Zo vader Gustav, zo zoon Alfried
Oorlogsmisdadiger thans rijkste man van Europa
(Van een medewerker) TOEN de eerste wereldoorlog afliep, stond Gustav Krupp von Böhlen und Halbach op de Franse lijst van oorlogsmisdadigers. Hij had in 1918 met zijn dikke „Gustav" het open Parijs laten beschieten en keizer Wilhelm 11, de handen diep in de zakken van zijn lange legerjas, had geboeid toegekeken. Het reusachtige wapenconcern werd gedeeltelijk ontmanteld en zou nooit meer herrijzen. Maar de republiek Weimar, die schakel tussen de onttroonde Kaiser en de nog op komst zijnde Führer, schoot te hulp, keerde Krupp schadevergoeding uit en gaf Hitler ruim baan.
Toen de tweede wereldoorlog ten einde was, stond Gustav Krupp von Bohlen und Halbach wederom op de lijst van de oorlogsmisdadigers. Maar opnieuw ontkwam hij; hij leed aan hersenverweking en stierf in 1950. Zijn oudste zoon, Alfried Krupp von Bohlen und Halbach — nazi-partijkaart no. 6.989.627 en 38 jaar oud — kwam wel voor het Neurenberger gerecht. Hij werd veroordeeld tot 12 jaar en zijn gehele vermogen werd verbeurd verklaard. Hij zat, dank zij de Amerikanen, zijn straf niet uit. Vandaag is hij weer de onbetwiste heerser van het Kruppimperium; hij is de rijkste man van Europa en de op een na rijkste man van de wereld.
Over deze vader en zoon, beiden oorlogsmisdadigers en in elk opzicht aan elkaar gewaagd, handelt ons slotartikel.
Zo poseerden onlangs de 260 internationale Kruppvertegenwoordigers voor het Amerikaanse tijdschrift „Lije". Achter hen Villa Hügel, de aloude residentie van de Krupps.
---

Karl Liebknecht interpelleerde in Rijksdag over Krupp
rpOEN Friedrich Alfred Krupp de -*- Derde in 1902 stierf, liet hij zijn erfgename, zijn 16-jarige dochter Bertha, zijn industriële koninkrijk en een vermogen van 273 miljoen mark na. Zijn weduwe Margaretha, eens door haar man-zaliger in het gekkenhuis opgesloten, beheerde het bedrijf tot Bertha in 1906 door Wilhelm II werd uitgehuwelijkt aan de 36-jarige legatieraad bij de Heilige Stoel, Gustav von Bohlen und Halbach. Natuurlijk hield de keizerlijke vriend des huizes een tafel (donder)rede, waarin hij van de geïmporteerde Gustav von Bohlen und Halbach verlangde, dat hij een echte Krupp zou worden om „ons volk wapens te leveren, zoals geen andere natie ze heeft". Hij verleende Gustav en diens opvolgers het recht de „erenaam Krupp" te dragen. Van alle Krupps, de echte en de aangehuwden, is bekend, dat zij naast fabrieks- ook huistirannen waren.
Gustav moet de ergste geweest zijn. Tot op de minuut af werd de dagindeling van het gezin vastgelegd. ledere avond moesten de lakeien een nauwkeurig rapport uitbrengen over de gedragingen van iedere kleine Krupp en Kruppse. En Bertha schonk hem er acht.
---

