marine en Leger. ■ *r. Mi. schroefstoomschip der 4de klasse Kijkduin " heden namiddag van 's Rijks werf te Amsterdam •0-ot goed gevolg te water gelaten. • — Den 5 dezer maand zal de officier van gezondheid ?*o klasse G. Sinia, van het Oost-Indisch leger, te embarqueren aan boord van het daar ter •"i&tse liggende schip Maria, om daarmede de reis "(aar Java te aanvaarden. , — Men verneemt dat de 2de luitenant-ingenieur f' Q. de Ridder, van het te Utrecht gestationneerde jJ*taülon mineurs en sappeurs, in rang is overge'*'»*tBt naar de vesting Neuzen. a -- Aan den kanonnier lste klasse F. Parent, van de Jopöt-compagnie van het 2de regement vesting-artillerie j f 6 Breda in garnizoen, is de gouden medaille toege- T*nd voor 36 jaren trouwe militaire dienst en de "•"•raan verbonden gratificatie van / 50, welke onder■"OOeiding hem op den 17 dezer voor het front van het K'heele garnizoen aldaar plegtig zal worden uitgereikt.' --- Aanbestedingen. vrijdag jl. is in een der lokalen van het' prouiciaal bestuur te Zwolle, bij enkele inschrijving, ?<*er nadere goedkeuring, aanbesteed: I°, het in 1864 ""Voeren van onderscheidene werken en het onderhoud 'l 's Rijks werken op het eiland Schokland, aange-, ?on*en door den heer H. J. Winters te Ambt Vollen?°Ten, voor ƒ 16,996; 2°, het uitvoeren van buitengewone | jO'stellingen aan de zeeweringen op bet eiland pOokland, aangenomen door den heer J. van der Lijn eJ' te Rijp, provincie Noord-Holland , voor ƒ 1488;: » ' het driejarig onderhoud van de Willemsvaart, J^chen Zwolle en het Katerveer, van 1 januarij 1864 ft 31 december 1866 , aangenomen door den heer I '*• Krook te Zwolle , voor ƒ 8119. --- Regtszaken. \ *>'j den Hoogen Raad, kamer van strafzaken. ia ■ eOandeld de zaak van Johannes Ludeke, broodbakker , * Sehoore, requirant van cassatie tegen een arrest *o het Provinciaal Geregtshof in Noord- Holland,, ,**»rb'j hij, ter zake van valschheid in geschrift van. °°phandel en het gebruik maken van het valsche; • *?°hrift, is veroordeeld tot eeue tuchthuisstraf van: ■ •«f jaren, twee geldboeten, elk van ƒ 50, en in de \ *°"ten. Er zijn echter door of namens den requirant «Oene middelen aangevoerd, waarop deze zijne voor-! ,leoing rust, en vermits het Openbaar .-liaisterie bij j .?° Raad geene gronden aanwezig heeft geoordeeld,; :le "ambtshalve tot vernietiging van het beklaagde arrest jODden kunnen leiden, heeft de advocaat-generaal; potter geconcludeerd tot verwerping van het beroep in' ?"atie, met verwijzing van den requirant in de kosten. * uitspraak is bepaald op 9 december aanstaande. t. ~~ De Hooge Raad, kamer van strafzaken, heeft uitspraak: gedaan in zake : I°, G. Schot, tegen .*■« vonnis van de regtbank te Middelburg, waarbij ?■ is veroordeeld wegens het onbevoegd vervoeren *n passagiers. Vernietigd en den req. van alle ogts-ervolging ontslagen. 2°, K. Zwier, tegen een "•"'est van het Hof in Noord-Holland. Ten deele "'et-ontvankelijk verklaard en overigens verworpen. Door adv.-gen. Karseboom is conclusie genomen in J**6 den Minister van Finantien, tegen een arrest .•*]* het Hof in Gelderland in zake J. Kemmeling. 'r'T-gen. Karseboom concludeert tot cassatie, voor 00 ver req. in cassatie is gekomen, en overigens tot "«t-ontvankelijk verklaring. Uitspraak 15 dezer. ' ■^."ehandeld zijn de volgende beroepen: I°, W. j-ensoort, tegen een Rrregt van net j*0f in Zuid* S°Hand; rapporteur raadsheer Wintgens. Adv.-gen. concludeert tot verwerpiijg. Uitspraak dezer. 2°, J. van de Splinter, wed. D. Giberiu», "■gen een arrest van het Hof in Zuid-Holland ; rapporteur raadsheer Jolles. Adv-gen. Karseboom con- F»«deert tot verwerping. Uitspraak 15 dezer. 3°, D. ooimmharu, tegen «en arres. van bet Hof in Noord* Holland; rapporteur raadsheer van IJsselsteyn. Adv.