PARIJS den 22 julij. De heer Magne , minister van finantiën , is gedurende de afwezigheid van den heer Rouher tijdelijk met de portefeuille van landbouw, koophandel en openbare werken belast. — Na de terugkomst des voormaligen ministers graaf Moli van Töplitz in deze hoofdstad loopt hier een gerucht dat grootelijks bevestiging behoeft. De Graaf zou namelijk een herhaald onderhoud met den graaf van Chambord gehad en zich geheel aan dezen onderworpen, maar tevens de verzekering gegeven hebben dat de verbannen generaals Lamoricière , Changarnier en Bedeau en anderen dien Pretendent als hunnen wettigen Souverein erkennen. — Vooral des vrijdags wordt de wereldtentoonstelling alhier zeer weinig bezocht; om het bezoek op dien dag te doen toenemen, zullen voortaan des vrijdags muziekstukken in het gebouw worden uitgevoerd. Men verzekert, dat de Koning van Denemarken en zijne morganatische echtgenoote, de gravin von Danner, eerlang alhier worden verwacht, om de tentoonstelling te bezoeken. — De aardewerken van den spoorweg van Terguiers naar Reims worden, in de rigting van la Fère en Versigny, met grooten ijver voortgezet. — De Minister van Oorlog heeft eene som van 50,000 francs naar Petersburg gezonden , om in de behoeften te voorzien van de Fransche gevangenen in Rusland. Deze gelden , afkomstig van de inschrijving voor het leger in de Krim , zijn toegezonden aan den Beijerschen Gezant bij het Russische Hof, die de officiële veitegenwoordiger is der Fransche belangen te Petersburg. — In den avond van den 18 dezer heeft te Toulon de inscheping plaats gehad van 500 Russische gevangenen, die te Odessa moeten worden uitgewisseld tegen Fransche gevangenen. — Te Marseille duurt de inscheping van troepen en krijgsbehoeften aanhoudend voorr. De Montezuma zal morgen vertrekken met de Monarch of the Sea op sleeptouw. Binnen twee dagen waren re Marseille 1700 ton kogels aangekomen , om naar het Oosten verzonden te worden. —De Carmel, welke Konstantinopel den ia dezer heeft verlaten , is te Marseille aangekomen en heeft de volgende berigten aangebragt : De Porte was genegen tot het aannemen der door Frankrijk en Engeland gestelde voorwaarden als waarborg der leening van 125 millioenen francs , welke de Ottomannische Regering wil sluiten. Aangezien de Russen op de gtenzen van Azië het beleg van Kars hebben begonnen en de Turksche bezetting dier stad slechts ißco man beloopt, is in een door den Sultan gepresideerden grooten raad besloten , dat men aan het Ottomanische leger , tuschen Kars en Erzerum zamengetrokken , versterking zou zenden ten bedrage van 20,000 man , 6000 waarvan zouden worden genomen van het Turksche legioen in Engelsche soldij , hetwelk de generaal Vivian sedert eenige tijd organiseert. De Pacha van Trebisonde had eene algemeene ligting bevoleu om Kars te hulp te komen, doch de Christenen weigerden daaraan deel te nemen of stelden ten minste voorwaarden. — Brieven uit de Krim van den 10 dezer melden dat een nieusve aanval tegen den Malakoff toren tot het einde der maand was uitgesteld ; ofschoon verontrust door het vuur der in de baai geankerde Russische schepen, weiden de werkzaamheden door de Geallieerden niettemin met kracht voortgezet. Men maakte vele toebereidselen voor eene nieuwe expeditie ter zee, waaraan landingstroepen deel zouden nemen ; het doel dezer expeditie was nog geheim; men sprak echter veronderstelienderwijze van Odessa. Er waren op nieuw kanoneerbooten naar de Zee van Azoff en de Vuile Zee gerigt, om alle kreken daarvan te onderzoeken. — De Preste d'Orient van den 12 dezer meldt, dat de Fransche genie den bevelhebber Pingaud heeft verloren , die aan de gevolgen van dyssenterie is bezweken. De opperbevelhebbers der geallieerde legers hadden bij dagorder doen afkondigen de gelukwenschen welke aan die legers door door den Sultan zijn gerigt. — Uit Florence wordt geschreven , dat Cecchetti, die •wegens Protestantsche propaganda tot een jaar gevangen schap was veroordeeld, op vrije voeten is gesteld; zijne Sttaf is veranderd in een jaar ballingschap buiten Toskane. Lord Normanby, de Britsche minister