Ridderspel afgelast
"TjE produktiviteit der fabrieken •*-^ hield gelijke tred; de eerste wereldoorlog kwam in zicht en Gustav leverde als een echte Krupp zijn wapens aan vriend en vijand. Twee jaar voor het uitbreken van de oorlog - op 9 augustus 1912 - werd de 100ste geboortedag van de eerste kanonnenkoning Alfred Krupp met grote luister gevierd. Het feest was ook voorbestemd om de „verbondenheid" van de tienduizenden Kruppiamen met het bedrijf te demonstreren. En toen kwam het bericht, dat bij een ongeluk in de Krupp-mijn Lothringen 800 mijnwerkers omgekomen waren tengevolge van het ontbreken van de meest elementaire veiligheidsmaatregelen. Het ridderspel, dat ter ere van de keizerlijke gast zou worden opgevoerd, werd afgelast. De Krupp-arbeiders waren al te razend. Het was mede in hun naam, dat Karl Liebknecht op 13 april 1913 in de Rijksdag interpelleerde over het wapenbedrijf Krupp en zovele schokkende onthullingen over corruptie, bedrog en omkoperij deed, dat ter afleiding halsoverkop besloten werd een commissie van onderzoek in te stellen. Haar leden waren echter Krupps klassebroeders en hielenlikkers. Karl Liebknecht bleef buiten de commissie. I Een jaar later brak de eerste . wereldoorlog uit. Duitslands wapensmid nr. 1 had toen al 82.500 arbeiders in dienst. De vier volgende oorlogsjaren waren uiterst voorspoedig, want Engelse, Duitse en andere soldaten stierven gelijkelijk onder het vuur van Krupps kanonnen. De brutowinst steeg met 350 procent en Gustav Krupp von Bohlen und Halbach incasseerde in de drie eerste oorlogsjaren een nettoinkomen van 200 miljoen mark.
Alfried Krupp (V) von Bohlen und Halbach op de dag van zijn arrestatie als oorlogsmisdadiger; op 10 april 1945. De Amerikaanse soldaten zullen later voor hem in de houding staan.
---

Holland kopen...
"pEN geschiedenis als van deze ■^ kooplieden des doods laat altijd zien hoe de economische en politieke oogmerken van de monopolisten met elkaar verweven zijn. In een vertrouwelijk schrijven, gedateerd 31 juli 1915, en gericht aan de chef van het geheime Pruisische kabinet Rudolf von Valentini, zette Gustav Krupp uiteen hoe hij dacht, dat Europa er na de oorlog zou moeten uitzien: Duits! Nederland wilde hij echter nog kopen, als volgt:
„Ik zou me kunnen voorstellen dat indien Holland ons benadert, het afstaan van een groot deel van Vlaams België aan Hollamd, desnoods met inbegrip van Antwerpen, het dit land gemakkelijker zou vallen te besluiten voor efsn nauwe economisch-politieke toenadering tot Duitsland, met inbegrip van zijn koloniën. Het Duitse Rijk zou dan de zekerheid hebben van een vrije Rijn-uitgang door de waterverbinding met Rotterdam ...." En voor grote aantallen Duitse boeren wenste, hij inlijving van verre gebieden.... „Dat kan alleen maar in het Oosten zijn",
---

„Wij staan klaar”
TTET behoeft geen betoog, dat -^-zowel Gustav als zijn Alfried buitengewone begunstigers waren van Hitler; het ouderwetse toeschuiven van steekpenningen werd veranderd in een regelrechte financiering van de nazi's. Maar voor wat hoort wat. In 1942 herinnerde Gustav Krupp er aan, dat hij na Hitlers machtsovername in 193.3 het genoegen had „de Führer te kunnen berichten, dat Krupp klaar stond om aan de herbewapening te beginnen". En toen de tweede wereldoorlog uitbrak, gebeurde er twee dingen. Gedurende alle jaren van westelijke bombardementen van Duitse steden werden de uitgestrekte fabrieksterreinen van Krupp slechts voor 30 procent getroffen, zon beetje aan de buitenkant. Het andere feit was, dat Krupp nieuwe „arbeiders" had: 69.89 S buitenlandse burgerslaven, 23.076 krijgsgevangenen ën 4978 bewoners van concentratiekampen. Sommige waren zes jaar 0ud.... Het waren ideale jaren voor Krupp, want ditmaal behoefde hij zelfs tienduizenden „arbeiders" geen loon te betalen; alleen maar tvat slecht voedsel. Alfried Krupp, de huidige bezitter, kon toen hij zijn korte straf uitzat, best glimlachtend beloven „nooit meer een hand naar het oorlogsbedrijf te zullen uitsteken". Het werd keurig voor hem bewaard door de westelijke mogendheden en hem in 1951 weer toegestoken. De wapenfabrikant en oorlogsmisdadiger Alfried Krupn, wiens mijnen en hoogovens voor de vorm in een „onafhankelijke" maatschappij waren opgenomen onder leiding van zijn vertrouwensmannen, heeft er inmiddels weer een staalfabriek bijgekocht. Hij produceert thans meer staal dan ooit tevoren. Zijn jaaromzet passeerde de 5000 miljoen mark. Hij heeft 111.000 man personeel, die het Krupp-loon grotendeels weer uitgeven in....
Krupps warenhuizen.
---

