Koninkl. en Ministeriële Besluiten, enz. Bij Konintlylte besluiten zijn benoemd: tot notaris binnen het arrondissement Maastricht, ter standplaats Gulpen, F- E* Coender», candid.-not. te Maagtricht, en binnen het arrondissement Brielle, ter etandplaats Heenvliet». L. Hogeradijk Jr., candid.-not. te Rotterdam ; en '** R"J,S* A* de Smidt, notaris binnen het arrondissement Goes, vergund zijne standplaats van de gemeente Sas van Gent over te brengen naar de gemeente Axel. Bij Koninklijk besluit zijn benoemd tot ridders der orde van den Nederlandschen Leeuw de heeren Vidal, luitenant ter zee lste klasse, en graaf L. M.F.Tardy de Montravel, beiden in Fransche dienst en leden aer gemengde Nederlandsche en Fransche commissie tot het ««tellen, van een onderzoek naar den loop der rivier de Marowyne, als grensscheiding tusschen Nederlandsch en Fransch Guyana. Door Z. M. is aan den kapitein L. A. J. A. Roosmale Nepveu, va» den grooten staf, adjudant van Z. K. H. Prins Frederik der Nederlanden, vergunning verleend tot het aannemen en dragen van de versierselen van ridder der orde van St. Olof, hem door Z. M. den Koning van Zweden en Noorwegen geschonken. Door Z. M* *'jn benoemd tot ontvangers der registratie en domeinen: te Zaandam de heer C. van Berkel, thans te Oosterhout; te Zevenbergen de heer j. J. Heerma van Voss, thans te Druten. De beer P. Smith is erkend als consulair gedele erde van Italië te Vlissingen. Bij beschikking van den Minister van Binnenlandtcbe cbe Zsken van 23 dezer is de vergunning voor eene stoombootdienst tot vervoer van reizigers, goederen en vee tusschen Goes en Rotterdam, vroeger verleend agn de Goessche Maatschappij voor stoom- en zeilvaart te Goes, overgeschreven ten name van de Goessche Stoomboot-onderneming aldaar. --- Marine en leger. In het laatat dezer maand zal per scheepsgelegenheid naar Java vertrekken de 2de luitenant der artillerie van het O. I. leger L. H. Chevallerau. — Metl mei a. s. zullen de te Gorinchem gestationneerde 3de en 12de comp. van het lete reg. vegtingartillerie onder de bevelen van de kapiteins Dolleman en Meyl naar Delft marcheren, om hij den gtaf van dat reg. in te rukken, en op dien datum weder te Gorinchem arriveren de 6de comp. van het 3de reg. vesting-art. uit Delfzijl en de 10de en 12de comp. van gemeld reg. uit Doesburg. — De examina der paarden-artsen van het leger, dingende naar hoogere rangen, en van kweekelingen djr vétérinaire dienst tot paardenarts van de 3de klasse, zullen voortaan te Utrecht plaats hebben onder presidium van een eersten officier van gezondheid, daartoe door den inspecteur van de geneeskundige dienst der landmagt te bestemmen, zullende daarbij als leden optreden twee paardenartsen van de lste klasse. --- Aanbestedingen. Naar wij vernemen is dc aanbesteding van het maken van de aardebaan, bruggen en verdere werken voor den apoorweg tusschen Utrecht en Kuylenburg — welke het laagst was afgemijnd door den heer C. Veenecoirt te Breukelen, voor de som van ƒ 219,000 — dezer dagen door den Minister van Binnenlandsche Zaken afgekeurd, zoodat eene herbesteding zal moeten plaats hebben. De bestekken der aanbestedingen voor den aanleg van spoorwegen voor rekening 'van den Staat, welke, zoo als wij eenige dagen geleden meldden, voortaan voor het algemeen verkrijgbaar zullen gesteld worden, zullen berekend worden tegen 10 cents per vel druks •a 10 cents par t»«kening i met dien verstande, dat het minimum van den prijs van elk bestek op 50 cents bepaald wordt. --- Regtszaken. Wij hebben in een onzer vorige nommerg aangekondigd de behandeling der zaak , in appèl voor de ArrondiggemenU-Regtbank alhier, van den onderwijzer Sanders alhier. Donderdag jl. heeft de Regtbank in die Z3ak uitspraak gedaan. Bij een breed gemotiveerd vonnis heeft zij vooreerst vernietigd het vonnis van den 2den plaatsvervangenden regter in het kanton n°. 