(Advertentie) f " .'ijl fißt^k * - _^T _____* _[ *w_ _? _ _j RAADHUISSTRAAT 62 — HEERLEN V
---


(Advertentie) H!l______al a___r/' —\^r\jjmm\\ __l _______ a__Bir^__l' _l I aa__ * _■__ __a____fl__ HuH "-- P_rTÏ WmiÊ P_l i niiiiiTn id /tvtl 13k _bLU__I Wi'r'i'■» __0
---


(Advertentie) GEMMEKE GELEIENSTRAAT 55, HEERLEN alle merken , SIGAREN
---

HEILIGDOMSVAART 1962 Drie kilometer lange stoet zal kerkhistorie uitbeelden Duizend personen, 35 grimeurs zeven wagens, 500 lipsticks
MAASTRICHT, 18 april (eig. red.) — Het comité van de Heiligdomsvaart heeft vandaag het ontwerp bekend gemaakt van de grote optocht, die tijdens de veertiendaagse Heiligdomsvaart door Maastricht zal trekken op de drie zondagen, 8 juli, 15 Juli en 22 juli, telkens in de namiddag om drie uur. De organisatie van deze optocht is evenals in 1955 wederom in handen gelegd van de heer Wim Sprenger, die de regie heeft, de ontwerpen van praalwagens en costuums is wederom evenals in 1955 toevertrouwd aan Jerome Goffin. Het ontwerp is deze keer van de Wel Eerwaarde Heer Kapelaan H. Vroomen van de Sint Lambertusparochie, of liever van het driemanschap Gotiin-Sprenger-Vroomen. Deze commissie van drie stond voor de keuze ofwel een massaspel te organiseren of een stoet. De beslissing viel op een stoet ofschoon een stoet natuurlijk ook ergens een massaspel is. De derde mogelijkheid, een religieuze processie, is blijkbaar van het begin af aan uitgesloten geacht. Het wordt een echte historische optocht, een uitbeelding van het hoek der Kerkhistorie de historische gang van de Heilsleer.
In tegenstelling met de Historische Optocht van 1909, die — naar ontwerp van Fons Olterdissen — een zeer sterke binding met de eigen vaderlandse kerkgeschiedenis had — zal de optocht van 1962 weer meer Algemene Kerkhistorie uitbeelden, zoals de Historische Optocht van 1912, die terstond achter het Piket Marechaussees het Oude Verbond ten tonele bracht met Hebreeuwen. Maar nog sterker herinnert het ontwerp aan de Historische Missieoptocht van 1921, waar het eerste deel ruim plaats gaf aan Abraham, Juda, David, en eveneens Balam en de afgoderij, tot en met Johannes de Doper. De grote optocht in Hasselt verleden jaar behandelde eveneens het thema van de Verlossing in historische zin. Deze gelijkenis met vroegere optochten pleit in zekere zin voor het ontwerp-1962, daar men moeilijk een andere richting in kan als de keuze eenmaal gevallen is op een geschiedkundige uitbeelding van de Heilsleer. Dit traditionalisme in de optocht-cultuur hoeft echter niemand af te schrikken of teleur te stellen, want de uitbeeldingsmiddelen kunnen modern en helemaal van de eigen tijd zijn. Het succes, de indruk, het apostolaat van zon stoet is afhankelijk van de manier waarop men uitbeeldt en slechts in geringe mate van de papieren theologische of historische ondergrond. De eenvoudige zaken van Geloof en Kerkhistorie dienen voor de toeschouwer begrijpelijk gemaakt te worden, en liefst zó duidelijk, dat er geen programmaboekje bij nodig is.
DRIE HOOFDSTUKKEN De optocht 1962 zal bestaan uit een inleiding en vervolgens drie hoofdstukken. Hoofdstuk 1 behandelt: God belooft redding, hoodstuk 2: God wordt mens, en hoofdstuk 3: God's Heil in Christus' Kerk.
De inleiding bestaat uit de jongens en meisjes in de lange witte gewaden, waarin zij de Plechtige Communie doen en de hernieuwing van de Doopbelofte. Het eerste hoofdstuk is het oudtestamentisch gedeelte met het Aards Paradijs, de zondeval, de Maria-figuur, Abraham, de afgodendienst, enz. In dit deel komt een praalwagen voorstellende een Assyrische tempel in de stijl van de Toren van Babel. Pendant hiervan wordt het Hemels Jeruzalem, waarheen Abraham op weg gaat.
