De verkiezing van een Lid der Tweede Kamer. 11. Zij, die de candidatuur van den heer s' Jacob bedtijden , roepen tot de Kiezers: wanneer gij hem af- T»»rdi;t naar de Tweede Kamer, ie het als of gij den baron van Zuylen van Nyevelt derwaarts zondt, van *len gij. juist een jaar geleden, getoond hebt niet Rediend te willen zijn. Zonder u schuldig te maken **» eene grove inconsequentie, zijt gij dus verpligt "o anderen naam dan den zijnen op uwe stembriefjes te plaatsen. Eenmaal hebt gij op u genomen te kiezen to de rigting, die wij u aanwijzen; past op, dat gij Been anderen weg opgaat, dan dien wij willen dat B'j zult inslaan. Weinig komt het voorzeker overeen met het begrip '*n »rijheid bij verkiezingen, wanneer men aldus den kiezers een zedelijke dwang oplegt. Moeten deze, en *-le later kiezers zullen worden, zich eens voor al streng kouden aan het beginsel, bij vroegere gelegenheden 7 en kunnen veranderde omstandigheden e» nieuw ontstaande behoeften hierin geene verandering "fen-ten? Waarlijk wij wisten niet, dat op het gebied •kr veiki'zingen, en op dat alleen, de wet van stilstand Badende was! En met welka bedoeling wordt de heer s' Jacob "■"t den heer van Zuylen vereenzelvigd; op welke Punten heet tusschen hen beide de overeenstemming te bestaan, die den kiezers als een schrikbeeld voor °°Se-i wordt gehouden ? De bedoeling is geene andere •**n om den heer s'Jacob tcd< en deelen in het onregt- T*ardig vonnis van den miskenden staatsman, door vroe&ere politieke vrienden uitgesproken. Dat vonnis was Sjezen op de beschuldiging, dat hij de vermetele stelling had verkondigd: behoud in Indië. Aan van Zuylens "-"Dsdrijf moet de heer s' Jacob als medepligtige worden voorgesteld-, in van Zuylens lot moet hij deelen en geweerd worden uit 's Lands Vertegenwoordiging. Wij nemen aan, dat de heer s' Jacob in hoofdtrekken de koloniale politiek van den heer van Zuylen deelt; welk nadeel zou daaruit voortspruiten voor het ■"•nd, ja, wij gaan verder, welke inconsequentie zouden a' Rotterdamsche kiezers, met het oog op vroeger •Mtgebragte verkiezingen, wat de koloniale quaestie '"treft, zich met zijne afvaardiging ter Staten-Generaal te verwijten hebben? Wij zullen toelichten, wat wij Q'ermede bedoelen. Het woord „ behoud " heeft de ongelukkige eigen•"hap van ala synoniem te worden beschouwd met *°orden, die denkbeelden uitdrukken waarmede het n'«ts gemeen heeft. Misschien is zulks te danken a*n het groote misbruik, dat daarvan tijdens het be'tuur van Willem I is gemaakt geworden, en aan de gewoonte, die nog ten huidigen dage bestaat, om re»ctioanaire meeningen achter zijnen naam te verkuilen. Dit baart noodwendig misverstand, hetgeen **Qet behendigheid geëxploiteerd wordt door de aanhangers der partij die zich — en dat is een ander T°orbeeld, dat de naam niet altijd het denkbeeld teruggeeft, dat hij uitdrukt — de liberale noemt. Doch behoud is geheel iets anders, dan kwaadwillige msinuatiën het doen voorkomen. In den waren eonatitutionelen zin, waarin de heer van Zuylen het ""doelde, is behoud de rigting, die op staatkundig errein bestaande toestanden wil gehandhaafd "n, tot zoo lang de ondervinding en de eischen es tijds hebben aangetoond dat daarin verkering behoo»t te komen. Het behoud wil de rrucht geplukt zien wanneer zij rijp is, niet haar °nrijp afmijden om dan vervolgens te beproeven in cue kunstmatige hitte haar bruikbaar te doen worden, "ehoud en vooruitgang gaan hand aan hand, en hij "te met de geschiedenis van het constitutionele en ' _e voik bij uitnemendheid, van Engeland, vertrouwd "' weet dat nergens zulks duidelijker zigtbaar is dan "aar. De grootste hervormingen op politiek en economisch gebied zijn aan gene zijde van het kanaal van a« partij van het behoud uitgegaan. Wat nu beoogt men met het behoud in Indië? Daarmede wordt in hoofdtrekken bedoeld: beteugeling >»n misbruiken en gunatbetoon, regeling bij de wet d»r koloniale aangelegenheden, dia daarvoor vatbaar zijn; handhaving van het cultuurstelsel; behoud van het batig slot. Sedert het laatste jaar is er reet betrekking tot de koloniale xaken veel