De „barmeid van Hamburg”
A LFRIED Krupp heeft één zoon, -^*-Arndt, voorbestemd om Krupp VI te worden. Deze vertegenwoordiger van de zesde Krupp-generatie is vaste klant der nachtclubs en laat zich het liefst fotograferen mot een filmster in de armen. Zijn moeder is Anneliese Bahr, die door haar schoonouders Gustav en Bertha honend de „barmeid van Hamburg" werd genoemd. Het Duitse Krupp-sprookje wil, dat Alfried zijn Anneliese uit liefde trouwde. Toen Alfried echter voor de keuze werd gesteld: scheiden of erfgenaam af, koos hij schielijk Krupp.
Na de oorlog hertrouwde hij met de reeds drie maal gescheiden Vera Hassenfeld uit Californië. D.it
Gustav Krupp (IV) von Bohlen und. Halbach (niet dophoed) met Hit Ir,- op weg naar zijn wapenfa-
brieken.
duurde maar tot 1957. Sindsdien amuseert hij zich ongehuwd. Maar hoe het privé-leven der Krupps zich ook afspeelt, in één opzicht blijven ze zichzelf: kooplieden des doods. Eens achter Wilhelm I, toen achter Wilhelm 11, daarna achter Hitler en nu weer de begunstigers vice-versa van Adenauer, Heusinger, Strauss en Speidel.
Het heet, dat Alfried Krupp thans geen wapens meer vervaardigt. Zo werd ook na de eerste wereldoorlog beweerd. Het bleek een leugen te zijn. Trouwens, Alfried Krupp heeft zich bij voorbaat gedekt toen hij verklaarde, dat de vraag of hij wapens zal vervaardigen, tenslotte zal afhangen van de situatie.
Jawohl, en de voormalige Bondspresident dr Heuss noemde als feestredenaar bij het 150-jarige Krupp-jubileum de beschuldigingen uit het buitenland aan het adres van het Krupp-concern alvast „moeilijk te verdragen huichelarij".
De Krupps, die tot de kleine groep der werkelijke heersers van West-Duitsland behoren, zijn vijf generaties de vloek vau Europa geweest. Die vloek zal pas worden opgeheven als er geen zesde generatie wapenfabrikanten meer zal zijn.
*) Het eerste en tweede artikel verschenen resp. i en 5 december in „De Waarheid".
---

