KENNISGEVING. BURGEMEESTER, en WETHOUDERS van ROTTERDAM, Gezien het rapport, betredende den Brand, op den 28 December 1854 ontstaan in de Pottebakkerssteeg; Gelet op artt. 106 en 107 van het Brandreglement, Doen te weten dat aan de Geaffecteerden der Spuiten van de navolgende Wjjken premien zijn toegekend , te weten: . De eerste premie, ad vijf en zeventig Gulden, aan de Geaffecteerden der Spuit van de ïste wijk, waarvan zijn: Brandmeesters, de Heeren A. van den Heuvel, J. B. Crol en ff. P. Prost; Brandspuitmeesters, de Heeren A. Wels, ff. M. van den Heuvel en B. Bangma. De tweede premie, ad vijftig Gulden, aan de Geaffecteerden der Spuit van de 3de wijk, ïste kwartier, waarvan zijn: Brandmeesters, de Heeren G. ff. vdn Wagen'tnge, W. A. von Houten en D. C. Robertsen; Brandspuitmeesters, de Heeren J. A. Voorendijk, ff. Ver-waatjen en C. B. Frijhoff. En de derde premie, ad vijf en twintig Gulden, aan de Geaffecteerden der Spuit van de 7de wijk , waarvan zijn: Brandmeesters, de Heeren J. ff. Petzold, ff. T. Hendriksen en J. Coert; Brandspuitmeesters , de Heeren P. A. Weeldenburg, J. S. Guittart en D. Beijers. Wordende hiervan bü deze eervolle melding gemaakt. Rotterdam 8 Januarij 1855. De Secretaris, De Burgemeester,_, STORM VANS GRAVESANDE. J. F. HOFFMAN. --- BUITENLAND. PETERSBURG den 30 december. Het Journal de Saint Petersbourg deelt heden den van elders reeds bekenden brief mede, welke door den Minister van Oorlog in Rusland is gerigt aan lord Clanricarde, om dezen de terugzending te berigren van zijnen zoon, lord Dunkellin, die door de Russische troepen gevangen was gemaakt. Het dagblad laat daarop volgen het antwoord van lord Clanricarde aan den minisrer van oorlog, vorst Dolgoroukl, welk antwoord dus luidt : „ Mijn Vorst, ik heb de eer u de ontvangst te berigten van den brief, welken Z. M. de Keizer zich verwaardigd heeft mij te doen toekomen, en ik verzoek Uwe Excellentie aan Z. K. M. de uitdrukking kenbaar te maken van de levendige erkentelijkheid en het innig gevoelen, ontsproten uit de welwillende en genadige herinnering welke Z. M. wel jegens mij aan den dag heeft willen leggen. Het bevel, dat door den Keizer nopens mijnen zoon is gegeven, is in volmaakre overeenstemming met de persoonlijke goedheid welke Z. M. zich verwaardigd heeft mij eertijds te bewijzen, en welke ik nooit zal kunnen vergeten. Ik weet op goeden grond dat niemand beter dan de Keizer de uitgestrektheid der personele offers begrijpt, welke de openbare pligr in ongelukkige omsrandigheden kan eischen. Ik Zal mij haasten aan het depot voor oorlog uwe verlan gens kenbaar te maken betreffende kapitein Kouzovleff. Veroorloof mij, mijn Vorst, u mijn dank aan te bieden voor de goedheid welke gij mij hebt betoond om mij den wil van Z. K. M. kenbaar te maken, alsook de verzekering mijner bijzondere hoogachting. „ Den 18 november 1854. clanricarde." Verder behelst dat dagblad een brief van lord Dunkellin aan den Gouverneur van Kalouga, geschreven op het °ogenblik dat hij die stad moest verlaten om naar Engeland weder te keeren. Dat schrijven luidt dus: » Ik behoef, zoo ik hoop, mijnheer de Gouverneur, u niet te zeggen, dat deze Laatste daad van welwillendheid, welke Z. M. de Keizer mij wel heeft willen be toonen, mij diep getroffen heeft. Dusdanige edelmoedigheid, welke mij onvoorwaardelijk in deze omstandigheden de volle vrijheid schenkt, is de daad van een waarlijk Stoot man; en hoewel mijne woorden hem nooit mijne geheele erkentelijkheid kunnen kenbaar maken , verzoek tk u de goedheid te hebben den Minister van Oorlog te doen weten, hoe gevoelig ik ben voor het edele en edelmoedige gedrag van Z. M., een gedrag dat nooit uit türjn hart zal worden gewischt, doch dat daar eene zoete herinnering zal doen zetelen aan mijne kortstondige en, dank zij uwe duizende zorgen, geenszins moeijelijke ge- vangenschap te Kalouga. Mij op uw goed hart verlatende, vraag ik u geene