ROTTERDAM 9 November. , «e Koning van Pruissen heeft heden de zitting van 'ei> Landd»g in persnon geopend, met eene troonrede, .'Srvan de telegraaf ons een vrij uitvoerig overzigt "e*i.t. Verschillende wetsontwerpen zijn door Z.M. gezegd, en van den fi-Ratiëlen toestand dea Lands ,o"ï't een gunstig tafereel opgehangen. Intusschen "ftikt Z, M. wel den wensch uit, dat er eene toe- Wering moge plaatsgrijpen, maar schijnt alles behalve r'ind te zijn om den minister von Bismarck nog ,oot* een populairder man te doen vervangen. Indien 6 telegraaf ong een jujst regum, heeft gegeven , dan or'lt volkomen gestaafd wat wij reeds vroeger aanj*>nde de Duitsch-Deensche quaestie zeiden; de '(tering zal, wanneer zij daartoe genoodzaakt wordt, ?' cta'kt »o .?n Zweden en Denemarken nog niet geteekend iv *'in* ®ale lezere zullen zich evenwei herinneren, le al* 'n oDil Jon?Bte nommer aan Fadrelandet ontjolden dat graaf Hamilton reeds den 27sten october 'olmagt tot onderteekening ontvangen had. "'t Ragusg gewerd ons de tijding, dat de bevolking I hehv. cut*ri gewapenderhand bij den Pacha zou la-** n aan«;e,ïron'?en orn ac nieuw uitgeschreven be- af te schaffen. Waarschijnlijk heeft de Pacha ' verzoek, uit vrees voor baldadighedcn, voorloopig toegestaan; doch men moet uit het feit, dat hij nieuwe troepen heeft ontboden, opmaken dat hij de nieuwe belastingen zal uitschrijven rood ra zijne inagtis versterkt. De. tijdingen, uit New-York loopen tot den „Osten october. De legers schijnen slaags te zijn geweest, en zonderling genoeg, gedurende den nacht. Na van des nachts 12 ure tot den volgenden morgen gevochten te hebben, zou generaal Hoeker er in geslaagd zijn den vijand terug te drijven en zich meester te maken van alle diens positien. Het budget van Turkije wordt met meer dan gewone belangstelling tegemoet gezien door de ichuldeischers van dien Staat. Verschillende redenen bragten ertoe bij om de mededeeling te vertragen; thans evenwel kan men zich vlsijen dat het spoedig volledig zal bekend zijn. --- Historische Herinneringen. Naar aanleiding van het aanstaande gedenkfeest van Nederlands Bevrijding. VI. De Om wenteling in November 1813. 0 'olksoploopen, hoe talrijk, oproer, hoe hevig, Wand, hoe algemeen ook , zijn daarom nog geen der zaken. Om deze tot stand te brengen °eten de omstandigheden medewerken ,en wordt, w'f no*l? zonder uitzondering, de leiding en zamen»» 'D? van mannen uit de meer aanzienlijke standen j "ehoef ik het te zeggen, dat dit in November 1813 ook ' ons Vaderland het geval was? Heb ik noodig iemand j?0*1 het eerst de namen der mannen te doen kennen, die p'C" P'egtig verbonden hadden dat Vaderland van het |/*_*c_e ju). ,e bevrijden, en dit te doen vóór dat y' welligt door de aanrukkende legers der vreemde j Of-sim geschiedde, die dan, tot loon dier bevrijding, , ""and de wet hadden kunnen voorschrijven 1 Of , ik mij mengen in den pennestrijd, aan wien van Zaligen hunner de meeste eer toekomt? Neen, de van Gijsbert Karel van Hogendorp, F. van der Duyn 'i Maasdam en Leopold van Limburg Stirum zweven, f 1 <Üe van E. D. Changuion, O. Repelaer van Driel, o* C de Jonge, J. M. Kernper, A. R. Falck en Fannius ïc*°tten, sedert eene halve eeuw, op aller dankbare lip- Ln> omdat zij öf gezamenlijk het groote werk met moed , of met omzigtigheid en standvastigheid 'epen ten uitvoer brengen; eenerzijds de beweging „.