Commentaar Ditmaal: accoord! DE TITEL, „Vandalisme" ..at Het Vrije Volk van 8 Dec. .«(ie P. v. d. A. aan de stok. kan moeilijk als ils o^rßtander van de doorbraak ii,6-! en nog minder als vriend Sv^e P. v. d. A. Maar dat \ * niet'weg, dat ik er feesteer bedank om „gesteund" Oorden op de wijze als De i lliJn deed. Wij hebben zwaar- dan een vage waarvan met recht i^rde betwijfeld wordt. Dit_ V^: aceoord met de Vr. V.. ' >etUaar... behoudens het niet '-. doende slot, waar wij toe doen. JOS J. G. --- Impasse De situatie is momenteel in een impasse en als Pakistan bereid is zijn troepen terug te trekken, komt dat, omdat het practisch zeker is, dat de uitslag van een volksstemming te zijnen gunste zou uitvallen. In Karachi is men ten aanzien van Kashmir zeer gevoelig, men goochelt met het woord „oorlog" maar New- Delhi haalt zijn schouders daarover op. Indien het inderdaad tot een gewapend conflict zou komen, zou Pakistan binhen de kortste keren Oost-Pakistan, dat geheel door Indisch grondgebied omgeven is, verliezen. Karachi zegt daarop, dat het Pakistaanse leger ondertussen New- Delhi zou bezetten. Maar de Indiërs halen andermaal hun schouders op: zij zijn een natie van ruim 3ÖO millioen inwoners. Pakistan heeft er 7ö millioen. Bovendien zitten de Afghanen als het ware te wachten op een conflict tussen Pakistan en India om Pakistan in de rug te vallen en de Pathanstammen in Pakistan trappelen van ongeduld om binnen Pakistan hun eigen onafhankelijke staat te stich- ten. Maar het verschrikkelijke onmiddellijke gevolg van een conflict tussen India en Pakistan over de kwestie-Kashmir zou het massaereren van de „gijzelaars" zijn: in India zijn ruim 40 millioen Mohammedanen, die als Pakistani aangezien worden. In Pakistan zijn er 13 millioen Hindoes, die als Indiërs aangezien worden. De uren van deze 52 millioen ongelukkige potentiële gijzelaars zouden geteld zijn, als aan de precaire demarcatie-lijn temidden van de ruwe hergen van Kashmir het hevel „vuur" gegeven werd. Een onvoorstelbaar bloedbad, dat de monstreuze tragiek van 1946—'47 hy verre overtreffen zou, zou geheel het Indische sub-continent in een kolossaal slagveld veranderen dat ongetwijfeld de vonk zou zijn, die Azië in lichte laaie zou zetten. Maar ondanks en wellicht juist door de jongste ..grens-incidenten" gaan er zowel in Karachi als in New-Delhi steeds meer stemmen tot matiging op. Besprekingen tussen de premier-ministers der beide landen ten aanzien van het kruitvat van j Azië zijn nog onlangs gevoerd en de ontvangst van de Pakistaanse minister-president in New-Delhi was dermate enthousiast, dat men daarin wellicht een teken van ontspanning mag zien. --- DE deling van het voormalige Britse In&Aë Hl India en Pakistan heeft niet meer dttm een pn i-aire voorlopige vrede teweeggebracht. Dc Britten, hadien, toen zij na een overheersing BOfl SB9 jaren hun Indisch imperium Zonder slag of stoof ontruimden, hel enorme Zuid-Azia'ische schier-eüand een onschatbare erfenis achtergelaten, een erfenis, die bestand uit een bezit, lat het land fa zijn lange historie niiirmrr gekend had: eenheid s»i vrede. — Dc eenheid her fi 'I vertrek, van dc laatste Britse •soldaat niet één jaar overl. Ie vrede wordt bedreigd nauwelijks zes jaren nadat dc Vnion ■Jack boven het paleis van dr vicr-l;onin(! in Xleie.Delhi voorgoed gestreken werd. <. J --- India: vreesaanjagend en fantastisch Kashmir, kruitvat van Azië BOMBAY. — Het Echtsein '***ten your beks. No smoking" '••Gespet uw veiligheids-cemtuur verboden te roken"*) flitste J- aan de voorwand van de ca- Jjte, en in een wijde boog zette ' ConsteHation van „Aar India Jkrnationa'l" aan voor de Jan- op Santa Cruz Airport, de van Bombay. De •Utihrt sedert Calcutta was rus& en ongewoon comfortabel "^eest: de service aan boord *tt de vliegtuigen der grote In,Bc!he ktchtvaartmaatschappij