STATEN-GENERAAL. Tweede Kamer. REGERINGS-REGLEMENTEN VAN Suriname en Curaçao. De wetsontwerpen tot vaststelling van de reglementen op het beleid der Regering in de koloniën Suriname en Curacao zijn wederom aan de Tweede Kamer aangeboden. Zij ondergingen geene andere veranderingen dan de zoodanige, waartoe het Voorloopig Verslag, door de Tweede Kamer uitgebragt, aanleiding heeft gegeven, zoodat de thans bij de wetsontwerpen gevoegde Memorie van Toelichting als Memorie van Beantwoording geldt. Omtrent de hoofdbeginselen, bij dat verslag behandeld, merkt de Regering nog hoofdzakelijk het volgende op: De vereeniging der beide koloniën tot ééne opperlandvoogdij zou geene wezenlijke voordcelen aanbieden, en daarentegen voor beide schadelijk werken. De vergelijking met onze O. I. bezittingen gaat in dit opzigt niet op, dewijl de toestand in elk opzigt verschilt. Ook is de gemeenschap van Curacao met Paramaribo minder goed geregeld dan met het Moederland. Maar bovendien heeft Suriname behoefte aan een Gouverneur, die zich geheel aan zijne belangen toewijdt, terwijl op Curacao een Vertegenwoordiger des Konings niet kan worden gemist Omtrent de invoering der constitutionele instellingen in Suriname beroept de Minister zich op het werkje van den heer van der Gon Netscher: » De opheffing van de slavernij en de toekomst van Ned. West-Indië." De vrees voor overvleugeling van het Ned. element mag overdreven worden genoemd; niets zou bovendien den bloei der kolonie meer tegenwerken, zegt de Minister, dan de angstvallige zucht om de nederzetting te weren van Europeanen, aan wier ondernemingsgeest , voortvarendheid, kennis en kapitaal Suriname boven alles behoefte heeft. Aan den anderen kant vereenzelvigt zich de kolonist spoedig met het Land zijner vestiging. Eindelijk zou het in het ergste geval, wanneer een vreemd element feitelijk zoo sterk geworden was, veiliger zijn daaraan een wettig orgaan te verschaffen. De stelregel, dat elke kolonie tot volkomen zelfbeheer moet worden opgeleid, wordt bij het aangeboden ontwerp geenszins gehuldigd. Het jaagt geen hersenschimmen na en heeft een zuiver practisch doel. Er moet in de kolonie worden beproefd, gaat de Minister voort, of de kolonie niet minder hulpbehoevend van Nederland en tevens voor zich gelukkiger en welvarender en dus door edeler en vaster banden aan het Moederland verbonden worden kan. Het vaste plan der Regering is, om het Staatstoezigt niet langer te laten voortduren dan volstrekt noodig geacht wordt, maar tevens om het geen oogenblik vroeger op te heffen, dan nadat zij de zedelijke overtuiging verkregen heeft, dat het gewenschte tijdstip daarvoor is gekomen. De invoering van een nieuw Regeringsstelsel kan die opheffing misschien verhaasten; vertragen, haar zich de Regering vleit, niet. En wanneer van lieverlede een zeker aantal negerslaven het kiesregt deelachtig werd, zou dat op haar een zeer bemoedigenden indruk maken. De meening is zeer zeker om de koloniale staten te doen zijn het vertegenwoordigend ligchaam der kolonie en als zoodanig tegenover het uitvoerend gezag wezenlijk gewigt in de schaal te doen leggen, overal waar het de huishoudelijke aangelegenheden der kolonie geldt. De Regering, overtuigd, dat Suriname op constitutionnele instellingen regtmatige aanspraak heeft, zou moeten trachten ze daar in te voeren, al wierden ook door deze daad van regtvaardigheid in onze Oost-Indische bezittingen wenschen en verwachtingen aangekweekt, die het hoogst onstaatkundig zou zijn aan te moedigen. Nogtans meent de Regering, dat ook deze vrees ijdel is. In