluchtelingen" te laten doorgaan en hen als zodanig de bescherming van de wet te verlenen Het Westduitse persbureau DPA meldt, dat ook aan Polak door de Hoge Commissie is medegedeeld, dat hij zal worden uitgewezen. Polak is eveneens een van de zeven oorlogsmisdadigers, die uit Breda ontsnapten. Hij wordt vastgehouden in de gevangenis van Hannover en kan tegen het uitwijzingsbevel in beroep gaan.
---

Gezantschap van Roemenië
DEN HAAG, 9 Juni (ANP). — De heer Arsag Raducu is benoemd tot secretaris aan het gezantschap van Roemenië. Hij zal de leiding van het gezantschap op zich nemen in kwaliteit van zaakgelastigde ad interim.
---

Meine Pot: „Ik ben mijn eigen rechter”
DEN HAAG, 9 Juni- — De Haagse heer VV. Kicken, die als „gevolmachtigde" optreedt van Meine Pot, heeft het ANP laten weten, dat Pot zich nog steeds in Nederland bevindt.
Hij zal zich verborgen houden tot de uitspraak van de Hoge Raad op 23 Juni a-s. en het hiervan laten afhangen of hij zich aan de hem opgelegde straf zal onderwerpen of zal trachten aan de berechting te ontkomen...
Meine Pot is een van de daders van de moordaanslag op overste Harjono Hij werd tot vier jaar gevangenisstraf veroordeeld. Een dezer dagen — zeven weken na zijn verdwjjning(!) — werd een arrestatiebevel tegen hem. uitgevaardigd. Tegen de heer Kicken, die blijkbaar op de hoogte is van de verblijfplaats van de voortvluchtige, zijn, voorzover bekend, nog geen maatregelen genomen. De verdediger van Meine Pot, mr Veldhuis, heeft verklaard de vlucht van zijn cliënt „zeer onverstandig" te vinden en geen contact te hebben met de heer Kicken.
Zijn persoonlijke mening was, dat Pot niet zal terugkeren en <?at hij hem nooit weer zal zien...
---

DE ZEEWOLF JACK LONDON
24 „Loop naar de duivel! Johnson dan. Begrijp je waarom ik je heb laten komen?" Ja en neen kapitein", was het langzame antwoord. ,Ik doe mijn werk goed. De stuurman weet dat en u ook, kapitein. Daarover kunnen er dus geen klachten zijn." „Is dat alles?" vroeg Wolf Larsen met een zachte, lage stem. „Ik weet dat u niet erg op mij gesteld bent", zei hij weer met die eigenaardige, peinzende kalmte. „U eh... U...". „Nou, ga door", spoorde Wolf Larsen hem aan. „Wees maar niet bang mij kwaad te maken." „Ik ben niet bang", antwoordde de matroos en zijn gezicht kreeg een kleur van ontstemming. „Wanneer ik niet vlug spreek, komt dat omdat ik nog niet zo lang uit mijn vaderland weg ben als u. U bent niet op mij gesteld, omdat ik te veel een kerel ben. Dat is de zaak, kapitein." „Je bent Inderdaad wat al te veel een kerel in verband met de scheepsdiscipline, indien je dat bedoelt en indien je weet wat ik bedoel", antwoordde Wolf Larsen scherp. „Ik versta Engels en weet wat u bedoelt", zei Johnson, dat bij de spottende opmerking over zijn Engels nog sterker kleurde. „Johnson", zei Wolf Larsen plotseling snel, „Ik heb horen zeggen, dat je niet tevreden bent over dat oliepak." „Neen, inderdaad. Het is een prul, kapitein." „En je hebt je mening niet onder stoelen of banken gestoken." „Ik zeg wat ik denk, kapitein", antwoordde de matroos moedig. Hij bleef steeds de eisen van de beleefdheid op een schip in acht nemen. Hij eindigde elke zin met: kapitein. Op dit ogenblik viel mijn blik op Johansen en ik zag dat die zijn vuisten balde en met een bijzonder venijnige uitdrukking op zijn gezicht ln de richting van Johnson keek. Onder een van zijn ogen zag ik een nog ietwat blauwachtige plek, een overblijfsel van het pak slaag dat hij enkele avonden geleden