-gen. Kar.iebooui concludeert tot verwerping. Uitspraak 15 dezer. — Ia de zitting van den Hoogen Raad , kamer van strafzaken, van heden, zijn verworpen de beroepen van: I°, J. M. Bsrth, tegen een arrest van het Hof in Drenthe; 2°, P. Boogaard , huisvrouw van J. Krabboord , tegen een arrest van het Hof in Zeeland, en 3**, A. J. de Jonge, tegen een arrest van het Hof in Groningen. Tot 16 de-er is uitgesteld de behandeling der zaak van P. R- Goud: cnaal c. s., tegen een arrest van het Hof in Groningen. Behandeld bet beroep van G. B. Molenaar, tegen een arrest van het Hof in Noord-Holland , waarbij hij schuldig is verklaard aan het moedwillig toebrengen van kwetsuren, waardoor een beletsel om te werken gedurende meer dan 20 dagen is ontstaan en weswege hij is veroordeeld tot eenzame opsluiting gedurende den tijd van een jaar. — Rapporteur raadsheer van der Sande; advocaat-generaal Romer concludeert tot verwerping. Uitspraak 9 dezer. --- Kerk-en Schoolnieuws. Beroepen tot predikant bij de Hervormde gemeente te OosterbierHm (Friesland) de heer J. F. Kruisbergen, theol. kand. te Utrecht, die dit beroep heeft aangenomen. Aangenomen het beroep naar Rossum (Gelderland) door ds. A. J. P. W. de Wilde, pred. te Hellouw; — dat naar Westerembden (Groningen) door da. J. de Raadt Offerhaus, pred. te Wittewierum. --- Ongelukken, misdrijven enz. LI. zondag barstte te Tongeren een hevige brand uit, ten gevolge waarvan twee hoeven, bewoond de eene door Schuurmans, de andere door van den Broek, in de asch zijn gelegd. Van laatstgenoemden, bij wien de brand in den stal een aanvang nam, zijn de meubelen, oogst, 16 stuks vee, waaronder 1 paard en 6 koeijen, eene prooi der vlammen geworden. --- Kunstnieuws. Amsterdam 1 december. — Van goed onderrigte zijde vernemen wij dat de heer TJUman, directeur der Italiaansche opera te New-York, vaa plan Is Amstels ingezetenen op een even nieuw als eenig in zijn snort te verwachten kunstgenot te vergasten. Behalve de gevierde zangeres Carlotta Pattl, zullea , in de door dea heer Ullman in het begis vaa het aanstaande jaar alhier ia het Park te geven Concerten, aog optreden de beerea Jaell. piano-virtuoos, l»aub, beroemd violist, Hcllcrmann, kamer-violoncellist van Z. M. den Koning van Denemarken, en Scola, tenor. Al deze namen hebben ia de kunstwereld een zeer goeden klaak, ca de door dea heer Ullman alhier te gevea Coacerten zullea het re'dzame schouwspel opleveren, dst vijf der eerste corrypheè'n der kunst, elk in zijae specialiteit, te zamen zullen werken om ze door huaae tslentea op te luiaterea. Wij hebbea tot dus verre op dergelijke Concerten slechts één, hoogsteas twee wereldberoemde taleatea zien optreden;'de Zweedsche nachtegaal, Jenny L»ind was al'een vergezeld door haren echtgenoot, met wiens verdienstelijke medewerkiag zij hare Concerten gaf; andere virtuosen komen gewoonlijk alleen, en wordea niet altijd evea meesterlijk ondersteund. De heer Ullman heeft dit begrepen, en daarom kosten noch moeiten gespaard om met iets degelijk» in oaze hoofdstad op te treden. Ten einde zoo ve.el mogelijk eea ieder ia de gelegenheid te stellen, zich een zoo zeldzaam kunstgenot te verschaffen , zullea de toegangsprijzen gesteld worden op f 3, f ï ca fl. Ook deze maatregel verdient toejuiching, ca de heer Ullman toont daardoor eea man te zijn, die zijn tijd begrijpt. Wij twijfelen er dan ook — bij den bekenden kunstzin van Amstela ingezetenen —volstrekt aiet aan, of deze Coacerten zullen in onze hoofdstad, even als overal elders, een ongehoord succes hebben. Verder vernemen wij dat mw Carlotta Patti gedurende de maand December te Parijs Concerten geeft, ca dat zij ia Januarij aanstaande