HET GEHEIM VAN DE WOLFSKINDEREN " e^ het leven van kinderen, op-li.t voed door wilde dieren, wordt aUeen in de legende verteld. •twpote natuuronderzoeker Linné \ te in zijn werk „De systematiek natuur" naast de bestaande *.tal{etlrassen ook melding van de tjj »wi_cie mensen". % io, e rekende hij kinderen die % ~^%e leeftijd in de steek wer- en öf alleen in de wil- Vüp oPgroeiden óf door dieren , Ton opgevoed. .'V, v Ze laatste groep rekende hij tiet^rOeeld het wolvenkind, dat in W.8*1" 1344 in Hessen werd ge\ p en het in 1661 ontdekte kind tow1 Litauen door een beer was H?jybracht. En tenslotte het in \) 0r een schaap gezoogde lerse , --- Op handen en voeten h», »ch Nde menseliJke gemeen!? ,?oe Verdienen, niet alleen voor V'e w aanschaffingen en voor de Si1* het de kinderen maar vaak 6Q , directe levensonderhoud te voorzien. J%, 95* waren — buiten de landy,%"~' reeds 252.000 gehuwde iaH i 95 in een beroep werkzaam. *1 jj, d 0 tot 1950 steegt het aan/~et 4* r°epen werkzame vrouwen V*. K P^cent. C"lt I^P^te deel van de vrouwen SihN hÜT* onderbetaald — ln de v4nTr.°epen met Va- Het verkrijgt» **l»k loon voor gelijke arbeid 'O 1 v» de voornaamste strtfd- V*XN vde NVB? het ,s het fun_ S. vo°r de emancipatie van de \* Anni°eiJen het een schande", al- S , er. _*-verink, „dat de gehuwde t. '°Ont r 1 °eten gaan werken om er n Kort van hun mannen aan ttffih v' e vrouwen zelf moeten **& '«on11 bewus»t worden, dat zij \_ stan m°eteil verlangen en> als r\ 'ciriov. Verhoging van hun hui- Vk 4Roeten ei-Ten. V\,^iiikmannen behoren deze strijd V^t r; loon te ondersteunen, omen belang is van alle arbei-obe e Ctnann_arinS heeft geleerd, dat C *om in slechte tijden werkva <3e ' omdat het werk dan _, de -goedkopere arbeidskracht Sh* rn =». werken zij ongewild als VI en v atTiid voor loonsver„ b^oorw°Or verbetering van de i,SQciaig arden van de mannen. tjedrechtvaardigheid vereist, o-erland de Conventie van Genève ondertekent en gelijkstelling van de lonen voor vrouwen en mannen gaat invoeren. Om dit te bereiken moeten de werkende vrouwen zich organiseren in de vakbonden en daarin hun vraagstukken aan de orde stellen. Thans is slechts een zeer klein deel van alle in beroepen werkzame vrouwen in het NW georganiseerd en dit is te weinig. Annie Averink bepleitte voorts het uitbreiden van de mogelijkheden voor de meisjes om zich vakbekwaamheid te verwerven op technische scholen. De NVB zal samenwerking zoeken met onderwijskrachten om dit te bevorderen. Grootscheepse aanval HET wetsontwerp om de gehuwde vrouw handelingsbekwaamheid te geven, noemde Annie Averink een stap, die de weg zal openen voor een grootscheepse aanval van de vrouwen en allen, die modern denken, op de tenachterstelling van de vrouw in alle andere wetten. Als de vrouw zelfstandig mag handelen en over haar eigen verdienste beschikken, dan is het ook logisch, dat de gehate belastingnavordering wordt afgeschaft. In de ouderdomsnoodwet moet de vrouw met de man worden gelijkgesteld; ztf moet t.a.v. huwelijk, eigendom, woning, kinderen (kinderbijslag!), benoemingen enz. gelijke rechten en kansen hebben. Verandering van de huwelijkswet, die bij de ontwikkeling van de maatschappij verre ten achter is gebleven en die de vrouw tot gehoorzaamheid verplicht, is dringend noodzakelijk. Een meisje, dat 21 jaar wordt, is volgens de wet mondig. Maar een vrouw, die twee keer zo oud is,, wordt weer onmondig als zij trouwt... --- IN TARZANS VOETSPOREN (I) Luipaard voedde mensenkind op J?R zjjn van vroeger verscheidene gevallen bekend van jonge kinderen, die door wilde dieren werden geroofd en opgevoed. Sommige van deze kinderen Werden later, na jaren, teruggevonden. Hoe gedroegen deze kinderen zich, toen zy weer onder de •nensen waren? Er ztfn ln dit verband wetenschappelijke onderzoekingen verricht. zullen in een reeks artikelen enkele van de b|J "Ut onderzoek opgedane ervaringen mededelen. Ook zullen wfl de lezers °P de hoogte brengen van conclusies, die Sowjet-ge'eerden uit de resultaten Van het onderzoek hebben getrokken. Wolven roven in India jaarlijks honderden kinderen TN een oude legende wordt verteld over Remus en Romulus, de grondvesters van de stad-Rome, die door een wolvin werden opgevoed. Remus en Romulus, aldus de legende, werden als babies door hun oom geroofd. De oom wilde ze in de Tiber verdrinken, maar de mand, waarin de kinderen zich bevonden, dreef naar de »er- Een wolvin vond de kleinen, bracht ze naai» haar hol en zoogde ze. Ofiuer kwamen de kinderen bij de herten terecht, ze groeiden op en namen bloedig wraak „hun oom, de gruwelijke tiran. st_d e plaats, waar ze in de mand waren aangespoeld, stichtten Remus en Romulus de nieuwe ** Home; in het wapen van Rome bevindt zich tot de huidige dag de legendarische wolvin. Er zijn vijf wetenschappelijk onderzochte gevallen bekend, waarbij mensenkinderen door beren werden grootgebracht. --- Kinderroof door een luipaard TN het jaar .Q9_0 scho.en de be-1 woners van een kit... Jorp tijdens een jacht in het Kasjar_«bergte door L. MALACHOWA Ir 1920 wera in een Indisch dorp een tweejarig kind geroofd door een wijfjes-luipaard. Het wilde beest voedde het kind op. Drie jaren later werd het kind volledig verwilderd, teruggevonden. (India) twee jonge luipaarden neer. De wijfjes-luipaard bleef de jagers volgen tot in de nabijheid van het dorp. Twee dagen later werkte een borrin uit het dorp in het veld. In haar nabijheid speelde haar tweejarige jongen. Plotseling hoorde de moeder het kind schreeuwen; toen ze zich omdraaide zag Ze dat een luipaard het kind had gegrepen en er mee vandoor ging. Alle nasporingen waren tevergeefs; men dacht, dat het kind w_as gedood. Drie jaar later werd niét ver van het dorp een luipaard neergeschoten. In het hol werd een kleine jongen aangetroffen in gezelschap van twee luipaardjongen, waarmee hij zich in het oerwoud goed thuis voelde. Het knaapje was toen reeds vijf jaar oud. Hij liep op handen en voeten en kwam op deze wijze zeer snel vooruit. Aan de binnenkant van zijn handen en op zijn knieën had zich een dikke eeltlaag gevormd; de tenen stonden bijna rechthoekig naar beneden. Het met littekens en krabben overdekte kind beet naar iedereen, die in zijn buurt kwam. Het stortte zich op kippen, die het in stukken reet en die het met opvallende snelheid verslond. Drie jaar later had de jongen geleerd rechtop te lopen, doch hij bleef de voorkeur geven op handen en voeten vooruit te komen. Hij leerde ook plantaardig voedsel eten. Toen hij een oogziekte opliep en bijna niet meer zien kon, gedroeg hij zich nog meer dan vroeger als een dier; voedsel en naderende mensen herkende hij aan de reuk. Dit voorval geeft er een idee van op welke wijze een wild dier, dat zijn jongen is kwijtgeraakt, een kind kan opvoeden. (Volgende keer: Het lot van Kamala en Amala, twee door wolven geroofde meisjes, die in 1920 werden gevonden). --- Trio Stotijn oogst succes in Londen