van Johnson had opgelopen. Voor het eerst kreeg ik toen het gevoel dat er lets ergs zou gebeuren, hoewel ik mij nog niet kon voorstellen wat dit precies zou zijn. „Weet jij wat er met matrozen gebeurt die van mijn plunjekist en van mij zeggen, wat jij gezegd hebt?" vroeg Wolf Larsen. „Ja, dat weet Ik, kapitein." „Wat weet je?" viel Wolf Larsen op bevelende toon uit. „Wat u en de stuurman van plan zijn met mij te doen, kapitein." Na deze woorden gebeurde alles ln bliksemtempo. Wolf Larsen zat misschien twee meter van Johnson af. Met een enkele sprong vloog hij, zonder eerst op te staan, over die afstand heen als een verscheurend dier, een getergde tijger. Johnson trachtte deze woedeaanval tevergeefs af te weren. Hij probeerde met de ene hand zijn maag, met de andere zijn hoofd af te schermen, maar Larsens vuist kroop er tussendoor en kwam met een verpletterende slag op zijn borst terecht. Johnson viel achterover en rolde van de ene kant naar de andere. Ik wil verder niet veel bijzonderheden over het gebeuren mededelen. Johnson verweerde zich dapper, maar hij kon tegen deze twee natuurlijk niet op. Johansen schaarde zich onmiddellijk aan de zijde van Wolf Larsen en samen gaven zij de arme Johnson zulk een afranseling, dat ik er helemaal koud en wee van werd. Wolf Larsen beval mij de deur te openen. Als een zak vuil namen de twee mannen hun slachtoffer op en gooiden hem op het dek. Een straal bloed liep uit zijn neus op het dek. Louis stond aan het roer. Zonder een spier te vertrekken gaf hij een slag aan het roer en keek onverstoorbaar naar het kompas. Dan reageerde George Leach, de vroegere kajuitsjongen, wel heel anders! ledereen op het schip verwonderde zich over zn'n handelwijze. Zonder daartoe opdracht gehad te hebben, sleepte hij Johnson naar voren en begon ,daar zo goed en zo kwaad als net ging, diens wonden te verbinden. Ik was bezig de kajuit op te knappen en liep naar buiten om even een luchtje te scheppen om mijn zenuwen te doen bedaren. Plotseling hoorde ik de stem van Leach achter mij. De stem was hees en kraste door ingehouden woede. Ik draaide mij om en zag hem staan bij de ingang van de kombuis. Hij was doodsbleek. Zijn ogen schoten vuur. Hij zwaaide zijn gebalde vuisten boven het hoofd. „God verdoeme je ziel naar de hel, Larsen! De hel is nog te goed voor je. Lafaard! Moordenaar! Varken!" Zo begon hij. Ik was als door de bliksem getroffen. Elk moment verwachtte ik Leachs volkomen vernietiging. Wolf Larsen scheen er echter niet voor in de stemming te zijn. Hij slenterde langzaam in de richting van de kajuit en ging op de hoek daarvan leunen, terwijl hij peinzend en nieuwsgierig in de richting van de opgewonden jongen staarde. De jongen schold Wolf Larsen uit, zoals deze nog nooit in zijn leven uitgescholden was. Met angstige gezichten schoolden de matrozen samen even voorbij het luik van het voorkasteel, bleven staan en luisterden. Zelfs de jagers waren verschrikt, niet zo zeer door de krasse woorden van de jongen, maar door diens ongelofelijke brutaliteit. Wie had kunnen denken, dat een levend wezen Wolf Larsen ooit op zulk een wijze zou durven trotseren ? Als een krankzinnige ging Leach te keer. Zijn lippen waren overdekt met een zeepachtig schuim. Soms stikte hij zowat in zijn woordenstroom; dan murmelde hij enkele seconden onverstaanbare taal. Ondertussen leunde Wolf Larsen nog steeds op zyn ellebogen tegen de kajuit en staarde, als in overpeinzing naar de uitbarsting van woede van Leach. (Wordt vervolgd).