BelgiS en Nederland zal komen bezoeken. --- STATEN-GENERAAL. TWEEDE KAMER. Zitting van Woensdag 2 December. Zitting Is ingekomen een ontwerp tot herziening van de tabel nopens de kiesdistricten. Aan de orde is de voortzetting der beraadslagingen over de --- STAATSREGROOTING voor 1864. en wel over HOOFDSTUK V (Binnenl. Zaken). Bij art. 123 (het laatste van de afdeeling Onderwijs) dringt de heer Idserda aan op de wijziging der wet van 1841, in dien zin, dat er onderscheid gemaakt worde tusschen minderjarige idioten en meerderjarige krankzinnigen. , , De Minister zal gaarne trachten die herziening ter gelegener tijd te doea plaats hebben. Nu komt in behandeling de afleeling Kunsten en Wetenschappen. De heer Luyben vestigt de aandacht op de archieven. Hij erkent dat er in den laatsten tijd veel gedaan ia, zoowel bij het Rijk als bij de provinciën, maar wat het gebruik der archieven betreft, dit laat nog veel te wenschen over. Men hangt geheel af van de beleefdheid van den archivaris en van de hoofden der provinciën en gemeente-beßturen. Meermalen ondervindt men, waar het de bestrijding in regten van de gemeente geldt, weigering van mededeeling van stukken. Hij wenscht dus dat het gebruik geregeld worde en beter verzekerd zij dan thans. De heer de Meester vreest dat eene algemeene regeling te ver zou gaan, want iedere gemeente is eigenares van hare archieven. Zal ieder toegang erlangen ; zal men alles mede naar huis mogen nemen? Dat zou zeer ten nadeele van het archiefwezen strekken. Immers hoeveel kan een oningewijde niet bederven. De heer Luyben stemt geenszins overeen met het eerste punt door den vorigen spreker aangevoerd. Het archief is niet de gewone eigendom der gemeente; maar bet bestond vóór de publieke dienst. En wat nu de regels voor het gebruik en de vrees voor misbruik betreft, alles hangt af van de wijze van regeling. Hij zou ook wenschen dat er regt wierd verleend op .afschriften of het ligten van stukken die men noodig heeft. De Minister zal gaarne nagaan in hoe ver aan den geuiten wensch gehoor kan worden verleend. Het archiefwezen is voorzeker eene zaak van publieke dienst, maar over het middel Aoe kan verschil bestaan. De meeßte gemeente-archieven althans zijn nog niet zóó geordend dat men aan de gemeentebesturen den plift zou kunnen opleggen om het archief voor ieder open te stellen. In zeer vele gemeenten bestaan geene catalogussen. Zijne meening is, dat de gemeentebesturen moeten opgewekt worden om de archieven in goede orde te brengen, maar niet door eene regtatreeksebe tusschenkomst van het Gouvernement. Er is in de laatste dagen wel eens gesproken over belemmering van de autonomie der gemeenten. Hier aal de Miniater daarvan niet beschuldigd worden, want hij is voor het initiatief door de gemeentebesturen te nemen. Het besef moet daar doordringen van het groote nut en het belang eener rroede ordening van het archiefwezen. Bij de provinciale griffien intusschen bestaan eenige regelen op het gebruik, en wel bij een reglement van het jaar 1818. Bij art. 148 dringt de heer Cool aan op de inrigting van storm-Bignalen in onze zeehavens, iv het belang van handel en scheepvaart. Bij art. 153 bespreken de heeren van Kerkwijk en van Heemstra de geld. n, uitgetrokken voorj de Academie van Beeldende Kunsten, en bevelen meerdere bevordering van die instelling aan. Bij de afdeeling Armwezen dringt de heer van Helden Reinestein aan op eene partiële her-' ziening van de armenwet, vooral op het punt v&nj het reatitutiestelstl, in verband tot het domicilie van! onderstand. Hij wil de economie der wet niet .schaden, maar wel in de details verbetering brengen. Het, hoofdbezwaar is vooral in de geneeskundige verpleging! gelegen. Door