j- een perfectie en het gebo*•-« van een overdaad, die op _■ minst gelijk staat met de V die de KLM en de Boac r dit gebied 'hoog houden. £* het contrast tussen deze [^ante en charmant geboden * en de hopeloze miserie van *pntienden van het Indische f* is waarlijk revolterend. meter boven de uni_ provinces, boven Nagpur, * droog en grijs onder 'n sm J zon liggen, vliegend, de i*^« champagne drinkend en f spijzen savourerend, j* -^n aanvallige Indische ste- met Oxford-accent de voorzet, krijgt men 'n s*°el van onbehagen en een Ir*"1* geweten; daar beneden kinderen Van honger en *■*, omdat er geen halve li- I -helk bekostigd kan worden, ''boven eet men gamalenjj^tails en nipt men koele i, u de Indische passagiers spreken ih elkaar over de paardenrennen lW>mbay -^ een Sewild ge-affect* Engels: het hehoort tot de fa,/*« toon van India „British'» te fe\^ cocktailparties in New-Delhi l?*-» elkaar op met de regelmaat fc,*e klok en de smoking (witte W*'t en zwartblauwe pantalon) is t?' vÜf uur in de namiddag ver. 1 *'• En met de smoking zijn alle 5e eigenschappen India binomen en de hogere Indische f**» hebben zich daar wonderwel golven van de Indische oceaan ;«en over, de branding schuimde ij"*gen het heldergele zandstrand, honderden ranke palmen in i^M bogen. Malabar Hill was te iarine-drive, de enorme ha. van Bombay, de binnen 6& dan raakten de wielen van ■jConnie» met een zachte schok Ip-thaan van Santa Oruz Airport. 'n^ttiperatuur in de cabine steeg Ll-6 seconde en alle passagiers zich koelte toe te waaien .li'l6 originele, charmant beschili? .Maaiers, die „Air India" zijn H §'ers als souvenir aanbiedt te-,/ met een bijzonder fraaie rode !£**-suède portefeuille. Bombay, (C-ltkrioelende tweede stad van • *as bereikt. ■ Situatie in Kashmir ' £ situatie is zeer gecompli' ,', «n zij is moeilijk te begrijpen " !L,6en Westerling", zei onze In, Zegsman, terwijl hij langzaam *ug van zijn cognac-soda nam. * zin in ons gesprek over 'atie in Kashmir was de typi| "anloop van elke Indiër, die Europeaan over de grote problemen van zijn land spreekt. „Momenteel", zo vervolgde hij, „is Kashmir dus provisorisch verdeeld ■tussen India en Pakistan. In tweeen gesneden wacht men nu aan beide zijden van deze zwaar bewaakte demarcatie.lijn op een defintieve regeling. In het Oosten van de provincie zijn de Hindoes in de meerderheid, maarin het dal van Srinagar en in de omringende heuvels en bergen zijn de Mohammedanen het talrijkst. Op basis van de religieuze statistiek maken de Pakistanen aanspraak op Kashmir. Maar de situatie is hoogst ingewikkeld doordat sheikh Abdullah, een Mohammedaan uiteraard, zijn regeringszetel in het door ons leger bezette Srinagar gevestigd heeft. Het doel van de sheikh is geen geheim voor ons: hij wenst een on- Een reportage van Jan Drummen afhankelijke Kashmir staat, maar maar momenteel steunt hij op India, en wij steunen hem. Het is voor het ogenblik de enig mogelijke politiek van onze regering". „Het enig logische is tenslotte het houden van een volksstemming. India is ermee aceoord, Pakistan ook en de UNO heeft haar invloed aangewend in deze richting. Maar als 't over het organiseren van een plebisciet gaat, kan men het niet eens worden. Pakistan heeft evenwel, naar ons schijnt, in deze een positiever houding aangenomen dan India: het is bereid zijn troepen terug te trek. ken voor de volksstemming. Maar waarom weigert India nu op zijn beurt hetzelfde te doen? „Indien we onze troepen zouden terugtrekken, zou het nimmer tot de fameuze stemming komen," was het antwoord," De Mohammedaanse stammen zouden zonder twijfel het gebied onder de voet lopen en sheikh Abdullah zou de onafhankelijkheid proclameren, als Pakistan hem tenminste niet vóór is door van zijn kant de Islamitische stammen te steunen en heel de provincie te bezetten. Wij vergeten de les van 1948 niet zo licht, toen óók hebben de Mohammedanen een ware invasie van Kasmir georganiseerd.