™* f Bil ■•* EXPORT --- Coc%|f Restaurant MOLEN PAD 2.-. _*_.«!«*„ A-«m Lunche-iapjes 25;^É^^ Aardapp..groet^a-Y^èsc!* 40 cent Een reeks */£•. -.hol' Geen fo ó t e_ry-_._ bediening 10 7» Dineeren in a_ff__-S_srie sfeer f --- ———_—————____________________ .<__?_/-_ (jv&dfrlUy vet ■ eta Bloedzuivèrende »»ll____i ._, Dr_ BMEENK 4Q et/o. doosje van 40p. ■ 'wóo&rt c_ £toeJb?angf?n verft/Aic/tan /tot -dcAaafn-'.-/ ■ --- Colbert costnums IJZERSTEEK naar maat Allaen verkrijgbaar bij: H«____^ I -^SSHSSSSS**^ CARLTON-ARCADE AMSTERDAM 1 11-1111 II 111 l ■lIHIIII ROTTERDAM - DEN HAAG - SCHEVENINGEN --- Katholieke en nationale plicht Katholieke landgenooten! De Koloniale Missie Week is volop in gang! Van 5 tot 12 Mei, deze week vóór het groote, zoo beteekenisvolle Pinksterfeest, bidden en offeren duizenden en duizenden in Nederland èn in Nederlandsch Indië, om zegen af te smeeken over den moeizamen arbeid onzer Nederlandsche missionarissen in het mooie land van ons eilandenrijk in de Stille Zuidzee. Doet ook gij mede? „Beleeft" ook gij deze week zeer bijzonder en intens het Missie-ideaal voor ons Rijksgebied overzee? Wanneer ik er over peins, hoe u het best aan te sporen en op te wekken, komen my weer voor oogen al die heerlijke ervaringen, welke ik mocht opdoen tijdens de studiereis, in 1938 door mij in Nederlandsch Indië gemaakt. Ik denk aan die noeste werkers over den geheelen archipel verspreid, aan hun prachtig apostolisch werk. Ik denk aan Moentilan, de bakermat van de Midden-Java-missie, en aan de vandaar uit uitgezette missieposten, sommige reeds bloeiend en volledig uitgebouwd, andere in hun allereerste ontwikkelingsstadium. Ik denk aan het onvergetelijke Pohsahrang (bij Kediri) met zijn geheel in Javaansche cultuur en stijl aangepaste kerk en missiewerk. Ik denk aan de mooie Chineezenmissie in Semarang, aan ons zoo treffend bezoek aan de bloeiende Floresmlssie; aan de jonge, maar zooveel belovende Batak-missie! Ik denk aan al die scholen, ziekenhuizen, poliklinieken! Aan het prachtige jeugdwerk in Soerabaia, met zyn enthousiast défilé! Met schroom en huivering hebben Max van Poll en schryver dezes,over deze ervaringen ten aanzien van het eigenlyke werk van de Geloofsverkondiging gerapporteerd. Schoone ontroering, diepe indrukken werden ons deel. Indrukken van overstelpende schoonheid, uitstralend uit, dezen apostelarbeid, waarop Gods zegen zoo overvloedig rust! Och, er wordt in Indië zooveel en zoon mooi werk door Nederla_idsche werkers gewrocht. Daar waait onze vlag, onze dierbare driekleur. Nederland op zn best. Het pakt je aan! Is dit zoo op stoffelijk gebied, hoeveel te meer wanneer daar doorheen zich mengt de liefde voor ons geestelijk ideaal, de liefde voor ons Heilig Geloof, de liefde voor den oneindig goeden God, voor onzen Vader in den Hemel, Die door hét Missiewerk aan de millioenen Nederlandsche onderdanen nader wordt gebracht. Ja, dan beseft ge zoo diep, zóó diep, dat wij m Nederland nooit, neen nooit voldoende kunnen doen om dat heerlijke werk van Gods genade met al de ons ten dienste staande middelen te bevorderen. Dan zegt ge tot u zelf: Katholiek Nederland moest dat alles óók eens zoo kunnen zien en doorvoelen! Wat zouden de Katholieken van Nederland meehelpen! Katholieke landgenooten, gij kunt meehelpen en steunen. „Beleeft" mede de Koloniale Missie Week! Bidt en offert! Offeren in den geestelyken zin. Offeren ook in geestelijken vorm. In zijn vruchtbaar, werkzaam leven hield jhr. Ruys de Beerenbrouck z.g. in zijn staatkundigen arbeid aan zijn medewerkers steeds voor: Weest Katholiek en Nederlander — Nederlander en Katholiek! Deze twee-eenheid bezielde zijn geheele persoon. Ik zou in verband met de Koloniale Missie Week aan alle Katholieke landgenooten willen toeroepen: Toont u nu in den meest verheven zin: Katholiek en Nederlander — Nederlander en Katholiek! Als KATHOLIEK kan u dé arbeid van de Missie, de arbeid aan den opbouw van het Godsrijk in onze overzeesehe gebieden niet onverschillig laten! Het gaat om Gods eer en het heil der zielen! Als NEDERLANDER