WIM VAN EST RIJDT IN GROENE TRUI Nederlanders kwamen bergen goed door (Speciale reportage;) AIX LES THERMES, zondagavond. HET eerste Nederlandse succes in de Tour de France 1957 is er! Vanavond kon een glunderende Wim van Est een zeer begeerd kledingstuk over zijn hoofd trekken, de groene trui, veroverd op de Franse regionaal Joseph Thomin. Dit stuk textiel garandeert de drager, mits hij het tot Parijs behoudt, het niet te versmaden sommetje van een miljoen francs, netyel tienduizend harde Nederlandse guldens. En hoewel het ietwat voorbarig is om nu reeds potverteren te spreken, wordt een zeker optimisme gerechtvaardigd door het zeer goede en :,er constante rilden van IJzeren Willem, die men zonder overdrijving veruit onze beste man kan ■l e etappe van vandaag, nu eens niet in broeihitte verreden, heeft overigens geen wereldschok■ etlde wielerf eiten gebracht. Jean Bourless van de Franse Westploeg mocht de zoen en bloemen _. Aix les Thermes in ontvangst nemen, met royale voorsprong op het peloton dat in Jean geen jpaarlijke concurrent zag en hem de eenzame vlucht dus gunde. Jammer dat geen der Hollanrs met hem is meegesprongen, temeer daar in het begin van de strijd Jaap Kersten en Mies t(>lker zich flink hebben geweerd en voortdurend voorin het peloton waren te vinden. --- Radioreporter verongelukt U deze dag is een schaduw over va] Tour gevallen door een ongele ' de dood van twee volgers Ve Sevolge had. Alex Virot, als radlo-1.,, *'aggever voor Luxemburg in de »4v?e zeer hekend, stortte in een ™ en was op slag dood. ij-^t ongeluk gebeurde, toen hij op t^, duo van een motor een renner De bestuurder van de Wor' een zekere Wagner, raakte W batige snelheid een der betonije Paaltjes langs de weg en verloor onacht over het stuur. Tot grote fea in£ van nen dle SetuiSe waft, ' schoot de motor met de beide en het ravÖn in< dat daar tien t((Jr diep is. Toen men in allerijl w UIP schoot, bleek dat Virot reeds ge bezweken. Wagner werd zwaar Wotld opgenomen en overleed op * °aar het ziekenhuis. %» tragische ongeluk gebeurde op Je**veer 100 km na de start, toen Bt>t ourless reeds een flinke voor- g6,°ng: op zijn achtervolgers had opec °uWd. Het was overigens niet de t6eflte ontvluchtingspoging, want Sar yris spoedig na het vertrek uit oft °elona meldden zich reeds de S^eduldigen. De rustdag in de tenanae etappeplaats had de mees-4 r] §°cd gedaan en vooral de Neh^^ders schenen er zin in te e **aap Kersten was er bij toen eh viertal, onder wie Darrigade, 6gtrok' en later, toen deze po| ns was mislukt, zaten Mies s,Colker en Gerrit Voorting ln de *£• Deze aanval was van iets L°tere allure, omdat er mannen J Waren als Anquetil, Bauvin, encini en Christian. --- LERONO RAAKTE ACHTER •Lr^E uitlooppoging scheen aan*>Wankelük succes op te leveren, gf0 telkens liepen uit het peloton lv4a^es renners weg. Jaap Kersten W^de de sprong, Wim van Est, IW,0P een verbetering van zijn VQI gy, in het puntenklassement, l'erli later met n°S enkele anderen, tot ?tte kwam een langgerekt veld e^ dat langzamerhand weer Rp§esl°ten peloton ging vormen. v**i h de Tour-winnaar 1 e.t vorig jaar, kreeg echter geen en raakte ver achter, êtot»11 lilet de Spanjaard Lorono, tot Uj- teleurstelling van zsn supports de weg. broeders van de Franse c«l g stploeg, Georges Gay en Mar*l», ,j*Uehellle, probeerden het daar- een keer, maar toen we na ""^«b ter d® balans &aSen °P" Jta»,d • bleek opnieuw wapenstil. zijn gesloten. Alles zat weer S, *rlük bijeen. Roger Hassenfor?