partiële wijziging zou de Minister eene' groote weldaad doen. De Minister ia van oordeel dat die eene vraag menige andere zou uitlokken. Hij zou niet gaarne] dat eene onderdeel betrekkelijk het restitutiestelsel regelen. Hij moet bij eene herziening ook de hand* having der wet op alle punten willen. Intusschen heeft die wet voor een groot deel baar doel gemißt, en de Minister kan niet beloven dat, als hij tot eene herziening overgaat, hij binnen die naauwe grenzen zal blijven als de vorige spreker verlangt. Ook in de Eerste Kamer heeft zich een zeer groole aandrang tot herziening nog onlangs geopenbaard. De heer de Itlecster dringt mede aan op eene doortastende herziening. Er is geene wet die slechter werkt. De herziening moet veel verder gaan dan het punt door den heer van Heiden Reinestein aangewezen. !Het geheele restitutiestelsel en het domicil:e van onj derstand behoorden anders te worden geregeld. De tegenwoordige regeling onderdrukt het platte land, en grootendeels is de finantiële nood daaraan toe te schrijven. Nog vestigt hij de aandacht op een ander punt, in verband tot de herziening der strafwet. De gevallen komen dikwerf voor dat, als een gemeentebestuur de ondersteuning van een persoon weigert, | deze met zijne vrouw de gemeente verlaat en zijne [kinderen onverzorgd achterlaat. Zou dat niet strafbaar zijn, vooral als de man weet dat hrj elders werk kan - [krijgen, en dat de strafwet hem niet bereikt? Dej gemeentebesturen moeten zich dan het lot der verlatene' kinderen aantrekken, want dan wordt het politiezorg, j De heer Cool doet uitkomen dat het groote kwaad 'eigenlijk zit in de weinige zamenwerking der kerkelijke en burgerlijke armbesturen. Hij vreest dat, als men tot eene algemeene herziening komt, men in een vloed jvan bezwaren zal geraken. De Minister zegt dat, wat betreft den finantiëlen nood der gemeenten, eene partiële wijziging der wet op één punt niet voldoende is. De heer de Meester antwoordt den heer Cool dat de groote klagt hierin is gelegen, dat de wet te veel is ingerigt voor Amsterdam en eenige groote steden. Hij ia het eens met de Regering dat de wet geheel haar doel heeft gemist. Zij heeft veel bedorven , en het zal moeijelijk zijn bet kwaad te verhelpen. Maar juist omdat het eene moeijelijke taak is, wenscht hij haar aan deze Regering op te dragen. De heer van Hfispcn deelt ook de bezwaren aangaande de werking der wet ten platten lande. De heer Storm van 'sGravesande heeft in der tijd gestemd vóór de armenwet, maar nader de zeer groote bezwaren gezien , waartoe het stelsel dier wet aanleiding geeft. D« wet is niet meer houdbaar, en partiële herziening zou z. i. zeeronvoldoende zijn. De heer de Meester heeft teregt opgemerkt dat het is eene wet voor de groote steden. Dat is . de volkomene waarheid. Het zou eene schoone taak zijn bls de Minister de reddende engel wilde zijn voor den finantiëlen nood der gemeenten, ten gevolge . der armenwet. De landprovincien zijn vroeger genoeg onderdrukt door Holland, en thans legt de armenwet ' op haar een nieuwen druk. Met den meesten aan- ' drang rigt hij tot den Minister het verzoek om de armenwet te herzien. De heer Heemskerk Aar., geeft een overzigt van den exceptionelen toestand van bet armwezen in Amsterdam ten gevolge der groote Israëlitische bevolking, Hij erkent het gewigt der fiaantiële bezwaren, welke voor vele gemeenten uit de armenwet voortvloeijen. MBar er is, iiaar hij meent, hier nog ieta andera op te merken, dat is, dat de geneeskundige hulp als bijstand moet worden beschouwd. En zou het nu wenschelijk zijn om daarvoor geene restitutie te geven? _ De heer van Helden Belitestein geeft het den heer van 'sGravesande niet toe, dat ten platten lande zoo zeer geklaagd wordt over de bepalingen der armenwet nopens het domicilie van onderstand , maar wel over het restitutiestelsel. De heer van Kerkwijk vereenigt zich met het gevoelen van den heer van 's Gravesande en meent ook dat Amsterdam veel te gul is in het bedeelen, en dat er personen bedeeld worden die tot de kerkelijke gemeenten behooren. „.».