leerrijk» voorgevallen. Men heeft de koloniale oppositie aan het werk geiien. De aap is, om een dagelijksche spreekwijze te gebruiken, uit den mouw gekomen. In het cultuurwetsontwerp van den heer Uhlenbeek is zij veroordeeld — en de Regering heeft, gelijk xeer juist is opgemerkt, een groot deel harer oude beginselen als onbruikbaren ballast over boord geworpen. Willens en wetens moet men blind zijn, om te ontkennen, dat de koloniale politiek der Regering eene groote schrede heeft gedaan tot die, welke in het verloopen jaar, door hare volgelingen quand même als politiek van behoud werd zwart gemaakt en verguisd. Schitterend heeft de verketterde leer de vuurproef doorgestaan; zij heeft getoond de eenige te zijn, die een waarachtig beginsel van regering in zich bevat. Neen, kiezers, men beschouwt de zaken uit een verkeerd oogpunt, wanneer men u zegt, dat de keuze van den heer s' Jacob de ondubbelzinnige afkeuring zijn zou van de benoeming van den heer Fransen van de Putte tot Minister van Koloniën. Er zijn tusschen hunne denkbeelden te vele punten van overeenstemming, dan dat er eenige redelijke grond zou bestaan om bij den heer s' Jacob eene stelselmatige oppositie te verwachten tegen 's Ministers koloniaal beleid. Wij willen hiermede geenszins zeggen, dat de heer s' Jacob steeds als onafscheidelijke bondgenoot staan zou aan de zijde van den heer Fransen van de Putte. Zeer waarschijnlijk zou er op meer dan één punt tusschen beiden verschil van meening en strijd bestaan. Doch dit kunnen wij met volle overtuiging zeggen, dat de bij herhaling verkondigde meening, dat de keuze van den heer s'Jacob een protest zou zijn tegen het Ministerie, meer speciaal tegen den Minister van Koloniën, eene door niets geregtvaardigde aantijging is, die men zich niet ontziet als wapen te bezigen tegen de candidatuur van den heer s' Jacob. Wij willen op de geschiktheid van deu heer Viruly Verbrugge om in de Volksvertegenwoordiging eene waardige plaats te vervullen, niets afdingen. Hij schijnt, wat een belangrijk punt is, te weten wat hij wil; althans men verzekert ons, dat hij zoowel op binnenlandsch als op koloniaal gebied het tegenwoordig Ministerie is toegedaan. Indien eens een ondeugend twijfelaar vroeg, waaruit de kiezers kunnen nagaan welke de juiste denkbeelden van den heer Viruly omtrent het koloniaal regeringsbeleid zijn, waar die geschreven of gezegd zijn, wij zouden met het antwoord verlegen wezen. Wij willen het echter aannemen dat de heer Viruly inderdaad eene Indische specialiteit is, doch dan is daarmede voor ons de vraag nog niet opgelost, wat dan toch eigenlijk het koloniaal systeem van het Ministerie kan worden genoemd, dat de heer Viruly verzekerd wordt te zullen ondersteunen. Kiezers, wij durven vertrouwen op den practischen geest, die Rotterdam zoo bij uitstek eigen is. Gij zijt niet gewoon u met groote woorden te laten afschepen; zorgt ook thans dat gij daartegen op uwe hoede zijt. Het koloniale vraagstuk is de „question bruiante" van den dag; van zijne oplossing hangt onze voorspoed, onze toekomst af. Bedenkt het wèl, bedenkt het vóór het misschien te laat is, dat een enkele ondoordachte maatregel, de vrucht van hersenschimmige theoriën, den bloei van Rotterdam vernietigen, zijn handel ruïneren kan. Zorgt daarom, dat gij ter Staten-Generaal afvaardigt een onafhankelijk en kundig man, die Indië kennende en begrijpende, met raad en daad kan werkzaam wezen in het belang van Moederland en koloniën. Aan de eischen van het oogenblik beantwoordt niemand beter dan hij, dien wij reeds met volle overtuiging u hebben aanbevolen. Gaat gij te rade met bet waar belang des lands en met dat van de stad oir.r inwoning, dan twijfelen wij niet of gij zult tot lid van de Tweede Kamer der Staten-Generaal verkiezen den heer --- F. S' JACOB. ROTTERDAM 28 Februarij. Z. K. H. de Prins van Oranje is, volgens een heden uit 'sGravenhage ontvangen berigt, verloofd met H. K. H. Prinses Marie, dochter van Z. K. H. Prins Frederik der Nederlanden. Bij de verkiezing voor een lid van de Tweede Kamer der Staten-Generaal in het boofdkiesdistrict