Het door Haakon Stotijn (hobo), Dirk Alma (fluit) en Sas Bunge (piano) in de Wigmore Hall te Londen gegeven concert heeft een talrijk publiek doen kennismaken met een aantal composities die men zelden te horen krijgt, uitgevoerd door drie musici die ieder op hun instrument ware kunstenaars zün en die als trio een combinatie vormen welker samenspel perfect genoemd kan worden. Naast werken van Loeillet, Tele- | mann, Vivaldi (een bijzonder mooie, j door Stotijn op onnavolgbare wijze : vertolkte hobosonate) en Addison, werden als noviteiten voor Engeland nog een aan het trio opgedragen sonate van de Belg Willem Pelemans en een fluitsonate van Piet Ketting gebracht. --- Wereldvrijgizellendag met Hemdvaart GREVENBRICHT, 10 maart. — De Wereldvrijgezelleriag, die in 1954 was ingesteld op de erste zondag na Pasen, is gezien de grezen bezwaren verschoven. De sthter, de heer Gren'n, heeft bepaal, dat dit jaar Hemelvaartsdag, du donderdag 10 mei Wereldvrh'gezel ndag zal zn'n. Het Wereldvrijgezllencongres zal, zoals bekend, dit jat" van 28 tot en met 31 juli in Grcenbicht worden gehouden. --- „PvdA wil in regering met vooruitstrevend program” ROTTERDAM, 9 maart. — De PvdA is bereid om na de verkiezingen deel te nemen aan een regering op een vooruitstrevend program. Dit heeft Evert Vermeer vanmorgen gezegd in z|jn openingsrede op het congres van de PvdA, dat in de Rivièrahal te Rotterdam wordt gehouden. t In zijn rede ging de heer Vermeer ook in op de zaak-Jungschlaeger, waarvoor hij recht vroeg. Daarbij merkte hij op, dat hij zich losmaakte van acties en personen, die deze zaak politiek willen uitbuiten. Het congres wordt door één buitenlandse gast bijgewoond, de internationale secretaris van de Israëlische Socialistische Partij, M.A.P.A.1., de heer Morati. Deze hield na de heer Vermeer een toespraak tot het congres. --- In het trainingskamp van Hein van Breenen OVER WIELRENNEN EN NOG WAT... rT[OUR-DE-FRA2'CE-RENNER Hein van Breenen heeft ondanks de voor training zo bar slechte weken niet stü gezeten. Op 26 januari had hij zijn intrek genomen in het prachtig gelegen Veluwedorp Epe en zelfs de strenge vorst kon hem niet weerhouden dagelijks op zijn race-karretje te stappen en vele kilometers af te leggen. Maar ook in de tijd dat de sneeuw het rijden onmogelijk maakte, heeft Hein zich niet verveeld. „Denk je dat ik met mijn armen over elkaar blijf zitten, als er zoveel werk is?" zei hij ons, toen wij hem dinsdag, de laatste dag van zijn verblijf in zijn hotel „Het Wapen van Epe" opzochten. TVTE troffen het, zo vroeg in de ™ middag, dat Van Breenen juist van een oefenrit was teruggekomen en het spreekt vanzelf, dat onze eerste vraag was: „Ging het nogal met de training?" „Met de vorst was het niet best, ook niet die veertien dagen dat er nog geen sneeuw lag. Tachtig kilometer hoogstens en dan moest ik ook onderweg wel eens een eind hard lopen. Maar de vijf laatste dagen van de vorige week heb ik zowat 800 kilometer afgelegd." Het bleek duidelijk, dat Van Breenen er alles op zet zich de jongeren van het lijf te houden en zijn functie als „meesterknecht in de Giro en de Tour te kunnen blijven vervullen. „Hoe ben je hier zo verzeild geraakt", vroegen wij verder. „Dat is een beetje toevallig geweest. Er waren begin december hier in de buurt een paar wilde zw\jnen gezien en een stelletje mannen van de Tour-ploeg zoals Daan de Groot, Wim van Est, Wout Wagtmans, Pellenaars en ik kregen een uitnodiging