Egyptisch dorp in brand Bij een brand, die woensdagavond in het Egyptische dorp Abyadeya uitbrak, zijn zeventien mensen omgekomen en honderdvijftig gewond. Duizenden woningen werden in de as gelegd. --- Stheeman bevestigt beslag van I'Ecluse (Van onze verslaggever) i Rechter Stheeman, de president van de Amsterdamse rechtbank, heeft zich opnieuw bij TEcluse-Cornegoor aangesloten tegen „De Waarheid". Hij deed vanmorgen uitspraak in het korte geding dat de uitgeef ster van onze krant, de Stichting „Bepenak", tegen het beslag op „Felix Meritis" had aangespannen. Zoals bekend, eist de voormalige medewerker van de SD, W. I'Ecluse, parfumeriehandelaar te Zutphen, 106.000 gulden van „De Waarheid" wegens een artikel over hem in ons nummer van 9 maart j.l. De man, die door het Bijzonder Gerechtshof te Zutphen op 23 december 1946 ter dood werd veroordeeld wegens verraad van een Apeldoornse verzetsgroep, voelde zich in wat hij noemde „zijn eer en goede naam aangetast" en zegt, materiële schade te hebben geleden wegens de verspreiding van onze krant van 9 maart in zijn woonplaats. Mr. Clara Enthoven, raadsvrouwe van „Bepenak", had gesteld, dat de uitgeefster van „De Waarheid" niet verantwoordelijk is te achten voor deze verspreiding, maar mr. Stheeimann meent, dat de verspreiding Ihier niet in 't geding is. Stheemann wijst het argument af, dat er geen enkele reden is, beslag te leggen omdat „De Waarheid" nog nooit één rechtmatige vordering niet heeft voldaan. Hij veroorlooft zich zelfs de uitlating, dat „De Waarheid" is „aangewezen op de goedgeefsheid van haar lezers" en loopt meteen maar even op een uitspraak in hoger beroep vooruit door op te merken, dat ook de gewone rechter zeker beroep tegen het beslag zal afwijzen. ... --- Van Hall praat politieoptreden bij Franco-consulaat goed Officiële lezing echter in flagrante strijd met feiten Ooggetuigen: „Politieverslag /op tal van punten onwaarP (Van een verslaggever) Burgemeester Van Hall weigert een onderzoek in te stellen naar het schandelijk politieoptreden tijdens de betogingen van jongeren voor het Spaanse consulaat te Amsterdam op vrijdagavond 19 april als protest tegen de voorgenomen executie van Julian Grimau. Dit blijkt uit zijn antwoord op het protest, dat door het CPNraadslid Van het Schip in de vorm van schriftelijke vragen tegen de houding van de politie was aangetekend. Ter motivering van deze weigering geeft burgemeester Van Hall thans — een maand later — een opsomming van de gebeurtenissen, zoals die zich volgens de politie op die bewuste avond zouden hebben afgespeeld. De lezing, die hij van de feiten geeft, blijkt echter op alle essentiële punten in strijd met de waarheid. Burgemeester Van Hall zet de raad de volgende lezing voor: „Op 19 april 1963 tussen 21 en 22 uur is door een groep van onveer 100 jongeren, die kartonnen borden met opschriften meedroegen, getracht te demonstreren voor het Spaanse consulaatgeneraal, Oranje Nassaulaan 20. De aldaar op post staande agent van Gemeentepolitie heeft toegestaan, dat namens de demonstranten door één van hen een pamflet in de brievenbus van het consulaat werd gedeponeerd. Toen echter een aantal demonstranten de tuin van het consulaat-generaal op onwettige wijze wilde binnendringen, heeft deze agent dit trachten te verhinderen door gebruik te maken van zijn gummistok. Hij kreeg daarbij assistentie van de bemanning van een juist ter plaatse verschenen radioauto. Aangezien de demonstranten weigerden zich te verwijderen en door spreekkoren en scheldpartijen de orde ter plaatse ernstig werd verstoord, werd om meer politiehulp verzocht. Na het arriveren van deze assistentie konden de demonstranten worden verspreid waarbij gebruik moest worden gemaakt van de wapenstokken. Tijdens het verwijderen ontstonden op enkele plaatsen vechtpartijen