KENNISGEVING. BURGEMEESTER en WETHOUDERS van ROTTERDAM, Gelet op art. i der Verordening van den 16 Junij 1853 (Gemeenteblad van Rotterdam n.» 5), tegen de verspreiding van Hondsdolheid binnen Rotterdam, alsmede op de Kennisgeving van den 2 Julij 1855, Doen te weten, dat, te beginnen met Zaturdag den igsten dezer, de Honden op den openbaren weg, binnen deze Gemeente, niet meer behoeven voorzien te zijn van eenen Muilkorf, doch dat hiervan uitgezonderd zyn de Honden die eenig voertuig trekken, welke volgens art. 9 der bovengemelde Verordening altyd eenen Muilkorf moeten dragen, ingerigt naar de bjj resolutie van den n July 1853 vastgestelde modellen en voorschriften. Rotterdam den 28 September 1855. Burgemeester en Wethouders voornoemd , De Secretaris , De Burgemeester, _ STORM VAN 'S GRAVESANDE. J. F. HOFFMAN. --- Buitenland. LONDEN den 28 september. Het Hof blijft zich het schoone najaarsweder ten nutte maken om dagelijks, met prins Frederik Willem van Pruissen , uitstapjes in de omstreken van Balmoral te doen. De majoor Curzon, die depêches van den generaal Simpson heeft overgebragt en bij H. M. ten gehoore werd toegelaten , zou eenige dagen te Baltnoral vertoeven. — Laatstleden donderdag gaf de hertog van Richmond een grooten maaltijd op Gordon Castle , waar de Hertog van Cambridge sedert eenige dagen zijn gast was, ter viering van den eersten verjaardag van den veldslag aan de Alma. Prins Eduard van Saksen- Weimar en verscheiden andere officieren welke aan dien veldslag deel genomen hebben zaten daar aan. — Naar Woolwich is bevel gezonden het leger in de Krim wollen dekens, waterdigte jassen, lederen laarzen, kagchels en barakken toe te zenden. . .. ,et committé voor de administratieve hervorming is ijverig met voorbereidende werkzaamheden bezig, ten einde , tegen de op handen zijnde bijeenkomst van het rarlerjient , zijne bemoeijingen ijverig voort te zetten. — Uit het statistiek verslag der spoorwegen in Grootbrittanje en lerland blijkt , dat het Parlement in 1854 toestemming gaf tot den aanleg van 482 mijlen nieuwe spoorweglinien , zijnde een weinig meer dan de helft der lengte die in 1853 werd toegestaan. Tot het einde van 1854 had het Parlement reeds den aanleg van 13,983 mijlen toegestaan, waarvan 1177 mijlen latet werden opgegeven, zoodat slechts 12,806 overgebleven waren, waarvan47s2 nog geopend moesten worden. De geheele som , die de spoorweg maatschappijen tot op het einde van 1854 door actiën of leeningen moesten innen, bedroeg 386,106,336 ponden sterling, waarvan 304,069,794 ponden reeds zijn betaald en dus nog 82,036,542 betaald moeten worden; hiervan komen echter wel 3c of 40 millioen ponden op spoorwegen welker concessie opgeheven is, en behoeven deze dus niet betaald te worden. Op den 30 junij 1854 WaTCll54>4Ol personen bezig met den aanleg van 889 mijlen. Op dereeds geopende linien telde men 90,409 beambten. In 1854 wet»Cn 111,206,707 reizigers per spoorweg vervoerd , voor een gezamenlijk bedrag van 20,215,724 mill. pond, dus gemiddeld 257Ó pond per mijl, hetgeen in 1853 slechts 2408 pond bedroeg. De dienst op de spoorwegen onttrekt aan de bruto-óiitvailgsteii in Engeland 45, in Schotland 46 en lerland 45 per cent. In 1854 vetloren op de Engelsche spoorwegen 223 personen het leven en bekwamen 453 verwondingen , terwijl in 1853 het getal der gedooden 385 en dat det gekwetsten 449 beliep. — De rede welke de Regent van Portugal , tijdens de aanvaarding der kroon door zijn zoon Pedro V, tot de Vertegenwoordigers des Volks gerigt heeft, behelst de volgende zinsneden : „ Ik heb mijne verpligtingen vervuld en al mijne zorgen gewijd aan het bestuur der zaken naar de ware voorschriften der regtvaardigheid en die het best berekend waren om den openbaren vrede te bewaren , den nationalen voorspoed te ontwikkelen, de banden der liefde en der welwillendheid tusschen alle burgers en tusschen hen en het hoofd van den Staat naauwer toe te halen. Ik zou niet durven verzekeren dat mijne vu rige wenschen en mijne ernstige begeerten vervuld zijn; de tijd is nog niet gekomen om zich op het oordeel der menschen en op die regtbank te beroepen welke eens, door den mond der geschiedenis, haar onherroepelijk oordeel uit zal spreken. Wat ik openlijk