FRANKRIJK. PARIJS 22 September. (Particuliere Correspondentie.) Met zekeren ophef is hier gewag gemaakt van de aankomst van den markies Pepoli, die naar men meende hier gekomen zou zijn om de laatste schikkingen te treffen aangaande het Fransch-Italiaansche handelstractaat. En nu berigt een schrijven uit Turijn van eergisteren dat de markies, in zijne hoedanigheid van Minister van koophandel, nog dien morgen op de gebruikelijke wijze audiëntie had verleend. Voor het overige is het goed om alle tijdingen, welke van Turijn of van Rome tot ons komen, niet dan onder alle voorbehoud aan te nemen. Zoo veel schijnt echter zeker, dat markies de La Valette nog niet herwaarts komt; men wil dat hij weder een schrijven (van den Keizer of van de Keizerin?) aan Z. H. den Paus heeft overhandigd. Garibaldi's toestand schijnt boven verwachting gunstig te zijn; althans hij maakt weder plannen voor de toekomst, zoo als blijkt uit het volgende schrijven, door hem gerigt tot den consul der Vereenigde Staten te Weenen, in antwoord op eene uitnoodiging om ten dienste dier Amerikaansche Unie ter hulpe te komen: „ Mijnheer! „Ik ben gevangen tn ernstig gewond; bij gevolg is het mij thans niet mogelijk over mij zelven te beschikken. Zoodra ik echter de vrijheid heb terug bekomen en mijne wonden zullen genezen zijn, zal ik de eerste gunstige gelegenheid aangrijpen om mijn verlangen ts verwezenlijken en de groote Amerikaansche Republiek te gaan dienen, welks burger ik ben en die thans strijdt voor de algemeene vrijheid. „Ik heb de eer enz. Gahidaldi." De generaal schijnt echter te vergeten dat, als de groote Republiek inderdaad strijd voert, zoo als hij het noemt, voor de algemeene vrijheid, zij dan wel had mogen aanvangen met de emancipatie der negers en het proclameren van de gelijkheid van alle menschenrassen. Onze minister bij het Hof van Turijn, de heer Benedetti, is nu te Parijs aangekomen. Prins Napoleon en Prinses Clotilde zullen heden avond van hier vertrekken, terwijl de Keizer en de Keizerin tegen den 4 der volgende maand te St. Cloud worden verwacht. Ook is van Londen hier aangekomen de heer Ricasoli, die echter slechts weinige dagen hier denkt te vertoeven. La France spreekt heden avond het gerucht tegen, dat ik u ook medegedeeld heb, betrekkelijk de weigering van dat blad om een communiqué op te nemen, hetwelk tot dat einde namens het Ministerie van binnenlandsche zaken aan het blad was gezonden. De hoofdredacteur, graaf de Saint Poncy (?), verklaart dat de onafhankelijkheid van een dagblad niet zou kunnen of mogen uitwerken dat het zich boven de wet plaatste. Er wordt hier verhaald dat de Minister van Frankrijk in Mexico, de heer Dubois de Saligny, bij het verlaten van die stad de Fransche onderdanen had geplaatst onder de hoede van den Pruissischen gezant. Een Mexicaansch afgevaardigde moet daarop een geschrift hebben uitgegeven van beleedigenden aard, waarin het wordt voorgesteld of die bescherming zich ook uitstrekte tot onwaardige personen die daarenboven niets met Frankrijk gemeen hadden. De Minister van Pruissen heeft daarna ophelderingen en genoegdoening laten vragen; zijne getuigen, die zich bij den afgevaardigde, met casse-têtes gewapend, kwamen aanmelden, werden door diens bedienden met bijlslagen begroet. Een hunner moet daarbij gedood zijn, doch zijn medgezel zou hem dadelijk gewroken en den moordenaar neergeveld hebben. Gaat men op bovenstaand verhaal af, dan heeft het alle schijn of er aan beide zijden schuld heerschte. Voor het overige verkeert men hier nog in volslagene onzekerheid omtrent den aard der instructien, aan generaal Forey gegeven, ten aanzien van den persoon van President Juarez. Volgens sommigen moet hij als gevangene naar Frankrijk