Ook Fortuna-surprise Ook Fortuna-surprise voor PSV? DWS-Blauw Wit: opnieuw Amsterdamse derby
Terwijl zondag van de drie kopploegen PSV in een thuiswedstrijd Fortuna ontmcet, moeten de beide rivalen Feijenoord en Ajax op vreemde bodem hun kansen verdedigen, respectievelijk bij ADO en Rapid. Opzienbarende verschuivingen zijn nauwelijks te verwachten, evenmin aan de uiterste onderkant van de ranglijst, waar Enschede GVAV op bezoek krijgt en wel verwoede pogingen in het werk zal stellen de tweede helft van de competitie zender puntenachterstand op de nummers 16 en 17 in te gaan.
In de Eerste Divisie A kan DHC pogen de leidersplaats te heroveren via een zege op DFC, iets waarop in de andere afdeling Elinkwijk niet behoeft te rekenen, ook al wint het zelf van EBOH — en dat zit er dik in —en verliest Heracles van Heerenveen, hetgeen evenmin tot de onmogelijkheden behoort. In de laagste afdeling van het betaalde voetbal achten we Helmondia wel in staat zijn fraaie positie met succes te verdedigen.
Wat we indertijd over Ajax schreven, geldt ook voor Feijenoord: ADO speelt in het Zuiderpark tegen de sterkste tegenstanders vaak zijn beste spel. Hervindt de Haagse voorhoede — de laatste weken nogal door elkaar gehusseld — zijn stootkrachten, dan zal de hechte Feijenoord-defensie het moeilijk krijgen. Niettemin achten we een 2 op het poolformulier een niet al te grote gok.
Voor Rapid-Ajax zouden we dezelfde kolom willen aankruisen, want de prestaties van de Limburgers zijn niet bepaald daverend. We vrezen dat zij zondag de tiende nederlaag tegemoet gaan, al zal het geen I—61—6 worden als destijds, toen Feijenoord op bezoek was.
PSV dient te bedenken dat Fortuna ook uitspelend tot verrassende prestaties in staat is, waarvoor wij de pverwinningen op Ajax en DOS even in de herinnering terugroepen. Het zou niet vreemd zijn als in het Eindhovens Sportpark de helft van de winst door Faas Wilkes c.s. wordt opgeëist.
DWS-Blauw Wit! Een wedstrijd om blindelings het kruisje neer te zetten, want een voorspelling beweegt zich op hetzelfde gladde ijs als dat van de pas geopende Amsterdamse ijsbaan.
„Kampioensdoder" Willem II zal De Volewij ckers aan het Mosveld handenvol werk geven en een Tilburgse zege ligt dan ook voor de hand. DOS is thuis alleen door Fortuna verslagen en het lijkt ons niet aannemelijk dat MVV hetzelfde kunstje gaat uithalen. Sparta- Volendam kan wel eens op een gelijkspel uitdraaien, welk resultaat wij ook bij Enschede-GVAV verwachten. VVV kan zich iets opwerken door NAC te kloppen en daartoe achten we de Venlonaren wel in staat.
---

Eerste Divisie
DHC-DFC is de grote strijd in A, waar de onderlinge afstand tussen de zes hooggeplaatsten zo uiterst gering is. Het voordeel van eigen bodem zal hier wel de doorslag geven, hetgeen nodig is voor de mannen uit Delft, omdat Sittardia tegen Eindhoven de beste kansen heeft. De jonge ploeg van Fortuna moet het in Vlaardingen tegen Leeuwarden kunnen rooien.
AGOVV is sterk in gelijke spelen, maar 't Gooi moet maar niet teveel rekenen op een gedeeld resultaat, ook al geeft de zege van zondag op Stormvogels een weinig ruggesteun. In de strijd om de bovenste plaatsen blaast SVV nog een beste partij mee, hetgeen KFC in Schiedam wel zal merken. BW durven we weinig kans te voorspellen bij het bijzonder onberekenbare Vitesse en ook Haarlem zal bij Veendam wel een nederlaag tegemoet gaan, evenals Helmond bij Stormvogels. Tenslotte is Alkmaar - Go Ahead een treffen, dat een draw kan opleveren.
In de afdeling B steekt Heerenveen-Heracles boven alles uit. De leiders komen in het veld met de verse herinnering aan de daverende B—o zege op EBOH, terwijl de thuisclub bij Limburgia een forse nederlaag leed. Daaruit de conclu-
sic te trekken dat de Friezen onder de voet zullen v/orden gelopen, lijkt wat te voorbarig. Een gelijkspel is aannemelijker. Elinkwijk
zal zeker in spanning het reslutaat van deze ontmoeting afwachten, omdat bij een puntenverdeling de achterstand van de Utrechters tot één punt zou worden teruggebracht. Want dat zij van EBOH gaan winnen ligt voor de hand.
Enschedese Boys zal bij Be Quick hard om een dragelijk resultaat moeten vechten en hetzelfde voorspellen we RBC, dat de reis naaf Amersfoort maakt. HVC is een van de wispelturigste ploegen van het betaalde voetbal en dat maakt reisjes naar Birkhoven allerminst tot een genoegen. Excelsior—SHS kan een gelijkspel opleveren, evenals ZFC—Hermes, maar Hilversum moet Limburgia kloppen als het 't geschokte prestige en de begeerde plaats boven de streep wil herwinnen. VSV geven we weinig, kans op succes bij NOAD en een gedeeld resultaat kan Wilhelmina- Wageningen opleveren.
JAN JONGBLOED—DWS zwaar karwei tegen Bleyenberg
---