•*- den Volksgeest aanwakkerden en leidden, anderer- er in slaagden de harten der handlangers van de re**nde verdrukking met angst en schrik te vervullen. . *^sar toch, moet er van voorrang sprake zijn, £««-_ dien dan, gij niet het laatst, mijne vaderstad gerust aan hem die den 27 october 1762 f-üen uwe veste, uit een oud en aanzienlijk geslacht {['ooren werd; die, even als vroeger een Oldenbarneveldt 1 H. de Groot, de loopbaan van het staatkundig I Ten intrad* door, als Pensionaris der Stad, uwe be- vBRf*n te behartigen; die, ten gevolge der Omwenteling , ° 1795 als zoodanig afgetreden, nog een tijd lang *•} het hoofd van een aanzienlijk handelshuis in uw bidden woonde, tot dat hij xich te 's Gravenhage , om, als ambteloos burger, — reeds in 1801 toch bad bij verklaard geen ambt te willen vei • vullen dan onder eene Constitutie met het Huis van Oranje aan het hoofd — den loop der gebeurtenissen gade te slaan. Schenk dien voorrang aan Gijsbert Karel Grave van Hogendorp. Hij toch was het die, terwijl hij vroeger nooit had opgehouden wat hij als de Vaderlandsche belangen beschouwde met mond en pen voor te staan, zich reeds — men zegt met medewerking van A. R. Falck, — tijdens d.n Russischen oorlog in 1812 met het ontwerp eener Nederlandsche Staatsregeling bezig hield, als had zijn Stuntsmanshlik, even als de Dichtersblik van mr. W. Bilderdijk, de herstelling des Vaderland» reeds in de verte, uit den nacht der diepste vernedering., als zekerheid aanschouwd. Hij was het die, toen die oorlog geëindigd was, de heeren van der Duyn van Maasdam, van Limburg Stirum, Repelaer van Driel, de Jonge en Changuion tot nachtelijke bijeenkomsten opriep, om maatregelen tot herstelling der onafhankelijkheid en van het Oranjehuis te beramen. Na den veldslag van Leipzig breidden zij hun geheim Verbond zoo zeer uit, dat zij weldra op een vierduizendtal bevorderaars huneer ontwerpen konden rekenen, en ook de Nationale Garde van 's Hage daarvoor wonnen, terwijl de Scheveningsche reeder Pronk pinken en manschappen ter hunner beschikking stelde. Voor wat den 12 november te 's Hage voorviel; hoe de Nationale garde, door de Stassart xelf, tot handhaving der aanvankelijk verstoorde orde en tot vermijding van botsing tusschen de troepen en de bevolking, onder de wapenen geroepen, met de Oranjecocarde versierd in het Voorhout verscheen; het gezamenlijk met hem vormen van een Comité; van Orde dien Prefect door de aanzienlijke ingezetenen geweigerd werd; het korps étrangers, na eerst geweigerd te hebben, zijne diensten vrijwillig aan kwam bieden, en wat hier verder, ook aangaande de optreding van provisionele besturen te Leyden en elders, zou kunnen herinnerd worden, mag ik gerust andermaal naar de bestaande uitvoerige bronneu verwijzen. Wij zijn tot den 17 November genaderd, den dag welke thans te regt voor het ons wachtend jubelfeest der Omwenteling bestemd is. Toen vaardigden, na xich reed» vooraf met Orarjjeteckenen versierd in het openbaar vertoond te hebben, van der Duyn van Maasdam, G. K. van Hogendorp, Repelaer van Driel, J. F. van Hogendorp, Changuion en de Jonge de eerste publicatie uit, die j wel alleen nog slechts van het voor de deur staan der regeringloosheid en hare droevige gevolgen gewaagde, maar toch, door de mededeeling der, bijeenroeping van de voornaamste leden en ministers der oude Regering, zoo als die iv 1794 en 1795 bestond, duidelijk genoeg te verstaan gaf dat men de Regering des Franschen Keizers niet langer erkende. En zoo mogelijk nog duidelijker bleek dit dien zelfden dag uit de publicatie, wier eerste voor- j lezing, toen zij hier bekend werd, mij nog in de ] ooren klinkt: „ Wij Leopold, Grave van Limburg Stirum, Gouverneur van den Haag. — Alzoo de gezegende herstelling van zaken met rasse schreden nadert, zoo geef ik kennis aan alle