opgezonden worden, volgens anderen moet de generaal met hem onderhandelen. In Le Progrès de Lyon is dezer dagen een artikel opgenomen, hetwelk de onderteekening draagt van Clémence Leymarie. Daarin wordt eene waardige en nietoverdrevene hulde gebragt aan den graaf Treilhard, grootvader van den nieuwen directeur over de drukpersaangelegenheden, die lid was van de Nationale Conventie en van het Directoire. Menigeen ziet hierin eene beleefdheid, om niet te zeggen vleijerij, van dat blad. en men zou daaruit tot de gevolgtrekking komen dat de Democraten en Jiunne organen zich nu en dan ook wel eens laten vinden om iemand te wille te zijn. . Ik heb gisteren verzuimd u mede te deelen dat in de Figaro-Programma de volgende nota voorkomt: „ De commissie van onderzoek heeft niet eigenmagtig het verbod willen uitspreken van het drama der beerec Paul Meurice ca Chsrles Hugo, „Les Misérables", hetwelk zou opgevoerd worden in de Ambigue Comique. Zij had eenvoudig haar rapport aan den graaf Walewsky opgezonden. „ Wij vernemen thans dat de Minister van Staat het stuk volstrekt verboden heeft. Zijne Exc. heeft gelijktijdig order gegeven dat gewaakt worde, dat in de revuen of andere stukken welke in het laatst van het jaar doorgaans worden opgevoerd , geenerlei toespeling voorkomt op de personen of de intrigue van den roman van Victor Hngo." Door den dood van den heer Gasparin is een zetel opengevallen in de Academie vnn wetenschappen, afdeeling landhuishoudkunde enz. Verschillende hooggeplaatste personen moeten voornemens zijn zich candidaat te stellen tegenover maarschalk Vaillant, die nog alleen buitengewoon lid van de Academie van wetenschappen is. Toch meent men dat zijne benoeming zoo goed als zeker is. — Tot de talrijke Engelschen van beider kunne die zich thans te Parijs bevinden behooren ook verscheiden tooneelspelers en tooneelspeelsters, welke door den onverwachten toevloed hunner landgenooten op het denkbeeld gebragt zijn om vau de directie der Comedie Francaise vrijheid en bijstand te verzoeken tot het opvoeren van eenige stukken van Sbakespeare en van blijspelen uit de moderne school, in haren schouwburg. Ook bij den Minister van binnenlandsche zaken hebben zij reeds stappen tot dat einde gedaan, en deze heeft hen naar de administratie verwezen , ten einde zij zich met deze verstaan mogen. Het voorstel kwam zonderling en weinig aannemelijk voor, maar zij blijven sterk aandringen, en het zou vreemd zijn indien zij ten slotte hun doel bereikten , in weerwil der weinige dezerzijds daarvoor betoonde geestdrift. — In wederspraak met het door de Correspondencia van Madrid gegeven berigt, schrijft men uit Tolosa dat de laatste overstroomingen geen andere belangrijke schade hebben aangerigt dan aan den straatweg, het verkeer langs welken op verscheiden punten gestremd is. — Een brief uit Havacnah, van 19 augustus, zegt dat men daar, behalve de Mexikaansclie generaals Zuloaga en Cobos, welke in die haven aangekomen waren, ook, met de eerste stoomboot uit de Vereenigde Staten, den generaal Miramon verwachtte. --- BELGIË. Brussel 22 september. — De internationale vereeniging tot bevordering der sociale wetenschapten heeft heden alhier eene eerste zitting gehouden. Van tien ure 'smorgens afstroomden de buitenlandsche leden naar de gothische zaal van het stadhuis, waar zij door den burgemeester werden welkom geheeten en reeds dadelijk overgingen tot de verkiezing van vice-presidenten en secretarissen, ter vertegenwoordiging van ieder Land afzonderlijk. Op den middag werd de eigenlijke vergadering van het Congres in het zoogenaamd Hertogelijk paleis geopend, in tegenwoordigheid van Z. K. H. den Hertog van Brabant, die met een talrijk gevolg plaats nam op eene