DE PARTICULIERE INDUSTRIE IN INDIE EN DE NEDERLANDSCHE SCHATKIST. r net «elsel dat de aanhangige wetsvoordragt ten jl|te der cultuur-ondememingen aanneemt, blijft, , wij gezien hebben, geen plaats en ook „'ed<* meer voor het cultuurstelsel. De Regering, 't cultuurstelsel voorspiegelende, maakt , cc» «onderlinge begoocheling. Het is genoeg de reflß?en der voorstanders zelf van de voordragt ,°0r«i om tot dit besluit te komen. Ziet men bv. è,er 'u de jongste aflevering der „ Koloniale Jaarttl" — een tijdschrift dat men noch reactionnair, Inhoudend, noch zelfs gematigd zal noemen — )t wordt, dan begrijpt men ligt dat 't |."tt,«tel»el onder de werking der voorgestelde be- een «chielijken dood te gemoet gaat, dat '8> door de verhooging der arbeidtloonen, 't ''ccl van dat stelsel noodzakelijk moet ophouden. . '• nuttig, tegenover de naïve voorstelling der . 'lag, te wijzen op die erkentenis van de zijde benden van dit Kabinet en der voorstanders dezer ,*°°rdragt. (Zie 't aangehaalde tijdschrift, afle-Im' Ta" sePtember 18620 bhlen* gelijk de Regering voorspiegelt, het cul►h t ■ 0p en tegenwoordigen voet — behoudens n /.""8611 die alle partijen willen en afschaffing 'Stuiken — kon blijven bestaan, dan zou het Ij), °ordig ontwerp slechts gering geldelijk bezwaar >ie '. et 's w»ar, ook dkn nog zou 't verkeerd l,]j ' ln plaats van dat stelsel uit te breiden en te i^° "» voor de bevolking, hetgeen aan 't Gouveri». Meerdere winst zou verzekeren, het in een Hy Uls te klemmen, het te veroordeelen tot een V Uren^ status quo en alle gelegenheid om op >t °nden ondernemingen te vestigen uitsluitend H I&ten aan de particulieren, in stede van daarly 'Ü te trekken voor den Staat. Particulieren •*». lnimers altijd nog een onmetelijk terrein voor t,7 °ndernemingen houden, zoowel op de woeste lf> ■ °P Java, als op de buitenbezittingen, en i,. n den opkoop en fabriekatie der tweede getó «ou hunne „ energie" werks genoeg vinden. d 0 *en zou althans de tegenwoordige voordcelen io( e° en zelfs niet onaanzienlijk vermeerderd zien l j e belasting op de particuliere ondernemingen t 1,., "voerregten der producten, daarvan verkregen. . Jtomend voordeel voor den Staat is die belas- U ,ee,le uitmuntende zaak en eene groote verbetering „•''han» bestaande; nvt toch betaalt de particulier [_e" de regten) van zijn bedrijf niet met al. ,^ al» 't cultuurstelsel vervalt, wat blijft er dan ö V 0(* de schatkist? fa. Minister wil eene belasting per bouw beffen, van ,,,8n 'ot zes gulden afdalende, in eene vijfledige ,j'6catie, zóó dat de derde of middelste klasse tien , '" «al betalen. Nemen wij deze laatste klasse als de B*lklasse aan, en zien wij wat de schatkist dan , °e'lelijic zal krijgen. Wij zeggen „ vermoedelijk," •^et zekerheid is er niets van te zeggen, en 't __ '&|,Oin even verschoonbaar van de vrij-arbeiders ( l' geen „ budget der toekomst" willen opmaken, (, a" de beboudsmannen dat zij aan een zooonze,' bekomst niet het „budget van heden" willen I *en- Ongetwijfeld zal de cultuur zich onder J^king der nieuw voorgestelde bepalingen aan. eliJk uitbreiden; in welke mate is echter niet te (o6"' Gesteld eens, de cultures voor de Europesche sle ' beidden zich zoo zeer uit dat zij het vijfdub- in oppervlakte, van 't geen tegenwoordig '* Gouvernement wordt bebouwd. Thans worden i^ '* Gouvernement bebouwd 40,000 bouws met i tffiet. (Van de Gouvernements koffijeultuur — W°°n die de hoofdbron is der cnltuurwinsten — t,, en wij niet. Want onder de werking der voor- Wet za* particuliere koffijeultuur op desss_. '& onmogelijk zijn, want de contracten zullen II "let langer dan vijf jaar mogen gesloten worden ((,. ' koffijboom heeft vier jaar noodig