en werd door de demonstranten met stenen gegooid, terwijl door hen werd gescholden en geslagen. Te midden van dat tumult kunnen ook demonstrerende vrouwen met de wapenstok zijn geslagen. Omstreeks 22.30 uur was de orde hersteld. Zoals uit het vorenstaande blijkt, heeft de houding van de demonstranten het optreden van de politie noodzakelijk gemaakt". De verklaring werd ondertekend door burgemeester Van Hall en gemeentesecretaris Van den Berg. Deze foto brengt in beeld hoe een hoofdinspecteur van politie optrad tijdens een betoging bij het Franco-consulaat te Amsterdam. Hij ranselt een vrouw af die even eerder had geprobeerd agenten te bewegen hun gewelddadigheden te staken. --- Na Holtrop, nu Zijlstra: „We zijn te pessimistisch geweest" (Van onze verslaggever) Op de jaarvergadering van het christelijk ondernemersverbond heeft AR-minister Zijlstra vandaag de verwachting uitgesproken, dat de door het regeringsplanbureau voorspelde werkloosheid voor dit jaar geen werkelijkheid zal worden. Ondanks een betere kennis van de conjunctuur, aldus Zijlstra tot zijn ondernemersgehoor, zijn we dikwijls toch te pessimistisch in onze verwachtingen. Volgens hem zet de economische expansie voor de ondernemers zich in een „bevredigend tempo" voort en is het niet uitgesloten, dat deze expansie zich ook in het volgende jaar nog in versterkte mate doorzet. (Daarmee dus ook de vraag naar arbeiders). • Ondanks deze prettige geluiden voor de ondernemers, was het volgens de minister wel nodig om de „kostenstijging", dat wil zeggen: de lonen van de arbeiders, „binnen aanvaardbare grenzen te houden." De feiten wijzen echter uit, dat de arbeiders alle reden en mogelijkheden hebben om van de „prettige ontwikkeling" voor de ondernemers gebruik te maken om grotere loonsverhogingen af te dwingen. --- Niet naar binnen gedrongen We hebben de lezing van burgemeester Van Hall voorgelegd aan een van de jongeren, die als eersten op de bewuste avond een protest bij het consulaat overhandigden. „Van die verklaring deugt geen woord", zei hij ons. „Ik vervoegde me, vergezeld door een groepje van 12 jongeren, bij het gebouw. Voor de poort stond een agent, die me toestond een brief af te geven. Ik heb die brief niet in de bus gestopt, maar met een mondelinge toelichting overhandigd. Terwijl ik buiten verslag bracht van mijn bevindingen, naderde een nieuw groepje jongeren. Inmiddels was ook een politieauto gearriveerd. De bemanning van deze wagen nam; in tegenstelling tot de eerste agent, van meet af aan een zeer onheuse houding aan. Zij weigerde iemand toe te staan brieven af te geven en ontzag zich zelfs niet de jongeren af te snauwen en te bedreigen. Kort daarop verschenen nieuwe auto's met agenten en politiemotoren. En toen begonnen plotseling de charges. Er is geen sprake van dat iemand van ons geprobeerd heeft de tuin binnen te dringen. De bewering dat die eerste agent geslagen zou hebben, omdat we zouden hebben geprobeerd naar binnen te komen, is gelogen. Ook toen er meer politie arriveerde, is dat niet geprobeerd. Ik ben de gehele avond gebleven. Er is niet met stenen gegooid. Er is evenmin gescholden. Tenminste niet door ons. Wel door de politie. We hebben gedemonstreerd en in spreekkoren geroepen, maar dat gebeurde nadat de politie was gaan slaan en het ons onmogelijk was geworden door het afgeven van brieven uiting te geven aan ons protest tegen het Francooptreden." --- „Aanzienlijke schade" Verder gaat Stheemann zo ver, dat hij het artikel in „De Waarheid" waarin over I'Ecluse en Cornegoor in het algemeen belang werd geschreven, reeds nu afwijst. Hij zegt namelijk, niet te kunnen inzien hoe het algemeen belang „óóit door een dergelijke publicatie zou kunnen worden gediend". Hiermee mengt de Amsterdamse rechtbank-president zich in feite rechtstreeks in het recht