gereserveerde tribune en door de aanwezigen met opgewondenheid begroet werd. De burgemeester Fontainas, president van het Congres, hield eene openingsrede, waarbij hij reeds dadelijk warmen dank betuigde aan de van alle Landen zamengevloeide Staatslieden, geleerden, kunstenaars enz., allen bezield met het doel om gelnk en vrede aan te brengen, door wetenschap en vrijheid. Vooral deden zich levendige toejuichingen hooren toen de burgemeester zeide: „ Als vrije mannen op een vrijen grond behoeft gij slechts te handelen naar de inspraak van uw geweten en de waarheid; zij alleen zijn de zekerste waarborgen voor de waardigheid en gepastheid van uwe beraadslagingen." Na de goedkeuring der 's morgens gedane benoemingen en een woord van hulde en dank aan den Hertog van Brabant, stond de Voorzitter het spreekgestoelte af aan den algemeenen secretaris, den heer Aug. Couvreur, die in eene uitvoerige rede het doel en den stand der Vereeniging bloot legde. Daarna hebben de verschillende afdeelingen zich geconstitueerd en reeds dadelijk hare werkzaamheden aangevangen. In de» eerste sectie, waarin o. a. de heeren prof. Asser van Amsterdam, mr. Jolles (oud- Minister van Hervormde Eeredienst in Nederland), Emile de Girardin en Eugène Pelletan zitting hebben, is tegen morgen namiddag ten 2 ure aan de orde gesteld eene vergelijkende beschouwing der wetgevingen op de drukpers in verschillende Landen en de daaruit te trekken conclusiën. --- DUITSCHLAND. Berlijn 21 september. — De Kroonprins, die gisteren avond van hier naar het slot Reinhardsbrunn terugkeerde, verlaat dit na verloop van ongeveer twee weken met de Kroonprinses, om de reis naar Baden, Hohenzollern, Zwitserland en Italië aan te vangen en zich aldaar in te schepen. Eerst tegen Kersmis denken zij naar Berlijn terug te keeren. Denkelijk viert de Kroonprins den 18 october zijnen verjaardag aan het Groothertoglijk Hof te Karlsruhe. — Te midden der nog steeds voortdurende onzekerheid wegens de ministeriële crisis, is reeds de volgende lijst van een nieuw Kabinet, voor wierjuistheid men echter niet instaat, hier in onloop: de heeren von Bismarck Schönhausen, president van den Ministerraad en voor buitenlandsche zaken; von Roou voor oorlog; von Kleist Retzow voor binnenlandsche zaken; von Gerlach voor justitie; von Senfft Pilsach voor finantiën; Blauhenburg voor landbouw; Wagener voor de eerediensten, en Panze voor koophandel. — Gedurende hun kortstondig oponthoud alhier hielden de Japansche gezanten" eene langdurige conferentie met den Nederlandschen gezant, baron Schimmelpenninck van der Oije. Voorts hielden zij zich bezig met het beantwoorden van depêches, den vorigen dag van hunne Regering ontvangen. De luitenant graaf von Eulenburg en de Koninklijke hofraad Schulz begeleiden hen tot aan de Fransche grenzen. — Op het slot Sagan bij Breslau overleed eergisteren, in den ouderdom van 69 jaren, eene vrouw die zich in de geschiedenis der staatkunde een zekeren naam verworven bad, namelijk de Hertogin Dorothea van Sagan, Prinses van Coerland en Semgallen. Zij was de tweede dochter des Hertogs Peter van Coerland, werd den 21 augustus 1793 geboren, en huwde den 23 april 1809 den Franschen luitenant-generaal Edmunil de Talleyrand Perigord, hertog van Dido in Calabrie, uit welk huwelijk twee zonen, namelijk LodewijK, hertog van Valencay, en Alexander, hertog van ümo, en eene dochter, die de echtgenoot van den markies de Castellane werd, voortsproten. Op het Weener f Congres van 1815 oefende zij een niet onbelangrij'] ofschoon door sommigen wel wat te hoog aangesl'!; invloed op de diplomatieke onderhandelingen uiti'c met alle invloedrijke Staatslieden van dat tijdvak1 kend en bevriend, en bleef levenslang groote bel»! j