moet gy zeer byzonder het Missiewerk in het eigen Rijksgebied een vurig hart toedragen! Het is de meest natuurlyke zaak ter wereld, dat de belangen en zorgen der Missie in Nederlandsch gebied overzee, in ONS eigen gebied, waar onze driekleur wappert, waar onze Nederlandsche missionarissen werken en zwoegen, naast zoovele Nederlandsche leeken-voortrekkers — ik zeg: het is de meest natuurlijke zaak ter wereld dat wij als Nederlanders die belangen en zorgen daar wel zóér speciaal als onze eigen belangen en zorgen moeten gevoelen! Daarom, Katholieke Nederlanders, beleeft nu eens echt en diep mede de Koloniale Missie Week van 1940! Het is de Katholieke, het is de Nederlandsche plicht tegelyk! FRANS TEULINGS Den Bosch, Mei 1940 --- Groote brand te Assen Woning van den Commissaris der Koningin in vlammen Hedennacht te ongeveer kwart vóór vier, werden de politie en brandweer te Assen gealarmeerd, aanvankelijk voor een schoorsteenbrand in de ambtswoning van den Commissaris der Koningin in de provincie Drenthe, mr. dr. R. H. de Vos van Steenwijk, aan de Kloosterstraat no. 1. Spoedig: echter kwam men tot de ontdekking, dat het hier geen schoorsteenbrand, doch een uitslaanden brand „old, welke zich zeer ernstig liet aanzien, te meer daar de ambtswoning onmiddellijk grenst aan het gouvernementsgebouw aan den Brink. De Asser brandweer rukte dan ook onmiddellijk met groot materiaal uit om het vuur te bestrijden, doch reeds dadelijk na aankomst was het duidelijk, dat ook hulp van elders noodzakelijk was, zoodat groot alarm werd doorgegeven naar Groningen, vanwaar de brandweer eveneens met groot materiaal naar Assen toog. Onmiddellijk werden de plaatselijke autoriteiten gewaarschuwd t,"i begaven zich o.a. de burgemeester, mr. J. Bothenius Lohman, de gemeente-secretaris, mr. L. Brender a Brandis. alsmede eenige wethouders -en gemeenteraadsleden, de president van de rechtbank, mr. L. van den Bijtel, de vice-president mr. A.' W. L. Bondam en de Officier van Justitie, mr. L. W. E. M. Lasonder, naar het terrein van den brand, waar de inspecteur van politie, de heer Huijsken, voor de noodige afzetting zorg droeg. Het personeel van den commissaris ontdekte den brand in den rechtervleugel van de woning wiaarop de commissaris de brandweer alarmeerde voor een schoorsteenbrand. Spoedig bleek evenwel de brand van veel ernstiger aard te zyn, daar het vuur reeds op de zolderverdieping woedde en zich spoedig mededeelde aan de eerste étage, önmiddellyk werden maatregelen genomen om den inboedel te redden, w-aarvan een groot gedeelte behouden kon worden. --- Gevaar voor Gouvernementsgebouw Intusschen was de Groningsche brandweer, onder leiding van den commandant den heer Ploegh, ter plaatse aangekomen, die met de Asser brandweer het vuur, dat zich inmiddels tot den beganen grond had uitgebreid, met kracht bestreed, daar er groot gevaar dreigde voor het aangrenzend gouvernementsgebouw, dat op de plaats staat van het in 1884 gesloopte klooster en waarin de archieven alsmede het museum van Drentsche oudheden zijn ondergebracht. Gelukkig slaagde men er in na betrekkelijk korten tijd den brand meester te worden er. tegen half zes had men, nadat de gezamenlijke brandweren met negen stralen het vuur hadden bestreden, den brand bedwongen. Vele hulpvaardige handen hadden meegeholpen om den inboedel te redden. Zoowel de ambtswoning van den commissaris als het gouvernementsgebouw is Rijkseigendom. Vanzelfsprekend trok deze brand in een zoo rustige plaats als de Drentsche hoofdstad veel belangstelling, doch onder leiding van de politie kon he* blusschingswerk rustig voortgang hebben. --- R.K. BUITENCENTRUM TE NUNSPEET Te Nunspeet, op één van de mooiste plekjes der Veluwe, zal 8 Mei het R. K. Vacantiehuis „Mosterdveen" geopend worden. De inzegening zal geschieden door den Weleerw. Pater Don Bakker. Het huis, dat gelegen is in een schitterende omgeving van bosschen en heide, met heuvels en zandverstuivingen, biedt plaats aan 250 'jongens. Het geheele complex, waartoe o.a. behooren sportvelden, een speelkuil, een