Volgt de Roeping van Mozes met uitbeelding van Egypte en de slavernij, en de tocht naar het Beloofde Land. In Koning David vindt dit allemaal zijn synthese. Een koor van priesters en levieten zal hierbij Psalm 67 zingen. Daarna volgt de splitsing in het heidendom uitgebeeld door priesters van Baal en de Jahwe-getrouwen. Een dameskoor zal de Babylonische ballingschap
---

ALLERHAND IN WERELD...
Auto-expositie Meer dan 50 nieuwe auto's — een record aantal — zullen zaterdag bij de opening van de New Yorkse internationale autotentoonstelling geëxposeerd worden. Wagens uit Nederland, Engeland Duitsland, Italië, Frankrijk, Zweden, Japan en Israël zullen er te zien zijn. De prijzen variëeren van 889 dollar tot 27.000 dollar. De meest ongewone wagen is vermoedelijk de Voltra, een auto van de American Electric waarvan de batterijen gedurende de nacht geladen kunnen worden in de eigen garage, of tijdens een rustpauze aan de kant van de weg. Nederland is vertegenwoordigd met de Daf.
Bromfietsen in Frankrijk
Bromfietsers in Franrijk mogen voortaan niet sneller rijden dan 50 km per uur, moeten een rijbewijs hebben en mogen geen kinderen ouder dan 14 jaar, vervoeren. De cylinderinhoud mag echter wel groter zijn dan 50 cc.
Film over Hammarskjoeld
De Amerikaanse televisiemaatschappij „Colurnbia Broadcasting System" gaat een film over wijlen Dag Hammarskjoeld maken onder de titel „Man van de vrede" die in Zweden, o.a. in Hammarskjoelds geboorteplaats Jonkiping, zal worden opgenomen.
Kaketoe bracht redding
in Melbourne heeft een vijftig jaar oude witte kaketoe het leven van zijn baas gered toen deze per ongeluk zichzelf in de vrieskamer van zijn dierenhandel had opgesloten. Terwijl de dierenhandelaar op de deur van zijn onvrijwillige gevangenis hamerde, schreeuwde de kaketoe zo hard, dat dit de aandacht van een buurman trok die daarop het slachtoffer bevrijdde.
---

...EN LAND
De jaarlijkse Betuwetocht voor wielrijders en bromfietsers ten bate van de Stichting Steunf onds voor tbc-bestrijdirag wordt gehouden zondag 6 mei. Start- en eindplaats als vanouds de Veehallen in Nijmegen, -x- Op 11 mei wordt in Nijmegen een „dag voor de amateurfotografie" gehouden Mr. J. de Haas zal de amateurfotografen verwelkomen in de Nijmeegst Stadsschouwburg -x- Op 2 en 3 mei zal in Nijmegen de eerste cursus ziekenhuisbeleid worden besloten. Deze cursus is ingesteld door de Tilburgse Hogeschool en de Universiteit van Nijmegen. De deelnemers, allen medici of economen, af- Horizontaal: 1 voorkant van huis; 5 componist; 10 staat in M. Oosten; 11 inwendig orgaan; 12 overdreven; 13 pers. voornaamwoord; 15 ten bedrage van; 16 en anderen; 17 zeer ijverig; 20 teer, schraal 23 gulden (afk); 24 Verenigde Naties; 26 groente; 27 bijwoord; 28 zangnoot; 29 reeds; 30 voegwoord 32 zangnoot; 34 soort houweel; 35 kuur, gril; 38 zonnegod; 39 rund; 40 lidwoord; 41 en dergelijke 43 rivier in Italië; 45 foedraal; 47 begin van wedstrijd; 48 vlug. Vertikaal: 1 zwarte siersteen; 2 loven; 3 vader; 4 gezang van hemelse wezens; 6 persoonlijk; 7 zangnoot; 8 draagriem; 9 open bosplek; 14 winterpret; 18 voegwoord; 19 eb en vloed; 21 voegwoord 22 springstier; 25 ieder; 30 vogelproduct; 31 verbrande turf; 33 onzes inziens; 34 deel; 36 tijdelijk 37 sigareneindje; 38 vlug; 42 gedekte tafel; 44 achteraan; 46 ten Uwent.
komsig uit het hele land, zullen op die dagen naar Nijmegen komen. De cursisten zullen op 2 mei door het gemeentebestuur officieel worden ontvangen.
Puzzel nr 1280
Oplossing nr 1279
---

Driemanschap besliste: optocht!
voorstellen, «zingende ps. 130 De Profundis.