stelling in alle staatkundige gebeurtenissen van de»1 betoonen. Het hertogdom Sagan. waarmede zijl jare 1845 beleend werd, heeft de vruchten van'l,'i weldadigheidszin in ruime mate genoten. ( — Ook volgens hier ontvangen brieven uit T"* i wordt daar aan een Ministerie d'Azeglio geiMl maar zou de markies d'Azeglio echter alleen o* de voorwaarde optreden dat hij ernstige waarbof voor de oplossing van het Romeinsche vraag* weet aan te bieden. i Stuttgardt 20 september. — Dezer dagen _\ inhoud der Wurtemb-rgsche nota van het ant*8! vastgesteld , dat op Pruissens wederantwoord opl verwerping van het Fransche handelsverdrag * worden medegedeeld. Wurtemberg volhardt , ' men, in zijne weigering, maar wil zich nogtans' met onderhandelingen over tariefverminderingen (l inlaten. Weenen 20 september. — De afreis des Kei' naar Bohème en Moravië is op morgen vastges" Hem zullen de Aartshertogen Albert, Willem en K' Ferdinaud vergezellen, alsmede de minister van' log, graaf Degenfeldt, en de twee generaalsadjudaH graaf Crenneville en graaf Coudenhoven. Het gevolg" Keizers zal overigens uit 150 hoofdofficieren besta* Twee speciale treinen met paarden , rijtuigen en ' dienden, worden naar Brunn en Praag afgezond' — Prins Metternich , de gezant van Oostenrijk' het Fransche Hof, wordt den 30 dezer te Wee* verwacht. --- ITALIË. Turijn 21 september. — De laatste circulaire »' Italiaaiischen ministers van buitenlandsche zak'1 generaal Durando, aan de diplomatieke agenten ' Regering in het huitenland, luidt, woordelijk dus; „Turijn 10 september 1862.—Mijnheer, de i.oudl" der Koninklijke Regering sedert het te Sarnico f. beurde liet vermoeden dat de generaal Garib»'' voortaan van ondernemingen zou afzien die met» gevestigde orde onvereenigbaar en berekend waren °' Italië ten Opzigte zijner betrekkingen met de buOT landsche Mogendheden in gevaar te brengen. *T verwachting is teleurgesteld. Door gevoelens mislen welke de eerbied voor de wet en eene justere w 3' dering van den toestand hadden behooren te beT gelen, en maar al te toegankelijk voor de opruiji"?T eener secte die meer door hare slagtoffers dan A<_\ hare zegepralen bekend is, deinsde hij niet voor Ijl vooruitzigt op een burgeroorlog terug, en wilde "1 zich tot scheidsman der verdragen en der toeko^ van Italië opwerpen. „ Door de in Sicilië tijdens de gebeurtenissen ' 1860 achtergelaten herinneringen begunstigd, hij er in vrijwilligerskorpsen op dat eiland te ver' | nigen; de bevolkingen, verdeeld tusschen de sy o die het terug vorderen van Rome bij haar mo wekken, en het leedwezen dat dit terug vorderen'1' karakter van een opstand aannam, zagen h-makc». met ongerustheid en droefheid in haar midden. "', Parlement laakte zijne handelwijze; de Koning zfl' wiens naam hij onophoudelijk inriep, vermaande be tot onderwerping aan de wet; alles was vruchtelCj Hij trok Sicilië door en te Catania binnen , ove'» met heilzame waarschuwingen ontvangen, naar we}" hij niet wist te luisteren. Van Catania, eindelijk,?l"" hij met 3000 man naar het Vasteland over en dwo°» dus de Regering des Konings tot een onvcwijh'6 en volledigen wederstand. Toen was het dat N' door eene afdeeling des legers achterhaald . met " zijnen gevangen werd genomen. „De feiten die ik u herinner, mijnheer de gez»"' zullen bij ons geen ander spoor dan dat eener treuflg^ herinnering achterlaten. De eensgezindheid der ge( moederen, op eene algemeene gehechtheid aan hoog 6' beginselen gegrond, kan er niet door verstoord worde* Zij hebben nogtans eene beteekenis, waarop gij d< Regering bij welke gij geaccrediteerd zijt wel "E! merkzaam zult maken. In de eerste plaats leveren W het bewijs van de staatkundige rijpheid dier nog *f.j kortstondig vrije bevolkingen; van