integenwoor digheid van de Vertegenwoordigers dezer doorluchtige Natie verklaren kan is dat ik nooit uit het oog heb verloren wat ik als den eersten en heiligsten mijner pligten aanmerkte: het vertegenwoordigend stelsel dat ons beheerscht te doen beminnen , de regten en waarborgen der Portugesche burgers ongeschonden te handhaven , onze vroegere twisten tot in de laatste sporen te doen verdwijnen, en dus doende de hoop te behouden op het dagen van eene gelukkige Regering , het voorwerp van de genegenheid des Volks, die onze vrijzinnige instellingen bevestigt en het vertrouwen wortel doet schieten, zoo wel door haren duur als door het braaf en edelmoedig karakter van den nieuwen Monarch. .» De zeldzame hoedanigheden met welke de Voor zienigheid dezen jeugdigen Vorst heeft begiftigd , de pogingen welke zijne doorluchtige Moeder en ik hebben aangewend , dit alles doet ons hopen dat dom Pedro V de liefde en den eerbied zijner onderdanen zal waardig zijn ; dat hij de hechtste steun hunner regten en voortegten zijn zal , en dat hij , binnen de grenzen zijner constitutionele regten , krachtig zal bijdragen' tot handhaving van de regten, den roem en de waardigheid der Na-ie; dat hij alle middelen zoeken zal om den openbaren rijkdom te vermeerderen , van welken de luister des troons inzonderheid afhangt. Dit zijn mijne vurige wenschen; tot hunne verwezenlijking worden de hooge wijsheid , de voorlichting en vaderlandsliefde der Wetgevende Ligchamen , die reeds zoo vele bewijzen van voorzigtigheid gegeven hebben , en de steun van het heldhaftig , zoo leidzaam en verstandig, voor edele en grootmoedige gevoelens zoo vatbaar Portugeesch Volk vereischt; boven alles is daartoe de gunst des Hemels noodig. „ Ik leg heden liet gezag neder, en nu ik tot het ambteloos leven terugkeer acht ik mij gelukkig de Vertegenwoordigers der Natie in de beide Kamers mijnen dank en mijne genegenheid te betuigen voor alles wat zij ten nutte des Lands verrigt hebben , en voor de bestendige blijken van achting welke zij mij hebben betoond. Ik betuig dank aan alle Staatsambtenaren , tot welk departement zij behooren mogen; ik betuig dank aan de burgers van allen rang en stand, die mij, onder alle omstandigheden, hunne welwillendheid en eerbiedige verknochtheid betoond hebben. Ik zal die nimmer vergeten." —De Overland-mail, volgens telegrafisch berigt den 26 dezer te Trieste aan boord der stoomboot Calcutta aangebragt , brengt tijdingen uit Calcutta van 24 , uit Bombay tot 20, uit Shanghai tot 2, uit Canton tot 8 en van Hong Kong tot 10 augustus over. De opstand der Santals duurde voort en zij waren 50,000 man sterk in Beerbtoom vereenigd, maar stonden tot den aftogt gereed. Lord Elphinstone was te Bombay teruggekeerd , lord Dalhousie zou te Neigherries blijven. Het wetsontwerp tot vestiging der Oostersche gaz-maatschappij was ten tweeden male gelezen. Het geld bleef schaarsch en de Bengaalsche bank had haar disconto tot 12 per cent verhoogd. — In China strekten de zeeroovers hunnestroop togten tweeduizend mijlen langs de kust uit. Dé nederlaag der opstandelingen schijnt niet zoo volkomen te zijn als andere berigten gezegd hebben. --- PARIJS den 26 september. ue rveizer is gisteren morgen ren negen ure in een postrijtuig van het paleis te St. Cloud te Parijs aan het paleis der Tuilerien aangekomen, waar zich toen de Hertog van Saksen Coburg bevond. Deze Hertog is gehuwd met de dochter van den Groothertog van Baden; prins Albert van Engeland is zijn broeder; de gemalin van den grootvorst Konstantijn van Rusland is zijne tante, alsook de moeder der Koningin van Engeland; de Koning der Belgen is zijn oom; prins Ferdinandvan Portugal is zijn neef, alsook de gemaal van prinses Clementine van Orleans; de Hertogin van Nemours is zijne nicht; de koning van Portugal, dom Pedro V, eindelijk is zijn achterneef. De Keizer en de Hertog van Saksen-Coburg-Gotha woonden gisteren avond de eerste voorstelling van de opera Sainte-Claire bij, de muziek waarvan door genoemden Hertog gecomponeerd is. Zoowel bij zijne komst als bij het verlaten van den schouwburg werd Z. M. met levendig gejuich begroet. De nieuwe opera vond veel bijval. Op het paleis van St. Cloud, hetwelk de Keizer waarschijnlijk