VOER DE „GEESTLAND" TE SNEL? Aanvaring Noordzeekanaal voor de rechtbank Heeft de „Geestland" op 24 maart van het vo- " "iq jaar te snel gevaren in het Noordzeekanaal ;n daardoor de sleepboot „Ika Goedkoop" overvaren? Met deze vraag heeft de Amsterdamse In de vroege ochtend van de 24e maart 1964 begon de „Geestland" aan een proefvaart, nadat het schip in het dok was geweest en de motoren waren gereviseerd. De sleepboot „Ika Goedkoop" was daarbij ter assistentie gevraagd. Ter hoogte van de Amsterdamse Coenhaven heeft het schip door een tot nu toe niet duidelijke oorzaak, de sleepboot overvaren. Dit scheepje kapseisde daarop, met het noodlottige gevolg, dat kapitein C. Wortel verdronk. De machinist en de dekknecht van de sleepboot kwamen er met een nat pak af. Aan de kapitein van de „Geestland" A.L.P. en aan de rijksloods le klasse H. A. B. was ten laste gelegd dat door hun schuld de sleepboot werd overvaren en dat ze de maximum snelheid in het kanaal hadden overschreden. Van de twee verdachten was vanmorgen alleen de loods ver- i (Van een onzer verslaggevers) schenen, omdat de kapitein zich op zee bevindt. Bij het verhoor verklaarde de loods, dat de „Geestland" de toelaatbare snelheid had overschreden. De directeur van het loodswezen in het 3e district, waaronder Amsterdam valt, en die als getuige-deskundige optrad, verklaarde dat volgens zijn inzichten, mede gebaseerd op een verslag van de Baad van Scheepvaart, de loods op gebruikelijke en voorzichtige wijze heeft gemanoeuvreerd. De verdachte staat bij zijn dienst be kend als een zeer voorzichtig man Er zijn tegen de loods geer tuchtmaatregelen genomen. De beide volgende getuigen, de machinist van de sleepboot J. R. S. en de 23-jarige dekknecht C.M.J.. verklaarden beiden, dat aan boord van de sleepboot niets bijzonders is gebeurd, waaruit het ongeluk verklaard zou kunnen worden. De sleepboot was op de gebruikelijke manieren met het schip ver- rechtbank zich hedenmorgen uitvoerig bezig gehouden en uit de verklaringen van de tot nu toe gehoorde verdachte en getuigen is dat niet duidelijk geworden. bonden en voer ook op de normale plaats voor het schip uit. Het bevel van de sleepbootkapitein aan de machinist volle kracht te geven heeft niet mogen baten. Ondanks alle pogingen die de kapitein deed, kwam de „Geestland" met grote snelheid op het scheepje aanvaren en voordat de bemanning zich in veiligheid kon stellen, was het ongeluk gebeurd. Uit de diverse verklaringen kwam verder nog vast te staan, dat de sleepboot geen installatie aan boord had, waardoor hij rechtstreeks verbinding met de brug van het zeeschip kon krijgen. (de zitting duurt nog voort) --- Na bekend worden van vrijlating Auschwitz-comité verlangt uitlevering Rajakowitsj Rajakowitsj, de voormalige medewerker van Eichmann, die ervan werd beschuldigd een actief aandeel te hebben gehad in de deportatie van vele Joodse Nederlanders, Belgen en Fransen, is thans weer op vrije voeten. Zoals bekend werd hij begin dit jaar in Wenen tot de ongelooflijk lichte straf van tweeëneenhalf jaar veroordeeld, met aftrek van voorarrest. Het Nederlandse Auschwitz-comité heeft thans per telegram aan de regering gevraagd om Oostenrijk onmiddellijk de uitlevering van Rajakowitsj te vragen. Tijdens het proces te Wenen werd Rajakowitsj er in een aanklacht van 117 punten onder meer van beschuldigd een leidende functie te hebben vervuld aan de „Bijzondere afdeling voor de joden" in Nederland. Van officiële Nederlandse zijde werden op het proces documenten getoond, waaruit duidelijk het aandeel van deze voormalige medewerker van Eichmahn bleek aan de wegvoering van Nederlandse joden naar de gevangenissen en concentratiekampen van de nazi's. Zo kwam onder meer het bewijsstuk ter tafel, dat Rajakowitsj op de hoogte moet zijn geweest van het lot van 400 joodse Nederlanders, die in februari 1941 als