voor hij draagt, soodat contracten, die teelt betreffende, onmogelijk zullen zijn.) Stel dus — 't is zeker niet te gering genomen — dat er dan voor particulieren gebouwd worden 200,000 bouws suikerriet. Dan zal'tGouvernement trekken tien gulden per bouw en dus 2 millioen guldens. Tegenwoordig levert de suikercultuur, naar matige berekening, eene winst van gemiddeld zuiver zes a zeven gulden per pikol, 't geen — naar de jongste regeling — over een Gouvernementslevering van 1,200,000 pikols, niet minder dan 7 k 8£ millioen bedraagt. En die berekening blijft — voor de laatste vijf jaren althans — ver beneden de gemiddelde uitkomst. Het is waar, die winst van 't Gouvernement is niet wiskunstig zeker; zij hangt af van den marktprijs, maar al daalde die ook aanmerkelijk . dan zou er nog meer winst overblijven dan deze regeling, in eene zeer gunstige onderstelling omtrent de uitbreiding der culturen, belooft. Is het dan niet beter dat t Gouvernement, tegenover enorme winsten, ook eenige kansen loopt van minder te zullen trekken, dan dat het zich , zonder eenige kans op wirst, met een minimum van inkomen tevreden stelt? Want de voorgestelde belasting is inderdaad belagchelijk gering. Ook volgens 't oordeel van vrij-arbeiders. Toen b. v. de heer Dnymser van Twist in de zitting der Tweede Kamer van 24 februarij 1859 over belasting der particuliere suiker-industrie — in de plaats der contracten tredende — sprak, berekende hij dat 'tèn voor 't Gouvernement èn voor den contractant voordeelig zou wezen de tegenwoordige gedwongen levering te vervangen door eene vaste belasting van 7% pikol suiker per bouw; dat was volgens zijne berekening — gegrond op de suikerprijzen van 1858 ad ƒl6 — eene belasting van ƒ 120 per bouw! Dus twaalfmaal zooveel als deze Minister — gemiddeld — heffen wil. en achtmaal meer dan hij zou heffen als hij al de suikergronden in de eerste klasse rangschikte! Men heeft veel geschreeuwd tegen de groote fortuinen , die de Gouvernements-contractanten behaald hebben. Maar wat geschreeuw en afgunst zal er dan ontstaan, als de goede gemeente ziet dat de vrijarbeiders niet eens met die enorme winsten tevreden zijn, maar slechts een twaalfde of een achtste opbrengen van de belasting die zij zouden kunnen betalen , wilden zij zich met die winsten tevreden stellen. Maar alligt is dan den grootsten schreeuwers de mond gestopt 1 --- BUITENLAND. JAPAN. Jedo 29 junij. — Wederom heeft er een aanslag tegen de Engelsche legatie alhier plaats gehad. In den nacht van den 16 junij hoorde de zaakgelastigde van Engeland, die 30 matrozen en 12 huzaren als eigene wacht heeft, den schildwacht, die voor zijne slaapkamer stond, tot tweemaal toe iemand aanroepen en kort daarop het kermend geluid van een verwonde. Onmiddellijk daarop werd de korporaal, die juist deronde kwam doen , aangevallen en zoo zwa?r verwond, dat hij slechts de kracht had om naar de slaapkamer van den zaakgelastigde te waggelen, waar hij voor de deur dood nederviel. De alarmklok werd toen dadelijk geluid, hetgeen men ook bij de Nederlandsche legatie spoedig boorde, die slechts 5 minuten verwijderd ligt van den tempel, waar de Engelsche legatie woont. Onze consul-generaal, de heer de Wit. was dadelijk bij de hand, toen de officieren der Japansche wacht hem kwamen waarschuwen dat er onraad was aan de Engelsche legatie, zonder te kunnen zeggen wat er was. Men beweerde, dat er beginsel van brand was ontdekt, die gebluscht was; in den vroegen ochtend vernam men eerst de ware toedragt der zaak. Alles was toen voor het Nederl. consulaatgebouw in de wapenen ; de 250 man sterke wacht was in volle wapenrusting. De bevelhebber gaf den heer de Wit de stelligste