van persvrijheid, terwijl hij bovendien de rechtszaak van I'Ecluse tegen „De Waarheid" reeds in zijn uitspraak betrekt. Hoewel uit de door Cornegoor overgelegde omzetcijfers van I'Ecluse slechts een teruggang blijkt van enkele tientallen guldens in de eerste week na verschijning van het bewuste artikel in „De Waarheid", spreekt Stheemann van „aanzienlijke schade" van I'Ecluse. Stheemann heeft op deze gronden het beslag gehandhaafd en onze krant veroordeeld tot de kosten van het geding, zijnde ƒ 200,—. --- Hoge politiefuntionaris Een onzer verslaggevers heeft ook de lezing gevraagd van de vrouw, die de bewuste avond door een hoofdinspecteur van politie werd afgeranseld: „Ik kwam in de loop van de avond langs met het plan een protestbrief af te geven" vertelde zij. „Overal raasde politie door de buurt en op verschillende plaatsen zag ik hoe agenten insloegen op jonge mensen. Op het Emmaplein reed een motorzijspan me achterop. Een van de agenten riep tegen me: „Als je niet opd. ... prik ik je tegen de muur". Ik heb gezegd hoe ik over dat optreden oordeelde. De motoragenten keerden zich daarop om en reden terug. Ik stak het plein over in de richting van de Koninginneweg. De buurt uit dus. Bij me liep nog een vrouw maar verder was er niemand in de nabijheid. Plotseling hoorde ik snelle voetstappen. Toen ik omkeek zag ik van vlak bij een hoge politiefunctionaris. Klaarblijkelijk was de man er niet over te spreken dat de motoragenten me niet hadden geslagen. Met een van woede vertrokken gezicht sloé'g hij met een lange lat op me in. Toen ik van schrik bleef staan, sloeg hij nog harder. Dat zijn de feitenr De verklaring van de burgemeester dat er ook vrouwen „kunnen zijn geslagen" steunt niet op de werkelijkheid. Er is geslagen, door een hooggeplaatst politieman en zonder enige aanleiding." Onze verslaggever die de bewuste avond ter plaatse was bevestigt op grond van zijn waarnemingen de juistheid van bovenvermelde verklaringen. Niet de betogers, maar de politie heeft zich schuldig gemaakt aan „verstoring van de orde". Zij heeft daarmee, zoals door Van het Schip al in zijn vragen werd geconcludeerd, inderdaad „de indruk gevestigd te sympathiseren met het Franco-regiem." Dat thans een lezing van de gebeurtenissen wordt gegeven, die met de feiten op gespannen voet staat, versterkt die 1 indruk alleen maar. --- Niet-aanvalsverdrag ~Het afsluiten van een niet-aanvalsverdrag tussen de NAVO en de landen van het Pact van Warschau zou een zeer positief element kunnen worden bij het verbeteren van de betrekkingen tussen deze werelden", verklaarde Spaak in antwoord op een desbetreffende vraag. Voorts zei hij: „Het uitvoeren van het plan tot het scheppen van een atoomvrije zone in Europa zou een zeer positieve invloed kunnen hebben op de Duitse vredesregeling en een regeling van die kwestie zou op haar beurt het regelen van andere wereldproblemen gemakkelijker maken. Daarom zeg ik, dat het plan voor een atoomvrije zone een nuttig plan is". --- Entrepot kreeg er 10.000 vierkante meter bij (Van een verslaggever) Gistermiddag is in het oostelijk havengebied met enig ceremonieel het nieuwe pakhuis in gebruik genomen dat door de gemeente ter uitbreiding van haar entrepotdok aan de Cruquiusweg werd gebouwd. Het nieuwe pakhuis, dat de bestaande ruimte van 65000 vierkante meter met 10.000 uitbreidt, zal een grote verscheidenheid aan goederen herbergen. Terwijl de laatste hand aan het gebouw nog moest worden gelegd, werden al ruimten volgestouwd met thee, suiker, specerijen, wijnen, koffie, cacao en ook machinerieën, kostbare tapijten, bijouterieën en zelfs briljanten. Het gebouw dat werd ontworpen door de architecten prof. ir C. Wegener Sleeswijk en S. J. S. Wichers, is met de modernste voorzieningen uitgerust. Alle verdiepingen zijn voor heftrucks bereikbaar