Zierikzee bedroeg het getal uitgebragte geldige stemmen 1127. Gekozen is de heer J.J. van Kerkwijk met 612 stemmen. — Jhr. mr. J. F. Schuurbeque Boeije ver-, kreeg 515 stemmen. j • Gisteren en heden zijn de debatten in de Pruissische Kamer van Afgevaardigden voortgezet, [zie onder Berlijn] zonder dat zij evenwel eenig resultaat hoe ook genaamd hebben opgeleverd, en het is te voorzien dat alle heftige aanvallen tot het Ministerie gerigt, zullen af>tuit_ op geheimzinnigheid en eigendunkelijke houding van den heer von Bismarck; zelfs thans nog, nu het voorstel tot afkeuring der conventie door het Huis van Afgevaardigden is aangenomen met 246 tegen 57 stemmen. Onze lezers zullen zich herinneren , dat de heer von Bismarck gisteren in de Pruissische Kamer verklaarde, dat de woorden, door lord Russell in het Engelsche Parlement gesproken, minstens voorbarig mogen genoemd worden. Lord Russell heeft gisteren avond evenwel uitdrukkelijk verklaard, dat hij slechts heeft herhaald wat de Pruissische gezant in Londen hem heeft gezegd; dit feit verdient de algemeene aandacht. [Zie telegrammen.] Le Constitutionnel en Le Pays melden op gezag van een uit Madrid ontvangen telegram, dat de maarschalk Naryaez den maarschalk O'Donnell zal vervan-ren als president van den Ministerraad. Wanneer dit geen bloot „on-dit" is, dan zal een reactionnair bewind aan het bestuur komen. Het is overigens in Spanje "»oor niemand een geheim, dat zoo lang de camarilla bij het Hof den boventoon voert, dit Rijk niet zal geregeerd worden volgens de constitutioneele beginselen, wie ook aan het hoofd van het Ministerie | moge staan. Zij die met deze partij een lans willen I breken, zullen het onderspit moeten delven, en zelfs i de bekwaamste zullen, even als O'Donnell, niets anders kunnen doen dan hunne woorden zooveel mogelijk bedekken en zich liberaal voordoen, iets wat zij geenszins zijn. Een later door ons ontvangen telegram zegt evenwel, dat niet de heer Narvaea zal belast i zijn met de vorming van een nieuw Ministerie, maar dat den generaal (_ncha "die taak is opgedragen. Men zegt dat de heeren Mon, Mayan en Canovas tot leden van het nieuwe Kabinet zouden worden benoemd. In de Belgische Kamer van Vertegenwoordigers zijn de debatten over de artikelen van de begrooting van binnenlandsche zaken gesloten en zijn de aangevraagde credieten, tot ondersteuning van _ schoone kunsten, met 77 tegen 19 stemmen aangenomen. De president van de Holsteinsche Kamer heeft aan de vergadering medegedeeld, dat hij het adres van antwoord, dat door haar was goedgekeurd, aan den commissaris van het gouvernement had gezonden, maar dat deze het niet had willen aannemen. De berigten die ons van het tooneel dea oorlogs geworden, luiden, zoo als steeds het geval was, zeer tegenstrijdig. Uit Lemberg meldt men vanden27aten dat bij Ruda 2000 insurgenten zijn geslagen en ten deele over den Bug zijn' teruggedreven; bij Malagasz zou ook eene afdeeling opstandelingen geslagen en uiteengejaagd zija. De insurgenten hebben daarop het terrein aan deze zijde van Czenstochan verlaten en de rigting naar de Oostenrijksche grenzen ingeslagen. Andere berigten daarentegen melden dat de Russen in een gevecht bij Opatowech het onderspit hebben gedolven en de vesting Winari hebben moeten opgeven. Volgens tijdingen door reizigers uit Warschau te Breslau aangebragt. zou Wielopolski overleden zijn; dit gerucht deelen wij natuurlijk onder reserve mede. Uit Rome wordt gemeld, dat de Paua bij het uitspreken der aanstaande allocutie ook de Poolsche quaestie zal gedenken. Hij schijnt aan de wenschen van Rusland niet te willen tegemoet komen, om de Poolsche geestelijken onderwerping aan te raden, gelijk zijn voorganger in 1831 deed. Ten opzigte van de Vorstin die tegen het Paaschfeest wordt verwacht, zegt men dat daarmede Keizerin Eugénie wordt bedoeld; wij achten het overbodig om er op te wijzen dat wij dit gerucht onder alle reserve mededeelen. Men zal zich herinneren, dat er onlangs sprake was dat Frankrijk de aanspraken van Beijeren ondersteunde, om de dynastie weder op den Griekschen