verzekeringen, dat hij voor zijne veiligheid kon instaan en vooral indien geene Europesche wacht werd gebezigd; de consul vertrouwt daarop; intusschen is zijn erf door een dubbel staketsel gesloten en zijn er binnen- en buitenwachten gesteld, terwijl eiken avond het wachtwoord wordt gegeven, als in eene vesting; uitgaande wordt onze consul door 12 officieren te paard geëscorteerd. — Voor de Engelsche legatie is een Japansche wacht van 500 man gesteld. Des morgens ten 4 ure, na den aanslag, heeft de heer de Wit officieel den Britschen zaakgelastigde zijne deelneming gaan betuigen; de gewonde schildwacht was inmiddels ook overleden. De toestand is dus nog verre van aangenaam. Men is nu op alles voorbereid, en er zal dus wel niets gebeuren. De herhaalde nachtelijke aanrandingen maken echter het verblijf hier niet gewenscht. (U. C.) Het volgende ia de vertaling van het stuk, dat gevonden is bij een der zeven Lonins, die op 13 februarij 1862 een aanslag waagden op het leven van Ando Tsoesima no Kami, lid van denGorosjoe (Rijksraad) van den Taikoen van Japan. Dezen , die een opregt .Tapansch hart hebben, toen zij op den derden dag der derde maand (24 maart 18601 den Godaïro [eroot Rijksraad of Regent] Iï Kamon no Kstni doodden, was het niet te doen om zich van den Taikoen af te scheiden. De Vorst Iï Kanton no Kami was een aanzienlijk persoon geworden en waande zich zelf reeds Taikoen. Hij vreesde de barbaren en buitenlanders en was een doorn in het oog van alle patriotten. Hij nam een hoogen toon aan, was onregtvaardig jegens iedereen en werd inderdaad de verderver van Japan. Daarom moet hij worden neergehouwen — de edelsten en stoutsten moeten worden opgeroepen tot verzet jegens den Mikado [Taikoen?] en tot verdrijving der barbaren, opdat het land moge worden behoed [voor den ondergang], want indien wij deze zienswijze hebben [namelijk die van Iï Kamon no Kami] zal het land verloren ifaan. In deze overtuiging offerden wij ons leven op, en doodden Iï Kamon no Kami. Maar toch ziet de Taikoen en de geheele Regering geen gevaar en blijft voortjjaan op den kronkelenden weg. Al de ambtenaren van den hoogsten tot den laagsten zijn vol bedrog, maar de ergste van allen is de Vorst Ando Tsoesima no Kami, en Vorst Iï Kamon no Kami wss in denzelfdea geest. Van het oogenblik af dat hij (Ii) Godaïro werd, hadden zij hetzelfde slechte voornemen, en zelfs nu Kamon no Kami gedood is, geeft Tsoesima no Kami zijn voornemen niet op, maar hij is nog erger dan de eerste. Hij spande zamen met Snksï Wikasa Kami-Kami, om onschuldigen bij den Mikado [zoogenoemden geestelijken Keizer] aan te klagen en in slechten reuk te brengen en van zaken te beschuldigen, waaraan zij nimmer hebben gedacht. Op deze wijze den Mikado bedriegende, haalden zij hem over. Indien wij ons leven wagende voor ons land en voor onzen Vorst [hier wordt geen der Keizers bedoeld, maar een der Rijksurooten, leenman des Keizers, en wederom leenheer der teekenaars van het stuk] onoverwinnelijk werden, zouden zij de vreemdelingen te hulp roepen om ons ten onder te brengen. Dit zijn de overleggingen van de verdervers van Japan. Indien men hen laat voortgaan op dezen weg zal de Mikado ten ondergang worden gebragt, — dit is zeker, de Taikoen zal verloren zijn en voor altijd zijn goeden naam verliezen. Wij zien dit zoo helder als in een spiegel. Indien de moeijelijkheden op deze wijze toenemen en men er niet spoedig een eind aan maakt, zullen wij binnen kort het land in de handen der vreemdelingen zien. Dit veroorzaakt ons groote smart, het ontneemt ons den eetlust en den slaap, en Ando Tsoesima no Kami is van alles de schuld; daarom hebben wijt die een opregt Japansch hart