via volautomatische liften. De eerste en vierde etage zijn voorzien van een terras waarop de hoge kranen de goederen neerzetten. De tweede en derde verdieping zijn uitgerust met „klapluiken", die in verticale stand de bergplaats afsluiten en met een enkele handbeweging horizontaal kunnen worden gewenteld en dan zwaar genoeg zijn om goederen en heftrucks te dragen. Het pakhuis kreeg de naam „Koning Willem I". Gistermiddag is het in aanwezigheid van autoriteiten en andere belangstellenden ingewijd met een rede door de directeur, de heer C. Rijksen. --- WOLFGANG SCHREYER de dronn van KAPITEIN LOY 238 Hij liep naar het raam en tuurde door de tralies. Boven de Golf van Riga lag ochtenddamp. De zon ging op. Ze steeg bloedrood uit het water, verscheurde de grijze sluier en de zee begon te glinsteren. Bij de kust voer een torpedoboot, de witte boeggolf schitterde. Er schreeuwden meeuwen. De hemel gloeide lichtroze; op de kalkmuren van de villa's in de buurt lag een frambooskleurige weerschijn. Dat waren vriendelijke eengezinshuizen, zoals die er ook aan de Londense stadrand waren; twee ervan werden door groengeverfde, puntige houten heiningen omzoomd, waarlangs herfstbloemen groeiden. Er stonden militaire wachtposten voor. In de blauwe verte, aan de kant van een bont loofbos, schoven pieren en aanlegsteigers de zee* in Was dat de haven van Kuressaare? Loy maakte het raam open en ademde de van dauw vochtige ochtendlucht in. Wanneer zou hij weer vrijkomen? Wanneer zou hij Doris terugzien? Hoe zouden haar wonden genezen? Ze zou op hem wachten Zijn eerste gang zou naar haar voeren. Hij zat lange tijd op de rand van het bed, met het gezicht in de handen. De derde dag van zijn gevangenschap brak aan. Buiten kwamen voetstappen naderbij, ze weerklonken op de gangtegels en verstomden voor zijn deur. Er werd een sleutel omgedraaid en de grendel werd weggeschoven. Een jonge ordonnansofficier met een fris gezicht zei: „Overste Makarow wenst U te spreken." Dat was iets nieuws. Wie hem verhoorde, had men hem nog nooit eerder meegedeeld. Betekende het een wending ten goede? De jonge, roodwangige officier, zeker een onderluitenant, bracht hem door verscheidene gangen. Zo af en toe zei hij beleefd: „Nu deze trap" en „Hier omheen alstublieft." Ongetwijfeld was zijn situatie verbeterd. Ze konden hem, aangezien hij onschuldig in de zaak was betrokken, zeker niet langer vasthouden. Zijn invrijheidstelling was ophanden, daarom behandelde men hem goed. Hij had gehoord dat de Russen dat zo deden. Ze zouden hem via Stockholm naar huis sturen, al gebeurde dat dan misschien ook alleen maar door een nota van het Foreign Office of onder de druk van de wereldopinie. Men had hem geen kranten gegeven en ook geen radio-apparaat, maar hij kon zich voorstellen, wat er gespeeld werd. Het propaganda-apparaat van het Westen liep op volle toeren en precies als na Libau zaten de Russen moreel in de klem. De overste ontving hem, achter de schrijftafel staande, in een grote, lichte kamer; hij knikte hem toe en wees op een stoel. Loy ging zitten. Hij keek in een breed, grofgesneden, door ontelbare rimpels en rimpeltjes gekerfd gelaat, waarvan de strengheid door de charme van de verstandige ogen werd verzacht. Het werd hem onmiddellijk duidelijk, dat deze officier een gevaarlijke tegenstander in het verhoor was. Hij moest op zijn hoede zijn. De onderluitenant schoof een stoel bij de smalle kant van de tafel, blijkbaar om daar te tolken. Een secretaris was er niet; ook dat was nieuw. „U ziet er ziek uit, kapitein", begon Makarow. „Bent U tevreden met de doktershulp, die men U geeft?" „Volkomen", antwoordde Loy. De ordonnans vertaalde. „Ook met de verzorging?" „Het eten is goed." (Wordt vervolgd) --- Moeder slaat kind (2) dood In Haarlem is woensdagavond de 33-jarige mevrouw M. G. S.