zwemgelegenheid en een prachtterrein voor kampeerders, is ruim 28 H.A. groot. Van hieruit kunnen zij de meest heerlijke uitstapjes ondernemen: naar de kust van het TJss3lmeer, naar Gortel (herten en wilde zwynen), naar Elburg (typisch oud-plaatsje met stadspoorten), naar het kasteel Staverden, naar Zilverbeek met waterval, Rokende Berg, Margarethabosch enz. Nu de oorlog hun treklust aan banden legt, is het een gelukkige omstandigheid, dat onze jongens op deze wijze in de gelegenheid gesteld worden om de schoonheid van hun eigen vaderland beter te leeren kennen en waardeeren ! --- Zenuwachtig ? Mijnhardt's Zenuwtabletten maken U spoedig a-eer weldadig kalm. Buisje 40 en 75 cent. --- Visa voor Belgisch- Nederlandsch verkeer Het ministerie van Buitenlandsche Zaken brengt ter algemeene kennis, dat van 10 Mei a.s. af, Nederlandsche onderdanen voor toelating in België weder een Belgisch visum zullen behoeven. In verband hiermede zal van Belgische onderdanen, die zich naar Nederland wenschen te begeven, met ingang van genoemden datum weder het bezit van een Nederlandsch visum worden gevorderd, om in Nederland te worden toegelaten. --- OUD-RESIDENT OVERLEDEN Hedennacht is in den ouderdom van 64 jaar te 's-Gravenhage overleden de heer G. D. P. A. Renardel de la Valette, oud-resident van Ned.- Indië. De overledene was ridder in de orde van Oranje-Nassau. --- Stralende bloemenrijkdom op de „Polyantha" VREDIGE OASE VOL HEERLIJKE KLEUREN „Boerendorp” vormt gezellig eindpunt Men kan zich het feit, dat ons land nog een oase vormt temidden van helsch wa- penrumoer, wel bijna niet beter gesymboliseerd denken dan in een nationale bloe- mententoonstelling. Wat is er vrediger en vreugdiger dan de blanke, kleurige pracht van het beste, dat onze wereldberoemde kweekeryen kunnen bieden? De kweekers, die het hoofd niet lieten hangen en zich vooral nu rot eigen landgenooten richten, hebben dit ongetwijfeld begrepen. Het publiek begint het blijkbaar te begrijpen. Anders had men het zeker niet aangedurfd enkele weken na de „Amstelflora" te Amsterdam de .Polyantha" te Schiedam open te stellen. Toch kan men de vraag stellen of ons publiek de waarde van deze tentoonstelling voldoende beseft. Een vollcgrondsexpositie van dit formaat kende ons land tot nu toe niet. De omgeving, het Sterr&bosch te Schiedam, is uitgezocht mooi. Majestueuze boomgroepen met dicht onderhout vormen een heerlijke omlijsting voor de uitgestrekte, bevallig glooiende perken, waar de kundigste aanleg en het beste materiaal samenwerken tot iets unieks, dat den naam „Polyantha": „bloem«nrijkdom" geheel rechtvaardigt. Bovendien getuigt hier alles ervan, dat men den smaak van het uitgaande publiek uitstekend wist aan te voelen. Zoon tentoonstelling moet inderdaad „smakelyk" worden gemaakt. Anders blijft men liever in het eigen, zelfbewerkte tuintje, dat immers juist door de daaraan bestede zorgen een charme b>:zit, die moeilijk kan w-orden geevenaard. Komt daarbij dan nog dat een bioemenexpositie duidelijk het karakter draagt van een show voor belangstellenden uit de kweckerswereld, dan zaï het publiek daarvan graag de waarde erkennen, maar doorgaans liever toch andere bezienswaardigheden opzoeken. Het verlangt niet meer, maar ook niet minder dan een tijdlang op aangename wijze de zorgen van drukkende omstandigheden te vergeten in een even bevallig als natuurlijk aangelegd geheel, waar niet veel naambordjes met Latijnsche opschriften, maar wel veel mooie bloemen te vinden zijn. Aan deze eischen van genietbaarheid nu voldoet de Folyantha ln hooge mate. Hier kan de bezo _er werkelijk enkele uurtjes ronddwalen, telkens nieuwe schoonheden ontdekken en ook het aangename tusschen het schoone vinden, zonder dat men ook maar een oogenblik het gevoei heeft van een gekunsteld „programma" te moeten afwerken. Elke bloemenliefhebber — en wie is dat niet in ons land? — voelt zich hier dadelijk „thuis en zal, als hij ten slotte by de eud-Hcllandsche „Koe op Zolder" den inwendigen mensch gaat laven, het betreuren dat hy sommige perken of groepen