Het tweede gedeelte van de stoet opent met Johannes de Doper wiens stem klinkt als die van een roepende 1_ de woestijn. Hierbij wordt gedeclameerd. Volgt een wagen van de Annunciatie, die vanwege het mysterie helemaal zonder muziek zal zijn. De andere praalwagens hebben wel muziek. Dan komt de uitbeelding van het leven van Christus, in welk gedeelte ook het beeld van OX.. Vrouw Sterre der Zee wordt meegedragen als de Moeder-met-het-kind, de grote Reliek van het H. Kruis, en een praalwagen van de Verrijzenis. Deze praalwagen zal — evenals de wagen van Hub Duys in 1936 — niet de Christusfiguur te zien geven, maar het geopende graf.
Het Heil van Christus' Kerk opent ln het derde gedeelte met Pinksteren voorgesteld door een groep dames. Dan komt de opdracht: Gaat en onderwijst alle volkeren, met een praalwagen van de H. Petrus, de mensenvisser. Deze praalwagen, waarvan het ontwerp van van Jerome Goffin hierbij afgebeeld is, geeft een idee van de semi-symbolisch-allegorische semi-realistische voorstellingen, die Goffin heeft nagestreefd. Het schip heeft namelijk de vorm van een vis, het bekende symbool van Christus zelf, en het zeil is symbool van de Kerk.
Bij deze praalwagen krijgen de missionerende orden een plaats in de stoet, priesters, broeders, zusters en leken. Hierop volgt een groep relikwieën van Heilige Geloofsverkondigers, waaronder de borstbeelden en ale laatste de Noodkist van St. Servaas. Het tweede onderdeel van dit derde hoofdstuk wil uitbeeldien de Rijkdommen van Christus, te weten: de Bijbel, de Vier Evangelisten en De Sacramenten. Het derde onderdeel draagt als motto „Christus leeft in ons". Uitgebeeld worden de Oonitenv platierven en de Werkers, de dwaze en de wijze maagden, waarvan de wijzen psalm 135 zingen. Hierop volgen de relikwieën van de Belijders, gevolgd door de belijders van ónze tijd de katholieke ongan-isaties. Een praalwagen stelt voor: De verscheurde Kerk met de wens, dat allen één miogen zijn. Het laatst toomt de uitbeelding van- de Lijdende Christus, de Lijdende en de vervolgde Kerk, wat zijn apotheose vindt in de praalwagen van de Wederkomst van Christus. de zogenaamde Parosi.
H. HDWINA Mem is verder voornemens de relikwie van de H. Lidwina van Schiedam in de optocht mee t,e Minen, wiaairvoor dte kunsteraaar Ch artes Vos z.g. e*n asilveretn r-eliekhoudemd beeld vervaiardigde, en wier devotiekapel in Schiedam door de Maastrichtse architect wijlen Foms Boosten werd vervaandigd. De vraag of ln 1962 de relieken uit d<e schatkamers nog °«cc mochten dioetn of niet, la in dit ontwerp beantwoord, ca het antwoord is, dat er een nog sterkere evolutie van die zuiver religieus gehouden relVekemstoet uit 1937 r*aa-r de profane optocht zich volttaekt. Ock is er een evolutie van het zuiver historische naar het allegorische merkbaar. In het oud-testament overheerst die historie, in de later» deltetn de symboliek. Zo zal de optocht toch nog processie-delen bevatten, en zuliiem naast de geoostuimeterdie en gegrimeerde personages toch nog echte priesters en religieuzen mee giaiatn, die precies als de relikwieën niet iets voorstellen, maar iets zijn.
De aanwezige kardinaal, bisschop en abten zullen niet het volk zegenend in de optocht mee gaan, wat ook strijdig is met het karakter van optocht, maar vanaf de ere-tribune de optocht wel gade 6laan.
Men schat dat de optocht 3 kim lang zal zijn. Om de duizend personen gegrimeerd te krijigen zijn 35 grimeurs nodig, onder leiding van de kapper-grimeur Franssen uit Aimfoy, die assistentie zelfs tot van uit Belfeld krijtgt. De optocht trekt drie uur lang. Er zijn al dames uit Den Haag, uit Amsterdam en uit Nijmegen, die vol geestdrift in de optocht mee gaan, en daarvoor drie keer de reis naar Maastricht maken. Voor de zeven grote praalwagens heeft mien beslag kunnen leggen op de plateaus van het bloemencorso van Aakmeer, die drie bij neigen meter zijn, en door tractoren getrokken worden De kosten van de optocht is geschat op ƒ 68.000.-. Er zullen 680 paar uniforme schoenen nodig zijn 300 paar sandalen en voor de dames zijn al 500 lipstictes gratis door een fabrikant ter beschikking gesteld.