1 alhier, en zulks wegens verzuim van meer dan ééne op straffe van nietigheid voorgeschreven formaliteit. Vervolgens heeft de Regtbank beslist: a, dat de in deze bedoelde school ten onregte wordt gequalificeerd al» uitsluitend een Israëlitische Godsdienstige, vermits ook vakken tot het uitgebreid lager onderwijs behoorende, aldaar onderwezen worden; b, dat al mogt men ook willen aannemen, dat zij werkelijk eene Godsdienstige Israëlitische school was, dan nog op Sanders niet toepasselijk was de gunstige bepaling van art. 68 der schoolwet, vermits niet was bewezen, dat hij, bij de invoering dier wet, wettig stond aan het hoofd der in deze bedoelde school; c, dat van eene tijdelijke waarneming als bij bet 2de lid van art. 8 der schoolwet bedoeld, geen sprake kon zijn, maar de appellant zelf beweert steeds aan het hoofd der school te hebben gestaan; d, dat uit de duidelijke bewoordingen en uit de geschiedenis van art. 51 der schoolwet volgt, dat geen hulponderwijzer mag staan aan het hoofd eener school. Op al deze gronden heeft de Regtbank geoordeeld, dat de appellant, zich gedragende alg hoofdonderwijzer, lager onderwijs geeft buiten de grenzen zijner bevoegdheid ; dat echter, waar jaren achtereen de plaatselijke school-autoriteit dien onwettigen toestand als stilzwijgend had gewettigd, de appellant in den waan heeft kunnen verkeeren, dat hij handelde overeenkomstig de wet, zoodat hierin eene omstandigheid kon gevonden worden die tot verzachting van straf mogt aanleiding geven. De Regtbank veroordeelde mitsdien den appellant in eene geldboete van f 6 met de kosten in beider instantien, of eene maand subsidiaire gevangenis. Zijn wij wel onderrigt, dan zon de veroordeelde van dat vonnis cassatie hebben aangeteekend. — Heden heeft het Prov. Geregtshof in Zuid-Holland, onder het voorzitterschap van mr. J. A. Philipse, uitspraak gedaan in de zaak van A. S. en bevestigd het vonnis der Arrondissements-Regtbank te Dordrecht, waarbij bij, wegens moedwillige mishandeling, tot een jaar gevangenisstraf is veroordeeld. Voorts behandelde het Hof het hooger beroep van P. van Reyn, scheepskapitein, die bij vonnis der Regtbank te Rotterdam, wegens het niet voeren van een geparapheerd strafregister tot ƒ5O boete is veroordeeld. Het Openbaar Ministerie werd waargenomen door den adv.-gen. mr. Terpstra, die concludeerde tot bevestiging van het vonnis des eersten regters. — De uitspraak is bepaald op heden over acht dagen. — In de zaak van Hermanus Hey, uit Ede , beschuldigd van poging tot doodslag op zijne huisvrouw, deden zich zoovele verzachtende omstandigheden voor, dat hij ten slotte door het Provinciaal Geregtshof van Gelderland veroordeeld is tot eene correctionele gevangenisstraf van 6 maanden. — Toen eenigen tijd geleden eene subcommissie uit de provinciale geneeskundige commissie, bij een plattelands-geneeskundige in den omtrek van Eindhoven winkelvisitatie deed, ontdekte zij dat er eenige geneesmiddelen, voorgeschreven bij de Pharmacopoea Neerlandica, niet voorhanden waren. Van deze bevinding maakte de subcommissie proces-verbaal op, en wel met dat gevolg, dat het betrokken kantongeregt, waarvoor bedoelde geneeskundige teregt stond, hem wegens dit feit tot niet minder dan f 400 geldboete veroordeelde. Voorwaar, een waarschuwend voorbeeld voor velen. --- Kerk- en Schoolnieuws. Het provinciaal kerkbestuur van Noord« Holland heeft den 16 dezer op hun verzoek het emeritaat salvo honore verleend aan dd. J. Maassen, pred. te Nieuwe Niedorp, en