---

Handel met Oost-Europa economische noodzaak
Lage lonen in Nederland lokten Amerikaanse beleggingen
(Van een onzer redacteuren) JS U niet van mening, dat veel " van de moeilijkheden waarmee de economie van België en Nederland te kampen heeft, overwonnen kan worden door uitbreiding van de handel met Oost- Europa? Ik stel U deze vraag uitsluitend uit economische overwegingen." De heer Léo Fraters, de bestuurder van de katholieke vakcentrale, overwoog zijn antwoord zorgvuldig. Hij zeide: „Als op redelijke voorwaarden en niet uit overwegingen van ideologische steun, resultaten bereikt kunnen worden, ga ik aceoord. Ik herhaal, uit puur economische overwegingen ben ik er voor!" De door de Nederlandse concurrentie getroffen Belgische industriëlen zoeken naar een uitweg. Allereerst zeggen zij verruiming van de binnenlandse markt te willen. De paar jaren Benelux-ervaring hebben echter bewezen, dat dit een illlusie is. En wel omdat de concurrentie nu eenmaal haar gang gaat en omdat alleen dan sprake kan zijn van verrui-
BENELUXCRISIS —(SLOT)—
ming der binnenlandse markt als de koopkracht der massa's toeneemt. Dit laatste is echter evenmin het geval; het tegendeel gebeurt. Een andere uitweg, welke de ondernemers zich denken is om de „kleine (en mislukte) eenheid" van de Benelux te laten opgaan in een „grotere eenheid", die van de landen der Benelux met Frankrijk, Italië en West-Duitsland. De economische integratie van West-Europa dus, waarvoor ook de PvdA-leiders
in ons land zich zo druk maken. Maar toen wij hun de vraag voorlegden of, aangenomen dat die West-Europese „lux" bereikt zou worden, op de duur niet een her-
haling in het groot van de crisis van de Benelux zou plaats vinden, kwam de vermaarde aap uit de kapitalistische mouw: in zulk een groter economisch geheel zou een einde komen aan het huidige Belgische loonpeil. Het is zo klassiek als het maar kan. De arbeiders zouden het gelag moeten betalen. Er waren ondernemers, die' ons bij voorbaat vertelden verzekerd te zijn van de hulp der vakbondsleiders...... De realiteit van een dergelijke super- Benelux zou de onderlinge concurrentie nog heviger doen ontbranden dan ze al is. In het bijzonder zouden de West- Duitse kapitalisten toeslaan. Ze zijn er overigens al druk mee bezig door middel van de Kolen- en Staalgemeenschap.
De Amerikaanse beleggingen
"DOVENDIEN, de crisis van de JJ Benelux valt niet te scheiden van de Atlantische politiek, die een weerspiegeling is van de verscherping van de algemene crisis van het kapitalistische regiem, zeide kameraad Lalmand, de algemeen secretaris van de Communistische Partij van België ons.
Er Is een nieuwe, een socialistische wereldmarkt ontstaan, waarheen de uitvoer van België en Nederland practisch is opgeheven, terwijl de exportmogelijkheden naar het dollargebied inschrompelen. En niet alleen dat De Nederlandse concurrentie op de Belgische markt is in feite een Amerikaans- Nederlandse concurrentie. Het is in België heus wel bekend, dat de Amerikanen zeer ruim in Nederland hebben geïnvesteerd.
Daarvan getuigde de vraag van een correspondent van het Belgische persagentschap Belga aan de Belgische gedelegeerde in de Sociale Commissie van de Verenigde Naties, de heer C h a r 1 e s Roger, of de Amerikaanse beleggingen in Nederland de huidige kloof niet nog dieper zullen maken.
Kennelijk onder Amerikaanse druk noemde de Belg de dollarinvesteringen in de Nederlandse Industrie „gerechtvaardigd". Hg beweerde zelfs, zich er over te verheugen... Zo kunnen de Belgen, precies als sommige Nederlanders, een Amerikaans geluid laten horen. De heer Roger moet de Benelux verdedigen. Laten we zeggen, dat hij de New Vork Times had gelezen, die onlangs. dreigde, dat „het prijsgeven van de Benelux een ernstige weerslag zou hebben, zelfs buiten Europa". Maar dreigementen kunnen de plaats niet innemen van feiten En de crisis van de Benelux is een feit. Zodanig, dat dezelfde heer Roger, die zegt, er niet aan te denken de Beneluxgedachte op te geven, tevens bekend maakte, dat einde Juni rechten geheven zullen worden „ter bescherming van de bedreigde industrietakken" in België. De Amerikanen, die de ene industrie opkopen en de andere vermoorden of laten vermoorden, willen niet dat de Benelux werkelijk splijt. Integratie biedt hun grotere mogelijkheden tot overheersing dan het bestaan van nationale economieën
De Japanners van Europa
F)IT is de ene, de slechte, de Amerikaanse kant. De andere kant is dat de nationale economieën hun eigen, hun onafhankelijke weg gaan, dat de handel met de nieuwe, de stabiele socialistische wereldmarkt wordt opgenomen en onophoudelijk uitgebreid. Uit puur economische overwegingen, zoals de heer Fraters zeide. Zonder verbetering van de betrekkingen in het algemeen in de wereld, moet de kapitalistische concurrentie noodzakelijkerwijze scherper worden, met alle noodlottige crisisgevolgen voor de werkende massa's. Daar willen de Amerikanen niet aan, omdat zij hun vuist op onze landen willen laten rusten. Derhalve is het een levensbelang voor Nederland en voor België deze vuist van zich af te schudden.