tot het einde dezes jaars zal bewonen , worden vertrekken in gereedheid gebragt voor den Koning van Sardinië. De komst van den Hertog en de Hertogin van Brabant met een talrijk gevolg in deze hoofdstad schijnt thans op den 12 october bepaald te zijn. — Het Regeringsblad behelst verschillende besluiten, waatbij de militaire medaille aan vele militairen wordt geschonken en benoemingen worden gedaan. — Dezer dagen moet in den Ministerraad een wetsontwerp besproken zijn, strekkende om in alle gemeenten van Frankrijk commissien van liefdadigheid op te rigten, welke eene statistiek zouden moeten opmaken van de behoeftigen en deze, gelijk zulks bereids te Parijs geschiedt, de middelen zouden moeten verschaffen om het brood voor minderen prijs te verkrijgen, wanneer de tegenwoordige duurte nog aanhoudt, — In het Hotel der Invalieden maakt men toebeteidselen tot de ontvangst der kanonnen van Sebastopol en der Russische vaandels. — De Courier du Pas de-Calais meldt, dat de kampen van Ambleteuse en van Wimereux den 15 october zullen worden opgeheven en dat alleen die van Honvault en Equihem behouden zullen worden, welker troepen bij voortduring geplaatst zullen zijn onder het bevel van den maatschalk Baraguay d'Hilliers, die tot het opperbevel óver het Noorderleger is geroepen. — De Gemeenteraad van Colmar heeft besloten een adres van gelukwensching te rigten aan den maarschalk Péilssier en aan den admiraal Bruat en bepaald dat eeredegens zullen worden aangeboden aan deze beide krijgslieden, wier namen genoemde stad tot eer verstrekken. — De generaal Dulac, die naar Frankrijk terugkeert na deel te hebben genomen aan den aanval op Sebastopol op den 8 dezer, is, wegens zijne jaren en overeenkomstig de militaire reglementen, den 31 augustus 11. in het reserve kader geplaatst. De generaal Dulac had echter veilof gevraagd bij het leger in de Krim te blijven tot dat het beleg van Sebastopol zou zijn afgeloopen. — De Moniteur deelt een langen brief van het oorlogstooneel mede , waaraan de volgende zinsneden ontleend worden , die aan de schildering van den zedelijken moed der Fransclie gekwetsten gewijd zijn : „ leder oogenblik zag men zwaar gekwetste soldaten vootbijgaan , maar wier wonden hen niet verhinderden staande beens te blijven en , in weerwil van den afstand, alleen naar het veldhospitaal te gaan om zich te laten verbinden, en als men hun hulp bood antwoordden zij: „ neen , wij willen de kameraden liever bezig laten met vechten dan met ons te dragen." Een dier dapperen vroeg ons in het voorbijgaan naar de redoute , of hec ons mogelijk zou zijn hem iets te drinken te geven. Men omringde hem en achtte zich gelukkig hem een met biandewijn gevulde kalebas te kunnen aanbieden. „Mijnheeren ," zcide hij tot de officieren , „ gij dient de beleefdheid te hebben mij te doen drinken , want, zoo als gij ziet , mijn linkerarm is door een bom verbrijzeld en ik ben verpligt dien met de regterhand te ondersteunen." Nadat hij gedionken had, trachtte men hem met goede woorden wegens zijnen toestand gerust te stellen: „ O," hernam hij, „ik weet mijne zaak, een arm minder, 't is niets , wij hebben de overwinning." Daarna bedankte hij en vervolgde onvergezeld zijnen weg. „ De generaals en officieren gaven te dezen opzigte het vootbeeld. Wij zagen den generaal Bourbaki, die door een kogel in de borst gekwerst was, door een enkelen soldaat ondersteund naar zijne tent terugkeeren. Later zagen wij den generaal de Lamotterouge, die bij de verschrikkelijke ontploffing der courtine, welke den Malakoff met den kleinen Redan verbindt, aan het hoofd gekwetst was, met een bebloed gelaat naar de redoute Lancaster terugkeeren , door een kolonel en een kapitein der Keizerlijke garde, die insgelijks gekwetst waren , vergezeld. Zij waren te voet en hadden zich , in weerwil hunner smarten, niet willen laten dragen. Al de officieren waren door dezelfde gevoelens bezield. „ In de Kalfaterbaai had een tooneel plaats dat verdient vermeld te worden. Toen zich , in den nacht, de eerste uitbarsting deed hoorsn en door echos der ravelijn als een donderslag werd teruggekaatst, stonden al de gekwetsten bij het gaan langs de verhevene vlakte stil , om het brandend Sebastopol gade te slaan , en bleven