J. H. Brandes, pred. te Uithoorn en Kudelstasrt, beide in te gaan met 1 julij 1863, en onder aanspraak op Rijks pensioen. — Door den kerkeraad der Hervormde gemeente te Nieuwe Tonge is weder een tweetal van predikanten aan anil nchtsheeren en vrouwen van Grijsoord ter electie aangeboden, bestaande uit dd. A. Mae Pherson, te Nijkerk op de Veluwe, en H. W. A. Verhoeff, te Oud-Beijerland. — Beroepen tot predikant bij de Hervormde gemeente te Broek op Langendijk ds. A. van der Flier, thans te Bunschoten. Aangenomen het beroep naar Aalburg en Heesbeen (cl. Heusden) door ds. 11. T. Westeroven van Meeteren, pred. te Kesteren ; — dat naar Hengelo (cl. Zutphen) door ds. J. J. Eigeman , pred. te Bergschenboek. Bedankt voor het beroep naar Harderwijk door ds. 11. W. A. Verhoeff, pred. te Oud-Beijerland ; — voor dat naar Sluis in Zeeland door ds. J. G. Verhoeff, pred. te Vaassen. fer vervulling der betrekking van hoofdonderwijzer te Oostzaan, i» benoemd de heer P. D. Graaf, te Haarlem. --- Neerologie. Heden is te Schiedam in bijna 81jarigen leeftijd overleden de heer Johannes Vaders, heelmeester en lid van de Plaatselijke Commissie van Geneeskundig Toevooi-zigt. Tot kort vóór zijn dood nam de algemeen geachte grijsaard, ondanks zijne hooge jaren, met de meeste belangstelling zijne heelkundige praktijk nog steeds waar. --- Ongelukken, Misdrijven enz. In den nacht van 22 dezer is het huis en de schuur van den tapper J. Nijk, te Steenwijk , afgebrand, waarbij 11 schoone melkkoeijen zijn omgekomen. - Te Leeuwarden heeft de storm een offer geëischt. Eene nog jeugdige vrouw werd door neervallende dakpannen zoodanig gekwetst, dat zij bijna onmiddellijk overleed. Een heer, door de Peperstraat gaande, is slechts door een toeval aan dergelijk onheil ontkomen, doch ook belangrijk aan het voorhoofd gewone^ Texel is den 21 dezer eene tjalk met vijf opvarenden voor de ankers weggedreven en er is nog niets van bekend. - Te Sassenheim »loeg de bliksem in den toren der Hervormde kerk, en ontstond er brand ln het gebouw, die echter dadelijk gebluscht werd - Te Sittard is een gedeelte van het dak der nieuw gebouwde kerktoren W™"* J»* ««!*-* op de daken van twee naburige nuizen, welke hierdoor «waar beschadigd werden. --- VARIA. De geniale componist van „ Tannhauser" en » Lohengrin", Richard Wagner, brengt tegenwoordig de stad Weenen in extase door het laten uitvoeren van fragmenten uit zijne nog onopgevoerde opera's » Tristan und Isolde", »die Nibelungen" en de » Meistersanger von Neurnberg." — Volgens de berigten van deskundigen moet de moeijelijkheid dezer werken schier aan 't ongelooflijke grenzen, waarvoor echter de werking, bij eene goede uitvoering, ook zoodanig moet zijn, dat deze bij geene andere der bestaande compositiën te vergelijken ii en alleen als eene verschijning op zich zelve kan en moet beoordeeld worden. Verbazing moet echter het genie wekken van den mau, die, oorspronkelijk tot schilder bestemd, later meer roeping als dichter meende te gevoelen, daarna tot de muziek overging, en na zulk omdolen, waardoor een ander ligt alleen reeds zou verongelukt zijn, eene algemeene muziekrevolutic begon, boeken schreef om zijne theoriën te verdedigen, de teksten zoowel als de muziek zijner opera's dichtte, waarin hij de uitvoerbaarheid zijner theoriën praktisch (faktisch) bewees en thans, n»dat zijne verbanning uit Duitschland (om politieke redenen) eindelijk geheel is opgeheven, met eeae rij nieuwe werken optreedt, die zijne vijanden zelfs tot de verklaring dwingen, dat ia de muziek-literatuur niets is aan te wijzen, wat daarmede overeenkomst heeft. Als eene proeve van de zonderlinge werking en kracht van den golfslag deelt men uit Vlissingen mede