Tweede Divisie
Het lijkt ons niet aannemelijk dat de Tweede Divisie na zondag een nieuwe leider heeft. Helmondia zal wel korte metten maken met Zwolse Boys, terwijl RODA juist de lastige reis naar PEC voor de boeg heeft, waaruit wij nog niet de beide punten zien komen. De prestaties van Velox geven aanleiding een behoorlijk resultaat in Oldenzaal te verwachten en ook Baronie zal tegen Zwartemeer wel niet uit de pas raken. Twee punten kan EDO op NEC veroveren, maar ten aanzien van RCH-De Graafschap en LONGA-Tubantia is wat meer voorzichtigheid geboden.
---

Grote activiteit Venco-stakers
(Van onze verslaggever)
De jonge stakers van de dropfabriek Venco leggen grote activiteit aan de dag in hun solidariteitsacties. Enkele meisjes van dit bedrijf zijn uit solidariteit eveneens in staking gegaan. De stakers hebben contact opgenomen met de ABC (NW).
Op steunlijsten wordt goed ingetekend. Op een bouwwerk te Bui^ tenveldert dinsdag ƒ 72,—. Veel steun ondervinden de stakers van het ANJV. De actie-commissie heeft manifesten uitgegeven aan collega's in soortgelijke bedrijver en buurtbewoners.
„Het gaat hier om een tientje voor hoogstens 26 jongeren, dus totaal ƒ 260,—. En dat terwijl het bedrijf grote winsten maakt," aldus het manifest. De winst van Venco bedroeg in 1960 meer dan ƒ 300.000,—.
---