eersten werden weggevoerd. Van deze groep zijn in totaal slechts drie mensen levend teruggekeerd. Later kwam Rajakowitsj onnieuw naar Nederland met de speciale opdracht uitbreiding te geven aan het „Centrale Duitse bureau voor uitgeleiding van joden". In die tijd ondertekende hij persoonlijk een telexbericht aan de SS in Parijs, waarin toestemming werd verleend tot de deportatie van Nederlandse joden uit Frankrijk naar Auschwitz. Ondanks deze bewijzen ontkende Rajakowitsj met grote brutaliteit alle punten van de aanklacht, die hij ~onbewezen, uit de lucht gegrepen en in strijd met de waarheid" noemde. Het proces werd destijds volledig door deze na de oorlog in Italië miljonair geworden ex-SS-er en door zijn verdedigers beheerst. --- Drama Vervolg van pagina 1 '| naar beneden ook haar te zullen doodsteken. Daarop begonnen de zenuwslopende uren waarin politieambtenaren, kennissen van 8., een te hulp geroepen psychiater en anderen, trachtten de man te bezweren zijn houding op te geven. B. toonde zich voor geen rede-vatbaar. Wel vroeg hij tegen drieën twee van zijn kennissen, de 32-jarige J. en de 21-jarige B. om naar boven te komen. De woning mochten ze niet betreden maar op de wasmachine in het portaal zouden ze een in een deken gewikkeld bundeltje vinden dat ze naar beneden moesten brengen. De deken bleek het lichaampje van de baby te bevallen. Het kind is onmiddellijk naar een ziekenhuis overgebracht maar daar kon alleen de dood worden geconstateerd. --- Brieven van Eichmann. Het enige dat Rajakowitsj erkende was zijn medewerking aan het zogenaamde Madagascarplan van Eichmann. Dit plan behelsde de deportatie van alle nog levende joden (na de oorlog) naar dit eiland voor de Oostafrikaanse kust. Er waren echter ook brieven van Eichmann, waarin over Rajakowitsj werd geschreven. In een van deze brieven werd gezegd dat Rajakowitsj de kwaliteiten bezat om een leider van de SS te worden. In een andere brief schreef Eichmann dat Rajakowitsj „volkomen bevoegd was beslissingen in het joodse vraagstug te nemen". De opmerkelijk lage straf, die Rajakowitsj in Wenen kreeg, werd destijds toegeschreven aan het ontbreken van een uitleveringsverzoek door Nederland. Door de verdediging , van Rajakowitsj werd dit zelfs gehanteerd als „een bewijs van zijn onschuld". In dit verband is het verzoek van het Auschwitz-comité dus niet onverwacht te noemen. Het telegram van het Auschwitz-comité aan Cals luidt: „Dringen aan om Oostenrijk onmiddellijk uitlevering te vragen van Rajakowitsj wegens zijn, aandeel in de deportatie èn vernietiging van ruim honderdduizend Nederlandse joden". --- Trein 16.50 Agatha Christie -42 Na de oorlog heb ik nog wel pogingen gedaan, maar ik kande alleen maar haar voornaam en zij had in het door de Duitsers bezette gebied gewoond. Zo zijn we tenslotte tot de conclussie gekomen dat het huwelijk nimmer had plaatsgevonden en dat het meisje waarschijnlijk later met iemand anders getrouwd of zclt' misschien overleden was." Inspecteur Craddock knikte. Emma vertelde verder. „Stelt u zich mijn verrassing voor, toen ik net een maand geleden een brief kreeg, ondertekend: „Martine Crackenthorpe". „Hebt u die bij u?" Emma haalde de brief uit haar tasje te voorschijn en gaf hem die. Craddock las hem,met de grootste belangstelling. De brief was in lopend handschrift geschreven en beschaafd gesteld. „Chère Mademoiselle, Ik hoop, dat niet zult schrikken wanneer u deze brief ontvangt. Ik weet zelfs niet eens of uw broer Edmund u wel van ons huwelijk kennis heeft gegeven. Hij is het wel van plan geweest. Hij is slechts enkele dagen na ons huwelijk gesneuveld, op de dag, dat de Duitiers ons dorp hebben bezet. Na afloop van de oorlog kon ik er niet toe komen u te schrijven, ofschoon Edmund mij dat wel gevraagd had. Maar toen had ik een nieuw leven opgebouwd en was het niet nodig mij met u in verbinding