ingezetenen van den Haag, dat hunne wenschen binnen kort bekroond zullen worden, en dat aanstonds eene Provisionele Regering zal optreden, om in alles te voorzien, tot dat Zijne Hoogheid zich in eigen persoon onder ons vertoonen zal. — Inmiddels roep ik op alle goede burgers, om te waken voor de rust en orde; ik beloof aan de geringsten zelfs eenen dag van vreugde en vrolijkheid, op stads kosten; maar ik waarschuw elk, die zou willen rooven en plunderen, dat de zwaarste straf op hem zal vallen." — ln dit slot straalt het docr, welken indruk de Amsterdamsche tooneelen der twee vorige dagen op de hoofden des opstands gemaakt hadden; maar wat was de eerate zinsnede anders dan de onbewimpelde afkondiging der gezegende Omwenteling, en der herstelling van het Huis van Oranje? Men twijfelde er niet eens aan dat iemand in den Lande nog twijfel dienaangaande zou kunnen voeden: „ Zijne Hoogheid." ledereen begreep wie dat was. Deze blijde tijding gaf terstond aanleiding tot groote vreugdebedrijven onder de Haagsche burgerij, en zij gedroeg zich daarbij zoo ordelijk, dat de Provisionele Raad den volgenden dag, tot blijk van genoegen daarover, eene uitdeeling van brood en kaas aan de behoeftigen der onderscheidene gezindheden verordende. Het in die dagen alom verspreide blaadje in zoogenaamden lapidairen stijl, met meesterlijke hand gesteld, dat dus aanving; „Oranje Bovenl — Holland is vrij! — De Bondgenooten trekken op Utrecht," en waarin verder gexegd werd: „De Regering roept den | Prins uit Tot hooge Overheid. — Wij voegen ons bij de Bondgenooten, — En dwingen den vijand tot vrede*," behelsde ook deze belofte: „het Volk krijgt een vrolijken dag, op gemeene kosten." Later heeft men het den bevrijders des Lands tot verwijt gemaakt .dat die belofte, in een letterlijken zin, nooit vervuld is. Dit zij zoo, maar hoe vele vrolijke dagen en jaren is het Volk hun toch tot op heden toe niet verschuldigd geweest! De aangeschreven Vergadering der Oud Regenten liep, door hunne weifelmoedigheid, zonder het ge- I wenscht gevolg af; eene uitkomst, voor het oogenblik wel schijnbaar ontmoedigend, maar echter hierom gelukkig, dat alle schijn van uitsluitende zegepraal eener enkele partij nu verdwijnen moest, en ook voor de kundige en bezadigde mannen die vroeger en later tot eene andere behoord hadden de weg werd opengesteld om andermaal als Patriotten, maar thans in den onpartijdigen en algemeenen zin van dat woord, op te treden, en tot behoud huns Vaderlands te helpen medewerken. Intusschen moesten van der Duyn van Maasdam tn van Hogendorp nu doortasten, en vaardigden dan ook den 20 november eene nieuwe proclamatie uit waarin zij zeiden, tot bevrediging van het van alle zijden opklimmend geroep om een Algemeen Bestuur tot redding des Vaderlands, dat Bestuur, tot op de' komst van Zijne Hoogheid toe, op te vatten. Bezwerende, — zoo luidde het slot, — alle de brave Nederlanders, om zich te vereenigen tot ondersteuning van dit ons cordaat besluit. God helpt diegenen die xich xelve helpen." Ja wel een cordaat besluit! Want hadden ook de Prins Gouverneur Generaal en de Prefect de Celles Amsterdam, en de Stassart 'aHage verlaten, welk voorbeeld door vele Fransche ambtenaren gevol.d werd, toch lag de generaal Bouvier des _?.