hebben, ons verbonden en hebben hem gedood, [of; om hem te dooden?] en daar zijne misdaden zoo vele zijn, dat wij ze niet allen kunnen neerschrijven, spreken wij slechts van enkele. I°, heeft hij onlangs een huwelijk tot stand gebragt tussehen de zuster des Mikado's en den Taikoen. Voor het oog van een ieder schijnt het of de Mikado haar heeft verstooten, [of laten vertrekken, daar hun gednrig aanhouden hem verveelde] maar inderdaad is zij weggevoerd met geweld. Waarom nu heeft de Taikoen de zuster van den Mikado opgeligt en in een norimon [draagstoel] weggevoerd? Alleen om den Mikado te dwingen de vreemdelingen in het land te laten en handel te drijven. Indien dit niet gelukt, zal de Taikoen beproeven zich den rang van Mikado toe te eigenen, want reeds nu heeft hij bevel gegeven aan degenen die geleerd zijn in de zaken van vroeger tijd, om te onderzoeken of het niet mogelijk is dat hij zich als Mikado laat huldigen. Al deze dingen bewijzen dat zij iets in het schild voeren dat een vlek zou werpen op het huis van Saïgoen, [?] een smet die nimmer zal kunnen worden uitgewischt — dit huis van Saïgoen zal slechter worden dan dat van Hodjo en Askaya. [?] Hierover te denken maakt ons krankzinnig en wanhopend. Bovendien wordt Tsoesima no Kami met den dag vriendelijker jegens de vreemdelingen. Hij doet al wat zij begeeren. Zelfs heeft hij hun toegestaan kaarten van de zeeën van ons land temaken, de kust in kaart te brengen. [Men zal zich herinneren dat von Siebold indertijd uit Japan gebannen is, omdat hij zich eene inlandsche kaart van dit Rijk had weten te verschaffen, terwijl een aantal Japaoezen die daartoe de hand hadden geleend de doodstraf ondergingen]. 2". Gij hebt aan de vreemden eene beschrijving gegeven van Japan met groote uitvoerigheid, en nu zult gij geheel Gotouvac [?] bij Sinigawa (voorstad van Yeddo) aan hen afstaan, de gevaarlijkste en noodzakelijkste plaats van Yeddo. En dit is een bewijs, dat aan de vreemdelingen de weg gewezen wordt om ons te omsingelen. 3." Nog erger, gij hebt zamensprekingen gehad met den vreemdeling, lang en vertrouwelijk, en nu zijt gij aan elkander gehecht als v) 3sch en been. Alle opregte patriotten worden gehaat door Ando Tsoesima no Kami als waren zij zijne bloedvijanden, daarom is de naam van landverderver nog te zacht voor hem. Indien Ando Tsoesima no Kami nog langer aan het bewind blijft, zou hij eerst den Mikado vernietigen, dan den Taikoen van den troon stooten, en dan zouden wij bezoldigde lijfeigenen worden der vreemdelingen. Het schijnt dat Tsoesima no Kami raad gevraagd heeft aan een hatelijken, leelijken vreemdeling, Siebold genaamd. Van hem wil hij weten over wetgeving en staatszaken. Indien Tsoesima no Kami nog langer leeft zullen al de oude wetten van bet land verloren gaan , alle soorten van nieuwe en verderfelijke leeringen zullen het land binnendringen, onze goede gewoonten en gebruiken zullen langzamerhand in het vergeetboek raken; het kind zal de dankbaarheid uit het oog verliezen die het zijn vader is verpligt; de knecht het voordeel van zijn heer; niemand zal op iets anders zinnen dan op winst en bedrog. Vreemdelingen behooren tot de klasse der knechten [menials,- d. i. de vreemdelingen zijn kooplieden, een der meest verachte standen in Japan, de tollenaars en zondaars bij de Joden] en zonder twijfel zullen wij dit spoedig ook zijn; daarom zijn wij gedwongen de boosdoeners te dooden. Wij wenschen het hart van den Mikado en van den Taikoen tot rust te brengen, de barbaren en die met hen zamenspannen, te verdrijven, het land te zuiveren en de oude wet te herstellen. Al de moeijelijkheden [wanorde] die wij hebben veroorzaakt, en zullen