nog maar onvoldoende zag, en zal wellicht nóg eens de mcoiste plekjes opzoeken. Zoo tenminste verging het ons op een stralenden „ennedag, toen de bloemen we- zeldzaam mooi kleurden en geurden tusschen het Uitbottende groen van het loofhout, dat als goudkleurige sluiers langs de takken hing. Het was toen betrekkelijk stil en de zang van lijster en merel klonk daarom des te helderder. Toch hadden de afwezigen zeker ongelijk, wy kunnen hier geen uitvt>erige beschryving der vele inzendingen geven, maar doen hier en daar een greep om te doen zien, welk een weelde Flora ever deze perken heeft uitgestrooid. Het mooiste was wellicht het groote gazon, waar tienduizenden Mei-tulp;n en narcissen nog ln vollen bloei stonden en een veel diepergaande schoonheidsimpressie gaven dan de bollenvelden, welke de treinreis ons had getoond. Zoo moet men inderdaad onze bolgewassen zien, als versiering tusschen grasvelden, struikgewas en opgaand geboomte; dan ook zyn hun kleuren helder en boeiend, zonder zich brutaal op te dringen. En in het algemeen Z~er geslaagd was ook de opstelling tusschen dezen kleurengloed van enkele decoratieve beeldhouwwerken door Rotterdamsche kunstenaars, die het hier door ongedwongen plaatsing beter deden dan bijvoorbeeld de sculpturen, wslke op de Dahlia-show in het Amsterdamsche Vondelpark het vorige jaar te zien waren. Overigens dient te worden vermeld, dat op ditzelfde, aan de achterzyde gelegen Polyantha-terrein in het najaar ook een Dahliatentoonstelling zal werden gehouden, waarever de verwachtingen hoog gespannen zyn. De groote hal biedt thans een» keurcollectie van Boskoopsche kweekproducten. Het eenigszins gedempte licht schept hier een exotische sfeer, waarin rhodo's en azalea's zacht staan te gloeien en clametis-kelken Of blanke bruids-orchideeën nog eens zoo mooi lijken te zijn. Spoedig echter zullen hier andere tentoonstellingen volgen; van Westlandsche groente, bloemen en fruit, van rozen en Orchideeën, van volkstuinen en aquaria, en een Dahliashow, waar men de nieuwste aanwinsten ep dit gebied zaï kunnen bewonderen. Verder ziet men hier nog fraaie voorbeelden van bloemen als middel om het interieur onzer woningen grooter schoonheid te verleenen: het was dan ook geen wtmder dat eenige fotografen reeds trachtten, en wel zonder eenigen angst voor foto-verordeningen van hoogerhand, enkele byzonder mooie hoekjes te vereeuwigen — wellicht met het doel om mee te dingen in een door het Polyanthabestuur uitgeschreven wedstrijd. En ook biedt de hal nog taj van bezienswaardigheden, zooals de beroemde maquette van „het Overstroomde Nederland", die in New Vork op de Wereldtentoonstelling de Amerikanen zoo heeft verbaasd. Wij mogen verder niet vergeten te wijzen op de fraaie beplanting van het eerste hoofdterrein, die reeds dadelyk de aandacht trekt, wanneer men de Polyantha binnenkomt. Verschillende bekende kweekers groepeerden hier hun planten om enkele waterpartijen heen, en hoewel men soms nog de sporen van den „aanleg" kan waarnemen, wordt dit thans met den dag beter, naarmate alles tot ongedwongen eenheid vergroeit. Een rotstuin en enkele modeltuin-n verdienen vele bezoekers te trekken, die hier ideeën voor eigen tuinaanleg willen opdoen. De jeugd kan zich dichtby vermaken in den „kindertuin", die zoo gezellig is dat vader en moeder ondertusschen rustig Westland-pi-oducten kunnen gaan proeven, of de populair-wetenschappelijke inzending gaan b-zichtigen. In het daarvoor bestemde gebouw wijde men tevens aandacht aan de teekeningen, door Schledamsche schooljeugd voor een „Pclyantha-wedstrijd" vervaardigd. Men vindt daar een heel merkwaardige reeks van vogel-, bloem- en landschapschetsen, met serieuze toewijding of cok zin voor humor vervaardigd. En ook bezichtige men de mooie kleurenfoto's van bloembollen, die in dit gebouw te vinden zijn. Tenslotte vermelden wij nog het „psychologische eindpunt" van een zwerftocht door dit btoemenbosch; het „boerendorp" met de lunchweide. Namen als „De Koe op Zolder" en „De Soete Inval" duiden reeds aan, welk een gezellig