Ned. Indië weet men te goed, welk verschil er tusschen beide Landen bestaat, dan dat men ooit ter ondersteuning van wenschen en verwachtingen, als waarop gedoeld wordt, op den regeringsvorm van Suriname zich zou beroepen. De Regering deelt in den wensch, dat Suriname in een niet ver verwijderd verschiet dubbel in staat gerake om hetgeen de Staat aan zijne kolonie ten offer gebragt heeft, ruimschoots te vergoeden. Doch zij acht dit verschiet in ieder geval te zeer verwijderd, om nu reeds daarvoor bepalingen te durven voorstellen. Voor 's hands kan het doel, waarop alle krachtsinspanning gerigt wordt, geen ander zijn dan bevordering van de innerlijke welvaart der kolonie zelve. Het kan betwijteld worden, zegt de Regering, of de Nederlandsche vestiging ter [kuste van Guinea eene kolonie of territoriale bezitting in eigenlijken zin zij. Niettemin meent zij, dat art. 59 der Grondwet ook voor haar de vaststelling van een Regerings-reglement beveelt. Een aanvankelijk onderzoek heeft den Minister echter overtuigd, dat de moeijelijkheden, aan de uitvoering verbonden, geene bepaalde toezegging hieromtrent voor het oogenblik veroorloven. De redenen, die het handhaven van het regt van politieke uitzetting in Indië wettigen, bestaan in Suriname niet. De bepaling, dat verschil in kleur geen verschil kan maken in benoembaarheid, is door de Regering uit het ontwerp geligt. Zoo zij niet overbodig is, kan misschien de bepaling ergernis wekken, meent zij. Eene vrije drukpers — zegt de Minister — sticht nergens grooter nut dan in eene kolonie. Staan daartegen eigenaardige gevaren over, zij kunnen door repressieve maatregelen beteugeld worden. De geuite wensch tot uitbreiding van het korps mariniers maakt een ernstig punt van overweging bij de Regering uit. Overigens kan worden beaamd, dat het verkieslijk zou zijn, de krijgsmagt in de kolonie zoo mogelijk door aanwerving voltallig te houden. Wanneer de Regering voorgesteld heeft de instelling van een Raad van Bestuur, dan heeft zij juist acht geslagen op de eigenaardigheden van het koloniaal huishouden-, het belasten van de commissie uit de koloniale staten met een aandeel in het dagelijksch bestuur zou de aard van dit ligchaam geheel veranderen en met de eischen van het koloniaal beheer strijden. Bij de verdediging van de, bij de zamenstelling der Koloniale staten voorgestelde beginselen, meent de Regering, dat de houding der vrijverklaarden in Suriname beschaamt, wat de bedekte tegenstanders van den regtvaardigen maatregel zoo gaarne wenschten te doen gelóoven. De Regering zou dan ook nergens beter kracht kunnen ontleenen dan juist aan den bijstand, de zamenwerking en den invloed der plaatselijke vertegenwoordiging. De dure pligt der Regering, zegt zij, om de vrijverklaarden te beschermen en bij hunne pas verkregen regten ongekrenkt te handhaven, eischt de aanwezigheid in de vergadering van leden, van dezen pligt innig doordrongen, en wier blik minder door eenzijdige beschouwing beneveld wordt. Ook de Regering voorziet, dat haar werk in den loop des tijds herziening zal ondergaan. Zij zou evenwel er niet toe kunnen besluiten het gebod eener herziening na zes jaren in de wet zelve voor te schrijven. De ervaring leert, wat zulke tijdsbepalingen beteekenen. En zij zou daardoor al aanstonds op het nieuwe Regeringsreglement den stempel van onzekerheid drukken. Ook de Regering had gewenscht, Curacao in 't bezit te kunnen stellen van het voorregt eener vertegenwoordigende vergadering. Doch zij moet, ondanks haar zelve, bij haar voorstel volharden; zij dingt niets af op den