dat een dekzerk van blaauwen steen, lang 1.50, breed 0.60 en dik 0,20 Ned. el, liggende op den bekleedingsmuur bij den gevangentoren, ongeveer ter hoogte van 5 Ned. ellen boven gewoon hoog water, door het zeewater losgeslagen, het onderste boven gekeerd en juist op dezelfde plaats weder is biijven liggen, zoodat, ware het niet duidelijk zigtbaar aan den steen zelven, men niet ziu kunnen gelooven dat daaraan eenige verplaatsing geschied is. Vier dergelijke dekzerken zijn losgeslagen en naar beneden gerold. De huisvrouw van H. F. Herkendaal, smidsknecht te Arnhem, is den 22 dezer bevallen van drie welgeschapen dochters, die allen zeer welvarend zijn. --- STATEN-GENERAAL. EERSTE KAMER. Zitting van Zaturdag %A Januarij. In deze zitting is ingekomen een stuk van den hoogleeraar G. W. Vreede, getiteld : Wie zal den hoon, Nederland te Brussel aangedaan, boeten, — de Minister Rogier of de heer de Sombreff. — Plaatsing in de boekerij. Aan de orde van den dag zijn de beraadslagingen over de wetsontwerpen : I°, tot onteigening van percelen ten behoeve van den aanleg van een hulp-kanaal door bet waterschap Hunsingo (prov. Groningen). — Na eene korte beantwoording van het verslag over dit ontwerp door den Minister van Binnenl. Zaken, is dat ontwerp met algemeene stemmen aangenomen. 2°, tot onteigening van percelen ten behoeve van den spoorweg van Zutphen naar Goor. - De heer Coet Jordens heeft zijne bedenkingen voorgedragen omtrent de geschiktheid der aangegeven rigting. Hij was van oordeel dat de lijn over het Joppe meerdere voordcelen had kunnen aanbieden. — De Minister van Binnenlandsche Zaken heeft verlangd dat de Kamera met volkomen kennis van zaken zouden oordcelen, en heeft daarom in zijne Memorie van Toelichting de voordcelen van beide rigtingen aan-' getoond. Hij merkt daarbij op, dat het tracé door! zijnen voorganger was gekozen en dat bij het werk onafgebroken heeft laten voortgaan. Daar hij de zekerheid heeft dat de spoorweg Zwolle-Almelo zal tot stand komen, zoo is zijne hoofdbedenkiug tegen de nu voorgestelde rigting vervallen. Bij deze gelegenheid heeft de Min., in antwoord op eene vraag, hem in december jl. gedaan, te kennen gegeven, dat er geene gronden in bezit worden genomen dan wanneer men daartoe de magt heeft. In de koopacten wordt de bepaling ook opgenomen, dat de kooper den grond zal kunnen aanvaarden , 14 dagen nadat de Min. van Binnenl. Zaken de overeenkomst heeft goedgekeurd. Er gebeurt dus niets, wat niet geschieden mag, en hij maakte van deze openbare vergadering gebruik om dit in het licht te stellen. —De heer van Andringa de Kempenaer blijft van meening dat verkoopers, wier gronden afgestaan en reeds in bezit genomen zijn, te lang op de betaling moeten wachten. — De heer Huidecoper van Maarseveen licht uit naam van de Commissie van Rapporteurs het uitgebragte verslag toe. Nadat de beer Cost Jordens zijn gevoelen nader bad uiteengezet, heeft de Minister van Binnenl. Zaken ook nader het woord gevoerd, en o. a. gezegd, dat in art. 7 van de acten van verkoop bepaald is dat de betaling zal geschieden binnen drie weken nadat de noodige bescheiden bij het departement zijn ontvangen.