hoekje in heerlyke omgeving hier op de bez-cekers wacht. Tevens vindt U vlak daarbij een aardig dierenhoekje, waar enkele herten uit de verhuizende Rotterdamsche Diergaarde een onderdak vonden. Zoo mag de Polyantha een in alle t>nderdeelen verzorgde tentoonstelling van cnze schoonste nationale producten worden genosmd. Het bezoek was reeds ep enkele dagen bevredigend, maar verdient nog veel grooter te worden. Nu vormt bovendien 't jonge groen wel de mooiste omlijsting, die men zich denken kan. Moge daarom reeds op de Pinksterdagen een ongekend grcot aantal b'zoekers hier een ontspanning van de nobelste soort gaan zoeken! Witte bruidsorchideeën. — Een hoekje vol schoonheid op de „Polyantha" te Schiedam --- De rede van minister De Geer Indische pers uit haar waardeering BATAVIA, 7 Mei. De groote bladen op Java toonen hun instemming met de rede van minister de Geer. Het „A.I.D. de Preangerbode" merkt op, dat o. a. het beperkte optreden van de regeering beteekent, dat onze rechtsstaat trouw blijft aan de hooge beginselen. Thans is opgetreden, niet op grond van eenige overtuiging of politiek inzicht, maar op grond van persoonlijke gedragingen, die duidelijk genoeg zijn geteekend. De „Indische Courant" is van meening, dat zoowel door de militaire machthebbers als door de regeering gezorgd ls voor de handhaving van alle waarborgen voor recht en redelykheld. Er is niet in het wilde weg op toegeslagen, maar weldoordacht en na een serieuze voorbereiding. Dit te vooral geruststellend, omdat wel eens wordt gemeend, dat, als de militairen practisch de baas zijn, zooals na afkondiging van den staat van beleg in het geheele land het geval is, het met de grondwettelijke vrijheden feitelijk gedaan is. Dat hiervan niet in het minste sprake ls, is door den minister-president treffend juist aangetoond. „De Locomotief" is van oordeel, dat minister de Geer, van wien Indië in zijn rede van Zaterdagmiddag zulk 'n voortreffelijken indruk kreeg, nog een uitmuntende beurt maakte met het antwoord op schrifteiyke vragen inzake het interview van den heer Mussert voor de Amerikaansche radio. Dit antwoord wekte door de beknoptheid en zuiverheid bewondering. Het „Soer. Handelsblad" noemt de rede een knap betoog, welks degelijke constructie getuigde van gevoel voor wat in het Nederlandsche volk leeft. De rede liet geen enkelen twyfel aan de overwegingen en de bedoelingen van een regeering, die hoe langer hoe meer het vertrouwen van haar onderdanen gaat winnen. Dit kabinet heeft de lessen van de jongste politieke historie niet misverstaan. Dat er ten slotte slechts 21 arrestaties zijn geschied, is daarmede niet in stryd. Het blad betoogt ten slotte, dat er nu ook in Indië eens iets zal moeten gebeuren. --- EEN BUITENISSIGE door Fr. v RIJN Urouw „Ik verwachtte heelemaal niets, Betsy, ik dacht slechts, dat " „Dat ik me gevleid zou voelen door dat allerstomste geklets over „het juweel van Farys enz.?" Dat ik zoo opgetogen zou zyn over de mogelykheid, van door de dochter van Helen Carlington aan het New Yorksche publiek te worden voorgesteld, dat ik me er niets van bou aantrekken, dat ze me achter mijn rug zouden uitlachen? Dat ik er èn myn geld èn mijn verloofde aan zou opofferen? Dat ik misschien zelfs vrijwillig mezelf zou aanbieden als bruidsmeisje by het huweiyk van Doris?" „Ik verwachtte heelemaal niets van dien aard!" riep Nelson vertwijfeld. „En ik zou graag zien, dat je verder geen woord meer zei over Doris. Zy heeft in ieder geval part noch deel gehad aan de plannen, die ik dan misschien ln myn dollen kop heb gehaald. Zij moet niets van dergeiyke listigheden hebben. Dat weet je verdraaid goed. Het was myn Idee, dat huls van haar aan jou te verkoopen, niet het hare. Ik wou haar graag helpen en " „En dat zul je blyven doen, Nelson. Want ik zal haar huis koopen. En zy krygt tweehonderdduizend dollars. En zij zal haar droom van onafhankelijkheid verwezenlijkt zien. Maar zy zal niet de vrouw van Nelson Weldron worden. Hoor je dat goed? Zy wordt niet zyn vrouw!" De deur van de nevengelegen slaapkamer werd