* Als het tot open conflict komt is de ramp niet te oversten ! Nadat het aanvankelijk en begrijpelijk enthousiasme over de verkregen onafhankelijkheid in India geluwd was, is bij menigeen een soort heimwee-stemming naar „de goede oude tijd" opgekomen, „toen men" — zoals men in New-Delhi, Calcutta en Bombay bijwijlen horen kan — „slechts met gentleman te doen had." — Als symboliek van deze vage, maar ijdele nostalgie, wordt het Britse wapen in en der straten van Bombay door een Indisch schilder opnieuw verguld. --- Als conflict komt Mocht het alternatieve geval zich voordoen, en mocht het tot een open conflict komen, dan is de ramp niet te overzien; een in vuur en vlam staand India zou een uitnodiging voor de Chinese en Russische communisten zijn, om via de befaamde éeuwen-oude invasie-poort van India, de Khyber-pas (die steeds door de Britten zwaar bewaakt werd, maar door de Pakistani ontruimd is) het hele scfaier-eiland onder de' voet te lopen. De onbewaakte Khyber-pas, het eeuwige waarschuwingssein voor de onpeilbare gevaren van centraal-Azië, zou de open sluispoort worden, waardoor 'de rode vloed heel Zuid-Azië overstromen zou. Maar ook als het Kashmir-conflict op vreedzame wijze via een compromis opgelost zou worden, is het grote sluimerende gevaar, dat de vrrij-wording van 400 millioen mensen met zich meegebracht heeft, geenszins afgekeerd. India en Pakistan besteden elk 60 procent van hun begroting aan de bewapening, Nehru heeft enkele jaren geleden veelbetekenend gewaarschuwd, dat India de door de Britten opgegeven positie in Azië geërfd heeft, waarmee hij zeggen wilde, dat India niet afziet van zijn ambitie Pakistan weer in te lijven. Het in tweeën gesneden Bengalen, dat tengevolge van de partition (de deling tussen India en Pakistan) een demografische en economische abnormaliteit geworden is, zou het volgende geduchte twistpunt kunnen worden. --- ER GEBEURT NIETS IN DE ZGN. POLITIESTAAT Dagbladpers in Joegoslavië Kranten vol van politiek DE MENS WENST ALTIJD wat hü niet heeft. Dus lees ik, sinds ik in Joegoslavië ben, likkebaardend de rubriek „gemengde berichten" in de Nederlandse dagbladen (die ons na vier dagen hereiken, terwijl een brief er minstens een week over doet). Ik verkneuter me op onmenslievende wijze in de aanrijdingen, leef volkomen met de burenruzies mee en vertoef langer dan goed is voor mijn dagelijks werk bij de rechtszittingen. En ik wil besluiten met de schaamteloze bekentenis, dat ik elke moord en diefstal twee keer lees. Waarom?, zult u zeggen. Wordt er dan in Joegoslavië niet gemoord geroofd, geburenruzied, aangereden, méér gedronken dan goed is voor maag en evenwicht en tenslotte over dit alles rechtgesproken? Zeer zeker — ook al wijst de statistiek uit, dat dit nog altijd — voor driekwart patriarchaal opgevoede volk — veel minder misdaden begaat dan de West-Europese Maar in de kranten vind ik niets van dit alles. Elke keer wanneer ik de 400 km. doodsaai beton afren tussen Zagreb en Belgrado, ligt er ergens langs het talud een kersvers autowrak. Eén keer waren het zelfs twee machtige vrachtwagens met opleggers. Maar zelfs deze mastodontische botsing liet in de pers geen spoor achter. Waar de kranten hier het dan wel over hebben? Ten eerste en ten tweede en ten derde over politiek, binnenlandse en buitenlandse; vervolgens over de heropbouw van het land; dan, ongeveer gelijk op, over kunst en sport. Tenslotte komen de plaatselijke berichten en de ingezonden stukken. --- Verplicht Het is heus niet het Tito-regime, dat deze overdadige portie politiek verplicht stelt (al wordt elke van de vele redevoeringen van Tito woordelijk afgedrukt in alle bladen, wier stenografen zich de vingers krom schrijven, omdat hij met het grootste gemak een uur en langer