De optocht wordt telkens opgesteld op de Hertogsingel, zal de eerste zondag via het Blauw dorp en het Emmaplein de Brusselsestraat aftrekken naar het centrum der stad, zal de tweede zondag de Tongersestraat aftrekken en via de Pieterstraat het oetnrum bereiken, en op de laatste zondag van het Emmaplein regelrecht naar Wijk trekken. Om het trekken naar Wijk mogelijk te maken, zal ter hoogte van de spoorbrug een pontonlbrug over de Maas gelegd worden, daar beide bruggen dan door de optocht in beslag genomen worden.
---

„Gouden” medalje van Walram lag onder hoofdkussen
IN DE SCHATKAMER van het aloude en roemrijke Koninklijk Genootschap „Walram" te Valkenburg bevindt zich een reus, een knots van een medalje, die door de vaders van de tegenwoordige muzikanten in 1920 op een internationaal muziekconcours te Culemborg met behulp van het hoogste aantal punten en nog enkele spectaculaire topprestaties eerlijk werd verdiend. Er hangt om deze medalje een mysterie. Zij is de belichaming van een vreemd geheim. Het gerucht wil, dat zij niet uit pseudo — maar uit echt goud zou bestaan. Waar dat gerucht vandaan komt, mag Joost weten. We hebben de .vliegende schotel" uit Culemborg van alle kanten mogen bekijken en als dat goud is zijn wij persoonlijk van diamant en daar lijkt het voorlopig nog niet op. In elk geval is deze medalje — goud of geen goud — een pronkstuk uit Walram's schatkaimer, tezamen met nog enkele zeer oude eretekens, die eveneens uit de verre kleuterjaren van het Koninklijk Genootschap afkomstig zijn. De dartele president der vereniging had deze hoog gewaardeerde antieke onderscheidingen het vorig jaar op een feestelijke bijeenkomst bij zich. Het was 'n samenkomst met vooraanstaande autoriteiten en hij wilde hun de sierstukken van Walram tonen. Hij had de medaljes opgeborgen in een zuiver gestreken, schone „schnoefplack" die in het klassiek Nederlands „zakdoek" wordt genoemd en deze zakdoek zat diep in zijn diepe broekzak. Daar kwam hij tijdens het gezellig samenzijn uit te voorschijn, toen de president het (zo geheten) eremetaal van hand tot hand liet gaan. Wat er daarna gebeurd is, weet niemand precies. De bijeenkomst verliep zo overtuigend feestelijk, dat de herinnering aan wat er allemaal is voorgevallen achteraf vaag en onzeker bleef.
Maar de volgende dag nadat de kater gezakt was en men weer logisch en normaal kon denken, werd bij Walram de (figuurlijke) noodklok geluid. Het goud van Culemborg en de andere kostelijke antiquiteiten waren spoorloos en niemand wist waar ze gebleven waren. Er heersten rouw en droefenis. Het noodgeschrei aan de klaagmuur bij de Grendelpoort klonk hartbrekend. • * • TOEN TROF Walram's Genootschap een nieuwe dreunende slag. De president werd ernstig ziek. Neen heus, het is
Limburgs Journaal
geen grap — hij heeft wekenlang in het Heerlense ziekenhuis gelegen en het heeft destijds niet veel gescheeld of Valkenburg had een van haar beste en meest gezellige en dynamische burgers verloren. Maar hij herstelde gelukkig volledig en vierde dit wonderbaar herstel met de mooiste internationale 8.8.8.-se horeca-tentoonstelling welke hij tot dan toe georganiseerd had. Met zijn terugkeer naar de lusthof der levenden werd de verdwijning van het gouden wagenwiel uit Culenborg echter weer actueel. Er was tijdens zijn ziekte op een bestuursvergadering van de Walammers reeds over gesproken en
nu de president weer genezen en levenslustiger dan ooit was, werd hij dringend gemaand zijn geheugen uit te spoelen, in de hoop dat dit aanwijzingen over de verdwenen kleinoden zou opleveren. De president spoelde bereidtwillig maar 't had geen enkel resultaat. En de situatie werd langzamerhand pijnlijk. Ook een zeer grondig onderzoek, dat drie dagen, drie uur en drie minuten duurde en waarbij in de presidentele woning en zijn kantoor zelfs de schilderijen van de muren werden gehaald en de perzen van de vloer getild, bleef zonder succes.