-. , De heer Heydenrijck vraagt, of de Minister al in het bezit is van de resultaten van het ingesteld onderzoek naar de werking der armenwet, dan krijgen wij kennis van de feiten. De Minister antwoordt, dat er bij de betrokken besturen herhaalde onderzoekingen hebben plaats ge- . had die evenwel telkens het vragen van nadere opgaven noodzakelijk maakten. Zooveel ir. hem u zal hij het resultaat bespoedigen. Bü de benandeling van afdeeling XI (nyverhetd), betuigt de heer Heemskerk Ar*, zijn bijzonder genoegen over de benoeming der comiuissie tot onderzoek nopens den arbeid der kinderen in de fabrieken. Daardoor wordt de grond gelegd tot eene hoogst weldadige zaak. — Spreker dringt aan op eene herziening der octrooiwet, maar niet in den zin zoo als sommigen willen: algeheele intrekking der octrooijen.— Eindelijk bespreekt hij de eerste tentoonstelling m het Paleis voor Volksvlijt te Amsterdam gehouden. Hij is niet bevredigd door het antwoord der Regering, waarbij het geven van subsidie wordt afgeslagen. Men verlangde niet zoo zeer subsidie, maar dat bij de eerste tentoonstelling de overheid voorging. Alles ia door particuliere krachten geschied en dè zaak heeft dus aanspraak op de belangstelling der Regering. Ook voor de Londensche tentoonstelling heeft de Regering eene bijdrage gegeven, en dit heeft zeer goede vruchten gedragen. Hij blijft nog hopen dat de Minister in deze zaak zijn laatste woord nog niet zal hebben gezegd. De Minister antwoordt dat de wet op de octrooijen door hem ook wordt gesteld op de lange lijst der geopperde verlangens. Wat het Paleis van Volksvlijt betreft, niemand meer dan de Min. waardeert wat de man, die aan het hoofd dier inrigting staat, voor 'volksvlijt in het algemeen en voor deze zaak in het .bijzonder gedaan heeft. Maar hij kan niet toegeven dat, zoodra de bijzondere nijverheid te kort schiet, dan dadelijk op de schouders der Regering de geheele last moet worden gelegd. Hij zou niet verantwoord zijn als hij f 60,000 subsidie voor deze zaak had gegeven en blijft ook weigeren haar voor rekening der Regering te nemen. Hij begrijpt dat het voor de oprigters gemakkelijker zou zijn om de zaak over te brengen op den S'.aat, maar hij kan daar niet in treden. Komt het echter op bevordering aan, de Regering zal dan niet in gebreke blijven om niet alleen binnen zekere perken bij te dragen, maar ook om er partij van te trekken in het belang der nijver- Bij de behandeling van aft. XII [telegrafie) vraagt de heer de Meester of de telegrafie niet met het postwezen kon worden vereenigd. De zelfde vraag wordt ook door den heer Blom gedaan. Hij ach? die vereenuing o k zeer wenschelijk. Het z'jn zaken die naauw aan elkander verwant zijn. Het zou ook leiden tot vereenvoudiging, besparing van kosten en van persoreel. gerief voor het publiek, vermeerdering van telegraafljnen en daardoor ook vermeerdering van opbrengst. De heer van Bey~.' a thoe Hlngnia wenscht dat op meerdere kantoren dag- en nachtdienst worde ingevoerd. De Minister gelooft niet dat, bij het verschil van beheer en van discipline tus«chen de ambtenaren van de ppsterij en van de telegrafie, vereeniging hier mogelijk of uitvoerbaar is. Nadat alle artikelen waren goedgekeurd, wordt het hoofdstuk in stemming gebragt. Vooraf deelt de Voorzitter mi de, dat de heer Heemskerk Az. hem heeft kennis gegeven, dat hij zich buiten de stad