*_._ nog met ru.m 500 man goed gewapende manschappen in laatstgenoemde Stad, en wemelde het Land fn ver- P«l_loe AVeUmßen en OP andere punten nog van Fransche troepen, tegen welker overmagt eene wel gewillige maar slecht gewapende en grootendeels ongeoefende bevolking niet bestand xou xijn geweest, jün ginds, m het eigenlijk Frankrijk, stond, met Ixijne wel gedunde, maar op verre na nog niet ver- Jnietigde legerscharen, de magtige Monarch, nog, die den voormaligen Raadpensionaris Rutger Jan Schimmelpenninck met het doen doorsteken onzer dijken bedreigd had, ala de Hollanders zich niet voorzigtig en onderworpen gedroegen. Keeren wij nu, om den draad der gebeurtenissen zoo weinig mogelijk af te breken, naar Rotterdam terug, dat wij na den woeligen avond van 13 november verlieten. Het is zoo, de pogingen, door den heer J. F. van Hogendorp aangewend, om de Stedelijke Regering tot deelneming aan een algemeenen opstand te oewegen, bleven, uit voorzigtigheid, de beide eerste dagen vruchteloos; maar toch werd reeds den 18 november, nadat de Fransche administratien en het korps douaniers, dit laatste met slaande trom, de officieren aan het hoofd, de stad verlaten hadden, het algemeen Ora ije dragen en vreugdebedrijven geenszins meer verhinderd; niet slechts hadden de Maire en sijne! Adjuncten, die het Stadhuis geen oogenblik verlieten,' eenige burgers tot behoud van rust en orde bijeengeroepen , bij welke zich weder vele anderen aansloten, die den geheelen avond en nacht ongewapend door de straten patrouilleerden, maar toen al de administratien verdwenen waren, werden die burgers van wapenen voorzien, en bezetten hunne loop plaatsen. De levendigste vreugde heerschte ongehinderd overal, en, — andermaal eere aan onze bevolking, — geen de minste gewelddadigheden grepen er plaats en de algemeene orde bleef nagenoeg ongestoord bewaard. En den volgenden dag, vrijdag 19 november, werd een groote atap voorwaarts gedaan. De achtenswaardige oud-regent, de boven reeds genoemde heer J. F. van' Hogendorp, een deftig en minzaam man, naastbestaande van den meer beroemden Graaf, (*) liet des middags ten twaalf ure de stadhuiaklok luiden. De bevolking stroomde derwaarts; de vensters aan de achterzijde van het eerwaardig oud gebouw werden geopend, en de groene kussens gelegd; hij en de heer Samuel van Hoogstraten verschenen met de beide heeren secretarissen, en, door het volksgejuich nu en dan afgebroken, werd daar de notificatie gelezen, in welke de heer van Hogendorp zeide dat een notabel gedeelte der MHij bewoonde het aanzienlijk huU aaa de Noordzijde der' Nic-wehaven, an Wijk XII, N.° 350, en thans door den bser l. V. Itdeboer Bz. bewoond. burgerij, die zich met zooveel bereidwilligheid tot behoud der rust geleend had, den wensch geuit had dat hij, tot voortduring der bestaande orde, zich aan het hoofd der Regering stellen zou. Zij verlangt, zegt hij iets verder, dat ik alle de Stads belangen behartige; daaraan mag ik mij niet onttrekken; ik stem in den wensch der burgerij. En om alle de zaken met orde te doen voortduren, heb ik gemeend het volgende Bestuur te moeten benoemen , zoo als geschiedt bij deze, als : Tot Burgemeesteren, de heeren J. F. van Hogendorp, president-burgemeester, en Samuel van Hoogstraten. Tot Raden : de heeren P. Baelde, C. J. Blankenheym, G. van Gennep, W. T. Gevers Deynoot, O. P. Groeninxvan Zoelen van Ridderkerk, A. van der Heim, J. F. Hofman, N. J. A. C. Hoffmann, M. Hoog, 1. Hubert, F. B. 