Totdat de president van een bezoek aan het bedevaartsoord Banneux terugkeerde en daarover in een bevriend gezelschap geestdriftig vertelde, waarbij terloops ook het verdwijnen van de medaljes ter sprake kwam. „Waarom neem je St Antonius niet in de arm? Heb je dat al eens geprobeerd?", vroeg hem een dame die een vurig vereerster van
deze populaire heilige is en een onwankelbaar vertrouwen heeft in zijn bereidwilligheid bij 't opsporen van verloren voorwerpen doeltreffende hulp en bijstand te verlenen. „Potdomme..!!", brulde de president, meer oprecht en verrukt dan eerbiedig, maar de bedoeling was achttien karaats. Het was voor hem een openbaring. Aan dié mogelijkheid had hij nog geen seconde gedacht. En hij herstelde het verzuim meteen. Hij deed een eerlijk en oprecht beroep op St. Antonius.
DE VOLGENDE MORGEN werd de president reeds voor dag en dauw door een jubelende stem uit zijn bed gesleurd. De stem was het eigendom van een bestuurslid van Walram, die in een Corner langs de Geul kozend een gezellig hotel exploiteert. Hij heeft in dat hotel een kamertje dat als slaapvertrek dienst doet, maar buiten 't toeristenseizoen alleen in uitzonderingsgevallen. Dan wordt het door hem persoonlijk gebruikt. Dat gebeurt als hij af en toe na een speels doorwaakte nacht eerst bij het ochtendkrieken de trouwe vriendenkring verlaat om naar huis terug te keren en dan rustig in zijn eentje wü uitslapen zonder telkens dekking te moeten zoeken tegen een spervuur van echtgenotelijke bedsermoenen. Hij was die morgen kort na het dagen van de dag weer eens naar het afgelegen zolderkamertje geklommen om er de slaap der rechtvaardigen en een gat in de dag te slapen. Toen hij, voordat hij tussen de lakens dook, toevallig het kussen optilde, deed hij een ontdekking, welke hem van verbazing op slag weer helder van geest maakte. Onder het kussen lag een zakdoek een solied dichtgeknoopte zakdoek en daarin zaten — o wonder! — het gouden wagenwiel van Culenborg en de andere vermiste medaljes. Er is maar één verklaring voor. Op dat gedenkwaardig gezellig samenzijn, lang geleden, moet de zakdoek met zÜJJ waardevolle inhoud uiteindelijk bij di* bestuurslid zijn beland en die heeft het toen in alle argeloosheid meegenomen naar zijn zolderkamertje, waar hij die nacht ook beslist geslapen heeft. Daar heeft het — en dat blijft vooralsnog een mysterie — al die tijd eenzaam onder het hoofdkussen gelegen. Nu kwam het overrompelend en door een bloot toeval plotseling weer te voorschijn. „Dank zU de heilige Antonius!", verzekert een dol gelukkige president bij hoog en laag- Er wordt thans ernstig over gedacht om de goede heilige uit Padua tot schutspatroon van Walram's Genootschap te promoveren. Punt één op de agenda van de eerstvolgende bestuursvergadering.
JOURNALIST
---

Buit: 9 brommers en 15 fietsen Man (22) stal er lustig op los Roofjacht begon na herrie thuis
HEERLEN, 19 april .eigen red.) — Een rechercheur van de Heerlcnse politie heeft op het Emmaplein de 22-jarige J.T. uit Kerkrade in de nek kunnen grijpen. Op tijd van een maand had de man kans gezien in Heerlen, Kerkrade en Schaesberg negen brommers en vijftien fietsen te stelen. Volgens de aangevers vertegenwoordigden de weggenomen goederen een gezamenlijke waarde van drie-en-ecn-half duizend gulden. T. was met roven en stelen begonnen nadat hij thuis flinke herrie had gemaakt en vrouw en kinderen had verlaten. HU werkte niet meer en leefde royaal van de opbrengst van de gestolen goederen.