te stellen. Nu staan de zaken echter anders. Ik schrijf u terwille van mijn zoontje, het kind van uw broer, omdat ik hem de opvoeding niet fca?i geven toaarop hij recht heeft. Ik kom in het begin van de volgende lueek naar Engeland. Wilt u me even laten weten of u mij kunt ontvangen? Richt uw antwoord dan s.v.p. aan het adres 126, Elvers Crescent, N. 10. Ik hoop erg, dat u hiervan niet te zeer zult schrikken. U de verzekering gevende van mijn oprechte gevoelens, Martine Crackenthorpe" Craddock las deze brief nogmaals over voor hij hem teruggaf. „Wat hebt u na ontvangst van deze brief gedaan, juffrouw Crackenthorpe?" wilde hij weten. „Mijn zwager Bryan Eastley, logeerde toevallig bij ons en ik heb hem om raad gevraagd. Daarna heb ik mijn broer Harold opgebeld en zijn advies gevraagd. Harold stond er verbazend sceptisch tegenover en ried mij de grootste voorzichtigheid aan. ,Ve moeten de geloofsbrieven van die vrouw eerst eens zorgvuldig onderzoeken,'zei hij." Emma vervolgde: „Dat wa_ een nuchter advies waar ik het helemaal mee eens was. Maar als deze dame werkelijk de Martine was, over wie Edmund mij vlak voor zijn dood geschreven had, voelde ik mij geroepen haar hartelijk te ontvangen. Ik heb dus naar het door haar opgegeven adres geschreven en haar uitgenodigd bij ons op Rutherford Hall te komen logeren Enkele dagen later kreeg ik een telegram uit Londen: Tot mijn spijt genoopt onverwacht naar Frankrijk terug te keren. Martine. Daarna heb ik niets meer van haar gehoord." „En wanneer is dat allemaal gebeurd?" Emma fronste het voorhoofd. >,Vlak vóór Kerstmis. Dat weet ik zeker, omdat ik haar wou voorstellen de kerstdagen bij ons door te brengen maar mijn vader wilde daar niets van horen toen heb ik haar geschreven, dat zij het weekeinde na Kerstmis moest komen logeren, omdat we dan nog allemaal bij elkaar waren. Ik geloof dat het telegram dat zij naar Frankrijk terug moest, eigenlijk een paar dagen vóór Kerstmis gekomen is." ~En nu gelooft u dat de vrouw wier stoffelijk overschot in de sarcofaag gevonden is, deze Martine zou zijn?" >,Nee, natuurlijk niet. Maar toen u zei dat zij vermoedelijk een vreemdelinge was, moest mij de gedachte wel even door 't hoofd schieten of zij misschien.." Haar stem verstierf. Craddock sprak snel en geruststellend. „U hebt zeer juist gehandeld door mij dit te vertellen. Wij zullen het onderzoeken. Ik zou zo denken dat er vermoedelijk weinig reden is om te betwijfelen dat de dame die u de brief geschreven heeft ook werkelijk naar Frankrijk is teruggereisd en daar nu gezond en wel aanwezig is. Aan de andere kant, er bestaat een samenloop van data, die u zelf ook reeds getroffen heeft. Maar u behoeft zich niet bezorgd te maken, juffrouw Crackenthorpe, laat alles maar aan ons over." Terloops liet hij erop volgen: „U hebt de heer Harold Crackenthorpe om advies gevraagd. Wat zeiden uw vader en andere broers?" „Vader moest ik het natuurlijk vertellen. Hij heeft zich erg erover opgewonden," gaf ze met een glimlachje ten antwoord. ~Hij was overtuigd dat het weer een poging was hem geld uit da zak te kloppen. Hij gelooft, of doet net of hij denkt, dat hij straatarm is en op elke cent moet bezuinigen. Ik geloof dat oude mensen wel eens meer zulke obsessies krijgen. Er is natuurlijk geen sprake van. Hij heeft een groot inkomen uit vermogen waarvan hij nog geen vierde gedeelte uitgeeft— al is dat hu met die hoge inkomstenbelasting wel anders geworden." (Wordt vervolgd) --- Nalatigheid in 800 gemeenten Typerend in dit verband is, dat tot nu toe hooguit 40 van de ruim 900 gemeenten gebruik hebben gemaakt van de mogelijkheid om commissies van bijstand in het leven te roepen. Deze commissies voorzien er in om gemeenteraadsleden, vakbondsbestuurders, e.d. in de practijk van de bijstandsverlening te betrekken. Zo kunnen deze commissies invloed uitoefenen bij het