verschooning voor de moeite welke ik m'J veroorloofd heb u aan te doen. , .1 Kalouga Uw zeer getrouwe dienaar, ac» 10 november 1854. dunkellin." N°g leest men in hetzelfde blad het volgende: trih en Fransche dagbladpers en zelfs de wee*"6? der Volksveftegenwoordiging hebben onlangs Welk a Van de aantijgingen wegens wreedheden, in d V^'^ns onze tegenstanders , door onze dappere ]yje e, r'm strijdende soldaten gepleegd zouden zijn. gekw *• vv'"en doen gelooven dat onze troepen de afma ?tsten> die na den slag op het slagveld zieltoogden, aankla vveten noe vorst Menzikoff die hatelijke °ns dgt onwederlegbaar heeft beantwoord ,en zullen diglieidS tllans bepalen bij de herinnering hoe edelmoe- Voik 6n medel'Jtlen zoo algemeen aan het Russische vijandi oegekende eigenschappen zijn , dat de ons meest te her, schriivers er nooit aan gedacht hebben het die een Vnib"6"" . Zal willen gelooven dat de Natie, die stelresePSpref d gemaakt heeft van dezen schoonen daniffp ". »sla Seen gevallen vijand," zich aan zoovoeaen , .r*ten zou kunnen schuldig maken? Maar daPper le? hler.nogtans bij dat, terwijl wij de op ons «ger in het algemeen geworpen blaam verre van ons werpen, wij daarom die regtvaardiging geenszins tor eenige op zichzelve staande voorvallen willen uitstrekken, welke ongelukkigerwijze gebeurd kunnen zijn, en die, j waren zij ter kennis der militaire autoriteiten gekomen, 'gewis met die krachtgestraft zouden zijn welke onze krijgsitucht kentnerkr. Die gevallen, zoo zij hebben plaats gehad, moeten overigens grootelijks aan de verbittering worden roegeschreven, die door het gedrag der verbondene legers onder onze troepen ontstaan is. Vergeten wij niet dat de Russische soldaat zijnen grond , zijne haardsteden verdedigr, welke op vermetele wijze zijn aange' rand door vreemdelingen, die de bondgenooten van de vijanden der Christenheid zijn; door wederpartijders, die noch de kerken, noch de kloostets, noch de gewijde klokken ontzien, en dat die aanslagen in zijne oogen zoo vele daden van heiligschennis zijn, die zijne wraakzucht wekken. Men raag het zich niet ontveinzen dat de verwoesting der kerk van Chersonesus, van dien aiouden rempcl, welke onze soldaten van de hoogte der bastions van Sebastopol aanschouwd hebben , hen te regt verbitterd heeft. De wederstand van een Volk dat in de voor zijn harr heiligste en dierbaarste voorwerpen, in zijne godsdienst en zijne haardsteden, aangetast wordt , neemt somtijds een woest karakter aan , door zich in evenredigheid met den toestand uit te breiden. Waarom zouden wij , bovendien , ook het gedrag onzer vijanden niet vermelden ? Waarom , bij voorbeeld , niet zeggen dat , in een der geleverde veldslagen , de Engelsch- Fransche scherpschutters, toen zij den schok onzer bajonerten niet wederstaan konden, zich ter aarde wierpen alsof zij gekwetst waren, en toen onze dappere troepen voorbij waren wederom opstonden, om hun kogels inde beenen achterna te zenden. Zoodanige handelingen zouden voldoende zijn om de verbittering van den Russischen soldaat verklaarbaar te maken. „ Herinneren wij bovendien ten slotte , dat, als onze tegenstanders er behagen in scheppen ons van wreedheid te beschuldigen, hunne eigene krijgsgevangenen ons beter regt doen wedervaren. De bevelhebbers der geallieerde troepen hebben van vorst Menzikoff onwedersprekelijke bewijzen van deze waarheid ontvangen." --- LONDEN den 6 januarij. Het Hof heeft zich gisteren van Windsor naarOsborne begeven. H. M. heeft den kolonel Jones tot den rang van generaal majoor benoemd , als erkentenis voor zijn moedig gedrag bij den aanval op Bomarsund. — De openbare inkomsten des Rijks hebben gedurende het den 5 dezer geëindigd kwartaal eene vermeerdering van 1,440,567 ponden sterling en over het geheele jaar eene vermeerdering van 2,291,350 ponden srerling opgeleverd. Die vermeerdering spruit voort uit de in- en uitgaande regten, de accijnsen, de zegelregten en de