heeft moeten begeven. Bij stemming wordt het hoofdstuk aangenomen met 50 tegen 14 stemmen. Tegen de heeren: Groen, van Heemstra, Hoekwater, Wintgens. Sehitumelpennirck. Taets van Amerongen, Nolthenius, Lyeklama. vsn Lynden. van Goltstein, Hoffman, Mijer, van Asch van Wijck en van Foreest. Aan de orde is thans de behandeling van het wetsontwerp tot vaststelling der bogrooting voor de Staatsspoorwegen, dienst 1864. De heer van Heemstra heeft met genoegen opgemerkt dat de Regering zich voorstelt in het volgend jsar belangrijke sommen voor de Staatsspoorwegen aa-> te wenden. Maar hij mag aan den anderen kant zijne verbazing niet ontveinzen. Immers voor het volgend jaar wordt voor de Staatsspoorwegen 15\ millioen aangevraagd , en, nog bovendien eene som van 6 millioen van de dienst van vorige jaren tot dit doeleinde bestemd. Hij geeft daarover zijne verbazing te kennen, omdat de Minister Olivier, als lid van de Kamer, in de spoorwegen zag den dood onzer constitutio-inele instellingen; omdat de Minister Betz, als lid der Kamer, daarin zag den ondergang van ons finantieweren, terwijl die Min. thans in de spoorwegen het middel ziet om in de toekomst onafhankelijk te worden van de Indische baten; en omdat de Min. Thorberke, als lid der Kamer, zich aan bet hoofd van de oppositie tegen de Staatsspoorwegen heeft gesteld. Hij ziet in deze verandering eene hulde aan de kracht der waarheid. In den aanvang was er ook traagheid in de uitvoering. Er rees de vraag of het der Regering wel ernst was thans zoo snel voort te gaan , dat de stoutste verbeelding wordt overtroffen. Nu worden 21£ millioen beschikbaar gesteld, en in het volgende jaar eene zoo spoedige voortzetting voorgespiegeld , dat spr. niet gelooft dat het in de praktijk mogelijk zal zijn dat alles te verwezenlijken ; hetgeen bij eene verblinding noemt die tot groote teleurstelling zal leiden. Bij staat vervolgens stil bij den tragen tang der werken in de laatste twee jaren, en wijst daarbij op bet niet aansluiten aan bet buitenland ; op het onbesliste van de rigting der lijn Rotterdam - Moerdijk; op het niet aanvangen van de lijn Willemsdorp naar Dordrecht; op bet onbesliste nopens den overtogt van het Sloe, waardoor de haven van Vlissingen niet in verbinding met onze Zuiderlijn kan komen. Spr. behandelt nog 2 punten: I°,de opheffing der commissie voor de Staatsspoorwegen. Hij keurt dit niet onbepaald af, maar voorspelt daarvan groote vertraging. 2», de exploitatie der spoorwegen. Hij laat zich niet uit over het stelsel; de wet bestaat en de Miniater moet die uitvoeren. Ook heatrijdt hij volstrekt niet de tegenwoordige Maatschappij van exploitatie; integendeel, deze beeft bewijzs-n van uitstekende activitet gegeven. Maar boe is zij aan de exploitatie gekomen? Spreker heritnert aan het gebeurde bij de discussie over de wet, toen de Minister verklaarde dat de concurrentie niet uitgesloten was, terwijl niettemin later de heer Bredius c. s. is afgewezen. Welligt zou bet gevolg van concurrentie geweest zijn, dat toch aan de tegenwoordige Maatschappij de concessie ware teb*urt gevallen; maar de schijn van begunstiging had aelfs moeten worden vermeden. Ten slotte bespreekt hij de aanvragen om concessie in Staats-Vlaanderen in" verband met de aansluiting aan de Belgische i.poorwegen. Nu meer dan ooit wordt bespoediging van den aanleg der Zeeuwsche lijn dringend noodzakelijk, wil Antwerpen niet de voordcelen trekken van hetgeen eigenlijk onze Zuiderlijn moet voeden. De heer de Raadt spreekt over de rigting van den spoorweg tusschen Rotterdam en Dordrecht, en betuigt zijn diep leedwezen en innige teleurstelling, dat deze aangelegenheid nog altijd onafgedaan is! De onverklaarbare vertraging sedert meer