-*l ke °lown van de Tour, had op «et 'Oofd een dameshoed, die hy in °°rbygaan had weggegrist. "* iwes vijftien kilometer duurde 1 "^oen, ineens, was er bewe- j 5 karavaan. Een renner had . "et nijdige rukken van de rest % i_Qclleurd en had in een oogwenk del bli_?erdtal meters genomen. Maar i» Sr °P ziJn rugnummer leerde, d &s- ItSeen reden voor ongerustheid h Was niet Fernand Picot van ii sej^ Ploeg. die in het algemeen b^Hit ent een behoorlijke plaats in- J°lii'le'„tïlaar diens ploeggenoot Jean fl^Sn»' En Jeans positie in de alï 1'» aa rangschikking ls nu niet van 'Htie d, dat tot onmiddellijke mobi'ftoest worden overgegaan. --- STOLKER KLOM GOED ~C"N zo kwam het dat 25 km verder -'-' Bourless al een respectabele 5 minuten had veroverd op het peloton, waaruit zich inmiddels weer twee outsiders hadden losgemaakt: Marcel Queheille van de Zuidwestploeg en Mario Bertolo van Noordoost-Centraal. De verzorgers van de Westploeg konden bij de ravitaillering te Ripoli, na 99 km, Jean Bourless de geruststellende mededeling geven, dat de hoofdgroep zich niet bijster druk maakte om de weglopers. Maar Jean vond het toch beter om er maar een schepje op te gooien. Toen hy na 140 km aan de beklimming van de Col de Tosas, een berg van de tweede categorie, begon, bleek ons dat hg zeer behoorlijk klom. Meermalen informeerde hij naar de afstand tussen hem en zijn achtervolgers en toen hü zich met roekeloze durf naar beneden had laten vallen, kon hü tevreden glimlachen: zyn voorsprong op het peloton was gegroeid tot 15 minuten! En ook zün beide volgers lagen op behooriyke afstand: Queheille op 6.35 en Bertolo op 7.45. Ook onze landgenoten weerden zich by de beklimming van de Tosas uitstekend. Het was vooral een lust om Mies Stolker vandaag te zien klimmen, nu de temperatuur niet langer die van een overstookte broeikas was. Hy zat steeds voorin en verloor ook by het dalen geen seconde op zyn rivalen. Wim van Est voelt zich anders ln de bergen niet bepaald kiplekker, maar ook hü draaide nu voortreffeiyk. DE PYRENEEËN, groots, maar oh zo verschrikkelijk om met een fiets te beklimmen. --- LAUREDI EN BOBER UITGESCHAKELD TyE Belgen stuurden hun Jef Planc•*-' kaert naar voren, maar deze kreeg de drager van de gele trui mee, Jacques Anquetil. Dat bracht de nodige onrust teweeg, maar de strijdbijl werd spoedig begraven, toen de Puymorens met zün 1900 meter hoge top ln zicht kwam. Want was het tevoren al kil geweest, nu werd het bepaald guur. De laaghangende wolken verstüfden de renners en tot overmaat van ramp begon het te regenen. De afdaling werd nu dubbel gevaarlijk door de gladheid van de weg en een groepje renners werd daarvan het slachtoffer. Een fiets slipte en met een weemakend kletterend geluid sloeg een achttal coureurs tegen de grond. Hoewel bijna allen flinke schaafwonden opliepen, konden zes man, onder wie de drager van de groene trui Thomin en Hoorelbeke, weer op hun fiets worden geholpen. Voor de beide Fransen Nello Lauredl en Stanisias Bober betekende het 't einde van de Tour; zfl moesten ln de ziekenauto worden gedragen. Jean Bourless kon zijn voorsprong op zijn achtervolgers behouden. Hij had het voordeel gehad, dat de hevige bui hem trof, toen hij het zwaarste achter de rug had. Voor Joseph Thomin betekende de val meer dan een pijnlijk lichaam. Toen hij in Aix les Thermes arriveerde, hoorde hij dat er morgen geen vervanging voor zijn gehavende groene trui zal zijn. Want dan is het Wim van Est, die zal starten in een gloednieuw groen shirtje tgZj'SPAN'RIJ'DERS aan het •.D*oe9e Ziert is altvd een bijzonder ij s»anï1" A^s acrobaten werpen de $ öeers" zicrl van de ene kant