lof, dien de ingezetenen van i eiland en de negerbevolking daar verdienen. Ma . zij moest zich afvragen of men, als bij het verleen van het kiesregt werd afgedaald, b. v. beneden f census van f 20, geen gevaar liep, te treden bui den achtenswaardigen kring van invloedrijke goede ingezetenen, en den zoom te naderen va-, geschiktheid voor het kiesregt ophoudt, «.n c nadeelige uitwerkselen van het algemeen stt nregl zoo als dit in de nabij gelegen republieken l _^taat, aanvangen zouden, zich te doen gevoelen. Geene ongerustheid voor verzet tegen het Rijk, maar plijjl matige zorg voor de kolonie weerhoudt de Regerin" van de invoering van een kiesregt, dat, öf op < grondslagen zou moeten rusten van een sch , algemeen stemregt, öf, aan enkelen toevertrou beheerscht door den invloed en de fortuin van eenij weinige familien, zedelijke kracht missen, en voc J ergerlijk nepotisme eene wijde deur, voor velerhande^ kuiperijen een ruim veld openzetten zou. Wat echter thans met bedachtzaamheid wordt ingevoerd, kan een kiem in zich bevatten van toekomstige ontwikkeling, en door de werking van het nu voorgestelde reglement zou latere hervorming mogelijk kunnen worden. Bij het wetsontwerp tot vaststelling der begrooting voor de Rijks-gestichten te Ommerschans en te Veenhuizen, wordt het bedrag der uitgave oor de dienst 1865 geraamd op ƒ 718,148.80, -ijnde / 11,104.20 minder dan voor het loopende dienstjaar. Die vermindering is vooral toe te schrijven aan den post voor onderhoudskosten en voor aankoop van grondstoffen, die ƒ 20,000 minder bedraagt, waartegen andere verhoogingen overstaan. De middelen zijn tot een bedrag van / 718,300 uitgetrokken, waaronder gelijke bijdrage als voor i het loopende jaar, van wege het Rijk, nl./141,000.1 Onder die middelen is wegens verkoop van voortbrengselen uitgetrokken: a, van den landbouw, de I veeteelt en de veehouderij /" 17,000; b, het fabriekwezen ƒ 216,000. Het verschil tusschen de ontvangsten en uitgaven van het fabriekwezen, voorl 1864 op f 25,000 geraamd, kan voor het volgend***!! jaar op ƒ31,000 worden gesteld, ten gevolge de ï betere prijzen, die voor af te leveren koffijzakkenl zullen worden verkregen. Aan de Tweede Kamer is toegezonden atschritt van de overeenkomst met Pruissen betrekkelijk de aansluiting van den spoorweg Enschedé-Rheine- ' Munster, en van de verklaringen tusschen Nederland en Oostenrijk tot wijziging van het postverdrag van 19 december 1851. Ook zijn aan de Kamer ingediend inlichtingen en ophelderingen betreffende het verslag omtrent den toestand van het Kroondomein in 1863, tot wier inzending de Minister van Finantien uitgenoodigd werd bij besluit der Kamer van 17 meijl.,om zich met de conclusie van het verslag der daarvoor benoemde commissie te vereenigen. , De Minister van Finantien verklaart, dat tusscher. het Staats- en het Kroondomein geen verschil L' ontstaan over de vraag, wat krachtens de wet van 1 mei 1863 (Staatsbl. n.° 42) tot het tiendregt vat het eerste, wat tot dat van het laatste moet ge-I rekend worden. De Minister toont aan, dat art. 7 der wet van I 1 mci 1863 (Staatsblad n.° 43) niet gezegd kanworden den afkoop van tienden bij het Kroondomeir" te verbieden, en beaamt volkomen hetgeen door •*' commissie der Kamer is aangemerkt omtrent wenschelijkheid der afkoopbaarstelling. Hij voet 1 het vertrouwen, dat binnen een niet te lang tijds-^ verloop in de thans bestaande leemte zal kunnen worden voorzien op de wijze, door de wet op het beheer van het Kroondomein gewild, dat is, door ' het tot stand komen der algemeene afkoopbaaistellingwet ---