—Hierna wordt het wetsontwerp aangenomen met 32 stemmen tegen 1 (de heer Cost Jordens). De Commissie van Rapporteurs brengt haar verslag uit over het wetsontwerp tot voorloopige vaststelling van Hoofdstuk IX (Departement van Koloniën) der Staatsbegrooting voor 1863. De •Voorzitter stelt voor de beraadslaging daarover te houden op a. s maandag. De heer Fransen van de Putte wenschte gaarne de Memorie van Beantwoording van de Regering met aandacht na te gaan, en stelt daarom voor de discussie dingsdag te houden. — De heer van Meeuwen zou er de voorkeur aan geven, die discussie reeds heden avond te doen plaats vinden. — De heer van Swinderen en andere leden ondersteunen het voorstel van den Voorzitter. — Bij stemming wordt dat voorstel met 30 stemmen tegen 1 (de heer Fransen van de Putte) aangenomen, en dienvolgens de discussie over de credietwet voor het hoofdstuk Koloniën bepaald op a. s. maandag, des morgens ten 11 ure. --- VERSLAG der COMMISSIE VAN RAPPORTEURS over hel ontwerp van wet tot voorloopige vaststelling van het IXde Hoofdstuk der Staatsbegrooting voor het dienstjaar 1863. 1. Deze voordragt is in de afdeelingen der Kamer door 34 leden onderzocht. Enkelen waren van oordeel, dat de aard eener credietwet gelijk deze geene aanleiding geeft tot het bespreken van beginselen, of mededeelen van beschouwingen omtrent den gang der Regering. Zij wenschten zich daarvan te onthoulen en te bepalen tot de verklaring, dat zij tegen de voordragt als zoodanig geen bezwaar hebben in te bren ;-n. In dit laatste gevoelen werd algemeen gedeeld , maar de meerderheid der leden kon zich, althans in den tegenwoordigen stand dezer zaak, met de zienswijze niet vereenigen, dat er geen grond zou bestaan om zich bij deze gelegenheid over beginselen van regering uit te laten. Zij was integendeel van oordeel, dat de Kamer niet kan berusten in de uitlegging , door den Minister van Finantien onlangs in de Tweede Kamer gi ven aan het votum, waarmede de Eerste Kamer de voor het Departement van Koloniën over dit jaar voorgedragen begrooting heeft verworpen. Ofschoon dia meerderheid begreep, dat bet thans ds tijd niet is om het koloniaitl [vraagstuk in het breede te behandelen, meende zij evenwel stellig te moeten opkomen tegen de bewering van den Minister, dat de koloniale politiek der Regering door deze Kamer niet is afgekeurd. Met te meer verwondering had men van deze verklaring kennis genomen, nu het verslagover de Staatsbegrooting voor 1863, in deze Kamer uitgebragt, zoo duidelijk de hoofdstrekking van het gevoelen der meerderheid omtrent de staatkunde der Regering op koloniaal gebied heeft doen uitkomen. In dat verslag t..ch wordt gelezen; „Zeer aanzienlijk was de meerderheid, die zich tegen het regeringsbeleid in koloniale zaken verklaarde. Men achtte het beginsel van «len Minister van Koloniën, dat het streven nu moet zijn, de belasting, welke door den inlander thans ten deele in arbeid wordt opgebragt, van hem in haar geheel in geld te kunnen keffen, gelijk te staan met eene slooping van het geheele cultuurstelsel" en verder: „Men kwam evenzeer op tegen het beginsel der Regering, om alle Indische aangelegenheden van eenigzins ingrijpenden aard bij de wet te doen regelen", enz., en nadat deze verklaringen in de algemeene beschouwingen over de Staatsbegrooting van dit jaar waren medegedeeld , gaf men ten slotte van het verslag over Hoofdstuk IX te kennen: „De slotsom van deze verschillende beschouwingen was, dat de meerderheid der leden zich met de rigting of het stelsel des Ministers niet kon vereenigen en dat zij hem niet wilde volgen in de toepassing zijner beginselen." Men heeft zich afgevraagd, hie het toch mogelijk is, dat omtrent de strekking van het afwijzend votum der Eerete Kamer eenige twijfel zou bestaan, daar zoowel uit de gewisselde stukken als uit de gehouden beraadslagingen blijkt, dat dieafstemming even min wag gerigt tegen de cijfers der begrooting, als tegen den persoon des Ministerg, maar wel degelijk tegen de beginselen der Regering, die zelfs bij de openbare discussie door niemand, dan door haar, zijn verdedigd. De meerderheid was eenstemmig van gevoelen, dat zoowel het belang der zaak, als de waardigheid der Kamer tegen deze