De president van het Vlaams Economisch Verbond verklaarde, dat dit Verbond vroeger de Benelux heeft geponeerd, maar thans gedwongen is positie te kiezen. Hij keek daarbij wenkbrauwen-fronsend naar Nederland en zeide: „Als ze in Nederland het been stijf houden, krijgen ze de naam van de Japanners van Europa!" En hij doelde op de sociale dumping op de basis van de lage lonen in ons land.
Zo grijpt het een in het ander. De lage Nederlandse lonen lokten de Amerikanen geld, veel geld in de Nederlandse industrie te beleggen. Nu maken de Amerikaanse milliardairs mede uit hoe weinig een Nederlandse arbeider mag verdienen. Want zij beleggen hun gelden om maximum-winsten te maken. Om aan maximum-armoede te ontkomen, is strijd voor loonsverhoging noodzakelijk. Deze strijd raakt de Amerikaanse overheersing in het hart!
Wij zijn daarbij verzekerd van de solidariteit der Belgische arbeidersklasse, die met dezelfde vijand te maken heeft.
---

Na rassenleer-theorie op Schiphol: „Stamgenoot” Malan ontvangen door Dr W. Drees
AMSTERDAM, 9 Juni. — „Geachte vrienden, stamgenoten **, zo begon minister-president Malan van Zuid-Afrika vanmorgen op Schiphol zijn toespraak tot de journalisten, die min of meer verwonderd deze zonderlinge begroeting aanhoorden. Dr Malan, die was gekomen voor een niet-officieel bezoek aan Nederland, greep deze gelegenheid aan om propaganda te maken voor zijn beruchte rassenhaat-politiek van apartheid. Hij zei, dat Zuid-Afrika bewoond wordt door een „25% blanke en 75% niet-blanke bevolking — beschaafd tegenover half-beschaafd, barbaarse uitbarstingen, aangestookt van buiten, onder communistische invloed." ..Wij moeten blijven of ondergaan met eer of oneer," aldus dr Malan. „Of moeten de blanken in een verbasteringsproces verdwijnen? Zou U een bastaardras goedkeuren? Op die weg zal de blanke bevolking in Zuid-Afrika zich nooit begeven!" De Zuid-Afrikaanse minister-president vond, dat zijn rassenhaat-politiek niets bijzonders was. „Kan een Nederlander in België dezelfde rechten opeisen als in zijn eigen land," zo vroeg hij. „Dat is ook apartheid. Waarom zou dat dan in Zuid- Afrika een zonde zijn?" Na deze rassenleer-theorie op Schiphol begaf dr Malan zich naar Den Haag, waar hij werd ontvangen door minister-president dr W. Drees en door de ministers Beyen en Luns
---

Belastingambtenaren in grote nood
ROTTERDAM, 9 Juni (ANP). — De jaarvergadering van de Bond van Administratief personeel bij 's Rijks belastingen is gisteren en vandaag in Rotterdam gehouden. Men deelde ons mede, dat een der vraagstukken, welke in het middelpunt van de belangstelling stond, de salariskwestie was. De vergadering vestigde vooral de aandacht op het feit, dat in de gezinnen van de ambtenaren grote nood heerst, terwijl de gezinnen van de lagere ambtenaren op de grens van hun bestaans-niveau teven. Volgens de mededelingen drong de vergadering er bij haar vertegenwoordigers in het Georganiseerd Overleg op aan, er op te wijzen, dat de groeiende ontevredenheid op de duur invloed zal hébben op de arbeidslust en -prestaties van het overheidspersoneel.
Het tweejarig zoontje van de familie C. uit Wansum (L.) is heden onder Tienraay door een trein van de lijn Nijmegen—Roermond gegrepen en op slag gedood.