-van N. aangehouden, die haar tweejarig zoontje Jeroen zo hard tegen het onderlichaam heeft gestompt, dat het is overleden. De vrouw is ingesloten. De huisarts van het gezin, die was gewaarschuwd om naar het jongetje te komen kijken, heeft de politie op de hoogte gesteld. Het drama heeft zich woensdag afgespeeld, 's Avonds is het jongetje overleden. De vrouw heeft zelf verklaard, dat zij haar zelfbeheersing heeft verloren. Zij was gauw driftig. Het lichaampje is in beslag genomen en er is sectie op verricht. De man, een kantoorbediende, is ook door de politie gehoord. Nadat is komen vast te staan, dat hij met de zaak niets te maken heeft gehad, is hij naar huis gestuurd. Het gezin heeft meer kinderen. --- Fed en Vetertje in Priktollan „Dan zit er niets anders op dan dat ik mijn hele verdere leven de beschermer van de kikkers blijf", zei de burgemeester, nadat hij een glaasje water gedronken had. „Ik zal me laten huldigen door de dierenbescherming. Misschien richten ze nog wel een standbeeld voor me op. Maar dat zal dan verdiend zijn. Ik zal de kikkers tot mijn laatste ademtocht blijven beschermen. Voortaan wordt ieder die maar naar een kikker wijst, in het gevang geworpen." Op dat plechtige moment kwam er een van de tinnen soldaatjes van de lijfgarde de speelgoedwinkel binnen. „Is de burgemeester hier?" vroeg hij. „O ja, i*T hem al. Dag burgemeester. Burgemeester, we he"^ een jongen gevat, die achter een kikker aan zat- . hoorden op het gemeentehuis dat u hier was;> z we hem maar hier naar toe hebben gebracht." t „Wie is het?" vroeg de burgemeester. „Weer van die belhamels uit de Schelmenstraat?" „Een kwajongen, burgemeester. Hier is hij." De tinnen soldaat had het spartelende kerettJj de kraag gevat en hield hem omhoog, zodat de ou" meester hem goed in de ogen kon zien. --- Spaak voor atoomvrije zone in Europa Interview met IZWESTIA (Telefonisch van Gerard Pothoven) In een vraaggesprek met commentator Poljanow van de Izwestia heeft de Belgische minister van Buitenlandse Zaken, Spaak, zich voor het instellen van een atoomvrij e zone in Europa uitgesproken. Spaak noemde vreedzame coexistentie tussen landen met verschillende maatschappelijke stelsels de enige aanvaardbare vorm van samenleven. ~Dit niet aanvaarden zou betekenen het erkennen van de koude oorlog en zelfs meer: het erkennen van de hete oorlog, d.w.z. van een kernoorlog. Ik besef heel goed, dat de mensheid voor een zeer ernstig dilemma staat en ik persoonlijk kom niet alleen op voor het naast elkaar bestaan van beide stelsels, maar ook voor de versterking en de uitbreiding van de samenwerking tussen de Westelijke en de communistische wereld", aldus de Belgische minister. --- Geen A-wapens in Europa Uitvoerig werd gesproken over de schepping van een NAVO-atoomstrijdmacht. Poljanow wees daarbij op het grote gevaar, dat dit inhoudt omdat het West-Duitsland de toegang tot de kernwapens zal geven. Spaak verklaarde: „Het zal het beste zijn een overeenkomst te bereiken over het verwijderen van kernwapens uit Europa en opdat geen enkel land in de wereld ze meer zal bezitten. Er zijn geen redenen om strategische kernwapenen in Europa te stationeren of lanceerbases voor kernwapens in te richten". Spaak toonde zich evenwel toch voorstander van de vorming van een multilaterale NAVO-atoomstrijdmacht v/aarin de Verenigde Staten het recht zouden hebben te beslissen over het gebruik van de kernwapens. Over de as Bonn-Parijs zei Spaak, dat „het vele NAVO-landen ook niet aanstaat. Het bevredigt noch Italië, noch België, noch Nederland. Wij zijn van mening dat het in strijd is met de geest van de Europese Economische Gemeenschap. Ik geef toe dat het tekenen van het Frans- Westduitse verdrag een slechte zaak is", aldus Spaak. --- BACH-MOZARTcyclus Nederlands Kamerorkest é Een aparte