miskenning van baar votumeen ernstig protest moet doen aacteekenen. Zij wilde daarom ten overvloede bij dit verslag uitdrukkelijk verklaren, dat hare verwerping der begrooting van het Departement van Koloniën de strekking heeft gehad eene bepaalde afkeuring uit te spreken van de regeringsbeginselen op koloniaal gebied, zoo als die meermalen zijn gebleken uit de mededeelingen, welke de afgetreden Minister van Koloniën zoowel mondeling als in gewisselde stukken aan deze Kamer heeft gegeven, welke mededeelingen door geenen zijner ambtgenooten zijn wedersproken en mitsdien geacht kunnen worden de koloniale politiek van het Kabinet te kenmerken. 2. Veischeidene andere leden konden zich niet in alles vereenigen met de zienswijze, die door de meerderheid der leden ontwikkeld is geworden. Onder hen waren er, die aan hetgeen door den Minister van Finantien in de andere Kamer is gezegd, eene andere bedoeling meenden te moeten toeschrijven . daar zij diens woorden meer wilden beschouwd hebben in verband te staan zoowel met het onmiddellijk voorafgaande, waarbij wederlegd wordt de noodzakelijkheid eener aftreding van het Kabinet, als met het daarop onmiddellijk volgende, waarbij gewezen wordt op de goedkeuring der begrooting, door den vorigen Min. Loudon aangeboden. Deze leden wilden intusschen niet onopgemerkt laten, dat tusschen de liberale koloniale politiek, waarvan de vlag door den afgetreden Minister van Koloniën is opgeheschen, en die, welke door zijnen ambtsvoorganger werd voorgestaan, ook naar hunne beschouwing een groot verschil bestaat; zij meenden toch dat de heer Loudon wel gezegd kon worden verbetering te hebben bedoeld , maar minder eene politiek van hervorming, die hem door den Minister van Finantien in de eerste plaats wordt toegeschreven. Andere leden verlangden zich niet zoo stellig als de meerderheid uit te laten over de koloniale politiek van dit Kabinet. Zij konden die wel in het algemeen als liberaal aanmerken, hetgeen zij op zich zelve niet afkeurden, doch wilden daarom in die politiek d bedoeling niet zien eener slooping van bestaande toestanden, die ook naar bun gevoelen behouden moeten worden, zoowel in het belang onzer Oost-Indische hezittingen zelven, als van het Moederland. Volgens hen zouden er niet weinige leden van deze Kamer door hunne afstemming van het IXde Hoofdstuk der Staatsbegrooting hebben willen te kennen geven, dat de handelingen van den afgetreden Min. v. Koloniën niet konden worden goedgekeurd, zonder dat zij daarmede te gelijk de ataatkunde van het geheele Kabinet zouden willen bestrijden. Er waren dus verscheidene leden, die het regeringsbeleid van den afgetreden Minister van Koloniën bepaald meenden te moeten afscheiden van de zoogenaamde koloniale politiek der tegenwoordige Regering. Dat in deze laatste geen geringe wijziging heeft plaats gehad, scheen hun genoegzaam te kunnen worden opgemaakt u,t de rede, door den Minister van Finantien in de avondzitting der Tweede Kamer van 8 december 11. uitgesproken, voornamelijk uit dat gedeelte, waarin die Minister met nadruk heeft gewezen op de verpligting, in art. 56 van het Regeringsreglement voorgeschreven, om boven Blies voor de instandhouding der op hoog gezag ingevoerde cultures te zorgen, en op de noodzakelijkheid om maatregelen te nemen, waardoor aan de particuliere teelt een werkkring worde aangewezen, die de ontwikkeling der Gouvernements-cultures niet in de waagschaal stelle. Hierop werd evenwel van de zijde der meerderheid geantwoord , dat het niet meer mogelijk is, na de rede, waarmede de afgetreden Min. van Koloniën de begrooting voor zijn departement in deze Kamer heeft verdedigd , dien Min. voor zooveel de koloniale