te Florence, hecft veel bijgebtagt om deze uitkomst te erlangen. Cecchetti zal zich naar Piémont begeven en daar leven van de inschrijvingen , welke ten zijnen behoeve door de Londensche bijbelgenoorschappen zijn bijeenverzameld. — Brieven uit Napels van den 17 dezer melden, dat de Regeting het verbod van uitvoer van sommige eetwaren ten behoeve der geallieerde legers in de Krim heeft opgeheven. In het vooruitzigt dat de vrije uitvoer van graan ook zou worden toegestaan, was de prijs daarvan te Napels 10 per cent gestegen. — Den 17 dezer is de verjaardag der omwenteling te Madrid plegtig gevierd. — De Ministerraad had besloten aan mons. Franchi, den Pauselijken nuntius, de door dezen aangevraagde paspoorten te geven. — De cholera blijft in Spanje groore verwoestingen aanrigten. --- KENNISGEVING. BURGEMEESTER en WETHOUDERS van ROTTERDAM geven bij deze kennis dat de Passage over den Goudschen Rijweg, ter plaatse van de brug, liggende tusschen de Hoogeboezembrug en laffa zal zijn afgesloten van Donderdag den 26 [ulg, des avonds ten 8 ure, tot Zaturdag a 8 Mij 1855 , Vs middags ten 12 ure, en zulks uit hoofde van te doene herstellingen aan de boyengen. brug. Rotterdam den 23 Julv 1855. De secretaris, De Burgemeester, _ STORM VAN'SGRAVESANDE. J. F. HOFFMAN. --- Buitenland. LONDEN den 21 julij. H. M. hield heden een Geheimen Raad op Osbornehouse , op het eiland Wi^ht, in welken de Koningin sir William Molesworth heeft benoemd tot minister van koloniën ter vervanging van lord John Russell. Men verzekert, dat sir Benjamin Hall in de plaats van sir William Molesworth zal benoemd worden tot minister van openbare werken. Het bevestigt zich dus dat sir W. Molesworth lord/. Russell als minister van koloniën opvolgt, welke keuze de algemeene goedkeuring wegdraagt, naardien hij welligt meer dan iemand anders met de koloniale'zaken bekend is. — De Koning- aer Belgen heeft heden Osbornehouse verlaten om een bezoek te brengen aan de Gravin van Neuilly. Z. M. zal dingsdag aanstaande met zijne Kinderen naar het Vasteland wederkeeren. — Na den aanvang der zitting van het Lagerhuis van gisteren kondigde de Kanselier der schatkist aan dat hij eene commissie benoemd heeft om rapport over de toepassing van het tiendeelig stelsel op de Engelsche munten uit te brengen. — Lord Palmerston antwoordde op eene vraag van den heer Layard dat sir C. Napier als ridder-grootkruis der Bathorde was voorgedragen , maar dat die admiraal, om voor hem geldende redenen, die onderscheiding van de hand heeft gewezen , en op eene vraag van den heer Disraeli hernam die eerste Minister hoe hij meende de volledige instructiè'n , lord Russell vóór diens vertrek naar Weenen medegegeven , fiet aan het Huis te moeten overleggen. — De heer Bright vroeg of de Regering officiële berigten wegens net bij Malageak op de Afrikaansche Kust gebeurde ontvangen had. Zijns inziens was de expeditie , tot handhaving van een verdrag dat niet in werking was , hoo- Relijk af te keuren. Sir C. Wood antwoordde dat de -^■eKering nog geen berigt wegens die zaak had. Nadat het Huis zich in committé-generaal had verenigd las de spreker het besluit voor, waarbij de Regering gemagtigü zou worden de interessen eener leening van vijf millioen ponden sterling te waarborgen , die door den_ Sultan zou worden aangegaan , krachtens eene den 27 junij tusschen hem, de Koningin van Engeland en den Keizer der Franschen te Londen geteekende overeenkomst. Alvorens de beraadslagingen daarover geopend werden lichtte lord Palmerston die zaak nader toe. De overeenkomst , zeide hij , was gesloten tot bereiking der oog merken met welke de Westersche Moge-ndheden deel aan dezen oorlog genomen hebben , namelijk de verdediging van Turkije, zoo voor het tegenwoordige als voor de toekomst, en welke oorlog met kracht moest worden doorgezet. De groote inspanningen , tot dat einde gedaan , kunnen met geen gewenscht gevolg bektoond worden, bijaldien het Land dat het meeste belang daarbij heeft die pogingen niet ondersteunr. ledereen weet met welken heldenmoed Turkije zijne grenzen een jaar lang leeft verdedigd , en de