---

Wapenproductie in West-Duitsland
Met de herleving van fascistische organisaties in West-Duitsland gaat een illegale productie van wapens gepaard, die oogluikend wordt toegelaten. De foto laat enige kisten met onderdelen voor karabijnen zien, die in München gemaakt werden, De productie gebeurde in een machinefabriek en twee bij-fabrieken. Een neef van Hitlers veldmaarschalk, Wilhelm Keitel en een directeur van de Messerschmidtfabrieken, behoorden tot de organisatoren van het complot.
---

Even mopperen
TTOJS7 lang kan men dol blijven op de -*--*- H.H. Amerikanen zonder dol te worden? Ik bedoel niet de jongens, die je hier met hun ziel, hun fototoestel ■— en soms een griet — onder hun arm op straat ziet slenteren. Weten die veel f Die zijn ook maar gestuurd. Ik bedoel die andere H.H., die denken, dat zij het overal voor het zeggen hebben. Hoe lang kan je daar ja-enamen mee spelen zonder dat het ergens gaat kriebelen? Daar dacht ik aan, toen ik las hoe mr J. W. Beyen, onze minister van Buitenlandse Zaken, uit zijn slof schoot in de Grote Club voor het Nederland.—Amerika Instituut. — Onze crisis in '30 was zwaar — zei hij — maar die in Amerika was zwaarder. (Schep dus maar niet zo op.) En: — Onze wetenschap zit vol nieuwe gedachten en ontdekkingen, ook al heeft ze niet de mogelijkheid waarover de Nieuwe Wereld beschikt. (Jullie hebben wel geld, maar wij hebben nog hersens.) ■— Ons cultureel leven is vertroebeld — zei hy ook — maar het toont niet de decadentie van een imitatie van oude vormen (en de Ami's konden het er even mee doen). Laat nou terzelfdertijd onze minister mr J. M. A. H. Luns in „De Witte" ook wat tegen Amerikanen zeggen! —■ Nederland moet niet langer afhankelijk zijn van Amerika — zei hij en: — Wanhoop vervult ons na iedere verkoopcampagne in Amerika, want telkens wordt die gevolgd door nieuwe handelsbarrières vanwege het Amerikaanse Congres. (Nou en wat wens je gewoonlijk een congres, dat je aan één stuk door met ivanhopen vervult T Dat het op dak gaat zitten.) Hé, dacht ik; hé, dat is geen „Sintermaarsjal kom maar binnen met je knecht en we zitten allemaal even recht" meer. Zou collega Zijlstra ze opgestookt hebben? dacht ik. Want, dacht ik, die zal ook nog niet uitgemopperd zijn. Die ging laatst immers naar Washington om zaken en staatsbelangen te bespreken ? Dat moet gewichtig geweest zijn, anders doe je het per post af. Dat was een missie namens een ganse natie, kun je wel zeggen. Zon reisje neemt gauw een hele week, om maar niet te spreken van wat het kost. Vliegen is goedkoper dan je denkt, maar dan moet je het heel duur denken. Het was een zeer belangrijke reis, anders doe je al. die moeite niet, wanneer je helemaal minister bent. En toen onze excellentie in Washington kwam en op de mat stond, hadden »e daar één kwartier voor hem,. Vijftien minuten! Meer hadden ze voor hem niet over. Net zo veel tyd als de tandarts besteed zou hebben aan Zijne Excellenties holle kies. Met dit verschil dan nog, dat er dan tenminste een gaatje gevuld zou zijn. Vijftien minuten op de punt van een stoel en onze minister kon weer gaan. Terug de oceaan over. Dan wil je wel even mopperen. B. B.
---

Een daverende afscheidsavond met 90 dorpelingen, de burgemeester en de dorpsarts
Wat hebben de Fransen een natuurlijke solidariteit!
J£N hier volgt dan het slot van het verhaal van onze leidster, die „er wel een boek mee zou kunnen vullen", zoals ze zei. „Laat ik je dan nog wat vertellen van onze afscheidsavond van de Colonie de Vacances de Goulier. Het hele dorp was present: negentig personen, de burgemeester en de dorpsarts. Maar ik geloof niet dat hij een echte arts was. Weet je wat typisch was? Er was bijna geen jeugd. Alleen maar drie jongens van een jaar of twintig en een paar hele kleintjes. Verder allemaal bejaarde mensen. Toch wel triest, zon dorp waaruit de jonge mensen verdwenen zijn ..."