's Jacob , E. A. de Jong, M. M. de Monchy , O. van Oordt, T. L. Prins, J. Reepmaker van Strevelshoek, A. P. van Schelle, C. W. Schuller, F. Smeer, W. Suermondt, H. Vinck, C. van Vollenhoven Jz., P, Wachter, H. van Zuylen van I Nyevelt. Tot secretarssen , de heeren L. van Oijen Az., J. A. van Zuylen van Nyevelt Senior. „ Terwijl ik tevens alle de heeren, die onder de ' namen van Maire en Adjuncten tot heden hebben gefungeerd, en aan welke de burgerij zulke groote verpligting heeft, die met zoo veel belangeloosheid en ijver de rust en goede orde door wijze en tevens | voorzigtige maatregelen hebben bewaard, voor hunne 'ijverige en goede administratie dank betuig. „De eendragtige en betamelijke vreugde, welke in deze stad dezer dage heeft plaats gehad, maakt het voor mij overtollig om iemand tot de rust aan te manen, en de goede, brave en stille ingezetenen zullen gerustelijk vertrouwen, dat dit Bestuur het zich tot een eersten plicht zal achten, een yderkragtdadig bij deszelfs goeden naam en al wat hem dierbaar zijn kan, onder Gods zegen en bijstand, temaintinerenen beschermen." Eenige kleine opmerkingen, naar aanleding dezer Notificatie: De benoeming van een geheel stadsbestuur door een enkel man, zelf door geenerlei hooge autoriteit benoemd, maar alleen op het verzoek van eenige notabele ingezetenen aan het hoofd daarvan opgetreden, mag wel als een kenmerkend teeken van den ezceptionelen staat dier dagen worden aangemerkt. — Het goKl hier ge.n zoogenaamde r emotie der Regenten, [ zoo als onze Stad en andere Steden er in vroegere 1' dagen meermalen hadden beleefd. — De keuze, door den heer van Hogendorp gedaan, strekte, voor wie de antecedenten der nu benoemde, allen achtenswaardige mannen, kende, tot voldoend bewijs dat .aan geene uitsluitende herstelling der vroegere Prinsenpartij gedacht werd.— Zelfs de drie mannen die onder het Fransch bewind aan het hoofd van het Stedelijke bestuur gestaan hadden werden niet uitgesloten, — In de Notificatie wordt nog wel van geene afzwering van dat Fransch bewind , noch van den Prins van Oranje gesproken, maar het betamelijk noemen der aan den dag gelegde vreugde pleit al wederom tegen de beschuldiging van de vreesachtige weifeling, door sommigen op onze stad geworpen. En eindelijk, met opzet verzweeg ik nog ééne zinsnede uit de Kennisgeving, die zegt dat de voormelde notabelen, benevens de voortdurende handhaving der Orde, ook „ de rigtige ontvangst van het stedelijk octrooiregt. onder den naam van stadsbelasting bekend, verlangde; uit welke ontvangsten de armen moeten geholpen, de weezen gevoed, en de Godshuizen voorzien worden." Even als te 's Hage, Haarlem, en mogelijk nog elders, schijnen namelijk ook hier dwaashoofden geweest te zijn, die meenden dat van de Franschen verlost te wezen met het ontslaan der verpligting tot betaling van alle belastingen gelijk stond. Na deze openlijke en plegtige afkondiging, bij het zien hijschen der oude en geliefde Hollandsche vlag oj> den Groote-kerkstoren, — op welk gezigt men | mij zeide dat de even vurig ijverige als diep geleerde predikant Thomas Hoog op de knieën neder viel en God dankte, — kende de vreugde geen palen meer. Sommigen omhelsden elkander, hij de ontmoeting in de straten, onder den uitroep: „Wij zijn verlost I Dat heeft God gedaan I" Het volk jubelde en zong tot laat in den nacht, de meèaten te voet rondwandelende, eenigen op met Oranjeteekenen versierde wagens van allerlei soort gezeten, die nu en dan uit de wolken met eenige sneeuwvlokken verfrischt werden; maar nergens vernam men eenige bedreiging, als alleen tegen den geheten Napoleon, die ver genoeg af was om geen gevaar voor de oogenblikkelijke vervulling daarvan te loopen. En toen nu d ien zelfden, of misschien op den daarop gevolgden avond, wederom, als weleer, van acht tot Ea'f negm ure, de Siadhuisklok baar gelui deed vernemen, werd in menigen geselligen kring de be» ; gevuld. en met verruimde harten op dat „ klokje *'»' gehoorzaamheid," zoo als men het plagt te noen**.' i geledigd; zonder vrees dat de luisterende wanden " \ meer aan de Fransche politie zouden overbrenf** .Immers, aan die gewoonte was door velen i» j laatste jaren eene geheime beteekenis gehecht, dj*£ daarbij stilzwijgend den Prins van Oranje en *' Huis te gedenken. . Men glimlacht denkelijk om het vermelden * . zulk eene beuzeling 1 Het zij zoo, toch zal ik er°J, eene tweede bijvoegen. Toen de nachtwaker aan "« lang versmoorde: „ tik — tik tik tik — tik tik — ti»*. zijner klep het: „ tien het de klok! tien! " **■**„ paarde, ging in menig rondom den avonddisch C. schaard gezin het genoegelijk : „ hoort ge dat ***e' j op. En waarom. Omdat de herstelling dier, se«c andermaal afgeschafte oude gebruiken, het op nieß*',, voeren waarvan thans wel niemand verlangen zal, •J. zoo vele teekenen bevatte dat men weder „ Holland»*5 was. . Zaturdag morgen, den 20 november, toefde ,000 balen werden verbruikt. Deze coasumtie zal ongetwijfeld in den loop van het aanstaande jaar toenemen. De groote vraag is dus: hoe zal hierin worden voorzien? Eene specialiteit, de heer Ashworth, meent dat men in 18fi4 op eene meerdere opbrengst mag rekenen van 818,000 balen, nl. uit Turkije 200,000, Italië 10,000, Indië 350.000. Egypte 100,000, Brazilië en andere Landen 150,000 balen. Niets zou meer bevredigend zijn, dan deze schatting onvoorwaardelijk te kunnen aannemen. Ik ben het evenwel eerder met den heer Cheetham eens — eene autoriteit wiens uitvoerig betoog ik u gaarne mededeelde , ware het niet dat ik vreesde wat te lang bij dit onderwerp te zullen stilstaan — die meent dat de grootste vermeerdering, waarop men bij een gnnstigen oogst redelijkerwijze rekenen mag, 430,000 balen zal bedragen. Maar aangenomen dat slechts zijne gissingen juist sijn, dan zullen er toch 32,400 balen per week kunnen worden verbruikt, zonder dat de voorraad in Liverpool zal worden aangesproken, terwijl het verbruik gedurende de twee jongst verloopen jaren 33 a 34,000 balen per week bedroeg. Natuurlijk leidt deze onderstelling, in verband met den politieken toestand van Amerika, tot de conclusie dat men redelijkerwijze mag aannemen dat de hooge prijzen van den katoen in den eersten tijd geene aanzienlijke verlaging zullen ondergaan, maar uit het oog éérliezen mag men niet, dat de prijzen zoodanig hoog zijn opgevoerd, dat eene onvoorziene omstandigheid plotseling groote daling kan veroorzaken, zoodat voorzigtigheid bij elke transactie ten zeerste aanbevelingswaardig is; tot staving van mijn beweren wijs ik u slechts op de aanzienlijke daling welke onmiddellijk volgde op de plotselinge verhooging van het disconto bij de Engeisehe Bank. De officieele Gezette deelt heden den tekst mede van eene depêche, welke lord Russell aan onzen Gezant te St. Petersburg rigtte. Aangezien men met regt de hoop mag koesteren , dat dit stuk de diplomatieke correspondentie betrekkelijk de Poolsche quaestie zal sluiten, deel ik het u in zijn geheel mede: „ Mylord, De baron Brunnow heeft mij eene depêche van Prins Gortschakoff in dato 26 augustus (7 sept.) medegedeeld, in antwoord op de depêche die ik den Uden der vorige maand tot u heb gerigt, waarvan gij een afschrift aan Zijne Excellentie geven moest. „Hr. Ms. Gouvernement gevoelt zich niet geneigd de correspondentie betreffende Polen nog langer voort te zetten alleen met het doel om de zaak te bespreken. „ Hr. Ms. Gouvernement neemt met genoegen de verzekering aan, dat de Keizer van Rusland voortdurend bezield ia met welwillende gevoelens jegens Polen en verzoenende inzigten ten opzigte van alle buitenlandsche Mogendheden. „Hr. Ms. Gouvernement erkent dat de betrekkingen van Rusland met de