er op te japen. Alleen Wout en Wim hadden een jachtvergunning en mochten schieten, wij waren de drijvers. Ze hebben een zwijn aan kunnen schieten, we hebben het nog een tijd achtervolgd, maar het Is weg kunnen komen. We hebben toen ook ontdekt dat je zo prachtig trainen kunt in de heuvels bfl Apeldoorn en Vierhouten en zodoende ben ik hier terecht gekomen." Even later zfln wij in de huiskamer, waar de lunch klaar stond, want Van Breenen was in het hotel als kind aan huis geraakt. En hier werd ons van allerlei verteld over zijn „vrije-tödsbesteding" in het hotel. Wij hoorden van het dak, dat onder de sneeuwlast dreigde te bezweken en tweemaal door Hein schoongemaakt werd; van warme worstjes verkopen in de bij het restaurant behorende cafetaria; van de grote vracht aardappelen, die aangekomen was en door Van Breenen, als zoon van een groentehandelaar, vakkundig in de kelder werd opgeslagen. Trainingscentrum voor Tour-ploeg? Rn terwijl „Tarzan" bezig was als „gangmaker" te dienen bij het eten van kleine Willy, het driejarige zoontje van de heer Busser, de eigenaar van „Het Wapen van Epe", vertelde deze, dat Pellenaars en hij de mogelijkheid hadden besproken om Epe van 18 juni tot 3 juli als trainingscentrum voor de Tour-de-Prance-ploeg te bestemmen. Tot nu toa had hij er echter niets meer van gehoord. Laat in de middag zijn we terug* gegaan en Van Breenen toonde zich aan het stuur van zijn snelle Simcaauto al even zeker als met dat van zijn racefiets, zodat we in een goed uur weer in Amsterdam terug waren. JAAP BALVERS HAP De kleine Willy is met vele kinderen van zijn leeftijd „een lastige eter", zoals dat wordt genoemd. Is zijn grote vriend „Tarzan" met zijn grapjes in de buurt, dan is het bordje gauw leeg.' CONDITIETRAINING? Een welkome hulp was het zeker bij het opslaan van de grote voorraad aardappelen in de kelder. --- Elk jaar een beurs, veertig jaren lang T~\E Jaarbeurs in Utrecht beslaat nu 40 jaar. In 1916 werd de organisatie gesticht en in het voorjaar van 1911 opende men de eerste beurs (foto links). Hoge hoeden en snorren... Het was de bedoeling, elk jaar de industriële produktie te tonen* Niet op een tentoonstelling, maar op een beurs. Daardoor kwam het woord „jaar* beurs" onze taal verrijken. Er waren in dat eerste jaar 690 deelnemers. De eerste beurs was ondergebracht in een groot aantal houten noodkeetjes, di» langs lanen en op pleinen in de Domstad stonden. De tweede foto laat een rustiek straatje met dergelijke houten huisjes zien. In de loop van deze veertig jaar is er veel veranderd. Da Utrechtse jaarbeurs beschikt tegenwoordig over een aantal grote, vaste gebouwen aan het Vredenburg, waar de consumptiegoederen zijn ondergebracht en de afdelingen voorlichting en handel. Op een groot terrein aan de Croeselaan met twee uitstekend», permanente hallen en verder houten barakken, staan de zwara industrie, de landbouw en het bouwwezen. ' Het aantal deelnemers is gestegen tot S a IfOOO, waaronder een aantal collectieve landen-inzendingen. De jaarbeurs wordt tegenwoordig gesplitst in een voorjaarsen een najaarsbeurs, terwijl er verder nog een aantal vakbeurzen wordt gehouden. De komende voorjaarsbeurs> die maandag wordt jeopend, ia de 66ste in Utrecht en bjf deze gelegenheid wordt aan de Croeselaan de nieuwste hal in gebruik genomen, waarvan U op do onderste foto een maquette ziet. Het terrein heeft als het ware een verdieping gekregen, met een oprit voor voertuigen. ---