De dief was al enige tijd als de dader bekend maar kon niet achterhaald worden omdat hij zonder vaste woon- of verblijfplaats rondzwierf. De rechercheur die hem aan het Emmaplein te Heerlen op de schouders tikte en meenam naar het bureau herkende de man van de foto. De door T. ontvreemde en verkochte goederen werden na een tijdrovend onderzoek achterhaald in Heerlen, Kerkrade, Amstenrade, Siebengewald, Übach over Worms, Susteren, Gulpen, Brunssum, Oirsbeek en Hoensbroek. De kopers hadden over het algemeen aanmerkelijk minder geld voor de fietsen over gehad, dan deze volgens de eigenaar of aangever waard zouden zijn.
---

RONDREISJE DOOR HET DIEVENLAND
Na voorgeleid te zijn aan de Officier van Justitie te Maastricht werd T. weer ter beschikking gesteld van de Heerlense recherche. Samen met de jongens van Hermandad maakte T. een rondreis langs zijn afnemers terwijl nauwlettend op hem werd toegezien. Hij werd geconfronteerd
met zijn kopers en de gestolen goederen. T. heeft aan de politie verklaard van deze reis zeer vermoeid te zijn geraakt en is nu in de gelegenheid gesteld om in het Huis van Bewaring te Maastricht uit te rusten. Inmiddels werkt de recherche door aan een steeds groeiend proces-verbaal.
---

De stem uit het donker URSULA CURTISS VERTAALD DOOR A. J. RICHEL
23 Katy bedwong nog maar net haar neiging om te giechelen en zei: „Sssst, dat is onze nachtclubeigenaar hier". Michael pakte haar arm stevig vast en zei: „Wat wij allebei nodig hebben, is iets te drinken. Laten we een tafeltje zoeken en dan breng ik mijn koffer weg". Toen hij haar in de plechtstatige, kleine bar had gebracht, iets had besteld en was weggegaan, stak Katy een sigaret op en keek om zich heen. Er waren wat gezichten die zo te zien kennelijk van buiten-de-stad kwamen en er waren gezichten die ze zich zou moeten herinneren, maar die je toch niet herkende. Tot haar verrassing zag ze in een hoek H. J. Piekering met het geduldige, afwachtende gezicht van een: man aan een tafeltje voor twee. Hij had haar niet gezien. Katy keek weer een andere kant uit en dacht geamuseerd: meneer Piekering — en Francesca? Meneer Piekering was niet slechts advocaat, maar ook een legende; in een stad waar de bewoners de oudste ambtenaar betitelden als „de oude Frank" en het hoofd van de politie als „Matty Fultons zoon", bleef hij, eerbiedwaardig, meneer Piekering. Hü was onberispelijk, van zijn glanzende grijs-wit haar tot aan zijn glimmende schoenneuzen. Op een leeftijd, ergens tussen de vijfenvijftig en de zestig, had hij het gezicht van een vredige, goed gevoede baby, tenzty je te scherp op zijn ogen lette, die koud en nieuwsgierig en flets oranje-bruin waren.
Hij was de advocaat geweest van de familie Meredith.
Vanuit haar ooghoek zag Katy meneer Piekering een horloge uit zijn zak halen, erop kijken en het weer wegstoppen. Een seconde later tikten er hakken in de deuropening naar de bar en Francesca, in een asgroene gabardine en met een bont om, schoof tussen de tafeltjes door.
Ze zag Katy niet. Waarschijnlijk, dacht Katy, was er niets dat ze duidelijk zag. Haar gezicht had een blinde, geconcentreerde uitdrukking en was zo bleek dat de botten bijna door de tere huid schenen te dringen.
Michael kwam terug juist toen Katy zich afvroeg of ze nog ooit in staat zou zijn een van hen normaal te bekijken. Zonder vluchtige schaduwen te tekenen onder Cassie Poole's ogen en een vreemde, nietsziende bleekheid op Francesca's gezicht.
Zonder te veel spanning in Jeremy Taylor op te merken en een soort kil- Ie dreiging in Ilse Petersen, en een vlug, scherp waarnemen onder Arnold Poole's alcoholische beneveling, en oplettendheid in de donkere ogen van Pa-uline Trent — Pauline Trent die de nicht was van oom John en die in het huis woonde dat het onuitwisbare stempel droeg van Mónica's dood.
Maar ze kunnen me allemaal geen brieven schrijven, dacht Katy praktisch en ze schonk Michael een zonnige glimlach en hief haar glas op. Michael wilde alles weten wat er gebeurd was sedert ze uit de trein van Fenwick was gestapt.