Vijftien man op een lijkkist en een vat vol NAVO-rum Westduitse bewapeningsrace versneld
(Van onze redactie buitenland.) J)EZE dagen beleven we weer
het weinig verheffende schouwspel van een bijeenkomst van de ministers van Buitenlandse Zaken van de NAVO-landen.
Vorig jaar december karakteriseerde de New Yor i< Times de toen gehouden Parijse bijeenkomst van de 15 NAVO-ministers bitter door er het roverslied uit de bekende roman „Schateiland" van Robert Louis Stevenson op van toepassing te verklaren: „Op de kist met het lijk zaten vijftien man Jo-ho-ho en een fles vol met rum En de rest werd gevloerd d/bor duivel en kan." Hierin klinkt nog wat levenslust en ondernemingslust door. Maar een half jaar later, toen de ministers elkaar in Oslo weer ontmoetten, kon dezelfde New Vork Times er geen vrolijker beeld van schetsen dan dat van een van die tehuizen van ouden van dagen, waar ieder over zijn kwalen zeurt. Waar men zichzelf alleen nog weet op te kikkeren met de gedachte dat de eigen ziekte niet zo dodelijk gevaarlijk is als die van de buurman. Zelf kan men ten minste nog zonder hulp de trappen van het NAVO-gebouw opkomen En dit keer, weer in Parijs? De kwalen zijn er nog allemaal! Spaak — nog gebelgd over het feit dat hij zijn secretarisschap van de NAVO moest neerleggen om na de stakingsbeweging in België de regering-Lefèvre bij te springen — kwam om met de vuisten op tafel te slaan over Congo, beter gezegd over het uranium, koper en kobalt van Katanga. Niet te hard overigens, anders vliegen Amerikanen, Belgen, Fransen en Britten elkaar op dit punt al dusdanig in de haren, dat er geen tijd overblijft voor de andere problemen.
Portugal heeft immers met menig bondgenoot een appeltje te schillen over gebrek aan NAVOsolidariteit inzake de koloniale onderdrukking in Angola en Goa. Frankrijk dito inzake Algerije. De Verenigde Staten zien met ergernis de bloeiende Cubaans-Canadese handel en liggen met Frankrijk ook al overhoop wat betreft Laos en Zuid-Vietnam. De Britten en Amerikanen verwijten Italië gebrek aan NAVO-solidariteit omdat het Sowjet-olie importeert en Shell-dienaren in de Franse en Nederlandse regeringen sluiten zich daar volmondig bij aan.
De Griekse regering komt weer om economische hulp vragen —
de vorige portie is opgebruikt om de verkiezingen te financieren. De Turkse voorzitter van de bijeenkomst, Selim Sarper — een van degenen die de zuivering van het bewind van de terdoodveroordeelde NAVO-premier Menderes heeft overleefd — komt ook weer uiteen zetten, dat zijn land niets zozeer nodig heeft van zijn bondgenoten dan geld. Liefst „harde valuta's", dollars, marken, guldens bijvoorbeeld.
En dan zijn er nog de werkelijk grote vraagstukken waarmee de ministers ' geconfronteerd worden: het Sow jet-voorstel een vredesverdrag met Duitsland te sluiten, de kwestie West-Berlijn te regelen en de Duitse eis om atoomwapens en nog meer zeggenschap.
Minister Luns zal ondertussen nog wel proberen zijn Papoeaideeën aan de man te brengen en na het NAVO-feest mag bierfabrikant Stikker als NAVO-secretaris proberen van dit alles voor de buitenwacht „de balans van hetgeen bereikt werd" op te stellen. Dat wordt dan een éénacter op de lijkkist. Waarschijnlijk met bier in plaats van rum.
---

Goed nieuws uit de DDR
TV7AT valt er van Berlijn te zeg" gen?
Vooral dat het er aanmerkelijk rustiger is geworden sinds de 13de augustus toen de DDR zijn grenzen afgrendelde en daarmee een dikke streep haalde door de rekening van de NAVO-generaals, in het bijzonder van de Westduitse onder hen.
Beter werd het ook in de DDR. Daarvan getuigen de cijfers van de economische ontwikkeling. In september steeg de arbeidsproductiviteit met 7,3 procent, in oktober met 7,8 procent.
Laatstgenoemde maand was wat de industrieproductie betreft een record met een voortbrenging van een waarde van 273 miljoen mark per dag tegenover 245 miljoen per dag in de tien maanden daarvoor. Dat is uitstekend nieuws. Verder zijn er door de regering van de DDR minimum-voorstellen gedaan aan de Westduitse regering ter voorbereiding van een vredesverdrag.
Bonn heeft niet eens geantwoord. Het eist de DDR op en de rest van Gross-Deutschland en denkt er niet over ook maar een stap naar een vreedzame regeling te doen. De ronkende regeringsverklaring in de Bondsdag afgelegd spreekt op dit punt duidelijke taal: „desnoods-oorlog-om-Berlijn" en zo snel mogelijk atoomwapens.
---