andere Mogendheden overeenkomstig het openbaar regt zijn. Maar op den Keizer van Rusland rusten speciale verpligtingen voor zoo ver Polen betreft. „|Hr. Ms. Gouvernement heeft in de depêche van 11 augustus en in de vroegere depêches doen blijken dat, met betrekking tot deze bijzondere quaestie, de regten van Polen begrepen zijn in dezelfde oorkonde, waarbij de Keizer van Rusland tot Koning van Polen wordt geconstitueerd." Gij ziet dat zij veel korter en veel onbeteekenender is dan de vorigen. En voorzeker zou men er minder gewigt aan gehecht hebben, indien wij den inhoud vroeger gekend hadden. De troonrede van den Keizer der Franschen levert nog altijd ruime stof aan onze bladen op. Zelden heeft een politiek document naar mijn inzien zulke verschillende indrukken gemaakt. De bladen, welke de Manchester school belijden, en die reeds sedert meer dan twintig jaren aandringen op eene algemeene ontwapening van Europa, zijn natuurlijk in de wolken, en ik geloof niet zonder reden; naar mijn inzien is dit de eerste keer, dat hunne beginselen van eeuwigen vrede op zulk eene plegtige wijze xijn erkend en gehuldigd. De Braziliaansche bladen welke mij zoo even geworden, maken melding van een voor den handel en de scheepvaart hoogst belangrijk feit. Men zou namelijk het middel gevonden hebben om den bergketen , de Candillera de los Andes, die zich zoo als gij weet van Kaap Hoorn tot de landengte van Panama uitstrekt, te passeren langs verschillende vlakten welke in die keten gevonden worden. Een spoorweg zou kunnen worden aangelegd tusschen Buenos-Ayres en San Fernando, eene stad der republiek Chili, welke reeds door een spoorweg aan Sant-Jago is verbonden. Deze weg eenmaal gereed rijn le, zullen de reizigers en koopmansgoederen binnen vier en twintig uren van Buenos-Ayres tot aan de Stille Zuidzee kunnen worden gebragt. De tijd zal leeren wat er van deze beweringen waarheid is. — Aan The Economist wordt uit Parijs geschreven: „ Volgens eene mededeeling uit Nantes zal het nieuwe stelsel van de te heffen regten op de suiker, dat door de opperste regtbank van koophandel zal worden voorgesteld, bestaan uit het navolgende: Er xullen drie standaardmonsters worden vastgesteld — het eerste n.° 13 (Hollandsch monster) zal betalen 42 francs per 100 kilo; het tweeden.020 (Hollandsch monster) 44 francs, en het derde, te rekenen van af betere nommers tot aan geraffineerd , 45 francs. Op koloniale suiker zal eene vermindering van regten worden toegestaan van 3 fr. 60 et. Voor geraffineerd zal als teruggave van den impost worden vergoed 80 per cent voor vreemde suiker door Fransche schepen ingevoerd, 84 per cent wanneer de invoer plaats heeft door vreemde schepen, en 90 per cent voor inlandsche suiker. De extra belasting op invoeren door vreemde schepen zal worden gehandhaafd, en er zullen wijzisringen gemaakt worden betrekkelijk het heffen der belasting op inlandsche suiker. Deze voorstellen hebben evenwel niet de algemeene goedkeuring verworven van den oppersten Raad, en er zullen wijzigingen worden aangevraagd, zoowel in den Raad van State als in het Wetgevend Ligchaam. --- FRANKRIJK. PARIJS 8 November. (Particuliere Correspondentie.) HH. MM. de Keizer en de Keizerin zijn met den Keizerlijken Prins heden naar Compiègne vertrokken, alwaar het Hof gedurende een vijftal weken verblijf zal houden. Reeds morgen wordt op het kasteel de eerste der drie reeksen van genoodigden verwacht, en aanstaanden woensdag vangen de groote jagtpartijen aan. Des zondags zal er geregeld concert en bal gegeven worden, en des donderdags tooneelvoorstelling door de