belasting op de inkomsten ; terwijl daarentegen vermindering voorkomt op-de posten der landtax ,de posterijen en de inkomsten van gemengden aard. Dat de inkomsrenbelasting een zoo voordeelig slot heeft opgeleverd is meer aan de toepassing daarvan ook op lerland en aan verbetering in de wijze van schatting toe te schrijven, dan aan de in de vorige Parlementszitting toegestane verdubbeling dezer belasting, de werking waarvan bij het einde des volgenden kwartaals duidelijker blijken zal. — Het stoomschip Cresus is door de Admiraliteit tot het overbrengen van troepen naar de Krim aangenomen. Het zal een twintigtal ollicieren en tusschen de twaalf- en dertienhonderd man aan zijn boord ontvangen. — Gedurende het jaar 1854 is in deze hoofdstad 1123 malen gerucht van brand ontstaan. In 339 gevallen zijn een of meer huizen geheel of grootendeels vernield en in 614 andere in mindere mate beschadigd; de overige branden ontstonden, zonder verder gevolg, in schoorsteenen, of waren van weinig beduidenis. — De Iberia, aan boord waarvan zich de baron de Pavia, minister van Portugal te Parijs, bevond, is te Southampton gearriveerd en brengt Lissabonsche berigten tot 31 december over. Het besluit tot opening van de Zitting der Cortes op den 2 dezer was uitgevaardigd, alsmede een ander besluit, waarbij al de den Staat toebehoorende slaven in de Porrugesche bezittingen worden vrij verklaard. De aan bijzondere personen toebehoorende slaven in de Overzeesche bezittingen zullen op registers worden ingeschreven, ten einde hunne trapswijze vrijverklaring te bewerkstelligen, zoo als dit sedert lang in de Azorische eilanden heeft plaats gehad. — De afscheidsbrief van den admiraal Dundas, bij het nederleggen van zijn bevel over de Engelsche vloot in de Middeilandsche en Zwarte Zeeën , aan de admiralen, kapiteinen, verdere officieren, mariniers en matrozen gerigt , is den 22 december aan boord van Hr. Ms. schip Brittannia geschreven en van dezen inhoud: „ Daar mijn diensttijd als opperbevelhebber in de Middeilandsche en Zwarte Zeeën geëindigd is, sta ik op het punt van naar Engeland terug te keeren en het bevel over de vloot over te geven. In den loop des bijna geëindigden jaars hebben vele beproevende omstandigheden plaats gegrepen: de pest in hare ergste gedaante, gevechten met den vijand tegen verdedigingswerken aan den wal zoo als schepen die zeldzaam ontmoet hebben , en een storm van de verschrikkelijkste hevigheid. Bij al deze gebeurtenissen zijn het goed gedrag en de moed van de bemanning der vloot proef houdend gebleken. „Terwijl ik een hartelijk afscheid van de officieren, zeelieden en mariniers der vloot neem, kan ik verder geene hoogere voldoening smaken dan de overtuiging, dat zij hunnen hoogen roem van krijgsrucht, ondernemingszucht en verknochtheid aan onze Souverein en ons Vaderland bewaren zullen." — Volgens officiële staten zijn van 18 tot 24 december 110 Engelsche onder-officieren en soldaten , zoo aan ziekte als ten gevolge van ontvangene wonden, in de hospitalen te Scutari overleden, en bedroeg het getal der officieren die aldaar nog verpleegd werden 78 en dat der soldaten 3625. — Eenige maanden geleden zond de Engelsche Regering den heer Nicklin en twee medehelpers naar de Krim , om photographische afbeeldingen der vestingwerken van Sebastopol te vervaardigen. Thans verneemt men dat die kunstenaars bij het in den jongsten storm verongelukken van het schip Ripwan-lVankli omgekomen en al de door hen gebezigde kostbare werktuigen insgelijks verloren gegaan zijn. — Bijaldien de volgende berigten, door een Engelsch landverhuizer die zich in Nieuw Zeeland heeft nedergezet, in junij des afgeloopen jaars aan een zijner vrienden gezonden, niet overdreven zijn, dan is dat vroeger zoo woeste Land thans waarlijk gelukkig en in vele opzigten voor de meeste beschaafde Landen van Europa benijdenswaardig. Hij zegt toch niemand te kennen , man noch vrouw, gehuwd of