vaststellen van richtlijnen voor het bepalen van de bijstandsnormen en richting geven aan andere aspecten, die met bijstand samenhangen. Tekenend voor de vertragende toepassing van de ABW is, dat deze commissies nog in de meeste gemeenten ontbreken. --- Geheime normen Het druist voorts tegen de opzet van de ABW in, dat de gemeenten hun bijstandsbeleid aan de openbaarheid onttrekken door de bijstandsnormen geheim te houden. Dit schept grote onzekerheid voor hen, die zich gedwongen zien een beroep op de ABW te doen. Het is bovendien in strijd met wat de toenmalige minister mevr. Schouwenaar-Fransen enige dagen vóór het invoeren van de ABW beloofde. Volgens deze belofte zou de bijstand zoveel mogelyk in algemene, voor ieder toegankelijke, dat wil dus zeggen gepubliceerde, uitkeringsregelen worden neergelegd en bekend gemaakt. Een goed teken is overigens, dat steeds meer weerstand ontstaat tegen de geheimzinnigdoenerij van de gemeentebesturen. Zelfs van de zijde van de organisatie „Divosa", waarin de directeuren van plaatselijke sociale diensten georganiseerd zijn, werd op een dezer dagen gehouden congres stelling genomen tegen de gemeenten, die weigeren de bijstandsnormen openbaar te maken. Zo laakte de voorzitter van dit congres, dat er in verschillende gemeenten van ons land sprake is van discriminering bij de toepassing van de ABW. Hij pleitte voorts voor éen zei groot mogelijke openheid bij het toepassen van de wet. Volgens een mededeling van staatssecretaris Egas van Maatschappelh'k Werk zijn hem thans de bijstandsnormen van 62 grote, middelgrote en enige plattelandsgemeenten bekend. Het zou in de lijn van de staatssecretaris moeten liggen aan de hem bekende normen algemene bekendheid te geven. In plaats daarvan echter meent hij ermee te moeten .volstaan het overzicht van deze normen alleen ter vertrouwelijke kennisgeving neer te leggen voor Kamerleden van de z.g. vaste commissie. Van de minister moet echter worden verlangd, dat hij, in het belang van de rechtsgelijkheid, alsnog tot publicatie van de desbetreffende gemeentelijke normen overgaat. --- Het sleutelkruid - Beste kinderboek (Van onze kunstredactie) De elfde kinderboekenweek zal van woensdag 27 oktober tot en met zaterdag 6 november worden gehouden onder het motto: het kind ,en de dierenwereld. Met dit thema wil men de band aangeveen, dei bestaat tussen liet kind, het boek en het dier. Het is een bekend feit, dat heel wat kinderboeken het dier tot onderwerp hebben. > Het toepasselijke geschenk (bij aankoop van f 5,- of meer aan kinderboeken) zal ditmaal bestaan uit een vierkleurenplaat met de foto van een zittende chimpansee uit Artis. Deze plaat dient tevens als affiche en komt ook voor op ds folder, die aan de schoolkinderen zal worden uitgereikt. Deze folder bevat o.a. een lijst van 175 goede kinderboeken op ieder gebied. N --- Uitkeringen Bijstandswet wekken teleurstelling Vele gemeenten bleven in gebreke (door C. de Rover) Thans, negen maanden nadat de ABW practijk is geworden, moet worden geconstateerd, dat deze practijk niet veel zoden aan de dijk heeft gezet voor hen, die op bijstand zijn aangewezen. Het ministerie van Maatschappelijk Werk heeft het vorige jaar in een serie radio-uitzendingen en met andere vormen van publiciteit de verwachting gewekt, dat met het invoeren van de Algemene Bijstandswet (ABW) een beter bijstandsbeleid zou worden gegarandeerd dan in het algemeen onder de oude Armenwet het geval is geweest. De rechtsplicht, die de wet aan' de overheid oplegt om aan iedere Nederlander, die niet over de middelen beschikt om in de „noodzakelijke kosten van het bestaan te voorzien", bijstand te verlenen blijkt tot nu toe tot bijstandsnormen te hebben geleid, waarvan de rechtsgelijkheid voor de bijstandsbehoevenden verre te zoeken is. Evenmin is gebleken, dat.de gemeentebesturen, waaraan de uitvoering van