dan drie jaren, vervult duizenden met kommer, getuigen de veelvuldige adressen aan den Minister van BinnenL Zaken, zoodat velen hem, spr., het vermoeden hebben kenbaar gemaakt. of het den Mini*ter met deze lijn wel ernst is? Hij deelt dien twi|fel niet, maar constateert het lange oponthoud sedert 1861, en geeft daarbij den loop der zaak op, volgens de verslagen der commissie voor de spoorwegen. Hij wijst daarbij op het weinige dat er in deze zaak gedaan is. Den 29 mei 1863 gaf de Minister te kennen, dat de beslissing zich niet lang zou laten wachten, en nu krijgt men het berigt dat de stukken weder zijn verzonden naar de commissie voor de Rijnvaart. Hij meent dat elk verwijl schade aanbrengt, en zegt dat Antwerpen nu reeds ten koste onzer Maassteden voordcelen geniet, zoodat gedurende ons beraadslagen en ons wikken en wegen, onze naburen ons zullen voorbij streven. Hy dringt ten sterkste op bespoediging aan, en hoopt op een geruststellend en bemoedigend antwoord. De heer van Bosse meent ook dat de opheffing van de spoorwegcommissie tot groote vertraging zal aanleiding geven. De commissie strekte ten waarborg tegen eenzijdigheid, tegen het monopolie en de sleur vau dea waterstaat. Ala bewijs van de goede werking brengt hy by dat men aan de commissie te danken neett dat de bruggenbouw aan de algemeene concurrentie is onderworpen, waardoor de brug te Zutphen drie a vier ton minder gekost heeft dan waarvoor die vroeger werd geraamd. Hij vraagt ook of de Regering voornemens iq denzelfden weg te blijven volgen, die zoo gunstig heeft gewerkt. Ten andere bespreekt hij het bedrag der begrooting. l.ij gelooft ook dat al dat geld in dit eene jaar niet kan worden besteed , en dat daarvan een goed deel tot amortisatie zon kunnen worden aangewend. Wat «e rigting Rotterdam—Dordrecht betreft, betuigt hij der Regering zijn dank, dat zij de commissie van '«pporteurs die plus royaliste que lc Roi wilde zijn, verloochend heeft, en wel degelijk het regt der Kamer heeft gevindiceerd, om uitspraak over de rigting te doen. Maar één punt staat vast: dat. de riirting door den Alblasserwaard 5 millioen meer zal kosten dan door den Zwijndrechtschenwaard. En dit meent hij dat voor de Kamer een punt van groot belang zal *ijn. Wat nu de rigting'door den Zwijndrechtschenwaard betreft, zoo verdient deze vooral aanbeveling, "ju Rotterdam uitbreiding erlangt aan de zijde van Fijenoord. Het wordt daardoor van overwegend groot Wang voor Rotterdam, dat de spoorweg aan dien °*ver kome. Spr. heeft nu ook een verzoek tot den Minister. De Minister heeft de concessie voor de •Sploitatie der Staatsspoorwegen aan de leden overftelegtl. Spreker vraagt of het niet raadzaam zal "'ja al de verleende concessien in de Staats-Courant °P te nemen. Er is een groot algemeen belang bij de kennisneming van dergelijke stukken, ook voor het publiek en de belanghebbenden. Spr. heeft ook niets tegen de Maatschappij van exploitatie; maar de wijze Waarop die taak is aangevangen door die Maatschappij Wettigt eenige bezwaren. Op dit oogenblik toch staan hare aandeelen ver beneden pari, terwijl slechts de Delft van het kapitaal gefourneerd is. Eene andere "eden waarom hij publiciteit wenscht. is hierin ge- j 'egen, dat er somtijds vergissingen in de concessien doorkomen. Eindelijk nog ééne opmerking. De' Minister heeft gezegd dat hij nog geen wet op de . j-oneesaien kan beloven. Dit doet hem leed, want de Minister heeft deswege zulke juiste begrippen,; Wijk mede over de grenzen der regeringsbevoegdheid ** deze materie. Spr. hsd gewenscht dat de Minister 'ijne beginselen hadde geformuleerd in eene wet. Wegens het vergevorderde uur worden de beraad- j •'«gingen verdaagd tot morgen ochtend ten 11 ure. ---