Wie ze ontmoet had, wat er gezegd was, wat de reactie was geweest van de mensen op haar terugkeer naar Fenwick, voor zover er een reactie was. Katy vertelde. Behoedzaam, omdat het gevoel er was alsof ze omsingeld werd. Tenslotte zei ze: Dat is het deprimerende, Michael: behalve de bloemen en die brief die Francesca bij zich had en die er precies zo uitzag als de brieven die ik ontvangen heb, is er niets geweest dat geen verbeelding van mij kon zijn. Je begint spoken bij daglicht te zien, weet je." „De brief", zei Michael langzaam sprekend. „Het kan zijn dat Francesca Poole die ging posten of dat ze die juist ontvangen had. Of ze kon die voor iemand anders posten." Katy knikte. „Dat is het nu juist. En ik kan niet geloven dat iemand die tot dusver zo voorzichtig geweest is, die brief vlak onder mijn neus zou houden." „Dat kan een vergissing zijn geweest" zei Michael, onverwacht woedend. „Vroeg of laat maakt iemand 'n fout 'weet je. Ze kon niet weten dat ze je zo maar op straat zou tegenkomen". Ze zwegen. Michael bestelde nog iets. „De bloemen, Katy. Denk je dat het zin heeft Farrow verder aan de tand te voelen?" Katy schudde haar hoofd. „Ik ben er zeker van dat hij niets weet. Waarom zou ik het tenslotte niet geweest kunnen zijn die hem opbelde? Maar je zei de man op bet postkantoor — misschien kent iemand daar het handschrift. Ik ken Bill Allen., hij is al jaren houder van het postkantoor. We zouden het hem morgen kunnen vragen". „Dat zullen we doen", zei Michael. Hij stond op, fronste zijn wenkbrauwen niet meer an glimlachte. „Weet je dat ik je al drie hele dagen niet gezien heb, Katy?"
---

Gesneuvelden 3-17 6B worden herdacht
VENLO, 19 april (Eigen corr.) — Zondag 6 mei zal te Wessem de jaarlijkse herdenking plaats vinden van de gesneuvelden van de 3de Compagnie 17e Grensbataljon die in de meidagen van 1940 gedurende de strijd in de Maaslinie het leven lieten.
Pater Deelen van het Rertraitehuis Manresa uit Venlo zal om half twaalf des morgens in de parochiekerk te Wessem een plechtige H. Mis opdragen voor de zielerust van de gesneuvelden. Tijdens deze kerkdienst zal Pater Deelen de predikatie houden.
Aansluitend wordt een stoet gevormd, die naar het monument trekt aan de Burg. Joostenlaan, waar een korte herdenking plaats vindt. De muzikale omlijsting van deze herdenking wordt verzorgd door de harmonie. Majoor P. H. Haenen uit Venlo, destijds commandant van het detachement Wessem zal na aankomst bij het monument het dodenappèl houden, door de namen van de gesneuvelden af te lezen, waarna de legerpredikant ds. Hoogenraad uit Venlo een gebed uitspreekt. Aan het slot van de plechtigheid vindt een kranslegging plaats door de burgemeester van Wessem en door de reserveluitenant-kolonel b.d. Ph. A. A. Steegh uit Venlo, destijds commandant van 3-17 G.B.
---

TE GELEEN Congres vrouwelijk politiepersoneel
GELEEN, 19 april (eigen red.) — De vereniging van hoger vrouwelijk politiepersoneel houdt op 27 en 28 aprii haar jaarlijks congres in Geleen. Het is tevens een jubileumcongres, omdat de vereniging -° jaar bestaat Daarom heeft men het pro* gramma zo feestelijk mogelijk samengesteld. Hierbij hebben de inspectrices e» andere vrouwelijke politiële hoogwaardigheidsbekleedsters veel medewerking ondervonden van het gemeentebestuur van Geleen.
De ongeveer 40 deelneemsters aan het congres worden vrijdagmiddag omstreeks 5 uur in het gemeentehuis door het Geleense gemeentebestuur ontvangen. De toespraak van dr. J. P. D. van Banning zal worden beantwoord door de presidente van de vereniging mej. mr. M. v. d. P"1 uit Den Haag. Na de ontvangst volgt er een souper in de Hanenibof. Om kwar* voor 8 begint er in de Hanenhof een voorsteling van de film „Blackboard Jungle • Deze film wordt besproken door de heer Wielik, waarna er over gediscussieerd zal worden. Deze avond wordt mede bijge" woond door justitiële autoriteiten en corpschefs van politie. De vrijdagavond wordt besloten met een gezellig samenzijn in restaurant de Kluis. De jaarvergadering wordt zaterdagmorgen in de Hanenhof gehouden. Een van de agendapunten is de benoeming van een penningmeesteresse, aangezien mej. Krijnen, chef van de kinderpolitie te Geleen, haar functie ter beschikking heeft gesteld. In de Hanenhof biedt het gemeentebestuur een lunch aan. Daarna vertrekt het gezelschap naar Maastricht, waar het congres in kasteel Neercanne plezierig wordt besloten.