acteurs van het Théatre Francais en het Gymnase. Gij ziet hieruit dat men goede plans heeft vaor de wintervermakelijkheden, en in dien tusschentijd zal vermoedelijk de politiek wel naar den achtergrond worden geschoven. De telegraaf zal u ook wel reeds het berigt hebben overgebragt, dat de Fransche Bank eergisteren het besluit nam om den koers van het disconto van 5 op 6 pet. te verhoogen. Reeds eenige dagen xag men dien maatregel op het voorbeeld van Londen te gemoet. De Moniteur wederlegde gisteren het gerncht, dat ook ik ti in mijn vorigen mededeelde, alsof bij de Regering het voornemen xou bestaan om de belasting op de paarden en rijtuigen af te schaffen. Morgen vertrekt het Annainitisch gezantschap van hier over Bordeaux naar Spanje. Dat het oude spreekwoord waarheid behelst: „Le vrai peut quelquefois n'être pas vraisemblable", vind ik op nieuw bevestigd, nu ik heden zelfs aan het hoofd van het „ bulletin du jour" in Le Temps lees, dat het zeker schijnt er door Keizer Napoleon, dadelijk na de opening der Wetgevende Kamers, eigenhandige brieven zijn afgezonden aan de buitenlandsche Souvereinen, om hen uit te noodigen mede te werken tot het Congres, dat in last zou hebben een nieuw Europeesch grondwettelijk verdrag zamen te stellen, hetwelk in de plaats kon treden van de tractaten van 1815. Ook de Memorial Diplomat que behelst heden het zelfde berigt, en voegt er verschillende bijzonderheden bij, zoo als omtrent den vredelievenden inhoud dier brieven, welke overal door de Fransche gezanten moeten worden overhandigd en vergezeld gaan van toelichtende memorien. Ik moet dus onderstellen dat La Prease goed ingelicht was, toen het reeds dadelijk dit berigt mededeelde, en het spijt mij dat ik de redactie zoo hard ben gevallen, maar ik neem toch geen woord terug van mijne beschouwing over het dwaze van dit plan, hetwelk trouwens wel bij een niet te verwezenlijken plan zal blijven. De Keizerlijke troonrede schijnt in het buitenland bijzonderen indruk te weeg gebragt te hebben; bijna zou ik zeggen meer dan hier te lande, 't Is vooral opmerkelijk hoe angstig de Oostenrijksche bladen opzien tegen een Congres, juist in tegenstelling met de Italiaansche, welke plotseling de hoop schijnen verlevendigd te gevoelen op de eindelijke verwezenlijking van hun droombeeld : de Italiaansche eenheid. Het is hier ook volstrekt niet onopgemerkt gebleven, dat The Times nadrukkelijk wijst op de bezwaren waarop een Congres zou stooten, en daarbij vooral meent dat de erkenning der faits accomplis groote moeijelijkheden kan ondervinden. Bijv. — zegt het blad — Frankrijk hechtte Nizza en Savoye aan zijn gebied, maar behoeft er niet op te rekenen dat Groot-Brittasje eene daad zal bekrachtigen, welke het nadrukkelijk afkeurt. Afgescheiden van de redeneringen over de Keizerlijke troonrede, of laat mij liever zeggen over het ééne kardinale punt daarvan, de verwerping der Weener tractaten , is er heden zeer weinig nieuws. Het standbeeld van den eersten Keizer op de kolom der Place Vendöme geeft aanleiding tot een pennestrijd tusschen La Fra.ce en Le Constitutionnel. Om de waarheid te zeggen ben ik het met eerst bedoeld orgaan eens, als het betreurt dat het oude klassieke hoedje en de grijze overjas hun verheven standpunthebben moeten inruimen aan eene voorstelling van een Romeinsch Keizer, waarin echter Le Constitutionnel ziet eene zinnebeeldige voorstelling van „de Souvereiniteit en de herkregen Nationale grootheid." Hiertegen trekt Le Monde weder te velde, onder den uitroep: dat er dus geene wettige Souvereiniteit buiten die van Ceaar zou bestaan! ---