sensatie is 'te^rjl' op één avond, dinsdag in de v' j, Zaal, Bach's Concerten in C ey resp. voor drie en vier clavecirt>\ \ en strijkorkest te horen uitvOej . Het tweede werk is de beroe $. bewerking van Vivaldi's Conc& b voor vier violen. %,$ Ongelofelijk profiteerde Bach j . de tegenstelling tussen de enig* f : korrelige, gedrongen klank va" ji een bataljon clavecimbels en/^ '' heldere strijkers. En de solisten, j ' rard Hengeveld, Gustav Leonn^s Janny van Wering-en Hans G°fs deden hun werk zo voortrefie jfS dat het Vivaldi-Bachconcert l^ j gebisseerd moest worden. Oolc ï' Nederlands Kamerorkest 0.1.v- j^l mon Goldberg weerde zich »^j' het geheel klonk bepaald i"1 kantesk. di' De werken van Mozart op jj programma waren het Divertim et in D voor hobo, twee hoorn»v strijkers en de verrukkelijke w^ fonie in Bes KV 319. Ook hief/ de buitengewoon levendige, slepende voordracht te prijzen, 'y wel klonken talloze passages *a 'f lijk onexact; het samenspel de begeleidingen beslist heldetlJ|i' dan in de zelfstandige orkests ken. $ Maar ondanks deze gebreken> oude grief overigens, was di* slist een boeiende avond. *?' --- Oudste inwoonster overleden Op 105-jarige leeftijd is &"$ megen overleden mevr. M. **$$ Dikker, de oudste inwoonster ,of Nederland. Mevrouw Kors wer> 11 april 1858 in Amsterdam ge°°M Op haar 105 de verjaardag ot> Jliï zij nog een talrijk bezoek, l' zij een zeer vitale indruk m?-ril De oudste inwoonster van "Lv*' land is thans waarschijnlijk I>(0' J. A. de Bree uit Hoogkerk i°' f ningen, die vandaag 105 jaar lS worden. j --- ANDERS dan ANDERS Nu de zomer zon beetje gaat beginnen, wil ik u de recepten van een aantal bekende- voor u misschien wel onbekende slaatjes, niet onthouden. Wanneer u een dagje uit bent geweest, of terugkomt van een weekend, is het bij thuiskomst heerlijk niet behoeven te koken. Een slaatje kunt u desnoods de dag vóórdat u weggaat klaarmaken. Laten we beginnen met Huzarensalade. Hiervoor heeft u nodig: 100 a 150 gram wit vlees, dus liefst géén roastbief gebruiken, wel kalfs of varkens. Verder 8 koude (gekookte) aardappelen, 1 grote zure appel, een ui, een paar augurken (zoetzuur), mayonnaise of slasaus, peper, zout, Norchestersaus of aroma. Geen biet gebruiken, want dan wordt alles rood, wat smakelijk gezicht is. j$ U begint het gare vlees ir* }£? belsteentjes te snijden. Wel.^i' natuurlijk. Dat doet u verVI*/ ook met de aardappelen, de appel. Het uitje doet u op de W nier van de haringman, du» $ versnipperen, hetzelfde me augurken. u/jfi1 Dit alles doet u in een waarbij u tevens wat zout, V i^ azijn en olie toevoegt. fJVj laatste van beide ongeveer l lepel. Verder een halve cc Worchestersaus oii een beetje mayonnaise. .mt. Dit alles luchtig door ej oy werken en als een lange si een platte schotel deponeren- $i Nu wat mayonnaise over ° en afgarneren. tf* Dit afgarneren doet u door (^ mooie slablaadjes er omhe .rf leggen. Daarop wat hoopjes kommer. Laten we zeggen 5^ hoopjes komkommer. DaarigJ.^ een paar plakjes tomaat. *. toast geven. Ditzelfde slaatje heeft oo^f eens een endere naam, nl- ( gedraaide (niet gemengd). „ <>. Dan maakt u hoopjes °ïir. schaal, van elk apart. U ra°<~ Oï tevens elk hoopje apPar jjie. smaak maken, echter alleen te> olie, azijn, Worchestersaus, z peper. Geen mayonnaise é k6n! ' m SJ>4 Dus in volgorde op de 3 een hoopje wit vlees, hoopje i appel, hoopje augurkjes, "■*, V( uitjes, en daarnaast de apPe^ee garnering kunt u dan ook zelf kiezen. t jji^ Alleen de mayonnaise kom dan nog apart bij. y$ Bij deze vorm van opdieneo? iedereen zelf zien, wat de tf. diënten van dit slaatje z^n'^»% wijl u dat in een aange» o«l slaatje niet of in ieder geval lijk kan zien. „1 i* ln de volgende weken ,yeP nog enkele recepten van ° jge»1 slaatjes geven, dus tot de v . de week maar weer. utl^ ---