goede uitslag der verrigtingen van Ower-pacha heeft de algemeene verbazing gewekt. Ofschoon velen de fmantiële en stoffelijke hulpmiddelen van het Ottomanische Rijk in twijfel trekken, hebben zijne gewone inkomsten tot hiertoe zijne uitgaven grootendeels gedekt. Maar ieder in oorlog gewikkeld Land kost het moeite aan zichzelven genoeg te hebben. Is dit met Frankrijk, met Engeland, en in nog veel sterker mate met Rusland het geval, des te meer met Turkije, welks gewone inkomsten slechts ongeveer tien millioen ponden Sterling bedragen. De gelden der ten vorigen jare voor dat Rijk gesloten negotiatie zijn niet voldoende geweest, *n Frankrijk en Engeland hebben op nieuwe hulpmiddelen bedacht moeten zijn. Zij hebben begrepen dat het vruchteloos ware groote inspanningen voor het Turksche Rijk •e doen indien men het inwendig liet vervallen. Men had het'nu wel eene subsidie kunnen verleenen, maar daaraan waren groote bezwaren verknocht, want een Staat aan welken men leven wil bijzetten moet men leeren «it eigene hulpbronnen te bestaan en de vetantwoordelijkheid der opofferingen te dragen die men er voor doet. Het beste stelsel scheen dusTutkije den steun van Engelands en Frankrijks crediet door middel eener leening te geven. Het meende vijf millioen ponden sterling te behoeven. Men overwoog of het beter ware dat elk der beide Landen de helft van den intetest wa;.borgde, dan wel dat ieder gezamenlijk voor het geheel aansprakelijk bleef. Engeland zou het eerste vetkozen hebben , maar Frankrijk koos het laatste, en de Engelsche Regering meende hieraan te moeten toegeven. Ook vtoeg men zich af of Turkije in de toekomst in staat zou zijn de interessen en aflossing dezer leening te voldoen. Zijn lordschap betwijfelde dit niet. Turkije bezit groote hulpbronnen, een toenetnenden handel , kolen-* en metaalmijnen van allerlei aard , die slechts exploitatie behoeven, terwijl verstandige hervormingen in het beheer zijne inkomsten gewigtig kunnen vermeerderen. De eerste waarborg die het oplevert is het beschikbaar overschot der Egyptische schatting , hetwelk , na betaling der renren en aflossing der leening van 1854, noB °5 .°°o ponden sterling jaarlijks bedraagt, welke voor interessen en aflossing der tegenwootdige leening aangewend zullen worden. De Westersche Regeringen willen maatregelen nemen om te zorgen dat de leening aan de ontwikkeling der militaire krachten van Turkije gewijd worde. Op deze stellige belofte rustte de aanvraag om de inwilliging door het Huis. Met het oog op de grootte van den strijd en op het nadeel dat de desorganisatie des Turkschen legers de gemeenschappelijke onderneming zou berokkenen, twijfelde de eerste Minister niet of het Huis zou de gesloten overeenkomst bekrachtigen. De heer Ricardo verklaarde zich daartegen. Hij zag daarin het oude stelsel der subsidien herleven, dat de openbare schuld nog met een tiende gedeelte bezwaatde. Men had, ware een waarborg noodig geweest, die dan nog maar voor de helft moeten op zich nemen. Maar waartoe een waarborg? Heeft Turkije wezenlijk zulke rijke hulpbronnen, dan kan het zonder Engelands hulp wel geld vinden. Ook de heer Gladstone , voormalig kanselier der schatkist, was tegen de leening. Hij ontkende dat er veel bezwaar in lag de interessen daarvan te betalen, en wees op de teleurstelling welke de minister Pilt, na 1795. in soortgelijk geval, van den kant van Oostenrijk ondervonden heeft. Heeft Turkije geld noodig, dus ging hij voort , leent het en waagt de gevolgen , maar verpligt dat Rijk niet tot verbindtenissen welke het nooit vervullen kan. Zóó als men de zaak nu voorstelt zal Engeland alles betalen. De schuldeischers des Sultans zullen aan de deur der Enge'sche Bank komen aankloppen. Wat, indien de Sultan vergeet gelden over te zenden? Als, na het sluiten van den vrede, Rusland de Porte betoogt dat de Engelsche geldschieters onderdrukkers zijn. wie waarborgt dat zij het niet gelooven zal ? Deze spreker wees, tot waarschuwing, op de uitkomstender Grieksche leening van 1832, waarbij Engeland zoo veel verloten heeft. Bovendien, zeide hij , liep men gevaar zich