voor de vuist weg spreekt). Vóór de oorlog was het al niet veel anders, want de Jogo.slaven zijn een zwaar politiserend volk. Wat vandaag in de kranten komt, is natuurlijk regeringspolitiek, uitvoerige verslagen van vakbondsvergaderingen, congressen, enz. ■; door A. Den Doolaard Tengevolge van de koortsachtige industrialisatie en wederopbouw wordt er voorts in elke krant wel een nieuwe brug of fabriek geopend, een stuwdam ingewijd of 'n nieuwe waterkrachtcentrale in bedrijf gesteld. In de plaatselijke berichten worden scholen geopend of dorpen geëlectrificeerd. Maar mijn stille en volkomen onchristelijke hoop, dat een van de dorpelingen ook eens een moord zal begaan of buurmans kippen zal gappen, wordt elke dag opnieuw teleurgesteld. „Men" oftewel „hogerhand" acht blijkbaar de openbare beschrijving der misdadige menselijke driften niet bevorderlijk voor de volksopvoeding. Een Joegoslavische vader hoeft nooit zoonlief toe te snauwen: „Blijf met je enzovoorts van die krant af, het is geen kinderkost". Je kunt ze een baby in handen geven, zonder vrees voor schade aan haar of zijn tere zieltje. --- Strips Daarom wekte het de oprechte ontsteltenis van vele rechtszinnige leden der communistische partij, toen er in sommige kranten, die niet zoals het meestgelezen dagblad, het partijorgaan „Borba" („Strijd") over reservesfondsen beschikken, verleden jaar onvervalst Amerikaanse strips begonnen te verschijnen, opgeluisterd door even duur als schaars beklede misses, terwijl als nasleep van haar weelderige avondjurken ook beeldromans de boekwinkels binnendrongen. „De bedreigers der goede volkszeden" antwoordden, dat ze, sinds het in Joegoslavië op economisch gebied vrijheid-blijheid geworden was, tegen de concurrentie op moest roeien en voor een sluitende rekening moesten zorgen door hun lezerspubliek aan te bieden wat het wenste,. En daar horen ook de kruiswoordraadsels bij. Waartoe 'n gedegen orgaan als „Borba" zich niet verwaardigt. Inderdaad moest ik bekennen, dat de Joegoslavische pers uitsluitend vanuit moreel standpunt bekeken, en los van haar Tito-communistische beschouwingen, doorgaans degelijker en zelfs hoogstaander is dan die van de meeste Westerse landen — ook al ontbreekt de geestelijke rubriek vanzelfsprekend geheel. De feuilletons (waar de parijbladen vanwege de vele politiek ?een plaats voor hebben) zijn in de vrije kranten bijna altijd internationale meesterwerken van hoogliterair gehalte. Maar voor ajen wVst-Europeaan blijven het toch saaie, degelijke kranten, verlucht door clichés, die meestal lijken op foto's, telegrafisch overgebracht tijdens een zware orkaan. --- Niet dat gezeur met kaartjes en postzegels Laat uw courant het voor U zeggen. Voor ƒ 1.50 bent U van alle rompslomp af. De bezorger van dit blad zal U gaarne de modellen tonen en uw tekst in ontvangst nemen. --- COMPLOT HEEFT REEDS BEKEND Beria wilde zich van de macht meester maken Ministerie boven de partij LONDEN, 17 Dec. — Radio Moskou heeft naar aanleiding van het spoedig te openen proces tegen Beria. later nog bekend gemaakt dat Beria en zijn medeplichtigen schuld bekend hebben en gezamenlijk voor het hooggerechtshof der Sovjet-Unie terecht zullen staan op beschuldiging van hoogverraad en anti-Sovjetrussische activiteit. De verklaring van het Dureau van de openbare aanklager zegt verder, dat Beria zich van de organen van het ministerie van binnenlandse zaken had willen bedienen „voor zijn verraderlijke doeleinden". Dit, aldus de verklaring zou moeten geschieden in het centrum en elders :n het land tegen de communistische partij en de regering van de Sowjet- Unie, in het beang van buitel- nnds kapitaal. De groep wilde het ministerie van binnenlandse zaken boven de communistische partij en de reg:r;ng stellen, zich van de macht meester maken en het bewind van de Sovjetrussische arbeiders en