---

Een vers, dat insloeg
Goed, onze feestavond! „Witte duif", de Franse meisjes, madame Navaro, die de vaat deed, en natuurlijk onze „coq" Raoul, hadden nog eens extra hun best gedaan. Veel lekkernijen en limonade en zo. Maar onze kinderen lieten ook zien wat ze waard waren. De grote meisjes deden een bloemenwals. Ze hadden prachtige, gekleurde (papieren) jurkjes aan, net als de kleintjes, die een soort, laat ik nou maar zeggen, Zwitsers dansje deden. Nou weet je nog wel niks, mijnheer de verslaggever, maar ik kan je verzekeren, dat Je Fransen het „magnifique" vonden. De kinderen waren een voortdurend succes en ze deden toch zo hun best.
Trouwens, ze kregen er ook echt schik in. Want behalve wat ze hadden ingestudeerd, kwamen er verschillenden in de loop van de avond zo maar stukjes opvoeren. Al verstonden onze Franse vrienden er geen sikkepit van, de duidelijke kindergebaren behoefden geen toelichting.
Een glansstuk
Tl/r AAR we hadden nog een glansstuk. •LTA Een vers, gezongen en wel in het Nederlands. Voor de Fransen was het vertaald en door onze jongste, Connle, aangeboden aan de vertegenwoordiger
Veertien fijne dagen in de Pyreneeën , slot
van de CGT, kameraad Claret, dle regelmatig kwam controleren of de kinderen niets te kort kwamen. Natuurlijk was hij op de afscheidsavond ook present. Hier heb je het vers! Vrienden, we vonden het wat fijn, Dat we hier een weekje mochten zijn. Het eten was heerlijk en we smulden van de soep, We genoten van de tochten, daarom klinkt onz' roep: Refrein: Breng ons naar de Pyreneeën, breng ons naar de Pyreneeën, Geef ons dat plekje in die mooie zonneschijn, Geef ons dat plekje, waar die mooie bergen zijn, Breng ons naar de Pyreneeën weer, breng ons naar de Pyreneeën weer. Wij zongen en wij dansten vaak, En we hadden een reuze 101, breng ons gauw weerom. Wij danken alle Fransen hier, Wy hadden steeds heel veel plezier, Wij danken de CGT, de meisjes en de kok,
Zij zorgden voor onze magen en wy aten alles op. „Lach je? Man, dat lied daverde die avond door het huis. Wat dacht je 1 Toen we op de terugreis Parnier aanaeden en daar weer eens op zn Frans weaden onthaald, een groot diner voor de kinderen en natuurlijk speeches over en weer, toen moesten de kinderen speciaal dat lied weer zingen. Zo mooi vonden ze het...
Ah. . . les enfants de Hollande
En het was er druk in Parnier. Want niet zo hadden we onze gezichten in de stad laten zien en het gebouw van de CGT bereikt, of de hele buurt liep uit, mannen, vrouwen en kinderen. Dat werd me een hartelijke drukte. Ah... les enfants de Hollande! De kinderen uit Nederland!
De kinderen werden gezoend, niet mooi meer. Zo maar kwamen moeders op ons toegelopen. Dan gaven ze gauw een zakje snoepjes aan een van onze kinderen, schoven hun eigen kind naar voren en dan moasten beide kinderen, het Nederlandse en het Franse, elkaar kussen. Wat een prachtig volk, die Fransen! Wat een natuurlijke solidariteit! Je kreeg er warempel tranen van in je ogen... In Toulouse kwamen we tezamen met de kinderen, die aan zee waren geweest. En toen met zn allen naar Parijs. Daar hebben we nog een dag in bussen rondgereden en ook veel gelopen. Eiffeltoren, Are de Triomphe, Notre Dame, ga zo maar d00r... En nu zijn we weer thuis. Comme ei, comme ga...! Ja, het is echt geweldig geweest voor de kinderen. Er was er ni e t één, die niet had teruggewild. Dat vonden de ouders, die ik gesproken heb, eigenlijk nog het fijnste, hoe blij ze ook waren hun spruiten weer terug te hebben..." „Zeg nou eens precies, wat is nou het aardigste geweest in die veertien dagen?" „Je weet niet wat je vraagt, het was iedere dag een hoogtepunt!"
---