geopend. Thornton Larch kwam binnen. „Ik wou graag, dat je niet zoo hard schreeuwde, Betsy," zei hy. „Ik kon je stem zes kamers verderop nog hooren. Waar dient al die herrie voor? Wie mag zyn vrouw niet worden?" Nelson kreeg het stille vermoeden, dat mynheer Larch zijn komst wel heel erg precies berekend had. Zou het mogelijk zyn, dat Betsy en haar vader van te voren deze scène gerepeteerd hadden? Betsy glimlachte haar vader met kinderlijke genegenheid toe. Wel wat al te hartelijk, vond Nelson. „Vadertje," zei ze, „ik heb groot nieuws voor u. U bent de eerste, die het te weten komt. Nelson en ik hebben besloten, niet langer te wachten. We gaan volgende week trouwen." „Wel, wel!" zei mynheer Larch. „Daar sta ik paf van! Ik had eigenlyk gehoopt, dat jullie tot het begin van den herfst zouden wad-ten. Het valt een beetje buiten den goeden toon, om in dezen tyd van het jaar te trouwen, is het zoo niet?" „Daar hebt u volkomen geiyk in, mynheer," beaamde Nelson gretig. „Het _ niet, wat je „in styl" noemt. Myn tante, mevrouw Dunley, zal ongetwijfeld „Ik trouw niet met je tante, Nelson," zei Betsy doodnuchter. „En wat méér is, Nelson, Ik hoop niet het genoegen te hebben, haar op onze bruiloft te. zien." Thornton Larch gnuifde. „Dat kan ik je niet kwaiyk nemen, Betsy. Hoe minder je met die dame te maken hebt, des te beter voor jou." Ze hadden het te voren gerepeteerd — Nelson was er nu volkomen van overtuigd. Waarom anders zou Thornton Larch, die er zoo op gesteld was, in de hoogere kringen toegelaten te worden, zijn vroegere ideaal, mevrouw Dunley, nu opeens zoo minachtend beoordeelen? „Vertel eens," zei Thornton Larch, Nelson veelbeteekenend aankijkend, „wat voor een huwelijksgeschenk verwacht het gelukkige paar wel van mij?" „Dat is al voor elkaar, vader. U moet het huis van Helen Carlington op Long Island voor ons koopen." Mynheer Larch grinnikte eens. „Die ouwe schooier lacht me uit!" dacht Nelson. „Hy denkt zeker ook, dat het een drommels goede zet is, my met zijn dochter te laten trouwen!" Maar hardop zei hy: „Vindt je niet, Betsy, dat we toch ook eenige rekening met je moeder moeten houden? Je bent op slot van zaken haar eenig kind en zy wil misschien liever, dat je trouwt, als het herfstseizoen in vollen gang is laten we zeggen, in de week van de groote Paardententopnstelling....**,. _■ De Paarden tentoonstelling! Dan had hij nog drie maanden den tyd, om 'n uitweg te zoeken. In drie maanden kon er heel wat gebeuren. Betsy kon over haar verlangen naar wraak heenraken. De jury te Suffolk zou het probleem kunnen oplossen, door hem voor geruimen tyd achter de tralies te zetten. Sarkovitch zou misschien een of ander wettelyk foefje kunnen vinden, dat zijn huwelijk met Betsy onmogelijk maakte. Doris kon een anderen kooper voor haar huis vinden, zoodat zyn opoffering overbodig werd „Zei je niet de week van de Paardententoonstelllng, Nelson?". vroeg Betsy heel onschuldig. „Ja, lieveling. Zou je het geen goed idee vinden, tot zoolang te wachten?" „Maar dat is de volgende week al, Nelson." „Nou spot je er mee, Betsy. De Paardententoonstelling in New Vork opent _it jaar op zeven November " „Ik had het niet over New Vork, Nelson. De Paardententoonstelling in Southampton opent de volgende week. En we zullen toch in Southampton trouwen? In Southampton op Long Island! Denk eens aan dat grappige, kleine buiten, waar een zekere Nelson Weldron een zekeren mijnheer Robinson knock-out sloeg!" Mijnheer Larch brulde van het lachen. „Moeder!" riep hy tegen zyn vrouw, de tusschendeur opendoende. „Moeder kom toch eens hier. Nelson en Betsy hebben je wat te vertellen.' Mevrouw Larch kwam binnen. Eén enkele blik op haar stralende gezicht overtuigde Nelson er van, dat ook zy meegedaan had aan de repetities. „Gelukgewenscht, lieve kinderen!" riep ze al, voordat Betsy nog gelegenheid had, haar van haar aanstaande huweiyk in de volgende week op de hoogte te brengen. „Hartelyk gelukgewenscht! Dat is wel het allerbeste, wat jullie in de gegeven omstandigheden kunnen doen." „In de gegeven omstandigheden?" herhaalde