daar, hun lijden vergetende , tot het aanbteken van den dag. Te midden van den groep was een sergeant der infanterie , die door twee soldaten op een draagbaar vervoerd werd. Hij was doodelijk gekwetst en besefte zijnen toestand. Spoedige hulp had zijn leven welligt drie of vier dagen kunnen verlengen. Hij beval de soldaten die hein droegen niet verder te gaan , maar hem daar te laten sterven. Zich toen oprigtende, met het hoofd tegen een grooten steen geleund , aanschouwde hij de brandende stad met vreugde , verzamelde zijne laatste krachten , zwaaide met stervende hand zijne muts in de lucht, riep uit: „ Vaartwei, mijne vrienden! Sebastopol is ons! LeAe Frankrijk en leve de Keizer!" en weinige oogenblikken later stierf hij. „ Maar onze soldaten hebben dien dag evenveel menschelijkheid als moed betoond, en men heeft hen de gekwetste vijanden met den grootsten ijver zien bijstaan. Des morgens van den brand begaf een zouaaf zich naar het veldhospitaal. Hij was door een kogel aan het linkerbeen gewond en ondersteunde zich met zijn geweet. Hij vergezelde twee zwaarder dan hij gekwetste Russen en droeg groote zorg voor hen. Nu eens stond hij stil, om een voorloopig verband dat hij had aangelegd in orde te btengen , dan weder liet hij hen halt houden en gaf hun uit een kalebas die hij bij zich droeg te drinken , welk alles hij met vriendelijke woorden vergezelde, die de Russen wel niet letterlijk verstonden, maar waarvan zij den vvelwillenden zin toch duidelijk begtepen. Een hunner voegde hij toe: „ Drink, drink, oude kameraad. Het is uwe schuld niet wat er gebeurd is. Gij hebt uwen pljgt als soldaten gedaan, gij zijt^ dapperen even als wij." Zoo zijn onze soldaten, vreeselijk" gedurende den strijd, goed en menschelijk na de overwinning." — De vijf generaals die bij de bemagtiging van Sebastopol gesneuveld zijn waren allen nog in de kracht des levens. Rivet, chef van den generalen staf van het eerste legerkorps, was den 15 januarij 1810 te Coblenz uit Fransche ouders geboren, en eerst artilletieoflicier, die daarna gedurende langen tüd in Afrika tot organisering der inlandsche kavallerie werd gebezigd. De I'ontevès, den 24 junij 1815 te Marseille geboren, was infanterieofficier, onderscheidde zich bij het beleg van Rome en voerde laatselijk het bevel over eene brigade der garde. De Saint Pol, te Reims den 14 december 1810 geboren, insgelijks van de infanterie, laatstelijk bij de zouaven, had zich bij de inneming van de Groene Mameion zeer onderscheiden. Breton, die den 4 november 1805 te Melun geboren werd , almede infanterieofficßr, had als zoodanig den veldtogt in Griekenland medegemaakt. De Marolles, geboren te Batavia den 18 januarij iBcB, maakte met de infanterie den laatsten veldtogt in Spanje mede en had deel aan het beleg van Rome. Vóór zijne verheffing tot brigade-generaalj,was hij bevelhebber van het 2de regement garde-voltigeurs. — Toen de Bey van Tunis de bemagtiging van Sebastopoi vernam , heeft hij salvo's van het geschut doen lossen als bij de grootste Muzelmansche feesten. Bovendien heeft hij bepaald, dat de kolonel Lion , chef der militaire missie te Tunis, den maarschalk Pélissier van zijnentwege zou gaan complimenteren. — Berigten uit Klein-Azië van den 6 dezer melden dat de toestand aldaar veel verbeterd was voor de Turksche belangen; de Russen zouden den omtrek van Erzerum verlaten hebben en zich te Mollah-Suleiman bevinden , welke terugtrekkende beweging een gevolg is öf van den naderenden winter öf van het berigt der aanstaande ontscheping van een Turksch leger, dat Georgië enlmerethië, den grondslag der aanvallende operatien van den generaal Muravieff, zou bedreigen. — Eene depêche uit Cagliari van den 26 dezer meldt, dat men den vorigen dag is overgegaan tot het doen zinken van den electrieken kabel , welke Algerië met Sardinië moet verbinden. Den 26sten des morgens was de kabel op 21 mijlen van het punt van uitgang en greep de correspondentie tusschen dat punt en Cagliari reeds geregeld plaats. — Behalve het Consistorie dat gisteren te Rome moest worden gehouden, spreekt men nog van een tweede in de maand december te houden, in hetwelk verscheiden Kardinaals zouden worden benoemd, onderanderen prins l.ucien Canino. ---