ongehuwd, in hoogeren of lageren stand geplaarst, die zich niet goed gedraagt. Het woord armoede is, zoowel als her woord dief, uit het woordenboek van Nieuw Zeeland verdwenen , en sedert vijftien jaren , toen hij Londen verliet, heeft de briefschrijver geen bedelaar ontmoet. De zucht om zich daar neder te zetten was dan ook zoo groot, dat eenige personen die derwaarts gekomen waren om land te koopen onverrigter zake weder hadden moeten vertrekken. De prijzen der drooggemaakte percelen stegen dan ook hand over hand. Belastingen, tienden, landrenten enz. zijn aldaar niet bekend. --- PARIJS den 7 januarij. Onder voorzitterschap des Keizers is de Staatsraad andermaal vergaderd geweest, welke zitting door prins Jéróme en al de Ministers werd bijgewoond. — In het Regeringsblad leest men heden de volgende nota: „ De Regering heeft bepaald dat de soldaten , die den 31 december 11. hunnen diensttijd volbragt hadden, onder de vanen zouden blijven tot dat zij vervangen zouden zijn door de soldaren der ligting van 1854, namelijk tot in de aanstaande lente. „ Wanneer de oorlog uitbreekt en wanneer het grondgebied of de nationale onafhankelijkheid bedreigd worden, is het de pligt van alle burgers mede te werken tot de gemeenschappelijke verdediging; alsdan worden niet alleen de soldaten wier diensttijd verstreken is onbepaald onder de vanen gehouden , maar doet de Regering een beroep op alle weerbare mannen , en deelt die , om den vijand te keeren , in de regementen van het active leger in of neemt hen in de mobile nationale garde op. „ Doch wanneef het Land slechts een partiëlen oorlog heeft te voeren .waarin het wel is waar de eer en den roem , doch niet' de onafhankelijkheid van het grondgebied geldt, alsdan neemt de Staat de toevlugt niet tot uiterste maatregelen. Hij vergenoegt zich met het in dienst houden der ligtingen wier diensttijd verstreken is tot op de komst der nieuwe recruren , en zoo al eenige langer onder de vanen worden gehouden , zijn het die alleen welke zich tegenover den vijand bevinden. „ Door dus te handelen gedraagt de Regering zich naar de wet op de recrutering van den 21 maart 1832, welke bij art. 30 haar magtigt in tijd van oorlog de ligtingen wier diensttijd verstreken is eerst naar hare haardsteden terug te zenden wanneer de nieuwe contingenten bestemd om deze te vervangen bij het korps zijn aangekomen. „ Zoowel in Algerië als in Italië is dit artikel der wet van 1832 reeds dikwerf toegepast. Uit hoofde van den oorlog in het Oosten heeft de Keizer bepaald dat dit jaar dezelfde maatregel zou worden genomen. „ Ongetwijfeld is deze vertraging in de afdanking , hoewel wettig en noodig , een nieuwe last welke een groot aantal soldaten wordt opgelegd; doch wanneer het de militaire eer en den roem van Frankrijk geldr, rekent de Keizer op de vaderlandsliefde van allen, en hij weet dat in het Oosten zoowel als in Afrika en in Frankrijk ieder met geestdrift dit nieuwe offer aan het Vaderland zal brengen ; ook zullen het Vaderland en de Keizer het leger dank wijden voor dit nieuwe bewijs van gehechtheid en zelfverloochening." — Nadat de Gezant van Frankrijk te Londen aan lord Clarendon de toespraak had medegedeeld van den Voorzitter van het Wetgevend Ligchaam aan den Keizer, bij gelegenheid van de stemming over de leeningswet, alsook het antwoord des Keizers daarop, heeft hij van den eersten Secretaris van Staat van Hare Brittannische Majesteit het volgend schrijven ontvangen : Bureau van buitenlandsche zaken , den 2 januarij 1855. „ Mijnheer de Gezant 1 „ Ik heb den brief ontvangen , welken Uwe Exc. mij de eer heeft aangedaan den 3osten laatstl. aan mij te rigten, mij , op last van Z. M. den Keizer der Franschen, doende toekomen een exemplaar van den Moniteur, welke de redevoering bevat, door den Voorzitter van het Wetgevend Ligchaam uitgesproken bij gelegenheid van de eenparige stemming dier Vergadering over de leeningswer, alsmede