troon te herstellen. Naauwelijks was dit gerucht in Athene verspreid, of de Nationale Vertegenwoordiging heeft het besluit geteekend, waarbij deze dynastie vervallen wordt verklaard van den Griekschen troon. Volgens een schrijven uit Kocstantinopel aan het Journal des Débats gerigt, schijnt de quaestie over de militaire route door Montenegro hare oplossing te naderen. De Porte heeftop aandrang van de vertegenwoordigers der Mogendheden toegestemd om de clausule betrekkelijk de blokhuizen te wijzigen. Montenegro moet zich direct tot de Porte wenden, door een specialen agent naar Konstantinopel te zenden. Deze, de heer Vaclik , particulier secretaris van Prins Nicolaas, maakt reeds toebereidselen voor zijn vertrek. Montenegro heefc onlangs een agent naar Scutari gebonden, die bij den gouverneur-generaal van Albanië de belangen der Montenegrijnen moet behartigen. --- BUITENLAND. ENGELAND. LONDEN 27 Februarij. (Particuliere Correspondentie.) Nog altijd spreekt men hier over het jaargeld van den Prins, en de Engelsche Natie is in zekere mate verontwaardigd, dat lord Palmerston slechts £ 40,000 heeft gevraagd, 't Klinkt u misschien vreemd, maar toch is het zoo, en iedereen billijkt de woorden van den heer Disraeli: „niemand zal dit cijfer te hoog vinden, laat ons slechts hopen dat het voldoende zij," en elkeen laakt de woorden door het parlementslid Smith geuit, dat de Prins een der rijksten in Engeland zijnde, hij dus geene toelage uit de schatkist noodig had. Nimmer is door eenig Ministerie een wissel 0p eene Natie, ten behoeve van haren Vorst getrokken, die met meer genoegen is geaccepteerd. Men behoeft trouwens niet lang te zoeken naar de oplossing van dit vraagstuk. Het geheele geheim bestaat hierin, dat Engeland niet aan da Prinsea behoort, maar de Prinsen aan Engeland. Wederkeerig weet men dit. Het volk is bewust dat de rijkdom welke de Prinsen ten toon spreiden slechts eene terugkaatsing is van hunne weivaart. Men wil dat de Prins, zelfs voor dat hij den troon heeft bestegen, een eerste plaats onder de Europesche Vorsten inneemt, en vooral wil men dat hij de rijkste zü van de „ country gentlemen." Gij noemt dit welligt blinde ingenomenheid 1 het navolgende feit zal u doen zien, dat uwe meening onjuist is. Weinige dagen geleden was de Prins van Wallis op de jagt. Zijn vermaak werd eeni. rmate gestoord door de bezigheden van een pachter, die — onbeleefd genoeg — het niet noodzakelijk oordeelde om zich te derangeren. De Prins gsf daarover in eenigzins harde bewoordingen zijn misnoegen te kennen. En ziet wat gebeurt er den volgenden dag? The Morning Star rigt over deze handelwijze eene scherpe berisping tot den Prins. Aangezien hij — zoo luidde het — bestemd was om de Engelschen te regeren, moest hij vóór alles in het oog houden, dat ieder meester is in zijn eigen huis. Hoe veel is in een land de loftuiting waard, waar men zóó durft berispen. De Poolsche quaestie, waarmede elk een zich bezig houdt, is voor een oogenblik op den achtergrond gedreven, door twee buitengewone voorvallen. Het eerste is een gerucht, waaraan men in den aanvang veel geloof sloeg, en dat niets meer of niets minder behelsde dan de dood van Prins Alfred. Men kan zich geen denkbeeld vormen van de agitatie welke overat heerscbte op het vernemen van dit berigt, dat gelukkigerwijze later bleek slechts een loos alarm te zijn. Niet alleen dat dit ongeluk het Eng-lache volk, dat zoo verknocht is aan het Vorstelijk Stamhuis, diep zou getroffen hebben, maar de dood zou hier als offer geëischt hebben een veel belovend jong mensch, die zeer bemind was door het Engelsche Volk, meer nog dan een ander lid dier familie, waarschijnlijk omdat hij in dienst is bij de marine. Gij zult u kunnen voorstellen hoe spoedig het gerucht door de geheele stad verspreid was, aangezien de newsboys er eene soort van speculatie van maakten; met luider stemme riepen zij de menigte toe, dat dit door hen ten verkoop aangeboden blad, de tijding van het overlijden bevatte, en gij zult gemakkelijk kunnen begrijpen dat ieder nieuwsgierig was de noodlottige tijding te