moeijelijkheden van politieken aard met Frankrijk op den hals te halen, nadat de vrede gesloten zal zijn. Moest men bij de Sardinische leening verliezen, het zou slechts een stoffelijk verlies zijn? Maar welken waarborg had men hier? Men weet hoedanig bederf onder de Turksche ambtenaren heerschr, en hoe belagchelijk zal Je Engelsche Regering zich gemaakt hebben , als zij de Natie een zwaren last heeft opgelegd, om de ambtenaren van een krachteloos Gouvernement vet te mesten? De Ministets, dus besloot de heer Gladstone zijne rede, zouden misschien zeggen dat het niet onze taak maar die der Kroon is vetdragen te sluiten. Maar dan moest ook, zijns inziens, de Regering de geheele verantwoordelijkheid daarvan dragen, en daarom wilde hij geen deel aan de daad nemen , maar zou tegen het ontwerp stemmen. Nadat lord Palmerston gezegd had in de bezwaren tegen den solidairen waarborg met Frankrijk niet te deelen, bestreed ook de heef Disraeli het voorstel , omdat Turkije hem blijkbaar buiten staat vootkwam tot nakoming der verbindtenissen die men het wilde opleggen. De heer Cobden bestreed het vootstel insgelijks. Het was, zeide hij, de ootlog met Rusland niet die de Turksche geldmiddelen in een zoo benarden toestand gebragt heeft. Wat moest men van eene staatkunde denken die in den oorlog volhardt tot behoud van een Staat , die na een strijd van twaalf maanden reeds uitgeput is? En die beschermeling verlangde zelf het voortzetten van den oorlog niet , immers de Turksche zaakgelastigde bij de Weener Conferentien behoorde onder de staatslieden die gaarne een goed einde daaraan maken wilden. De eerste Minister heeft gezegd dar eene gemengde commissie te Konstantinopel de gelden der leening zal uitbetalen. Is wel ooit e?n onafhankelijke Staat op zoo grove wijze beleedigd ? En hoe zal die commissie werken ? Door de soldij van elk regement in handen der kolonels te stellen , die de helft daarvan in hun eigen zak zullen steken. Kan eene zoodanige politiek den toestand van Turkije verbeteren? Die Staat heeft , volgens den heer Cobden , werkelijk reeds opgehouden te bestaan en heeft nog alleen in sommige gedeelten een geregeld bestuur, terwijl , duurt de oorlog nog eenige jaren voort , ook die gedeelren aan het gezag der Porte ontvallen zullen. WU men Turkije wezenlijk redden , men sluite dan zoodra mogelijk vtede en schenke het een nieuwen Regeringsvorm, die het volk op een weg van vooruitgang en voorspoed voert. Na nog eenige woordenwisselingen werd het voorstel met 135 te^en 131 stemmen goedgekeurd, de bekend making van welke groote en bijkans overwegende minderheid sterke toejuichingen van den kant der Oppositie te weeg bragr. Met 97 tegen 76 stemmen werd vervolgens het voorstel van den heer Spooner goedgekeurd , tot benoeming eener commissie van onderzoek naar het regr , hetwelk, bij het onderzoek wegens het seminarie van Mainooth , Roomsch-Katholieke bisschoppen zich aangematigd hebben, door het aannemen van titels, het voeren waarvan verboden is. In het Hoogerhuis diende lord Brougham een verzoekschrift van het Britsch en buitenlandsch Genootschap tot wering der slavernij in , waarin over de aanmoediging wordt geklaagd die door verschillende Amerikaansche Regeringen en in hooge betrekkingen in Amerika geplaatste personen aan de slavernij en den slavenhandel verleend wordt. Zijn Lordschap uitte de hoop dat de secretaris van Staat voor buitenlandsche zaken het Huis uitzigt zou kunnen geven dat hierin verandering gebragt zal worden. De bedoelde Minister , graaf Clarendon, twijfelde niet of de waarschuwing zou van goed gevolg zijn. De tegenwoordige kapitein generaal van Cuba althans vetlangde , even als zijn voorganger, alles te doen wat in zijn vetmogen was om den slavenhandel te fnuiken en weldadige vetbetetingen in het thans dienaangaande heerschend stelsel in te voeren. — De Minister van Oorlog heeft heden avond aan de nieuwsbladen eene depêche uit de Ktim van gisteren, 20 julij , medegedeeld, inhoudende dat niets belangrijks te berigten viel, de belegeringswerken goed vorderden en de gezondheidstoestand des legers goed is. ---