---

Nieuwe gobelin-kruisweg van Mathieu Vroemen Voor de kerk van Oud-Valkenburg
De Maastrichtse kunstenaar Mathieu Vroemen, wiens prachtige gobelinkruisweg in de Fatimakerk te Brunssum een grote faam geniet, heeft thans een tweede gobelin-kruisweg voltooid van iets kleiner formaat. Wij rekenen de Kruisweg in Brunssum tot het beste aan kerkelijke kunst dat na de oorlog in onze streken is binnengebracht. Het is natuurlijk oofc te danken aan het prachtig materiaal waarin hij is uitgevoerd: de gobelinkunst is een geduldwerk, niet alleen van de wever of weefster, maar evenzeer van de ontwerper, die het hele patroon volledig en in de kleinste details moet uittekenen.
De uitvoerder heeft niets anders te doen dan de juiste kleuren van garen te zoeken en kan zich verder houden aan het precies weergeven van wat voor hein reeds is uitgebeeld. Geen geringe opdracht nochtans, men moet het vak ifl zijn vingers hebben en een feilloos kleurgevoel bezitten. Heeft Vroemen voor de kruisweg 'n Brunssum Riet Jager zijn echtgenote, in de gobelinkunst geschoold aan de Jan van Eyck-academie te Maastricht, als uitvoerster gehad, voor de nieuw* kruisweg heeft hij dit werk laten doe» door de Haarlemse gobelinwever Kees Vis. De nieuwe kruisweg is bestem» voor de kerk van Oud-Valkenburg en is een parochiegeschenk aan pastoor dr- J. Houben bij gelegenheid van zijn zu' veren priesterfeest. Door omstandigheden is het feest van Tweede Paasdag verschoven naar een la' tere datum, als de heerbroer van de pas* toor uit de missie zal terugkeren. He* feestgeschenk moet nu ook wachten on» geplaatst te worden. Mathieu Vroemen heeft de nieuwe &°~ belinkruisweg thans geëxposeerd in ."e kunsthandel „In de coele mei" (Schwiebert) aan de Helmstraat in Maastricht-; Het klein formaat houdt verband met o» kerk waarin de kruisweg zal komen, oo* de kleur, ook het kostbare materiaal, daarmee in overeenstemming: in dat ju' weel van een oud kerkje moet gobelin het prachtig doen. De fond van de 1* staties is in warm rood, met enige variatie in de eerste en laatste statie,. ™j tegelijk symbolisch en decoratief van belang in het witte interieur. t. Het is precies de toon die het zijn moe* niet op effect berekend, niet te zoet, we te fel. Een toon van wijding. Daartegen zijn de figuren aangebracht in grijze», groenen, paarsen, 'n hele scala van kleurtonen. De tekening is grafisch e^azZ Overwogen maar met ziel, knap en levendig, boeiend. De negende statie, de derd* val, is van tekening meesterlijk en "* de uitvoering is dat meesterlijke nog een» herhaald. In elke statie gaat een bepaal" symbool mee, een nimbus als een gr o} wolk zweeft achter Christus en Maria 1P de vierde statie. Elders zyn het passiebloemen als Qe dachten, als tekens van liefde. Zij Saa" met de stoet mee. De inkeer bij de J°awt stoties, toaor de kleur ingetogener wora*^ Het was te voorzien, dat Mathieu v'rofrt men met zijn Brunssumse kruisweg • gobelin op nieuwe opdrachten in de? techniek mocht rekenen. Hij is een er" stig artiest, die zich scrupuleus aan zuu^ werk geeft. Zijn grote toewijding en zeker talent kunnen ons nog menig kV.rtl« werk dat een joy for ever zal blvve opleveren. e Na de Brunssumse kruisweg is ook dez voor Oud-Valkenburg een voorbeeld vai artistiek en religieus begrip voor wat.iji onze tijd nodig is aan wegwijzend te*« in de kerk. De gobelinkruisweg van y°Z. men en Vis is tot Beloken Pasen in Maa» tricht ta bezichtigen, * "^'
---