het antwoord van Z. M. „ Ik heb de mededeeling van Uwe Excellentie onder het oog der Koningin gebragt , en H. M. gelast mij u kenbaar re maken hoezeer zij de hartelijke bewoordingen op prijs stelt, in welke de toespraak van den Voorzitter van het Wetgevend Ligchaam en het antwoord van Z. K. M. zich uitlaten nopens de zamenwerking der Engelsche land-en zeernagt, welke de beproevingen en de gevaren der soldaten en der zeelieden van Frankrijk deelr. „ Het zij mij tevens vergund Uwe Excellentie den dank te brengen van de leden der Regering van H. M. voor de mededeeling waarvan gij de tolk zijt geweest. Uwe Excellentie weet met welke volkomen reciprociteit de Britsche Wetgeving en Natie jegens het leger en de marine van Frankrijk de gevoelens van sympathie en dank koesreren , welke de roespraak van den Voorzitter van het Wetgevend Ligchaam en het antwoord des Keizers zoo gelukkig hebben uitgedrukt ten aanzien van de land- en zeernagt" der Koningin. » „ Ik heb de eer enz. clarendon." — Her laatste manifest des Keizers van Rusland mededeelende , laat de Constitutionnel zulks van de volgende regels voorafgaan: „ De volledige tekst van het nieuwe manifest van keizer Nicolaas, welken wij heden ontvangen, slaat de zwakke hoop op vrede den bodem in, welke het gisteren door de bijzondere telegrafie gegeven uittreksel had doen ontstaan. De taal waarmede dit stuk eindigt, waar men de valsche gematigdheid van woorden wedervindt waaronder de Czaar sederr meer dan een jaar zijne eerzuchtige bedoelingen verbergt, laat geen twijfel nopens zijn plan meer over. Het woord oorlog sraat weder aan het einde van zijn manifest te lezen , en wel een oorlog, waarvoor hij alleen verantwoordelijk zal zijn voor God en voor de geschiedenis." — Dezer dagen is alhier een valsche munter, B. geheeren , met twee medepligtigen, in verzekerde bewaring genomen. — Her geschil, dat tusschen koning Ferdinand van Napels en de Jezuiten was gerezen, is geheel uir den weg geruimd, ten gevolge der tusschenkomst van pater Beckx, den generaal der orde , die zich gehaast had tot dat einde van Rome naar Napels te reizen. Men weet niet, welke inlichtingen hij gegeven heeft of op welke voorwaarden de schikking gesloten is, doch zoo veel is zeker dat de eerwaarde vaders weder geheel in de gunsr des Konings zijn gekomen; de Civilta Cattolica, een ultramontaansch orgaan dar te Rome wordt uitgegeven en welks invoer in zijne Staten koning Ferdinand verboden had, is daar op nieuw toegelaten, en het beheer over het openbaar onderwijs is wederom geheel in handen der Jezuiten teruggekeerd. — De doorgraving der landengte van Suez houdt de algemeene aandacht te Cairo bezig. Volgens de teekeningetl van Linant-bey en Mougel bey, die onlangs met de opneming van het terrein belasr werden , zouden daartoe zes jaren arbeids , iu.üuu werklieden en eene uitgave van ioo millioenen francs noodig zijn. Her kanaal zou dan in eene regre lijn van Suez naar Pelouse loopen en eene lengte hebben van ongeveer 25 mijlen ; het meer Temsah, midden in de landengte gelegen, zou tot binnenhaven dienen. — Te Malaga hebben weder nieuwe troebelen plaats gehad; zij hadden we! geene staatkundige redenen, doch deze herhaalde wanordelijkheden leveren toch telkens het bewijs van den treutigen toestand waarin Spanje verkeerr. Deze troebelen gaven in de zitting der Spaansche Cortes van den 2 dezer tot eenige woordenwisseling aanleiding, en nadat de heer SantaCruz en de Hertog der Overwinning daaromtrent inlichtingen gegeven hadden, vereenigde de Vergadering zich eenparig met het volgende voorstel: „ De Cortes, gelukkig de vaderlandslievende woorden van den Hertog der Overwinning gehoord te hebben, verklaren dat zij bereid zijn het Kabinet tot handhaving, der orde en der vrijheid geheel en al te ondersreunen." — De overige artikelen van het ontwerp tot afschaffing der belasting op artikelen van verbruik werden daarna goedgekeurd. ---