staatkunde betreft, van zijne ambtgenooten te scheiden. Mogt al de rede, vroeger door den Minister van Finantien in de Tweede Kamer gevoerd, tot zoodanig vermoeden eenigen grond schijnen op te leveren , de woorden door den Minister van Koloniën op den 29 december 11. in de Kamer uitgesproken, drukken zoo stellig en zoo duidelijk de eenstemmigheid van al de leden van het Kabinet met zijne inzigten uit, dat, wanneer men bij die niet weersproken verklaring voegt hetgeen nu onlangs door den Minister van Finantien in de Tweede Kamer is gezegd, er geene ruimte overblijft voor het vermoeden, dat de door den afgetreden Minister beleden beginselen niet zouden geweest en nog zijn die van bet geheele Kabinet. 3. In ééne afdeeling werd door eenige leden het gevoelen voorgestaan, dat deze credietwet voor een te ruim tijdperk moet werken, waardoor de bestaande onzekerheid aangaande ons regeringsbeleid voor Indië lal te lang wordt gajrade gehouden. Zij meenden, j dat het zeer noodig waa aan de Vertegenwoordiging ' daaromtrent vroeger volledige inlichtingen te kunnen ! geven. Een tijdperk van zea maanden werd ook - daarom door hen veel te lang geoordeeld, omdat de ! tijdelijke Minister van Kolomen verklaard heeft geene 'maatregelen van eenig gewigt te zullen nemen, terwijl dergelijke maatregelen allezins schijnen vereischt te worden. De meeste leden dier afdeeling hadden tegen het tijdperk van een half jaar, voor hetwelk deze voordragt geschiedt, geen beswaar. Zij wezen op het voor dergelijke voordragten aangenomen en steeds gevolgde gebruik, en twijfelden niet, of de Regering zou zich beijveren zoo spoedig mogelijk in de bestaande leemte te voorzien. Nadat deze bedenkingen aan i"e Redering waren medegedeeld, is van baar ontvangen de navolgende MEMORIE VAN ANTWOORD. „ De ondergeteekende heeft de eer het volgende te antwoorden op het Verslag der Commissie van Rapporteurs omtrent de credietwet voor het Departement van Kolomen. 1 en 2. De meerderheid is opgekomen tegen de uitlec-ging, door j, r ondergeteekende onlangs in de Tweede Kamer -e-even aan het votum, waarmede de Eerste Kv er de voor het Departement van Kolomen vooig. Iragen begrooting heeft verworpen. Zy heeft ->i meend, dat bij die gelegenbeid ten onregte w.r! beweerd, dat de koloniale politiek der Regering ,loor deze Kamer niet zou zijn afgekeurd, en zij heeft met te grooter verwondering van die verklaring kennis genomen, nadat èn uit het verslag der Kamer èn uit de gehouden discussien, naar het baar voorkwam, duidelijk het tegendeel was gebleken, ba protesteert dus zeer ernstig tegen deze miskenning van haar votum, en verklaart daarom, tell overvloede, bij dit Verßlag uitdrukkelijk, dat hare verwerping der begroeting van het Departement van Kolomen de strekking heeft gehad eene bepaalde afkeuring uit te spreken van de regeringsbeginselen op kolomaal gebied, 100 als die meermalen zijn gebleken uit de mededeelingen, welke de afgetreden Minister van Koloniën zoowel mondeling als in gewisselde stukken aan deze Kamer heeft gegeven. Het zou den ondergeteekende leed doen, indien bij in de andere Kamer eene beteekenis had willen toekennen aan het votum dezer Kamer, die in strijd ware met de werkelijkheid. Maar zelfs, na hetgeen thans in net verslag der Kamer wordt te kennen gegeven „ i» de ondergeteekende nog niet overtuigd, de taak onjuist te hebben voorgesteld. Te ontkennen ;9 het niet, dat het votum van 29 december gerigt was tegen een koloniaal regeringsbeleid. Maareen regering»oe eid , zoo alg men (lgt öf Wj de Regerin!, veronderstelde, öf uit gomtDJge bewoordingen van den afgetreden Minister van Kolomen meende te kunnen afleiden; niet echter het regeringsbeleid , zoo als de