de ABW is opgedragen, bereid zouden zijn een ruimer bijstandsbeleid te voeren dan zij op grond van de Armenwet pleegden te doen. Afgezien van een klein aantal 'gemeenten, dat er toe overging om aan het verlenen van bijstand een meer open karakter te geven en nieuwe uitvoeringsorganisaties in het leven te roepen, valt er vrijwel niets te bespeuren, dat vernieuwing op het gebied van de bijstandsverlening inhoudt. --- Op eigen houtje De verwachting, dat invoering van de ABW tot een zekere uniformiteit van de bijstandsnormen zou leiden, is op niets uitgelopen. ledere gemeente houdt er een eigen berekening op na en een eigen uitleg omtrent de maatstaf van de bijstand, die volgens de wet moet voorzien in de „ooodzakelijke kosten van het bestaan". Aan dit begrip wordt per gemeente een vaak bekrompen inhoud gegeven. Meer en meer blijkt, dat de ABW onvoldoende voorziet in het bepalen van de bijstandsnormen. Het gevolg is, dat er ongeveer evenveel bijstandsnormen zijn als Nederland gemeenten telt. In de ministeriële propaganda, die aan de invoering van de ABW vooraf is gegaan, is nogal eens de indruk gewekt, dat de bijstandont.atigérs op rechtsgelijkheid konden rekenen. Er zou van de zijde der regering een algemene maatregel worden getroffen, die de gemeentebesturen verplicht tenminste een bepaalde bijstandsnorm in acht te nemen. Groot v/as echter de teleurstelling toen bleek, dat de regering deze minimumnorm voor meerderjarigen op het luttele bedrag van ƒ 14.25 per week stelde. De verhoging van deze norm tot f 15,40, waartoe de regering, dezer, dagen is overgegaan, legt in het algemeen geen gewicht in de Schaal. Al met al blijkt, dat de toepassing van de ABW de gewekte verwachtingen tot nu toe niet heeft vervuld, mede doordat tal van gemeentebesturen niet bereid zijn gebleken een streep onder het verleden van de oude Armenwet te zetten. Voor de CPN-fracües in de diverse gemeenteraden is dit reden, voor een open bijstandsbeleid op te treden. Het instellen van commissies van advies is één der voorwaarden daar toe. --- PRIJS De prijs voor het kinderboek van het jaar, die ƒ 1000.— bedraagt, is toegekend aan Paul Biegel voor zijn boek „Het sleutelkruid", dat vorig najaar bij de Uitgeversmaatschappij Holland te Haarlem is verschenen. Het is een mooi uitgevoerd boek met leuke tekeningen van Babs van Wely en bevat een aantal sprookjesachtige verhalen over allerlei dieren. De jury, die dit boek bekroonde, bestond uit Harriët Laurey, Marijke van Raephorst, mej. C. J. H. van Reenen, Drs Th. Vesseur en mej. J. R. Wolff. De prijs zal worden uitgereikt op de openingsavond van de Kinderboekenweek in het Aquarium van Artis te Amsterdam, waar verder het poppentheater van Guido van Deth uit Den Haag het spel „Als achterkleinkinderen overgrootouders worden" zal opvoeren. --- FESTIVITEITEN Ook ditmaal zullen er in verschuilende steden een aantal festiviteiten plaatsvinden. Zo zal de Amsterdamse jeugd van 9 t/m 12 jaar op maandag, 1 en dinsdag, 2 november een speurtocht door Artis kunnen houden. Er zullen fraaie boekenprijzen worden uitgeloofd. Op 1 november zal de bekroonde auteur Paul Biegel een pasgeboren giraffe dopen. De traditionele etaleerwedstrijd is er voor Amsterdam ook weer. In het Instituut voor Nijverheid en Techniek wordt een kinderboekententoonstelling ingericht, die gratis bezocht kan worden, terwijl er voor de oudere jeugd bezoeken worden georganiseerd aan bedrijven, die nauw betrokken zijn bij het tot standkomen van een boek. --- CIJFERS Van alle boektitels is ruim 10 pCt kinder- en jeugdlectuur. Dat betekent, dat er zo ongeveer ruim 1000 kinderboeken per jaar in herdruk of als nieuwe uitgaven verschijnen. Nederland heeft een zeer hoog aantal kinderboektitels per jaar. Van de in 1964 door de Nederlandse gezinnen gekochte boeken bleek 15 pCt (7,5 miljoen) uit kinder- en jeugdlectuur te