Nelson met gefronst voorhoofd. „Wat wilt u daarmee zeggen, mevrouw Larch?" „Och, je weet heel goed, wat ik bedoel, Nelson. Het is net, als bekende schryfster in de krant zei: „Een man, die bereid is, voor de eer van zyn geliefde iemand neer te vellen, verdient, dat hy dadelijk met haar trouwt: Ik bent het volkomen met haar eens. Nu er in het publiek zooveel te doen is geweest over jou, Betsy en dat andere meisje, nu moesten jullie maar dadelijk gaan trouwen. Doen jullie dat niet, dan geeft dat slechts aanleiding tot allerlei praatjes." „Wat voor praatjes, mevrouw Larch?" t „Zeg maar „moeder", Nelson. „Best," zei Nelson. „Wat voor praatjes moeder?" „Och, je weet zelf, hoe de menschen zyn, vooral de lui hier ln de buurt. Die verdenken iedereen. Die gelooven niet eens in Sinterklaas, begrijp je?" „Heusch niet, mevrouw Larch ik bedoel moeder." „Kóm, doe niet zoo dwaas, Nelson," kwam mynheer Larch er tusschen ln. ,4e weet drommels goed, wat myn -rouw bedoelt. Als jii niet op slag met Betsy gaat trouwen, dan zullen die sluwe New Yorkers nog gaan beweren, dat je meer op dat meisje Carlington verliefd bent." Betsy grijnslachte kwaadaardig. Ze overzag het tooneel, zooals een regisseur het zou doen. Haar spelletje was een reuzesucces en dat wist ze maar al te goed. Ze kon zich zelfs veroorloven, Nelson een beetje te helpen. „Schaam u toch vader!" zei ze, met haar vinger dreigend. „Schaam u watl Omdat Nelson alleen zyn best doet, dat arme kind eenigszins te helpen, omdat hij probeert een volmaakt gentleman te zyn, moet hij daarom.... Let maar niet op wat vader zegt, Nelson. Hij ls natuurlyk een beetje overstuur. Hy weet werkkelijk niet goed, waar hy het over heeft." „Verdraaid, dat doet hy ook niet!" bromde Nelson inwendig. „Verdraaid nee!" Hij schraapte zijn keel, haalde zyn zakdoek te voorschijn, veegde zijn voorhoofd af, schraapte zijn keel nogmaals en zei dan eindelijk: „U moet er wel by denken, dat ik groote kans loop, het eerstvolgende halfjaar in de gevangenis van Suf folk te zitten zooals mynhe**r Sarkovitch, die een uitstekend advocaat ls, n*" anmorgen nog verzekerd heeft...." Thornton Larch viel hem in de rede. --- AGENDA (Alleen goedgekeurde voorstellingen worden to deze rubriek opgenomen) --- AMSTERDAM SCHOUWBURGEN Stadsschouwburg: Freut Euch des Lebens, 20.15 uur. Dagelijks: Leidschcplein-Theater: Cabaret „De Mallemolen", 20.30 uur. Centraal Theater: Vader thuis, 20.15 uur. TENTOONSTELLINGEN Koloniaal Museum: Llnnaeusstraat, 10—17 uur. balische Kunst. Museum Amstelkrlng, O. Z. Voorburgwal 40: 10—17 uur. Kunstzaa) van Lier, Rokin 126: Werken door H. Chabot en Carl Rabus, tot 9 Mei. Kunstcentrum, Weteringstraat 45; Schilderyen en teekeningen door Dorry Kahn tot 17 Mei, 10—13 uur. Rijksmuseum, Ingang Hobbcmastraat: tentoonstelling van teekeningen en documenten; „Hoe Hollandsche teekenaars Rome zagen, 1530—1850.'" tot 27 Mei. Stedelijk Museum: roorop-colleetle van W. J. R. Dreesmann. Ned. Indische weefsels. Verzameling Regnault, dag. van 10—17 uur; 's Zondags van 12.30—16 uur. „Der Deutsche Westen", tot 20 Mei. Jublleumtentoonstelling „St. Lucas." Artl et Amicitiae, RokTn 13: Voorjaarstentoonstelling tot 20 Mei. Kunsthandel Aalderink, le Weteringdwarsstraat' 4: gravures en teekeningen van E. Reitsma Valenca, teekeningen en litho's van B. Ferwerda, tot en met 10 Mei, 10—17.30 uur. Kunsthandel Huinck en Scherjon, Heerengracht 469: Nieuwe werken door Radda, tot 11 Mei, 10—17 uur. Kunsthandel Buffa: Schilderijen, aquarellen en teekeni„ge„ van Felix Timmermans, tot 19 Mei. 10—16 uur. Raleric Rob.-rt, Keizersgracht 527: Etsen door Bresdin en Redon, teekeningen door Albert Mul», tot 25 Mei, 10—17 uur. BIOSCOPEN .