veroorzaken, hebben geenszins ten doel den Taikoen te bedroeven [beleedigen], maar alleen om zijne oogen te openen, en wij hopen en bidden, dat de slechte Raad van Ti Kamon no Kami en van Ando op nieuw zal worden overwogen en verworpen, en dat de oude wetten weer op nieuw zullen worden gehandhaafd, zoodat wij de vreemdelingen zullen nemen als gijzelaars en de overigen verjagen. Dan zal de angst van den Mikado niet langer groot zijn, en de Natie zal vrij worden, en dan moet men regeren volgens de oude wetten van den Dzjogoen [andere titel voor den Taikoen] Gongen Sama [de eerste, die zich van opperbevelhebber van het leger van den Mikado tot Taikoen of zoogenaamd wereldlijk Keizer opwierp en de magt van den Mikado, den eigenlijken Keizer, zooveel af breuk deed, dat de verhouding tussehen beide Vorsten ongeveer dezelfde werd als die der Hofmeijers en rois fain.ants vroeger in Frankrijk.] In waarheid is het de pligt van den Taikoen de vreemdelingen te straffen. Indien de Keizer het land niet regeren kan of wil volgens de wet van Gongen zullen alle Daimios [Rijksvorsten, leenmannen des Keizers] groot en klein hem afvallig worden en zich naar hunne vorstendommen begeven , ten einde zich zelven te verdedigen. Wat kunt gij doen? want gij kunt de barbaren niet het hoofd bieden. Onder het geheele volk is er niet een, die de vreemdelingen niet haat en niet tegen hen verbitterd is. Zijt gij nu niet overtuigd, dat, indien één Daimio zijn oorlogsstandaard tegen de vreemdelingen verhief om ze te verdrijven, bijna de helft der bevolking zicb bij hem voegen zoude? De Japanners zijn altijd gereed hun leven op te offeren voor hunne heeren, maar even waar is het dat hunne heeren ook hen altijd bijstaan. En daar naar onze overtuiging al wat de Taikoen in deze doet, in strijd is met de denkbeelden van den Mikado, zal niemand zijn leven voor hem laten maar hij zal alleen staan in den strijd. Daarom moet de Taikoen overleggen of hij regeren wil volgens de wet van Gongen en het land bevrijden. Ten einde deze trotsche en ruwe barbaren te verdrijven, — ten einde de ware denkbeelden weer vrijen loop te geven, — ten einde de beginselen van dankbaarheid weer te herstellen en in het vertrouwen dat ieder moedig blijven zal, gaan wij ons leven opofferen , en op dit oogenblik rigten wij tot de welgezinde ambtenaren van den Taikoen dit gedenkschrift. Was get. Missima Saboe (30 jaren oud) Toyoewara Koonenosey (18 „ „ ) Yosima Masaskay (32 „ „ ) Hosoya Chewsal (32 „ „ ) Assada Gaskey (30 „ „ ) So-oni Senoske (35 „ „ ) Ooshed Manoskay (36 „ „ ) [Volgens de Japan Express is de vierde onderteekenaar van dit verbond een priester, de overigen zijn officieren, d. i.: waarschijnlijk leden van den minderen adel in dienst van eenig Vorst.] --- AMERIKA. New-York 2 september. — Uit Virginie wordt niet van latere gevechten berigt. Generaal Pope ontvangt te Centreville steeds versterkingen, waar ook generaal Banks, naar men meent, is aangekomen. Te Manassas is alles verbrand ten einde dit niet in handen der Zuidelijken viel. De gewonden werden na den veldslag van zaturdag (?) in banden des vijands gelaten. Op 31 augustus werd Fredericksburg door generaal Burnside ontruimd, nadat hij de bruggen en den eigendom der Regering verbrand had. Hij is naar Alguia Creek teruggetrokken, onder bedekking der kanonneerbooten op den Potomac. In de nabijheid van de kettingbrug bij Washington zijn Zuidelijke voorposten ontdekt. Men berigt dat generaal Ewell gedood is en generaal Jackson gewond (beide Zuidelijk). De vloot der Noordelijken heeft Jamesrivier verlaten en bevindt zich op den Potomac. Mac Clellan heeft slechts nog de manschappen onder zijn bevel, die zich niet bij