de zucht die It»" bezielt om zijne toekomst langs regelmatige weg 6 vervuld te zien, en van de onlosmakelijke bande die de Natie aan de constitutionele monarchie hechte»^ de hoogste uitdrukking van den volkswil. Bo»e?.' dien leveren zij een nieuw bewijs van de getrouwhe1 en tucht des legers, dien bestendigen en zekere" waarborg der nationale onafhankelijkheid. „Al de Europesche Kabinetten behooren zich 'e opzigte van den waren zin der gebeurtenissen niet vergissen. De wet heeft de overhand behouden, m*' het wachtwoord der vrijwilligers, men moet het toestemmen , is dit maal de uitdrukking eener meer da» ooit dringende behoefte geweest. De geheele Naf eischt hare hoofdstad ; dit maal heeft zij aan den onberaden ijver van Garibaldi alleen tegenstand gebod6' uit overtuiging dat de Koninklijke Regering be mandaat zal weten te vervullen dat zij ten ouzig' van Rome van het Parlement ontvangen heefr. H 6 vraagstuk kon van voorkomen veranderen, maar " noodzakelijkheid eener oplossing is slechts te dringende geworden. Met het oog op de gedurig heviger schokk6^ die zich in het Schiereiland herhalen, zullen de M 9' gendheden inzien hoe onwederstaanbaar de bewegi"» is die de Natie naar Rome heen trekt. Zij zu''e?, inzien dat Italië eene laatste en uiterste poging be 6' aangewend, door een man als vijand te behandel60 die nogtans zulke schitterende diensten bewezen en cc» beginselgehandhaafd had, dat in de overtuiging van a" Italianen leeft. Zij zullen inzien dat de Italiane"' door den Souverein in de nu doorgestane crisis zonde aarzelen bij te staan, al hunne krachten rondom de» wettigen vertegenwoordiger hunner regten hebben wete» te vereenigen, opdat hun eindelijk volkomen reg wedervaren moge. Na deze in zeker opzigt op iic.° zelf behaalde overwinning, beeft Italië niet nood 1» te bewijzen dat hare zaak die der Europesche orde i»- Het heeft voldoende getoond tot welke opoffennge" het besluiten kan om zijne verpligtingen na te kome»' en Europa weet genoeg dat het gezind ij die te vervullen welke het op zich genomen heeft en bereid }* nog verder op zich te nemen ten opzigte der vrijhei» van den Pauselijken Stoel. Derhalve moeten de Mogendheden ons de vooroordeelen helpen overwinnen die er zich tegen verzetten dat Italië de rust vindt en Europ» irerust kan stellen. " „De Katholieke Natiën, Frankrijk vooral, dat z»9 bestendig tot verdediging van de belangen der KerK in de wereld heeft medegewerkt, zullen het geva»r inzien van nog langer tusschen Italië en het Pausdot» een antagonismus te laten voortduren, welks eenig6 oorzaak in het wereldlijk gezag ligt, en den gee9 van gematigdheid en verzoening af te matten, d°° welken de Italiaansche bevolkingen zich tot hiertoe bezield hebben betoond. Een zoodanige staat va» zaken is niet langer houdbaar. Hij zou ten laats' voor de Regering des Konings uiterste gevolgen hebbe»' f verantwoordelijkheid waarvoor niet op ons alleen ff" kRn, en die de geestelijke belangen van het f ™heismus en de rust van Europa in gevaar Ht" bre"gen. »|k verzoek u, mijnheer de gezant, lezing van dit [" IJ'ea te geven aan enz. (Get.) G. Durando." Lp De Movimento di Genua behelst woordelijk de I £.ende stellige in naam van Garibaldi gedane verlan'T! "l)e Allcanza verzekert >n haar nommer |e J 4 september, dat Engeland, met het do. lom litho ilnsell"ltaüaansche alliantie te verbreken, of «mi te ve™wakken , zoowel door woorden als met L Beld de onderneming van den generaal Garibaldi 'ersieUn(j heeft. Dit is ten eenen male in strijd „. de waarheid." Een ander blad laat de mede- J"n 2 dezer verklaring door de opmerking vergezeld cda <'at Garibaldi nogtans, in eene zijne gehouden er zich op beroemd heeft dat hij Be'ands ondersteuning genoot. ---