lezen. De jongste berigten melden dat de Prins steeds in beterschap toeneemt. Het tweede feit, waardoor men de ongelukkige Polen min of meer vergat, was de opening van de officieele receptien aan het Hof. De Koningin blijft wel is waar nog altijd in diepen rouw en afgezonderd op Windsor leven, maar nogtans is het voor de aristocratie een aangenaam verschijnsel dat de Koninklijke receptien — na een tijdsverloop van twintig maanden weder begonnen zijn. De Prins van Wallis opende de rij in St. James palace, en zoo talrijk was de menigte (men schat hun aantal op 1700), dat men zich bijna niet kon bewegen. Het Lagerhuis bad dien dag geene zitting, opdat de leden bij die receptie zouden tegenwoordig kunnen zijn, en de zittingen van de geregtshoven waren ten twaalf ure geschorst, opdat de leden zich bij den vertegenwoordiger ran de Koningin zouden kunnen vertoonen. Zaturdag a. s. zal de Kroonprinsea van Pruissen drawing-room houden tot de ontvangst der dames. Onder de monsterplannen welke men iederen dag uitdenkt, om den 10 maart luisterrijk te vieren, behoort het bal, dat men zich voorstelt in het gebouw der internationale tentoonstelling te geven. De grootste zwarigheid is om het genoegzaam te verlichten en te verwarmen. Het laatste bezwaar komt mij nog al tamelijk onbegrijpelijk voor, ten zij dat er een massa liefhebbers komen, om stil te zitten. Vervolgens sprak men nog over een monster-banket in Westoiinster-Hall, waaraan de leden van bet Hoogeren Lagerhuis zouden deelnemen; iets wat niet beeft plaats gehad na de krooning van George IV. Toevalligerwijze woonde ik gisteren eene vergadering bij van de vereenigde kamers van koophandel in het Koningrijk, ten einde de handelsbelangen bevorderlijk te zijn. Er werd een punt behandeld dat, nu ik er u iets bepaalde van kan mededeelen, u belang moet inboezemen. Onder meerdere vraagstukken is n. 1. de quaestie over den afkoop van den Scbeldetol ter sprake gebragt en hierover werd ongeveer het navolgende gezegd. „Onze handel met België is thans reeds zeer belangrijk, en nog kort geleden hebben wij een tractaat u.et dit Rijk gesloten dat gunstige gevolgen voor beide landen belooft. Nogtans is dit welslagen afhankelijk van bet welslagen der pogingen door België in het werk gesteld, ten einde onze scheepvaart bij voortduring te ontheffen van den drukkenden Scheldetol, die België voor twee en twintig jaren geleden op zich nam om aan Holland uit te keeren om de scheep taart op de Schelde vrij te maken. Het is dus te hopen dat deze quaestie spoedig uit den weg worde geruimd. De Belgische Regering heeft zich niet alleen bereid verklaard om te onderhandelen over het kapitaliseren van deze jaarlijksche uitkeering, maar de Belgische Regering heeft verklaard dat, indien deze zaak niet spoedig geregeld werd, zij zal ophouden aan Holland jaarlijks uit te keeren en aan Holland het regt overdragen om zelve de regten te heffen. Wij worden dus bedreigd, om dien tol op nieuw te moeten betalen en wij moeten alzoo krachtige maatregelen nemen om zulk een besluit te voorkomen ; de zask zal bovendien weinig beswaar ondervinden, aangezien het bedrag van de kapitalisatie zeer gering is. — In de zitting van het Hoo, e-huis van donderdag heeft de markies van Normanby de aandacht gevestigd op een feit, door zekere bladen vermeld, volgens welke kardinaal Antonelli den Pauselijken nuntius te Parijs, mgr. Chigi, zou onderrigt hebben, dat de heer Odo Russell eene derde poging gedaan had om den Paus te overreden Rome te verlaten, en lelfs zoo ver gegaan waa hea te waarschuwen dat. all het gedane aanbod niet werd aangenomen, Z. H. genoodzaakt zou worden zulks te doen; dat dien ten gevolge het Pauselijk G uverneaient voortaan niet meer met den heer Russell anders dan als bijzonder persoon zou confereren. De discussien hierover gevoerd eindigde met de verklaring van graaf Russell, dat hij natuurlijk geen e mededeeling van kardinaal Antonelli ontvangen had, en de bedoelde informatie alleen zou kunnen verkregen hebben uit eene depêche van den heer Russell. Nu was zoodanige depêche doorhem niet ontvangen. ---