boeren liquideren teneinde het kapitalisme te herstellen ei de macht van de bourgeoisie opnieuw te vestigen, zo heet het ,n de verklaring. De ec-ste aankondiging, dat Beria van al zijn functies in de communistische partij en in de staatsdienst was ontheven vond op 10 Juli j.l. plaats Beria was van 1938 af hoofd geweest van de Sowjet-Russische geheime politie. Hij was een goede vriend van Stalin Zij stammen beiden uit Georgië een zuidelijke Sovjetrepubliek Toen MaienkDV in Maart permier werd van de Sowjet-Unie. was Beria de tweede man in de S>»wjet-Unie BERIA ....schuld oekend.... --- Kolenproductie in de K.S.G. LUXEMBURG, 16 Dec. — De kolenproductie in de landen der Europese Kolen- en Staalgemeenschap heeft in de eerste acht en veertig weken van dit jaar bedragen 219.783.000 ton tegen 220.675.00Ü ton in de overeenkomstige periode van 1952. Hiervan bedroeg de productie in West-Duitsland 114.500.000 tegen 112.853.000, van België 27.712.000 tegen 27.795.000, Frankrijk 50.132.000 tegen 52.738.000, Saargebied 15.056.000 tegen 14.871.000, Nederland 11.448.000 tegen 11.531.000 en Italië 935.000 tegen 887.000 ton. De voorraden in de landen der E.K.S.G. bedroegen per 29 November j.l. 10.692.000 tegen 7.008.000 ton op 30 Nov. 1952, waarvan in West-Duitsland 939.000 tepen 528.000, België 3.127.000 tegen 1.706.000, Frankrijk 5.700.000 tegen 3.921.000, Saargebied 599.000 tegen 486.000, Nederland 267.000 tegen 290.000 en Italië 60.000 tegen 77.000 ton. --- Directeur v.g.g.v. Als vergoeding komt de geïllustreerde moppenrubriek in zwang, en in de advertenties staan dingen, die voor de Joegoslaven gewoon zijn, maar ons doen opkijken. Zoals die advertentie van de personeelsraad van een grote machinefabriek, welke een directeur zoekt, v.g.g.v. Maar ik zoek dag in dag uit vergeefs 't weggelopen hondje, om maar te zwijgen van de brillanten ring, vermoedelijk van de vinger gegleden in lijn vijf. En het zal niet aan mij, verdorven West-Europeëer liggen, die bovendien van het babelse Amerika geproefd heeft, maar soms, als ik het niet kan houden, rijd ik naar het grootste café in Opatija, waar de ober mij bij de Turkse koffie de buitenlandse bladen brengt. Dan, na de „Times", de „Neue Zuericher Zeitung" en de „Monde" doorgezwoegd te hebben om „politiek" bij te blijven (maar daarom wedijveren die drie befaamde bla den dan ook in verveling met de Joegoslavische), schik ik mij behagelijk in de hoek van mijn sofa en attaqueer als smakelijk dessert de Parijse boulevardpers en de Engelse bladen van lager allooi. Als ik daarna, verzadigd van moorden en schandalen, opnieuw gelukkig in de wetenschap, dat er op aarde nog een en ander gebeurt en dat de mensheid, ik zelf 'incluis, er niet beter op wordt, de stille strandboulevard betreed, wuift de dienstdoende politieagent, die zich dood verveelt, mij vriendelijk toe en vraagt of hij een eindje mee mag rijden. Want er gebeurt toch niets, letterlijk niets in de zogenaamde politiestaat, waar de agenten beleefder zijn dan waar ook, de Londense bobbies uitgezonderd. En als er iets gebeurde, dan kwam het nóg niet in de krant.... --- DE VOGEL Mannetje Niets is triestiger dan op een winterdag in een kleine, vreemde stad te staan met spaarzame achterdochtige mensen op straat en vragend je weg te moeten zoeken. We hadden daarom van tevoren een kennis in het bewuste stadje opgebeld om hem te vragen hoe we bij het patersklooster moesten komen. Joviaal bood hij aan om het bestelwagentje even naar het station te sturen, dat ons in een wip en zonder zoeken naar gevraagde adres zou rijden. Alles klopte toen wij het stationnetje uitkwamen. Een helblauw bestelwagentje droeg in verfijnde krulletters de naam van onze groothandelende kennis. Toen we op liet autootje afstapten ging 't portier vanzelf open en een eenzelvig, gesloten mannetje begon meteen aan knoppen en