Geheime wapenorders
ADENAUER is naar Kennedy ge■'*■ weest en sloot er een geheim aceoord over grote Westduitse wapenorders (vijf miljard gulden!), iets waar Kennedy zeer op gesteld moet zijn. Het brengt immers winst aan de Amerikaanse wapenconcerns, die hij tevreden moet stellen en bovendien misschien wat tijdelijke opleving in bedrijfstakken waar de crisistoestand nog even ernstig is als aan het begin van het Kennedy-bewind.
Na het Kennedy-Adenaueronderhoud is de Westduitse bewapeningsrace in versneld tempo voortgezet — de diensttijd werd verlengd, de militaire voorraden werden uitgebreid, reservisten werden opgeroepen, Duitse troepen komen in België en een Duits- Deens Baltisch commando werd er doorgedrukt. De Westduitse oorlogsbegroting werd met rond vier miljard mark verhoogd.
Het „Westelijk vooroverleg" over de Duitse en Westberlijnse kwestie werd omgekeerd evenredig aan het bewapeningstempo vertraagd. Eerst waren de Duitse verkiezingen voorwendsel voor uitstel, nu is het de onwil van president De Gaulle. Het zou lachwekkend zijn als het niet zulke ernstige zaken betrof.
Kan iemand in alle ernst denken dat de Verenigde Staten en Groot- Brittannië en twaalf andere NAVO-landen zich zouden weerhouden door een man als De Gaulle om onderhandelingen met de Sowjet-regering te openen als zij die onderhandelingen zelf wensten?
Kan iemand de comedie ernstig nemen, dat Adenauer naar De Gaulle' gaat om hem ervan te overtuigen dat hij mee moet werken om aan Adenauers Gross-Deutschland-politiek een einde te maken? De zogenaamde starre houding van De Gaulle heeft de instemming en steun van i Adenauer en van belangrijke fracties in de Amerikaanse en Britse regeringskringen!
---

De fractie van Luns
WAAROM beschrijft een in het NAVO-kamp zo toonaangevend blad als de New Vork Times de ministerraad van dit oorlogsblok als een stel desperate dronkemannen of als een treurige samenklontering van saggerijn en machteloosheid? Omdat — een jaar en een half jaar geleden al! — zelfs in deze kringen het besef doordrong, dat de NAVO-politiek geen steunpunt meer heeft in de huidige wereldverhoudingen. Dat men een politiek van kracht voert tegenover de socialistische en exkoloniale landen, terwijl men de zwakkere is geworden die meer en meer geïsoleerd komt te staan.
President De Gaulle verzet zich tegen onderhandelingen over Duitsland en Berlijn omdat hij vreest — en dat zelfs openlijk te kennen geeft — dat het Westeri daarmee toont dat het gedwongen kan worden zich bij de heden-» daagse werkelijkheid neer te leggen en internationale geschillen door onderhandelingen op te lossen.
Anderen in het Westelijk kampj niet minder imperialistisch gezind, zeggen dat machtsvertoon wel aardig is, maar dat als men na zulk machtsvertoon toch moet toegeven, men nog meer in zijn hemd staat.' Ondertussen ruziet men voort en blijven de gevaren levensgroot bestaan.
Ondertussen gaat West-Duitsr land verder zich door het uitdelen van bewapeningsorders en het uitspelen van de ene bondgenoot tegen de andere (Amerika tegen Engeland vooral) van betere plaatsen in de NAVO-colonne té voorzien. Eerste punt op het huidige Westduitse program is de vorming van de NAVO tot „vierde atoommacht", een zwakke camouflage voor het ter beschikking stellen van massavernietigingswapens aan nazi-generaals. Ook op dit punt openbaren zich duidelijk onderlinge tegenstellingen in de NAVO, vooral door de druk van de openbare mening in de Westeuropese landen. In diplomatieke kringen neemt men aan dat in de NAVO-raad zich een Amerikaans-Westduits* Nederlandse fractie zal vertonen, waartegenover een minder agressief en terughoudender optreden van Noorwegen, Denemarken; Italië en mogelijk ook Canada. Dat laat zien dat er binnen d« NAVO verschil van politieke koers mogelijk is, maar men van minister Luns alleen het ergste kan verwachten. Een reden temeer om hem uit zijn onderduiken in Parijs terug te roepen, al was het maar om zijn Nieuw-Guinea-fiasco aan het parlement voor te leggen!
Na de NAVO-zitting komen president Kennedy en premier Macmillan nog eens apart bijeen om te proberen voor de kerst toch nog een opwekkend Westelijk geluid te kunnen laten horen.
Maar het is niet waarschijnlijk dat het lukt.
---