-Hianibra; 7 en 9.30 uur: Nlnotchka, (volw.). Rio: 7 en 9.30 uur: De regen kwam (volw.) Ceintuur: 7 en 9.30 uur: Hotel du Nord (vclw.). Cineac: Damrak; Actualiteiten van 9.30—24 u. Cinei'.c: Reguliersbreestraat: Actualiteiten, van 9.30—24 uur. City: 7 en 9.30 uur: Ergens in Nederland (18 J.). Corso: 7.15 en 9.30 uur: Andy Hardy speelt comedie (volw.). Edison: Robert Koen en De Spooktrein (gesch.). Hallen: 7.15 en 9.30 uur: Tropennacht in Saigon (volw.). Dc Liefde: 8.15 uur: Salonwagen E 417. Luxor: 7.30 en 9.30 uur: De bewaarschool (volw.). De Munt; 7.30 en 9.30 uur: Heerschers der zee (18 jr.). Nöggerath: 7.15 en 9.30 uur: De zwarte spion (volw.). Passage: 7.15 en 9.30 uur: Mijn prinses wordt geschaakt (iedereen). Rembrandt: 7.15 en 9.30 uur; Operabal (volw.). He-*: 8.15 uur: Als Ik Koning was, Dag op de renbaan. De geheime getuige en Mexico lacht (18 j.). Rialto: 7.30 en 9.30 uur: Alle hens aan dek (18 jr.). Roxy: 7 en 9.30 uur: Ondeugend maar aardig U 8 jr.). Ro.al: 7.30 en 9.30 uur: Panama-patrouille en Ermeralda (gesch.). Tuscliinsl-i: 7 en 9.30 uur: De emigrante (volw.) De UltkUk: 7.30 en 9.30 uur; Rue Michel 8. Victoria: 7.15 en 9.30 uur: Goodbye mr. Chip» (geschikt). --- DEN HAAG BIOSCOPEN Amicitia De man met de wassen beelden. Ajiollo; De story of Vernon. City: Beau geste. Corso: Marie Antoinette. Flora: Inspecteur Vlijmscherp. F „rum*'Ga lachend „oor het leven. Odeon: Erger.s in Nederland. Psssas*: Nir.otchka. Princesse-Schouwburg: De laatste kus. Rex: M'n man is detective. Roxy; Love affair. „«■lnpost: Juarez. Studio: Haar eerste liefde. West- nd: Tropennacht. --- Minder dan Christus De daklooze! Wat hij mist? Dat, wat de meesten hebben en allen zoeken: Wat hij zoekt? Dat, wat wij ten hoogste begeeren en wat hij wel nooit meer zal krijgen: een eigen huis. Wie geen drempel heeft waarover hy terugkeert, geen plek die op hem wacht, blyft een vreemdeling. De zwerver komt om te vertrekken. Hy is altijd op punt van gaan. ledereen kykt hem de deur uit. Men staat met den knop in de hand. De hond besnuffelt hem als een dief. Zyn verblyf is op den weg. Maar de weg maant tot gaan. Hij kent alleen wantrouwende oogen. Zoon leven is onherbergzaam en troosteloos. Een vogel heeft een nest, een vos een hol. Een daklooze niets. Christus had geen steen om het hoofd op neer te leggen. Hy was zonder bezit, maar binnen de vier muren van Bethanië was er een vriendenkring die Hem ontving. Christus deed het met een minimum. Een daklooze blyft ónder dit minimum. Hy heeft minder dan Christus. Het Benedictus Labre-huis geeft aan zwervers een tehuis, een bed om te slapen, een tafel om te eten, een kleerkastje van 130 bij 30 bij 15 c.M. Dat kastje is hun trots. Het is hun eenig eigene! Achter de deuren hangt hun afgedragen plunje. Maar ze staan voor de open deur als een bankdirecteur voor een kluis. Wien ontroert niet dit kinderlyk geluk! Daar is ledereen welkom De zwerver vindt er werk. Uit lorren maakt hij papier waarop menschen schrijven. Het leven maakte hun leven als tot een lor. Maar de liefdadigheid maakt er een blad van waarop een blij-eindigend verhaal afgeschreven wordt. Een groote loterij moet de basis stuwen onder dit Benedictus Labre-huis —- een fundament van beton. De liefde, die altijd bouwt voor de eeuwigheid, zal wel helpen de fundamenten te leveren die voor de eeuwigheid gebouwd zyn. H. DE GREEVE, pr. Secretariaat: Willem van Noortplein 3, Utrecht. Gironummer: 384816 ten name van Secretaris Comité Loterij t. b. v. Benedictus Labre-Huis. Zie de advertentie ln dit nummer. --- Prinses Juliana bij Bijz, Nooden H.K.H. Prinses Juliana heeft heden de wekelijksche vergadering van het dagelijksch bestuur van het Nationaal Fonds voor Byzondere Nooden bygewoond. --- Kerkelijk Leven H.H. Wijdingen bij de Paters Jezuïeten In de kerk van de Paters Jezuïeten (Tongersche Straat 53) te Maastricht, zal Z.H. Exc. Mgr. Dr. J. M. Buckx S.C.J. Maandag 13 en Dinsdag 14 Mei a.s. de H.H. Subdiakonaats- en diakonaatswijding toedienen aan de fraters: L. C. A. Buys, Herm. J. M. Hagdorn, Th. J. P. Hanssen, W. J. J. v. d. Meulen, G. Mulders, Th. A. van Peperstraten, H. A. P. Schmidt, R. Soekarta, A. Spauwen, J. Terpstra, Th. J. J. Toebosch, H. P. J. M. van Waesberghe, en J. L. Witte, allen van de Sociëteit van Jezus. --- Terug uit de missie De zeereerw. pater T. Janssen. Montfortaan, uit Neerbeek—Beek, is uit de missie in Z. O. Afrika teruggekeerd. ---