Begering zicü bewust ia te zijn toegedaan. Zij mag zich du» geene regenngsbeginselen laten toekennen, die de nare niet zijn. Het algemeen regeringsbeginsel op kolomaal gebied, dat deze Regering is toegedaan, •j dat{?ene •w« de Kamer op den 4 januarii 1862 door b«ar votum heeft bekrachtigd. Toen werd door jen Minister v«n Koloniën ook in deze Kamer te kennen gegeven dat er beslist moest worden ,of op kolonisai «enied de zuiver behoudende of de zuiver liberale rigting moest worden gevolgd. De Kamer verklsarde zich, na eene heftige bestrijding van enkelen, met overgroote meerderheid, door de goedkeuring «» ""g-ooting , voor de zuiver liberale rigting. En bet i» nu deze rigting, die sedert tot regering»-beginse' i» verheven. B 8 Te regt werd door den toenmaligen Minister van Kolon,e° oetoo«d. dat van eene zoodanige rigting „iet bet natuu»lijk gevolg was eene slooping der Gouvemements-cultures, maar dat, met het behoud van dere. overeenkomstig art. 56 van het Regeringsregiem giement> tevens moest en kan gepaard gaan eene uitbreiding van de particuliere industrie en de ontwikkeling van de materiele welvaart van Java. Dit nu zyn dezelfde beginselen, die door den ondergeteekende in zijne rede van 8 december 11. als Begeringsnegirsfclenzynop den voorgrond gesteld. En zoo lang nu de Kamer zich niet tegen deze beginselen heeft verklaard , zoo lang het der Regering niet gebleken was, dat het votum van 29 december dat van 4 januarij had te niet gedaan, meende de ondereeteekende, met volkomen regt, te kunnen zeggen, dat de koloniale politiek der Regering noch door de Eerste, noch door de Tweede Kamer was veroordeeld geworden. Verscheidene leden hebben, blijkens het Verslag, het door den ondergeteekende gesprokene dan ook alzoo opgevat, en hebben dit, zeer te regt, in verband gebragt met het onmiddellijk voorafgaande en het daarop onmiddellijk volgende, terwijl andere leden er op wezen hoe niet weinige leden door hunne afstemming van liet IXde Htofdstuk hebben willen te kennen geven. dat de handelingen van den afgetreden Minister van Koloniën niet konden worden goedgekeuH, zonder dat zij daarmede te gelijk de staatkunde van het geheele Kabinet zouden hebhen willen bestrijden. De afgetreden Minister is niet meer in de gelegenheid zijne handelingen , of liever zijne woorden toe te lichten en te verdedigen. Het heeft hem niet mogen gelukken de Kamer te overtuigen, dat ook bij niets anders wilde dan hetgeen zijne ambtgenooten verklaard badden te begeeren. De Regering moet die zienswijze der Kamer eerbiedigen. Maar zij mag niet op zich laten rusten de verdenking, als of hare politiek zou leiden tot eene totale omkeering van bestaande toestanden, terwijl de liberale rigting, die zij is toegedaan, niets anders beoogt dan om met voorzigtigheid en zonder schokken de koloniën en hare instellingen te ontwikkelen en te verbeteren, zoowel in het belang van het moederland als in dat van de koloniën zelven. 3. Het gevoelen van eenige leden in ééue afdeeling, dat deze credietwet over een te ruim tijdperk moet werken, waardoor de bestaande onzekerheid aangaande ona regeringsbeleid voor Indië al te lang wordt gaande gehouden, is door de meeste leden dier afdeeling op eene voldoende wijze wederlegd. De Minister van Finantien, tijdelijk belast met het beheer van het Departement van Koloniën, (get.) G. H. BETZ." De Commissie van Rapporteurs heeft gemeend dit antwoord te zamen met de aanmerkingen der afdeelingen aan de Vergadering te moeten mededeelen. Aldus vastgesteld door de Commissie van Rapporteurs , den 24 januarij 1863. (get.) VAN DHR LB.CK DB CLERCQ. HARTSKN. DB VOS VAN STEENWIJK. VAN BEECK VOLLENHOVEN. •—*•*»-•»•»«»■*•* •—*»»-» ■MWVW- ' ---