bestaan. Toch is het volgens de heer F. de Smit, directeur van „Collectieve propaganda van het wi boek', noodzakelijk °'^| tact tussen kind enb^i te versterken. Het is 6 J er nog een onvoldoen j^ van het gezin en van ° ~. ten uitgaat om het ki£ A zen te brengen. Een * $>\ schoolgaande kindere» ,„< ger Onderwijs blijkt - schoolbibliotheek te ■$ \ Bij het beroepsonderwu fers zelfs 55 pCt. gj-êi1 I Ondanks de coricurr j men van vrijetijdsbeS' j-l het mogelijk zijn juist 4 de belangstelling vool é \ te kweken. Dit is cc belang. --- Fed en Vetertje in Prikt olland „Kom, kom", troostte meneer Kwast het mannetje m de hoorn. „Zo leuk is het hier buiten de grammofoon nou ook weer njet. Ik begrijp wel dat u het benauwend vindt om altijd in het ding te zitten, maar het leven is geen lolletje." Nu kwam er beweging in bet mannetje. Jë kon aan hem zien dat hij iets heel belangrijks ging zeggen. Hij rekte zich zover naar buiten dat hij haast voorover tuimelde. Hij strekte zijn arm uit en zei met nadruk: „Dat is nu juist de grote vergissing. Het leven is wèl een lolletje. Het leven is een groot festijn, als je —, .. — „ .Ac het maar weet te genieten. Maar u wel eens belletje getrokken?" J Meneer Kwast schudde zijn hoofd- j-r/ „Kent u het genoegen van fikkie s\^ ff Weer moest meneer Kwast het °n-?.-JV „Wel eens over slootjes gesprongen-^ f bak omgetrapt? Nee, nietwaar. mc" I» V geweest, net als ik. Mijn hele leven ' )/ƒ: gedaan wat me bevolen werd. No°J At weest. En nu ik voorgoed in de ƒ gebakken ben, zou ik zo graag ccns snoepen." --- Nederlandsche ambassadeur bij De Gaulle Naar in diplomatie^., tj, Parijs wordt verno"} f, Nederlandse ambassa0' „D< l Bentinck, gisteren cc pf. gehad met presiden1 jj Daarbij zou gesproK V I de crisis in de EEG jj# i Spaak, dat daarop beW f ■ Het plan-Spaak zal <* J onderwerp van gespr Ljs. ' de komende EEG-"1' rentie. De heer Bentinck z° Vonderhoud hebben » { f*, woordvoerder van n d van buitenlandse za Haag weigerde van j,. commentaar op de be' """ J --- Benzine duunt in Belgie. De Belgische regerJ"*/, \ de verhoging van ccnor^J i tingen, waardoor v° je dieselolie, auto's en '];, j der worden. Naar v3in ~-■ sei werd vernomen \x definitieve beslissing , men. J \ --- Actiecomité val1 taxichauffeurs tegen tariefsverhoging Volgende week bijeenkomst in Marcont. (Van een onzer verslaggevers) De Amsterdamse taxichauffeurs zullen volgende u dagmiddag bijeenkomen om de aangekondigde be lonen en tarieven in het taxibedrijf te bespreken- ..{ De vergadering is bijeengeroepen door het &* t in samenwerking met vertegenwoordigers van de de organisaties van eigen rijders. A\ Het besluit tot de vergadering viel tijdens een " 4 bijeenkomst van het actiecomité en vertegenwooJ"" verschillende garagebedrijven. Op deze bijeenkomst is de toegezegde verhoging van het basisloon tot 115 gulden per week met instemming begroet. Het actiecomité ziet in deze verhoging de inwilliging van de al sinds geruime tijd door de chauffeurs aan de orde gestelde eis tot -verhoging van de basisionen. Ook wat de aangekondigde sociale verbeteringen betreft heeft de bijeenkomst van het actiecomité en garagevertegenwoordigers haar aceoord uitgesproken met de in het vooruitzicht gestelde regeling, hoewel tegelijkertijd is opgemerkt dat de verbeteringen op dit punt nog niet voldoende kunnen worden genoemd. De bijeenkomst wees echter met beslistheid af dat deze loonwijzigingen gekoppeld zouden moeten worden aan opn - p^l fooien in het tari^fl' I tot een drastische I de ritprijien. f ; Deze koppeling «".f door de patroon-"- t wordt gedaan zul met circa veertig De taxichauffeurs ,el- jf de patroons al ccl lijke plannen kWa' I den toen, onder n? ferendum onder f1 NW en de conf<^JM saties verworpen- v d ƒ B ling hebben wij n°id^ M enig voordeel, 1 feurs. „ fM Vanmorgen is e* tcJM spreid waarin n*V'V I chauffeurs inlic»I