Pope hebben gevoegd. Men berigt dat de Zuidelijken tegen Piketown, Kentucky, oprukken. De Noordelijken hebben Lexington ontruimd (Kentucky) en maken zich gereed ook Cynthiana te verlaten. Dit heeft groote onrust ver oorzaakt in Cincinnati. Alle mannen zijn er fa verdediging der stad opgeroepen en alle bedrij en staan stil. De stad is in staat van beleg verkaard; eveneens Covington en Newport. Het Wetgevend Ligchaam van Kentucky heeft zijn zetel v .rplaatst van Frankfort naar Louisville en de archieven medegevoerd. Ook te Louisville zijn alle .weerbare mannen opgeroepen en er heerscht groote onrust. Men vermoedt, dat er zich tussehen de 20 en 30 duizend zuidelijken bij Lexington bevinden, en zij veroorzaken groote schade. Men berigt, dat de Zuidelijken te Bolivar Tennessee geslagen zijn. Ook te Mattanooga heeft generaal Buell slag geleverd en 7000 gevangenen gemaakt. De Noordelijke vloot heeft alle woningen te City Point bij Richmond in den asch gelegd. De Ntw-Yorksche dagbladen maken bittere opmerkingen over Mac Clellan's loyauteit. De te Washington gevestigde correspondent van de New- Vork Times zegt dat het vertrouwen op generaal Pope zeer is geschokt. Het bevel tot conscriptie is nos: nergens ten uitvoer gelegd. Bij het Zuidelijk Congres zijn voorstellen ir.sekomen ten minste van een aanvallenden krijg; ook is voorgesteld aan de burgers der Noordwestelijke Siaten vrije vaart op den geheelen Mississippi en Ohio, indien zij z;c'o onthouden van voortzetting van den krijg. New-York: 4 september. — Gisteren verspreidde zich het ceruchi, dat generaal Jackson naar Baltimore oprukt; het is echter niet bevestigd. G-neraal Pope hetft Centre?ille op 2 dezer ontruimd, en het geheele Noordelijk leger bevindt zich nu achter de defensielinie rond Washington. De Zuidelijken staan met een zeer talrijk leger bij Vienna, op 12 mijl afstands van Washington. Zij zijn ook ;r. e-root aantal geposteerd tussehen Leesburg en Chainbridje (kettingbrug) en uit hunne manoeuvres wordt opgemaakt, dat zij voornemens zijn bij Poolesville den Potomac over te steken, ten einde de afseheidings-gezinden in Maryland aan te wakkeren. Winchesttr is door de Noordelijken ontruimd. Op '2% mijl bewesten Fairfax Court House is 1 september slag geleverd tussehen de brigade van Kearney en de Zuidelijken onder kolonel Stuart. De Zuidelijken werden teruggeworpen, maar de generaals Kearney en Stevens sneuvelden. Ook den volgenden dag is tussehen Fairfort Court House en Washington, gedurende de retraite der Noordelijken naar de versterkingen van Washington, op den Virginië-oever van den Potomac heftig gestreden. De houten brug over den Potomac is opgebroken. Het berigt omtrent de 7000 gevangenen van generaal Btiell is ongegrond. De onrust te Cincinnati en Louisville duurt voort. De Zuidelijken hebben Lexington bezet en bevinden zich, naar men berigt, op 40 mijlen afstands van Cincinnati. Frankfort (Kentucky) is door de Noordelijken ontruimd. Men berigt dat Baton Rouge door de Noordelijken totaal zou zijn vernield, maar het berigt vindt geen volkomen geloof. Te Canlanas, Cuba, is een gepantserd Zuidelijk stoomschip aangekomen op 20 augustus. Men onderstelt dat het de Ovieto is. Er zijn reeds verscheidene Amerikaansche koopvaarders door dit schip in de Bahamas genomen. Het gerucht gaat dat de heer Stanton zijn ontslag genomen heeft en als minister van oorlog door generaal Halleek vervangen wordt. Nkw-York 5 september. — De Zuidelijken hehben nu al de stellingen rondom Washington weder ingenomen, die zij reeds vroeger bezetten. Ook New- Orleans wordt bedreigd door 50000 man onder Breckenridge. Generaal Butler maakt groote aanstalten ter verdediging. ---