pedalen te morrelen toen we hem opgewekt groetten en prezen om zijn voorbeeldige stiptheid. De motor begon te kuchen of hij aan een vergevorderde rokershoest leed en toen het geval zich schokkend in beweging zette begrepen we wel dat de blauwe make-up liefdevol de leeftijd van het wagentje verdoezelde. Maar we reden! En om de stugge voerman wat te ontdooien, zeiden we aardige dingen over zyn ros. „Trekt lekker!", riepen we boven het mechanisch gedaver uit. Maar hij bleef recht voor zich op de weg kijken en mompelde iets onbestemd. Nou goed, dachten wij, dan géén prettige babbel. Maar toen zei het mannetje juist: ,JCwaarom sju waajoe....". Zijn blik bleef scherp gefixeerd op het wegmidden en zijn gelaat toonde vrolijkheid noch smart. En daarom raadden wij maar: ,Ja, het is een zeldzame Decembermaand!". Want in die buurt moest l^et onderwerp van gesprek wel ergens liggen. We draaiden een singel op met ,een ruïneus plaveisel. „JCwou tozzemee waioe....", zei de man weer onbewogen starend. „Och kom", wierpen we tegen, „het is pas December. Het kan nog van alles worden!". Set werd wel wat pijnlijk want geen enkele reactie op zijn gelaat verried of we raak geschoten hadden. Hij draaide een zijstraat in, waarvan we even dachten dat we er eerder geweest waren. Het baasje achter het stuurrad ging weer verder met zijn conversatie in termijnen: „Dai diom waaitoe besserup...." N„Maar denk er eens aan hoeveel brandstof we besparen!", vielen we vrolijk in. Hij staarde onbewogen voor zich uit en joeg het voertuig nijdig enkele straathoeken om. Plotseling stopte hij en wij begonnen onder dankbetuigingen uit te stappen. Toen we buiten stonden bemerkten we echter dat we weer voor het stationnetje stonden. „Maar hier is het station!?", riepen we in wanhoop tegen het mannetje. Hij boog zich eventjes buiten het portierraampje en zei verontwaardigd mompelend: „Als ik u driemaal vraag waar u heen wilt en u zegt me niks, dan mot u het zelf maar opzoeken!" En het. helblauwe bestelwagentje schokte nijdig de straat in. SCHUTTER --- Mijnbouw in bet Ruhrgebied Veel nieuwe schachten dringend nodig BONN, 17 Dec. — De mijndirecteur Kauschenbach uit Essen heeft te Dusseldorp verklaard, dat de mijnbouw in het Ruhrgebied de eerstvolgende jaren minstens acht nieuwe schachten in gebruik zal moeten stellen, wil zij de productiecapaciteit op peil houden. Bovendien zouden de volgende 20 jaar nog 12 nieuwe schachten moeten worden gemaakt. Zonder zulk een uitbreiding zou de mijnbouw in het Ruhrgebied volgens Rauschenbach spoedig in 'n kritieke toestand kunnen geraken. Sedert 1914 zijn in het Ruhrgebied vrijwel geen nieuwe mijnschachten aangelegd. Honderd van de 140 in bedrijf zrijnde mijnschachten zijn ouder dan vijftig jaren. Rauschenbach voorzag, dat bij de huidige productie elke twee jaren drie oude mijnschachten buiten gebruik zouden moeten worden gesteld. --- Het accoord met de Britse spoormannen (Van onze redacteur te Londen). LONDEN, 17 Dec. — De voor a.s. Zondag aangekondigde algemene treinstaking is — zoals gemeld — afgelast. Het is de minister van arbeid gelukt in het conflict met de vakbond van spoorarbeiders te be:;ddelen. Laat op de avond werd bekend gemaakt, dat de bond d' twee wek^n geleden toegekende l->-nsverhoging van 4 shilling per man, had aanvaard onder de geaccepteerde voorwaarde, dat binnen zes weken overeenstemming zal worden bereikt omtrent een verdere verhoging op procentuele basis met een minimum van minstens nog eens 3 shilling per persoon. De verhogingen zullen bij elkaar omstreeks 150 millioen gulden per jaar belopen. Bovendien verwacht men, dat verdere studie zal worden gemaakt van het loonpeil voor spoorwegpersoneel, en dat weldra hun lonen met die in andere industrieën kunnen worden vergeleken. --- Niet te scherp, niet te zuur; , f I W* ' heerlijk pittig en... niet duur ! ---